***KARAVTZ***
Η ομάδα Άλφα κινείται.
Λατρεύω αυτές τις στιγμές.
Είδες κάποιον με φόρεμα να περνάει από εδώ;
Με κούρεμα σαν το Τρίο Στούτζες;
Όταν έρχεται η βία, έρχεται γρήγορα και τελειώνουν όλα.
Ποτέ δεν μπορείς να είσαι πραγματικά σίγουρος.
Τράβηξα εγώ πρώτος; Ή εκείνος;
Δεν θα έπρεπε να είσαι εκεί έξω, να εμπνέεις τους άνδρες;
Είναι δικό σου το χάος.
Είδα την Κάρεν.
Ναι, θα έπρεπε να είχε πατήσει τη σκανδάλη.
Τι να πω; Είναι ευαίσθητη.
Ίσως γι' αυτό δεν την έχεις σκοτώσει ακόμα.
Όχι σήμερα, γέρο.
Και έπειτα είναι το γιατί ο νούμερο δύο αναπνέει ακόμα.
Και πώς γίνεται ο γιος σου να είναι τόσο αποτυχημένος;
- Αδύναμος. - Εντάξει, εμπρός.
Βγάλε τη μασέλα σου για να μην την σπάσω.
Βλέπεις, αυτό είναι το πρόβλημά σου.
Κανένας σεβασμός προς τους μεγαλύτερους.
Θα με αποκαλείς "καθηγητή"
όταν τελειώσω με το μάθημα που θα σε διδάξω.
Τι τρέχει;
Δεν σε ακούω,
Καθηγητή.
Σάπισε στην κόλαση, σκατό.
Μπαμπά;
Να πάρει.
Ορκίζομαι στο Θεό, αν πρέπει να σε κυνηγήσω, γυναίκα...
- Αυτή είναι. Πάμε. - Χωρίς όπλα.
Δώσε μας ένα λεπτό.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Έλα.
Δώσε μας ένα φιλί.
FBI!
Πέτα το όπλο σου. Πέτα το όπλο σου!
Τι; Όχι! Η όμηρος. Είμαι η όμηρος!
Όχι!
Ω, έφυγε.
Μείνε κάτω.
- Πρέπει να τον πιάσω. - Όχι.
Τον αναλαμβάνω εγώ.
Πέτα το μαχαίρι.
Ποιο μαχαίρι;
Χριστέ. Μάλλον κάποιος δεν ανέχεται ένα αστείο.
Δεν είναι αστείο.
Η επόμενη πάει στο στόμα σου. Τώρα πέτα το.
Ανάγκασέ με.
Εδώ ο Ουίτ Φαρ.
Πυροβολήθηκα στην κοιλιά, το πιστεύεις;
- Από μια γυναίκα. - Είμαι υπόγεια
- με τον ύποπτο. - Ω, αυτό δεν είναι δυνατόν.
- Πάψε. Υπάρχει μια είσοδος... - Είμαι απεσταλμένος του Κυρίου.
Στη νοτιοανατολική πλαγιά, δίπλα σε ένα δέντρο... Σταμάτα.
Γιε μου, το πεπρωμένο μου είναι στην άλλη άκρη αυτού του τούνελ.
Δεν είμαι γιος σου.
Τώρα πέτα το μαχαίρι.
Ορίστε.
Μην το παλεύεις, γιε μου.
Όλα έχουν τελειώσει τώρα.
Πού είναι εκείνος;
Τον βρήκε; Ε;
Έλα, μικρέ.
Σχεδόν φτάσαμε.
Ο γιος σου σε κατέδωσε, παρεμπιπτόντως.
Σου είπα, είμαι καλά.
Απλά πρέπει να τηλεφωνήσω στην κόρη μου.
- Πρέπει να πάω σπίτι. - Ναντίν;
Γκέιτορ.
Ναντίν.
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
Τελείωσε τώρα.
Αλήθεια είδες τη μαμά μου;
Όχι, γλυκέ μου.
Νόμιζα πως την είδα.
Αλλά ήταν απλά ένας όμορφος άγγελος σε ένα όνειρο.
Θα...
έρθεις να με επισκεφθείς...
στη φυλακή;
Με μπισκότα.
Σου αρέσει ακόμα το πλιγούρι με σταφίδες;
Κυρία Λάιον;
Μίλησα στον σύζυγό σου. Ξέρει πως είσαι καλά.
Ευχαριστώ.
Ανησυχεί πολύ.
Θα μπορούσατε να με βοηθήσετε; Πρέπει να βρω...
Πρέπει να βρω τον πολιτειακό αστυνομικό μου,
τον Ουίτ Φαρ,
απλά για να τον ευχαριστήσω.
Σχεδόν φτάσαμε.
Έλα εδώ. Μωρό μου.
Γεια.
Άσε με να σε κοιτάξω.
Κορίτσι μου όμορφο.
Ώστε, είσαι εντάξει, λοιπόν.
Ναι.
Μόλις πήρα την ενημέρωση.
Τον πυροβόλησες στο στομάχι, είπαν, το οποίο...
μπράβο στο κορίτσι μου.
Έλα, έλα.
Εντάξει.
Μπράβο σου.
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Κάτι για τις επετείους.
Θέλεις να αφήσεις τα λουλούδια;
Εμπρός.
Δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν ρώτησα ποτέ.
Ήταν παντρεμένος;
Όχι. Μόνο ένα γάτο ονόματι Λάκι.
Δικός μου, τώρα.
Η μητέρα του ήρθε στην κηδεία, και έφερε τις έξι αδερφές του.
Το φαντάζεσαι;
Δεν εκπλήσσομαι που ήταν τόσο καλός.
Θέλω έξι αδερφές.
Τι θα έλεγες να ξεκινήσουμε με μία, ε;
Μου αρέσουν οι νέες διαφημίσεις. Εσύ και ο Γουέιν μαζί.
Ω, ναι. Είμαστε μεγιστάνες τώρα.
Ανοίγουμε μια νέα αντιπροσωπεία στο Σαιν Πολ.
Ο Γουέιν είναι κοινωνικός, οπότε κάνει πωλήσεις.
Εγώ είμαι περισσότερο του σπιτιού, στη στρατηγική.
- Α, τέλεια. - Ναι.
Λοιπόν, πρέπει να πάω να συναντήσω την πεθερά σου.
Κάποια δουλειά να φροντίσω.
Βεβαίως.
Και ο Γουέιν φτιάχνει τσίλι, οπότε καλύτερα...
Ας ελπίσουμε να τα πούμε σύντομα;
- Ω, ναι. Θα τα πούμε. - Εντάξει.
Σκατά.
Πρέπει να πάρουμε ξινή κρέμα για τον μπαμπά.
Μπορώ να πάρω M&M;
Μόνο αν οδηγείς.
Θα ήθελα πραγματικά να οδηγήσω.
Ω, θα ήθελες, δεν θα ήθελες; Όχι σήμερα.
Όχι υπό την επιμέλειά μου.
Αλλά τα M&M...
Νομίζω ότι μπορούμε να τα πάρουμε.
Λατρεύω αυτό το χρώμα επάνω σου.
Ξέρεις τι θα ήθελα να δω επάνω σου;
- Μια θηλιά. - Ει.
Πρόσεχε πώς μιλάς, κατάδικε.
Δεν θα άντεχε 5 λεπτά εδώ μέσα, εκείνη.
Έχει πάρα πολλές αρχές.
Αλλά εσύ...
θα ήσουν η βασίλισσα των σκατών.
Είδα πως υπέβαλες έφεση. Αυτό ήταν λάθος.
Σε παρακαλώ. Όλο αυτό ήταν στημένο.
- Η αποκαλούμενη δίκη σας. - Θα έπρεπε να ξέρεις
Είμαι η μεγαλύτερη δωρητής στο Σύλλογο Φεντεραλιστών.
Ω, ναι; Τι κάνουν;
Κάτι με βιβλία;
Ελέγχουν τα δικαστήρια,
επιλέγοντας δικαστές μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο,
με την ευλογία του προέδρου.
Οπότε...
η συμβουλή μου είναι να αγοράσεις ένα διακοσμητικό μαξιλάρι.
- Θα είσαι εδώ για κάποιο διάστημα. - Είναι παράξενο.
Η φυλακή είναι όπως θα έπρεπε να είναι ο κόσμος.
Η φυσική τάξη.
Καμία συγνώμη.
Άντρες χωρισμένοι κατά φυλή.
Φυλές στοιβαγμένες με τους δυνατούς στην κορυφή.
Γαμάς τους αδύναμους, σκοτώνεις τους αντιπάλους σου,
κοιμάσαι με το ένα μάτι ανοιχτό.
Ναι. Καλά, απλά πέρασα να πω
πως ελπίζω να έχεις τακτοποιηθεί,
επειδή τώρα θα αρχίσει η πραγματική σου τιμωρία.
Η ποια;
Περίμενε έξω, σε παρακαλώ.
- Είστε σίγουρη; - Ω, θα είμαστε μια χαρά, έτσι, Ρόι;
Έξοχα.
Έχεις δίκιο.
Όντως έχει αρχές.
Τι έλεγα;
Ω, ναι, η τιμωρία.
Ήξερες ότι το 85%
όλων των κρατουμένων χρωστάνε;
Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες δολάρια,
τόκοι που συσσωρεύονται,
οι οικογένειές τους πετιούνται στο δρόμο.
Λοιπόν, έχω συστήσει ένα ταμείο
για να βοηθήσω ορισμένους κρατούμενους
να απελευθερωθούν από αυτό το βάρος.
Ένα ιδιωτικό ταμείο.
Συν λίγα μετρητά κάθε μήνα
στους λογαριασμούς τους της φυλακής.
Βαζελίνη,
Λουκάνικα Βιέννης,
τέτοια πράγματα.
Ποιοι κρατούμενοι;
Ω...
Εκείνος, νομίζω.
Κι εκείνος εκεί με τις ουλές.
Και όλοι οι άνδρες στο συγκρότημα Δ
και στο B και στο A.
Αυτό είναι πολύ Χριστιανικό εκ μέρους σου.
Ω, όχι. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με εκείνο το βιβλίο.
Είναι ένα παλαιότερο κείμενο, γραμμένο σε πέτρινες πλάκες
στην Εποχή των Γαμιάδων Κρανίων.
Η Ναντίν σε έβαλε;
Σε παρακαλώ. Εκείνη είναι Προσκοπίνα.
Δίνω τις δικές μου μάχες, και εσύ πρέπει να πληρώσεις
για αυτά που πήρες.
- Άρα με θέλεις νεκρό. - Όχι.
Σε θέλω ζωντανό
για πολύ, πολύ καιρό.
Αλλά όσο ζεις,
θέλω να νιώθεις όλα όσα ένιωσαν οι σύζυγοί σου,
το κάθε χτύπημα,
την κάθε ταπείνωση...
Το φόβο.
Δεν σε φοβάμαι.
Δεν είμαι εγώ αυτή που πρέπει να φοβάσαι.
Αυτά μπορεί να φανούν χρήσιμα.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια.
Ω, μυρίζει ωραία εδώ μέσα.
- Ναι. - Ω, ναι.
Πήραμε την ξινή κρέμα.
Και...
είχαν εκείνο το τσένταρ που σου αρέσει.
Εντάξει.
Αγάπη μου;
Γεια σου, αγάπη μου.
Ναι, το τσίλι είναι στο φούρνο,
και μετά ήρθε αυτός ο τύπος στην πόρτα,
και είπε πως σε ξέρει.
Βεβαίως.
- Ναι. - Ναι.
Τι κάνεις εδώ;
Ο άνθρωπος ελευθερώνει μια τίγρη...
για να μπορέσει η τίγρη να τελειώσει τη μάχη της.
Αυτό δεν σημαίνει πως ο άνθρωπος
έχει τελειώσει μαζί της.
Είδαμε μια τίγρη μια φορά,
στο ζωολογικό κήπο της Μινεάπολης.
Ξέρεις πως μπορείς, να τις ακούσεις να βρυχώνται
από δύο μίλια μακριά;
Και είναι καλοί κολυμβητές.
- Και είναι καλοί κολυμβητές. - Γουέιν.
Και, ξέρεις, τρέχουν, με 40 μίλια την ώρα, οπότε...
Γουέιν.
Δεν νομίζω πως άκουσα το όνομά σου.
Είναι Μουνκ.
Ούλα Μουνκ.
Λοιπόν, είμαι ο Γουέιν, άρα...
Και αυτή είναι η Σκότι, έτσι, ναι.
Θέλεις ένα αναψυκτικό;
Εγώ θέλω ένα αναψυκτικό.
Θα τα πας αυτά στο μπαμπά, αγάπη μου;
Ευχαριστώ.
Θα τελειώσουμε
την υποχρέωσή μας τώρα.
Νόμιζα πως τελειώσαμε.
Είπες...
Το χρέος πρέπει να πληρωθεί.
Πάρθηκε η σάρκα ενός ανθρώπου.
Τώρα απαιτείται μια σάρκα ως αντάλλαγμα.
Ορίστε.
Ο άνθρωπος είναι ευγνώμων.
Λοιπόν, είσαι, από εδώ γύρω;
Πέρα από τον ωκεανό.
Αλλά εδώ πολύ καιρό.
Από την εποχή του ταχυδρομικού περιστεριού
και των 600 φυλών.
Των Αράπαχο,
των Κρι και των Τονκάουα.
Έρχεται ένας άνθρωπος,
που δεν έχει δει ποτέ βουνό.
Δεν μπορεί να θυμηθεί
το έτος γέννησής του.
Πληρώνεται ως στρατιώτης.
Αλλά ένα βράδυ,
φεύγει από τη θέση του,
παρασυρμένος από τα τραγούδια του ποταμού.
Ο παππούς της Σκότι μάς πήγε
στο Βερμίλιον πέρυσι.
Ο μπαμπάς μου ο Ουίνκ,
είναι μεγάλος ψαράς.
- Το θυμάσαι, αγάπη μου; - Άρπαξα κρύωμα.
Ναι. Ναι, κρύωσε.
Είναι-είναι κάπως αστείο.
Γιατί;
Γιατί πρέπει να πληρωθεί το χρέος;
Καταλαβαίνω το να τηρείς μια υπόσχεση.
Αλλά οι άνθρωποι πάντα λένε πως το χρέος πρέπει να πληρωθεί.
Τι γίνεται αν δεν μπορείς;
Αν είσαι πολύ φτωχός
ή αν χάσεις τη δουλειά σου.
Ίσως υπάρχει θάνατος στην οικογένεια.
Δεν είναι καλύτερο,
πιο ανθρώπινο,
να πεις πως το χρέος πρέπει να συγχωρεθεί;
Έτσι δεν πρέπει να είμαστε;
Ω, το παιχνίδι ξεκινά στις επτά.
Μάλλον είναι ώρα να φτιάξουμε τα μπισκότα.
Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο.
- Δεν είναι τσίλι χωρίς μπισκότα. - Όχι.
Τι θα λέγατε να πάτε εσείς οι δύο να στήσετε το τραπέζι, ε;
Ω; Σκεφτόμουν ξυλάκια.
Για τσίλι;
Έλα.
Όποιος κι αν νομίζεις πως είναι ο λόγος που ήρθες εδώ...
είμαστε στα μισά για το δείπνο.
Και αύριο είναι ημέρα σχολείου.
Οπότε είτε πλένεις τα χέρια σου και βοηθάς,
είτε το κάνουμε αυτό άλλη φορά.
Μπορώ να πιώ σοκολατούχο γάλα;
Τι; Μόλις έφαγες M&M, οπότε...
Δεν έπρεπε να το πω στον μπαμπά. Συγνώμη.
Έχεις φτιάξει ποτέ μπισκότα;
Είναι κυρίως για όταν βιάζεσαι.
Αλλά ίσως μας αρέσουν περισσότερο από τα άλλα.
- Ω, αγάπη μου. - Χμμ;
Θα σε πείραζε να βοηθήσεις τον κύριο Μουνκ με το παλτό του;
Ω, βεβαίως.
Ναι, συγγνώμη για αυτό.
Εντάξει.
- Μαμά; - Ναι;
Ξέρεις τι έμαθα σήμερα;
Οι χιμπατζήδες μπορούν να μάθουν να οδηγούν.
Αποκλείεται. Το ήξερες αυτό;
Δεν το ήξερα αυτό.
Ο άνθρωπος...
Ξέρεις, σκεφτόμουν...
έχει έναν κώδικα.
να πιω μια μπύρα. Τι λες;
- Ας πιούμε. - Έχει έναν κώδικα και ο κώδικας...
Είσαι στη μέση.
Ο κώδικας είναι τα πάν...
- Ορίστε. - Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Ναι.
Εντάξει, λοιπόν, θα σου πω ένα μικρό μυστικό.
Λέει να χρησιμοποιώ νερό, αλλά εγώ χρησιμοποιώ γάλα.
Ακόμη καλύτερα...
βουτυρόγαλα.
Λοιπόν, μέτρα ένα φλιτζάνι.
Αυτό είναι ένα φλιτζάνι.
Ευχαριστώ.
Ρίξε το εκεί μέσα.
Εντάξει. Έπειτα...
προσθέτεις λίγο μέλι.
Υποθέτω πως σε πλήρωσε για να έρθεις εδώ...
Ο Ρόι...
και να κάνεις αυτό που έκανες.
Ίσως νιώθεις άσχημα γι' αυτό,
λόγω αυτού που σου κόστισε.
Έναν συνεργάτη.
Ένα αυτί.
Εμπρός, ανακάτεψε.
Ανέλαβες μια δουλειά που είχε ρίσκο.
Πληγώθηκες.
Δεν μπορείς να θυμώνεις με το ρίσκο.
Θα ήταν σαν να θυμώνεις με το τραπέζι
που χτύπησες το δάχτυλό σου.
Μπορεί να το παράκανα με τα μπαχαρικά.
Ξέρω πως είχες μια μαμά εκεί πίσω,
πέρα από τον ωκεανό.
Και σε αγαπούσε.
Αν κάποιος την κυνηγούσε,
δεν νομίζεις πως θα είχε κάνει
οτιδήποτε χρειαζόταν για να επιστρέψει σε σένα;
Το λες αυτό σαν
η ζωή να είναι ένας κύκλος, αλλά είναι μια γραμμή.
Η μητέρα είναι η αρχή.
Αυτή είναι η άλλη πλευρά.
Καλά, δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.
Αυτό που λέω είναι πως είναι μία επιλογή.
Έκανες μια επιλογή.
Ευλόγησέ μας, Κύριε,
και αυτά τα δώρα Σου, που πρόκειται να λάβουμε
μέσω της γενναιοδωρίας Σου,
μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, προσευχόμαστε.
Αμήν.
Εντάξει, αγάπη μου, μπορείς,
να δώσεις το μπολ του κυρίου Μουνκ;
Αγάπη μου. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, προσωπικά, ποτέ δεν διέσχισα τον ωκεανό.
Όχι.
Ήρθαμε με μακρύ πλοίο.
Με τρεις ντουζίνες άντρες να τραβούν τα κουπιά.
Η βροχή τόσο δυνατή,
που κάποιοι πνίγηκαν στις θέσεις τους.
Χριστέ.
Πρώτα σε δάσος,
μετά σε λιβάδι.
Τα μαλλιά του ανθρώπου μάκρυναν.
Καβάλησε το άλογο χωρίς σέλα και χαλινάρια,
και οι άνθρωποι των πεδιάδων...
ήταν δικοί του άνθρωποι.
Αλλά μετά ήρθε το κανόνι και το μουσκέτο,
και έμεινε μόνος άλλη μια φορά.
Για έναν αιώνα δεν μίλησε σε κανέναν.
Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μείνω μια ώρα χωρίς να μιλήσω.
- Ο μπαμπάς κάνει πωλήσεις. - Ναι.
- Του μπαμπά του αρέσει να μιλάει. - Ναι.
- Πολύ. - Ναι.
Οδηγήσατε ποτέ Kia, κύριε Μουνκ;
Είναι σαν να πετάς ένα σύννεφο.
Νομίζω πως θα έπρεπε να δούμε πώς βγήκαν τα μπισκότα σου, ε;
Πριν από το πλοίο,
ο άνθρωπος ζούσε στους βάλτους...
και έτρωγε ψύλλους
από τους αρουραίους.
Ήταν φοβισμένος όλη την ώρα.
Τότε μια μέρα,
έρχεται ένας άνθρωπος με ένα πλούσιο άλογο
και του προσφέρει δύο νομίσματα
και ένα γεύμα.
Αλλά το φαγητό δεν ήταν φαγητό.
Τι ήταν;
Ήταν αμαρτία.
Οι αμαρτίες των πλουσίων.
Απληστία, φθόνος, αηδία.
Ήταν πικρές...
οι αμαρτίες.
Αλλά τις έφαγε όλες,
γιατί λιμοκτονούσε.
Από τότε και μετά,
ο άνθρωπος ούτε κοιμάται
ούτε γερνάει.
Δεν μπορεί να πεθάνει.
Δεν έχει όνειρα.
Το μόνο που έχει απομείνει...
είναι η αμαρτία.
Έχει αυτή την αίσθηση, το ξέρω.
Αυτό που μας κάνουν,
που μας κάνουν να το καταπιούμε.
Σαν να φταίμε εμείς.
Αλλά θέλεις να μάθεις τη θεραπεία;
Πρέπει να φας κάτι
φτιαγμένο με αγάπη και χαρά.
Και να συγχωρεθείς.
***KARAVTZ***