SERIAL NETFLIX
PIERWSZA KREW
Mój nauczyciel fizyki, pan Myrick, to wyjaśnił.
Trzecia zasada Newtona brzmi:
każda akcja ma równą, lecz przeciwną reakcję.
Po podjęciu akcji… Musisz ponieść konsekwencje swoich działań.
Cholera!
To dla mnie?
Co, do diabła? Mamo?
Co jest?
Ashley! Wybacz, nie zauważyłem cię. Czemu leżysz na podłodze?
O Boże, Ash!
Ashley?
- Noah, dzwoń na policję. - Dzwoniłem. Poczekam na ulicy.
Cal?
- Co się dzieje? - Gdzie Cal?
Nie wiem.
Jezu. Maruder. Theo, broń.
Co tu robi Maruder?
Nie wiem, ale zaraz wychodzi.
Pozwól mi się nim zająć.
Ten dupek niszczy mi kuchnię. Jest mój.
Skąd te dzieciaki wzięły tyle alkoholu?
Stąd co trawkę.
BEN DZWONI
- Co on robi? - Czegoś szuka.
Ale czego?
- Co to? - To Przywoływacz!
- Znalazłem to na cmentarzu. - Przyniosłeś tu Przywoływacz?
Nie wiedziałem, co to jest.
Zabierz ten cholerny łeb z mojego dywanu.
Juliette Anastazjo Fairmont,
wiesz, która jest godzina?
Sebastianie.
Mamo, nie.
- Zrobiłaś to? - O co chodzi?
Jej pierwsza ofiara.
Juliette, to prawda?
Co?
Nie.
Ja…
To stało się tak szybko.
Wiedziałam, że instynkt cię nie zawiedzie.
Wszystkim się zajmiemy. Ojciec pozbędzie się ciała.
Kto to był?
Ważne, że to się stało,
i w niedzielę wreszcie odbędzie się ceremonia konsekracji twojej siostry.
Nie w najbliższą niedzielę.
Ben po mnie przyjedzie. Musimy malować scenografię.
Juliette.
Pełnia księżyca po pierwszej ofierze.
Tak samo było z Elinor i wszystkich Dziedziców od 2000 lat.
Jestem zmęczona.
Oczywiście, że tak. Tak.
Idź, kochanie.
Odpocznij.
Ceremonia konsekracji to najważniejszy dzień
w życiu młodej Dziedziczki.
- Bal Potworów? - Nie tak kolokwialnie, kochanie.
Wypocznij dla urody.
Braccowie na pewno przylecą z Toskanii i…
Muszę zadzwonić do matki.
Jest środek nocy.
Nasza córeczka wreszcie dorosła.
Nieważne, która godzina.
Kiedy przeprosisz za to gówno?
Przeprosić? Za co?
Zabrałeś coś, co nie było twoje, i przyniosłeś to do domu.
Nie jesteśmy hienami cmentarnymi, Apollo.
Mam już ojca, Theo.
Masz szczęście, że go tu nie ma.
Wiesz, że ta rzecz, którą podebrałeś,
teleportowała tego cholernego Marudera do naszego domu?
Pozwoliła mu obejść wszystkie bariery, jakie założyli Strażnicy.
Mamy bajzel w domu, bo nie potrafisz przestrzegać jednej prostej zasady.
Nie kradnij.
I mogliśmy zginąć.
Dobrze. Rozumiem.
Ale co to w ogóle robiło na cmentarzu?
Ludzie nie upuszczają Przywoływacza ot tak.
A łowcy ich nie zbierają.
To ostatnie zdjęcie mojej mamy.
- Przepraszam, to moja wina. Naprawię to. - Nie naprawiaj tego.
Ona sama zrobiła ramkę.
Pomyśl, zanim coś zrobisz.
Dlatego jesteś taki nadęty,
- bo myślisz, nim coś zrobisz? - Chodź!
Obaj! Zamknąć się.
I sprzątać, zanim stracę cierpliwość.
Hej.
Co ty wyprawiasz? Myślisz, że cię nie widziałam?
- Mamo, ja… - Do domu, natychmiast.
Gdzie byłaś?
Przepraszam. Straciłam poczucie czasu. Chciałam zadzwonić…
Jesteśmy Gildią, Cal.
Nic nie tracimy.
- Pierwsze, co robisz, to… - Zakołkowałam wampira.
- Co takiego? - To moja pierwsza zdobycz.
Chyba tak.
Walnęłam ją. Zemdlała. Uciekłam.
Zemdlała? Po prostu się przewróciła?
Nie rozpadła się?
- Więc nie była wampirem, Cal. - Była. Zdecydowanie.
Jak zakołkujesz wampira, będziesz wiedzieć.
Bez wątpienia.
- Jest ogień i popiół. Natychmiast. - Tak, wiem.
Theo zabił jednego na cmentarzu.
Nie wiem czemu było inaczej.
Dobrze. Porozmawiamy o tym rano.
Idź spać.
Przestraszyłaś mnie.
To ty mnie. Widziałaś coś?
To tego załatwił tata.
Kochanie, uspokój się.
- Spokojnie. - Przepraszam.
Łatwo poszło.
Najgorsze potwory to te, które wydają się ludźmi.
Nie zapominaj o tym.
Calliope.
Wstawaj.
- Czemu tak nade mną stoisz? - Wstawaj. Chodź ze mną.
Pani Fairmont, nie powinno pani tu być.
Malcolm, spędzasz za dużo czasu ze zmarłymi.
To ci psuje maniery.
- Czego chcesz? - Pieniędzy, władzy
i idealnej czarnej sukienki.
Podobno masz ciało.
To kostnica.
Domyślam się, że chodzi o Stanton.
Spokojnie, pracuję w prokuraturze.
Jako płatna stażystka,
która pracuje dla ojca.
Ashley Stanton.
Lat siedemnaście.
To jeszcze smutniejsze, gdy są takie młode. Zabalowała?
Wycięto jej wątrobę.
Brzmi jak dobra zabawa?
Pokaż mi ciało.
- Chyba żartujesz. - Nie zemdleję, obiecuję.
W żyłach wciąż ma krew.
To się znowu dzieje.
Jak zaczynałem, widziałem takie ciała.
Rozerwane ciała, brak narządów.
Ty nie pamiętasz takiego Savannah.
Wystarczy ci?
- Muszę napisać raport. - Malcolm.
To był uraz głowy.
- Co? - Nie ma śladu po niczym przerażającym.
Jej organy są nietknięte.
Miała osiem promili alkoholu we krwi.
Spadła. Uderzyła się w głowę.
Tragiczny wypadek.
Tak. Najwyraźniej.
Wypadek.
Może nie pij burbona z termosu i nie udawaj, że to mrożona herbata.
Przez to jesteś niestaranny.
Spokojnie, nikomu nie powiem.
- Miałyśmy to omówić rano. - Jest rano.
Znowu miałam ten koszmar.
Przykro mi.
Jesteś łowczynią, która popełniła błąd.
Chyba będziesz się długo zadręczała.
A teraz zrób coś dla mnie.
Wampir, którego podobno zakołkowałaś. Pokaż, co zrobiłaś.
- Co? - Pokaż, co zrobiłaś. No już.
Byłyśmy w spiżarni, dość blisko.
Zaraz, co robiłaś w spiżarni?
Głupia zabawa.
Pochyliła się i zobaczyłam jej kły.
I wtedy…
Powiedziałam: dokładnie.
Jeszcze raz.
Jeszcze raz, Cal.
Świetna postawa.
- Na pewno widziałaś jej kły? - Tak.
Dobrze.
W porządku.
Idź do szkoły.
Dobrze? Nie wychylaj się, miej oczy otwarte.
- Jasne? - Tak.
Dobrze.
Chodź.
Co się stało?
Detektyw Orr to przywiózł. Juliette zostawiła ją na imprezie.
Rana na głowie. Dlaczego miałaby to zrobić?
To jej pierwsza ofiara.
Może trochę ją poniosło.
Nie martw się.
Chyba bardziej niż ją poniosło.
Nie zarzynamy, tylko się karmimy.
Więc owszem, martwię się.
Wiem.
Resztka człowieczeństwa.
Martwię się, bo nie chcę, by Juliette stała się taka jak on.
Jest zupełnie inna.
AKADEMIA W LANCASTER CENTRUM NAUKI
Lettie.
Podsumujmy. Impreza. Ciemność. Światło.
Śmiertelnie ranna u moich stóp.
Ben trzyma ja na rękach.
- Nie chcę używać słowa „bohater”. - Zaraz, ktoś umarł?
- Kto? - Ashley Stanton.
Co?
- Smashley nie żyje? - Jak możesz nie wiedzieć?
Przyznałeś się do czegoś kiedyś, czego nie zrobiłeś,
bo to było ważne dla wszystkich,
- a nie chciałeś ich zawieść? - Ktoś umarł.
A ciebie nigdzie nie było. Cztery maile, 13 SMS-ów. Dwa razy dzwoniłem.
Wyjaśnij.
Dalej byłaś z tą nową?
Oczywiście, że tak.
Całowałyście się?
Splątały się kończyny?
Życia wam się odmieniły na zawsze?
Oczywiście, na zawsze.
Nie wstydź się. Chodź.
- Ty wiesz o mnie wszystko. - Czekaj!
Powiedz, co się stało Smashley.
Mówią, że upadła i uderzyła się w głowę. Nie wiem. Byłem tam, ale…
Tyle krwi.
To częste przy urazach głowy.
Idziesz dziś na czuwanie, prawda?
Co?
Oczywiście.
- A ty? - Byłem jej pielęgniarką hospicyjną.
Oczywiście, że tak.
Mówi Natalie Tate, witajcie w stacji numer jeden Savannah.
Oto wiadomości, które musicie poznać.
Ashley Stanton, uczennica Akademii Lancaster, zmarła w tragicznym wypadku
na imprezie u kolegi w weekend.
Rodzina nadal organizuje pogrzeb,
ale powiedziała, że Ashley zostanie pochowana na cmentarzu Oak Hills.
Ashley była jedynaczką.
- Cześć, tato. - Cześć.
Jak ci idzie porządkowanie akt?
Skończyłam dwa dni temu.
Odwiedziłam Malcolma. Nie będzie pamiętał.
Nikt cię o to nie prosił. Zajmowałem się tym.
Zamierzał zacząć rozpowiadać, że potwory wróciły do Savannah.
Chciałam pomóc.
Problem z twoją pomocą, Elinor, to to,
że twój talent to niezbadane terytorium.
Ja go nie mam. Mama go nie ma.
Póki nie zrozumiemy, czemu go masz, a twój bliźniak nie,
miałaś go nie używać. Masz zwrócić te akta.
Nie wierzę, że porównujesz mnie do Olivera.
Ja nie zbieram martwych wiewiórek, żeby się czymś pobawić.
Powinieneś mi raczej dziękować.
Nasza Juliette wycięła niezły numer biednej Ashley.
Rana głowy. Słyszałem.
A słyszałeś, że wyrywała dziewczynie wątrobę?
Może twoja córeczka nie jest taka, jak myślisz.
Dziękuję, Elinor. Możesz odejść.
Super. Na pewno znajdę coś, co mogę skopiować, skatalogować czy skasować.
- Bracia Burns, jak mniemam. - Jestem Theo. A to Apollo.
Pan Lepkie Palce.
Co, do diabła?
To pan Cook z Gildii. Dołączy do nas.
Zwykłe sprawozdanie.
Był incydent, jest spotkanie.
Twoje znalezisko spowodowało incydent. Witaj na spotkaniu.
Przyniosłeś Przywoływacz do domu. To był błąd.
- Wiem. Już się nasłuchałem. - Myślę, że za mało.
Był czas, kiedy wszyscy wiedzieli o potworach.
Ludzie uważali, komu patrzyli w oczy, czego dotykali.
Czas osłabia wspomnienia i czujność.
- Co ty bredzisz? - Apollo!
Masz go?
Przywoływacz.
Nie wyciąga się 3000-letniego Przywoływacza z ochronnego worka.
Prawda, Apollo?
Nie, jeśli nie chcemy wypełnić baru upiorami.
Jest uszkodzony.
- To podczas walki? - Nie wiem.
Może zapytaj Marudera.
- Apollo! - Co?
Zadaje głupie pytanie, dostaje głupią odpowiedź.
Mam pomysł.
Może przestań się obruszać i powiedz, co się stało.
- Kochanie, masz chwilę? - Tak.
Po pierwsze zauważyłaś, że nie bardzo się cieszyłem wczoraj,
gdy przekazałaś wielką nowinę.
Ale bardzo się cieszę.
Jestem bardzo dumny. Gratulacje.
Dzięki, tato.
Prawie zapomniałem. To twoje.
Boże. Cały dzień wydzwaniam.
Zostawiłaś ją na imprezie.
Musisz uważać, co zostawiasz przy ciałach.
Przepraszam.
A to co?
Amanda Victoria? Nie wierzę, że tu jeszcze jest.
Tak. Przetrwała wielką czystkę pluszaków w 2018 roku.
Szczęściara.
Pamiętam, jak byłaś mała i bałaś się burzy.
To nie ja się bałam, tylko Amanda Victoria.
O to mi chodzi. Byłaś dla niej taka dobra.
Przytulałaś ją i mówiłaś:
„Wszystko będzie dobrze”.
A Elinor wkładała lalki do mikrofalówki.
Myślała, że jest im zimno.
Ty im współczułaś.
Nadal tak jest.
Mama mówi, że to słabość.
Twoja mama.
Kocham ją.
Ale ona jest z innego gatunku. Dosłownie.
Jestem bardziej jak tata.
Cały czas mi to mówi. I nie jest to komplement.
Posłuchaj.
Współczucie to nie słabość.
To dar.
Do zaakceptowania.
Spróbuję zapamiętać.
Wierzę w ciebie.
Gdy następnym razem kogoś zabijesz, bądź powściągliwa.
Tato, to…
- Ja nie… - Już dobrze, kochanie.
Trochę cię poniosło.
Stres pierwszego razu.
Kiedyś opowiem ci historię o moim pierwszym razie.
Zapaliły się światła i ją zobaczyłem.
Wiedziałem, że nasza droga Ashley Stanton,
mistrzyni piwnego ponga, odeszła.
Odeszła w moich ramionach.
- Myślałam, że zmarła w szpitalu. - Widziałem, jak z niej uchodzi życie.
To takie niezręczne.
Nawet jej nie znałam.
Widzisz twego zakołkowanego wampira?
Jeszcze nie.
Dobrze. Chodź.
Lubisz to, co?
Mam być delikatna?
Nie, skarbie, niech boli.
Czekaj.
To się nie wydarzyło.
Nie wydarzyło się.
Do zobaczenia za tydzień.
Dziękuję panu dyrektorowi, że tak szybko to zorganizował.
Dobrze jest widzieć tu tak wielu z was.
Ashley miała tylu przyjaciół. Jej telefon ciągle dzwonił.
Nazywaliśmy Ashley „towarzyskim motylkiem”.
Gdziekolwiek poszła, od razu się zaprzyjaźniała.
Potrafiła nawiązać rozmowę z wszystkimi,
a oni wychodzili z uśmiechem.
Miała prawdziwy dar.
Nauka nie była jej mocną stroną,
ale uwielbiała chodzić do szkoły.
Teraz wiem dlaczego.
Wszyscy wiemy, że Ashley nigdy nie odmawiała dobrej zabawy.
Lettie?
Zostawiłam książkę do fizyki w szafce. Potrzebuję jej. Zaraz wracam.
Juliette.
Hej, Juliette!
Chcę tylko porozmawiać.
Jak w spiżarni?
To był instynkt.
Mogę powiedzieć to samo.
Powiedziałam, daj mi spokój.
A ja, że chcę tylko porozmawiać.
ZAKAZ WSTĘPU DLA UCZNIÓW
UWAGA ZAKAZ WSTĘPU
Nie masz dokąd uciec.
- Czemu mnie zakołkowałaś? - Czemu mnie ugryzłaś?
Bo ja…
- Nie byłam sobą. - Byłaś dokładnie taka, jaka jesteś.
Z tego powodu moja rodzina trafiła do Savannah.
I czemu płaczesz czerwonymi łzami?
- Nie jestem potworem. - Odsuń się.
Wy też trenujecie?
Nie, taka się urodziłam.
- Nie musimy tego robić. - Jasne, że musimy.
Czemu nie czuję ręki? Co mi zrobiłaś?
To nie ja, to moja krew.
Paraliżuje.
Zostaw mnie.
To ci przejdzie.
Stanton, lat 16, przyjaciele pamiętają jako pełną życia, młodą kobietę,
która uwielbiała narty i teatr, natomiast jej rodzice,
filantropiści z Savannah…
Tragedia.
…wspominają swą córkę, cytuję…
Tego słowa bym nie użył.
Spróbuję.
Jakiego byś użył?
Użyłbym dwóch.
To przykrywka.
Paranoik.
Podobno się upiła i upadła. Tak trudno w to uwierzyć?
Wiele razy upadłem i uderzyłem się w głowę. Nigdy nie było tyle krwi.
Może źle to robisz.
Stantonowie wnieśli o śledztwo w sprawie śmierci córki.
Zamiast kwiatów, rodzina prosi o…
- To szkoła mojej siostry. - I moja, ale tak nie imprezowaliśmy.
Tak?
Niech zgadnę. Królowa Balu Maturalnego.
Aż tak widać?
Futbolista reprezentacji?
Uważaj na siebie.
Kochałeś się kiedyś w damskiej ubikacji?
Nie, nigdy.
To spróbujesz.
Na dach? Naprawdę?
Milion zakazów wstępu to za mało?
Byłam wstrząśnięta.
Co zrozumiałe. Więc wyszłam.
A Calliope była tak miła, że poszła sprawdzić, co się dzieje.
Było widać, że to nią wstrząsnęło. Martwiłam się o nią.
A na dachu było cicho.
Musiała to przetrawić.
Ktoś na dachu to możliwy strzelec albo samobójca.
W samą porę.
Pomijając okoliczności, zawsze miło cię widzieć.
Dzięki za przybycie.
- Cześć, Cyrus. - Witaj.
Dzięki za telefon.
Dzień dobry.
- Talia Burns. - Witam.
Cieszę się, że pan zadzwonił.
Wysłucha pani wyjaśnień córki, pani Fairmont.
Młoda damo? Czekamy.
No i?
Tak jak mówiła Calliope,
wcale nie chciałam wchodzić na dach.
Wyszłam i szukałam jakiegoś cichego miejsca.
Żeby wspominać Ashley.
To wygląda na wielkie nieporozumienie,
prawda, panie dyrektorze?
Dziewczyny w ich wieku bardzo się stresują.
MAMA TO TĘ ZAKOŁKOWAŁAŚ?
Szkoła, oceny, strata koleżanki ze szkoły,
a do tego Juliette ma w ten weekend bal debiutantek.
Rodzina zjeżdża się z całego świata. To jej wejście do społeczeństwa.
Przyznaję, że mogłam się przyczynić do jej zdenerwowania.
Dla Calliope też nie jest łatwo.
Jest nowa, zjawiła się pod koniec semestru.
Próbuje się z kimś zaprzyjaźnić.
Niech dziewczynki idą na zajęcia.
Chciałam to samo zaproponować.
Chętnie zostanę i to przegadam.
Mam pomysł, jak zapewnić, że to się już nie powtórzy.
Dobrze, panno Fairmont, panno Burns,
macie się zachowywać.
Dziadowsko kłamiesz. Każdy ma coś, co ich zdradza, ale…
Myślałam, że potwory jak ty potrafią oszukiwać ludzi.
Widać kiepsko mi idzie bycie potworem.
A ty tylko kłamałaś?
Nie wskoczyłam na ten dach, żeby cię pocieszyć.
Jednak…
ty pierwsza mnie tu przywitałaś.
Uśmiechnęłaś się i poczułam, że…
Zanim się zorientowałam, czym jesteś.
Skąd wiedziałaś?
Jak mówiłam, każdy ma coś, co ich zdradza, jeśli się przyjrzeć.
Nie mogłam od ciebie oderwać wzroku.
Wiem, że chciałaś mnie zabić na imprezie.
Gdy poszłam z tobą do spiżarni…
chciałam cię tylko pocałować.
Myślę o tym, od kiedy się tu zjawiłaś.
Nie chciałam cię ugryźć.
Ale to zrobiłaś.
Zakołkowałabyś mnie, gdyby nie to?
Tak. I tak bym cię zakołkowała.
- Co? - Słyszę bicie twojego serca.
Pędzi, gdy kłamiesz.
Te dzisiejsze dziewczyny. Nigdy nie miałam takich kłopotów.
A ja tak.
Nie jest łatwo, co?
Od niedawna w mieście.
- Nie. - Może zjemy tu lunch?
W moim domu.
Ale nie mów „tak”, które znaczy „nie”.
Dziewczyny kiepsko zaczęły znajomość,
ale kieliszek Chardonnay temu zaradzi.
Wolę Pinot.
Margot, masz piękną cerę.
- Jak ty to robisz? - Krem z filtrem.
Może w następną niedzielę po kościele?
Świetnie. Brzmi dobrze.
Może dziewczyny zapomną o sprawie, cokolwiek to jest?
Tak.
Lubię cię, Talia.
Widać, że będziemy przyjaciółkami.
Do niedzieli.
Nie mogę się doczekać.
Tu jesteś.
Nie widziałam mamy tak podekscytowanej od mego debiutu.
Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Twoja pierwsza ofiara.
No chodź. Mówimy sobie wszystko. Chcę usłyszeć szczegóły.
To trochę średnia opowieść.
Po prostu… ugryzłam ją.
Słyszałam co innego.
Musiałaś jej rozwalić głowę? A co z tą wątrobą?
Co cię opętało, żeby było aż tak okropnie?
Przed czy po tym, jak tym dostałaś?
Do kogo to należy?
Nie wiem. Ja…
Nie widziałam twarzy.
Dziadowsko kłamiesz.
Skoro tak mówisz.
Słodkie maleństwo,
od kiedy mamy przed sobą tajemnice?
- Nie mamy. - Nie.
Nie mamy.
Jestem tu, gdybyś chciała pogadać.
- Cześć, nieznajoma. - Boże, Tess?
Ciocia Sarah.
- Dobrze cię widzieć, Cal. - Hej.
- Cześć, Cal. Hej. - Wujek Mike.
- Jak się masz? - Dobrze.
Hej, mała.
Tato.
Czemu wróciłeś tak…?
Co się dzieje?
Każda akcja ma równą, lecz przeciwną reakcję.
Trzecia zasada Newtona.
Miałaś rację.
Co do…?
Zakołkowałaś ją idealnie, ale ona odziedziczyła wampiryzm.
Dlatego nie umarła.
Nie rozumiem.
Po podjęciu akcji… Musisz ponieść konsekwencje swoich działań.
Dziedzice rodzą się wampirami.
Ich rodowód sięga tysięcy lat.
- Sami uważają, że do raju. - Nie boją się słońca.
Bardzo rzadkie. Trudno je znaleźć.
I jeszcze trudniej zabić. Ale doprowadziłaś nas do nich.
A teraz wszyscy muszą zginąć.
Jestem członkiem rodziny Burns, wyszkolonych przez Gildię łowców potworów.
Nasze serca nas napędzają.
Obowiązek i logika nas prowadzą.
Przysięgliśmy, że wyzwolimy świat od wszystkich potworów.
Napisy: Roman S. Czarny