DEFYING GRAVITY [01X01] - PILOT -
- \ NewAge SubTeam // - - \ www. nast. ws // -
Tłumaczenie: Koniu734
Synchro i korekta: GolbothŽ ¤¤¤ www.atv.xup.pl ¤¤¤
Na północno-zachodnim wybrzeżu, astronauci czyniš ostatnie przygotowania
do pištkowego startu statku kosmicznego Antares,
a stamtšd w stronę Venus i dalej.
Dzisiaj przeszli ostatnie badania,
a teraz pozujš do oficjalnego zdjęcia w centrum kontroli misji.
Za kilka dni, załoga będzie zmuszona pożegnać się z Ziemiš i przyjaciółmi.
Który to ty?
Nie ma mnie tam.
W tej trudnej, szecioletniej, historycznej misji...
Który to ty?
Tato, nie biorę udziału w tej misji!
Nie dostałem się do tej.
Wiem.
Mars...
Mój staruszek uważa podróże kosmiczne za głupotę...
Mówi, że ludzie to w 60 procentach woda. Jedzš, piš, wypróżniajš się,
nie potrafiš wykonywać poleceń i wybuchajš jak pinaty,
kiedy sš narażeni na próżnię kosmosu.
Ostatnimi czasy...
Zastanawiałem się, czy ma racje.
Wszystko w porzšdku? Calliope, słyszysz mnie?
Mars - 2042 rok 10 lat wczeniej
Sharon, musimy ić naprzód. Musimy się stšd wydostać.
Calliope, tu Zeus. Burza narasta.
- Musicie zjeżdżać z tej planety. - Zeus, sš 100 metrów od nas.
Proszę o pozwolenie na wyjcie, przyprowadzę ich.
Odmawiam. Nie opucisz lšdownika.
Parametry klimatu sš na minimum.
- 30 sekund. Dalej, ludzie! - 70 metrów, możemy wytrzymać.
- Zeus, czekamy na 25. - Parametry klimatu sš na minimum.
Calliope, przejmuję kontrolę startowš.
Donner?
Parametry klimatu sš na minimum.
Donner, zamknšłe zawór?
- Daj im dwie minuty, Mike. - Nie macie tyle czasu.
Zginiecie, misja się nie powiedzie.
- LÅ¡downik ma odlecieÄ‡ z tej planety! - Donner?
Sharon?
Donner, odpalaj!
Parametry klimatu sš na minimum.
Sharon?
- Donner? - Otwórz cholerny właz, Donner!
Odpalaj.
- Odpalaj. - Boże, wybacz mi.
10,9,8,7,6...
5,4,3...
2,1,0!
- Paula, a ty cišgle jeste sucha. - Nawet się nie waż!
- Wybacz, Paula! - Będziesz miała całe lata, żeby mi wybaczyć.
- Pamiętasz to uczucie? - Tak, najlepszy dzień w moim życiu.
Wszystko wydaje się zabawne, dobrze wyglšda.
- Tak, wszystko dobrze wyglšdało. - To prawda.
Jak ty to robisz? Ten jest szczególnie obrzydliwy.
Stary, taki z ciebie sztywniak, wyglšdam przy tobie na spoko gocia.
Nie mogę się doczekać tego miesišca miodowego.
Dobrze, bo nie stać nas było na Wodospad Niagara.
Ale z ciebie sknera!
- Gratuluję, dowódco. - Dziękuję panu.
Jeli nazwiesz mnie "dowodzšcš", to cię walnę, znaczy pana.
Spokojnie, Jen. Dzisiaj jestem tylko chłopcem od ręczników.
Rollie, posłuchaj, zaplanowałem konferencję prasowš na jutro na 14.30.
Ile trwało dzisiejsze spotkanie?
- Z Goss i Rollie? - Tak.
Trzy godziny.
Jeste zastępcš dowódcy, chyba powiniene być obecny na wszystkich spotkaniach.
Cóż, nie zostałem zaproszony.
Może powiniene porozmawiać o tym z żonš.
- Żadna misja tam nie dotrze. - Włanie to dostajesz, kiedy żenisz się z szefem.
Witam w orodku szkoleniowym. To jest centrum kontroli misji.
5 lat wczeniej
Lot statku Antares będzie najbardziej ambitnš misjš w historii.
Jako astronauci kandydaci, będziecie rywalizować nie tylko ze sobš,
ale również z wieloma z waszych instruktorów.
To Shaw i Donner. Uczestniczyli w wyprawie na Marsa.
Nie wierzę, że kto uczestniczšcy w tym programie
nie chce dostać się do załogi.
Trening będzie obejmował wszystko, od systemów lotu po odpalenie ratunkowe.
Nie popełnijcie błędu, czekajš was wyzwania
fizyczne, emocjonalne i intelektualne.
Na końcu, mniej niż jedna trzecia, przejdzie do ostatniego roku.
- Znasz go? - Kogo?
Donnera. Bo wyglšda, jakby cię znał.
- Pomimo tego, co jest w aktach... - Nie, nie znamy się.
To nie będzie lekki dzień na zapoznanie się.
- Umiecha się do ciebie, umiechnij się i ty. - Jen...
- Daj spokój, nie bšd taka sztywna. - Nie!
Doskonale. Kandydatka Barnes zgłosiła się do treningu w wirówce.
O, nie! Co to jest?
To wiaderko, nagroda. Jeste pierwszš w swojej grupie, która zwymiotowała.
Każdy zapewne dostanie jeden... Albo dwa.
Jeli dostaniecie takich pięć, wylatujecie.
Chcesz się spotkać z majorem Tomem? Może dać ci kilka porad.
Chyba nie mówisz poważnie.
Co? Jestem miły. Jestem poważny i miły.
Co w tym złego?
- Musisz się wyluzować, siostro. - Jestem wyluzowana.
- Przystawiał się do ciebie. - Nie jest w moim typie.
Co? Bystry, przystojny, typ amerykańskiego bohatera?
- Zostawił dwie osoby na Marsie. - Dobra, w porzšdku.
Typ tragicznego bohatera. Nawet lepiej.
Nie jeste lesbijkš, co?
Nie, jestem geologiem, który chce odbyć
podróż na innš planetę bez niepotrzebnych komplikacji.
Pewnie.
- Kosmiczna więtoszka. - Co?
Kosmiczna więtoszka albo jest lesbš.
- Nie, nie jest lesbš. - Wiadomoci z pierwszej ręki?
Nie kręcę z astronautkami, Rollie. Wiesz o tym.
Tak, może chciałby to jeszcze przemyleć.
Id.
Co?
Do mojego domu, już!
- Serio? - Tak.
Mamy jednš noc na pieprzenie się tyle, co przez 6 lat,
a ja nie chcę stracić ani minuty.
Kobieto, cholernie mocno gryziesz!
Drzwi będš otwarte. Będę w sypialni.
- Znów cię naznaczyła? - Tak.
Dokładnie tak.
To taka niemiecka rzecz. Niemiecki znak.
Moja matka mówi, że Merkury jest wsteczny...
I że nie powinnimy lecieć.
Zdecydowanie powinna posłuchać matki.
Próbuję nie słuchać. Ciężko jest przestać.
Tak...
Zawsze sšdziłam, że z naszej dwójki to ty będziesz leciał.
Ja także.
Przepraszam... Bez urazy.
Nic się nie stało.
- Jeli zobaczysz krowy na Wenus... - Dowiesz się o tym pierwszy.
Zoe, zdjęcie.
Baw się dobrze.
Lot Antaresa.
Szeć lat, siedem planet i ósemka astronautów.
Wielka wycieczka po Układzie Słonecznym.
Najbardziej ambitna wyprawa w historii ludzkoci.
- To już dzisiaj! - Ale czemu ludzie?
Po co wysyłać ludzi, którzy mogš popełnić błšd, jeli sondy i roboty mogš załatwić sprawę?
To szecioletnia misja na siedem planet. Jest zbyt złożona.
Czy według pana ostatnia wyprawa ludzi na Marsa zakończyła się sukcesem?
Wróciła nas trójka. Wszyscy stwierdzilimy, że tak.
Pomimo pozostawienia dwójki ludzi na planecie?
Wiedzielimy, jakie ryzyko było 10 lat temu...
Ci ludzie również sš wiadomi ryzyka.
Na pewno? Bo według mnie, poza dowódcš, ta drużyna jest raczej zielona.
- Wiem, do czego to prowadzi. - Przypominam ci, Donner.
Załoga została wybrana na podstawie umiejętnoci i kompatybilnoci.
Ale najwyraniej, nie na podstawie dowiadczenia.
Cišgniesz za język, Trevor.
Więc będę bardziej dokładny.
Prasa była zaskoczona wiadomociš, że Donner i Shaw nie zostali wybrani.
- Was to nie zaskoczyło? - Sš zmiennikami.
Ale czemu? Czy to ma co wspólnego z tym, co się stało na Marsie?
- Powiedział przecież, że nie. - Ale ja słyszałem inaczej.
Słyszał pan to, co chciał usłyszeć.
Może w końcu powiecie prawdę.
Urzšdzenie rejestrujšce z kokpitu dogodnie miało awarię...
Nie ma żadnych publicznych nagrań.
Czemu kopia przekazu z kokpitu...
To bardzo proste. Była burza i musielimy startować.
Naprawdę musielicie startować?
A może spanikowalicie i nawialicie, żeby ratować własnš skórę?
Daj spokój! Co z tobš?
Tutaj!
- Donner. - Puszczaj!
Taki z ciebie uparty kowboj?
Atakowanie brytyjskiej telewizji w dniu startu.
- Oni zaatakowali mnie, Mike. - A ty musiałe oddać?
Nie ty masz się tym zajmować, Donner. Tutaj nie masz rozmawiać o Marsie.
I na pewno nie masz prawa kwestionować moich osšdów.
Masz wspierać Ajaya i upewniać się, że statek działa poprawnie.
Tak, wiem, co mam robić.
Na pewno? Bo to już długo nie będzie twoja robota.
Jak tylko zatrudnię kogo innego, zostaniesz odsunięty od programu.
A teraz id i pożegnaj się z załogš.
Twoja kolekcja jest w banku wideo, wszystkie 389 godzin...
Stary!
- Ale najpierw musisz złamać kod. - Szatan!
Wódka w dniu startu? Masz przynajmniej 1.2 promila.
To uziemij mnie, Claire. Czemu pozwalasz mi lecieć?
Bo tam nie ma co pić, Evram. Ratuję ci życie.
- Według mnie i Wassenfeldera dałe czadu. - Goss myli inaczej.
Kolejny powód dla którego ty jeste w kombinezonie, a ja w sweterku.
Goss wie, że bez ciebie nie dam rady.
Ty, ja, ten statek... Jestemy trójkštem, Donner.
- Drużynš. - Tak.
Jestemy trio. Trójkšt to co innego.
- Jestemy sobie potrzebni. - W porzšdku.
Nie możesz winić siebie, że nie zostałe wybrany do tej misji.
Najwyraniej twoim przeznaczeniem jest zostać na Ziemi.
W porzšdku.
Zawsze należałem do tych, którzy wierzš, że sam jeste kowalem własnego losu.
A przez kilka złych decyzji, ja na pewno stworzyłem swój.
Mimo tego, jak bardzo wierzę w samookrelenie,
sš ludzie, którzy po prostu w to nie wierzš.
Włanie takie rzeczy mnie denerwujš.
Bo w byciu astronautš chodzi o posiadanie kontroli.
Od samego startu aż do lšdowania.
Nie chcesz napotkać żadnych niespodzianek.
10... 9... 8...
Tu nie chodzi o przeznaczenie.
Wie kto, czy Merkury jest wsteczny?
- 5... 4... - Tu chodzi o planowanie.
- Oddzielanie trapu. - 2...
Zapłon...
I start.
To pierwszy krok w wyprawie na planety.
W kosmosie nie ma miejsca na błędy.
Ilu z nich by odpadło, gdybymy im powiedzieli?
To głupie pytanie, Eve.
Ale odpadliby wszyscy.
Każdy z osobna.
Dzięki. Teraz na pewno będę mogła spać w nocy.
T minus 120 do odpalenia. System dwiękowy sprawny.
Dopływ wodoru włšczony. Dopływ deuteru wstrzymany.
Donner, jak idzie z tym napędem?
Robię postępy. Nie zatrzymuj sekwencji.
Ted, słyszysz mnie?
Kontynuuj sekwencje.
Stabilizator ustawiony na 140. Jednostka napędowa na pozycji 797.
Boże, wyszła.
Ted, Zoe jest w luzie powietrznej.
Jest w luzie powietrznej nr 4. Słyszysz mnie?
Jak, do diabła, się wydostała?
Maddux?
Zoe, proszę. Nie.
Niech kto przyjdzie i jš powstrzyma.
Ted, słyszysz mnie?
Zoe!
Jaki jest status?
Załoga jest w swoich kwaterach.
Komputer pokładowy pracuje nad jakim małym przeciekiem wentylacji.
Nic wielkiego. Powiniene ić do domu.
- Odpoczšć trochę. - Tak.
Powtarzajš to co godzinę.
Nie uciekniemy od tego, co?
Mars będzie nas przeladował aż do mierci.
Tytuł w naszych nekrologach.
- Jeste buddystš, prawda? - Tak.
- Co sšdzicie o przeznaczeniu? - Przeznaczeniu?
Tak. Przeznaczeniu, uczuciu, że przyszłoć
i to co się stanie jest poza twojš kontrolš.
Nie wierzę w to, tak samo jak Budda.
- To bzdury, prawda? - Dokładnie.
W porzšdku.
To pierwsza noc, wcišż jestemy na orbicie okołoziemskiej.
Chcš, żebymy o wszystkim mówili. O tym, co czujemy.
Jestem taki dumny, że mogę być inżynierem na tym statku.
Jest mojš drogš, moim obowišzkiem.
Ta podróż, to karma.
Przepełnia mnie ogromna radoć...
Wiem, że to monitorujecie.
Mówicie, że to prywatne, ale serio?
Mam zamiar zdjšć spodnie i pokazać dupę.
Czuję się dziwnie. Nie spałam z Rolliem od dwóch tygodni, ale...
Poprawia morale załogi.
Żylimy w celibacie trzy miesišce podczas kompletowania załogi w zeszłym roku.
Nie przeszkadza mi to... Chyba.
- Hej, kochanie. - Hej.
Wyłšcz kamerę.
Mamo, jeli kiedy pozwolę ci to obejrzeć...
To był doskonały start, nieskazitelne dokowanie, a statek jest w doskonałym stanie...
To tyle z twoich wróżb.
Jeste w cišży?
Cóż, wymiotuję rano i wieczorem...
Jeste biologiem, ty mi powiedz. Tu jest próbka mojego moczu.
- Jest tylko trochę, przepraszam. - Mówisz poważnie.
Wiesz, że sprzedajš testy cišżowe w sklepach?
Tak, nie przyszłam do ciebie słuchać wykładów.
Jeli pójdę do mojego ginekologa, program będzie wiedział.
Więc jednak nie jeste kosmicznš więtoszkš.
- Już nie. - Kto jest ojcem?
Nie pytaj i tak ci nie powiem.
I nie zabezpieczylicie się.
Był pijany. Mówił, że miał wazektomię.
Błagam, nie chcę się czuć bardziej głupio.
Jeli jeste w cišży, to co masz zamiar zrobić?
Zoe...
Wszystko w porzšdku? Stała jak zamurowana.
Słyszelicie co?
- Czy słyszelimy? - Ale co?
Nie wiem.
- Wysoki ton, jak płakanie. - Nie.
- To pewnie rotator skrzypi. - Racja.
To na pewno rotator.
Witam! Witamy na pokładzie Antaresa.
Nadajemy prosto z mostku kapitańskiego.
To nasz pierwszy przekaz z kosmosu. Oprowadzę was trochę.
Może zmienimy kanał?
Znajdujemy się na górnym pokładzie. To stšd kontrolujemy statek.
Dowodzšcy Rollie Crane i pilot Nadia Schilling
programujš trasę na Wenus.
- Lot, tu Chirurg. - Tu Lot.
Mam dziwne odczyty EKG od Rolliego i Ajaya.
Sš podobne, to pewnie usterka.
Powiem, żeby ustabilizowali swoje medyczne plastry.
Fido, za ile opucimy orbitę?
Musimy dotrzeć do Wenus w 30 godzin i 16 minut.
To mało czasu.
Naprawdę wczoraj nie słyszała nic dziwnego?
Dziwnego? Nie.
To był rotator.
Masz swojš historię, trzymaj się jej, dobra?
Tak.
Nie sypiam zbyt wiele. Miewam dziwne sny.
Na niektóre rzeczy działa grawitacja, na niektóre nie.
Nasze kombinezony zawierajš nanofibry,
które przycišgajš nas do pokładu elektromagnetycznie.
Ale wszystko bez nanotechnologii, jak pomidory Jen... będš płynšć.
Niezłe, co?
Ajay, musimy sprawdzić twoje plastry medyczne.
- Jest jaki problem, Evram? - Pewnie trzeba je uregulować.
- Wybacz, Paula. - Dzięki za pomoc.
Co się dzieje?
Rollie i Ajay majš jakie problemy z plastrami medycznymi.
Próbujemy pobrać czystszy odczyt.
Nic się nie poprawia, Ev.
- Teraz? - Nic.
To kompletna strata czasu, a ja mam kupę roboty.
Niech spróbujš z nowymi plastrami.
Spróbuj z nowymi plastrami, może to wina miejsc kontaktowych.
Zrozumiałem.
Nasze ulubione miejsce, pokład obserwacyjny.
Stšd patrzymy na nasz niezwykły wszechwiat,
i oglšdamy filmy i filmiki z youtube'a z naszej bazy danych.
Wszystkie okna zamieniajš się w ekrany.
A oto nasz fizyk, Steven Wassenfelder.
Najwyraniej robi co strasznie skomplikowanego.
Co robisz, Steven?
- Raczej nie chcesz wiedzieć. - Daj spokój.
Nie bšd taki protekcjonalny. Powiedz nam.
Próbuję załamać 512-bitowy kod...
Żeby dobrać się do pornosów,
które mój kumpel załadował do bazy.
Al zawsze znajduje najbardziej sprone rzeczy.
- Jakie mamy opónienie w powietrzu? - 30 sekund.
I następne 20, żeby to zwolnić.
- I Ted? - Tak?
Dajmy naszemu geniuszowi klapsa.
Widzisz tę krawęd, pomiędzy falš S1 a S2.
To szmery sercowe.
I obydwaj to majš? To niemożliwe.
To stare plastry, spróbujmy z nowymi.
Nie, to sš nowe plastry.
Musimy zrobić skan serca, zanim pozwolę im na lot.
To niemożliwe, żeby obaj mieli szmery serca.
To musi być błšd sprzętu.
To na pewno błšd sprzętu.
Powiedziała, że Merkury jest wsteczny, więc to może wina jego wstecznoci.
Błagam, nie popieraj mojej matki.
W dziwny sposób twoja matka ma rację.
Jestemy beznadziejnie zależni od ustawienia planety.
Mamy jakie 28 godzin, żeby opucić orbitę, albo mamy przechlapane,
i opucimy to miejsce dopiero za 6 lat.
- Więc będziemy musieli skorzystać z Ajaya i Rolliego. - Właciwie, wcale nie.
Nie nadšżam.
Więc nie czytała ostatniego planu lotów.
Jutro startuje kapsuła zmierzajšca na stacje kosmicznš.
Mogš na nim być zmiennicy Ajaya i Rolliego.
- Witaj, Ted. Witaj, Donner. - Nic o tym nie mów.
Szeć lat samotnie ze swoimi byłymi.
To zwapniała zaraza. W tych trzech miejscach.
Znajduje się na ich zastawkach aorty, co powoduje szmery.
Nie wiem jak to się dostało i czemu nie było tego trzy dni temu.
Sprawdziłam wyniki pięć razy i to tam jest.
Szanse... że dwie osoby zachorujš w tym samym czasie...
Mniejsze od zera.
Dobrze, Claire. Niech zajmie się tym zespół medyczny.
Sprawdcie wszystko: dietę, rodowisko, wirusy...
Przeprowadcie dokładnš analizę genomu każdego członka załogi.
Musimy się dowiedzieć, co to powoduje.
Nie mogę im pozwolić na wyprawę kosmicznš.
To chyba już wiemy.
Możesz odejć.
Powiem Vandenburgowi, żeby szykował kapsułę.
Potrzebuję kilku minut.
Nie potrzebujesz więcej czasu.
Dobrze wiesz, co to powoduje i oni polecš.
To nasza misja.
Nie pozwolę temu czemu dyktować warunków załodze.
- Wassenfelder nam w pełni wystarczy. - Nie mamy wyjcia.
- Mylisz, że chcę wysyłać tam mojego męża? - Więc jest nas dwoje.
I Donnera, mam ku temu setki powodów.
A jeli to co przyprawi również ich o szmery serca?
Nie ma gwarancji, Mike.
Jestemy na niezbadanym terenie.
Ale chyba to co włanie tego chce.
Nieważne czy to akceptujesz...
To ma o wiele więcej do powiedzenia w tej misji niż my.
Pamiętasz jak pytałem cię o przeznaczenie?
Powiedziałem, że w nie nie wierzę. Jestem buddystš.
Nie powiedziałem ci czego, miewam sny o tej misji.
I?
Obydwaj w niej uczestniczymy.
Potrzebujecie natychmiastowych badań lekarskich.
Macie dzisiaj zabrać swoje rzeczy, a jutro rano lecicie.
Zgłosić się do skrzydła medycznego?
- Tak, Donner, zostaw nas. - Przyjšłem.
Tak nie miało być.
Ted, nawet nie masz pojęcia.
Musimy porozmawiać z nowym dowodzšcym misji.
Jeste zdrów jak koń, ale spodni nie zakładaj.
- Słucham? - Musimy ci zrobić wazektomię.
Nie rozumiem.
Sterylizację, to nie boli.
Boli, miałem wazektomię, kiedy wróciłem z Marsa.
Tak, według karty zdrowia miałe, ale nie według skanu.
- Kiedy powiecie o tym reszcie? - Za 43 dni...
Kiedy dotrzecie do Wenus.
Zawsze wierzyłem, że to moja misja,
mój statek.
Że podróżuję drogš, jakš wybrał dla mnie Ganesha.
Że to tutaj kończš się moje problemy i przeszkody.
Czuję się teraz taki zagubiony.
Nie potrafię tego zrozumieć.
Nie potrafię.
Kto potrzebuje tej drogi bardziej ode mnie?
Tato, lecę na misję.
Potrwa 6 lat... Nie wiem, czy tu będziesz, kiedy wrócę.
Miałe najsłodszy slider, jaki widziałem.
Fastball, większa prędkoć, gigantyczny łuk.
Miałe to wszystko.
Pragnšłem czego innego, tato.
Nalej mi następnego, zanim wyjdziesz.
Może mogę złożyć podanie o przeniesienie.
- Mogę wrócić z tobš. - Nie, nie ma na to czasu.
Jen, wybacz mi.
Wiedz, że chciałem być przy tobie.
Będziesz przy mnie.
Tak.
Za co?
Za wszystko.
Pamiętaj, jak bardzo cię kocham.
Dobrze?
Okaż mi to.
Wyłšczmy kamerę. Dajmy dowódcy trochę prywatnoci.
Według mnie, majš szczęcie.
Na Marsie nie można zadzwonić po pogotowie.
Uwiadamiasz sobie te wszystkie rzeczy dla wspólnego celu.
To na pewno nie wystšpiło losowo. Mogło to wywołać...
rodowisko, wirusy. Co, co jedli...
Co my jedlimy.
Sprawdzajš wszystko.
Claire będzie monitorowała nas bardzo uważnie.
Słyszelicie to?
Co?
To.
- Nie. - Nie.
To rotator.
Sprawdzę, co u Ajaya.
Powiedz, że porno już działa.
Więc możemy odpucić sobie jego Halo i się delektować.
Zoe Barnes?
Nazywam się Ajay Sharma.
- Czeć, Ajay. - Czeć.
Dobrze, że wygrała wiaderko.
- Nie jestem tego taka pewna. - Nie...
Wymioty to przeszkoda, której musimy sprostać...
Ty miała szczęcie sprostać jej jako pierwsza.
Ja...
Ajay, spadaj. Babska pogawędka.
Dobrze. Do zobaczenia.
Mogę prosić o kieliszek wódki?
- Kto tu ma chłopaka. - To wódka, pij.
Dzięki Bogu, nie jestem w cišży.
Nie. Jeste w cišży. Tylko nie będziesz miała dziecka.
Kiedy ostatni raz patrzyłam, takie było prawo.
To głupie prawo.
Znasz kilku sędziów i wszystko można odkręcić.
- Zoe, masz wiele opcji. - Sama nie wiem.
Jest ponad tysišc wykwalifikowanych chętnych na twoje miejsce.
Dostanie się do tego programu, to wygranie na loterii.
Uwierz mi, wiem to.
Nie możesz tego zaprzepacić przez jeden wybryk.
Po prostu nie możesz.
Znam pewnego doktora.
Kiedy będziesz gotowa, powiedz.
Muszę zaczerpnšć powietrza.
- Zoe. Hej... - Nie teraz.
Stary, nie masz szans.
Ajay?
Centrum kontroli misji, tu Antares.
Antares, tu kontrola. Możemy włšczyć kamery?
Oczywicie. Dziękuję za dyskrecję.
Nie chcielimy, żeby to trafiło do banku wideo Wassenfeldera.
Posłuchaj, Rollie. Kamery i sterowanie...
korytarza luzy powietrznej wyłšczyły się.
Nie możemy ich ponownie włšczyć.
Tak, również to widzę. Wylę Ajaya, żeby to sprawdził.
Sšdzę, że to Ajay jest problemem.
Widziałam jak wchodził do luzy powietrznej.
Próbowałam za nim ić, ale odcišł dostęp.
Lot, dostęp do pamięci fizycznej włšczony.
Cholera, wychodzi ze statku.
Jak szybko możemy unieważnić jego instrukcje?
Pracujemy nad tym. Daj nam pięć minut.
Jeli jest w kombinezonie, to nie mamy pięciu minut.
- Gdzie, do cholery, jest Donner? - W drodze.
- Ile czasu do spalenia Wenus? - Szeć godzin.
Bicie serca i temperatura Ajaya podskakujš.
Antaris, tu kontrola. Nawišzalicie kontakt?
Nie, kontrola.
Rollie skacze po kanałach. Chyba wyłšczył radio.
Ten goć był najbardziej stabilny ze wszystkich.
Czy Hindusi popełniajš samobójstwa?
Nie, a przynajmniej ja tak mylę.
- Daj mi z nim pogadać. - Wyłšczył radio.
To nie za dobrze.
- Oddala się od statku. - Nie rób tego, Ajay.
Podróże kosmiczne to głupota.
Ludzie to w 60-ciu procentach woda.
Jemy, pimy, wypróżniamy się. Nie potrafimy wykonywać poleceń.
I wybuchamy jak piniaty, kiedy jestemy narażeni na próżnię kosmosu.
Co on robi?
Umieszcza siebie na orbicie.
Gdziekolwiek leci, mam nadzieję, że mu się uda.
Tutaj.
Wyjdę. Mogę wyjć i go zawrócić.
Chcemy wyjć i go zawrócić. Zgadzacie się?
Tak, daj jej wyjć.
Mike, daj jej wyjć.
Odmawiam.
Przeżyję utratę jednego kombinezonu, ale nie utratę następnego członka zespołu.
Wylatujecie z Shawem za dwie godziny.
Chod no tu.
- To tyle? - Co?
Pozwolisz mu umrzeć?
Mam szeć godzin, żeby wprowadzić statek za 10 trylionów dolarów w drogę na Wenus.
Nie mam czasu na Ajaya i jego załamania.
Na ciebie też nie mam czasu.
Nie wkurzaj mnie, Donner. Nie teraz.
Jak wrócę, rezygnuję.
Arnel, na ile starczy mu tlenu? Na osiem godzin?
Mniej więcej.
Mój staruszek zawsze ma racje, poza poczštkowym założeniem.
Człowiek przynależy do kosmosu przez to, co wnosi do próżni.
Nosimy bagaż naszej przeszłoci,
lęków, przesšdów i porażek.
Minęlimy zasięg Merkurego dwie godziny temu.
Za póno dla Ajaya.
Wcale nie.
Ale nosimy także nasze nadzieje i marzenia.
Ciężkie lekcje jakie dało nam życie.
Donner, Shaw, dokujcie do Antaresa.
Odmawiam. Jeli nie możecie przejšć kontroli,
to zrobimy sobie mały objazd.
Sš na 41.
Niezły widok, co?
Ganeshy i mi bardzo się podoba.
Ganeshy?
Jest panem przeciwnoci.
Ale jest także panem nowych poczštków.
Chcesz się przejechać i zaczšć co nowego?
Taka jest moja droga, Donner.
Tutaj, w drodze na Wenus.
Popraw mnie, jeli się mylę, ale jeli tu zostaniesz,
to chyba będziesz musiał zaczynać wszystko od poczštku w nowym życiu.
Nie jestem ekspertem,
ale to ty zawsze mówiłe,
że każdy ma lekcję do nauczenia, przeciwnoci do pokonania.
Może to twoja wielka przeszkoda, co?
Może jak jš pokonasz, zrobisz wielki krok ku Nirwanie.
Nie rozumiesz.
Poczekaj sekundę.
Mylisz, że nie rozumiem?
Bo ja sšdzę, że rozumiem.
Moja droga jest na tym statku, z tymi ludmi.
Twoja jest na Ziemi, Ajay.
Ale wiesz co? Nie zrobimy tego sami.
Ty, ja, statek, jestemy trójkštem.
Potrzebujemy siebie nawzajem.
Przez wszystkie nasze błędy, te które dał nam los, czy nasze własne,
jestemy odporni, możemy się przystosować.
Jest co, co muszę najpierw zrobić.
Dobrze.
Możemy znaleć odkupienie w najprostszych ludzkich uczynkach.
Nigdy nie słyszałem o robocie, czy satelicie, który by to potrafił.
Więc...
Jeli podróże kosmiczne sš głupotš...
to może jestem głupkiem.
Ale nigdy nie czułem się bardziej żywy, ani bardziej człowiekiem.
Antares, lecicie na Wenus za: 5...
4,3,2,1.
Zapłon.