Rennen. Deze kant op.
Kom op, snel. Rennen.
Aan de kant. Wegwezen.
Kwaad in dit huis. Kwaad... -Ga weg.
Geef 's een kus. -Eerst scheren.
Heb je met hem gepraat? -Dat doe ik binnenkort.
We kunnen hier niet eeuwig blijven. Dit is een huis des doods.
De goden verhoeden dat we hier 'n kind verwekken. Dat wordt een monster.
Ik zal met hem praten.
Hé broeder, het is mooi weer buiten. Lekker weer voor een wandeling.
Het is lente, de bomen bloeien, er lopen lammetjes in de wei.
Een volle maan is gekomen en gegaan.
Het is tijd om deze rouwbaarden af te scheren. Het leven gaat door.
Je hebt gelijk. Je moet gaan.
Een vriend laat jou zo niet achter. -Ik heb geen vrienden nodig.
Je kunt hier niet de rest van je leven blijven zitten.
Ik heb de dood van m'n vrouw en kinderen veroorzaakt.
En ik heb Caesars dood veroorzaakt. Wat wil je dat ik doe?
Een slagerij beginnen?
Prima, sorry dat ik wat zei. Eet je stomme pap op.
Wat voor een vrouw is het? Die meid uit Egypte.
O die. Ik ken haar nauwelijks. Een mager ding, praat te veel.
Ze moet wel iets hebben om zo'n koude als Caesar te verleiden.
Ze is koningin. Caesar zou Medusa zelfs geneukt hebben als ze een kroon droeg.
Ben je jaloers? -Ja, dat soort vrouwen gun ik je niet.
Jongere vrouwen hoger in rang dan jij? -Dat is een mooie regel.
Ik zal erom denken. -Ik hou van je.
Antonius...
kan ik je even spreken? -Wat is er, knul?
Over m'n geld. Caesars geld. Dat zou ik nu moeten hebben.
Sorry, vergeten. Ik zorg ervoor. -Mooi, maar dat zeg je steeds.
Dat soort dingen kost tijd. Het gaat om immense bedragen.
Het vergt papierwerk en advocaten. -Wanneer kan ik erover beschikken?
Vanwaar die haast? Zet een vrouw je onder druk?
Maak je geen zorgen, ik regel het wel.
Was de reis draaglijk? -Jawel.
Zelf kan ik niet tegen schepen en boten.
Ze lijken te veel op kooien. Plus het risico op verdrinking.
U bent veranderd. -Heb ik u dan eerder gezien?
In Alexandrië, met Caesar.
Door die uniformen lijken jullie allemaal op elkaar.
Toen ik u daar zag, leek u gelukkiger.
Scheelt er iets aan? -Vreemde vraag. Caesar is dood.
Hij was als een echtgenoot voor mij. Ik was als een vrouw voor hem.
Breng ik u aan het lachen? -Vergeef me.
Het is een vreemd idee. Een Romeinse consul met een Egyptische echtgenote.
Dat past niet. -Ik zie niet in waarom.
De onderhandelingen kunnen beginnen.
Dit is ons voorstel dat we aan het Senaatsarchief zullen toevoegen.
'Ik, Marcus Antonius, consul van Rome...
garandeer dat onze legers de kroon blijven beschermen van Cleopatra...
kind van Ptolemaeus, koningin van Egypte, et cetera.' Wat is uw prijs?
Hare majesteit garandeert tien scheepsladingen graan per maand.
Uit de opbrengst ontvangt de consul als geschenk 48.000 denarii per maand.
42.000.
42.000. Geleverd op de calendae.
Zijn we nu klaar?
Nog één ding. Mijn zoon van Caesar is nu bijna vier jaar oud.
Hij begint naar z'n vader te vragen. -Wat ontroerend.
Binnenkort moet ik hem vertellen dat z'n vaders volk hem niet accepteert.
Niet als z'n wettige zoon. -Dat gebeurt nooit. Het volk is tegen.
Ik heb geen politieke bedoelingen. Ik wil alleen het geluk van m'n zoon.
Een eenvoudige openbare erkenning van vaderschap is voldoende.
En wat levert mij dat op? -Mijn eeuwige dankbaarheid.
Beloof me dat...
Dat kan.
Verklaar m'n jongen tot wettig zoon van Caesar. Dan worden we vrienden.
Vertrouwt u me niet? -U ziet er wispelturig uit.
U vergist zich. Ik ben zo constant als een priester van Saturnus. Kom nu.
Aanraken is verboden.
Nette manieren... voor een hoer.
Als ik me moet prostitueren voor m'n land en m'n familie, dan doe ik dat.
Maar de klant behoort vooruit te betalen.
Uw zoon zal door de modder kruipen en sterven voor ik hem wettig verklaar.
Zie je? Heel wispelturig.
Helaas komen we niet tot overeen- stemming. Misschien bedenkt u zich.
Ik zie u morgen bij het avondmaal.
Hij was zeker geen Apollo...
maar toen Erastes Fulmen nog leefde, was er vrede op de Aventinus.
Nu vechten alle bendes in de stad om de heuvel.
Nu is er elke dag ophef en geweld.
Het brengt de handel om zeep. -Ik regel het.
Handel is de wortel van de burgerlijke deugden.
Kan Rome lang overleven als de handel niet...
U mag gaan.
Er moet iets gebeuren op de Aventinus. -Dat weet ik, ik hoor niks anders.
Wie de Aventinus in handen heeft, beheerst de havens en de graantoevoer.
Als het geweld niet gestopt wordt, breken er chaos en hongersnood uit.
En jij krijgt de schuld, helaas. Hoewel het je schuld natuurlijk niet is.
Ik los het wel op.
Wat kan ik voor je doen? -Je hebt mij laten komen.
O ja. Laat maar zien.
Een lijst van alle schurken in de stad. -Wat grappig.
Een lijst van kandidaten voor de verkiezingen van Caesars hand.
Posca vond die tussen z'n papieren. -Alweer zo'n gelukstreffer, Posca.
Jij moet de namen goedkeuren.
Voor het goed van de eenheid, verbondenheid, et cetera.
Dat gaat te ver. Wie gelooft dat Caesar zulke mannen aanwijst?
Je denkt toch niet dat ze me betaald hebben?
Absoluut niet. Maar wel Posca. -Wat is het probleem dan?
De mensen zullen denken dat jij m'n goedkeuring hebt afgedwongen.
Ben je niet bang voor me? -Niet echt.
Je kunt me niet ombrengen. Je hebt me nodig om de Senaat te leiden.
Nu heb ik je nodig. Maar morgen... -Dan ga ik me zorgen maken.
Maar nu stel ik voor dat je me de ergsten van de lijst laat halen.
Prima. Doe maar wat je goeddunkt.
Het was me weer een genoegen.
Er is nog een delegatie... -Ik heb er genoeg van. Roep m'n wacht.
Zeker. Maar mag ik u nog herinneren aan m'n commissie?
Nee, ellendige Griekse dief.
Geld, geld, geld. Ik word omringd door geldgraaiers.
Marcus Antonius, ik ben het. Titus Pullo van het 13e.
Legionair Pullo. Laat hem door.
Wat doe jij hier? -Ik wil uw advies over Lucius Vorenus.
Ga door.
Hij is de weg kwijt. Ik weet niet wat ik met hem aan moet.
Vorenus, geef acht.
Centurio Vorenus. Ooit dan.
Wat zie jij eruit. -Dat is rouwdracht.
Je hebt alle reden om te rouwen.
Caesar is dood en jij zelf hebt het mes gehanteerd.
Geef acht als ik tot je spreek.
Je naam is voor eeuwig onteerd. -Dat weet ik.
'Dat weet ik'.
Waarom leef je dan nog?
Waarom heb je je plicht niet gedaan en je buik opengereten?
Dat zou ik het liefste doen.
Maar Dis is mijn meester en hij neemt me tot zich wanneer hij dat wenst.
Hij wil nu dat ik hier lijd, hier op aarde.
Je vergist je, centurio.
Dis is je meester niet.
Ik ben je meester.
Door een heilige eed onder de standaarden van het dertiende.
Dit was zeker Erastes Fulmen.
Ik wilde dat hij het wegdeed, maar het troost hem.
De dood van onze vader was je niet genoeg.
Je begon een oorlog op de Aventinus die de hele stad dreigt te overspoelen.
Wil je een kans om jezelf te redden, centurio?
Ik kan mezelf niet redden.
Niemand is de redding voorbij, Lucius.
Zelfs jij niet.
En?
En wat? -Die Egyptische. Ik wil alles weten.
Ze was al naakt voor de priesters weg waren.
M'n mannen moesten haar van me af trekken.
Meen je dat? -Ze was in rouw.
Heel grijs en formeel. Een klein muisje.
Op Jupiters steen? -Op Juno's kut.
Er is niks boeiends gebeurd.
Ze vroeg me wel haar bastaard als zoon van Caesar te erkennen.
De brutaliteit. Dat heb je natuurlijk geweigerd. Octavianus is de enige...
Natuurlijk wees ik dat af. Wat leidde tot een grote stroom koninklijke tranen.
Wat een rotdag. Het besturen van deze stad is veel minder leuk dan ik dacht.
Arme schat.
En dat avondmaal van morgen wordt ongetwijfeld ook doodsaai.
Is Servilia daar ook bij? -Ja.
Mooi zo.
Ben je ooit door een murene gebeten? -Volgens mij niet.
Waar is je moeder?
Is er iets mis? -Misschien.
Juno's genade. Wat doet zij hier?
Antonius wil onze eenheid tonen voor de Egyptenaren.
Sevilia, fijn dat je er bent. -Antonius dwingt me hiertoe.
Antonius is een dwingeland. Je zult wel erg bang zijn.
Niet in het minst.
Mij hoef je niet te vrezen. Ik wens je niks slechts toe.
Ik heb gewonnen en jij bent vernederd. We hebben genoeg geleden.
Je drijft de spot met me. -Nee, echt niet.
Ik bied je vriendschap en verzoening aan. Wat zeg je daarop?
Zullen we weer vrienden zijn?
Dat kan ik niet afwijzen. -Ik ben zo blij.
Kus me, lieve.
Veel plezier.
Zag je hoe ze keek? Kostelijk.
Timon en z'n mannen staan in de tuin. Met messen en bijlen.
Wat doen ze daar? -Ze beveiligen ons.
Ze gaan Servilia vermoorden. -Belachelijk.
We hebben een afspraak. U mag haar niets aandoen.
Afspraken? Dat maakt die teef niks uit.
Het gaat om meer dan uw wraakzucht.
De politieke situatie is onstabiel. Haar dood leidt tot oproer.
Dat maakt mij niet uit. -Weet Antonius hiervan?
Ja, natuurlijk.
Goed, hij weet er niks van. En jij houdt je mond.
Het spijt me, moeder.
Rotkreng.
Ik heb jullie niet nodig. Ga maar.
Waar blijft die Egyptische? Het is tijd voor het avondmaal. Ik gelast het af.
Mopper niet zo. Dat is niet terecht.
Ze is net zoals je haar beschreef. Een klein muisje.
Cleopatra Philopator. Heerseres van de zegge en de bij...
koningin van Boven- en Beneden-Egypte.
We houden het informeel.
We doen alsof we allen gelijken zijn.
Dat lijkt me veel plezieriger, vindt u niet?
Wie zijn al die heerlijke mensen?
Onze gastvrouw, Atia van de Julii.
Hoogheid.
Leuk. Net zoals u gezegd had.
Kom hier, jongen.
Dit is m'n lieve Caesarion.
Lijkt hij niet sprekend op z'n nobele vader?
Treffend. -Geen enkele gelijkenis.
Zullen we gaan eten?
Wat ben jij vroeg terug. Je raadt het nooit.
Levi. -Laat me je vader omhelzen.
Wat doe jij hier? -Ik ben zo blij om je te zien.
Ik schrik alleen. Wat fijn je te zien. Had toch geschreven.
Ik ben plotseling vertrokken.
Hoe lang is het geleden? Acht jaar? -Negen. Wat kom je doen?
M'n compagnons en ik beginnen een nieuwe zaak. Ik leid de boel hier.
Dus je blijft een tijdje. -Als dat kan.
Ons huis is jouw huis. -Geef hem te eten.
Ik heb geen trek. -Wij zijn niet koosjer.
We zijn niet goed genoeg. Wijn dan. -Dat klinkt al beter.
Zit je nog steeds in de specerijen? -Specerijen, stoffen, olie.
En het gaat goed? -Op en neer. Op en neer. Het gaat.
Deborah zegt dat 't jou heel goed gaat. -Op en neer.
Paarden?
Paarden.
Consul, vaarwel.
De koningin, uw vazal, zal wenen tot ze u terugziet.
Dan hoop ik u snel weer te zien.
Atia...
in u heb ik een vriendin voor het leven gevonden. Dat voel ik.
Kus me.
Moge je gillend creperen, zwijnenhoer.
Een behouden reis, hoogheid.
Blij dat dat...
Het feest is afgelopen. Iedereen naar huis.
Zeg 's eerlijk. Wat kom je hier doen? -Ik begin een nieuwe handel.
Je hebt de pest aan Rome, en aan de Romeinen.
Je vindt ze tuig, vuile onderdrukkers, Babylonische hoeren.
En nu wil je tussen hen in wonen? Lijkt me sterk.
Zaken zijn zaken. Hier is het grote geld.
Ik had wat problemen in Jeruzalem. Ik moest er een tijdje tussenuit.
Wat voor problemen? -Politiek. Niks ernstigs.
Ik sprak wat te vrijuit. Hoe kan een man z'n mond houden?
Onze leiders heulen met de Romeinen. De Farizeeërs zijn schaamteloos.
Je bent nu in Rome, in mijn huis. Ik heb een gezin. Die vuiligheid hou je voor je.
Begrepen.
Goed dan.
Hou hem onder.
Haal hem eruit.
Hij is dood.
Wil je me een plezier doen?
Zeg m'n vriend dat we uitgepraat zijn.
Alles op de Aventinus voorbij de eik van Persephone is mijn terrein.
Als hij weer aan m'n mannen komt, raak ik vertoornd, en dan...
Leiders en mannen van de Collegia...
onder auspiciën van Moeder Concordia geldt een wapenstilstand.
Al het geweld is uit den boze tot het wassen van de maan.
Op het zesde uur zijn alle commandanten ontboden...
op een overleg aan het Collegium Aventinus.
Wat moet dit voorstellen? -Geen idee.
Wie roept dit overleg bijeen? -Dat weten de priesters.
Je kan een priester van Concordia niet aanspreken. Stomme wilde.
Buitenlanders.
Ik ben Lucius Vorenus.
Ik spreek tot u uit naam van Marcus Antonius, consul van Rome.
Commandanten, volg mij. Wat u hoort, is tot uw profijt.
De consul verklaart uw strijd om de Aventinus als beëindigd.
Het geweld moet ophouden. -Hij kan roepen wat hij wil.
Als doder van Erastes Fulmen eis ik het Collegium Aventinus op.
De Aventinus behoort mij toe.
Dat kunt u niet doen. -Ik doe het toch.
Dit rattenhol mag u hebben. Maar al uw mannen zijn dood of gevlucht.
Die vind ik wel. Rome zit vol crimineel tuig. En anders neem ik de uwe.
Broeders, denk om de vrouwe.
Lucius Vorenus, u bent een man van gewicht en wij respecteren u.
Wij verwachten respect terug. -Ik kan u slechts geld bieden.
Als de orde is hersteld...
ontvangt elk collegium maandelijks 5000 denarii van Marcus Antonius.
Daarvoor beperkt u zich tot uw oude vrijheden en wandaden.
Niks dat handel of politiek verstoort. -En verder?
Bij een uitbraak van burgerlijk geweld verdedigt u de rechten van de consul.
U moet instemmen met deze voorwaarden en ze aanvaarden.
5000 dinarii. Dat is niet slecht.
Contant of in graan? -Wat u wilt.
Zijn jullie vrouwen? Eén blaf van die laffe hond en jullie buigen.
Hoe heet je? -Gaius Ignus Acerbo.
Commandant van de Colleges van de Oppius.
Waarom zouden respectabele mannen...
zaken doen met een zielig, vervloekt, opgejaagd beest als jij?
Gaius Ignis Acerbo. Je stelt een redelijke vraag.
Zij die geen zaken met me doen, zijn m'n vijand.
En dan? -Zij sterven een vroege dood.
Rustig, denk om de gezegende Concordia. Geen dreigementen.
Concordia.
Concordia zij vervloekt.
Ik ben een zoon van Hades.
Ik neuk Concordia in haar kont.
De wapenstilstand is ten einde.
Acerbo, doe je zaken met me?
Het is grappig. -Ik waarschuw je.
Nog één woord over die meid en ik... -Wat? Wat doe je dan?
Alweer aan het kibbelen? Vermoeiend.
Ik heb dat mens niet aangeraakt. -Dat zeg je steeds.
Over dat geld van me... -Alle goden.
Niet nu. -Is er al vordering?
Als ik je het geld zou geven...
wat zou je er dan bij Gaia's dikke reet mee doen?
Een complexe vraag. Eerst geef ik het plebs hun geld.
Dan ben je een dwaas. Een politieke grondregel:
als ze dat geld eenmaal hebben uitgegeven, willen ze meer.
Wat doe je dan? -Ik heb een advocaat ingehuurd.
Hij kan me helpen het geld te bemachtigen.
Hoe kom je erbij? Antonius is familie. -Dat is hij niet.
Goed, jochie.
Die advocaat mag een lont in z'n reet stoppen en zichzelf in brand steken.
Jij krijgt geen rooie obool van dat geld, helemaal niks.
Toe nou, lieverd.
Broer, geef de fruitsalade 's door.
Kijk wat je doet. -Sorry dat ik uw relatie verstoor.
Stil, daar gaat het niet om.
Bied je excuses aan en hou op over dat geld.
Laat hem Caesars nalatenschap beheren.
Dat wil ik niet. -Ik ook niet. Maar we moeten wel.
Snap je niet dat we van Antonius afhankelijk zijn?
Wie beschermt ons als jij hem verjaagt? -Ik ben prima in staat...
Antonius naait jongens als jij tussen de bedrijven door.
Jij biedt je excuses aan. Punt uit.
Er zitten niet genoeg vijgen in.
Ophouden.
Wegwezen, jullie.
Dank u wel.
Alstublieft, ik heb werk nodig. Ik doe alles.
Ik wil u zelfs pijpen.
Vanwaar al die drukte over dat geld? Dat geeft hij je toch nooit.
Je maakt moeder alleen overstuur.
Zuster, beloof me dat je je mond houdt over wat ik je nu vertel.
Dat beloof ik.
De republiek staat aan de afgrond. Antonius is een destructieve tiran.
De Senaat is zwak en laf en het plebs is behoeftig en woedend.
Rome heeft een nieuwe leider nodig. Dat kan ik zijn.
Ik heb al verschillende lijntjes uitgezet.
Dat gedoe met Hades gaat veel te ver. -Het werkte wel. Ze luisterden.
Je hebt ze doodsbang gemaakt. Maar daar gaat het niet om.
Je bent geen zoon van Hades, maar een sterveling.
Ik volg de consul, mijn meester.
Voor de vrede en openbare orde. Voor het welzijn van de republiek.
Doe je met me mee of niet?
Ik doe met je mee.
Gaius Octavianus Caesar, wettige zoon van Gaius Julius Caesar...
zweert het volgende.
Hij zal persoonlijk het testament van z'n geliefde vader uitvoeren.
De komende negen dagen zullen burgers en soldaten op het Marsveld...
300 sestertiën ontvangen uit handen van Octavianus Caesar zelf.
Maak bekend dat Caesars zoon al z'n bezittingen heeft verkocht...
om aan z'n vaders wensen te voldoen. Moge die piëteit hem zegen brengen.
Wat heb je gedaan? -Wakker worden. Nu.
Wat moet dit voorstellen? Het geld dat je weggeeft aan het plebs.
Is het al zo laat?
Ik heb me verslapen. -Hoe zit het met dat geld?
Dat heb ik toegezegd. Ik zei er niks over omdat je ertegen zou zijn.
Ik ga de politiek in. Op deze manier stel ik mezelf voor aan het volk.
Dat is een blijk van wantrouwen jegens mij.
Ja, maar dat is m'n bedoeling niet.
Als we als eenheid optreden, kunnen we die ideeën de kop indrukken.
We hebben gezamenlijke belangen. Mijn naam geeft je aanzien als consul.
Als je termijn voorbij is en jij je terugtrekt...
word ik leider van de partij van Caesar.
Ik kan je dan beschermen tegen je vijanden in de Senaat.
Wie denk je verdomme dat je bent? -Caesars rechtmatige erfgenaam.
Hou je rustig. Hij heeft geen geld, dus hij kan het niet weggeven.
Allemaal grootspraak. -Het geld komt mij toe.
Dus kon ik een lening afsluiten.
Hoeveel heb je geleend? -Al met al niet zo veel.
Hoeveel? -Drie miljoen sestertiën.
O, kut van Juno.
Stom joch.
Stom rotjoch. -Kuthoer.
Neem dat terug. -Laat hem.
Neem dat terug.
Genoeg zo.
Hou op.
Antonius, laat hem los.
Antonius, laat hem gaan. Kijk me aan.
Ophouden nu.
Juno's genade.
Wat bezielt je?
Je mag blij zijn dat je nog ademhaalt. Hoor je me, knaap?
Beest. -Jij bent niet geschikt als leider.
Wie ben jij?
Slavin bij het bordeel bij de Drie Klokken.
Hoeren hebben we al genoeg. -Ik ben geen hoer.
Wat dan wel?
Toezichthouder. Ik begeleid de meiden en hou de klanten in het gareel.
De Romeinen noemen me Gaia. -En je eigen mensen?
Dat gaat je niks aan. -Prima dan.
Ik heb m'n eigen kamer en eet wat ik wil.
Van elke 500 munten krijg ik er één.
Spaar je om jezelf vrij te kopen? -Nee, voor een bontjas.
Noteer haar naam maar. -Bedankt, baas.
Broeder Mascius.
Pullo, ouwe hond, leef je nog steeds?
Kom je je aanmelden? -Ik hoor dat je mensen zoekt.
Jij had toch een boerderij en zo? -Verspeeld met het dobbelen.
Jammer. -Het boerenbedrijf vond ik toch niks.
We begaan een donkere weg. Niemand weet waar die heen leidt.
Alle wegen leiden naar dezelfde plek.
Fijn dat je er bent. Zeg even dag tegen Vorenus. Dat vrolijkt hem op.
Is het waar van z'n vrouw en kinderen? -Ja, maar zwijg daarover.
Broeder Vorenus. -Mascius, hoe is het met jou?
Goed. Redelijk goed. -Hij voegt zich bij ons.
Dat heb je hem vast afgeraden.
Dit is het leger niet.
We zitten hier met pooiers, moordenaars en dieven.
Ben je echt zo diep gezonken?
Ik kom te voet uit Capua. Ik sliep in greppels.
En hier hoorde ik allerlei verhalen.
Een vileine schurk had de Aventinus overgenomen.
Hij heeft een verbond met de onderwereld. Ene Lucius Vorenus.
En ik dacht: Mascius, oude jongen, het geluk lacht je toe.
Ik zei toch dat ik wist wat ik deed? -Het hoort niet. De goden zijn toornig.
Wat kunnen de goden nog meer doen? Hoe kunnen ze me nog straffen?
Dat weet ik niet. Daar wil ik niet achter komen.
Heb je het goeie nieuws gehoord? -Dat heb ik.
Dit is voor hen het begin van het eind. -Mogen de goden je horen.
Antonius moest wel falen. Ze richten elkaar te gronde.
De jongen is slechts een luis in z'n pels. Hij maakt geen kans.
Caesar koos hem niet zomaar. Hij zal je nog verbaasd doen staan.
De Senaat moet m'n zoon vragen om terug te keren. De tijd is rijp.
Brutus? Terugkeren?
Nee, nog niet.
Het is nog iets te vroeg. -Wanneer dan?
We moeten afwachten hoe het verloopt. -Lijdzaam toekijken.
Een nobele strategie. -Niet nobel, wel verstandig.
Zeg je zoon dat ik... Nee, niet ik.
Dat z'n vrienden in Rome zich erop verheugen hem weer te zien...
in de nabije toekomst.
Dat zal ik doen.
Lieve moeder, ik schrijf u om u vaarwel te zeggen.
Het spijt me dat u zo gehandeld hebt.
Ik hoop dat u met de tijd de ernst van uw vergissing inziet.
Ik ben even vastbesloten als altijd om een politieke carrière te volgen.
Maak u geen zorgen om m'n veiligheid.
Ik ben op weg naar Campanië...
naar m'n vriend Agrippa, die daar een goed onderkomen heeft.
Met alle respect, uw zoon Octavianus.
Aangeboden door: Stevo