Dobra, ludzie. Wiem, że chcecie iść do domu,
ale musimy coś załatwić.
W ramach nowego procesu oceny pracowników
wykonaliście test, żeby określić swój profil.
Po zakończeniu dostaliście pakiet z opisem atutów, obszarów rozwoju
i metod optymalizacji waszej roli w firmie.
Mieliście podpisać pakiet i mi go oddać.
Proste. Tak proste,
że każdy pracownik MQ zdołał wykonać te polecenia.
Oprócz osób zebranych w tym pokoju.
Na pewno macie powody, dla których
nie wykonaliście tego prostego polecenia,
ale nie wyjdziemy stąd, dopóki nie podpiszecie pakietów.
Zachowajmy się jak dorośli, podpiszmy to i idźmy do domu.
Zgoda?
- Mmm, nie. - Nie.
Ten test…
to po prostu problem.
Spróbujmy jeszcze raz.
Zgodnie z polityką firmy
mam obowiązek wysłuchać waszych uwag.
Zanim jednak zaczniemy,
oferuję trzy dni urlopu każdemu, kto podpisze od razu.
Sprzedane.
Dwa razy nie musisz powtarzać.
Cancún, nadchodzę.
Widzicie? To takie proste.
- Podpiszcie i… - Ja mam problem.
Niespodzianka.
- Wybrałaś mi brzydkie zwierzę. - Nic ci nie wybrałam.
Test przypisał ci profil zwierzęcia w oparciu o odpowiedzi.
To prosty sposób filtrowania informacji.
Ponieważ to poważne sprawy, to po prostu forma zabawy.
To jest zabawne! Przepraszam.
Za głośno? Zwykle przekrzykuję kaloryfer…
…w samotności. Więc…
Etykietowanie ludzi nie jest zabawne.
To upraszczające i nieścisłe.
Tak? A które zwierzę dostałaś?
- Pawiana. To jest… - No tak.
- To się zgadza. - Pasuje.
- Zgadzam się z Rachel. - Dzięki.
Test jest nieścisły.
Testowi nic nie dolega. To tylko…
Opatrzenie etykietą czegoś, co już wiemy.
Jak to, że testerka jest pawianem.
Wszyscy wiemy, że to prawda. Nie?
Albo to, że ja jestem lwem. To ma sens, bo to król dżungli.
Skoro pasuje ci twoje zwierzę, czemu tu jesteś?
Jako kadra kierownicza
powinienem wiedzieć, kto jest jakim zwierzęciem.
- To naprawdę konieczne? - Nie. Nie obchodzi mnie to.
Ale chcę wiedzieć, co ma Poppy. Powiedz.
Nie mogę.
Dla dobra i bezpieczeństwa stada muszę wiedzieć, co jej wyszło.
Nie. Nie mogę ci powiedzieć, bo Poppy nie wypełniła testu.
Rany.
Co?
Miała tyle pracy, że Montreal dał jej dyspensę.
Oho. Brzmi, jakby to Poppy była królem dżungli.
O nie.
Nigdy tego nie podpiszę.
Dzięki, Brad. Co mogę zrobić, żebyś podpisał i sobie poszedł?
Nic. Nie mam problemu z testem.
To wszystko brednie. Zbieram tu tylko dane.
- A ty? - Podpisałabym. Brad zabrał mój pakiet.
Podpisze razem ze mną. Może się tu wiele nauczyć.
Nie wiem, czego nauczy mnie mysz.
Bradley! Masz mysz? Ja też. Mysi przyjaciele.
- Oo, słodkie. Jesteście z Sue jednakowi. - Jesteśmy.
Nie mam myszy. Odpowiadałem losowo.
Dostałeś mysz, nawet się nie starając?
To ma sens.
Jakie tobie wyszło zwierzę, Jo?
Rekin.
I tak to się zaczyna.
Och. Co się dzieje?
Wiedziałem, że ten dzień nadejdzie.
Jo jest gotowa, by potwierdzić dominację,
i próbuje mnie pożreć.
Proszę cię. Jakim posiłkiem jest dla rekina mysz?
Jedna rada: jeśli atakujesz, musisz mnie zabić.
Jeśli zbliżysz się do moich zębów, rozerwę ci gardło.
Co? Nikt nikogo nie zabije.
To metafora.
Pamiętaj. Gdy ten taniec się zakończy, jedno z nas pochłonie drugie.
Dobra. Co przegapiłem?
Brad i Jo tańczą i próbują się pożreć.
Zajebiście.
Jeśli mogę!
O cholera. C.W., zapomniałem o tobie.
Sądzę, że tracę dużą część zabawy.
Wiesz co, stary?
Prosiłem grafików, żeby coś wyczarowali,
tak żeby twoja obecność była trochę mniej dziwaczna.
- O cholera. - To dużo dziwniejsze.
Dokładnie to powiedziałby pawian, nie?
Dajcie mi chwilę.
Ostrożnie.
Co wy na to?
- Jak wyglądam? - Nie tak źle.
- Niesamowite. - Wyszło całkiem nieźle.
Jeśli mogę, chcę zaproponować wymianę.
Podobno jest pewne zadanie,
które musi zostać wykonane, zanim otrzymam pensję.
Jeśli pewna osoba
zrosi atramentem wykropkowaną linię,
rozważę odwzajemnienie przysługi.
Jeśli mówisz o szkoleniu z wrażliwości, którego unikasz,
nie mogę go podpisać, dopóki go nie ukończysz.
Obejrzyj wideo do końca.
Indoktrynacja? Testy, które dzielą ludzi na kategorie? Orwellowskie.
- Jesteś cholernym robotem! - Zgadzam się z C.W.
Serio?
Och, nie… Nie w sprawie wideo.
Powinien je obejrzeć.
Po prostu uważam, że nie można ludzi szufladkować,
żeby pasowali do danej narracji.
Weźmy na przykład mnie.
Wielowymiarowa kobieta i lesbijka o kolorze skóry innym niż biały.
- Jakim kolorze? - Jestem w połowie Azjatką.
Mama urodziła się w Tajlandii.
Tajlandia. Tyle pięknych wspomnień.
Bangkok? To była zabawa.
Phuket? Z przyjemnością.
Kiedyś byłem zanurzony do kolan w błocie z…
- Wiesz co? - Nie!
Włączę ci wideo ze szkolenia wrażliwości.
Czekaj. Spodoba ci się to.
I nie wracaj, dopóki nie skończysz.
Jak sobie życzysz, faszystko.
Walcz, mój azjatycki bracie. Siostro.
Wybacz. Wciąż nie wiem, jak się do ciebie zwracać.
Czy ktoś go stąd wywiezie?
Ja! Ja to zrobię.
- Może mnie pan oprowadzić. - Dobrze.
To mi przypomina, jak woziłam na wózku tatę.
Zna pan jakieś hymny?
Wróćmy do tego, że ona nie jest biała. To obraźliwe.
To obraźliwe, że uważasz to za obraźliwe.
To część mojej tożsamości.
Powiedz coś po tajsku.
- Nie mówię po tajsku, ale rozumiem. - Super.
Co?
Powiedziałem: „Czarna, biała, brązowa, zielona.
Jesteś najbardziej męczącą osobą na świecie”.
Byłem z Tajką w latach 90.
Może to była mama Rachel.
- Jo. - Nie musisz być niemiła.
Jestem za młody, nie mógłbym chodzić z równie irytującą tajską matką Rachel.
Nie jest irytująca.
- Widać masz to po ojcu. - Boże.
Nie wierzę, że tylko ja uważam test za opresyjny.
Co… Opresyjny?
Skoro jesteś w połowie biała, możesz mówić o opresji?
Przepraszam.
Nauczyłaś się tego w prywatnym college'u,
opłaconym z funduszu powierniczego?
- Zrobiła to, Carol. - Nie teraz, bransoletko.
Wiesz, co to opresja?
Dawny sposób ewaluacji pracowników.
Dawniej musiałam wysłuchiwać o waszych problemach z tatusiem
i oglądać wasze wysypki jak lekarz w sieci.
Nie wrócę do tamtych czasów.
Słyszycie? Nie wrócę. Wiecie co? Potrzebuję pięciu minut przerwy.
Przez ciebie mamy kłopoty.
- LEW – PEWNY SIEBIE - REKIN – PRZEBIEGŁY
PAWIAN - MĄDRY, WYGADANY
MYSZ - SKROMNA, UCZCIWA, GRACZ ZESPOŁOWY
Hej. Wynocha stamtąd.
- Jesteśmy tacy głodni! - Tak!
Carol, muszę przyjmować białko, a nie ma tu nic do jedzenia.
Lew musi jeść.
Moglibyście podpisać pakiety i pójść zjeść porządny posiłek.
Ja stawiam.
Nie chcę podpisywać. Nie chcę być wydrą.
Serio? Wydry są takie słodkie.
Może nie chcę być słodka.
Powtarzam, to was nie definiuje.
To prosta metoda opisania waszej osobowości.
Czy może być dokładna? David dostał wilka.
Zgadza się, kochani.
- Jestem wilkiem. - Wiemy.
Nie przestaje o tym gadać. Najlepszy tydzień jego życia.
Nie podpiszesz pakietu?
Wilk nie przewróci się na plecy i nie odsłoni brzucha.
Zwłaszcza wobec władzy.
Nie, Carol. Chodzę swoimi drogami.
Pokój wydaje się mniejszy.
O Boże.
Zostawiłem swój pakiet w Yorba Linda.
- Nie wiem, co to znaczy. - Mówiłem: Yorba Linda.
Dobra. To ja połknę przynętę.
David, co robiłeś w Yorba Linda?
Bradley, przekażesz wieści?
David ma dziewczynę.
Och, słodko.
- To miło. - Nic wielkiego.
Jest wdową.
- Tak, to ma sens. - Młodą wdową.
- To dużo smutniejsze. - Jak zmarł jej mąż?
Nie wiem. Jeszcze nie pytałem. To świeża sprawa.
Związek czy ciało?
Związek, Jo. W sumie jedno i drugie.
Słuchajcie… Idzie całkiem nieźle.
Spędziłem u niej zeszłą noc i powiedzmy,
że się nie wyspałem.
- Płakała? - Tak.
Tak… To wciąż bardzo bolesne.
Jej mąż zmarł, więc…
Musiałem wyruszyć koło czwartej rano. To bardzo daleko.
Ruch na sześćdziesiątce… Jechaliście nią?
David, wiesz co?
Wydrukuję ci kolejną kopię pakietu do podpisania.
Hej, Carol. Wydrukujesz też jedną dla mnie?
Jasne.
Brad może wyściełać sobie moją swój mysi domek.
Uciekasz? To niezbyt rekini ruch.
Boisz się walki?
Nie boję się ciebie, Brad.
Wiem o świni.
Co? Na kole nie ma świni.
O świni Kate.
Kiedy przyszedł czas na ubój, Brad zmiękł.
- Ulotna chwila słabości. - Nie byłabym taka pewna.
Podczas pracy w MQ ujawniłeś prawdziwą naturę.
Załatwiłeś randkę Davidowi, który ma się teraz za wilka.
Test potwierdził tylko to, co już wcześniej myśleliśmy.
Załatwiłem Davidowi randkę i ma się za wilka.
To była słabość? Czy strategia?
Pomyśl, jaki będzie plastyczny, kiedy to się rozpadnie.
Nie ma mowy. Zdjęła już trzy kolaże zdjęć zmarłego męża.
Wilk zostaje w norze.
Dana odzyskała pracę, choć poległa jako streamerka.
Przysługa dla pawiana. Mam ją w kieszeni.
- Mówią o tobie? - To inny pawian.
Nie wykorzystałeś jej.
Pomogłeś jej z dobroci serca.
Naprawdę jesteś myszą.
Naprawdę uratowałeś mi posadę?
Nie, durna wydro.
Dobra. Zapomnijmy, że jesteśmy zwierzętami. Dobrze?
Nikt nie jest zwierzęciem.
Nie, Carol. Nie zapomnę o zwierzętach.
Wydry są „emocjonalne, miłe, społeczne i empatyczne”.
Jestem poważna i chcę, by traktowano mnie poważnie.
Jako ktoś, kto zna Danę najlepiej…
Jak brzmi jej drugie imię?
Co?
Drugiej testerki. Twojej dziewczyny, którą tak znasz.
Jak ma na drugie?
Na drugie ma
- Keesha. - Nie.
- Dobra. - Wow.
Nieważne. Dobra?
Znam Danę i jest zbyt wielowymiarową i złożoną osobą,
- by definiować… - Chcę być wilkiem.
Wszyscy chcą, maleńka.
Chcesz być jak David?
Nie. Uważam tylko, że to mnie lepiej opisuje. Patrz.
- „Wilki są niezależne”. - Tak.
- „Skupione”. - Jak laser.
- „Precyzyjne”. - Detale są ważne.
„I mają zdrowy dystans wobec władzy”.
Właśnie. Jestem wilkiem od pyska po ogon.
Nie gniewajcie się, bo poznacie kły.
Wiecie, co mam na myśli?
- Nie. - O czym ty, kurwa, mówisz?
Nie mogę być wydrą i programistką.
- Jesteś testerką. - Na razie.
Chcę się zgłosić do programu informatycznego w Berkeley.
Czekaj. Tak? Czemu nie powiedziałaś? To sześć godzin drogi stąd.
To dopiero duża odległość dla relacji.
Pogadamy o tym później?
Nie chciałam, żeby to tak wyszło.
Tak. Pogadajmy o tym później. Nie ma problemu.
Podpiszę.
Dobra. Jedna z głowy, zbyt wielu zostało.
Jedziemy dalej.
Dobra, Carol. Jestem. Oby to było coś ważnego.
Co? Nie. Nie dokładamy nowych osób.
Co to jest? Interwencja?
Tak, bo wszyscy są wściekli, że nie wypełniłaś testu.
Tak?
- Niezbyt. - Nie.
- Są.
Tłumią emocje. Wierz mi. Znam swoje stado.
Sądzę, że nie chciałaś tego robić,
bo bałaś się, że wyjdzie na jaw,
że jesteś megalomanką i narcyzem.
To chyba twój opis. Jestem świetną szefową.
Powiedz mu, Dana.
Tak.
Jest.
Co za entuzjazm. Co tu robisz?
Nie chcę podpisać pakietu.
Kogo to obchodzi? Pracujesz dla mnie.
Rób, co chcę. Podpisz pakiet i wyjdź.
Dobrze.
Podpiszę.
WILK – DB
Nie jest na pakiecie, ale przyjmiemy to.
Mhm. Siostra zmieniła scenariusz.
- David. - David.
Mmm, przepraszam.
Poppy, jesteś świetną mentorką.
Zrób TED Talk o krzyczeniu na podwładnych.
- Pieprz się. - Carol.
Zgłaszam wobec Poppy skargę o molestowanie seksualne.
Powiedziała na oczach wszystkich, że chce mnie „P”.
Nie chcę cię „P”.
Nie?
To czemu o tym śnisz?
Hej, Pop.
Skąd wiesz?
Lew wie wszystko o swoim stadzie.
Dobra. Ustaliłyśmy,
że te sny dotyczą władzy i dominacji.
Carol, Poppy śni o mojej władzy i dominacji.
- David też. - Tak.
- Nie mówię, że to się nie zdarza. - To epidemia.
Wychodzę.
Nie podpiszę, dopóki nie zrobi testu.
Poppy, czekaj.
Nie wierzę, że dodaję kolejne osoby do tej szopki,
ale czy możesz wykonać test?
Wtedy skończymy.
Wiesz co, Carol?
Żeby udowodnić, że nie jestem egoistką jak Ian,
zrobię test, żeby pomóc jednemu z pracowników.
- Nie pracuję dla ciebie. - Mam wypełnić test?
- Proszę. - Jak to działa?
Oceniasz każde zdanie od jednego do pięciu.
Jeden to zdecydowana zgoda. Pięć – zdecydowana niezgoda.
Nie chcę podważać twojego autorytetu…
…ale chyba pomyliłaś liczby.
Zapewniam, że nie.
Chyba jednak tak, słonko.
Jest odwrotnie niż w moim teście.
David, czy to możliwe, że wykonałeś test na odwrót?
Więc skoro odpowiadałeś prawidłowo,
odpowiedź powinna cię doprowadzić do odwrotnego zwierzaka.
MOTYL
Podpisuję! Od razu.
Proszę. Klik.
Bo jestem wilkiem.
Wilk wyrusza w drogę, mała.
Nie ma windy, więc muszę poczekać.
Pójdę schodami. Wilk wyrusza w drogę.
Cóż…
Mogę jechać windą, bo dużo tu schodów.
Wilk spada.
Cholera. Jedzie w górę?
Oto motyl w skórze wilka.
Jeśli kończysz z Poppy, mogę być twoją nową protegowaną.
Chętnie wrócę do prawdziwego drapieżnika.
Od jednego silnego mężczyzny do drugiego, by udowodnić, że jesteś rekinem.
To dowodzi, że nie jesteś rekinem.
Jesteś remorą.
Jesteś pasożytem, pasażerem na gapę.
Nigdy nie będziesz rekinem.
To czemu wziąłeś mnie pod opiekę? Z litości?
Nie, oczywiście, że nie.
- To by było miłe. - Czyli ze strachu.
Coś cię we mnie przestraszyło, chciałeś mieć mnie bliżej.
Dobry Boże, nie zacznijcie znowu wirować.
Masz rację. Przywiązałam się do ciebie.
Ale nie jestem remorą.
Jestem minogiem, wyssałam cię do sucha, nic już dla mnie nie masz.
Kończę z tobą.
Pakiet.
Pasożyty nie potrafią żyć bez gospodarza.
Uważaj, do kogo się teraz przyczepisz.
Daruj sobie. Nie ma cię w moim łańcuchu pokarmowym.
To było dziwne, ale osobliwie pasjonujące.
Mogli mi je po prostu podać.
Jestem tu.
Dobra. Zrobione!
Carol, od razu sprawdź, żebyśmy mogli skończyć.
Dobra.
Wyniki nie są tak ważne jak sam proces.
- Więc powinieneś… - Co dostała?
Lew? Też ma lwa?
Brzmi dobrze.
Nie, to nie ma sensu.
Nie może być dwóch lwów alfa w jednym stadzie.
Przecież zrobiłeś ze mnie współdyrektorkę kreatywną.
Zrobiłeś ze mnie lwa.
Grunt, że teraz wiesz.
Musisz podpisać pakiet.
Gówno podpiszę. Nie wiem, kim jest, ale nie lwem.
Też nie podpisze, dopóki nie przyzna, że jestem lwem!
Pewnie kłamała w teście. Tak się stało. Kłamała.
Też pewnie kłamał. Daj jego test.
Dawaj!
Chyba tu zginę.
Dobra. A co z tym?
„Wyżej od próżności cenię autentyzm”. Napisałeś „zdecydowanie się zgadzam”.
- Tak. - Ian,
ta koszulka jest tak obcisła, że widzę twoje sutki.
Patrzysz mi na sutki?
Ciężko nie patrzeć. Prosisz się o to.
Nie wolno obwiniać ofiar.
Nie jesteś niczyją ofiarą!
Dobra. A to?
„Lęki mnie paraliżują”.
Napisałaś: „Częściowo się nie zgadzam”.
A ty: „Zdecydowanie się nie zgadzam”. Kłamstwo.
Tłumisz tony lęków.
- Na przykład? - Boisz się bezbronności.
Nie boję się bezbronności.
To ty się boisz bezbronności.
Wesprzyj mnie. Jesteś negocjatorką.
Nie. Jeśli już, jestem zakładniczką.
Ale jeśli to wam pomoże,
powinniście wyznać sobie swoje największe lęki.
Udowodnicie, że nie boicie się bezbronności.
Dobra.
Boję się, że będę pracował zbyt ciężko nad tą grą
i umrę na zawał w kwiecie wieku.
- Proszę cię. - Ian, przestań!
Skończ z tymi megalomańskimi bredniami.
Nie możesz pogrzebać głębiej i wyznać jej, jaki masz lęk,
żebyśmy mogli już iść?
Dobra.
Może…
…boję się,
że MQ to mój jedyny dobry pomysł.
I może boję się jeszcze, że Poppy to młodszy…
inteligentniejszy lew.
O rany. Nie spodziewałam się, że to usłyszę.
Dobra. Twoja kolej, Poppy.
Śpiewanie.
- Co? - Śpiewanie w miejscach publicznych.
Co to, kurwa, jest? Powiedziałem coś szczerego.
Po raz pierwszy jesteś ze mną szczery
i chcesz nagrodę?
Nie proszę o nagrodę.
Proszę, żebyś też była szczera.
Cóż, jest jak jest.
Cholera. Ian się postarał, a ty zostawiłaś go na lodzie.
Wygląda na to, że to on jest lwem.
Boże! Kogo to obchodzi?
Nawet nie muszę robić tego durnego testu!
Ale w porządku. Jesteś jedynym lwem.
Ty tu rządzisz. To chcesz usłyszeć?
Jesteś szefem! Szczęśliwy?
Niespecjalnie.
Wiecie, kto jest szczęśliwy? Ja.
Mogę iść do domu! Tak!
Mój Boże, muszę się uspokoić.
Naleję sobie wielkiego drinka.
Boże. Co ty tu jeszcze robisz?
Utknąłem w piwnicy, bo nie miałem karty.
Próbowałem wrócić na górę, ale…
- Wyłem o pomoc. - Nie. Idę po schodach.
Czekaj. Wezmę tylko… Czekaj, Carol.
Winda nie działa. Carol!
Skłamałabym,
gdybym powiedziała, że to nie było trochę dziwne.
Słuchaj, przepraszam.
Zezłościłam się, kiedy powiedziałeś, że nie jestem lwem.
Prawda jest taka,
że mam problemy z moją częścią dodatku i…
Tęsknię za pracą z tobą.
Wierzysz we mnie w taki sposób…
w jaki nikt dotąd we mnie nie wierzył…
Przydałoby mi się to teraz.
Nie wierzę w ciebie.
Beze mnie poniesiesz porażkę.
A najlepsze jest to,
że też to wiesz.
Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK