Σήμερα.
Παντρέψου με, σήμερα.
Ναι.
Στα προηγούμενα...
Δεν το πιστεύω ότι παντρεύονται.
Αύριο θα είναι στο μέτωπο.
Δεν ήταν έτσι παλιότερα.
Κάτι, όντως, αλλάζει.
Είσαι μουσουλμάνα;
Ήμουν πολλά πράγματα.
Δεν ξέρω ποια είμαι, πλέον.
Ο Τζόναθαν ξέρει τ' όνομά μου.
-Γεια σου, Φρέιζερ. -Γεια σας, Επισμηναγέ.
Οπότε, οι τρανς αλλάζουν κι από θηλυκό σε αρσενικό;
Δεν είναι τόσο απλό. Δεν είναι καν δυαδικό.
Πώς σε λένε;
Χάρπερ.
675536547 ΤΖΟΥΛΙΑ
Episode 5 | Right Here, Right Now ~ V |
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
~ MaF ~
~ johnakis ~
~ Tina ~
~ Tolenia ~
~ Jade ~
~ V4Voulita ~
~ eclair ~
MaF ~ johnakis ~ Tina Jade ~ <font color=
Επιμέλεια Διαλόγων | Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Γιατί παίρνετε αυτήν την αηδία με γεύση μέλι; Κάνει το γάλα μπεζ.
Μάγκι, γιατί παίρνεις τα δημητριακά με το μέλι;
Νόμιζα ότι σας άρεσε η χρυσή συσκευασία.
Μην ξεχάσεις τη συνάντηση με τους Ιταλούς εκπρόσωπους, τ' απόγευμα.
Δεν μπορώ. Έχω να βοηθήσω στις νέες αφίξεις σήμερα.
Δεν μπορείς να αφιερώσεις μια ώρα για να σώσεις τον κώλο της γυναίκας σου;
Λατρεύω τη μυρωδιά των μαλλιών σου.
Είναι τρελό. Τους είπα για τόσα λεφτά, ας κρατήσουν τους θερμαινόμενους καθρέφτ?
κι από τότε, πάντα προσπαθούν να κάνουν πουστιά με τα αξεσουάρ. Πάντα.
Δεν μπορούν να με εξαπατήσουν. Να παν να γαμηθούν.
Ο Ντάνι ακόμα κοιμάται;
Γιατί δεν έχεις μάθει σ' αυτό το παιδί να σηκώνεται;
Γιατί δεν το κάνεις εσύ;
Ντάνι.
Πήγαινε πες του το ευγενικά.
Τζένι, να χαρείς, μίλα του.
Ντάνι.
-Θ' αργήσει. Ντάνι. -Μπορείς να σταματήσεις να φωνάζεις;
Θα σταματήσω όταν τον δω ντυμένο.
Ντάνι.
Ίσως να φας στην τραπεζαρία σήμερα.
Έχω να δείξω κάτι σπίτια, εκτός βάσης.
Δεν θα έρθεις να δεις το αγροτικό;
ΑΡΑΒΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ
Δεν θα έρθεις να δεις το αγροτικό;
Γαμώτη.
Καλημέρα.
Ντάνι, ο πρωταθλητής.
Καλά που τσέκαρες το ποδήλατο. Δεν το χρειάζομαι σήμερα.
Έχουμε μυστικά, αδερφούλη;
Ναι, γι' αυτό βούλωσέ το.
-Νόμιζα ότι κοιμάσαι ακόμη. -Πάντα σηκώνομαι τόσο νωρίς.
Καινούργιο αυτό.
Γεια σας. Θα τα πούμε μετά.
Γεια μαμά, γεια μπαμπά.
Πού πας τόσο νωρίς;
Πρέπει να φύγω.
Έρχομαι.
-Ας το κάνουμε. -Εντάξει.
Θα πάρω το καινούργιο φορτηγό σήμερα.
Τι;
Το καινούργιο φορτηγό. Έρχεται σήμερα.
Τζάμι.
-Καλημέρα, κυρία. -Ανάπαυση, στρατιώτη.
Ποιο φόντο θέλετε, κυρία;
Της ερήμου είναι μια χαρά. Όλο στην έρημο πολεμάμε πια.
Προσπάθησε να χαλαρώσεις το σώμα σου και να αδειάσεις το μυαλό σου.
Βοηθάει στο να πέσουν οι παλμοί σου.
Κράτα το κοντάκι γερά στην κλείδωση του ώμου σου.
-Η στάση και το κράτημα... -Πρέπει να είναι σταθερά.
Καλή στρατιώτης.
Σημάδεψε.
Καλή δουλειά, στρατιώτη. Είσαι φυσικό ταλέντο.
Πολύ καλά.
Μαμά, μπορείς να με πας;
-Όχι. Έχω να συναντήσω... -Καλά, καλά, εντάξει.
Μετά από τόσο χρόνια κι ακόμα δεν ξέρω αν σε μισώ ή όχι.
Βασικά, έχω μια ιδέα.
Η επισμηναγός Τεχέρα, προσφέρθηκε να μας συνοδεύσει το πρωί.
-Γεια σου, Τζόναθαν. -Γεια σας.
Γεια. Πώς πάει;
Επιπλέον, παρέχει φούρνο μικροκυμάτων, αν, βέβαια, είστε υπέρ της χρήσης τους.
Τελευταία όλο και περισσότεροι αρνούνται τη χρήση τους.
Εγώ πάλι, βάζω ακόμα και την πίτσα.
Το βασικό είναι να ξέρεις πόση ώρα να το βάλεις.
Αλλιώς η ζύμη γίνεται σόλα.
-Έχει ωραία θέα. -Πάρτε τον χρόνο σας να το δείτε.
-Και πείτε μου. -Ναι, φυσικά.
Όταν τελειώσετε,
κλείστε την πόρτα.
-Ευχαριστούμε πολύ. -Σας ευχαριστώ.
-Πώς σου φαίνεται; -Όλα ίδια μου φαίνονται εμένα.
Όντως ψήνεις την πίτσα στο μικροκυμάτων;
Όχι.
Έτσι το είπα, για να τους καθησυχάσω.
-Δεν το βρήκες καθησυχαστικό; -Πολύ.
Πολύ.
Τι;
-Μου αρέσει εδώ. -Κι εμένα.
Έλα εδώ.
Τι κάνεις;
Βγάζω αυτό.
ΛΥΚΕΙΟ ΚΙΟΤΖΑΣ
ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΠΕΡ; ΠΑΡΕ ΜΕ. ΤΖΟΥΛΙΑ.
Τι στον διάολο;
Το μυρίζεις αυτό;
-Τι έκανες; Έφτιαχνες μηχανή; -Έλα λίγο.
Η μητέρα σου…
είναι ένας θρύλος.
Όχι, είναι ένας εξωγήινος που στάλθηκε για να καταστρέψει το ανθρώπινο είδος.
Απλώς τυχαίνει να είναι μητέρα μου και…
την ξέρω από τότε που ήμουν πέντε χρονών.
Δεν το πιστεύω αυτό.
Χαραμίζεται τόσο πολύ μαζί σου.
Εγώ χαραμίζομαι μαζί σου. Κοίτα τα ρούχα σου. Επίσης...
βρήκα αυτό στον πίνακα ανακοινώσεων.
«Πού είσαι, Χάρπερ;»
-Και τι έγινε; -Τι έγινε;
Πόσοι Χάρπερ υπάρχουν σε αυτό το σχολείο, ηλίθια;
Γαμώτο.
Έχει νούμερο. Να καλέσω;
Τι σκεφτόσουν; Πιστεύει ότι είσαι όντως ο Χάρπερ.
Μην τολμήσεις να καλέσεις αυτόν τον αριθμό.
-Είσαι μαλάκας. -Καλημέρα.
Κι εσύ είσαι στην τάξη των μαθηματικών.
-Τι θα κάνεις μετά το φαγητό; -Θα πάω στη βιβλιοθήκη.
Ας επιστρέψουμε στο σημείο που σταματήσαμε την τελευταία φορά.
Η άκαμπτη μετατροπή του αεροπλάνου.
Μια μετατροπή θεωρείται άκαμπτη, όταν δεν αλλάζει…
ΣΑΡΚΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΟΡΑΚΙ. ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
Είναι μια μετατροπή που δεν αλλάζει τη μορφή.
Ποιος θα μου πει τους τέσσερις τύπους ισομετρίας;
ΤΟ ΠΑΡΑΤΡΑΒΗΞΕΣ. ΜΕΙΝΕ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΕΝΤΕΚΑ ΜΕΡΕΣ, ΓΑΜΗΜΕΝΗ.
Οπότε αν σχεδιάσουμε ένα τετράπλευρο, θα μπορούσε να είναι ένα τραπέζιο.
Θα μπορούσαμε να σύρουμε το τραπέζιό μας από το σημείο Α,
ή μπορούμε να το περιστρέψουμε, όπως είπε η Τρις.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Φρέιζερ.
Είσαι το πρώτο άτομο που το έφερε πίσω πριν το τέλος του μήνα.
-Τι κάνεις εδώ; -Βασικά, δώσε μου το βιβλίο πίσω.
-Μπορεί να το πάρει αυτός; -Φυσικά.
«Ευμενίδες».
Πολύ μεγάλο;
«Ο Μόντε Κρίστο» είναι πιο μεγάλο.
Και το διάβασες;
Ναι. Το μισό, βασικά.
Μην πεις σε κανέναν ότι εγώ σου το πρότεινα.
Πρόκειται για έναν διεστραμμένο Ναζί. Το όνομά του είναι Μαξ Άουε.
Είναι σκληρό βιβλίο.
Κι εγώ είμαι σκληρός.
Οπότε, θα το πάρεις;
Είμαι σκληρός.
Τι μαλάκας. Γαμώτο, τι μαλάκας.
Τι έλεγες; Ποιος;
Μέχρι να φτάσουν οι Καραμπινιέροι, είχαν ήδη φύγει.
Και οι περιγραφές του ιδιοκτήτη ταιριάζουν σχεδόν με όλους.
Πιστεύεις ότι ήταν οι ίδιοι που έσπασαν το κιόσκι με τα τάκο;
Δεν ξέρω, αλλά είναι ζώα.
Τζόναθαν.
Πρέπει να δείξεις λίγη συμπόνια στα στρατεύματά μας.
Η ζωή μακριά από το σπίτι είναι κενή.
Είμαι σίγουρη ότι το νιώθεις κι εσύ, μερικές φορές, αυτό το αίσθημα κενού.
Να καλέσω τον Πρώτο Λοχία Ραμίρεζ;
Μπα, ξέχνα τον Ραμίρεζ.
Κάλεσε τον Πόιτρες.
Μέσα σε όλα, πάει στην άλλη μεριά του κρεβατιού, παίρνει τηλέφωνο…
-και ζητάει το 514. -Σωστά.
«Ποιον καλείς;» λέω. «Μια φίλη» λέει. Απαντούν.
«Πατρίς, είμαι εδώ με έναν φίλο. Μπορείς να με βοηθήσεις σε κάτι;» λέει.
Περίμενα κι έτσι δεν ξέρω τι βολή ήταν. Ξαφνικά, ακούω ήχους από το τηλέφωνο.
Οπότε, εντάξει.
Εκεί που την παίζω, η γκόμενα κάνει ήχους αεροπλάνων.
Κάνω «μπουμ» και η γκόμενα τρελαίνεται.
Βογκάει, αναστενάζει, ουρλιάζει και λέει «Κόκκινος Σκύλος Ένα, προς Κόκκινη Σκύλα
Ξαφνικά τσιρίζει, «Περίμενε».
Γέρνει στο κρεβάτι και βγάζει ένα εικοσάλιτρο μπιτόνι.
Είναι γεμάτο βενζίνη. Πιτσιλάει τη μητέρα σε όλους τους τοίχους,
βγάζει έξω τον αναπτήρα και τον ανάβει.
Όλο το δωμάτιο και όλο το γαμημένο πανδοχείο τυλίγονται στις φλόγες.
Το τηλέφωνο νεκρώνει. Η γκόμενα γυρνά και φωνάζει…
«Δώσ' το μου, τώρα. Δώσ' το μου, για όνομα του Θεού».
Συνειδητοποιώ πως η γκόμενα είναι τρελή.
Ο διάδρομος είναι γεμάτος καπνό.
Πάνω από τις φλόγες διακρίνω την γκόμενα να τραγουδάει.
Φτάνει το ασανσέρ κι είναι γεμάτο πυροσβέστες.
-Θεέ μου, αυτοί οι γαμημένοι πυροσβέ... -Αρκετά, Κέιτ.
Σχεδόν τελείωσε. Τη διακόπτετε πάνω στην αποθέωση.
Γιατί διάλεξες αυτό το κείμενο;
Γιατί ζητήσατε κάτι παρωχημένο.
-Ας το ευλογήσουμε. -Άντε, κάντε το.
Τρία, δύο, ένα.
Εντάξει, ησυχάστε. Κοιτάξτε με.
Είμαι ο καουμπόι που θα καβαλήσει αυτό το όμορφο άλογο.
-Κοίτα εκεί. Έρχεται ο Κριτσέβσκι. -Τι στον διάολο θέλει;
-Δεν τον έχω δει ποτέ να χαμογελά. -Λες και κάθε φορά έχει φάει λεμόνια.
Πρέπει να σας πάω στη Συνταγματάρχη.
Βεβαίως.
Ορίστε.
-Νούμερο 802, είστε έτοιμοι. -Πιάσε αυτό εκεί.
Μιτσίκο Κακουτάνι.
Ένα χοτ ντογκ και μια πατάτες, έτοιμα.
Μιτσίκο Κακουτάνι.
Ο Μιτσιίκο είπε ότι το βιβλίο είναι αμετανόητο.
Γιατί ένας Εβραίος, σαν τον Τζόναθαν, να μου δώσει βιβλίο για Ναζί;
Φαίνεται λιγάκι μεταμοντέρνο.
Τι;
Δεν ξέρω.
Τα έχουν τώρα;
-Θέλεις να φύγουμε; -Όχι.
Τώρα φιλιούνται.
Γάμα το, πάμε.
Κέιτ.
Είσαι θυμωμένη.
Όχι.
Τον αγαπώ.
Πάντα τον αγαπούσα.
Μάλιστα.
Είναι εντελώς εκτός θέματος.
Θα το αναλύσω στην ώρα του. Δεν εξετάζω τίποτα τώρα.
Θα το αναλύσω στην ώρα του. Ό,τι έχω δει, είναι τόσο κακό.
Πρωτίστως...
Ρίτσαρντ.
Άκουσα ότι πήρες νέο αγροτικό.
Είχα ένα Σέβι Σιλβεράντο, όταν ήμουν στο Άλμπανι.
450 ίππους;
420.
-Ζάντες αλουμινίου; -Σωστά.
Εγώ είχα απλές, το μετάνιωσα μετά από λίγο.
Ωφέλιμο φορτίο;
Μπορώ να κουβαλήσω 680 κιλά.
Εξαίσια.
Άκου, έχουμε ένα θέμα.
Τι πρόβλημα;
Πώς είναι τα Ιταλικά σου, Ρίτσαρντ;
Μπορώ να βγάλω νόημα.
Τα Ιταλικά της Κέιτ είναι τέλεια.
Είναι πιο εύκολο για τα παιδιά.
Έμαθα λίγα Γαλλικά στο κολλέγιο και Πορτογαλικά,
λόγω της γυναίκας μου, φυσικά.
Μιλάς τη γλώσσα της Τζένι;
Ξέρω πώς ήταν τα πράγματα με τον προηγούμενο Διοικητή,
αλλά τώρα, θα κρατήσουμε υψηλότερο επίπεδο.
Ας δούμε τι θα γίνει με τους Καραμπινιέρους,
αλλά να πώς καταστράφηκε η πιτσαρία, το βράδυ της παρέλασης.
Γι' αυτό θα απολογηθείς στον κύριο.
Εγώ;
Εκ μέρους των αντρών σου.
Πρόσβαλαν την Αμερική.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Ξέρω τους άντρες μου, κυρία.
Μέλος του Κογκρέσου, ο Κάρλος Κουρμπέλο της Φλόριντα,
λέει πως η δύναμη και η αποδοχή των εκλογικών αποτελεσμάτων...
είναι θεμελιώδεις για τη δημοκρατία και το Σύνταγμά μας.
Αυτό δεν θα υπονομευθεί ποτέ.
Η Γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, είπε...
Από 'δώ.
Έφτασαν.
Ευχαριστούμε που ήρθατε.
Να σας συστήσω τον Συνταγματάρχη Πόιτρες.
Κύριε, δεχτείτε τη συγγνώμη μου για ό,τι συνέβη στην επιχείρησή σας.
Ευχαριστώ.
Ο Ρίτσαρντ εργαζόταν στη Νιγηρία, ως εργολάβος.
Το 'χω.
Ήταν περίεργος.
Το μωράκι τού πήγαινε τόσο πολύ. Ήταν λες κι ο Ντάνι ήταν δικός του.
-Μπορείς να το ζυγίσεις; -Ναι.
Ήμουν μόνη. Έκανα μια επιλογή.
Έκανα λάθος;
Μου αρέσει η μυρωδιά του κύμινου.
Μου είπε ότι νιώθει περίεργα επειδή ο Ντάνι τον περνάει στο ύψος.
Του είπα ότι πολλά παιδιά είναι ψηλότερα από τους γονείς.
Είμαι πιο ψηλή από τη μάνα μου.
Ο Ντάνι;
Δέχτηκε τον Ρίτσαρντ για πατέρα του;
Δύσκολο να καταλάβεις πώς αισθάνεται ο Ντάνι.
Θες να κάτσουμε εδώ;
-Καφέ; -Ναι.
Θέλεις ντόνατς;
Πάντα.
Η μάνα μου έφυγε νύχτα από το Κάνο.
Δεν ήταν τέτοια.
Τι εννοείς «τέτοια»;
Ομοφυλόφιλη.
Αλλά είχε δύο φίλους γκέι.
Εκεί σε τιμωρούσαν, αν δεν τους ανέφερες.
Εγώ δεν είμαι...
Δεν είσαι «τέτοια»;
Κοίτα. Ο Ντάνι.
Ντάνι.
Είναι με τη Βαλεντίνα.
Αυτό ήταν το όνομά του;
Το αποφασίσαμε μαζί το «Ντάνι».
Απλό και εύκολο.
Οι Αμερικάνοι δεν μπορούν να προφέρουν τα νιγηριανά ονόματά μας.
Κι εσύ;
Είμαι η Τζένιφερ. Απλό και εύκολο.
Παραγγελία 47.
Τελείωσες; Να μπω;
Κλείσε. Κλείσε την πόρτα.
Άσε με να σ' το κρατήσω εγώ.
Όχι.
Σε παρακαλώ.
Δεν πιστεύω να καυλώσεις, έτσι;
Όχι.
Μην το πιέζεις.
Είναι τέλειο.
Της έγραψα.
-Σε ποια; -Στην Τζούλια.
Το σημείωμα.
Να τα μας.
-Είμαι έτοιμη. -Όχι, δεν είσαι.
Δεν είσαι καθόλου έτοιμη και αυτά που σκέφτεσαι δεν έχουν σημασία.
Τότε, τι έχει;
Ο Ντεβ Χάινς είναι μουσική διάνοια και ιδιοφυία. Διάβασε τη συνέντευξη.
Τον παρενοχλούσαν στο σχολείο. Όπως όλους τους δημιουργικούς ανθρώπους.
Τον αποκαλούσαν «μισογύνη τραβεστί».
Είναι παράλογο.
Θυμάμαι που μάλωσα με κάποιον...
μετά τη συναυλία στη Βοστώνη,
μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «Ματωμένο Πορτοκάλι».
-Σιχαίνομαι τη Βοστώνη. -Αλήθεια;
Είναι φάση, «Λατρεύω τη μουσική σου, αλλά γιατί να βάλεις μια τραβεστί...»
Άντε γαμηθείτε.
Θα παίξει στην Μπολόνια τον Δεκέμβρη.
«Ματωμένο Πορτοκάλι»; Σοβαρά τώρα;
Δεν θα κρατήσει.
Δώσε μου το κινητό σου. Θα πάμε.
Εντάξει, έβαλα υπενθύμιση.
Πώς σκατά θα πάμε στην Μπολόνια;
Γαμώτο.
-Δώσε μου κι άλλο. -Μια χαρά είσαι.
Όχι, χρειάζεται γέμισμα.
Νομίζεις ότι το να είσαι αγόρι, σημαίνει...
να ξέρεις να πυροβολείς, να κατουράς όρθιος και να βγάζεις γένια;
Δεν είχα αυτό υπόψη μου για 'σένα.
Έκπληξη. Υπάρχω κι έξω απ' το μυαλό σου.
Είσαι στερεότυπη και οπισθοδρομική.
Φόρα αυτό.
Βάλ' το.
Συγγνώμη που η μαμά σου περνάει χρόνο μαζί μου.
Όλα είναι πιθανά. Καταλαβαινόμαστε.
Έκπληξη. Μπορείς να πας μόνη σου, παλιοσκύλα.
Αυτά τα κωλόμαλλα φταίνε. Δεν θα πετύχει.
Είσαι τα μαλλιά σου.
Αυτό αγαπά ο κόσμος πάνω σου.
Έχεις κουρευτική μηχανή;
Δεν υπάρχει κουρευτική εδώ.
-Ο πατέρας μου έχει. -Τι;
Κάτσε, κάτσε.
Όχι, ο πατέρας σου θα μας σκοτώσει. Σταμάτα.
Τι;
Πάμε. Έλα, έλα.
Περίμενε.
Φόρα αυτό.
Εδώ τα βάζει.
Εδώ είναι.
Δεν είναι καλή ιδέα.
Ξέρεις να το κάνεις;
Φυσικά και ξέρω.
Περίμενε. Όχι, όχι.
Πρέπει να τα πάρεις με το ψαλίδι πρώτα.
-Τι; -Με το ψαλίδι πρώτα.
Εντάξει.
Και...
Θα τα κόψεις ακριβώς εδώ.
-Πόσο καιρό τα μακραίνεις; -Από τα έξι μου, πάνω κάτω.
Στ' αλήθεια το κάνουμε;
Ναι.
Εντάξει.
Θα σου είμαι ευγνώμων.
Θα σου είμαι ευγνώμων για πάντα.
Εντάξει.
-Έτοιμη; -Ναι.
Γαμώτο.
Γαμώ την τρέλα μου.
Θεούλη μου, εντάξει, εντάξει.
Έλα, έλα, το 'χουμε.
Θεούλη μου.
-Τα είχες ποτέ τόσο κοντά; -Όχι, ποτέ.
-Μόλις σου το είπα. -Μη φωνάζεις.
-Τι κάνω; Ξυράφι; -Ναι, ναι.
Κανόνισε να έχεις ψείρες, θα σε σκοτώσω.
-Σίγουρα, ναι. -Θεέ μου.
-Εντάξει. -Έτοιμη;
Τρία, δύο...
Τι λες τώρα.
-Καλά. Αηδία. -Περίμενε.
Κάτσε, περίμενε.
Εδώ.
-Θεούλη μου. -Και γαμώ.
Χριστέ και Δώδεκα Απόστολοι.
Δεν το πιστεύω, Θεέ μου.
Γαμάει.
Δεν το πιστεύω αυτό που κάναμε.
Δεν το πιστεύω ότι είναι όντως εδώ.
-Δεν μπορώ, δεν μπορώ να το κάνω. -Απλώς, κάν' το.
Απλώς, κάν' το.
Εντάξει, ευχήσου μου καλή τύχη.
Πού είναι ο Φρέιζερ;
Σινεμά με την Κέιτ.
Ενδιαφέρουσα οικογένεια, συμφωνείς;
Και το καημένο το κορίτσι.
Γιατί καημένο;
Είναι πολύπλοκο παιδί και αυτοί είναι λίγο κοινοί.
Εμένα με βρίσκεις κοινή;
Εσύ είσαι η γυναίκα μου, έλα εδώ. Δώσε μου λίγη μπύρα.
-Πού ήσουν; -Ντάνι.
-Ήσουν όλη μέρα με τη Μάγκι; -Ήμουν έξω για ψώνια.
Πόσο καιρό...
είστε φίλες;
Γείτονες είναι. Προσπαθώ να είμαι ευγενική.
Πώς είναι η Βαλεντίνα;
Ξέρεις ότι δεν είναι καλές.
Ο πατέρας μου ήταν μουσουλμάνος.
Έτσι δεν είναι;
Ο πατέρας σου, ο Ρίτσαρντ, είναι χριστιανός.
Σε πόσα πράγματα θα γυρίσεις την πλάτη σου σε μια ζωή, μαμά;
Ντάνι.
Ο πατέρας μου, ο Ρίτσαρντ, είναι στο γκαράζ.
Γλυκέ μου.
Δεν θυμάμαι με ποιον τρόπο το έκανες.
-Ποτέ δεν ήσουν καλός σ' αυτά. -Μόνο με το δεξί μου χέρι.
Η Κέιτ σού το έδενε, έτσι δεν είναι;
Τι είναι, Λουμπάμπα;
Έχεις να με πεις έτσι 16 χρόνια.
-Λουμπάμπα. -Σε παρακαλώ.
Μη λες αυτό το όνομα.
Ξέρεις πως είμαι εδώ για εσένα, είμαι πάντα εδώ για εσένα.
Και για τον Ντάνι;
Είπες πως θα ήσουν πάντα εδώ.
Σαν να ήταν δικός σου.
Πάντα δεν ήμουν;
Του έλειψε ποτέ τίποτα;
Σε περιμένει ακόμη.
«ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ» «Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΠΑΧΤΗ»
«ΟΥΙΤΖΑ: H ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ»
«Η Πηγή του Κακού».
Ένα για την «Πηγή του Κακού».
Τι;
«Ουίτζα».
Η επόμενη προβολή είναι σε...
σαράντα λεπτά.
Ναϊόμι.
Τι θα πει o Πίνακας Ουίτζα;
Αίθουσα 3.
Άντε, χωρίς πλάκα, πες μου.
Χωρίς πλάκα, πες μου.
Είναι αλήθεια;
Δεν δοκίμασες ποτέ;
Έλα, θα σου μάθω εγώ.
Θα έπαιρνα και μεγαλύτερο, αν είχαν.
-Μου αρέσει μόνο το γλυκό ποπκόρν. -Γλυκό ποπκόρν; Περίεργο.
-Καθόμαστε μπροστά; -Είναι κοντά, πονάει ο αυχένας μου.
-Πάω πίσω, εντάξει; -Πίσω είμαστε.
-Εντάξει, τα λέμε μετά. -Γεια. Συγγνώμη.
-Τον βλέπεις; -Ναι, εντάξει.
Πώς το έκανες αυτό;
Τι;
Έλα τώρα.
Το ξέρω ότι είσαι κορίτσι.
Και με αυτό το μουστάκι μοιάζεις...
Τι τρέχει;
Συγγνώμη, δεν το εννοούσα.
Στ' αλήθεια μου αρέσεις, Χάρπερ.
ΚΕΪΤΛΙΝ
Οπότε, μοιραζόμαστε ένα θανάσιμο μυστικό, πλέον.
Την «Πηγή του Κακού»;
Το ότι πήγαμε οι δυο μας σινεμά.
Ώστε, θέλεις να γίνεις σχεδιαστής μόδας;
-Σωστά; -Ποιος σου το είπε; Όχι.
Δεν θέλω να γίνω σχεδιαστής μόδας. Κάτι σαν...
Δεν θέλω, όχι.
Κάτι σαν, τι;
Εξήγησέ το.
Ξέρεις τον Ντέμνα Γκβασάλια;
Φοβάμαι πως όχι.
Είναι ο αρχισχεδιαστής στο "Vetements". Τώρα σχεδιάζει για το "Balenciaga".
Είναι Γεωργιανός.
Θυμάται τον πόλεμο που έζησε μικρός...
και κάνει αυτήν την κολεξιόν.
Κάτσε να σου δείξω.
Ορίστε. Εντάξει;
Φέρνει την ανάμνηση του πολέμου...
Φέρνει ρεαλισμό στο ύφασμα.
-Κατάλαβες; -Ίσως.
Αλλά μη μου πεις ότι θα τα φορούσες αυτά.
Μοιάζει με φόρεμα.
Πλάκα κάνω. Είναι ενδιαφέρον.
Σοβαρά.
Χαζό παιδί.
Τώρα καταλαβαίνω γιατί η μαμά σου λέει ότι δυσκολεύεσαι...
να τα βρεις με τους συνομήλικούς σου.
Η μητέρα μου δεν ξέρει το παραμικρό για εμένα.
Ξέρεις...
εγώ ήθελα να γίνω αστέρας της ροκ.
Ναι. Σχεδίαζα να έχω πεθάνει μέχρι τα 27.
Να μπω στο κλαμπ, καταλαβαίνεις;
Και τι συνέβη;
Ήμουν στο Τελ Αβίβ με τη μητέρα μου.
Ήμασταν εγώ κι εκείνη. Πάντα ήμασταν οι δυο μας.
Ασφυκτιούσα.
Έτσι, όταν έγινα δεκαπέντε, της είπα...
«Μαμά, θα πάω να ζήσω με τον πατέρα μου, στο Ντιτρόιτ».
Το Ντιτρόιτ ταίριαζε για μουσικό.
-Έτσι; -Τι είπε;
Δεν μου μιλούσε για πέντε χρόνια.
Ήταν χίπισσα.
Νόμιζα πως δεν την ένοιαζε.
Είπε...
«Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει σε κανέναν να κάνει κάτι».
«Πήγαινε. Αλλά ο πατέρας σου είναι κάθαρμα».
Έτσι, πήγα να ζήσω στο Ντιτρόιτ.
Και τελικά, είχε δίκιο. Ο πατέρας μου ήταν κάθαρμα.
Είχε άλλη οικογένεια. Εγώ τον ενοχλούσα.
Όμως, μου έδωσε ό,τι καλύτερο είχε. Ένα διαβατήριο.
Στα 18 μου κατατάχτηκα, γιατί ο τύπος στη στρατολόγηση δεν τα παρατούσε.
Και το μόνο που ήθελα ήταν να μην έχω ποτέ ξανά σπίτι.
-Δεν ξέρω τίποτα για τον πατέρα μου. -Στην εποχή μας...
οι πατεράδες έχουν σημασία μόνο σε όσους δεν έχουν.
Δείξε μου τι μπορείς να κάνεις.
Σκατά.
Φύγετε από 'κεί.
Ποιοι νομίζετε ότι είστε;
Γυρίστε πίσω. Σταματήστε.
Φρέιζερ;
Φρέιζερ, εσύ είσαι;
Πάμε στη Νέα Υόρκη τα Χριστούγεννα; Πώς σου φαίνεται;
Πώς ήταν η ταινία;
ΠΟΣΕΣ ΗΜΕΡΕΣ;
ΜΗΔΕΝ.
Μου φέρθηκε λες και είναι ανώτερή μου.
Και μου μίλησε με υφάκι...
«Ξέρω τι έγινε κι ότι δεν είχες καμία σχέση...»
«αλλά θα σου τα σπάσω γιατί έτσι γουστάρω τώρα και γιατί μπορώ».
Και οι δύο μάς κοιτάν αφ' υψηλού. Δεν το πρόσεξες;
Δεν θα με προσβάλει κανείς εμένα.
Πρέπει να φύγουμε. Σοβαρά. Δεν θέλω να ζω με...
Υψώστε τα χέρια σας...
μέχρι τα αυτιά σας.
Και πείτε «Αλλάχου Ακμπάρ».
Αλλάχου Ακμπάρ.
Μετά, βάλτε το δεξί σας χέρι στον αριστερό σας καρπό...
και σηκώστε το προς εσάς.
Ξεκινήστε απαγγέλοντας το πρώτο κεφάλαιο από το Κοράνι.
Η ώρα είναι έντεκα.
Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι;
Εκείνος σε έβαλε να το κάνεις;
Δική του ιδέα ήταν;
Μίλα μου.
Δεν θα ξαναβγείς από το σπίτι. Κατάλαβες;
Είσαι τιμωρία για έναν μήνα. Δεν θέλω να τους ξαναδείς αυτούς.
Θα σου γεμίσουν το κεφάλι με μαλακίες.
Περνιέσαι για εξυπνότερη από εμένα, έτσι;
Αλλά είσαι ένα πιτσιρίκι.
Δεν ξέρεις τίποτα. Δεν ξέρεις τίποτα.
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι ο κόσμος για ανθρώπους σαν εμάς.
Όμως, γιατί το έκανες;
Απάντα μου.
Μπαμπάκα...
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
MaF ~ johnakis ~ Tina Jade ~ <font color=
Επιμέλεια Διαλόγων | Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΚΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ
| We Are TvJunkia Team |
Αν θες να βοηθήσεις, έλα στην παρέα μας. | tvjunkia@gmail.com |
Στα επόμενα...
Είναι ώρα ν' αλλάξουμε τον κόσμο.
Και τους εαυτούς μας.
Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να γνωρίζουμε τους εαυτούς μας.
Όντως το κάνουμε αυτό;
Πολύ συχνά, όταν είμαστε έφηβοι,
πειράζουμε τα χαρακτηριστικά μας, την εμφάνισή μας.
Είναι ένας τρόπος να εμπλουτίσουμε…
δραματικά, αυτό που δεν μπορούμε να πούμε.
-Θεούλη μου. -Και γαμώ.
Θεέ μου.
Γαμώτη. Θεούλη μου, εντάξει.
Δεν είχα κόψει ποτέ τα μαλλιά μου. Δεν τα είχα ποτέ ψαλιδίσει.
Γεννήθηκα με πολύ μαλλί, οπότε δεν ήξερα πώς είναι το κεφάλι μου.
Και για λίγο, ξέχασα πως είναι τηλεοπτικό γύρισμα.
Έτσι άρχισα να τσιρίζω.
Είναι τόσο κακό.
Ήταν τρομερή εμπειρία και μου αρέσει πολύ.
Η υποκειμενικότητά μας...
δεν συμβαίνει απαραίτητα στην αντανάκλαση ενός καθρέπτη.
Συμβαίνει στην αντανάκλαση των βλεμμάτων των άλλων.
Οπότε, όταν κόβει τα μαλλιά της,
αναπόφευκτα, ξέρει...
ότι οι άνθρωποι θα την κοιτούν διαφορετικά και ο τρόπος που θα την κοιτάζουν...
θα τη βοηθήσει να παγιώσει τον τρόπο που θέλει να την εκλαμβάνουν.
Υπάρχει επανάσταση εδώ.
Οι σκέψεις που, πιθανόν, είχε μια ζωή όλα ενώνονται και γίνονται πράξη.
Είναι σαν να δεσμευτήκαμε ότι πρέπει να είμαστε οι εαυτοί μας.
Πιστεύω ότι νιώθει μόνη...
κυρίως γιατί φοβάται ότι δεν θα γίνει αποδεκτή.
Και όταν δεν ξέρεις, αν θα σε αποδεχτεί κανείς, νιώθεις μόνος.
Δεν ξέρεις πού να πας, σε ποιον να στραφείς...
ή σε ποιον να μιλήσεις για το πώς νιώθεις.
Και ξαφνικά βρίσκεις κάποιον που σε αποδέχεται γι' αυτό που είσαι.
Και δεν ρωτάει τίποτα.
Είναι πολύ γλυκό. Η Κέιτλιν το βρίσκει αυτό στον Φρέιζερ.
Έτσι, νιώθει λιγότερο μόνη μαζί του και ξέρετε...
είναι μόνοι τους, μαζί.
Ξέρω πώς ήταν τα πράγματα με τον προηγούμενο Διοικητή,
αλλά τώρα, θα κρατήσουμε υψηλότερο επίπεδο.
Γι' αυτό θα απολογηθείς σε αυτόν τον κύριο.
-Εγώ; -Εκ μέρους των αντρών σου.
Ο Ρίτσαρντ δεν συμπαθεί τη Σάρα, απ' την αρχή.
Βλέπουμε ότι η σχέση τους εντείνεται κατά τη διάρκεια του κύκλου.
Δεν είναι υπέρ του να κάνει εκείνη κουμάντο.
Να είναι ανώτερή του.
Κι αυτό επειδή φοβάται την επιρροή της στην κόρη του.
Και την έχει βάλει, ας το πούμε, κάτω από τη φούστα της.
Πολλές φορές έρχεται για φαγητό, έχει γίνει κολλητή με τον γιο μου…
κι ο γιος μου είναι λίγο απρόβλεπτος…
είναι επιδεικτικός…
Και νομίζω πως ο Ρίτσαρντ είναι πολύ καχύποπτος…
-με την οικογένειά μας. -Πολύ.
Δεν θέλω να τους ξαναδείς αυτούς. Θα σου γεμίσουν το κεφάλι με μαλακίες.
Περνιέσαι για εξυπνότερη από εμένα, έτσι; Αλλά είσαι ένα πιτσιρίκι.
Δεν έχεις ιδέα πώς είναι ο κόσμος για ανθρώπους σαν εμάς.
Αυτή ήταν μια μεγάλη στιγμή, όπου βλέπετε τον Ρίτσαρντ να τα παίρνει για πρώτη φορ
Είναι απλώς…
πολύ θυμωμένος που έκανε κάτι τέτοιο στον εαυτό της.
Επειδή την αγαπάει.
Είναι το μικρό του κοριτσάκι.
Ο κόσμος είναι, ξεκάθαρα, διαχωρισμένος στα δύο.
Στη μία πλευρά, έχουμε τους έφηβους με την…
επείγουσα ανάγκη της ζωής, της επιθυμίας, της αγάπης, της σεξουαλικότητας…
και κατά κάποιο τρόπο, ελεύθεροι.
Κι από την άλλη, οι γονείς τους…
είναι ο ενήλικος κόσμος…
όπου η προσπάθεια είναι πάντα…
να χειραγωγήσει τα αισθήματα και τις επείγουσες ανάγκες των επιθυμιών.
Σε πόσα πράγματα θα γυρίσεις την πλάτη σου σε μια ζωή, μαμά;
Νομίζω πως είμαι ανήσυχος στη ζωή μου ως σκηνοθέτης...
στην προσπάθεια να βρω, τι κάνει κάποιον αυτό που είναι.
Έχει να κάνει λιγότερο με το να είσαι ενημερωμένος με την τάση…
και περισσότερο με το παλιό ρητό…
της προσπάθειας να καταλάβουμε ποιοι είμαστε, πάντα.
Πιστεύω πως όλοι περνάμε από διαδικασίες, στις οποίες δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε
και πρέπει να πειραματιστούμε στο ποιοι θα μπορούσαμε να είμαστε.
Επειδή είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης να είσαι όποιος θέλεις να είσαι.
| We Are TvJunkia Team |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)