NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WITAMY W DOMU
To pierwszy baner Stephanie i Danielle!
Chyba wystarczy.
Stephanie zaraz wróci z trasy z Lisą Loeb.
Płatki róż zaprowadzą ją do kąpieli z bąbelkami
ze świecami i kieliszkiem jej ulubionego szampana:
piwa.
Bardzo się ucieszy.
A ja się cieszę, że użyję nowego odkurzacza, żeby tu posprzątać.
Wróciła.
Niespodzianka!
Wiedziałam, że ten dzień nadejdzie.
Wojny klaunów się zaczęły!
Idę po armatkę do confetti i wielkie buty.
Nie!
- Myśleliśmy, że to Stephanie. - Wciąż nie umiesz nas rozróżnić?
Jestem ta pyskata, która nie wychodzi za mojego brata.
Niespodzianka!
Stephanie, miałaś wejść od frontu.
Nie wiesz, jak działają niespodzianki?
Cieszę się, że jesteście w domu.
Widzisz?
Jaka miła niespodzianka.
Ale nie było nas tylko kilka dni.
To moje urodziny?
Twoje?
Ja umieram? Kto umiera?
Nikt nie umiera!
Kocham cię i chciałem ci zrobić przyjemność.
Teraz idź ścieżką do kąpieli z pianą, którą przygotował twój narzeczony.
Nie chwalę się, ale gumowa kaczuszka to mój pomysł.
Dzięki Bogu.
Chcę zmyć z siebie zapach Albuquerque.
To powodzenia.
Kochanie, to miło z twojej strony.
Ja o tobie też pomyślałam.
Mam dla ciebie paczkę orzeszków z samolotu.
To jak Boże Narodzenie w grudniu.
Cześć! Pa!
Skąd ten pośpiech?
To najgorętszy czas w klinice: Tydzień Odpchlania.
„Bez wysokich cen uwolnimy cię od pcheł”.
Nie powiesz tego do nikogo, prawda?
Już nie.
Jestem ojcem Pameli i chcę wiedzieć, kto to zrobił!
- Wujku Jesse, wszystko dobrze? - To przestępstwo.
Mam wezwać policję?
To napędzi jej strachu na resztę życia.
Wezwać pogromców duchów?
Dobrze. Sam znajdę sprawcę.
Wiecie, że jest wersja Pogromców duchów z mężczyznami?
Uwaga, ludzie!
Wczoraj w szkole ktoś ugryzł Pamelę.
Mam plasterek.
Masz ałka!
Dam ci słodycze z mojej skrytki.
Słyszałeś?
Powiedziała, że ma skrytkę.
Wiem. To się nazywa „szuflada”.
Tak, ale która?
Nauczycielka nie powie, kto ją ugryzł. Pamela też.
Poślę ją, żeby odgryzła się na dzieciaku.
Teraz już się tak nie robi.
Jasne, przeklęte telefony. Ludzie nagrywają wszystko.
Nie uczymy naszych dzieci gryzienia.
- Nauczyciel musi się tym zająć. - Czemu?
Gdy lata temu ktoś uszczypnął Michelle, kazałem jej mu oddać.
Lata 90. brzmią mrocznie.
I co by ci to dało?
Nie potrzebuję lekcji historii. Próbuję rozwiązać problem.
- Prawda, Tommy? - Tak.
Może ciotka Becky powinna się tym zająć?
Ciotka Becky pomaga mamie w Nebrasce.
Nie chcę jej dręczyć takim drobiazgiem.
- Prawda, Tommy? - Tak
Tak, bo zakazałaby ci tego, co planujesz.
Właśnie!
Gdy mówię „pchła”, mówisz „brak”
Pchła...
Gdzie Janet? Miała powiedzieć „brak”.
Jesteś! To się wymknęło spod kontroli.
Janet ma grypę, nie może przyjść.
O nie! Biedna Janet.
Biedna Janet? Biedni my. To Tydzień Odpchlania.
Nie damy rady bez recepcjonistki. Co robić?
- Gdy mówię „pchła”, mówisz... - Brak!
- Pchła! - Brak!
Tak to się robi!
Tak się spieszyłaś, że zapomniałaś lunchu.
Który zjadłam.
Więc po drodze kupiłam wam zupę.
Dzięki, Kimmy, uratowałaś mi życie.
Kimmy, uratowałaś nas.
Ktoś musi zastąpić Janet na kilka dni.
Co ty na to?
Ufasz mi na tyle, żeby dać mi pracę?
Oczywiście.
Potrzebujesz referencji? Bo nie mam.
Znam cię od 30 lat. Ufam ci.
Świetnie.
Gdzie mnie potrzebujesz?
Gabinet, rentgen, kastracja sznaucera?
Odbieranie telefonów.
Na pewno mam to robić, kastrując sznaucera?
Nie, tylko odbieranie telefonów.
Odbiorę!
Lecznica Harmon-Fuller.
Mam to we krwi.
Didż?
To aby dobry pomysł, żeby Kimmy tu pracowała?
Nie miesza się przyjaźni i interesów.
- Jesteśmy przyjaciółmi i współpracujemy. - Fakt.
Powiem to inaczej.
Kimmy jest...
Kimmy.
POCZĘSTUNEK
Kimmy odniosła sukces w biznesie
i jest w stanie zająć się naszym biurem.
Jeśli nie zasługuje na szansę, to...
może nie zasługujesz na zupę.
To miska z chleba. Może zostać.
Czy to sałatka z rzeżuchy?
Jimmy zrobił ją w lekkim dressingu.
Właśnie tak lubisz.
Twój narzeczony bardzo o ciebie dba.
Tak.
Bardzo dba.
I co z tego? Też tak mam.
Skoro tak mówisz.
Czekaj.
Uważasz, że dbam o niego, tak?
Tak, jesteś bystra.
Unikasz odpowiedzi?
Tak, chyba słyszę listonosza.
- Nie uważasz, że o niego dbam? - Ależ tak.
Tylko raz zapomniałaś o urodzinach Jimmy’ego.
I raz nie zauważyłaś jego fryzury.
I ten raz, gdy wracałaś do domu z Jimmym na dachu samochodu.
Masz rację. Jestem okropna.
Tego nie powiedziałem.
Zawsze robiłam miłe rzeczy dla Jimmy’ego.
Ostatnio jestem zajęta dzieckiem i karierą muzyczną.
Kiedy ostatnio zrobiłam dla niego coś wyjątkowego?
Może powinnaś więcej dawać.
Tak, to ma sens.
Jak?
Możesz zacząć od tej sałatki.
Dbanie o innych jest fajne.
Pyszna.
Dzieci, zebrałem was tu,
bo organizuję spotkanie, a naprawdę dochodzenie...
żeby odkryć, kto ugryzł waszą kuzynkę.
Jasne. Czemu robisz to tutaj?
Nie chcę, żeby znali mój adres. Jedno z nich gryzie.
To dlaczego mają przyjść do mnie?
Czemu zadajesz tyle pytań?
Próbuję wyjaśnić tajemnicę.
Ja też:
po co tu jesteśmy?
Musicie zbadać teren.
Dacie ciastko potencjalnemu sprawcy,
a ja dopasuję ślady ugryzień
do śladów ugryzień na waszej kuzynce.
Dowiem się, kto ją ugryzł.
Wtedy Pamela lub ja odgryziemy się na tym gnojku.
W najlepszym wypadku ktoś ugryzie dziecko.
Tak.
Z prawnego punktu widzenia lepiej teraz wyjść,
ale ciekawi mnie, jak to się skończy.
Pamiętajcie plan.
Cześć! Zapraszam na wspólną zabawę
bez specjalnego powodu i ukrytego planu.
Wejdźcie.
Proszę.
Kieszonkowy Tato, dotarliśmy do celu.
To musi być Chłopak Kok.
Nie zadzwoniłeś po imprezie wyjawienia płci.
- To nic osobistego. - Tak.
Poruszyła mnie twoja piosenka. Płakałem.
I mówiłeś, że jesteśmy... „kumplami”.
To musiał być jakiś inny przystojniak.
Nie powiedziałbym tak.
- Wejdź, Glen. - Ben.
- Ben? - Ben.
Pójdźmy na kompromis.
Pete. Chodź!
LECZNICA HARMON-FULLER
Czemu wyjęłaś wszystkie akta?
Ułożyłam wszystkie zwierzaki według ich słodyczy.
Oczywiście Cosmo jest najsłodszy,
a na samym końcu wylądował Muffin
z niefortunnym zgryzem.
Kimmy, nie możesz zmieniać systemu.
Podoba nam się taki, jaki jest.
Wyjdź ze strefy komfortu. Kolejność alfabetyczna to przeszłość.
Sharon, to będzie niezapomniany dzień.
Co się dzieje?
Schlomo kończy 13 lat,
więc w sobotę wyprawimy mu u nas psią micwę.
Spójrz na tę shayna punim.
Pa, Schlomo. Mazel tov.
Do soboty!
Sobota? To najbardziej pracowity dzień.
Spokojnie, odwołałam wszystkie wizyty.
Nasi klienci nie mogą blokować lodziarni.
Nie możemy zamknąć z powodu imprezy dla psów.
Naprawdę warto.
To świetny szeptany marketing.
Obiecuję, że to będzie psia micwa stulecia.
Goldsteinowie totalnie plotz.
- Hej, Didż. - Cześć.
- Jak Comet junior junior? - Super. Ani jednej pchełki.
Hej, Steve. Didż, mam pytanie.
Wiedziałaś, że w sobotę organizujemy jakąś psią micwę?
Zaproszenia już poszły.
Jestem na „tak”.
Comet junior junior nie zejdzie z parkietu.
Dodam go do listy gości.
Tak. Kimmy nam zorganizowała.
Jesteśmy zapracowani. Teraz organizujemy imprezy dla psów?
Nie! Warto to zrobić.
To świetny szeptany marketing
i to będzie psia micwa stulecia.
Goldsteinowie totalnie plotz!
Oy vey, ja już schvitz.
Następny!
Kimmy tu pracuje?
Jak jej idzie?
- Super. - Aż tak źle?
Gorzej.
To ma sens, bo Kimmy to Kimmy.
Kimmy to moja przyjaciółka. Nie mogę jej odprawić i...
Dotąd tylko jeden szef jej nie zwolnił.
- Kto to? - Ona sama.
Nie mogę jej wyrzucić. Byłaby zdruzgotana.
Nie mogę jej tego zrobić.
Kimmy.
Lecznica.
Czemu odbierasz telefony?
W sobotę pies stanie się mężczyzną i...
Długo by mówić. Co jest, Steph?
Spoczęłam na laurach jako narzeczona.
Chcę pokazać Jimmy’emu, że mi zależy.
Spraw, żeby poczuł się wyjątkowo.
Kiedy ostatnio zrobiłaś kolację?
Gdy wjechałam autem do kuchni.
Nie rób tego.
Ale zrób mu kolację.
Co macie?
Doszliśmy do pewnego wniosku.
- Znalazłeś kąsacza? - Nie.
Niełatwo jest zabrać dziecku ciastko.
Zgryz żadnego dziecka nie pasuje do śladów na ramieniu Pameli.
Jest tu pięć ciastek i sześcioro dzieci.
Kiepska detektywistyczna robota.
Bezpłatna i wbrew naszej woli.
Dobra, sam się tym zajmę.
Dzieci, które z was nie dostało ciasteczka?
Ciasteczko?
Nie dla Finna, nie gustuje w przetworzonym cukrze.
Jesteś z tych hipsterskich rodziców.
Finn, co powiesz na kawałek słodkiego jabłka?
Jest ekologiczne czy...
Jasne. Powiedzmy, że tak.
Powiedziałem „ekologiczne”? Jest przesiąknięte pestycydami.
- Prawie zjadł. Dzięki. - Tak.
Gdzie Pamela?
- Patrzy, jak ciocia Steph gotuje. - Dobra.
Steph gotuje? Dobrze, że zaparkowałem od frontu.
Czemu się tak ubrałaś?
Czemu wyrywasz dzieciom ciastka?
Próbuję rozwiązać przestępstwo.
Chyba je popełniasz.
Pokaż mi to szybko.
Pasuje jak ulał. Mamy go! Chodź.
Nadchodzimy Glen, Gwen czy jak tam się nazywasz.
Hej, Kieszonkowy Tato, chodź no tu.
Co tam?
Twój syn ugryzł moją córkę.
Jesteś pewien? Nie gryzie.
Mylą mu się zaimki, ale nie gryzie.
Ślady na jabłku idealnie pasuje do śladów ugryzień na mojej córce.
To niemożliwe.
Czemu? Bo nie tolerujesz glutenu, przegrywasz w zawodach...
- Nie mógł. - Nie mógł?
Wciągasz nas w swoje problemy z dzieckiem?
Nie był w szkole. Byliśmy w Disneylandzie!
- Co? - Wiem.
Wiem. Dałem zarobić korporacji bez twarzy.
Tak mi wstyd.
- Byliście w Disneylandzie? - Było super. Jadłem churro.
Popraw się, Ben!
Jeśli to nie on, to kto?
Co robisz?
Czemu się gryziesz?
Lubię plasterki.
Lubisz plasterki? Dlatego się ugryzłaś?
Skarbie, poproś o plasterek. Dam ci ich setki.
Proszę, nie gryź się już.
Dobrze, tato.
Ben, prawda?
Masz coś do powiedzenia o hipsterskich rodzicach?
Wybacz, że wyszedłem na dupka, za którego cię brałem.
Wybaczam ci.
Bo przebaczenie to przytulenie własnej duszy.
A może prawdziwe?
Przytulanie duszy wystarczyło. Nie?
Dlatego nie oddzwoniłem.
Kochanie, wróciłeś.
Cóż za powitanie!
Coś ty założyła?
To Halloween?
Umieram? Kto umiera?
Kochanie, nikt nie umiera.
Cieszę się, że wróciłeś.
Usiądź.
Mam wszystko, co lubisz.
Smażony kurczak, napój pomarańczowy,
a nawet anagramy.
Super. Lub, anagramując, „repus”.
Zrobiłam nawet pranie i nie zgadniesz, co znalazłam.
Koszulkę, w której pierwszy raz mnie pocałowałeś.
Co? Szukam jej od miesięcy. Gdzie była?
Okazuje się, że ci ją ukradłam.
Ale bardzo o ciebie dbam, więc oddaję ci ją wypraną.
Stephanie, jesteś mistrzynią!
Ta-da!
O nie.
Musiała się skurczyć w suszarce.
Nic mi nie wychodzi.
W porządku. Na pewno się rozciągnie.
Daj mi spróbować.
Idealna.
Koszulka była super, ale czapka z niej lepsza.
Wybacz, że ją zniszczyłam.
Ale mam jeszcze jedną niespodziankę.
Zrobiłam ci wyjątkowy deser.
- Placek? - Nie.
- Placek czekoladowy? - Nie.
Szarlotka?
Przyniosę.
Specjalnie dla ciebie. To czerwony aksamit.
Wiesz, że mam alergię na czerwony barwnik?
Dlatego jest całkowicie organiczny i bez barwników.
Pyszne. Jak to zrobiłaś bez barwnika?
Użyłam buraków.
Mam alergię na buraki.
Może dlatego nie czuję lewej strony twarzy.
Czego nie czujesz?
Drugiej strony też.
Nie, Jimmy, odłóż to.
Ale zrobiłaś je z miłością.
Kimmy, możesz odebrać...
Lecznica Harmon-Fuller, chwileczkę.
- Kimmy? - Kimmy, przyniesiesz akta Bustera?
Pewnie, że tak!
Pozyskuję nowych klientów, machając bannerem.
Dobijasz mnie, Gibbler.
- Co się dzieje? Gdzie Kimmy? - Jest...
w łazience i płacze, bo nie dajesz jej wsparcia,
a ona tak się stara.
To ten przebrany pies z banerem?
Jak przebierasz się za psa, musisz czymś machać, nie?
Didż, proszę.
Kochamy Kimmy, ale wiesz, że to nie wypali.
Tak.
Załatwię to. Miałeś rację.
Wiedziałem!
Pięć lat walczyłem, żeby DJ Fuller przyznała mi rację.
Gia wisi mi 20 dolców.
Proszę.
Kimmy.
Możemy pogadać?
Jasne. Przydałaby mi się miska z wodą.
Co jest, Didż?
Mam dobre wieści.
Jesteś zbyt utalentowana. Nie zasługujemy na ciebie.
O nie.
Tak mówili, gdy wylali mnie z Hot Dogów na Patyku.
Zwalniasz mnie?
Nie, otwieram ci drogę na większe możliwości.
Tak mówili w Bed Bath & Beyond,
prosząc, żebym wyszła i nigdy nie wracała.
Czemu nie mogę przepracować jednego dnia?
Bo jesteś Kimmy.
Nie masz mieć zwykłej pracy. Masz być...
samozatrudnioną organizatorką imprez.
Odniosłam sukces.
Te rzeczy, które przeszkadzają ci tutaj, pomagają ci odnieść sukces w twojej pracy.
Teraz rozumiem,
że dusiłam się w tym korporacyjnym środowisku.
Nie nadajesz się do administracji ani telefonów.
Jesteś szefową od organizacji imprez w przebraniu psa.
To cała ja.
Ale chciałaś mi pomóc. Dlatego jesteś moją przyjaciółką.
Dzięki, Didż.
Też jesteś wspaniałą przyjaciółką.
- Odebrać? - Nie.
Lecznica.
Steph?
Zaraz będę.
- Zaraz wrócę. - Co się stało?
Stephanie gotowała.
POGOTOWIE
Steph, nie mogliśmy szybciej.
Dziękuję.
To miłe, ale nie musieliście przyjeżdżać.
I tak musiałem wyjść z dziwnej imprezy.
W poprzednim życiu byłem lekarzem pogotowia, więc...
Jak Jimmy?
Nic mu nie jest. Bandażują mu palec u nogi.
To tylko małe złamanie.
Złamanie? Myślałam, że go otrułaś.
Benadryl się tym zajął,
ale przewróciłam krzesło i złamałam mu palec.
Kochasz go na zabój.
Wiem.
Zasługuje na więcej.
Mam tyle na głowie z...
dzieckiem i karierą muzyczną.
Czuję, że jakoś go pomijam.
To urok bycia parą. Cięgle wątpisz, czy robisz dość dużo.
Wszystko zepsułam.
Może nie umiem myśleć o innych.
O czym ty mówisz?
Poświęciłaś całe życie,
by zamieszkać ze mną i dziećmi, gdy najbardziej cię potrzebowałam.
Więc wciąż jest dla mnie nadzieja?
Jimmy cię uwielbia.
Wiesz, jak patrzy na ciebie z dzieckiem?
Ma rację.
Zanim cię poznałem,
mieszkałem w przyczepie na parkingu Walmarta,
jedząc tylko frytki.
Teraz moje życie jest jeszcze lepsze.
Mam dziecko, narzeczoną, dom i firmę.
A wszystko to dzięki tobie.
Powiedziałeś, że jestem lepsza od frytek.
Może dlatego się rozumiemy.
I dlatego jesteśmy szczęśliwi, że się znaleźliśmy.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Nie masz wrażenia, że nic tu po nas?
Na sto procent.
Dziewczyny, wujku Jesse, nie zwalniajcie.
Musimy zjeść to ciasto, bo zrobi to Jimmy.
Za Jimmy’ego!
Steph, to miłe z twojej strony.
Jimmy ma szczęście, że cię ma.
A ja mam szczęście, że mam szczerą przyjaciółkę.
Więc nie czujesz się urażona?
Ani trochę.
Rodzina Schloma przeniesie psią micwę do domu,
więc i tak mam pracę.
Chyba muszę się przyzwyczaić do nowego stylu rodzicielstwa.
Miałaś rację. Powinienem był zrobić wszystko na odwrót.
Ale taki już jesteś.
Tak...
Jestem doskonały.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska