EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Dus ik zei tegen zijn leraar...
...u wilt dat Max een klas overslaat?'
En zij zei: 'Max is al zo ver...
...dat groep zeven tijdverspilling is.'
Heeft ze nog niet genoeg opgeschept dat Max een groep overslaat?
Oké, gaat u maar verder met die wortelkanaalbehandeling.
Mag ik niet trots zijn?
Nou, er is trots en er is wat jij doet.
Maar Max vindt de oudere kinderen wel leuk.
Toen ik die leeftijd had, moest ik het met jullie doen.
Gelukkig waren jullie erg onvolwassen.
Dat is zo niet waar.
Hé, kijk. Ik heb 'snotje' gespeld.
Nou, Max is oud geboren.
Ja, hij was 80 of zo.
Laatst zei hij: 'Geniet van deze dagen, ze gaan zo snel voorbij.'
Toen kreeg ik een dollar.
Hé, wat zijn jullie op tijd.
Ik moest wel. Max was al heel vroeg aan het exfoliëren.
En toen wilde hij mijn crème lenen en noemde het goedkope rommel.
Goedemorgen, tante, broer, moeder en Gibblers.
In willekeurige volgorde.
Het driedelige pak.
Ik ga naar een nieuwe school. Een eerste indruk maak je maar één keer.
Mijn eerste indruk was Barack Obama nadoen.
Lastig te verslaan.
De achterdeur staat ook altijd open.
Fijn dat je ons naar school brengt. - Ik wilde je zo graag zien.
Jongens, daar is het veel te vroeg voor.
Dag, mam.
Weten jullie waarom je moest komen?
Nee, geen idee.
Moesten we komen? Ik kwam voor een gratis broodje.
We hebben een probleem. - O, nee.
Toch niet weer buidelratten?
Waren er hier buidelratten?
Steve praat.
Elk jaar is er een Uncle Monty's eetwedstrijd...
...waarin we het tegen een klant opnemen.
Ik ben mede-eigenaar en ik heb nog nooit van deze wedstrijd gehoord.
Jullie moeten mijn broodjes/podoloog-blog lezen:
Vlees en Voeten
Jarenlang was oom Monty onverslaanbaar...
...tot er een klant kwam met meer trek dan oom Monty.
Wie kan er meer eten dan de legendarische Uncle Monty?
Berkowitz.
En nu moet een van ons het tegen hem opnemen...
...om de felbegeerde Gouden Broodjes-trofee te winnen.
Hij eet zelfs een broodje op de foto.
Dat doet hij op elke foto.
Hoe was je dag, schat? O, jij bent Max niet.
Nee, maar ik lust wel een oud koekje.
Het zijn biscotti.
Italiaans voor oude koekjes.
Die zijn voor Max en mij, voor na de eerste schooldag.
We kletsen, we snacken...
Het is de Snackchat.
Wat is je spandoekbudget? - Dat wil je niet weten.
Daar is hij.
Tijd voor Snackchat. Hoe ging het?
Prima.
Waar ga je heen? Ik heb earl grey, biscotti...
...en zelfs foto's van je leraren om te zien wie wat geeft.
Dunne snor, dunne das, vast biologie, toch?
Ik heb huiswerk.
Dat was raar, hè? - Inderdaad.
Zijn overhemd hing uit z'n broek.
Zelfs als baby zat zijn rompertje in zijn luier.
Ik weet wat er is gebeurd.
Jackson had precies hetzelfde.
Dit was typisch prepuberaal gedrag.
Bruh.
Dat was ingehouden awkward.
Game over.
Aait.
De winnaar van de familie-eetwedstrijd vertegenwoordigt Uncle Monty's.
Al heel lang ontstaan geweldige momenten uit grote mogelijkheden.
Rustig aan, Mighty Ducks.
Jimmy is er niet, dus Jackson zal wel winnen.
Hij at zoveel koolsla op z'n verjaardag.
Ik dacht dat het voor mij was.
Het zat in een schaal met een grote lepel.
Stephanie heeft wel gelijk. Wie eet er meer dan een tiener?
Een 40-jarige man die net uit een zumbales komt.
Pardon.
Ik ben de beroemde broodjeseter.
Twee decennia lang wist je niks anders van me.
Wacht. En ik dan?
En jij?
Ik heb net zoveel kans om te winnen als jullie.
Schattig.
We pakken dit ouderwets aan met een eetwedstrijd.
Klaar voor de start...
...af.
Vijf, vier....
...drie, twee...
Broodjes neer.
Dat was de warming-up.
Oké, wie wil dit echt doen?
Heb je zes broodjes gegeten?
Zeven, en een paar augurken voor de sier.
Laat dit een les zijn.
Nou...
...de nieuwe Uncle Monty is Ramona Beatrice Gibbler.
Maak plaats voor deze Notorious RBG.
Eet je dat nog?
Hier is je lunch.
Nee, dank je.
Na gisteravond kan ik geen broodje meer zien.
Nog steeds vol? - Nee.
Het staat voor al mijn fouten.
Grappig, je moeder vertegenwoordigt de mijne.
Hoi, gasten.
Gasten?
Kwam dat uit jou?
Is het verkleeddag?
Want als dat zo is, ben je een typische Amerikaan.
Geen broek, geen gilet.
Ga je omkleden. Je komt te laat op school.
Dit is helemaal prima zo, schat.
Noemde je mij nou schat?
Zeker, moppie.
Is er iets gebeurd op school?
Laat me met rust, mam.
Ik ben nu onderbouw.
Ik draag geen gilets en dassen meer.
Je ziet eruit als iemand die ik ken, maar wie ook alweer?
Hallo, daar.
Wauw, het is een bro tweeling.
Mijn man, coole outfit.
Gast.
Klaar om vrijwilligerswerk te doen?
Momentje.
Max, gaat het echt wel goed?
Geweldig.
Maar kan je een joggingbroek voor me kopen?
Je vond joggingbroeken maar niks.
Dat was de oude Max. Later, prater.
Ik vind hem leuk.
Wacht in de auto.
Lieverd, ga zitten.
Je moet de waarheid horen.
Is er iets?
Je hebt meer van onze genen dan als veilig wordt beschouwd.
Die hoeveelheid broodjes...
...is geen anomalie.
Je stamt af van generaties competitieve eters, aan beide kanten.
Oké, als ik deze superkracht heb...
...wil ik die gebruiken voor een hoger doel.
Deze eetwedstrijd winnen is de perfecte kans...
...om te laten zien dat vrouwen alles kunnen.
Zelfs Berkowitz verslaan.
Maar je moet dit geschenk koesteren.
En geloof.
Ik geloof.
Maak me nu een kampioen.
Tweeënvijftig.
Je kunt het.
Ga door. Sneller.
Vierenvijftig.
Gibblers geven niet op.
Sneller. - Meer.
Goed gedaan. Je kunt het.
Wat een opkomst.
Waar is Max? - Daar is hij.
Booyah.
Is dat Max? Hij draagt een korte broek.
Ik zie z'n knieën.
Hij gaat houtbewerking doen in plaats van debatteren.
En hij vertelde een scheetgrap.
Welke?
Ik bedoel, wat vindt DJ ervan?
Ze koopt een joggingbroek voor hem...
...en twijfelt of ze wel een goede ouder is.
Welkom, iedereen...
...bij de jaarlijkse Uncle Monty's eetwedstrijd.
In deze hoek, onze huidige kampioen, Berkowitz.
En nu onze uitdager.
Ze is getalenteerd, lief en eet graag.
Ramona Gibbler.
Eindelijk zien we elkaar, Berkowitz.
Hoe gaat het, snoepje?
Moet jij je tussendoortje niet eten?
Denk jij dat je dit kunt?
Denk jij van niet?
Je hebt gelijk. Dat neem ik terug, maar de houding blijft.
Je bent er. Waarom ben je hier?
Om mijn geweldige vriendin aan te moedigen.
Dat hoefde je echt helemaal niet te doen.
Ik wil dit echt niet missen.
Oké, eters.
De broodjes zijn klaar.
Geweldig.
Excuseer me even.
Ze geeft op. Ik wist het.
Berkowitz wint.
Niet zo snel.
Ik ga even bij haar kijken.
Opschieten, vriendin. Ik moet nog naar spinning.
Alleen werknemers toegestaan.
Kom op.
Niemand werkt hier.
Wat is er gebeurd?
Niks bijzonders.
Een maagding en een ademhalingsding...
...en een zweetding. Zweet ik?
Het is plankenkoorts.
Zodra je opgaat, verdwijnen de zenuwen.
Ethan moet verdwijnen.
Daar gaat het dus om.
Ethan ziet me eten naar binnen proppen. Ik weet dat ik een krijgsvrouw ben...
...maar dan ben ik zo...
Onvrouwelijk?
En ik haat mezelf dat ik dat erg vind.
Ik dacht niet dat ik het soort vrouw was dat daarom gaf.
Ik zet ons voor schut.
Niet waar.
Je bent je geslacht.
Het is lastig. We moeten als een van de jongens zijn.
Maar dan raken zij geïntimideerd.
Om gek van te worden. - En uitputtend.
Een van de meest bevrijdende dingen die ik ooit deed...
...was om niet voor mensen te denken.
Zelfs niet voor DJ? - Niet overdrijven nou.
Dus...
...als een man denkt dat een eetwedstrijd tegen een vent verkeerd is...
...dan is hij fout.
Helemaal goed.
Kom hier.
Ga nu eten als een meisje.
Hup, Ramona.
Een Gibbler met de gave van schrokken, dus blijf schrokken.
Je hebt hem bijna. Maak hem nu af, Ro-Ro.
Ro-Ro? Hij gebruikt ook al domme bijnamen?
Geef je je verlies toe?
Mocht je willen, Jerkowitz.
Je kunt het, Ramona.
Drie, twee, één.
Broodjes neer.
Berkowitz, 12 broodjes.
Persoonlijk record.
Berkowitz wint.
Ramona Gibbler heeft 13 broodjes gegeten.
Gibbler wint.
Ramona Gibbler wint het Gouden Broodje voor Uncle Monty.
Het is haar gelukt.
Je bent een taaie.
Bedankt.
Die kalkoen ook.
Dat laat ik weten ook.
Dat was het bijzonderste dat ik ooit heb gezien.
Echt? Werd je er niet misselijk van?
Ik word nooit misselijk.
Attentie, allemaal.
Er is geen buidelrat in de keuken.
Maar ga alsjeblieft weg voordat je gebeten wordt...
...door geen buidelrat.
Kijk eens.
Ik moest een broek kopen met een elastieken band.
Ik wilde het je niet vertellen...
...maar hij heeft het alfabet geboerd.
P tot en met Z was lastig, maar hij gaf niet op.
Wat heb ik gedaan?
Ik was te streng voor hem.
Ik had zulke hoge verwachtingen en ik dacht dat hij dit wel aankon.
Ik ben een slechte moeder.
Niet waar.
Je deed wat je het beste vond.
En je had 't mis.
Hartstikke bedankt.
Niemand had kunnen voorspellen dat hij die kant op zou gaan.
Misschien had ik het wel kunnen voorspellen.
Jij?
Ik weet waar het over gaat.
Net als die excursie naar Fisherman's Wharf.
Natuurlijk. Zeker die excursie naar Fisherman's Wharf.
Kom mee.
Je hebt me lang genoeg misleid, Calvin Klein.
Het is voorbij.
Ik heb die joggingbroek en een shirt met een sportlogo.
Geweldig, ik was net m'n kinderkleren aan het opruimen.
Heb ik je ooit verteld over de excursie...
...van ons naar Fisherman's Wharf?
We zaten in groep vijf en Kimmy zat alleen in de bus...
...met haar bacon en eierensjaal.
Daarom zat ik alleen.
Ik werd erom uitgelachen.
Niemand wilde bij me zitten omdat ze me raar vonden.
Maar toen kwam er toch iemand naast me zitten. Weet je wie dat was?
Laat me raden, mama.
Hoe wist je dat?
We hebben een goed gesprek en als ze het niet was...
...zou dit zinloos zijn.
Nou, door die bacon en eierensjaal wist ik dat we vrienden moesten worden.
Iemand die dat droeg, moest leuk en grappig zijn.
Ik ben een zeer dynamische persoon.
Ik vond 't zo leuk hoe uniek Kimmy was.
Als ze zich had aanpast, was ze me niet opgevallen.
Ik heb geen DJ.
Ik hoorde de kinderen zeggen...
...dat ik zo uit Young Sheldon kon komen.
Een figurant, niet eens de hoofdrol.
Ik heb alleen gegeten. Iedereen lachte me uit.
En ik hoorde ze steeds.
Max, het spijt me.
Ik weet dat ik anders ben dan de andere kinderen, maar ik gaf er nooit om.
Maar de onderbouw is anders.
Dus ik dacht dat het veiliger zou zijn om me aan te passen.
Dan laten ze me met rust.
Ik wil de namen van die kinderen, want ik ga ze...
Rustig, mama beer.
Luister.
Ik weet dat je aanpassen nu beter lijkt.
Geloof me, Max.
Kinderen zoals wij moeten opvallen.
Het leven is misschien ingewikkelder...
...en je vindt niet gelijk je plek, maar als het lukt...
...zit het vol met steun en liefde.
Max, je bent zo bijzonder en we houden van wie je bent.
En je zult mensen vinden op je school...
...die de echte Max zullen waarderen.
Net zoals ik iemand vond.
Echt waar?
Dat beloof ik.
Wat een opluchting.
Het spijt me, Calvin Klein. Ik hou je altijd bij me.
Mijn zoon is terug.
Alsjeblieft, mama.
Je hebt dit verdiend. - Wij allemaal.
Jij hebt Ramona met haar probleem geholpen en jij Max en mij.
Ja, we zijn best goed.
Op ons.
En onze kinderen.
Mogen we hun talenten koesteren, wat het ook is.
En mogen ze dragen wat ze willen en zijn wie ze zijn.
Ja, en mogen ze één keer per dag poepen en doorslapen.
Proost.
Tot zover.
Dank je wel.
Ondertiteld door: Marjolijn Mellor