NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Danielle, cieszysz się na dzisiejszy wieczór?
Mama robi swoją pierwszą kolację na Święto Dziękczynienia.
„Tak, mamo, nie mogę się doczekać”.
Ciesz się tym teraz, bo jak zacznie mówić,
nigdy nie powie, co chcesz.
Właśnie dlatego mam psa. Prawda, Cosmo?
„Zgadza się, mamo”.
Nie tak brzmi Cosmo.
Cosmo brzmi jak...
„Gorąca jesteś, Stephanie”.
Pomóc ci przy twojej pierwszej kolacji na Święto Dziękczynienia?
Nie, doceniam to,
ale dziś Danielle dostanie pierwszy kęs konkretnego jedzenia
i sama chcę je ugotować.
To naprawdę urocze, Steph.
Ufam ci całkowicie.
Postępuj zgodnie z tą książką kucharską.
PRZEPISY NA ŚWIĘTO DZIĘKCZYNIENIA
Nie, nie książka!
Już wolę czytać fanfiki Maxa do Zaprzysiężonych.
Co? To tradycyjna książka Tanner-Fullerów z przepisami na Święto Dziękczynienia
przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Tylko tu podpisz, tu inicjały i dwa dokumenty tożsamości poproszę.
Didż, kocham tę książkę,
ale znalazłam w internecie kilka nowych przepisów na ten rok.
Nowe przepisy?
Od obcych ludzi w internecie?
Tak, znalazłam świetny przepis na sałatkę z rzeżuchy i persymon.
Taka współczesna przewrotność.
Tak jak nasi przodkowie przewracają się w grobach?
Przepraszam, książko, nie powinnaś tego słuchać.
Przestańcie się kłócić. To tylko kolacja Dziękczynienia.
Nikt się nie kłóci.
Ale Stephanie przygotowuje kolację.
Powinnaś być wściekła.
Tak mi powiedziała, gdy kazała mi tu przybiec i was uspokoić.
Miałaś też wyczuć atmosferę, ale zapomniałam, do kogo mówię.
Przepraszam. Po prostu nie chcę dziś żadnych kłótni,
bo świętujemy przyznanie obywatelstwa Fernandowi.
A tym, czego Ameryka nie chce,
jest walka.
Jeśli chodzi o gotowanie Stephanie...
osiągnęłam zen.
Te półgłówki zaparkowały na moim trawniku?
Joey, nie czuję pleców.
Wyłożyłeś siedzenia kulkami i gwoździami?
Boli cię, bo masz 90 lat. Nie obwiniaj gruchota.
Gruchota? To klasyk z milionami mil miłości w zanadrzu.
Nie mów tak o niej.
Przestańcie się kłócić. To tylko kolacja Dziękczynienia.
Kto się kłóci?
- Daj mi potrzymać wnuczkę. - Tak.
Cześć, słodziaku.
Cześć.
Godnie reprezentujesz nazwisko Danny’ego Tannera?
Masz na myśli gadanie bzdur i gazy? Reprezentuje.
Odczep się, Jess.
Ostatnią rzeczą, którą powinna wdychać, są opary z twojej farby do włosów.
Hej, Joey. Stara Rosie wygląda całkiem nieźle.
Właściwie to mój najnowszy projekt Rosie Dwa.
No tak.
Pierwszą wjechałam do kuchni, gdy miałam osiem lat.
Nie rozmawiamy o takich rzeczach.
Powiedziałem jej, że Rosie Jeden żyje na farmie z ładnym chevroletem.
Ale wieje na świątecznej paradzie.
Balon Snoopy’ego prawie wleciał w tyłek SpongeBoba. Patrzcie.
Cicho. Patrzcie teraz. To Bonus Jonas, Lizzo
i bałwan grający na gitarze.
To nie bałwan, to Ed Sheeran.
Chłopak potrzebuje trochę słońca.
Będziecie cicho?
Jak nie masz na imię Hoda, nie chcę cię słyszeć.
Didż, o której będzie kolacja?
Poszczę od 10 rano.
Dopiero 10.30.
Nie pytałem, która godzina, tylko o której będzie kolacja.
Tato, w tym roku nie D.J. przygotowuje kolację, tylko ja.
Co?
To znaczy... super, Steph.
Wiesz, gdzie jest kuchenka, tak?
Tak, kazałam Maxowi narysować plan kuchni.
Byle mój brzuch dostał ziemniaki z serem!
Właściwie to w tym roku nie będzie ziemniaków z serem.
Nie będzie ziemniaków z serem?
Znalazłam nowe przepisy w internecie.
Od obcych?
Wiem, że ta rodzina uwielbia swoje świąteczne tradycje,
ale tym razem spróbujemy czegoś nowego.
Będzie super.
Bez ziemniaków z serem?
Może zamiast narzekać na przystawki,
pójdziecie do Wujka Monty’ego po wędzonego indyka?
To nie robota dla trzech mężczyzn.
Liczę Joeya jako pełnego mężczyznę.
Mogę się mylić, ale to brzmi,
jakbyś próbowała się nas pozbyć.
Och, tak właśnie brzmi?
Słuchajcie!
Przedstawiamy najnowszego obywatela Stanów Zjednoczonych:
Fernando i jego hołd dla Ameryki.
Zaczynamy od szczegółowej historii Kolegium Elektorów.
Ten indyk to jest robota dla trzech mężczyzn. Chodźmy.
Gdzie idziecie? Przegapicie mój występ.
Dokładnie.
Mam indyka. Idziemy.
- Gdzie Joey? - Tu jestem.
Patrzcie, chłopaki!
„Hej, Adrian, udało się!”
Najgorszy Rocky, jakiego widziałem. A widziałem Rocky’ego na lodzie.
W porządku, chodźmy.
Jesteśmy zamknięci.
Bardzo zabawne. Przesuń się. Nie jesteśmy zamknięci.
Jesteśmy zamknięci.
O rany, jak tu zimno.
Uspokój się. Zadzwonię do dziewczyn.
Przyjdą i wyciągną nas stąd.
I... nie mam zasięgu.
Ja też nie.
Co tak długo?
Szybciej się nie dało.
Przyniosłem mikrofalę.
Ma program do pizzy.
Dobrze. Ktoś cię śledził?
Kto niby? W co ty mnie wmieszałaś?
W najważniejszą misję roku: ratowanie Święta Dziękczynienia.
Pomysł na film Hallmarka: Ratowanie Święta Dziękczynienia.
Skarbie, kocham cię, ale się boję.
Stephanie oszalała. Nie używa naszej rodzinnej książki kucharskiej.
Tak, ale robi ziemniaki z serem, nie?
Może powinieneś usiąść.
Zero ziemniaków z serem?
Jak to możliwe, że czuję ich zapach?
Bo zorganizowałam piracką kuchenkę do ich przyrządzenia.
Niby to piracka kuchnia, a na opaski na oczach nie pozwoliła.
Wygląda na to, że gotujesz nie tylko ziemniaki z serem.
Zaczęło się od ziemniaków, ale potem...
Jackson chciał zapiekankę z zielonej fasoli,
a Max bataty w brązowym cukrze.
I musiałam zrobić doskonałe dyniowe ciasto mamy.
A w wannie marynuje się szynka.
I przygotowuję sałatę,
bo Stephanie robi jakieś persymony z rzeżuchą.
Uwielbiam persymony z rzeżuchą.
Stąpasz po niepewnym gruncie.
Moja kolej na rozgrzewającego indyka.
W porządku.
Jeśli weźmiesz jeden kęs, odgryzę ci rękę.
Czemu nie zauważyły, że nas nie ma?
Bo mają nas gdzieś. Jesteśmy jak zeszłoroczny śnieg.
Może wy, ja wciąż jestem hitem w Japonii.
Najpierw nas wyrzucają, a potem nie ratują.
Wiecie, na ilu spotkaniach skautów byłem z nimi w dzieciństwie?
To niepokojące, jak role się odwróciły.
Polegały na nas, a teraz my musimy polegać na nich.
Czas biegnie zbyt szybko.
Tak, ale te lata były dla nas dobre.
Mam na myśli dla nas, nie dla Joeya.
Gdy się wprowadziłem, byłem przystojnym deratyzatorem, a teraz...
nie jestem deratyzatorem.
Byłem tak samotny i biedny, że chciałem wprowadzić się do alkowy.
Dzień, gdy przeniosłem tego hokejowego manekina
z alkowy do garażu, był jednym z najszczęśliwszych w moim życiu.
A teraz mam Ginger i dzieci i jestem gwiazdą w Vegas.
No... w pobliżu Vegas. W Phoenix, ale to blisko.
Kiedy się wprowadziliście, prowadziłem Szukając miłości
w San Francisco, pora wstać!
A teraz... noszę okulary.
Tak, przeszliśmy razem długą drogę.
I pomyśleć, że prawie by nie było naszej trójki.
- Co to znaczy? - Nic!
Nie. Jesse właśnie powiedział, że prawie by nas nie było.
Danny nie chciał, żebyś się wprowadził,
więc byłoby nas tylko dwóch. To mówię.
- Naprawdę? Nie chciałeś mnie? - Nie.
Okej, całe moje dorosłe życie było jednym wielkim kłamstwem.
Zobacz, co zrobiłeś.
A teraz patrzę na ciebie Gotującą na mnie
Doskonałe. Teraz potrzebuję tylko indyka.
Miłego dzionka!
Nie ten indyk.
Prezentujemy Korowód Dziękczynienia w jednym akcie
w wykonaniu Fernanda i Gibbler Players.
Zanim zaczniecie tę Opowieść podręcznej lub cokolwiek to jest...
Niech będzie błogosławiony owoc.
Wiecie coś o tacie i chłopakach?
Czas pytań i odpowiedzi rozpocznie się po występie.
Proszę poczekać z pytaniami 45 minut.
- Jeszcze przedstawienie lalkowe. - Dobrze. Więc godzinę i 45 minut.
Jest rok 1620.
To pierwsze Święto Dziękczynienia i pada lekki śnieg w Plymouth Rock.
Nie przeszkadzajcie sobie, włączę bardzo głośny mikser.
Zablokowała słońce.
Jest czarownicą.
Wysadziłam bezpiecznik. Idę na górę.
Na Boga!
Wiedźma ucieka!
Mężu, przynieś muszkiet.
Hej, Didż?
Gdzie są bezpieczniki?
Co się dzieje?
To dziwne. Włączyłam jedno urządzenie i zgasło światło.
Tak się dzieje, gdy włączamy więcej sprzętów.
Dziwne.
Tak bardzo dziwne.
Ładnie tu pachnie.
To twoje jedzenie.
Unosi się.
Ale to dziwne. Nie czułam tego na schodach.
Przechodzi wentylatorami.
Znajduje nos. Tak działa nawiew.
- Co to było? - Nie wchodziłabym tam.
Max nie może znaleźć świątecznej kamizelki. Jest wrakiem.
Porozmawiam z nim. Wiem, jak dotrzeć do dziecka.
Nie.
Ma też problem z muszką. Stracił kontrolę.
Zajmę się bezpiecznikami.
Naprawię to w mgnieniu oka. Ale coś się pali na dole.
Tak? Dziwne, nic nie czuję.
To nawiew. Lepiej idź.
Joey, proszę, nie smuć się.
Zrobiłem dla ciebie szalik z kiełbasy.
Nie ogrzeje cię, ale doda ci trochę koloru do ubrania.
Na pewno nie wolisz zatrzymać go dla was dwóch?
Proszę, Joey. Nieważne, jak i kiedy dołączyłeś do tej rodziny.
Liczy się to, że jesteś jej bardzo ważną częścią.
Byłeś dobrym, lojalnym przyjacielem przez 30 lat.
Cenimy cię.
Kontynuuj.
Joey, to nic osobistego. Zawsze cię kochałem.
Krótko po utracie Pam
było dziwnie mieć komika w domu.
Miałem małe dzieci.
Miałeś dziwne godziny pracy.
Możemy się stąd nie wydostać
i może nie będę mógł wam powiedzieć przy stole,
jak jestem wdzięczny,
że obaj jesteście w moim życiu.
Cholera. Doprowadziliście mnie do łez i mróz mi zlepił oczy.
Podmuchajcie na mnie.
Obudziłem się z uśpienia.
Nie wiem, którego księcia poślubić.
Chłopaki, wszystko będzie dobrze.
Tak.
Hej, Jess?
Twoje włosy zmieniły się w lód.
Żel musiał zamarznąć. Tylko w tym miejscu?
Powiedzmy, że tak.
Bez włosów jestem nikim. Musimy się stąd wydostać. Już!
Jedyna gorsza rzecz niż śmierć to wyłysieć.
Udało się, chłopaki.
Udało się!
Cudownie! Jesteśmy wolni!
- Super. - Chodźmy stąd.
Tędy, Jess!
Dobrze!
Chłopaki?
- Jakaś pomoc? - Przepraszam.
Jasne. Przepraszam.
Hej, Didż, potrzebuję cię!
Spoko, idę.
Już ci pomagam.
Wiedziałam, że...
dasz radę.
Steph, to piękne.
Dzięki. Faktycznie pięknie, prawda?
Przepraszam, że w ciebie wątpiłam.
To wszystko. Tylko wątpiłam, nic więcej.
Dzięki, Didż.
Gdy dotrą z indykiem, wszystko będzie idealne.
Przestańcie się kłócić! To tylko kolacja Dziękczynienia!
Ależ nikt się nie kłóci.
Tommy, masz coś na twarzy, kolego.
Ziemniaki z serem.
Nie robiłam ich.
Pewnie usłyszał to gdzieś w rapowej piosence.
Zrobiłaś ziemniaki z serem?
Coś jeszcze?
Jak możesz mnie o to pytać?
Zapiekankę z zielonej fasoli?
„D.J. jej nie zrobiła. To moja zapiekanka z zielonej fasoli”.
Myślisz, że tak brzmi Cosmo?
- Nie, raczej jak... - Kimmy, nie teraz!
Chodźmy stąd, Cosmo.
„Masz rację, Kimberlina”.
Zrobiłaś całą kolację?
Nie całą. Nawet nie dotknęłam indyka.
A co z wiarą we mnie?
Wierzę w ciebie.
To przez te szalone przepisy z persymonami.
Nie, to przez to, że zawsze chcesz, żeby było po twojemu.
Może idź na górę
do swojej małej kuchni w pokoju chłopców
i zjedz ziemniaki z serem, dobrze?
Idę do Wujka Monty’ego po indyka.
Steph, przepraszam.
Nie chcę tego słuchać, Didż.
- Gdzie są kluczki do twojego auta? - Tata wziął.
Dobra, samochód Joeya.
Ziemniaki z serem. Jej głowa to ziemniak z serem.
Jestem w domu...
i wciąż w samochodzie.
Znowu.
O nie.
Może nikt nie zauważy.
Cześć, Tommy.
W kuchni jest samochód.
Tak?
Och, to już było!
Stephanie, jesteś ranna?
Nic mi nie jest.
Nie wierzę, że znów to zrobiłam.
Zrujnowałam Święto Dziękczynienia.
Nie, o ile nic ci nie jest.
Nie, dopóki tata nie zobaczy domu, a Joey samochodu.
To wszystko moja wina.
Powinnam ci była zaufać.
Nie wściekłabyś się i nie usiadłabyś za kierownicą.
Więc powiesz tacie, że ty to zrobiłaś?
Nigdy w to nie uwierzy.
Fajnie, że jesteś taką maniaczką kontroli,
że aż zrobiłaś zapasową kolację... której tak naprawdę potrzebujemy.
Chyba uderzyłam się w głowę, bo słyszę muzykę.
Ja też.
Daleko
Podróżowaliśmy daleko
Bez domu
Ale nie bez gwiazdy
Wolny
Chcę tylko być wolny
Przytulmy się do siebie
Trzymając się marzeń
Na łodziach i samolotach
Przyjeżdżamy do Ameryki
Dzisiaj
Trzeba było zostać w chłodni.
Mój indyk robi się zimny. Pójdę do kuchni go podgrzać.
Umieram z głodu. Jedzmy!
Zanim pójdziecie do kuchni...
Mój samochód!
Moja kuchnia!
Moja kolacja!
„Moja ojczyzno, to o tobie”.
Dzisiaj!
Tak, Merv,
chcę złożyć wniosek,
bo moja córka znów wjechała do kuchni.
Bardzo śmieszne. Nie ma ośmiu lat, ale powinna być mądrzejsza.
Cześć.
Tato, Joey, bardzo przepraszam.
Chciałbym obiecać, że nie zrobię tego trzeci raz, ale...
oczywiście nie mogę tego zagwarantować.
Okej, kochanie. Cieszę się, że nic ci nie jest.
Nie martw się, to tylko samochód.
Plus, mam Rosie Trzy w Vegas,
której zresztą nigdy nie zobaczysz.
Myślę, że wszyscy odbiegacie od tematu.
Wyszliśmy z chłodni, zanim wyłysiałem!
Przyszłybyśmy po was,
ale byłyśmy zajęte Świętem Dziękczynienia.
Wiecie, samochód w kuchni, kuchnia w sypialni...
I Fernando objaśniający Amerykę ludziom mieszkającym w niej całe życie.
To bardzo amerykańskie z mojej strony.
Jestem wdzięczna, że tu jesteś.
Ameryka jest pełniejsza z tobą, kochanie.
Didż, ryzykuję ponowne wejście na niepewny grunt,
ale spróbuj tej sałatki z persymon.
Moje podniebienie ciężko znosi Kanapkowego Steve’a, ale tu ma rację.
- Chyba mamy nowy przepis do książki. - Hurra!
Wiem, że robię wielkie halo z tymi tradycjami, ale...
zrozumcie, że dla mnie rzeczy jak ziemniaki z serem
to nie tylko ziemniaki obłożone serem.
Czym więc są?
Ludźmi?
W pewnym sensie tak.
Nie!
Nie, to jest metafora.
W Święcie Dziękczynienia chodzi o ludzi, których kochamy.
A ci, za których jestem najbardziej wdzięczna, są tu w tym domu.
Kocham was. A spotykanie się co roku to najwspanialsza tradycja ze wszystkich.
Och, Didż.
Kocham fakt, że tak dbasz o utrzymanie tradycji rodzinnych.
Dziękuję.
I obiecuję zrobić miejsce dla nowych.
O ile nie jest to jazda przez kuchnię.
Myślę, że ktoś jest głodny.
Myślę, że to czas na pierwszy kawałek konkretnego jedzenia.
I wiem, co to powinno być.
Perfekcyjne ciasto dyniowe mamy.
Nie możesz karmić dziecka ciastem.
To tylko purée z dyni, ale ona nie musi tego wiedzieć.
Fajnie. Kolejna tradycja rodzinna.
Okłamywanie dzieci.
- Szczęśliwego Święta Dziękczynienia! - Szczęśliwego Święta Dziękczynienia!
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska