Wat voorafging:
Weer een ontsnapping, Saint Jackalope?
Val dood, Mathers.
Straks halen ze mij en Stanley weg. -Dat gebeurt niet.
Dit is niet Haven, maar daar gaan we wel naartoe.
Het universum zal eindigen. De tijd overlapt.
De toekomst en het verleden vallen samen.
Elke tijdlijn wordt opgezogen.
Tim had een scheur in de tijdruimte gemaakt.
Hierdoor is tijdreizen mogelijk, maar de apocalyps wordt onvermijdelijk.
Je bent gekomen. -Ik wist het wel.
Het brandt. -Mijn longen, deze lucht is giftig.
Waar zijn we, in het verleden of in de toekomst?
Zijn we wel op aarde?
Ik heb seks gehad met Marilyn Monroe...
en Jezus.
Waarom kun je het ritme verdomme niet vasthouden?
Ik ben zo alleen.
Zwakkelingen zoals jij hebben bescherming nodig, geen minachting.
Shit, ik was een loser.
Het evenwicht zit van binnen, het evenwicht zit van binnen.
We moeten gaan. -Waarheen, en hoe?
Wacht, we moeten de blokjes bij elkaar doen. Susan helpt ons en...
Hou je kop. Jij bent mijn baas niet.
Je hebt misbruik van me gemaakt toen ik zwak was. Ik voelde me zo klein.
Dat doe jij voortdurend bij mij. -Dat is niet aardig.
We gaan naar Iowa State.
Waarom? -Het universum redden.
Waarom kan jou dat schelen? -Weet ik niet.
Mensen veranderen na een eeuwigheid in een schimmenrijk.
De zwakkeren verdienen bescherming. -Nee, ik wil naar huis, naar mijn ouders.
Ik wil alles vergeten. Ik stop met dat hele messias-gedoe.
O shit, dat zei ik ook tegen Jezus toen ik het met hem uitmaakte.
Jammer dan. Teruggaan naar mama en papa komt later wel.
Het kan allebei. We roepen Susan op met de blokjes. Hij verwacht Haven.
We brengen hem naar Iowa State. Josh, dan kun jij eervol naar huis gaan.
Wolf, jij blijft en zult voortaan ook mensen buiten jezelf dienen.
Onze reizen botsen alleen als we dat toestaan.
Klaar? Drie, twee, één.
Over tien minuten komt er een meteoor, wees snel.
Er staat een team klaar. Is de schuilplaats ondergronds?
Sorry, Susan. Dit is Haven niet, maar wij brengen je erheen.
We moesten maar eens gaan.
Ames, Iowa 31 december 1999, 23:18
Wauw, dit is Haven. -Nee, de universiteit Iowa State.
Thuis van de Cyclonen, toegangspoort naar Haven.
En het einde van de tijdruimte. Het universum gaat instorten.
Wat is dat vreselijke geluid? -Dat is nieuw.
Wat gebeurt hier eigenlijk?
Overlappende realiteiten die op elkaar botsen, steeds sneller...
totdat ze één zijn, en die ene...
Wordt in een groot tijdgat gezogen. Bedoel je dat de Big Suck bestaat?
Ja, en zo te zien is hij nu aan de gang.
Dit is gelul. -Nee. Als het waar is wat hij zegt, dan...
Ja, maar hoe kunnen we dat weten?
Ik ken dit soort lokalen. Wij zijn geen wetenschappers en jij bent quizmaster.
Ik ben bekroond presentator.
Oké, en jij bent kok, wielmaker en je blies van alles op met bommen.
En dan onze onverschrokken leider.
Ongelofelijk. -Zie je? Daar is niemand thuis.
En ik was erg slecht in scheikunde.
Moet zo'n bijeengeraapt zooitje de mysteries van het universum oplossen?
Niet met zo'n houding. -We doen het weer.
We maken dingen slechter, niet beter. -Maar nu is alles anders.
Dit apparaat geeft toegang tot elk moment op elke tijdlijn.
Het vertelt me dat je hier in de buurt een tijd en plaats hebt die singulier is.
Nou en? -Oneindige universums en tijdlijnen.
Weet je hoeveel unieke momenten er zijn?
Je weet dat wij dat niet weten. Ik snap de vraag ook niet.
Zestig. Een biljoen. -Niet één.
De ultieme anomalie.
De poort van middernacht is de enige.
En er is maar één Big Time die om twaalf uur op de knop drukt.
Als we hem tegenhouden, redden we het universum.
En dan maken we tijdreizen voorgoed onmogelijk.
Nee, geen cirkels meer.
Dit is de scheur waardoor tijdgeizen mogelijk is geworden.
Klinkt logisch. Er moet alleen nog één cirkel bij.
Niet doen, Wolf. Hou op. Dit was niet de afspraak.
Wij gingen naar Haven in ruil voor onze vrijheid.
Ik doe mee. Het universum gaat zichzelf niet redden. Tiger?
Mijn pad is onhelder. Het zal duidelijk worden.
Dat beschouw ik als een voorzichtig 'ja'.
Futterman, ik hield van mijn werk bij het staatsentertainment...
maar de zender zorgt altijd weer dat je elk plezier verliest...
zelfs in de mensenjacht, en die is toch behoorlijk cool.
Maar als tijdreizen onmogelijk is, ben ik vrij.
Dat zit ik weliswaar vast in 1999, maar heb ik mijn dierbaren om me heen.
Dit is mijn familie. In mijn tijd is dat normaal.
Mijn familie zit niet in blokjes...
en jullie hebben mij niet nodig om een of andere student tegen te houden...
dus stuur me nou maar naar huis. -Goed dan.
Deze TTD brengt je terug naar het moment waarop je Biotic Wars won.
Als je dit draagt tijdens de reis, zul je je niets van na die tijd herinneren.
Je moet het voor middernacht gebruiken, want daarna kun je niet meer tijdreizen.
Kom op, Josh. Er staat een Vikingschip bij dit gebouw klaar.
En jij gaat weg? Dit wordt ons grootste avontuur tot nu toe.
Ik heb genoeg van avonturen, ik wil gewoon naar huis.
Oké, ga dan maar.
Neemt deze versie van jou afscheid, of...
Het begin en het einde komen beiden voort uit de onvrije geest.
Ik ben weg.
Het is simpel. Een gestoord genie gaat rond middernacht de wereld vernietigen.
We hebben 20 minuten, we zijn met z'n drieën en we weten waar hij zit.
Computergenieën zijn slappelingen, dus wat kan er misgaan?
Oké, dat dus.
Mathers. Ik hou ze bezig, jullie gaan naar Big Time.
Ik richt mijn huiskamer opnieuw in. Vooruit.
aftellen tot de Big Suck
'Ik ben weg?' Wat een lullig afscheid.
Ik heb tijd.
Jongens, we raken hem kwijt. Daar is hij.
Doe net of je vaker de tijdruimte achtervolgt.
Ja, volg de schaduwen.
Dat was vreemd.
Het studentenhuis.
Shit, de onstuitbare moord-robot. Ik haat die gast.
Ik moet hem onder ogen komen.
Dat is mijn pad. -Oké.
Ik weet dat Haven best apart was, maar dit is een zelfmoordmissie.
Dat waren ze toch allemaal?
We noemden ze zelfmoordmissies, want dat klonk cool.
Maar meestal waren het moordmissies.
Dit is zelfmoord.
Misschien. Ik kan hem niet verslaan...
maar ik kan wel zorgen dat hij ons niet verslaat.
Ga, en voltooi je transformatie van egoïst naar altruïst.
Ik wil je nog zeggen dat wat er ook gebeurt...
ik je altijd een ongelofelijk lekkere ex-stiefzus zal vinden.
Ook ik heb gecompliceerde gevoelens voor jou.
Susan.
O Susan, alleen jij zou je op een podium verstoppen.
'The Matrix'. Keanu Reeves, Carrie Anne Moss, hij is zo goed.
Wat doen we met die getuigen?
Elimineren. -Begrepen.
Dit zijn gewoon nerds.
Niet cool. -Moet je ze zien.
Het thema is: het volgende millennium. -Waarom niet gewoon meisjes?
Verlossing, uw naam is Wolf.
Ik heb tijd.
Kut, dat doet pijn.
Ik laat je opsluiten, Saint Jackalope.
En als beloning kan ik de volgende zenderdirecteur worden.
Jij bent een bureaucraat met als enige kwaliteit blinde ambitie.
Niet genoeg om directeur te worden.
Ik mis jouw gevoel voor theater, maar ik het wel verstand van entertainment.
Ik zorg ervoor dat jouw show een waardig slot krijgt.
Er komt een finale met de presentator van de DieCathlon...
als allerlaatste kandidaat.
Wat een goed idee.
Je vond het zo slim van jezelf dat je je kleine hersenen had gehackt...
en je DNA-adres had uitgeschakeld. Hoe kon ik weten waar je zou zijn?
Helaas...
heeft de zender allerlei manieren om zijn eigendommen op te sporen.
Verdomme Gandhi, dit is geen tijd voor meditatie.
Kom, volgens mijn vriend Osama Bin Laden wacht het paradijs.
Haven is deze kant op.
Er is een enthousiaste menigte op Times Square.
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik wil alles. Kom op, mensen.
Voor een onstuitbare moordmachine ben jij best een zoetekauw.
Hier eindigt het spoor, maar voor jou begint de reis, vriend.
Vet.
Dat vat is eraan, en jij ook.
Vatwerpen. Willen jullie mijn nerd neerschieten?
Mijn nerd?
Je gaat dood van het natrium in dat spul.
Dan ben ik zeker natrium.
Je wou vast dat je het angstniveau van dit ding had verlaagd.
Wis haar geheugen en programmeer haar opnieuw.
Laat haar kleine reparaties uitvoeren, maar maak haar niet dood.
'Haar'? Je bedoelt 'het', en je kan het wel op je buik schrijven.
Ze is geen 'het'. Ze heet Stanley en ze is mijn dochter, vuile klootzak.
instructie: doden
Je bent geprogrammeerd om te doden, dat is je identiteit.
Maar ergens in je programmatuur vraagt een stukje code zich af:
'Is dat alles wat ik ben?'
Je herinnert je een leven in Sparta.
Een leven dat helemaal van jou was. Een leven van voor de oorlogen.
Het is troostrijk om vast te houden aan wie we denken dat we zijn.
Maar het is ook een kooi.
existentiële crisis
Stanley, ze is al heel erg dood. Dit is echt overbodig, schatje.
O, dat is mijn schuld.
Ik had je hoger afgesteld dan 'normaal doden'. Ziezo.
Papa, je hebt me gered.
Nee, schatje. Jij hebt mij gered.
Bedankt dat je ons hebt gered.
Nee, ik bedank jullie.
Ik weet hoe het is als niemand van je houdt.
Maar nu weet ik dat ik op mijn pad anderen moet helpen.
Kunnen wij jou helpen? Hoe heet je?
Ik heb geen erkenning nodig.
Ik ben niemand.
Nee, moeten we een ambulance bellen, of een taxi naar het ziekenhuis?
Jezus, schiet op. Nee niet jij, Jezus, jij doet je best in die sandalen.
En jij, Roberto Clemente?
Wat een lul.
foutmelding
Wat ben jij precies aan het doen, man?
Ik had het hele netwerk nodig om alle films te krijgen...
zodat ik de man zou zijn die alle films had.
Hoe kon ik weten dat een van de bestanden corrupt was? 'Sliding Doors'.
Ik vraag me af wat er zonder die film was gebeurd.
Dus je doet dit allemaal om iedereen een nieuw computervirus te geven...
om het oude virus te maskeren?
Ja, maar dat weten zij niet, en ik kan de millenniumbug de schuld geven.
Vorig semester had ik geen vrienden. Ze noemen met Big Time...
want ik was tetherball-kampioen. -O, Big Time.
Ja, en als ze erachter komen dat ik de computers heb vernield...
wordt het volgende semester nog erger.
Ik snap dat je je fouten met één druk op de knop ongedaan wilt maken.
aftellen tot de Big Suck
We hebben tijd.
Dit is een goed plan. Het zal werken.
Waar zijn ze?
Kom nou.
Ik kan dit weer in orde maken.
Weet je wel hoe vaak ik dat heb gezegd? Maar je kunt het niet in orde maken.
Gedane zaken nemen geen keer.
Je kunt alleen de gevolgen dragen met een beetje waardigheid en moed.
Maar dit is het einde van de wereld.
Ik weet dat jij dat denkt, maar het is niet zo.
De wereld heeft een ziek gevoel voor humor.
Het zal je verbazen hoe hij reageert als je hem in orde wilt maken.
Jij komt terecht op een heel rare plek, met een hoofdrol voor je tetherball.
Het punt is dat je je vergissingen niet kunt verbergen.
Je kunt ervoor uitkomen en ervan leren, zo wordt je karakter gevormd.
Dit moment moet het beginpunt worden voor jouw karakter, je personage.
Neem afscheid van je oude 'ik'. Word volwassen en ga verder.
Je kunt niet teruggaan.
O, nee. -Als we hier zijn...
hebben we geen tijd meer.
Zes, vijf, vier, drie, twee, één...
De anomalieën zijn gestopt. Dit is de stilte voor de echte storm.
We gaan samen dood.
Een goede dood.
Ik heb een nutteloos horloge voor jou, en een hoofdband voor jou.
We hebben nooit afscheid kunnen nemen, dus laten we niet beginnen.
Je hebt hem tegengehouden. -Je had gelijk.
Onze reizen botsen alleen als we dat toestaan.
Het werd trouwens tijd dat ik wegging bij mijn ouders.
De laatste. Zorg voor ijs, dan kun je veel geld verdienen met hun organen.
Kiefer en ik kenden ooit iemand in LA die ze 'tout suite' zou kopen.
Ik denk dat ik alle bewijzen ga vernietigen die mij met 3491 verbinden.
Maar bedankt. En misschien niet al het bewijsmateriaal.
Dit zijn de moordenaars over wie ik jullie heb verteld.
Ik heb zo veel data over jullie gekregen. Susan was altijd al op jullie hand.
Zeg dat nou niet. Wie wil er een stukje rijden?
We zijn 410,06 km verwijderd van het kapitalistische icoon Mall of America.
Ik stel voor dat we terstond vertrekken. -Van zo'n kind moet je toch houden?
Maar goed. Motorvoertuig, beweeg voorwaarts in een rechte lijn.
Hallo, motorvoertuig.
Hallo, motorvoertuig, ik ben je nieuwe eigenaar, Susan.
Denk jij dat ze het redden? -Ja.
Motorvoertuig.
Jongens, we zitten vast in het jaar 2000. -Dageraad van een nieuw millennium.
Ik moet zeggen dat ik dit nooit had verwacht.
Dat is het leuke van zo'n reis, hè?
Ik heb er 10.000 levens over gedaan om dit te leren zeggen. Nu kan ik het.
Het is Futterman, niet 'Foeterman'. Dat heb ik geleerd.
Erg mooi. -En ik ben blij dat ik jou ken.
Ik jou ook.
Wolf, wil jij daar iets aan toevoegen?
Ik ben trots op wat jij hebt bereikt... -Dank je.
...met mijn penis. -Oké.
Hoe konden jullie een game ontwerpen en terug in de tijd sturen...
terwijl je in een riool leefde?
Kijk Josh, het antwoord daarop is opmerkelijk eenvoudig.
zes maanden later
Jij kent mij niet. Ik kom uit de toekomst.
In een andere tijdlijn waren wij beste vrienden.
Samen hebben we veel bijzondere dingen gedaan.
Je bent beter dan deze plek, en ik ga je hier weghalen.
Heb je een sporttas? -Nee.
Ben je zo hierheen gereden? -Ja.
Typisch Blaze.
Ze vertellen ons dat we maar één leven hebben, maar dat is niet waar.
Daarom is Corey Wolfharts Tehuis voor Nerds het goede doel...
waar ik dit kwartaal het meest trots op ben.
We groeien en veranderen op manieren die ons zelf kunnen verbazen.
Hoe erg is het? -Ze noemen hem de Krabbelaar.
Maar ik weet niet waarom.
Ik kom je halen, Krabbelaar.
We kunnen nieuwe, betere versies van onszelf maken...
die openstaan voor alle wonderen en kansen van het leven.
We vinden onbekende krachten, en vrede waar ooit chaos heerste.
Als er een kans komt, moet je je kamer durven te verlaten.
En je moet dingen durven los te laten.
Duwen we hem niet te hard? -Niet hoog genoeg.
Bederven we dat kind niet met die tegenstrijdige boodschappen?
Daar is die rare gast weer.
Wat moet jij, man?
Rot op, viezerik. Ja, loop maar door.
We zullen altijd voor je zorgen, Joshie. -Altijd.
Inderdaad.
Het duurt even voordat je weet wie je bent.
Voor sommige mensen langer dan voor anderen.
Maar we komen er allemaal, vroeg of laat.
gebaseerd op een waargebeurd verhaal
met dank aan Joshua, Tiger en Wolf voor hun medewerking
hopelijk zijn jullie trots
voor altijd de beste vrienden
Vertaling: Michiel Nijenhuis Iyuno Media Group