Wat voorafging:
In Haven voelt alles als een droom. -Er zit een gat in de lucht.
Herinneringen zijn vluchtig hier.
'Ik geloof dat ik verliefd word op...' 'Biggie Smalis,' 'Tupac Shakur...'
Ik zit hier al duizenden jaren.
De eigenaren gooiden me door een grote tijdpoort...
ergens in de tijdruimte.
Ik zit in een tijd-loop.
Het ware evenwicht zit van binnen.
We hadden een missie.
We hadden een leider. -Jij. Er was een derde.
Waarom voelt mijn voet zo raar? Mijn voet is raar.
Ik weet precies wie het is.
Oké, vanaf het begin. Eén, twee, één, twee, drie, vier.
er is geen nacht, alleen dag
ik had dat vliegtuig moeten nemen
Nee, dat is niet het tempo. -Buddy, ik dacht dat we het goed deden.
Laten we één track opnemen en dan verdergaan met onze missie.
Wat staat daar in dikke, vette letters op het drumstel?
'Buddy Holly.' -Oké, doe me een plezier...
en lees de kleine onbeduidende letters onder die dikke, vette naam.
'And the Crickets.' -Dat zijn jullie. Nog een keer.
Eén, twee, één, twee, drie vier.
er is geen nacht, alleen dag
ik had dat...
Kun je dat ritme niet volhouden?
Sorry, Buddy. Er is iets met mijn voet.
Dat is dus het probleem Je grote teen is niet groot.
Waarom heb ik dat niet gemerkt?
Dat doet de deur dicht. Ik zet je uit de band.
Vanwege mijn teen?
Nee, je kunt niet drummen.
Wacht even, Buddy. Dat is zijn broodwinning.
Jij ligt er ook uit. -Omdat ik hem verdedig?
Nee, jij kunt geen bas spelen. Je draait er rondjes mee en zingt wat noten.
Dat klinkt goed.
Nu je me hebt leren herinneren, ga ik de echte Crickets zoeken.
En Frank en Roberto Clemente. Shit.
Die teen betekent iets. Een lang vergeten bloedband.
We hadden meer dan tenen gemeen.
We deelden ons leven, en daarin werden we niet gekweld door die vreselijke man.
Als we degene vinden die jouw teen heeft, hebben we het vermiste teamlid.
Dan moeten we alle voeten in Haven controleren. Dat duurt eeuwig.
Dit kun je mensen niet vragen.
Je boft, want ik heb een idee dat allebei die problemen oplost.
Ik draag geen natte sarong, maar zo voelt het wel.
Nu heb je het door, Abe.
Zelfs Cobain wordt vrolijk van dit feest. Ik ga hem even zoeken.
Lincoln heeft extreem lange tenen. Hij zou kunnen basketballen met zijn voeten.
Maar ze zijn echt. -Geeft niet. We krijgen hem wel.
Kijk, Wolf. Je hebt geen oceaan nodig voor een strandfeest.
Alles wat je nodig hebt, is warm zand en een coole Keith Moon op steeldrums.
Dat is Baja Yaja.
Aan het werk. -Jawel, meteen.
Hé, mijn ogen zitten een stuk hoger, viezerik.
Het was een geniaal idee, baas. Maar we hebben niets gevonden.
geef afmelding: gestoorde geitenvrouw
Er is nog iemand.
Stop.
Dat is je teen.
Kom mee.
Pardon, ik geloof dat wij elkaars tenen hebben.
Neem hem maar niet kwalijk. Hij stelt eigenlijk altijd teleur.
Ik ben Josh, hij is Wolf, en jij?
Een naam is een etiket dat zin wil geven aan iets onbegrijpelijks.
Ja, volledig. Goed, dan zal ik ter zake komen.
We geloven dat wij drieën ooit een team vormden.
De details zijn vaag, maar hij was in elk geval de leider.
Kijk hem nou. Vol zelfvertrouwen, charismatisch, een afstandelijke flirt.
En Wolf hier was onze zondebok.
Ik geloof eigenlijk dat wij steeds net wel en net niet iets kregen.
Ja, jullie namen mij allebei in vertrouwen...
en wat ik ook probeerde, het werd geen triootje want ik had het gewoon niet.
Nee, dat had je zeker niet. Weet je het weer?
Wij hebben geen band. -O ja?
Waarom heeft mijn teen dan letterlijk een band met jouw voet?
Wat zei ik over woordspelingen? -Daar ben ik slecht in.
Ik geef niet om tenen.
Ik ben mijn vergankelijke lichaam reeds lang ontstegen.
Met een beetje hulp van mijn speciale vriend.
Gestoorde geitenvrouw... Mag ik je zo noemen?
Natuurlijk. -Dit is een heel rare plek.
En jij bent er meer dan wie dan ook door gegrepen.
Daarom gaan wij met z'n drieën ontsnappen.
Ontsnappen? Mijn leven is hier.
In een dauwdruppel, voor eeuwig dansend in de pepermuntwind.
Dat snappen wij best, toch? -Absoluut.
Die geit is een prins. Om zijn ban te breken, moet ze iets onnatuurlijks doen.
Wat ben jij een idioot.
Wacht even. Dit zijn vriendschapsblokjes.
Ik heb er één, Wolf heeft er één, en ik weet zeker dat jij er één hebt.
9000 levens geleden heb ik mijn aardse bezittingen opgegeven.
Wie het ook was die jullie wilden vinden, ze bestaat niet meer.
Ik wens jullie veel geluk op je reis, maar geluk is slechts...
Oké, we begrijpen het.
Wolf, kom mee.
Je hebt het verkloot. Je zei dat ze die geit wilde neuken.
Ik zei wat iedereen dacht. -Daarom moeten sidekicks stil zijn.
Hou alsjeblieft vertrouwen in me. -Zorg dat ik daar een reden voor heb.
We moeten een nieuw plan verzinnen, want dat is niet voor rede vatbaar.
Ja, een gestoorde geitenvrouw is nu eenmaal gestoord.
Maar als je de geit verwijdert, verdwijnt dan het gestoorde aspect?
Ze heeft een hechte band met die geit, maar als wij de geit weghalen...
is ze zo van streek dat ze de band met haar team aanhaalt.
Geweldig idee.
Waar dient dit voor?
Om keihard te knuppelen. Het is een knuppelstok.
Moest ik de geit niet doden? -Nee.
Omdat hij wel een prins is. -Nee.
Vertel me het plan, langzaam. -Oren open.
Ja, dat is waar. Wat zij zoeken, zal nooit evenwicht bieden.
Je hebt weer gelijk, geit.
Waarom zou ik zoiets houden? Wat kan...
Nee, het betekent niets. Een vergissing. Ik ben vergeten om het weg te gooien.
Waarom hou jij dit niet? Kijk eens aan.
De enige betekenis zit binnenin.
Het lukt even niet om me prettig te voelen.
Oké, ik ga gewoon even...
Aha, natuurlijk.
Alleen op een schone startbaan kun je opstijgen. Je snapt me wel. Oké.
Ik moet mijn centrum vinden, voor de eeuwigheid.
Alles is goed. Ik raak niet in paniek, want alles is goed.
Alles valt van me af. Ik ben vrede, ik ben licht.
Ik zweef, ik zweef.
Waarom zweeft ik niet? Wat is er mis met me?
Geit?
Schiet op. -Jawel. Pardon, hoogheid.
Jij hebt duidelijk zin in een potje, maar als je met mij tetherbal speelt...
Waar is mijn geit, bonenstaak? -Die heb ik al 100 jaar niet gezien.
Zit je me in de zeik te nemen? -Nee, ze noemen me Eerlijke Lincoln.
Waar is degene die ze Josh noemen? -Ik ga geen geheimen verkl...
Niet mijn Kangol, dat is mijn look.
Ik wil antwoorden, lulhannes. -Mannen onder elkaar kunnen niet...
Mijn tanden, godverdomme.
Hoe wist ik hoe dat moest?
Westenwind.
Constante temperatuur van 22 graden.
Dit gebied is onbeschut tegen sluipschutters.
Je bent 1,93 meter en 90 kilo, met een verrassend zwakke balans.
Door je luie oog heb je een dode hoek en zie je geen aanvallen aankomen.
Ik herinner me opeens dat een paard me trapte.
O nee, en de slavernij.
Wat? Wie ben ik?
Ik ken de richting en de frequentie van elke stap.
Elke voet...
elke hoef.
Ik was spoorzoeker.
Waarom is mij dit overkomen?
Oké, we hebben haar enige band met deze wereld verbroken. Wat nu, baas?
Goed dat je het vraagt. Ze weet niet waar we zijn...
dus laten we zorgvuldig een spoor van broodkruimels achter...
Geef me mijn geit terug.
Stop. Dit wordt hamertje tik, als je dat mes niet laat vallen.
Als je één haar van die sik krenkt, snij ik de keel van die jongen door.
Nee, doe die jongen niets. Hij is alles wat ik heb.
Ik ben geen jongen. Maar hij heeft gelijk, doe me niets.
Snij mijn been er niet af. Ik kan er niet meer tegen.
Ben ik doodgegaan?
Jij bent niet Future Man. Jij bent iets veel beters.
Jij bent Josh Futturman.
Futturman.
Hé, Wolf.
Kop of kont? -Kont.
Wolf.
Ik ben Wolf.
Vriendschapsblokjes.
Je hebt hem gehouden. -We waren een team, een familie.
Tiger.
Waarom zijn we hier gekomen?
Ik wilde naar huis, naar de mensen van wie ik hou.
Ik wilde gesneuvelde kameraden wreken.
Ik wilde een relaxed restaurant openen met plaatselijke bands. Dat kan niet.
Dat is nu niet belangrijk. We moeten kijken dat we hier wegkomen.
We zijn naar Haven gestuurd door het terroristische brein achter 9-11...
Saddam Hussein.
Hij zei dat ze hem door een grote tijdpoort hadden gegooid.
Als we die tijdpoort kunnen vinden, kunnen we weg uit Haven.
Eh, Tiger?
Ben je serieus over Mexico? -Absoluut, en het heet Cabo Wabo.
Dit is het. Dit zal alles goedmaken.
Je zoekt geen grote tijdpoort, maar de deur van Big Time.
Wat is Big Time? -Die student met de rode hoodie.
Hij weet hoe we weg moeten komen. -Een rode hoodie, een rode hoodie.
Die gast met 40.000 handen. Ik wist dat hij terug zou komen.
Hij is bij het tetherball-veldje. Daar zit hij altijd. Kom mee.
Kom je nog? -Dat was een bevel van Josh.
Ik ga niet.
Maar je zei dat we een team waren.
'Waren.' Ik kan hier niet weg. Ik ben thuis in Haven.
Ik heb hier iets gevonden wat ik niet voor mogelijk had gehouden.
Een 'ik' die goed in elkaar zit. Een 'ik' die niet is gevormd door wreedheden.
Om dat zo te houden, moet ik alle banden verbreken.
Ik heb er nog twee, dus jullie moeten weggaan.
Ik ken jou. Jij zou je team nooit laten zakken.
Dit lijkt me niet anders. -Het is ook niet anders.
Ik ben anders.
Vertel eens.
Was ik echt de leider?
Nu wel. Na alles wat we je hebben laten doorstaan, vind ik dat fijn.
Maar probeer het beter te doen dan ik.
Kom mee.
Ontsnappen is onmogelijk.
Wie heeft het over ontsnappen? We willen alleen maar praten, Big Time.
Big Time bestaat niet.
Ik ben Big Times.
Allemachtig. Hoeveel versies van jezelf zitten daar ingepropt?
Bij elke reis door het portaal naar Haven...
komt er een versie mee van hem die ze Big Time noemen.
Wij zijn een democratisch collectief van bewustzijnen...
die vreedzaam de hoodie van Tim Tilvities delen.
Oké, Big Times, ik ben één Josh en hij is één Wolf.
Ontsnappen is onmogelijk. -Waarom zeg je dat steeds?
Omdat je de schepping van Big Times wilt verlaten.
Deze Haven.
Heb jij Haven gemaakt?
Tim had de tijdruimte gescheurd, waardoor tijdreizen mogelijk werd.
Met elke sprong wordt het gat groter, en zuigt het tijd en ruimte op.
Dat luchtgat, zie je wel? Ik wist het.
Je begrijpt dus dat ontsnappen onmogelijk is.
Waarom? Het is al eens gedaan.
In die tijd had het universum nog niet...
zijn laatste momenten bereikt.
Goed, geit. Tijd om onze eeuwige reis naar binnen voort te zetten.
Ja, wat? Vooruit, niet zo terughoudend. Zeg het maar gewoon.
Je zegt expres niets meer, oké.
Soms heb ik spijt dat ik jou alle macht in onze relatie heb gegeven.
Wat? Weggaan?
En alles opgeven? Ik heb je verteld over dat pak slaag dat ik die baard gaf.
Zo was ik, en zo zal ik weer worden als ik wegga.
Nee, ik heb te hard gewerkt. Dat wil ik niet riskeren.
Oké, luister. We snappen het.
De wereld vergaat en jij ziet hiervandaan het licht langzaam doven.
Maar wij wagen het erop, buiten, bij de levenden.
Misschien zijn we niet duidelijk geweest. Ontsnappen is onmogelijk.
Zo is het genoeg, dr. Manhattan.
Ik weet het niet. Hij heeft zo vaak gezegd dat ontsnappen onmogelijk is...
dat ontsnappen misschien onmogelijk is.
Nee. Er moet een deur zijn omdat 9-11-brein Saddam Hussein eruit vloog.
Big Time... -Kan toveren.
Nee, hij is de poort.
Big Time, poort.
Ik ben bang. Misschien redt jij het in de echte wereld, maar ik niet.
Ik ben niet zo sterk als jij. Wat ik geworden ben, dank ik aan deze plek.
Ga nou niet bijdehand doen. Vanwege deze plek. Deze plek.
Deze plek, deze plek. Deze...
Deze plek.
O, shit.
Ik heb mezelf alles geleerd.
Het zat al die tijd in mezelf.
Ik ben de goeroe.
Dat betekent...
dat jij maar een lullige geit bent.
Ik heb 10.000 jaar met jou gepraat, alsof ik gek ben.
Oké, ik heb een rood hoofd. Dit blijft voor altijd aan me kleven.
Zeg het tegen niemand, maar nu doe ik het weer, omdat jij maar een geit bent.
En jij bent het beste wat me ooit is overkomen.
Het konijntje gaat over de boomstronk.
Weet je zeker dat deze knop ons bij elkaar houdt in de tijdruimte-draaikolk?
Ja, het is een mastworp met een stopknoop. Van Saddam Hussein geleerd.
Maar als we in de tijdstorm worden geworpen...
hebben we dan niet iets nodig wat vijf potjes tetherball kan overleven?
Het is een mastworp. Hij houdt het. Het is niet jouw taak om...
Weet je, het spijt me.
Ik kan weliswaar alles beter dan jij, maar dat hoef ik je niet in te peperen.
Je doet je best, en af en toe lever je een kleine bijdrage.
Ik heb zo lang gewacht om dat van jou te horen.
Ik probeer het elke dag. -Dat weet ik.
En mensen zoals jij hebben bescherming nodig, en geen minachting.
Er is de laatste tijd vrij veel minachting geweest.
Weet je, vanaf nu is dat afgelopen, oké?
En om je te laten zien hoe waardevol ik jou vind...
mag jij als eerste in dat tijdgat.
Ja? Jij probeert het, en als er iets smelt, zeg je het. Oké?
Hartelijk dank, het was mij een eer. -Dat weet ik.
Goed, we gaan het doen.
Zo te voelen krijgen we straks flink wat snelheid.
Ontsnappen is onmogelijk. -Hou je bek maar, Stargate.
Ontsnappen is onmogelijk, geit.
Ja, jij hebt het door.
Vertaling: Michiel Nijenhuis Iyuno Media Group