Wat voorafging:
Ze hebben een tijdreismechanisme. Ze kunnen wanneer en waar dan ook zijn.
Boterhammen zijn 700 jaar te vroeg uitgevonden.
Wolf-Hart heeft net Shoji de Eervolle onthoofd en een lijn strijders uitgeroeid.
Lees dit boek. Dit moet Wolf-Hart zijn. Ze zitten in Rusland.
Twee tijdlijnen kwamen samen. Dit is temporeel verval. Ruimtetijd stort in.
Bent U daar, God? -Noem me niet zo.
Hoe dan? -Wat dacht je van 'vriend'?
Je moet naar mij komen. Ik geef je de coördinaten.
Geef hier. -Nee. Ik breng ons naar een veilige plek.
Quebec (voormalig Nieuw-Frankrijk) 1625 na Chr.
Hoe zit dit? Normaal plas je in je broek van angst.
Ik had geloof, en m'n geloof werd beloond.
M'n lot is niet daarginds.
Het is daarboven.
Ja, Josh. Je bent dichtbij.
Wat is er op die bergtop?
Thuis.
We gaan naar de alwetende, goedgezinde, grote, krachtige...
zes maanden later
Ik ben geduldig geweest. Ik heb gewacht tot je schram was genezen.
Het is geen schram.
De geur van m'n been verjaagt beesten, behalve gieren.
Vandaag moet je de berg beklimmen. -Ik kan nauwelijks lopen.
U blijft erop aandringen, maar elke keer springt m'n wond open.
Waarom kunt U niet hier komen?
De berg komt niet naar jou. Jij moet naar de berg komen.
Niet opgeven. Je bent zo dichtbij. -Precies. Dichtbij is toch ook al iets?
Ik wil gewoon naar huis.
We waren toch vrienden? Blijkbaar ben ik zo'n sneue Bijbel-gast...
die alsmaar op de proef wordt gesteld. U kent hem wel.
Jezus? -Nee. Job.
Toch? -Als jij het zegt.
Waar bleef je nou?
Ik bleef maar vallen en huilen en...
Verdomme. Ik vroeg eekhoorntjesbrood. Dit zijn giftige knolamanieten.
Dit wordt geen studentenhap.
Sorry. Ik doe ook maar m'n best. Ik ga naar m'n kamer.
Ik word niet gewaardeerd.
Kijk nou eens. Mevrouwtje 'Ik ben al drie dagen niet thuis geweest'.
M'n kin staat in brand.
Je hoeft 'm niet te dragen. -Ik ben het zat verkrachters te doden.
Hé, knul. Waarom worden vrouwen in deze tijd ook als vuil behandeld?
Sorry, maar zo is de hele geschiedenis. Wat kan ik eraan doen?
Dat zijn berenvallen. -Ja, en ze moeten gemaakt worden.
Het konijn is bijna klaar. Ik heb 'm sous-vide gegaard in elandblazen.
Boeien, het is eten. -Voorzichtig.
Oké, dus hoe was jouw dag?
Ik heb m'n record verbroken. 97 beverpelzen.
Best knap, aangezien die Mohawk-eikels met m'n vallen lopen te kloten.
Als je wilt, kan ik met de Mohawk gaan praten.
Ze werken samen met de Fransen en houden niet van indringers...
maar als ik duidelijk maak dat we neutraal zijn...
Stop, meneer 'Laat de nacht duren.' -Waarom haal je dat boek erbij?
Knul, lees voor.
Moet dat? -Lees de passage.
Climax na climax.
Een waterval zonder begin of eind. Ik moest de wereld vertellen...
wat er was gebeurd tussen die lakens vol bietenvlekken.
Je had haar kunnen vingeren en klaar.
Maar nee, je moest een nieuw genre van erotische fictie doen ontstaan.
Ik geef mezelf altijd helemaal.
En daarom ben jij tot nader order in lockdown, soldaat.
Het bevalt me hier. De lucht is schoon, het doden voelt lekker.
Verpest het niet door de geschiedenis te veranderen.
Je behandelt me als een Josh.
Je zit niet opgesloten. Je mag naar de handelspost.
Eens per week.
Jij rent vrij rond terwijl ik verbanden van de Josh moet verwisselen.
Dat doe ik ook. -Eén keer.
En halverwege gaf je op en gaf je ze aan mij.
Tiger, de Mohawk hebben je vallen niet vernietigd.
Geen mens kan ijzer zo verbuigen.
O, nee. Niet dit weer.
Legendarische albinobeer.
Drie meter lang. Sneeuwwitte vacht.
Ogen zo rood als de duivel. Een hart zo zwart als... ook de duivel.
Whitey is een mythe. Een sterk verhaal dat stropers bij het kampvuur vertellen.
Hij is echt. Al is het het laatste wat ik doe, ik ga Whitey doden.
Jachtlogboek, dag 187.
De beverpopulatie is haast uitgeroeid, dus ik richt me op ongrijpbaarder prooi.
Er kan er maar één toproofdier zijn.
M'n missie: Me een weg naar de top van de voedselketen doden.
Falen is geen optie.
Ik vertrouw op instinct, vaardigheden en welke wreedheid deze jacht ook behoeft.
Berenmade?
verrotte berenmade smaakt als risotto
Een aanwijzing.
En een snack.
krabsporen van een beer
Een loops wijfje.
Ik ook, zuster.
Daar is ze.
Vijf minuten. Misschien tien.
Dus toch stront aan de knikker.
We eten rendierzwezerik, wilde asperges, salade van muur, kruidkers...
Jagen. Heb proteïne nodig.
Ik kan hier niet meer tegen.
Ik wil me gezien voelen. -Koop een spiegel.
God, wat een stank.
Het is heel erg vandaag.
Iemand moet de Josh verschonen.
Oké, ik doe het wel.
Oké, laat eens zien.
Gadverdamme. -De kleur van die pus is niet goed.
Het is net als bij kip. De sappen moeten helder zijn.
Nou, het is zover. -Nee. Niemand hakt m'n been eraf.
Klopt. Om door dat dijbeen te komen, moet ik zagen.
Nee, ook niet zagen.
Ik hoorde over een medicijnvrouw bij de handelspost. Zij kan je helpen.
Nee. Geen medicijnvrouw.
M'n been zal genezen, zeker weten.
Waarom zou iemand me dit aandoen als ik niet beter zou worden?
Nogal een matennaaier dan. -Wat je zegt, ben je zelf.
Houd hem vast. Die gaat spartelen.
Nee, niet m'n been afhakken. Ik ga naar de medicijnvrouw.
Zie je, dat krijg je als je grenzen stelt. Je verwent hem.
Wat doet die medicijnvrouw? -Wat niet?
Ze is therapeut, hospik, dieetgoeroe.
Ze heeft me van Frontier 15 afgeholpen en m'n seizoensdip genezen.
Blijkbaar mag je verdrietig zijn.
Ik dacht dat het iets religieus was. -Religie? God, nee.
Ik weet dat jij en Tiger niet geloven. -Allicht niet.
We zijn opgegroeid in het riool, tussen de peuterbommen van de biotics.
Sorry, wat voor bommen?
Peuterbommen. Genetisch gemanipuleerde kinderen...
die ontploffen als je ze omhelst. -Dat is gestoord.
Dat deel niet. We herkenden de bommen...
omdat rioolkinderen te emotioneel beschadigd waren voor genegenheid.
Ook dat was niet het gestoorde deel. -Hoezo niet?
Uiteindelijk vingen we de peuterbommen...
en dwongen ze om circusje te spelen. -En het gestoorde deel?
We lachten om de gedichten van een peuterbom.
Het was slecht. Hij had het geestelijk vermogen van een driejarige...
maar we hadden niet hoeven lachen.
Hij nam het slecht op.
Uiteindelijk omhelsde hij zichzelf en ontplofte.
De andere peuterbommen beseften dat ook zij slechts vermaak waren.
Knal, knal...
knal, knal.
Massale peuterzelfmoord.
Toen besefte ik dat god niet bestond.
God is een geest die mensen hebben verzonnen om ze hoop te geven.
Je bent teruggekeerd.
Waarom?
Waarom hier?
Zo opvallend. Zo onbeschut.
Wat zocht je?
Dit is me wel een beer, zeg.
Je kijkt naar mij.
Wil je dansen?
Kom op dan, een lindy hop.
De oude handelspost.
Platgebrand door de bandiet Wild Sam Bladden.
De mensen hier lachen het laatst.
We bouwen de handelspost weer op, sterker en levendiger dan ooit.
Zei je nou 'we'?
We hebben 150 kommen velouté van zalm gemaakt.
Maak er nog 50 meer.
Hoe ken je al deze mensen?
Heb je een internationaal handelsknooppunt opgebouwd?
Nee. Ik heb in een adviesraad gezeten. Niks officieels. Ik ben hier niemand.
Ga nou maar.
Hij is in de war. Geloof me, ik ben hier een geest. Een schaduw.
Mijn naam staat nergens op.
Je teken wel. Verdomme, Wolf.
Wolven waren heilig voor de Mohawk, lang voordat ik kwam.
Even met Acona praten over de nieuwe voorraad.
Herfst is een en al bevers.
Wolf, straks worden we gepakt.
Zijn er nog updates?
De Vikingen doen mee.
Goed werk.
Wolf, je had beloofd... -Josh, luister...
Pelzen verkopen is netwerken.
Dus bij de handelspost kiebitz ik een beetje.
Zoals Lew Wasserman zegt: Elk gesprek is zakendoen in vermomming.
Maar maak je geen zorgen. Ik heb m'n les geleerd met Dasha.
Daarom ga ik alleen met analfabeten naar bed.
Dat was de les niet, en dat weet je.
Zullen we naar de medicijnvrouw gaan? -Oké. Niet duwen.
Ze zegt dat niet je been de pijn veroorzaakt.
Natuurlijk wel. Wat anders?
Een spirituele crisis.
Wat? Dat is belachelijk.
Wat voor soort crisis denkt ze dat het is?
Heel je geest, je lichaam zal volgen.
Zei ze iets diepzinnigs?
Dat doet ze altijd.
Spreek vrijuit. Dit is een oordeelvrije joert.
Ik heb de afgelopen acht maanden met God gesproken.
Hij woont in m'n oor en vertelt wat ik moet doen.
We hebben een heel hechte band. Ik mag hem zelfs vriend noemen.
Maar nu hebben we ruzie en ik snap het allemaal niet meer.
Misschien zit het in m'n hoofd en word ik gek.
Josh, denk na. Herinner je je het slijm-wonder nog?
Slijm? Het was een klontje.
Ik vond een klontje. Dat had ik zelf ook gekund. Ik ben geen idioot.
Sorry. -Geeft niet.
Wat zegt kleine oor-god nu? -Dat hij echt is.
Wat voor god weet minder van de Bijbel dan ik?
Hij is toch alleswetend?
Wat voor god zet een berenval? -Dit is zo niks voor jou, maat.
Nu komt het. Vecht er niet tegen.
Laat haar toe.
Ze heeft gelijk.
Ik geloof niet in mezelf.
Ik ben een zalm die tegen z'n eigen onzekerheid in zwemt.
Ik heb een geest geschapen om me hoop te geven.
Verlaat me niet, we zijn zo dichtbij. -Weet je wat, maat?
Ik ben er klaar mee.
Ik laat je gaan.
Jij laat mij gaan? Prima, doe maar lekker.
Een echte god hoeft niet met deuren te slaan.
Hij is weg. Ik ben vrij.
Ze vraagt of we een scheerbeurt en een zweethut willen.
Op dinsdagen is het hier heel rustig.
Klinkt geweldig.
Ik voel me lichter. -Dat ben je ook.
Ik verlies meestal zo'n 1,5 kilo aan vloeibare stress na een flinke schvitz.
Het was fijn om eindelijk met iemand te praten die er echt was.
Nu je beseft dat je nooit meer naar huis gaat, kun je hier en nu gelukkig zijn.
Nou, nooit... Zeg nooit nooit.
Normaal ben ik het met je eens, maar nu niet.
We zijn gezochte voortvluchtigen.
Er staan arrestatieteams bij elk Futturman-huis in het universum.
Had de kleine oor-god een plan om die te omzeilen?
Het was meer een god voor het grote plaatje.
Ook daaruit blijkt dat het onzin was. God zit 'm in de details.
Waarschijnlijk heeft elk Futturman-huis een andere versie van mij.
Dus die moet je dan doden, en dat is in het gunstigste geval.
Het ligt meer voor de hand dat ze je ouders in cyborgs veranderen...
om jou te martelen. In die versie kun je naar huis...
maar dan doden je robot-ouders je. Wil je dat je robot-ouders je doden?
Nee.
Wacht.
Ik heb een idee dat alles verandert. -Wat? Vertel op.
Vegan carnitas.
Dit is eekhoorntjesbrood.
Hun textuur is perfect om van faux-Mex 'fuck yes' te maken.
Kortom: Je gaat nooit naar huis, je god is dood, en taco-dinsdag gaat door.
Whitey, Whitey, Whitey.
Je bent toch niet slimmer dan de gemiddelde beer...
want je bent net beland in een zee van m'n allerbeste...
vallen?
Blijkbaar is Tiger wat later. Begin maar. -Ik heb geen honger.
Dit eekhoorntjesbrood heeft uren gemarineerd.
Ze bloeden als echt vlees.
Neem nou een hapje.
Ik wil niet. -Probeer nou.
Wolf, ik wil niet. Kappen.
Hou op met doen alsof we familie zijn. M'n familie is mijlenver weg.
Tiger snapt dat we gewoon drie mensen zijn die gek worden.
Onze enige toekomst is vluchten, en ik kan niet eens staan.
Laat me gewoon met rust.
Wat ga je doen? -Weg.
Waarheen? -Weet je wat ik heb opgegeven...
om voor jullie te zorgen? De dromen die ik in de ijskast heb gezet?
Zeg tegen Tiger dat ik een spiegel ben gaan kopen.
Wat? -Dat slaat op een eerder gesprek.
Geloof me, het is een vernietigend weerwoord.
Dat je een spiegel hebt gekocht?
Nee, niet in de verleden tijd.
Zeg het zoals ik het zei. -Ik ben je loopjongen niet.
Wanneer kom je terug? -Nooit.
Ik geef je twee dagen, misschien drie, voordat die gieren je restjes wegpikken.
En sorry, maar nu gaat papa dansen.
Nou, taco's maken heeft helemaal geen zin...
want in deze tijd bestaan avocado's nog niet.
Geen zorgen, jongens. Jullie geduld wordt spoedig beloond.
Ik weet dat je hier ergens bent.
Knolamaniet.
Het spijt me. Het spijt me zo. Ik wist dat U echt was.
Ik weet niet waarom ik ooit aan U heb getwijfeld.
Ik zie het nu. Het is duidelijk.
Ik onderwerp me.
Goed zo. Vertel wat ik wil horen.
Als U wilt dat ik die berg beklim...
dan beklim ik die berg.
Juist, Josh. Nu begrijp je het.
Ik kom eraan, God. Nog maar een paar verticale kilometers.
Ja, Josh. Maar sneller. Ga diep.
Het leven is zwaar.
Vol geweld en strijd om te overleven. Het is om gek van te worden.
Maar ik geloof in een nieuwe wereld voor iedereen.
Waar we in vrede samenleven...
maar nog belangrijker: in voorspoed.
We zijn samengekomen op deze historische dag...
om een nieuwe landkaart en deze vrede- en handelsovereenkomst te tekenen.
Iedereen die belangen heeft in dit overvloedige nieuwe land...
staat in dit document.
Alle stammen van het noordoosten, Engelsen, Fransen, Spanjaarden.
Ik wil onze nieuwe vrienden bedanken. De Noren, Japanners, Russen.
Hun investering zal veel opleveren als we ons bereik rond de wereld vergroten.
Nogmaals, de wereld is rond.
Dat klopt. Het is een bol.
Kom hier en pak een ceremoniële pen als aandenken.
Druk je stempel op de geschiedenis.
Ik teken alleen als jij ook tekent. Je beledigt ons door niet te tekenen.
Chief, ik heb gezworen om naamloos te blijven. Ik wil niet met de eer strijken.
Toe, ik ben maar een bescheiden lobbyist.
M'n aanwezigheid mag niet opvallen.
M'n stempel zetten op de geschiedenis is blijkbaar onvermijdelijk.
Ik zet m'n naam hier in de hoek. Heel klein.
Raad eens wie Whitey heeft gedood?
Ze bleek een dame te zijn. En dat ben ik ook.
Vrouw?
Een vrouw? Een vrouw heeft een beer gedood.
Natuurlijk. Hij woont in een eenvoudig hutje.
Hij is echt. Het is allemaal echt.
Ik kom op m'n knieën naar U toe, maar ik groet U staand.
God?
Nee, m'n vriend.
Osama Bin Laden? -Zo schuldig als maar kan.
Vertaling: Barbara Vlugman Iyuno Media Group