Zeg maar D.C.
Is hij gelukt? -Vast wel.
Dat zeg je altijd. -Het is een mooie, hoor.
Zeker eentje om in te lijsten.
We zullen niet vaak thuis zijn. -Je ging toch met pensioen?
Ga je nog vliegen? -Als passagier, niet als piloot.
Ik kan niet stilzitten. -Hij wil de wereld zien.
Vrienden hebben we niet. We kenden de buren amper.
Ach, jullie hebben elkaar.
Zullen we binnen het papierwerk in orde maken?
We brengen alles veilig naar D.C.
Bedankt, wat een goede service. -Ja, hartelijk dank.
Namens Orion wens ik jullie veel geluk, wat er ook gebeurt.
Ik heb een match. Zij is gepensioneerd. Geen familie. Hij is piloot geweest.
Ze leiden een rustig bestaan en verhuizen deze week naar D.C.
Hoe heten ze? -Madeline Tolliver en Gregory Flynn.
Madeline. Zoals dat kinderboek. Enig. -Je hoort nog van me.
Berdy, het lijkt erop dat Miss Keen onze buurvrouw wordt.
Schiet op, schat. De Saltmans staan te wachten...
Rijdt ze met iemand mee? -Punctualiteit is niet haar sterkste kant...
maar ze kan de deur niet uit zonder haar pop.
Je meent het. -Ik ben zo terug. Zin in koffie?
De pop bevat de microfoon. Wat nu? Aan die kwakzalver hebben we niks.
Skovics methodes zijn ongebruikelijk, maar effectief.
Zodra hij Ilya breekt, hebben we alles wat we nodig hebben.
Bent u bekend met RMT, Mr Koslov?
Therapie voor het oproepen van herinneringen.
Het is nogal controversieel.
Veel mensen vinden het maar onzin...
maar ik zie het als de toekomst.
En het is ook de sleutel tot het verleden.
Door middel van een aantal middeltjes en hypnotherapie...
breng ik u in een lucide droom.
Het is niet zonder risico, maar daarom wordt u verdoofd.
Uw vriendin hier wil graag dat u terugkeert naar 1991.
We gaan terug naar de dag...
dat Katarina Rostova u liet weten dat ze nog in leven was.
Net op tijd.
Waarvoor? -Voor de koffie.
Sorry, ik verwachtte iemand anders.
Dan drinken wij de koffie wel op.
Ik weet niet hoe, maar die vrouw was me ver voor.
Met Steinhil, en nu heeft ze een goede vriend van me.
Ze wil bepaalde informatie, zei je. Heeft hij die?
Ja, en ze doet alles om die uit hem los te krijgen.
Dit is niet nodig. -Ik vrees van wel, lieveling.
De tijd dringt. Dankzij haar hawaladar hebben we een aanknopingspunt.
Orion Relocation Services heeft haar aan een nieuwe identiteit geholpen.
Ik weet niet waar en wie ze is, maar Orion Relocation Services wel.
Wie is die vrouw uit Parijs eigenlijk? Hoe heet ze?
Ze heeft iemand om wie ik geef. -Ik heb recht op de waarheid.
Ze heeft het op je dierbaren gemunt. Ze heeft een vriend van je.
Wij lopen ook gevaar. -Is er iets gebeurd?
Ben je bedreigd? Ik dacht dat de FBI hier de boel in de gaten hield.
Dat bedrijf. Orion Relocation Services.
Wat weet je van hen?
Voor zover Reddington weet, helpt het bedrijf criminelen onderduiken.
Huurmoordenaars, verraders, zijn ontvoerster.
Als wij dat bedrijf opsporen, vindt hij haar. Handig.
Ja, maar dan vinden wij de criminelen die Orion heeft geholpen.
En we kunnen het bedrijf pakken voor moord. Het is niet alleen fraude.
Ze vermoorden de mensen wier identiteit ze stelen.
Waarom kan Reddington hen niet vinden?
Omdat Orion een lege vennootschap is.
Hij heeft wel een naam. Ene Sofia Burke zoekt een nieuwe identiteit.
Ik mag niet gevonden worden.
Geloof me, ik weet een plek waar niemand zal zoeken.
Burke heeft juwelen gestolen in Milaan, Hongkong en Tel Aviv. Adres onbekend.
Haar partner is gepakt toen ze de Dresden Green wilden stelen.
Hij wacht in Brooklyn zijn proces af. -Ze is vast bang dat hij haar verraadt.
Hopelijk doet hij dat ook. Ga met Park naar Brooklyn.
Voor jou. Het komt van het hoofdkwartier.
Agnes zei dat ze een lijk in het park heeft gezien.
Wat akelig. -Ja, ze was behoorlijk van slag.
Haar oppas heeft niets gezien, maar er was die dag een kinderfeestje.
Via het parkbeheer heb ik die mensen kunnen opsporen.
Hebben ze iets gezien? -Ja, maar niets substantieels.
Hopelijk levert de video van het kinderfeestje iets op.
Wacht, daarzo. Spoel even terug.
Hij is gewapend. -Weet je wie dat zijn?
Nee. Dat ga ik uitzoeken.
Ilya, ik weet dat je je zult verzetten...
maar knoop dit in je oren:
Hoe meer je je verzet, hoe meer verdoving je krijgt.
En dan word je alleen maar zwakker.
Het is alsof je zweeft en de wil om je te verzetten zwakt af.
Laat het maar wegvloeien.
Ik wil dat je inademt.
En weer uit.
Haal jezelf duidelijk voor je geestesoog.
Concentreer je op dat beeld van jezelf. Niet op wie je nu bent...
maar de persoon die je in 1991 was.
Een jongeman.
Op de dag dat je hoorde dat Katarina Rostova nog leefde.
Kijk naar jezelf.
Als die jongeman. Zie je hem, Ilya?
Daar staat hij. Dat ben jij.
Zodra ik je vraag om je ogen te openen...
zul je die jongeman heel scherp voor je zien.
Je gaat nu je ogen openen. Ben je er klaar voor?
Drie...
twee...
één.
Werkt gezichtsherkenning? -Volgens Aram niet.
Ik heb deze foto doorgestuurd naar alle kantoren van de FBI wereldwijd.
Drie mannen, een lijk en Agnes. Dat kan geen toeval zijn.
Zouden die mannen voor Reddingtons ontvoerster werken, of die dode?
We moeten Burke vinden. Wat zei haar partner?
Dat ene Richard Potash gestolen juwelen voor haar heelt.
Ja, liquideer alles. Rekeningen, aandelen, obligaties.
Reddington kent Potash. Kennelijk gaat hij vaak naar een clandestien restaurant.
Reddington ziet hem daar. -Ik ga ook.
Ik wil weten wie die mannen achter mijn kind aan heeft gestuurd.
Allemachtig. Ik moet zeggen dat ik erg nieuwsgierig ben.
Ik heb mijn woning in Montmartre een weekend afgestaan voor een uitnodiging.
De kok, Rasmus Ray, is nogal een buitenbeentje in de culinaire wereld.
Geen restaurants, geen menukaart, jeugdige innovatie in overvloed.
Kennelijk geeft hij alleen etentjes als hij inspiratie heeft. Dat belooft wat.
Ik ben hier alleen voor Burkes heler.
Kolonel, u ziet er weer piekfijn uit.
Wie is dat? -Een of andere kolonel.
Volgens mij is dat onze heler.
Mr Potash. Ik hoor dat u zaken doet met een dief.
Ken ik u? -Nog niet.
Maar we gaan samen bakken met geld verdienen.
Ik weet wat ik doe. Raymond Reddington.
De Raymond Reddington? -En Lydia Dart, een vriendin en cliënte.
Ik hou van kunst. Daar handelt u ook in, toch?
Ik heb zo mijn connecties. Waar bent u naar op zoek?
Dames, heren en anderszins. Ik ben chef Rasmus Ray.
Welkom bij Comestible. Neem plaats.
Als het om eten gaat, worden we misleid door wat we zien.
We hebben bepaalde verwachtingen van kleur en textuur.
We kiezen instinctief voor het voedzaamste eten.
Felgroene groenten, rood vlees.
Ook mijden we eten dat gevaarlijk kan zijn.
Rottend fruit, stinkende vis, verkleurd vlees.
Als je iets niet lust, is dat veelal vanwege een ervaring uit het verleden.
Maar vanavond dineren we zonder vooroordelen.
Vanavond draait het alleen om smaak.
Vanavond dineren we in het donker.
Meent hij dat? -Dat zullen we wel zien.
Ilya, hoor je me?
Ja. -Wat zie je?
Ik zie haar.
Ik ben er ook.
Hoe voel je je?
Ik ben opgelucht.
Ik dacht dat ze dood was.
Ik had gehoord dat ze bij Cape May was verdronken. Dat het zelfmoord was.
Ze had geen zelfmoord gepleegd. -Nee.
Wat is er die avond gebeurd? -Ze kwam naar de ambassade.
Je wordt dood gewaand. Ik dacht dat je dood was.
We doen hier goed aan. -Ik hou van je.
Ze had problemen. Ze had hulp nodig. -Wat voor problemen?
Je hebt haar geholpen, toch? -Er zaten mensen achter haar aan.
De KGB, de Cabal, de Amerikanen.
Haar vader hielp ons Rusland te verlaten, maar het was niet genoeg.
Ze moest onderduiken. Ze moest een plan uitwerken.
Wat voor plan was dat?
Het gaat mis. -Hij verzet zich tegen de herinnering.
Ilya, het plan...
Wat weet je nog van dat plan?
Niemand hoeft het te weten. -Onmogelijk.
Een voortvluchtige landverrader.
Reddington is dood.
Volgens mij snap je niet helemaal wat ik bedoel.
Wat bedoel je dan?
Dat ik Reddington word.
De identiteit aannemen van een man... -Die van verraad wordt beschuldigd.
Maar hoe?
Dat is onmogelijk. -Wie zegt dat?
We zouden het geld stelen waarmee Reddington erin was geluisd...
en verdwijnen.
Maar het plan werkte niet.
Niet zoals we hadden gehoopt.
Nee. Hoe zat het ook alweer met het plan?
Wie was erbij betrokken?
Ikzelf...
Katarina...
dr. Koehler...
En de persoon die onder het mes ging. Die zich voordeed als Reddington.
Wat weet je nog van hem?
Hij onderdrukt het. Zelfs in deze toestand weet hij dat het geheim is.
Wie deed zich als hem voor? -Ik moet hem wekken.
Zijn bloeddruk is veel te hoog. -Laat hem dan even uitrusten.
We halen hem niet uit zijn trance.
In het donker dineren verscherpt de zintuigen.
Is irritatie ook een zintuig?
De volgende gang: tomaten in brandewijn met krab...
en zeewier-citroengranité.
Ik begrijp dat Sofia Burke de Dresden Green wilde stelen.
Ja, maar dat is mislukt.
Château d'Yquem. Mijn huig trilt van genot.
We willen dat ze het nog eens probeert. U kunt haar bereiken.
Het gaat mij niets aan. -Ook niet als u vindersloon krijgt?
Ik moet hoe dan ook even bellen. -Hierna volgt het pièce de résistance:
Het gevleugelde kalf uit Oost-Rusland, extra rare geserveerd.
Dat is het geluid van de Blakistons visuil...
de grootste, meest exotische en meest bedreigde uilensoort.
Bedreigd? -U kunt een stuk vleugel, borst...
of alziend oog krijgen.
Niemand komt aan die vogel. Wat mankeert jullie?
Er zijn er nog maar vierhonderd over. En jullie willen deze gaan opeten?
Eet liever een koe. Daar zijn er miljoenen van.
Nee, eet een konijn. Heerlijk. Je schaadt de natuur amper, het is duurzaam...
en ze doen het als... nu ja, als konijnen.
Maar onze gevederde vriend gaat met mij mee.
Chef?
Kijk wat vrolijker. Jullie hebben een magnifiek dier gered.
Ze is te laat. -Moet je weg?
Ik verwacht een telefoontje. -Van persoonlijke aard, hoop ik.
Het valt vast niet mee zonder Tom.
Maar je hebt Agnes nu. Je moet vooruitkijken, niet achteruit.
Je verdient beter.
Vergeet het maar, knapperd. -Sofia Burke.
Ik ken je reputatie. -Ik die van jou ook.
Daarom ben ik hier. Ik kom je aanbod persoonlijk afwijzen.
Ik waag me niet meer aan de Dresden.
Daar gaat het me ook niet om.
Potash zei van wel. -Neem plaats.
Wil je thee of koffie? -Nee, dank je.
We zijn op zoek naar informatie over Orion Relocation Services.
Nooit van gehoord.
Ik fris je geheugen wel even op.
Neem me niet kwalijk.
Hoe gaat het in zijn werk?
Hallo? -Harris Gentry.
Georganiseerde Misdaad Baltimore. -Ik verwachtte uw telefoontje.
Weet u wie de man op de foto is?
Ze zoeken iemand die gaat verhuizen. Zelfde leeftijd en etnische groep.
Eenlingen. Mensen zonder familie.
In mijn geval een slachtoffer van huiselijk geweld dat wil onderduiken.
Je krijgt de identiteit van iemand die onvindbaar is.
Gaat het daarom? Wil je een nieuwe identiteit?
Hoe neem je contact met hen op? -Zij bellen mij.
Met wegwerptelefoons. Zo krijg ik alle informatie.
Weet je je nieuwe identiteit?
Ik betaal voor informatie. Je hebt nog niet veel losgelaten.
Denise Young. Zo ga ik heten. Ik heb geen gegevens van haar.
Het was me een genoegen. Niet meteen alles uitgeven.
Is die Tommy Petrov echt van de Russische maffia?
Hij is er brigadier. Hij viel onder Motya Morozov.
Niet meer? -Hij is vermoord. Geen idee waarom.
Weet u daar meer van?
Denise Young. Als we Ilya willen vinden, moeten we haar opsporen.
Zal ik Glen bellen?
Die heeft vast tacodag. Of een ingroeiende teennagel.
Daar heb ik geen tijd voor. En Ilya evenmin.
Ik heb hulp nodig van de laatste persoon die Ilya mag vinden.
We hebben iets.
Motya Morozov. Werkt hij voor die vrouw in Parijs?
Dus je bent wel bedreigd? -Zocht hij mijn moeder?
Tot ik hem vermoordde, ja.
Oké, je wilt de naam van die vrouw niet zeggen...
maar is het wel voorbij als we haar vinden?
Dat is te hopen.
Wat heb je gevonden?
Hoe gaat het met hem?
Hij is verdoofd. Zijn vitale functies herstellen zich.
Zijn hartslag is stabiel.
Maar ik maak me zorgen. Die vriend van je...
is erop getraind zich te verzetten tegen een verhoor.
Zelfs in zijn onderbewustzijn lukt het hem om blokkades op te werpen.
Hoe omzeilen we die?
Ik wil een andere methode proberen. Het is nogal ongebruikelijk.
Daarbij heb ik je assistentie en je volledige vertrouwen nodig.
Ik wil dat je een bepaalde herinnering voor me openstelt.
Alsof je een deur opent.
Gaat dat lukken?
We gaan terug.
Terug naar de avond dat jij en Katarina's vader haar lot bezegelden.
Je herinnert het je als de dag van gisteren.
Hoe het voelde. Hoe het rook. Hoe alles eruitzag.
Kun je me vertellen waar je bent?
In een bar in Belgrado.
Wat is er die avond gebeurd? Niet tegenstribbelen. Ontspan je.
Haal de herinnering rustig naar boven.
Ilya, liefste. Alsjeblieft.
Ik weet dat je hier met Dom was.
Vertel me wat er gebeurd is.
Het was niet mijn idee. Ik zei nog...
We mogen niet samen gezien worden. Het is te gevaarlijk. Zelfs nu nog.
Luister, je plan met Reddington is mislukt.
Het heeft haar vijanden alleen kwaad gemaakt.
Ze is al dood. -Nonsens.
Wat wilde Dom van je?
Hij was wanhopig. Hij had hulp nodig.
Ze hebben hun krachten gebundeld.
De Russische maffia, de KGB en de Amerikanen zijn naar haar op zoek.
Ze noemen het het Townsend Directive.
Neville Townsend? -Een van haar grootste vijanden.
Ben je bang dat ze jou vinden? -Ik ben bang dat ze Masha vinden...
en haar als chantagemiddel gebruiken.
Ik kan je niet helpen. -Je hebt Katarina iets beloofd.
Dat je voor Masha zou zorgen als haar iets overkwam.
Ik kan niet tegen Townsend op. Hij zal haar blijven zoeken.
Hij stopt wel met zoeken, net als de rest, als Katarina dood is.
Wil je dat ik je dochter vermoord?
Ik wil dat je mijn plan aanhoort.
De Russische maffia? -Ik moet verhuizen.
Vluchten? Onderduiken? -Het is wel de Russische maffia.
De FBI beschermt jullie.
We gaan de dreiging het hoofd bieden en jou en je kind beschermen.
Ik heb Denise Young gevonden. Drie Denise Youngs.
Allemaal jonge vrouwen die gaan verhuizen. Een heeft ruzie met haar ex.
Zij wil vast onderduiken. -Riley Street 532, Falls Church.
Keen, Ressler, ga erheen. Aram, Park, bel om haar te waarschuwen.
Dood kan ze ons niet helpen Orion te vinden.
Ze moet dood. Alleen zo kunnen we Masha beschermen.
Ik heb je hulp nodig. Naar jou luistert ze. Jij kunt haar overhalen.
Dom, dit gaat te ver.
Ik kan het niet. -Toch heb je het gedaan.
's Ochtends vroeg. Het was nog donker.
Je belde me met simpele instructies.
Ik moest naar de stad rijden en Dominic bij station Vukov ontmoeten...
en hem een pakketje geven. Ik moest stiekem wegglippen.
Zo was het doelwit precies op de juiste plek.
Je glipte door de groene deur naar buiten. Ik zag je amper in het donker.
Wat deed je daar? Wilde je me zien sterven?
Ik wist niet dat je een nieuwe man had. Ik was niet boos...
zeker niet zo boos als hij.
Wie is dat?
Ik moest hem wel inlichten. Pyotr was heel achterdochtig.
Hij wist wat mijn oude leven me gekost had.
Maar ik wilde jou niet teleurstellen.
Ik had al terug in bed willen liggen wanneer Pyotr wakker werd.
Maar ik had het verkeerd ingeschat.
Hij wist genoeg toen ik om vier uur 's ochtends wegglipte.
Hij schreeuwde: Je was gestopt. Ik zei dat het mijn laatste klus was.
Dat ik het voor een oude vriend deed. Een wanhopige vriend.
Iemand die ik vertrouwde. Iemand die ik niet wilde teleurstellen.
Maar je was niet echt mijn vriend, of wel?
Het spijt me zo.
Ik heb je nooit kwaad willen doen...
maar we...
We hadden geen keus, dachten we. -We...
Precies. Je was niet alleen.
De anderen waren er ook.
Zelfs Dom was erbij.
Hij had gelekt dat zijn dochter... Dat jij in het hotel verbleef...
en gevoelige informatie had. Dat het misschien de laatste kans was...
om de beruchte Russische verrader Katarina Rostova te pakken te krijgen.
Hij wilde dat mijn dood gezien zou worden.
En jij hebt hem daarbij geholpen ook.
Je hebt toegekeken.
Ik weet het.
Het spijt me.
Pyotr wilde per se mee. Ik mocht niet alleen gaan.
Hij wist dat het gevaarlijk was in Belgrado.
Hij zou in de auto blijven. De gek. Hij had niet eens schoenen aan.
Alleen die stomme hotelslippers.
Hij kwam om. Ik hield van hem.
En hij is ook nog voor mijn ogen gestorven.
Dat is jouw schuld.
De KGB wilde je ter plekke vermoorden.
Maar toen liep alles in het honderd.
Elizabeth. -Zou je op Agnes kunnen passen?
Graag, maar... -Er lag inderdaad een lijk in het park.
Ik zit in een bespreking. -Er waren gewapende mannen.
Ik heb nu echt geen tijd. -Ze wilden haar iets aandoen.
Weet je dat zeker? Waarom? Wie waren het?
Ik kan nu niet alles uitleggen. Kun je oppassen tot ik thuis ben?
Uiteraard. -Ik zal me haasten.
Sorry van je bespreking. -Geeft niets. We zijn bijna klaar.
Je bent een schat. -Ik doe het graag.
Geen zorgen. Bij mij is ze veilig.
Ik ben veel taaier dan ik eruitzie.
Eén simpele taak. -Ze had een man.
Ze moest alleen komen. -Ik wist niets van hem.
Hij is dood en zij leeft nog.
Er zijn getuigen. -Het is een puinhoop.
Iedereen moest Katarina Rostova zien sterven. Nu blijkt alleen dat ze nog leeft.
Townsend zal blijven zoeken.
Nu loopt mijn kleindochter gevaar. -Klets niet. Dit ging om jou.
Het draait om Masha. -Ik moet het hem zeggen.
We gaan hem niets vertellen. -Ik weet hoe je erover denkt...
maar Reddington moet het weten. -Waarom moet hij het weten?
Hij is erbij betrokken. -Je beschermt hem.
Maar je gaf om mij. -Ja, maar...
Ik ben die nacht alles kwijtgeraakt. Ik ben al jaren op de vlucht.
Het spijt me. -Ik ben opgejaagd als een beest.
We moeten stoppen. -Reddington.
Wie hij ook is, hij loopt nog rond. Wat heeft hij ermee te maken?
Je beschermt hem, terwijl ze mij willen vermoorden.
Geef antwoord. Waarom? -Stop. Hou afstand.
We moeten zijn luchtwegen vrijhouden.
Ik wil alleen de waarheid weten. -Dood heb je niets aan hem.
Heb je Denise kunnen bereiken? -Nee. Wellicht is haar nummer nu geheim.
Vast vanwege haar ex. -Reddington neemt niet op.
Waarom wil je hem bereiken? -Hij wilde het adres van Denise weten.
Hij wil ons voor zijn. Heb je het hem al gegeven?
Ja, maar hij was dichterbij en ze loopt gevaar.
Hij gaat ons niets vertellen, hè? -Mij wel.
Zou je nog even je paraaf en je handtekening willen zetten?
Ik wil hier echt weg. -Is het zo erg?
Kijk eens om je heen. Normale mensen hebben spullen waar ze aan gehecht zijn.
Ik heb alleen pijnlijke herinneringen en zijn wapen, voor als hij me komt zoeken.
Hij vindt je niet. Je begint aan een nieuw hoofdstuk.
Ik hoop het maar. Ik bedoel, erger kan het niet worden.
Help hem. Ik handel het wel af. Ik moet ook alles zelf doen.
Ze wilde me vermoorden.
Het spijt me enorm.
Deze vrouw was een klant van jullie. Waarheen hebben jullie haar verhuisd?
Waar is ze?
We zijn te laat. -Zou je me haar adres hebben verteld?
Uiteindelijk wel. -Wie is dat toch?
Die vrouw in Parijs. Ik wil een naam.
De politie reageert binnen tien minuten. -Wie is die vrouw?
Er zijn al vijf minuten verstreken. Ik moet gaan.
De Orion-dossiers liggen in de oorlogskamer.
Wat doe je hier dan?
Alleen jij weet wie we zoeken. We hebben je nodig.
Nu Bisset dood is, heb jij ons ook nodig.
Ga je die uil houden? -Welnee. Dat enge beest.
Haar ogen zijn echt hypnotiserend.
Geen zorgen. We hebben een valkenier ingeschakeld...
die deze dame terug naar huis brengt, waar dat ook mag zijn.
Ga mee naar de oorlogskamer. Dan kun jij haar opsporen...
en kunnen we je vriend redden.
Je hoort het. Naar de oorlogskamer. Wellicht is de Pretoriaanse garde er.
De oorlogskamer. Lekker overdreven.
Tenzij er een oorlog gaande is. Allemachtig, dat zou wat zijn.
Aram heeft alle dossiers van Orion uitgeprint. Het zijn er 792.
Elk dossier is een zaak op zich. Die mensen zijn wellicht geen criminelen...
maar er zijn misschien wel misdrijven voor hen gepleegd.
Jouw ontvoerster moet erbij zitten. Jij gaat naar haar op zoek.
De rest gaat na of de andere cliënten wisten...
dat er is gemoord om hen een nieuw leven te geven.
Mijn oppas.
Ik wil dichter bij mijn dochter wonen. Ik heb wat goed te maken.
Je lijkt op mijn kleindochter. Schijn kan bedriegen.
Natuurlijk is zij het.
Is er iets?
Nee, maar het is al laat. Ik moet de oppas gaan aflossen.
Vraag of ze langer kan blijven. -Ze moet echt weg.
Hoe gaat het met Agnes? -Ze slaapt als een roos.
Ik kon wel een wijntje gebruiken na wat je aan de telefoon zei.
Vertel eens over die mannen in het park.
Zo meteen. Ik ga eerst even bij haar kijken.
Wat zouden die mannen van Agnes willen?
Ze kwamen niet voor haar. -Gelukkig maar.
Ze kwamen voor jou.
Voor mij? -Je was hier voor je dochter, zei je.
Klopt. -Dat Agnes op je kleindochter leek.
Die mannen wilden je vermoorden, maar jij vermoordde een van hen.
Ik? Denk je dat ik iemand heb vermoord?
Maddy Tolliver niet, nee.
Maddy Tolliver was een lieve, bescheiden vrouw...
die jij hebt laten vermoorden, zodat je haar identiteit kon stelen.
Maddy Tolliver zou nooit een moord plegen.
Maar Katarina Rostova wel.
Moorden zit Katarina Rostova in het bloed.
Ze vermoordt vijanden, vrienden en familie.
Ik kan het uitleggen.
Ik wist het.
Ergens wist ik wie je was.
Ik wilde het niet toegeven omdat ik wist dat het zo zou eindigen.
Met je pistool op mij gericht?
Je hebt je vader neergeschoten.
Je hebt je kleindochter in gevaar gebracht en mij voorgelogen.
Je hebt al mijn dierbaren schade berokkend.
Geef me één goede reden waarom ik niet zou schieten.
Die reden weet je al, Masha.
Dat is reden genoeg.
Ik ben je moeder.