Że co?
Nie, nic nie zajumałam.
Gdybycie oglšdali ostatni odcinek, tobycie wiedzieli.
Policja!
Chryste!
- Co jest, kurwa?! - Włanie, kurwa?
- Mikey? - Frank!
Luksus mi się należy.
Nie patrz tak na mnie.
Stworzyłam system. Wszystko zwrócę.
Gallagher, przynosisz wstyd.
Nie chcę już oglšdać twojej mordy w moim kampusie,
a już na pewno w mojej armii. Czy to jasne, synu?
Jak słońce.
- Chłopak czy dziewczynka? - Chłopak.
- A Tami? - Nie wiemy. Jeszcze jš operujš.
::PROJECT HAVEN:: ::PREZENTUJE::
SHAMELESS S10E02
pij dobrze, ksišżę mój, jutro będzie z ciebie król
tłumaczenie: titiŽ korekta: peciaq
Zostały jeszcze w kantynie jakie pšczki z dziurkš?
Spierdalaj!
O co ci biega?!
Mam doć smrodu majonezu! Jakby się rżnšć z sałatkš ziemniaczanš!
Innego lubrykantu tu nie mamy.
Rzygam, gdy się do mnie zbliżasz!
A twoje sranie punktualnie o 8.15 to niby fiołkami pachnie?
Ja swoje gówno spuszczam, twój sałatkowy fiut jest z nami stale.
Żeby tak o 8.30 albo 7.00, ale nie,
Mickey sra zawsze o tej samej porze! Szału idzie dostać!
Cicho tam!
A gdy ty oblizujesz palucha,
obracajšc każdziutkš stronę tych swoich pedalskich ksišżek?
Jestem Ian, nie umiem obracać stron jak normalny człowiek,
muszę pchać do ryja całe łapsko".
Pojšłby, gdyby umiał czytać,
nie tylko podziwiał niezrozumiałe esy-floresy na papierze.
- To samo co rano! - Jak stare baby!
- Uciekłem do pudła przed starymi! - Pocałujcie mnie w dupę!
- Nie, bo mierdzi majonezem. - Słyszysz?!
Ruchy, ustawić się!
Chcę dostać kogo innego pod celę.
Co to, kolonie letnie? Zapierdalaj na niadanie!
Udało się nam!
Już prawie jestemy.
Wstawać, kto chce kawy!
Zaczšłe dymać facetów, gdy byłem w internacie?
- Czasami, gdy mnie najdzie. - Do Franka mówię.
Czy dwóch mężczyzn nie może spać razem bez wydwięku erotycznego?
Nie.
Słucham, Carl.
Tak, wcišż aktualne. Wylę ci adres.
Smrodliwe, brudne, wilgotne!
Pierzcie swoje łachy!
- Obaj wisicie mi za czynsz. - No we!
Za noc 37 dolców, plus pištka za prysznic.
- A Carl? - Dlatego sprzedaję mundur.
Za pršd, gaz i wodę 48 miesięcznie.
Dajcie znać, czy się stołujecie. Dostępne różne posiłki.
Nie musisz płacić czynszu, Frank. Jeste głowš tej rodziny.
On, serio?
Kawa będzie przez 10 minut, potem jš wyleję!
Czerwony Pizdurek musi pojšć, kto tu rzšdzi.
Ja?
Tak, ty.
Co się tu dzieje?
Próbuję zrozumieć, kim jestem, gdzie przynależę.
Raczej King czy Dr. Dre?
Może nie mierz tak wysoko.
Raczej Tiger Nellie czy jeden z braci Wayansów.
Albo Lester Holt!
- Jeste Carl? - A kto pyta?
To ja odpowiedziałem na ogłoszenie. Chcę kupić sprzęt wojskowy.
- Wszystko czeka. - Bomba. Za 75?
W ogłoszeniu było 100.
- Spróbować zawsze można. - Odejć też.
Nie, zaczekaj. Trzymaj, stówa.
Co do centa, przysięgam.
Na jesień idę do szkoły kadetów. W lecie muszę poćwiczyć.
Czemu chcesz zostać oficerem? Dali ci w biurze pograć w strzelanki?
Co w tym stylu.
- Dasz mi ten worek? - Rekrutujšcy ci nawijał,
że jako bohaterski oficer poprowadzisz ludzi do boju?
Nie wiem. Chyba tak.
Że będziesz wybrańcem, co zmienisz, odmienisz swoje życie i los?
Może nawet zostaniesz generałem?
Muszę wracać, mama się będzie martwić.
Wiesz, że to tylko pierdolenie?
Tacy jak my nie będš oficerami.
Chłopaki z South Side, niezbyt mšdrzy, trochę opónieni
Liczba musi się im zgadzać, więc wkręcajš nam, że wojna jest super.
Wywalajš nas, bo nie umiemy fizyki kwantowej albo nawet czytać.
Umiem czytać.
Zostawiš nas, gdy już posmakujemy krwi, i zacišgamy się jako zwykłe trepy.
Oni dostajš medale i spokojne placówki w Niemczech czy Japonii,
a gdzie lšdujš tacy jak my, biedne, skrzywdzone przez los dzieciaki?
Somalia, Al-Falludża, włanie tam.
W końcu wracamy do domu, ale w worku na zwłoki.
Nie ja, nie Carl Gallagher. Dziękuję bardzo.
- Nie będę żywš tarczš. - Oddaj mi kasę, skoro nie sprzedajesz.
Po Oxy tylko pył się ostał.
Dasz mi jakš szczoteczkę do zębów?
Sš wspólne. Wybierz sobie.
Ki chuj?
Może wdepniemy do ruskiej piekarni zajumać muffinki na niadanie?
Nie da rady, partnerze.
Musimy dzi popracować.
- A to po co? - Słyszałe Debbie. Na czynsz.
Chyba nie będziesz robił tego, co ona ci każe?
Ta mała ma sporo wariackiego DNA po matce.
Gdy wrócimy puci, jaja nam pourywa.
A twoich dzieciaków nie da się z czego skroić?
Nic nie majš. Przeszukałem ich plecaki, gdy spali.
Ja też.
Czeka nas chyba dzień ciężkiej, uczciwej pracy.
- Przychodzš ci do głowy jakie kanty? - Może na wydrę"?
- Albo na upuszczonego arbuza". - Stary dobry gołšb"?
Mój faworyt to klasyczne ukraińskie a kuku".
- Wchodzę. - Supcio.
Ale i tak to zbrodnia,
że Debbie nie okazuje ci należnego szacunku.
Mylisz, że nie wiem?
- Tyle dla niej powięciłe! - O tak.
- To niewdzięczna - Tak.
- rozpuszczona, zepsuta - Dobrze jš znasz.
Powinno się jej odebrać władzę,
ciebie uczynić królem rodziny, który ustanawia zasady.
Ale jak?
Nie wiem. To tylko takie pobożne życzenia.
Idę się ubrać. Nie chcę się spónić do pracy.
Patrz, Franny.
Miałam je na sobie z 15 razy, a wcišż sš w idealnym stanie.
Dzi wracajš do sklepu.
Grunt to plastikowe ochraniacze podeszew.
Masz genialnš mamę.
- Mógłbym dostać 125 dolców? - Z pewnociš,
gdyby poszedł do pracy, a nie całe lato wisiał na YouTube.
Z mojej częci kasy od Fiony.
- Nie. - Ponieważ?
Ponieważ sš złożone w banku na czteroprocentowej lokacie.
To nie sš aby wspólne pienišdze?
Po co ci one? Wpędziłe dziewczynę w kłopoty?
Nie! Mam dziesięć lat.
- Poza tym aborcja jest za friko. - Serio?
Stan Illinois przyznaje kobietom wolnoć decydowania o ich ciałach.
No to po co ci forsa?
- Na test DNA. - Monica już je robiła.
Jeste jej synem i Franka, bardzo mi przykro.
Test DNA z africanancestry.com. Chcę wiedzieć, skšd pochodzę.
Z Afryki. Lepiej ci?
Gotowa?
To migamy.
- Czeć, Debs. - Czeć.
- wieżo upieczony tatu. - Czeć, Franny.
Po co ci ta rękawiczka?
Zwinšłem kilka ze szpitala, żeby go nie dotykać mierdzšcš łapš.
Możesz też rzucić fajki.
Mój słodziutki bratanek.
- Jak go nazwałe? - Freddie.
- Po Krugerze? - No to Fred.
Fred Flintstone?
Wypisujšc papiery w szpitalu, padałem na pysk.
Pierwsze wpadło mi do głowy imię mojego profesora, Clyde'a Freda Youensa.
Oby się Tami spodobało. Nie zdšżylimy tego obgadać.
- Co z niš? - Ma paskudne zakażenie,
wcišż jest na lekach.
Cišgle nie jest stabilna.
Mylę, że z tego wyjdzie.
- Mam nadzieję, że wyjdzie. - Przykro mi.
No to na razie.
- Chod, Franny. - Czekaj, nie pomożesz mi?
Nie da rady. Mam sprawy.
Przywiozš dzi kanapę. Wpucisz kuriera?
Muszę się przekimać. Nie spałem 27 godzin.
Przyzwyczajaj się.
Dobra. Jako sobie poradzimy.
O kurwa!
Wrzuć napiwek, poznaj to uczucie.
Żegnajcie, LeBrony.
Proszę, bierz.
Mylałem, że pomogš mi w grze w kosza, ale
chyba mój czas już minšł.
Jestem tylko porednikiem, amigo.
- Macie tu sraczyk? - Tam jest.
Wezmę potem piwko i setkę Jägermeistera.
Tak je tu zostawił?
Może to sugestia, żeby zrobił amazonwałek.
- Co? - Amazonwałek.
Oddałem mikrofalę,
tyle że do pudła zamiast niej wsadziłem cegłę.
Gdy tylko kurier zeskanował zwrot, zwrócili mi siano na konto.
Nie sprawdzili, co je w rodku.
Genialne
Miałem powiedzieć: durne. Ale dlaczego?
- Bo to nieuczciwe. - Włanie.
- Nie w przypadku korporacji. - Dobrze gada.
Nie zrobiłbym tego w jakim małym, rodzinnym sklepiku.
Ale wielkie firmy wliczajš to w straty.
Kradzież to kradzież.
To pewnie nie mówić wam o innym amazonwałku?
- Nie. - Tak! - Zamówiłem co,
mówiłem, że nie przyszło, choć przyszło, i wysłali mi kolejne.
- Czyli mógłbym mieć dwie pary adików? - Ja mam dwa Fleshlighty.
- W sensie że latarki? - Dobrze wiesz, o co mi chodzi.
Ten kurier kopnšł w kalendarz.
Jeszcze piwko dla mnie.
Słucham?!
Mówi, że chce piwo.
Chryste!
- Po co mu pasek na szyi, gdy sikał? - Walił konia, Kev.
- I jednoczenie się podduszał. - Ale po co?
Bo to fajne.
- To jaki autoerotyczny trik? - Owszem.
- No we, gociu! - Nigdy się nie odważyłem.
Czemu to robił w naszym kiblu, nie u siebie?!
- Gdy człowieka przycinie - Kretyni z was.
- Nie użył cytryny. - Tego to nawet ja nie znam.
Trzymasz plasterek w gębie
i gdy tracisz przytomnoć, przygryzasz cytrynę i się budzisz.
Może sam kiedy spróbuję.
- Co teraz? - Wzywamy gliny.
- Albo najpierw obróbmy jego wóz. - O tak!
- I tak nie żyje. - Parę godzin go nie zbawi.
Słuszna uwaga. Chodmy.
Wstrzymajcie się!
Ma rację, wstrzymajmy się.
Ten błazen w moim kiblu walił gruchę i się udusił,
ale chciał po piwku i setce
wsišć najebany do TIR-a dobrze rozumiem?
- Dokładnie tak. - Nie inaczej.
Kutas mógł zabić dziecko.
Zasługuje, żeby mu splšdrować auto. Z drogi, ja pierwsza!
Genialna dziewczyna.
Cinienie 180120. Za wysokie, Ernesto.
- Musisz ograniczyć sól. - Sól to tu jedyna jadalna rzecz.
Połowa ci już dokapała, Chester.
Zlituj się i dodaj tam Kreta.
Przecież wychodzisz z powodów zdrowotnych!
A id z takim wyjciem.
Jedyny, kto skorzysta na moim wyjciu, to podatnik Kowalski,
który nie będzie musiał bulić za mój pobyt w szpitalu.
- Zobaczysz się z rodzinš, przyjaciółmi - Wszyscy nie żyjš.
Mylisz, że za co siedzę?
Zawrzesz nowe znajomoci.
Spędziłem tu 30 lat. Dwóch dni bym nie przeżył na wolnoci.
Szczam krwiš i mam półpaca.
Demencję też mam, jak sšdzę.
Powiedz mi co.
Tyle lat z Markiem pod jednš celš  jak się nie pozabijalicie?
Łatwizna. Starczy
Czekaj, czekaj.
- Kto to jest Marco? - Twoja więzienna żona.
Bylicie razem 12 lat.
Latynos, ze 170 wzrostu. Tylko by się lizał.
Chyba się z kim takim bujałem.
- Dobra, nieważne. - Chodzi ci o ciebie i Mickeya?
Pamiętasz Mickeya, a Marca nie?
- Kto to jest Marco? - Dobra, nie było pytania.
Wy dwaj musicie od siebie odpoczšć, rozdzielić się na jaki czas.
Taki mały urlopik.
- Niby jak to zrobić w pudle? - Już ci mówię.
Musisz mi wsadzić kosę. Płytko, tak żeby mnie tu zostawili,
a ciebie na parę tygodni wsadzili na samotkę.
Zdšżymy, nim się zestarzeję?
- Ruchy, Kev! - Staram się! Typ ma milion kluczy.
- Piwo mi już skoziało. - Przecież was słyszę!
Gociu, zagęć ruchy.
Jest, bingo! Odsuńcie się.
- O w dupę - Dawać!
To jak Gwiazdka u burżujów.
Bóg jest wielki!
Od szóstego roku życia się o to modlę. Wreszcie dobra karma!
Zamknij się i mnie podsad.
O, widzę co!
Taryfa zaraz przyjedzie.
Srebrny hałandaj"? Tak się wymawia?
- Handaj". - Chyba raczej handej".
Dasz się walnšć czy tniesz?
- Rzućmy monetš. - Gdybym jš miał, nie robiłbym tego.
- No to tnę. - Dobra. Ja się dam walnšć.
Do zobaczenia na rogu.
- Pan jest Mickey? - Mikey.
Kto to, kurwa, jest Mickey?
- Jak mija dzionek? - Może być.
- Włšczy pani muzykę klasycznš? - Jasne.
O cholera!
Jak jedzisz, kobieto?! Walnęła człowieka!
- Boże! - Nic panu nie jest?
Chyba mi pani nogę złamała.
A mnie z czoła krew się leje!
Nie ruszajcie się, wezwę policję i karetkę.
- Nie! Sam dojdę na pogotowie. - Też jako dokutykam.
Ale pańska noga! Zawiozę was.
Bez urazy, ale boję się już wsiadać do tej zabójczej maszyny.
- Ile się dzi płaci na pogotowiu? - Parę stówek.
Co ja, Rockefeller? Poczekam tu, aż mi się noga zronie.
Chyba że chce to pani naprawić.
- Jestecie nacišgaczami, durnie? - Co też pani ? - Skšd!
- Chwilunia! - Odwieżcie repertuar, stare pryki.
Czekaj, kobieto! Uciekasz z miejsca zbrodni!
Odwieżcie"?
- Robimy powtórkę? - Ale teraz ja się tnę.
Odwieżcie"!
Masz zupełnie białego dzieciaka. Nie ma w nim kropli czarnej krwi.
Widziałe jego starych?
Gdy się pieprzymy, to jakby się dymały kawałki kredy.
Nie łatwiej przestać palić?
Mam zamiar. Mylałem, że zdšżę, nim mały się urodzi.
Poza tym nikotyna pomaga mi nie zasnšć i uspokaja.
Ojcostwo jest straszne.
- Wychowała nas wszystkich. - Was nie bałem się zabić.
A wolę, żeby Freddie przeżył.
Czemu w rodzinie tylko ja jestem czarny?
Co tam było z dziadkiem Moniki, ale zawsze wykręcała się od odpowiedzi.
Kijowo nie znać swoich przodków.
- Po co ci to? Jeste Gallagherem. - W tym domu tak,
ale poza nim jestem czarnym gnojkiem z South Side w Chicago.
W sklepie Urban Outfitters ochroniarz 20 minut za mnš łaził.
Choć w nazwie majš miasto".
Jest głodny. Pierwsze karmienie w domu.
Ogrzać ci butelkę?
- Nie, Tami każe go karmić piersiš. - Jak?
Wiem, że to głupio wyglšda,
ale Tami mówi, że młody musi się nauczyć ssać z piersi.
I że się wtedy wytwarza wię.
Pokażemy Liamowi, jak się to robi?
Pokażesz wujkowi Liamowi?
Mały występ przed wujkiem. No już, cichutko.
Dawaj, ssiemy, mały.
Udało się! Przyssał się!
Jeste jak żywa reklama kondomów.
Czyli trzy Dania Kapitana Boba: z krokiecikami, z frytkami i z sałatkš.
Za kwadrans przywieziemy.
Ej, a ty dokšd?!
- Głuchy czy jak? - Szukam Lori. Wyszła do banku?
- A łeb ci odstrzelić? - Możesz spróbować. - Nie ku.
Carl Gallagher!
Pachniesz nie gorzej, niż gdy cię poznałam.
- To ty jeste Carl? - A co, znasz mnie?
To Anne Gonzalez, wiceszefowa. Ostra laska, wszystkich ustawia.
To co, wracasz do pracy?
- Tak. - Super.
Dirk!
Wrócił Carl, a więc arrivederci, chłopie.
O kurwa.
Przykro mi, Wózeczku, ale cię uprzedzałam.
- Zwalniasz mnie? - Id na rentę, na cholerę ci praca?
- Żeby mieć cel w życiu? - Przereklamowane.
Przyniosę twój uniform. Specjalnie go schowałam.
- Słucham? - Ja po zamówienie Pedro.
Dwa razy krewetkowe taco, 7,70.
Kolega prosił o podwójny sos tatarski.
To będzie 26 za sosy, a 7,70 za tacos.
Trzymaj.
Dostałe moje listy?
- No. Co znaczyły te zdjęcia kutasa? - Nie był mój, baranku.
Do roboty, słodziaku. Smażalnica cię wzywa.
Możesz, kurwa, przestać?!
Na boga, znowu?!
Pilnuj swego nosa, Enzo!
Musimy pogadać.
- O czym? - O tym, że się pozabijamy.
No to skończ mnie wkurwiać!
Pamiętasz na poczštku? Fajnie nam było razem.
Bo się bez przerwy rżnęlimy.
miechu też trochę było.
Co się z nami stało?
To przez to miejsce.
Dopadło nas.
- Nie chcę tego. - Wielkiego wyboru nie masz.
A co mylisz o
- tymczasowym rozstaniu? - Niby jak chcesz to zrobić?
- Wsadziłbym kosę Chesterowi. - Po jakš cholerę?
- Niedługo wychodzi. - No i chuj? - Gdy go zranię, zatrzymajš go
- Co ty pierdolisz? - a mnie wsadzš na samotkę.
Zaraz, ty mnie rzucasz?!
Potrzebna nam przerwa.
- Goń się! - Dłużej tak się nie da.
Chcesz przerwy? Mówisz i masz! Ja mu wsadzę kosę i ja pójdę na samotkę.
- O czym ty gadasz? - Ja cię rzucę, nie ty mnie. Gdzie kosa?
- Gdzie jš dał? - Ja go dgnę, nie ty.
To wolny kraj.
- Dupek z ciebie. - Trafił swój na swego.
Chryste!
Znalazłem!
Zamykanie cel!
Bez jaj!
Chciałam zwrócić buty.
- Jakie wady? - Nie, tylko mam ich pełnš szafę.
- Ma pani paragon? - Oczywicie.
Proszę.
Równe trzydzieci dni.
- Czyli robimy zwrot. - wietnie.
Ale najpierw
Co to?
Ultrafiolet. Muszę sprawdzić, czy nie były noszone.
Starczy spojrzeć, widać, że nikt ich nie nosił.
Na oko nie. Ale gołym okiem nie widać płynów ustrojowych.
Wie pani, co ludzie wymylš, żeby ukryć fakt, że nosili buty?
Każdy próbuje oszukać system.
Z paniš włšcznie.
- Słucham? - Proszę spojrzeć.
Mocz dziecka, krew i, cóż za niespodzianka, wymiociny.
- To wszystko widać? - Niestety, nie mogę ich przyjšć.
Ależ proszę pana, to co jest popsute.
W życiu ich nie włożyłam!
Oj, bo poszukam na Instagramie i znajdę masę selfików w tych butach.
Ale ja pana proszę!
Jestem ubogš samotnš matkš,
która raz w życiu chciała zaznać odrobiny luksusu.
Przysięgam, więcej tego nie zrobię, ale te buty kosztujš 800 dolców.
Nie stać mnie na nie.
- Może mógłbym zrobić wyjštek - Dziękuję!
- pod jednym warunkiem. - Zrobię wszystko!
Po pracy mi obcišgniesz.
- Czemu wszystko sprowadza się do seksu? - Bo seks jest czadowy.
- Nie. Chcesz mieć nade mnš władzę. - Kolejna czadowa sprawa.
Nie mogłabym ci na przykład umyć auta?
Inny poziom przyjemnoci.
Czyli musisz mnie poniżyć?
Chyba tak.
Prawdopodobnie w tym rzecz.
A jeli
- ja tobie zrobiłabym laskę? - Mówiła, że to poniżajšce.
Owszem, gdy ty tego żšdasz.
- A jeli ty, to co zmienia? - Tak, bo to mój wybór.
Moja decyzja. Ja mam władzę.
No to jasne. Chętnie dam sobie obcišgnšć.
- Umowa stoi. - Kończę za dwie godziny.
- Widzimy się za dwie godziny. - Miłego dnia!
Masz głos jak dziadzio Frank.
Tak, naprawdę.
Sprawdmy, co z naszš pieluchš, bo co jakby waniajet.
No już, już.
Wszystko gra.
Gdzie ty zmiecił tyle kupy?
Chwilunia
i załatwione.
Ale czarne! Co o tym mówili.
Tylko ci to porozcierałem.
Słuchaj, mam pomysł.
Nie bój nic. Gotów?
I po sprawie.
Od razu lepiej.
Elegancko!
Damy ci wieżš pieluszkę i obaj się zdrzemniemy.
Muszę jš tylko znaleć
Szpital dał nam tylko jednš pieluchę.
I co teraz będzie, kolego?
I jeszcze jeden!
Otwieraj! Otwieraj!
- Znów dyfuzor olejków aromatycznych. - Ilu ludzi zamawia ten szajs!
Ja tam z przyjemnociš będę swój szajs używał.
Kolejny Vitamix!
- Bierzmy go. - Już jeden mamy.
- Fakt. Kto go chce? - Ja, ja!
- Kermit, ty długo nic nie dostałe. - Dzięki. - Drobiażdżek.
Dawaj następne pudło, V.
Ruchy tam! Szybciej!
- Nic już nie ma. - Co?!
Nie bšdcie pazerni. Dostalicie kupę rzeczy za friko.
A zwroty?
- Co takiego? - Kurierzy jeżdżš i odbierajš paczki.
Faktycznie. Tam czeka kupa rzeczy!
- Ale tym razem ich nie rozdamy. - Nie?
Zrobimy aukcję i zarobimy na tych niewdzięcznikach.
- Leć do trupa po skaner i ruszamy. - Mogę sišć za kółkiem?
Nie ma sprawy.
Idę zanieć Lipowi kołyskę.
Bardzo ci zależy na tym basenie?
- Czeć, jak leci? - Dobrze.
- Nie, chujowo. - Nie przejmuj się koloratkš.
Dorabiam na kocielnš drużynę koszykarskš.
Nie będę cię cišgnšł do nieba na razie. Ani, co gorsza, tam na dół.
- Zadanie odwołane! - Co?
To ksišdz!
Wielkie nieba!
Cały jeste?
Złamałem nogę! O Jez
- Ksišdz! - To ci próbowałem przekazać.
Zaraz, co tu się dzieje?
- Wszystko gra i buczy, ojcze. - Chwalmy pana!
Zostałem uzdrowiony!
Chcielicie mnie okantować?
- Małe nieporozumienie. - To my już pójdziemy.
- Pomogę, jeli jestecie w potrzebie. - Co proszę?
Oczywicie przysięgniecie przed bogiem, że nie wydacie tego na narkotyki.
Zgrzeszylibymy.
- Dzięki, ojcze. - Spadajmy, nim mu się odwidzi.
Wóda, koks czy wszystkiego po trochu, jak mylisz?
Co jest, nie cieszysz się?
Mamy dychę!
Dycha nas nie zbawi.
Debbie nas wyrzuci. Musimy znaleć jakie spanie.
Szlag mnie trafia!
Czeka na mnie spucizna, na której Debbie trzyma łapę!
- A ty co? - Wiesz, jaki masz problem?
Kobiety rzšdzš twoim życiem.
Córki, zmarła żona i pewnie też matka.
Masz rację.
Kazała mi sikać na siedzšco. Ponoć jej opryskiwałem czasopisma.
To rodzaj kobiet, który wyrywa jaja męskiej duszy.
Żeby wiedział.
Przez takich mężczyzn jak ty
kobiety takie jak Debbie czujš się lepsze i silniejsze.
- To prawda. - Musisz przerwać ten proces!
Wcisnšć guzik resetu.
Musisz odzyskać swój patriarchat!
Wracajmy do domu,
wemy szturmem tę twierdzę i odzyskajmy, co twoje!
Tak!
- To boli! - Ruchy!
JESTEM Z CHICAGO. NIE PĘKAM".
Już dobrze, mały. Wszystko dobrze.
Już nie płacz.
No już.
Spokojnie. Pójdę do ubikacji, raz-dwa.
Zaraz wrócę i razem utniemy sobie drzemkę.
Cichutko. Zaczekaj tu na mnie. Nigdzie nie id.
Idę tylko do ubikacji!
Nie wiem, jak ludzie chodzš do kibla, gdy majš dzieci.
Nie wiem, jak ludzie w ogóle co robiš, gdy majš dzieci.
Nie wiem, czy dam radę
się wykšpać, nim twoja mama nie wróci ze szpitala.
Kurwa.
Gdzie ty poszedł?
Gdzie poszedł? Jak to możliwe?!
Przecież tu byłe.
To jakie jaja? Zgubiłem dziecko? Kurwa. Freddie!
Może zwiał przez to, jak go nazwałe.
Założyłe mu podpaskę ze skrzydełkami?
Tak, nie miałem pieluch.
- Nie możesz zostawiać dziecka samego. - Zasnšłem.
- Nie możesz zasypiać. - Na dwie sekundy!
Co mogło na niego spać. Kto mógł go nadepnšć.
Nikogo tu nie ma.
Kiedy Tami wychodzi?
Nie wiem, wcišż jest na OIOM-ie.
Masz tu prezent dla dziecka.
Kołyska, ale musisz jš złożyć.
V jestem zmęczony.
Takie uroki rodzicielstwa.
A plastry nikotynowe przyklejaj po jednym.
- To co, do dzieła? - No.
Często to robisz z klientkami?
Nie narzekam.
Naprawdę?
- Czemu tak dziwnie to mówisz? - Sprzedawca butów?
- Tak naprawdę jestem skrzypkiem. - Serio?
Z wykształceniem klasycznym. Absolwentem Berkeley School of Music.
Super duper.
Na pewno niezłym.
Co dzień biorę skrzypce do pracy z zamiarem pogrania w przerwie na lunch.
Zamiast tego idę do Wetzel's Pretzel.
Zapewne wielu słynnych muzyków bywa w fast foodach.
Gotów?
Moment. Mylisz, że chcę cały dzień oglšdać stopy?
Takš masz pracę, nie?
Nienawidzę jej. I siebie też.
Dlatego zmuszam kobiety do obcišgania.
- Lepiej potem o sobie mylisz? - Przez parę minut.
Póki nie wróci pogarda do siebie.
- Zaczniemy? - Zostaw.
Nie chcę już, żeby mi przypadkowe laski robiły laski.
Nie?
Złożę wymówienie.
- A moje buty? - Zatrzymaj je. - Powaga?
No.
Ja wracam do skrzypiec.
Co się stało?
Czemu się tak różnię od mojej rodziny?
Gdybym był adoptowany  dobra.
Ale wyglšdam jak ofiara genowej ruletki.
Bo dawno temu jaki właciciel zgwałcił niewolnicę.
Ale teraz wychowujš mnie białasy, które nawet mi o tym nie mówiš.
- Nie wiesz o ptaszkach i pszczółkach? - Wiem od szóstego roku życia.
Nie mówiš mi, jak czarny ma przeżyć w Ameryce.
Sporo tych zwrotów.
Zajebista zabawa jest z tym skanerem.
Słucham?
- Czeć, Lori. - Do zobaczenia jutro.
Chyba że dzi cię zobaczę, jak wkradasz mi się do mieszkania,
wiedzšc o kluczu pod wycieraczkš.
- To aby nie jest molestowanie? - Faceta nie da się molestować.
Jak to z tobš jest?
W sensie?
- Wyglšdasz jak fasolarska gangsta. - Słucham?!
I kupa małych Meksykańców przyszła dzi po żarcie.
Jeste rasistš!
Nie, zastanawiam się, co za lody kręcisz.
Tylko popularyzuję nasze krewetki wród latynoskiej społecznoci.
Sos tatarski.
E-fajki? Rany, dziewczyno!
Jestem mężczyznš!
Słyszcie mój ryk!
Szlag!
Zabierajš mojš kanapę!
Zostawcie jš tutaj! To moja kanapa!
wietnie, włanie tu powinna stać.
Niepotrzebna nam nowa kanapa. Zabierać mi jš!
Chłopie, my tylko dowozimy.
Jaka wygodna! I nawet nie ma plam po kupie.
Siedzisz na mojej forsie!
Była potrzebna, więc jš kupiłam. Może podziękuj, zamiast nadawać?
- Szeć stów? - Co?! - Ładne rzeczy kosztujš.
- To wspólne pienišdze. - Powinnimy też decydować o zakupach.
Ja bym na przykład kupił pieluchy, żeby nie używać twoich podpasek.
A znów ja mam doć ucisku i kontroli ze strony kobiet w tej rodzinie.
Popieracie mnie, panowie?
Może to przez brak snu, ale zgadzam się z Frankiem.
Ja też. Debbie i Fiona całe życie nas ustawiały.
Widzisz? Jeste z siebie dumna?
Nikt nie chce twoich rzšdów. Nie wybralimy cię!
Damy przykład nowo narodzonemu chłopcu,
który ma szansę kiedy poczuć się jak facet.
Walcie się. Kto ma tego słuchać?
Fiona zostawiła forsę mnie. Nie podoba się  żegnam.
Typowa przemocowa gadka!
Komu piwo i kurczaka?
Twój dzieciak mierdzi jak popielniczka.
- Ja go dgam! - Chyba że będę pierwszy.
- Ja mam kosę. - Enzo podał mi swojš przez wywietrznik.
Cholera! Na rany Chrystusa!
W ramię? Cienko.
Chester, to ja, Ian.
- Wsadziłem ci kosę, zostajesz. - O nie!
- Na boga! - Zabijesz go!
Co się tu odjaniepawla?!
Dgnšłem Chestera, daj mnie na samotkę.
- Bierze winę na siebie! Dzięki. Ale to ja. - Włanie że ja!
Rany, tym razem namówiłe dwóch?
- Tym razem? - Robi to co parę miesięcy.
Namawia kogo na numer z kosš, żeby go jeszcze nie zwalniano.
Wy, kretyni, pójdziecie ze mnš.
- Ale ja się tu wykrwawiam! - Zluzuj majty. Wezwę sanitariusza.
Co ty kombinujesz, Deborah?
Mamusia się w tobie zakocha.
Mówię ci. Może nie tak jak ja, ale porównywalnie.
Będzie chciała schrupać te twoje malutkie łapki,
I te malutkie uszka też. Oj, przepraszam.
A potem wiesz, co zrobi?
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
O, kurza melodia.
Dobra, nic się nie stało. Spokojnie, trzymam cię.
Wszystko gra?
O mało go nie upuciłem.
Nawet gdyby, nie przejmuj się. Małe dzieci sš z gumy.
Nic mu nie będzie. Nie zrobisz mu krzywdy.
Przepij się, synu.
Marnie wyglšdasz.
Proszę, proszę, co my tu mamy?
- Mikey? - Nie jestem Mikeyem.
Rany! Szedłe za mnš?
Jestem niebezpiecznym człowiekiem ze straszliwym nożem!
I
W tym się nie da oddychać!
- Może by mi kto pomógł?! - Czego, do cholery, chcesz?
To wszystko ukradła?
Nie twój interes.
Data zakupu".
Oddać do dnia ".
A więc to kupujesz, nosisz i oddajesz, tak?
Wynocha z mojej garderoby.
Taki mam zamiar.
Gdy tylko odpowiesz mi na jedno pytanie.
Kto jest twoim tatusiem?
Czemu faceci sš tacy zboczeni?! Nie obcišgnę ci!
- Kto mówi o obcišganiu? - Spytałe Kto jest twoim tatusiem?"!
Naprawdę, nie w sensie erotycznym! Frank to mój przyjaciel.
- Jeste dla mnie jak córka. - O nie, żadne takie.
Kto jest twoim tatusiem?
W sensie: musisz go szanować.
Takiego wała.
Skoro tak
to nie mam wyboru.
Nie! Zostaw!
Oddam ci je,
gdy Frank będzie głowš rodziny, sprawujšcš pieczę nad domowym budżetem.
Wiesz, że mogę ci zaraz najebać?
- Wiesz, że mogę zaraz je zjeć? - Nie jedz!
Wiesz, co masz zrobić.
Masz 24 godziny.
Napraw sytuację.
Kurwa mać!
Jutro rzucę, zgoda?
pij dobrze, ksišżę mój, bo jutro
będzie z ciebie król.
Pobudka! Wstawać, Gallagherowie!
Freddie włanie usnšł. Spróbuj go obudzić!
Wyrzucisz mi niadanie, jeli się spónię, wiem.
- Co znowu, Debs? - Chować cycki, może mieć nóż.
Nie mam. Mam za to karty do bankomatu dla każdego z was.
- Co? - Na każdej jest stówa. Odnawiana co tydzień.
- Cudnie. - Jak dla mnie trochę mało.
Stwierdziłam, że moja żšdza władzy wynika z chujowej samooceny.
Wyrywasz musze skrzydełka, gdy jeste martwy w rodku, nie?
A więc jedna dla ciebie,
dla ciebie i dla ciebie.
Frank, jeli chcesz zostać głowš rodziny, to proszę bardzo.
Przesrana posada.
Paragony.
Serio na to chciałe wydać swojš kasę?
Rozkręcam interes. Nie wyżyjesz z pensji smażacza.
Lepsze to niż twój zasrany zestaw do badania rodowodu.
- Chcę wiedzieć, kim jestem. - Gallagherem. Jak ja.
Ale czarnym.
Możesz grać kartš czarnego do końca życia. Jeste ustawiony.
Tyle że ja nie mogę ić ulicš w kapturze, nie bojšc się gliniarzy.
Tam odbierze pan zamówienie.
Czeć, Anne, mam propozycję.
Wiem, że sprzedajesz e-papierosy małym Meksykanom.
- Wcale nie - Nie kłam. Widziałem twoje pudełko na sos.
- To eufemizm? - Nie. I chcę wejć z tobš w spółkę.
Po co mi to?
Bo masz tylko rynek latynoski,
a żeby się rozwijać, musisz skaptować białe dzieciaki, które ja znam,
- i czarne - Które ja znam.
Czyli co, partnerstwo? Dzielimy się pół na pół.
Liam i ja sprowadzimy ci klientów z placu zabaw.
A tu, proszę, zaopatrzenie.
- Mentolowe? - Moi klienci będš zachwyceni.
- Ja go dgnšłem pierwszy. - Nie, ja. - Zatkaj ryj! - Nie, ty.
- Nie mów mi, co mam robić. - Zaraz nie będę nawet musiał.
To będzie więto, gdy Gallagher przestanie mi truć dupę!
Gdyby choć raz umył po sobie sracz, przestałbym ci jš truć.
- I nie zostawiał burdelu - Kogo to obchodzi w pudle?!
Mnie, brudasie!
Jak dwie stare baby. Zabiję was, jeli nie zamilkniecie.
Czeć, Frank.
Pomóż nam, młody.
Frank, wiesz, kto z naszego rodu bzyknšł kogo czarnego?
Kto z ze strony dziadka twojej matki miał kochankę.
- Była czarna? - Nadal jest.
Ona żyje?
- Mieszka na naszej ulicy. - Co?!
Czemu nic nie mówiłe?
Frank, odejd od domu. Znasz reguły.
Dlatego, synek.
tłumaczenie: titiŽ korekta: peciaq
facebook.com/ProHaven
O kurwa, nie. Znowu?