Heel goed. -Wacht, daar.
Er zijn mensen. -Onze mensen.
Achteruit. Het kan instorten. -Alden heeft gelijk.
Als er te veel mensen naar binnen gaan, kan dat hele ding instorten.
Haal de paarden naar buiten. -Ga naar de ziekenzaal. Haal Alex.
De boom...
Ik weet het niet.
Wat? Denk je dat zij het waren?
Of zij het waren? Natuurlijk.
Ze hebben ons jachtgebied al afgepakt omdat we die bosbrand hebben geblust.
We zijn al in oorlog. We wisten het alleen nog niet.
Zijn ze er?
Negen gewonden. Het dak is ingestort en de helft zit eronder vast.
Het duurt lang om iedereen te bevrijden.
Wat doen we, baas?
Voel je je wel goed?
We brengen je naar het huis. -Nee. Ik ben in orde.
Maak je niet druk om mij. Het gaat om hen.
Negen gewonden? De ziekenzaal heeft maar vier of vijf bedden.
We halen wat trailers leeg. -Maggie's kantoor.
Marco, Connie, Kelly, pak alles wat als stretcher kan dienen...
en verzamel matrassen uit de slaapkamers. Pak haar. Schiet op.
Stop. Twee tegelijk.
Stop.
Je bent dood. Je keek naar de grond.
Van het hoofd naar de handen. Altijd.
Als je je focus verliest, ga je dood.
Ze hebben onze vrienden gedood en ons land ingenomen.
Ze moeten worden tegengehouden. Alweer.
Hé, Lydia.
Accepteert mama me zo, denk je?
O nee. Ze heeft je weggestuurd. Nu ben je alleen een freak.
Rot op.
Hé, jullie drie. Hier komen. We doen het nog eens.
Je bent ongerust. -Ik ben geconcentreerd.
Ik zag het verband van Carol. De huiden hebben op haar geschoten.
Carol schoot op hen.
Hebben ze daarom mijn land ingenomen? -Je mag je hier geen zorgen om maken.
Dat is mijn werk.
En ik ben toevallig heel goed in m'n werk.
Maar ik kan een extra paar ogen zijn. Of vriendelijke oren?
Alpha zou de kudde loslaten als we haar grens overschreden.
Carol schoot op haar en... ze heeft alleen land ingenomen.
Misschien veranderen hun regels. -Misschien.
Maar als je onderhandelt met een pestkop...
blijft die proberen om dingen af te pakken.
Met sommige pestkoppen is wel te leven. Tegen andere...
moet je vechten.
Kunnen we samenleven met de huiden? -Zij zeiden van wel.
Maar geloof je vijanden nooit op hun woord.
Beoordeel ze op hun daden. Dus als hun daden onverwacht zijn...
Als RJ moet slapen, lukt dat het snelst als we hem laten rennen.
Ja.
Want dan is hij zo moe dat hij zelf gaat slapen.
Misschien willen zij dat we blijven vechten...
tot we zo moe zijn dat zij in het voordeel zijn.
Dat is niet slecht bedacht.
Ik wist dat RJ uiteindelijk ergens goed voor zou zijn.
Dus heb ik gelijk? Zijn het zulke pestkoppen?
Je denkt erover na.
Zie je iets?
Het is Ezekiel.
Wat doet de koning hier? -Ik weet het niet.
Jullie rijden door naar Hilltop. -Succes, mam.
Ik kom achter jullie aan.
Ezekiel?
Je moet gaan.
Kun je weggaan bij die rand?
Dan blijf ik hier.
Het is goed.
Het spijt me.
Zoek je werk? -Ik probeer m'n hoofd leeg te maken.
Dit is je derde bezoek deze week. Pas maar op als je zo doorgaat.
Gage en z'n vrienden waren weer bezig.
Alweer? Jezus.
Je hebt duidelijk een rotdag. Maar je kunt er toch boven staan?
Ik laat het niet over me heen komen. -Dat zei ik ook niet.
Maar je hoeft je ook niet te verstoppen.
Je zei dat ik poeslief moest zijn. -Dat klopt.
Ze willen alleen dat je reageert. Ze willen dat je boos wordt.
Geef ze niet hun zin. Laat ze doodvallen.
Kom mee.
Ik zit hier goed. -Nu.
Ze probeert zich aan te passen.
Dat gaat nooit gebeuren als ze met jou omgaat, toch?
We praatten alleen. -Hij is je vriend niet.
Hij begrijpt me. -Blijf uit zijn buurt, oké?
breng de Whisperers tot zwijgen
Ik wilde niet... -Het zou toch nooit werken.
We zijn allebei te koppig.
Misschien in een ander universum.
Ik ben m'n koninkrijk kwijt.
Ik had een rijk en wat heb ik ermee gedaan?
Ik heb gefaald.
Benjamin, Shiva, Henry, toen het Kingdom en nu Hilltop.
En Carol...
Ik kan niet eens meer met haar praten.
Ik wist niet wat ik ging doen toen ik hier kwam.
Ik ben hier eerder geweest.
Niet hier...
Maar hier.
Lang geleden. Toen ik alleen was.
Het ging heel slecht met me. Ik begon de walkers te benijden.
Als ik er een tegenkwam, zei ik tegen mezelf:
'Ik laat me bijten.' En voor ik het wist...
hakte m'n zwaard z'n kop eraf alsof het dat uit zichzelf deed.
Dus ik legde m'n zwaard neer en doodde met m'n blote handen.
Uiteindelijk...
heb ik het gewoon opgegeven. -En hoe voelde dat?
Het voelt als een masker.
Totdat dat ophoudt.
M'n oude masker heeft m'n leven gered.
Maar ik kon het niet blijven dragen.
In één keer...
verlies je alles. Alweer.
Maar op een of andere manier is het de tweede keer erger.
Vooral als je gewend bent dat er iemand bij je is.
Een...
handlanger.
Een klankbord.
Dat met je meeloopt.
Nu moet je het alleen doen.
Alleen jij.
Maar ik glimlach.
Voor wat het waard is, je zoent niet slecht.
Ik was een wrak. Ik was niet op m'n best. Dat je het weet.
Ik heb al zes jaar niemand boven de 1,20 meter gekust, dus...
Luister.
De volgende keer dat... -Ik me gedraag als een idioot...
Beloof me dat je niet alleen op pad gaat.
Bedankt, Michonne.
Hoeveel nog? -Drie. Ik ga weer naar binnen.
Jezus.
Er zijn er nog meer. -Dat is niet goed.
Houdt het? -Amper.
Op deze manier duwen ze de boom om. -En dan stort de hele schuur in.
Heb je iets om 'm te verstevigen? -We hebben thuis wat balken.
Hoelang nog voor hij instort? -Genoeg, hoop ik.
Jongens.
Wij nemen de walkers.
Poort open.
Dat gaat niet gebeuren. Echt niet.
Geef ons wat ruimte.
O mijn god. Waar heb je last van? Je bent gek.
Zijn Ozzy en Alek hiervoor dood? Zodat ze ons voor schut kan zetten?
Niet hier.
Je wilt hier toch wonen?
Ze hadden het verdiend. -Ik weet het.
Maar zulke dingen mag je niet doen.
Maar zij mogen op onze deur schrijven wat ze willen?
Ik zal ze wel toespreken. -Nee, alsjeblieft.
Ik wil niet dat jij mijn strijd uitvecht.
Ze willen dat ik het opgeef, maar dat kan ik niet.
Ik snap het. Kun je ze niet gewoon mijden?
Geweldig.
Waarom haat je me? -Je hebt m'n vrienden gespietst.
Ik was er niet eens bij.
Ozzy is altijd een eerlijk man geweest.
Dus ter ere van hem geef ik jou nog één kans.
Als je nu wegloopt, doen wij alsof we nergens van weten.
Dit is mijn thuis.
Jullie zijn mijn mensen.
Pak haar. -Ozzy was mijn vriend.
Hoe zit het met je vriendin Addy? En Rodney?
Kom op.
Ik hield van Henry. Dat weet je. Alsjeblieft.
Ga van me af.
-Margo.
Margo, pak haar.
Het is in orde.
We wilden haar alleen bang maken. -Negan, wat is hier aan de hand?
Allejezus. Margo. Margo...
Shit.
Ze hadden hem nooit vrij moeten laten.
Freak. Dit is jouw schuld.
Negan heeft haar vermoord. -Nee. Hij heeft niks verkeerd gedaan.
Hij heeft niets gedaan.
Breng hem weg. -Hij heeft niks gedaan.
Ik weet het.
Nee, alsjeblieft.
Hou dit vast. Rustig aan.
Oké.
Gaat het? Ik ben zo terug.
Ik vind het heel erg dat dit je is overkomen.
Lydia.
Hij was zo bezweet.
Hij hield niet van deodorant.
Daar gingen zijn oksels van jeuken.
Ik was eraan gewend.
Soms rook hij naar knoflook en uien.
Ik mis hem.
Wie?
Mijn vader.
Mijn vader zou me beschermd hebben.
Vertel me wat er is gebeurd.
Negan heeft mijn leven gered.
Hoe gaat het met die meid? -Ze is flink toegetakeld.
Maar het komt goed met haar.
Die mensen willen je afmaken.
Ze zeggen dat Rick er niet meer is om je te redden.
Misschien hadden ze dat allang moeten doen.
Ben je hier voor een bekentenis?
Zonde van je tijd.
Het was een ongeluk. Maar voor de duidelijkheid...
Ze kan me wat. Ze was een kreng dat een kind sloeg.
We zijn beter af zonder haar.
Maar dat weet je al, hè?
Je kwam mij in de ogen kijken, omdat je niet weet wat je met me aan moet.
Je hebt zo lang gefantaseerd over m'n dood...
en zo vaak geprobeerd om me te doden. En kijk nu eens.
Je weet het niet zeker meer.
Luister naar me. Heel goed.
Jij en ik zijn nooit eerder in één ruimte geweest. Oog in oog.
En er is nu niemand die je gaat redden.
Wat wil je dat ik doe, Daryl?
Die mensen willen bloed zien.
Mannen zoals wij ruiken dat op kilometers afstand.
Waarom hielp je Lydia? Je bent geen held.
Nee. Dat ben ik niet. Ik ben een sukkel.
Ik begon te geloven in jouw manier van leven, in jouw morele code.
Ik mocht zelfs van de vrijheid proeven, en nu pak je die weer af...
terwijl ik eigenlijk iets goeds deed. Je moet toegeven dat dat gestoord is.
En we weten allebei dat ik wel van gestoorde dingen hou.
Je mag jouw kant van het verhaal vertellen.
Wie is er nu de sukkel?
Hoe voel je je? -Bont en blauw.
Dat zal wel. -Ik heb het gehoord.
Het is een puinhoop.
Iedereen praat weer over Negan. Alsof de tijd stilstaat.
Wat denk jij? -Ik geef niks om hem.
Maar ik geloof haar. Echt.
Dit is een afleiding. Bij Hilltop ligt er een boom door de muur.
Alexandria is aangevallen. -Dat weten we nog niet.
Onze echte vijand is daarbuiten.
Er is hier ook genoeg ellende.
Als wij het niet oplossen, maakt het niet uit wat zij ons aandoet.
Dan zal er niks meer over zijn.
Waren we maar naar New Mexico gegaan.
We hebben ze allemaal. Kom terug. -Ze blijven komen.
We moeten hier weg. -Luke.
Magna, kom mee.
We moeten de muur beschermen.
We hebben hulp nodig. -Er is geen tijd.
Als we hier blijven, gaan we dood. We gaan, mensen.
Wegwezen. Kom op.
Miko.
Sluit de poort.
Verdedig de opening.
Alles oké? Ik kon je niet bereiken. -Zware dag, maar het gaat nu beter.
Wat is er aan de hand? -Er is iets gebeurd.
Lydia had je daarheen gelokt?
Je zag die eekhoorn toch? Ze is gek. -En Negan hielp haar.
Als je dacht dat Lydia gek was, waarom ging je dan naar haar toe?
Wij zijn hier aangevallen, hoor. -Maar zij ligt in de ziekenzaal.
Onze vriendin ligt in een graf.
Negan staat nu aan de goede kant, maar of dat iets uitmaakt...
Moet ik naar huis komen?
Nee. Niet als Hilltop je nog nodig heeft.
Hoe is het met Lydia? -Niet goed.
Je moet haar beschermen. -Dat probeer ik.
Nee. Je moet haar beschermen, voor ons allemaal.
Toen we naar de grens gingen, wilden we de spanning verminderen...
tijd winnen en een strategisch voordeel behalen. Tot Carol schoot.
Alpha had ons daar kunnen doden.
Waarom deed ze dat niet? -Doet ze niks zolang we Lydia hebben?
Alpha wilde dat jij haar beschermde.
Lydia's aanwezigheid helpt ons misschien niet...
maar als Alpha denkt dat ze niet veilig is bij ons, of ze loopt weg...
is dat zeker slecht voor ons. Ze moet in Alexandria blijven.
Oké. Ik zal ervoor zorgen. -Dit moet nog even tussen ons blijven.
Hoe is het met RJ? -Uitstekend.
Hij eet geen groenten, dus ik maak me een beetje zorgen.
De raad heeft nu een vergadering.
Daryl...
jij bent mijn gemachtigde als ze stemmen.
Oké.
Ik moet gaan. -Ik weet dat je het juiste zult doen.
Oceanside aan Hilltop. Geef antwoord.
Hier is Hilltop. Met Michonne.
Ik snap dat mensen denken dat Negan gerehabiliteerd is.
Ik heb het me ook afgevraagd. Misschien is hij inderdaad veranderd.
Maar een man als hij...
die heeft gedaan wat hij heeft gedaan...
die zoveel mensen heeft gedood, moet ergens vanbinnen gebroken zijn.
Dat moeten we onder ogen zien. Maar als we hem nu doden...
ondermijnt dat de beschaving die we hebben opgebouwd.
Sommigen maken die niet mee vanwege hem.
Waar heb je het over? De Whisperers vallen ons aan.
We nemen een pauze. -Laat me uitpraten.
Kijk wat er in Hilltop gebeurt. We vergeten het belangrijkste.
De raad is hier niet voor opgericht.
Midden in de nacht over leven en dood beslissen vanwege een boze menigte.
Als jullie niet kunnen beslissen, doen die mensen dat voor jullie.
Wat heeft Michonne gezegd? -Ze wil dat ik voor haar stem.
Volgens Lydia heeft Negan haar gered. Dus dat is zo.
Ik stem tegen. -Dan staan we gelijk.
Gabriel, wat zeg jij?
Ik slaap er een nachtje over. Ik stel voor dat iedereen dat doet.
Ik wil meteen vertrekken. Twee wagens. Wat voorraden.
Weet Rachel zeker dat zij het weten? -Niet 100 procent.
Maar ze zweert dat een van die engerds naar hen keek.
Te dicht bij waar dat masker aanspoelde.
Misschien is het niets, maar als het wel een van hen is...
dan hoort die altijd bij een groep.
Waar er één is, zijn er sowieso nog honderd meer. Als blattodea.
De vermaarde kakkerlak.
Denk je dat ze nog een aanval plannen?
Walkers in Alexandria, de boom hier en nu Oceanside?
De eerste keer is toeval...
de tweede keer kan pech zijn, maar de derde keer moeten we het controleren.
Ik wil graag met je mee. De oceaan roept me.
En met de oceaan bedoel je Jules?
Waar heb je het over? Ik heb nog nooit van haar gehoord.
O ja, natuurlijk. Die heel lange vrouw.
Met dat gezicht... Wees stil.
Ik ga ook mee.
In dat geval, Eugene, moet jij met een wagen terug naar Alexandria.
Ik blijf hier. Net als mijn amigo hier...
voel ik de roeping om onze goede buren te helpen...
met mijn kennis van techniek, om de metaforische tand...
weer in de metaforische glimlach van Hilltop te zetten.
Je wilt de muur repareren.
Prima. We nemen materiaal mee, zodat je dat sneller kunt doen.
Het enige punt is dat ik Judith niet kan terugbrengen naar Alexandria.
Judith gaat met mij mee. -Echt?
Ja. Wie kan anders mijn vriendelijke oren zijn?
Ja. Ik zie je later.
Het is ons gelukt. Iedereen was op tijd weg.
We hadden die walkers kunnen doden. -We moesten heel snel beslissen.
Jij nam die beslissing.
Als de pleuris uitbreekt, moet iemand dat doen.
Dus ja, ik luister naar wat iedereen zegt, weeg het tegen elkaar af...
En dan doe je wat je toch al wou doen.
Waar komt dit opeens vandaan? -Je bent mijn advocaat niet meer.
Hij is verdwenen.
De bewakers zeggen dat de sleutels weg zijn.
De dief heeft hem vrijgelaten.
Wie stond er vannacht op wacht? -Laura. Maar zij ontkent en ik geloof haar.
Ik heb het gedaan.
Ik heb Negan vrijgelaten.
Kom op. Dit heb jij niet gedaan.
Jawel.
Ik stond op wacht en jij was al die tijd binnen.
Maakt het uit?
Iedereen wil me hier hebben. -Wat zij willen, maakt niet uit.
Ik heb lang mezelf de schuld gegeven van wat er vorig jaar is gebeurd.
Ik bleef denken:
Stel dat ik in die cel in Hilltop was gebleven.
Ik had me nooit levend moeten laten pakken door jouw mensen.
Ik had nooit moeten vluchten met Henry...
en nooit tegen m'n moeder in moeten gaan.
Wat zij doet, is niet jouw schuld. -Mijn moeder had gelijk.
Ze zei dat jullie...
heel beleefd lijken, maar het is maar een masker.
Als er erge dingen gebeuren...
of als jullie bang zijn...
dan kiezen jullie een doelwit...
richt je en schiet je.
Op mij. Op Negan. Op iedereen, behalve jezelf.
Negan is anders. Je kende hem niet.
De Negan die ik ken hielp me toen dat niet hoefde.
Ik heb geprobeerd erbij te horen.
Want ik wilde net als jullie zijn.
Je hoort niet thuis in een kooi.
Ik ben hier beter af. Ik voel me veilig.
Ik meen het, Jerry. Ik ben in orde. -Oké, baas. Fijn om te horen.
Ik help je wel.
Rij voorzichtig. -Bedankt.
Ik zal je missen.
Draai niet helemaal door, oké?
Namasté. Oké.
Ik kom eraan.