het slagveld ligt vol lijken
de Amerikanen trekken zich terug in een dood bos
een jonge nazi ziet hen en schiet
We worden aangevallen. Lopen, iedereen.
Lopen, lopen.
Lopen, lopen, lopen. Kom op, Brendan, opstaan.
Ze zitten overal.
Help me. We zijn op de vlucht.
Iemand, help me, alsjeblieft.
Al wie nog leeft, terugtrekken.
Quist, kom op.
Naar dat gebouw. Lopen, snel.
Snel wat.
gevaar
Snel, snel.
Veilig.
Doc, Rivers, bedek de ramen.
Quist, geef ons dekking met Doc.
Buk je, en kijk uit voor 'n tweede golf.
Doc, zie je iemand?
Nee. Hier beweegt niks.
We hebben hen afgeschud. Blijf op je hoede.
En Glenn en Denars, kapitein? Moeten we niet terug om...
Ze zijn dood, Rivers. Alleen wij leven nog van onze compagnie.
We staan er alleen voor. -Hoor eens...
deze missie is één grote klotezooi sinds Normandië.
Links zijn er moffen, rechts mijnenvelden.
Hoe haal je ons hieruit, Talby? -Kapitein Talby.
Het zal wel, wijsneus. -Ik denk na.
Heus? Nu voel ik me zoveel beter.
Kapitein.
Waar zitten we in godsnaam?
Het lijkt een lokaal politiebureau.
Hier is duidelijk wat gebeurd.
Wat is hier in godsnaam gebeurd? Jezus.
Allemachtig.
Hier ligt een dode. Meerdere doden.
Moet je die troep op mijn schoen zien.
Het spijt me, meneer. Het spijt me zo, ik...
Idioot, wat mankeert jou? -Laat hem met rust, Quist.
Hij heeft net op m'n schoenen gekotst.
Laat hem met rust, zeg ik. Wees voor een keer geen lul.
O, ik ben de lul? -Nee, Bugs Bunny. Natuurlijk jij.
Dit is het laatste wat we kunnen gebruiken.
Wees gegroet Maria...
Wat is er hier gebeurd?
Zijn keel is doorgesneden, hij kan niet praten.
Gezegend zij de vrucht van uw lichaam, Jezus.
Hij is dood.
Heel erg, hoor. Rivers, wil je soms 'n kaarsje branden?
Obersturmführer Reinhard Schmelzgerät haast zich naar zijn zoon...
hij is hierbinnen, Herr Commandant
Hans.
Stomme, stomme jongen.
Hoe kon mijn enige zoon...
dit laten gebeuren?
Je hebt de naam Schmelzgerät bezoedeld.
Maar...
ik zal de Amerikaanse honden die hiervoor verantwoordelijk zijn vinden.
En zij...
zullen lijden.
Onmetelijk veel.
Meneer. Wat gaan we doen?
Wees gegroet, Maria, vol van genade. Gezegend zijt gij...
Hier hangt een kaart.
Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met U...
Op 10 kilometer van hier ligt een dorp.
We zitten dicht bij Le Monge. -Ja, dat is het verzamelpunt.
We gaan daarheen, dan zijn we gered. -Ja, maak je klaar om te vertrekken.
Jezus.
Jezus, man.
Je hebt 'n burger neergeschoten. -Ze pakte me. Ik wist niet wat 't was.
Het spijt me zo, mevrouw. Het was niet opzettelijk.
Ze bloedt dood als we niks doen. -Zoek de sleutels.
Kapitein, luister. Elke mof in het Duitse leger heeft dat schot gehoord.
We moeten 'm nu smeren. -Zoek dan de sleutels.
Ik vind ze niet. Het spijt me.
Ze liggen in de cel. -Mijn God.
Pak ze, Rivers.
Ik kan er niet bij. -Hier.
Grijp ze hiermee.
Luister, Talby, als we blijven, wordt dat onze dood. Dat weet je.
Hou je mond, sergeant, of ik leg je pas echt 't zwijgen op.
Ik heb ze.
Nee. -Rustig maar, mevrouw.
Het is goed. -Nee.
Help me haar vast te houden.
Jezus, wat is ze sterk. Wat zegt ze, Doc?
Dood me niet, ga weg. Denk ik.
Of misschien: Ga weg of ik vermoord jullie.
Ons vermoorden? Dit is gestoord. Straks verraadt ze ons nog.
Krijg de klere.
Quist, steek je wapen weg. -Ik dacht 't niet, Talby.
Ik wil niet sterven door een of ander rotwijf.
Nee.
Jullie zijn godverdomme allemaal gestoord.
Wat is er gebeurd, Quist? Vroeger kon ik je vertrouwen.
De oorlog verandert een mens.
Klootzak. -Sorry, jongens.
Kom terug, Quist. -Ik wil geen kogel in de rug.
Quist.
Verdomme. -Wat moeten we doen, kapitein?
Ik krijg ons er wel uit, Rivers, wat er ook gebeurt. Beloofd.
Kapitein, kom eens even.
Ze haalt 't niet, Doc.
Mijn God.
Wat ben je?
Ik heb mezelf in deze kooi opgesloten.
Ik kan niet sterven.
Door de vloek doe ik slechte dingen.
Ik vermoord mensen.
Ik vermoord zelfs kinderen.
Geen moorden meer.
Alsjeblieft, laat me sterven.
Loeragoe?
Loup-garou.
Dat betekent wolfman.
Of wolfvrouw.
Ze wilde mij niet vastgrijpen.
Ze wilde mijn kruis.
Alsjeblieft, laat me sterven.
Het is van zilver.
Aandacht, Amerikaanse soldaten.
We weten dat jullie binnen zijn. Jullie zijn omsingeld.
Perfecte timing.
Ik zal, zoals jullie Amerikanen dat zeggen, het kort houden:
Een van jullie...
heeft vandaag mijn enige zoon gedood.
Dus nu zullen jullie allemaal sterven.
Maar ik ben een man van eer, dus jullie krijgen de keuze.
Als jullie nu ongewapend naar buiten komen en jullie lot aanvaarden...
zullen jullie snel en pijnloos sterven.
Maar als ik het leven van mijn mannen moet riskeren...
om jullie vuile ratten naar buiten te krijgen...
zullen jullie sterven in onvoorstelbare pijn.
Een ware kwelling.
Ik wacht op jullie antwoord.
Verdomme.
Alsjeblieft, mevrouw. Pak aan.
Het zal u meer goeddoen dan ons.
Wacht even.
Voor u sterft...
moet u iets voor ons doen.
Dit is kapitein Lawrence Talby van het Amerikaanse leger.
Ik heb over uw aanbod nagedacht.
Wat is uw antwoord, kapitein Talby van het Amerikaanse leger?
Laat ik het kort houden.
Als u ons vuile ratten wil...
kom ons dan maar halen.
Goed.
Dat is goed.
We gaan naar binnen. We vallen aan bij zonsondergang.
Snel, laat haar het doen.
Gooi rookgranaten.
Dank je.
Ik voel me niet anders. -Wat als het bij ons niet werkt?
Kapitein?
Ik zei dat ik jullie hier weg zou krijgen.
Wat er ook gebeurt.
Mijn God. Wolfmannen.
Vuur.
Vuile hond.
kilometers verderop rent sergeant Quist naar het verzamelpunt
opgelet mijnenveld
Hallo, sergeant. -Talby.
Ik dacht dat je nooit wakker zou worden.
Doc en Rivers waren er ook graag bij geweest, maar ze eten een hapje met de Duitsers.
Dus het zijn alleen jij...
en ik.
Talby. Het spijt me zo wat er gebeurd is.
Ik was bang.
Talby.
Jij zou een weerloze klootzak als ik geen pijn doen.
Zoals je zei, sergeant...
door de oorlog verandert een mens.
nu volgt het venijnige verhaal van Clark Wilson
die wandelend een duivelse vondst doet
de vinger
drie dagen geleden
Ik ben Clark Wilson. Ik moet zeggen dat er iets vreemds aan de hand is.
Doorgaans vind ik dat ik alles op 'n rijtje heb. Want meestal...
Wel, dat komt later nog.
Maar in dit geval is alles nogal buitengewoon.
Ik hoor je wel.
Ik heb een groot wapen.
Maar ik wil niet op de zaken vooruitlopen. Ik zal herbeginnen.
Ze zeggen toch dat niemand te voet gaat in LA? Wel...
Ik ga wel te voet in LA.
Zoals ik al zei, ik ben Clark Wilson. Ik heb een passie voor verloren voorwerpen.
Alledaagse spullen die kwijtgeraakt, weggegooid of achtergelaten zijn.
Dit slot bijvoorbeeld.
Dit is ooit nieuw geweest.
Het had een doel en was nuttig, maar nu is het achtergelaten.
Een beetje zoals ikzelf, om eerlijk te zijn.
Ik heb ooit een vriend met 'n hond gehad.
Hij zei dat als je z'n hond wiet in een vloeitje voerde...
hij een perfect gerolde joint zou uitpoepen.
Ik heb het die hond nooit zien doen en geloofde er niks van, maar...
nu ik erover nadenk, zult u dit vast ook niet geloven.
Het laatste wat ik toen verwachtte, was 'n middelvinger.
Een echte.
Het was het bewijs dat de hele wereld me de vinger gaf.
Hé, fuck you, loser.
Of misschien, heel misschien...
was het net andersom.
Ik ben gewoon een doorsnee burger.
Ik heb een klotehypotheek en geen vooruitzichten.
Drie jaar geleden in de steek gelaten door m'n zogenaamde gezin.
Maar goed. Dit huis werd van mij toen Samantha van me scheidde.
Ik kreeg het Rothuis, de klotehypotheek, de roestbak en 'n carrière in webdesign.
Een eufemisme voor grotendeels werkloos zijn.
Ik hou het vol. Ik werk thuis.
Dat zeg ik toch aan iedereen. Ik zeg dat ik...
Weet je wat? Laat ook maar.
Gordeldier? Nee.
Wasbeer? Nee. Een buidelrat misschien?
Nee.
Verdomme.
Godverdomme.
Wel... dat is opmerkelijk.
Jij, mijn vriend, bent er eentje om bij te houden.
Dit is een incassobureau. Dit gesprek kan worden opgenomen.
Wij maken uw rekening.
Sterf toch. Sterf, verdomde vampiers.
Het spijt me. Meestal ben ik niet zo agressief.
Maar... Ik bedoel, kom op.
U haat hen toch ook, hè? Die anonieme mensen. Het zijn niet eens mensen.
Zou u ze niet graag doen afzien?
Net zo hard als ze u hebben doen afzien.
Maar goed, het instant gezin uit je nachtmerries dus.
Het was onhoudbaar.
Samantha kreeg behoefte aan iemand die meer kon...
dan dingen van het bovenste rek pakken...
tampons kopen en om drie uur 's nachts om haar snobsigaretten gaan.
Haar idiote zoon Ricky probeerde m'n auto te verpatsen.
Haar dochter wilde me pijpen als ik verzweeg dat ze meth rookte...
en dat haar nieuwe verloofde in de cel zat voor moord.
Maar hé, dat is de American Dream, toch? Huiselijk geluk.
Sam zei vroeger: Zo hoort het.
Nee, hoor. Blogs? Serieus?
Leven we soms in 2006 of zo? -Het zijn klanten, Clark.
En ze zijn digitaal gehandicapt. Het is werk, verdomme.
Geestdodend werk, ja. Dat doe ik niet.
Geestdodend werk dat goed betaalt.
Ik bel je terug.
Verdomme.
Allemachtig.
Binnen de 24 uur had ik een hele arm.
De spanning was ondraaglijk.
Misschien moet ik een volwassene bellen.
Wat zou 'n volwassene doen?
Misschien moet ik een museum bellen. Of een gekke wetenschapper.
Of misschien, heel misschien, kan ik nog wat langer wachten.
wat later
drie dagen later
Dit waren geen kwijtgeraakte sleutels.
Voor het eerst had iets wat ik had gered...
me verlaten.
Klootzakken.
Ik hoor je wel.
Ik heb een groot wapen.
Wat in godsnaam...
Dat is...
een hart.
Ja, wat?
Ik bedoel: hallo, kan ik u helpen?
Mr Wilson? Clark Wilson?
Ja, dat ben ik. -Sorry dat ik u nog stoor.
Ik ben rechercheur Moseley, dit is rechercheur Walsh. We hebben een probleem.
Samantha Brown Demara was uw ex-vrouw, niet?
'Was'?
Eerder vandaag was er opschudding aan haar appartement.
We hebben een probleem.
Zo is het nog 20 minuten doorgegaan, maar u snapt het wel.
Gelukkig hadden ze geen huiszoekingsbevel.
Uiteindelijk is ze overleden.
Lieve hemel, nee.
Nee...
Niet mijn Samantha.
Niet mijn mooie Samantha.
Zeg me dat u liegt en dat alles in orde is met haar.
Toe, zeg me dat ze niet... -Kunnen we iemand bellen voor u?
Ze had geen contactpersonen. Zo gehaat was ze.
Alleen haar ex-man. Ik dus.
En uiteraard waren haar kinderen onvindbaar. Dat verdorven gebroed.
Maar goed, ze zouden 'n onderzoek instellen en me op de hoogte houden.
Driewerf hoera voor mij.
Maar ik was bang. Ik moest dit verdomme uitzoeken.
Ze komen nog terug, dat zult u wel zien.
Ze zullen foto's willen. Dat willen ze altijd.
Meer vragen. 'Waar was u die nacht?'
Er zullen smoesjes zijn, alibi's, leugens.
Foto's... Waar ligt die foto ook weer?
Die heb ik vast genomen.
Ettertjes.
Hallo.
Wat ben jij?
Wil je naar buiten?
Oké, oké. Als je dat wil, doe je dat maar.
Ik ga gewoon een fotootje nemen, goed?
Een korte flits. Niet bang zijn.
Hoe moet ik je noemen?
Bob? Vind je dat mooi?
Bob.
Goed dan.
Vanavond niemands hart meer uitrukken, hè?
Ziezo. Dat is veel beter.
Blijkbaar houdt Bob van uitgesponnen dramaseries.
Je weet wel, echte soapopera's.
Het soort verhaal dat nooit gedaan is.
En popcorn. Hij is echt dol op popcorn.
Wedden dat het de politie is met nog wat vragen?
Dit is het incassobureau. Dit gesprek kan...
Rot op, nazitrut. Rot op, laat me met rust.
O nee.
Nee, nee, ik had het niet tegen jou. Nee hoor.
Ja... Zie je wel? Alles is in orde.
Dat had ik gisteren toch weggegooid? Bobs cadeautje voor mij.
Jij kunt apporteren, hè?
Verdorie.
Vergeet sloten en deuren. Als Bob naar buiten wil, doet hij dat ook.
Hé, verdomme.
Krijg de klere, klootzak.
Krijg jij maar de klere, klerelijer.
Klootzak.
Bob had gisteren de ballen van de truck bij zich.
En de ballen van de chauffeur ook.
Ik heb moeten opzoeken waar testikels uit bestaan.
Vooral bindweefsel eigenlijk. Niet zo taai als een hartspier, dacht ik.
En toen was Bob verdwenen.
Is uw kind al eens ontvoerd geweest? Nee?
Heeft u al eens in de tuin staan uitkijken of uw huisdier opduikt?
Zo was het ongeveer.
Bob?
Bob is terug.
Bob.
Na een van zijn uitstapjes doet hij altijd een dutje.
Dit herkende ik eerst niet.
Dit is een tong.
Hij wist het.
Op de een of andere manier wist Bob wie en waar.
Dit is het incassobureau. Dit gesprek kan worden opgenomen.
Wij maken uw rekening.
Zij was het. De nazitrut.
Ook al... God, waar was ze?
Was Bob helemaal naar een callcenter in Texas gevlogen?
Georgia?
India?
En zoals ik al zei, kwamen de agenten terug...
voor de foto's van Samantha's kinderen, Shannon en Ricky.
Shannon en Ricky, die nu uiteraard onvindbaar waren.
Iemand was de politie voor.
Beloofd, maar ik heb momenteel zo veel werk...
zal ik u bellen als... -U heeft iets op uw T-shirt.
O ja...
Dat is gewoon bolognesesaus.
Want Bob was er weer eens opuit.
Bob?
Wat?
Geweldig, Bob.
Echt geweldig.
Als ik ze in de Oceaan ga gooien, breng jij ze gewoon terug, hè?
Ettertje.
Echt geweldig.
Ik kon Bob niet vermoorden of van hem af raken.
Ik kon hem niet eens pijn doen. Waarom zou ik ook?
Hij wilde alleen maar doden wie mij pijn had gedaan.
Dat is toch liefde?
Ik heb het niet gedaan. Bob heeft het gedaan.
Zoals ik al zei, ik heb alleen zijn vinger gevonden.
En die is uitgegroeid tot een klein wezentje, Bob.
Zoals ik al zei, ik wist dat u dit niet zou geloven.
Hoeveel mensen werken u op de zenuwen?
Er zijn altijd wel kandidaten, hè?
De brulaap voor u aan de kassa.
De gek die op straat bedelt om een sigaret...
een muntje of wat tijd om zijn trieste levensverhaal te vertellen.
De barman die u negeert.
De geliefde die u niet aantrekkelijk, slim of rijk genoeg vindt.
Getuigen van Jehova.
Maar hij zal komen.
Hij zal hier aan het raam komen krabben.
Het is maar een kwestie van tijd.
U kent Bob.
Als hij wil binnenkomen, doet hij dat ook.
Bob houdt van me.
Vertaling: Kora-Lee Lust