NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Czy ty...
się mnie boisz?
Naprawdę?
Myślisz, że co zrobię?
- Czego szukałaś w moim pokoju? - Nie wiem.
Dlaczego o mnie wypytywałaś?
Czemu nie powiedziałeś o tamtej nocy? Z Bryce'em...
i bronią?
To był błąd i nic nie zaszło.
A co z Hannah? Nigdy o niej nie mówiłeś.
Po co? Ty nie mówiłaś wielu rzeczy.
Nienawidziłeś Bryce'a!
Tak. Mówiłem ci. Wiele razy!
Dość, by w niego celować.
No, mów dalej.
Nikt nie wie, gdzie byłeś po wiecu.
Jezu, ilu osób pytałaś?
Justin mówił, że wróciłeś o 1.30. Tyler, że wysadziłeś go o 23.
- To dwie i pół godziny! - Rozpisałaś oś czasu?
- Gdzie byłeś? - Jeździłem po okolicy!
Wietrzyłem głowę!
Do 1.30 nad ranem?
Miałem złamane serce!
Nie...
Nie krzycz na mnie.
Myślisz, że go zabiłem?
Nie chcę tego.
Myślisz, że mógłbym?
Mógłbym kogoś zabić?
Człowieka?
Nie wiem.
Wypierdalaj stąd.
Idź.
Idź!
Tak.
Byłam przerażona.
Myślałam, że lepiej go znam.
Ale gdy wyszłam, myślałam,
czy w ogóle go znałam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nigdy nie poznałam Kevina Portera.
Dziękuję, że pani przyszła. Pomyślałem, że tu będzie bezpieczniej.
Bezpieczniej?
Dziś rano mam spotkanie z szeryfem.
- Rozumiem. - Chcą, żebym podał kontekst.
I chciałem, żeby pani nie myślała,
żeby pani wiedziała,
że nie powiem ani słowa o tym,
co zaszło między mną, panią i Bryce'em.
Nie chciałabym tego.
- Sprawdzają Claya Jensena. - Tak?
On nienawidził Bryce'a.
Groził mu więcej niż raz.
Jest sporo dowodów.
Może może im pan pomóc?
Ale Kevin Porter dobrze znał Claya.
Nie widziałeś potem Bryce'a?
- Latem, jesienią? - Nie.
Żadnego kontaktu?
Nie. Żadnego.
Nie poszedłeś do jego nowego domu? Nie groziłeś mu już?
- Nie. - Dlaczego policja cię podejrzewa?
Pani Walker chce mnie dopaść.
Musicie uwierzyć. Nic nie zrobiłem.
Wierzymy ci. Tylko...
Wiedząc więcej, ochronimy cię.
Nie ma nic więcej.
Dennis zgodził się cię bronić.
Był obrońcą z urzędu. Zna się na sprawach kryminalnych.
- Jestem niewinny. - Wiemy.
Musimy zacząć działać, chronić cię.
- Co mogę zrobić? - Nic.
Dennis powiedział jasno.
Nie możesz dać policji ani pani Walker niczego przeciw sobie.
I musisz iść do doktora Ellmana.
- Po co? - Na kontrolę. To trudny czas.
Może przyda ci się rozmowa.
Myślicie, że zwariowałem?
- Nie. - Choroby się zdarzają.
Nie! Ale może przyda ci się rozmowa.
Teraz musicie iść do szkoły.
Nie byłam pewna, czy ktoś naprawdę zna Claya.
Mówię tylko, że twoi rodzice robią dobrze.
Potrzebujesz prawnika, nawet jeśli nic nie zrobiłeś.
Jak to jest?
- W poprawczaku? - Nie trafisz tam.
Nie, jestem dorosły.
Musisz wyluzować. Trochę.
- Wszystko się ułoży. - Tak jak tobie?
Muszę pogadać z panią Walker.
- Po chuja? - Na posterunku pierwszy raz
mogłem powiedzieć jej prawdę.
Twoja mama powiedziała, żebyś nic nie robił.
Uważa mnie za wariata.
Myślę, że to, co chcesz zrobić, to potwierdza.
Zatrudniają prawnika, bo muszą coś zrobić. Tak powiedziała. I ja też.
Kurwa!
Ale wiedzieliśmy, że nie zawsze wybierał dobrze.
Tak? Co tu robisz?
Jeśli szukasz mojej córki, jest w szkole. Ty też powinieneś.
Nie. To znaczy...
Tak, powinienem, ale...
Przyszedłem do pani Walker.
Nie ma jej.
Wpuść go.
Wystawanie na podjeździe to za mało?
Chcesz dodać wtargnięcie do listy?
Pani Walker, chcę porozmawiać.
Rodzice nie wiedzą, że tu jesteś?
- Nie. - O czym chcesz porozmawiać?
Gdy rozmawialiśmy na policji, mówiła pani, że Bryce mnie skrzywdził,
że się nie dogadywaliśmy.
I miała pani rację. Nienawidziłem go.
Ale nie chciałem, by umarł.
Groziłeś mu śmiercią.
Gdy powiedziała pani, że może coś mu się stało,
miałem nadzieję, że tak.
Bo skrzywdził tylu ludzi w moim życiu,
więc jeśli by zniknął,
może przestałoby boleć.
I...
Przykro mi, że pani syn nie żyje.
Był człowiekiem i nie zasłużył na śmierć.
Ale musi mi pani uwierzyć. Ja go nie zabiłem.
Panie Chatham, proszę! Musi pan zjeść śniadanie.
Przepraszam.
Chwila.
LISTY BRYCE'A
Świrujesz, bo wciąż ją kochasz.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Boi się ciebie.
I wysłała ciebie, żebyś o nią walczył? Pieprzyć to!
Dobra, sterydowy potworze!
Wrzuć na luz.
Ja jestem potworem? Co dziś brałeś?
- Ona wie? - Wiesz co? Żyj dalej.
- Odpuść. - Żebyś pozwolił znowu ją zgwałcić?
- Pieprz się! - Pieprz się!
Chłopaki, przestańcie!
Co jest, kurwa?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Dziękuję za przybycie. - Cholera.
Chodźmy od razu.
Co on tu, kurwa, robi?
Pan Porter znał tajemnice Claya.
Pan Porter wiedział, do czego Clay był zdolny.
Kurator oświaty polecił,
by jak najmniej zakłócić pracę szkoły.
Chętnie współpracujemy, szeryfie.
Nieco mniej interesuje nas narażenie na...
odpowiedzialność za byłych pracowników.
Pan Porter to przyjaciel wydziału.
Jeśli pan woli, możemy zabierać dzieciaki do centrum, jednego po drugim.
Odczytacie im ich prawa, prawda?
Damy im znać, że nie są aresztowani i nie muszą nic mówić.
Dołączy do was zastępca Childs, bo ja muszę wyjść.
Mówię wam, że to był Porter z szeryfem.
Po co by tu wrócił?
Musi chodzić o Bryce'a.
A jeśli skądś wie o mnie?
Niby skąd? Musi chodzić o Bryce'a.
Panno Adams?
Tyler Down musi iść do dyrektora.
Jeśli chodzi o ciebie i zaczęli od niego...
Mamy przejebane.
Dzięki, że wysłałaś Justina, żeby mnie zlał.
Boże. Nie wysłałam go.
- Przepraszam za wczoraj. - Nieważne.
Jest tu Porter z szeryfem.
Chwila, kto? Porter?
Psycholog Porter? Co jest, kurwa?
- Po co? - Musi chodzić o Bryce'a.
Ale co on wie?
Dużo o zeszłym roku. Nie rozmawiałaś z nim?
Nie.
Tyler. Dobrze cię widzieć.
Wejdź i usiądź.
Powinni być tu moi rodzice.
To niekonieczne.
Nie ma się czym martwić.
- Chcemy porozmawiać. - O czym?
Nie musisz odpowiadać na pytania
i nie jesteś zatrzymany.
Chcemy zapytać o Claya Jensena.
Porter był częścią historii Hannah.
Właśnie ją poznałam.
Był tam zupełnie inny Clay niż ten, którego znałam.
- Cześć. - Hej.
Nie możemy się całować, więc rozmawiać też nie możemy?
Nie nie rozmawiamy.
Nie nie nie rozmawiamy.
Więc rozmawiamy.
Najwyraźniej.
- Za godzinę mam egzamin. - Dwie minuty.
- Pogadamy później? - Nie.
Zawsze tak mówisz i nie gadamy. Minuta. Mierz czas.
Mierz, od...
teraz.
Rozumiem. To był jeden raz.
Przez moment opanowały cię moje moce atrakcyjności
i wcale cię nie winię, ale możemy o tym zapomnieć.
Możemy wrócić do tego, co było przed pocałunkiem.
Zanim chciałem cię pocałować.
Nie wiedziałem, że chcę, póki mnie nie pocałowałaś.
Albo ja...
Do tego pocałunku między nami.
Nieważne. To koniec i nie chcę cię już całować,
bo lepiej nam idzie jako przyjaciołom.
O wiele lepiej. I...
Chodzi o to, że tęsknię.
Za niesamowitą, dziwniejszą ode mnie,
pewnie mądrzejszą, bardzo platoniczną przyjaciółką.
Przepraszam. Masz rację. Ostatnio byłam nieobecna.
Byłam zajęta pomaganiem mamie w domu.
W głównym domu?
Tylko w kuchni.
Mama musiała wziąć dodatkowe obowiązki, więc pomagałam.
- Widujesz czasem Bryce'a? - Raczej nie.
Niezbyt często.
Jasne.
Gdy cię ostatnio podwoziłem, wydawało się, że cię zna.
Wie, kim jestem. Poznaliśmy się.
Jasne.
Nie chcę z tobą rozmawiać nigdy więcej, ale powinnaś to zobaczyć.
- Co to? - List.
Od pani Walker do jej syna.
Pisze, że go nienawidzi i wolałaby żyć bez niego.
Chyba nie sądzisz, że miała z tym coś wspólnego?
Wszystko tam jest. To ma sens, gdy się zastanowić.
Rodzice to pierwsi podejrzani, a nikt nie przyjrzał się pani Walker,
bo to pani Walker.
Dlatego kieruje podejrzenia na mnie.
Próbuje zrzucić winę na mnie.
- Skąd to masz? - Z jej biurka.
Co? Kiedy?
- Dziś rano. - Poszedłeś...
Poważnie?
- Mama cię widziała? - Otworzyła mi. Powiedziałem, czego chcę.
Wiesz, jakie będę mieć kłopoty?
Przepraszam, ale chcą mnie wsadzić za zabójstwo.
Darujmy sobie kulturowe konsekwencje naszej znajomości, póki się z tego...
Nie chodzi o kulturę! Mama siedziała z policją.
Powiedziałam, że cię nie znam.
Taką masz teraz wersję? Nie znasz mnie?
Jaką masz o Brysie?
Że nie byłaś w domu? Matka trzymała cię z dala?
- Że jesteś zahukaną... - Świrujesz.
Kłamałaś. Pieprzyłaś go!
Nieważne, co było między mną i Bryce'em.
Cały świat nie musi o tym wiedzieć.
Uspokój się, kurwa!
Zach Dempsey, do gabinetu. Zabierz swoje rzeczy.
Szeryf jest u Bolana z byłym psychologiem, panem Porterem,
który powie, że jestem niestabilny
i wybuchowy.
Zmusi wszystkich, by to potwierdzili.
Nie mam czasu się uspokoić.
Jesteś ze mną lub przeciwko.
Pani Walker nie zabiła syna.
Skąd wiesz?
Powiedz. Skąd wiesz?
Clay robił, co mógł,
zachowywał się jak desperat.
A desperacja jest niebezpieczna.
Gdy Clay dowiedział się, że byłeś w związku z Hannah,
- stawił ci czoła? - Chyba.
Chyba?
Tak.
Co się stało?
Krzyczał na mnie, ale zasłużyłem.
A gdy krzyczał, groził ci?
- Nie. - Zaatakował cię?
Nie.
Przeprosił cię za to?
Z całym szacunkiem, ale dlaczego pan o to pyta?
Próbuję pomóc szeryfowi zrozumieć, co zaszło w ciągu całego roku.
Z Hannah? Co się jej stało?
I jak to wpłynęło na Claya.
Nie przyjaźnimy się z Clayem i nie zgadzamy się w wielu kwestiach,
ale szanuję go.
To dobry człowiek
i zawsze mówi prawdę.
Nie musiał mnie przepraszać,
bo miał rację.
To przecież liceum.
Ciężko poznać, kto jest po twojej stronie. Nawet gdy jest dobrze.
Pamiętasz nagranie,
gdy Clay poszedł do Bryce'a, kupić narkotyki?
Kłamał. Clay nie bierze.
Nie widziałeś, by brał?
Na tym nagraniu
stawia czoła Bryce'owi,
oskarża go o napaść seksualną.
To była prawda. Bryce zgwałcił Hannah.
Potem Clay chyba podkręcił konflikt, uderzył pierwszy.
Clay nie poszedł się zemścić.
Pozwolił się pobić, byśmy poznali prawdę. Podziwiam go za to.
Bo wziął sprawiedliwość we własne ręce? Mógł pójść z tym do dorosłych.
Hannah tak zrobiła!
Nikt by jej nie uwierzył, gdyby Bryce się nie przyznał.
Nie chodziło o skrzywdzenie Bryce'a, ale o sprawiedliwość dla Hannah.
Myślałam, że Clay przesadza.
Póki nie zobaczyłam pana Portera, o którym mówili.
Chyba oszalałeś.
Dusiłeś mnie w szatni. Kurwa, dusiłeś mnie!
Wybacz, jeśli źle się poczułeś.
Źle? Pojeb! Straciłeś, kurwa, rozum!
Uważaj na słowa.
Pieprzyć to.
Pani Walker, z całym szacunkiem,
to chyba nie był dobry pomysł.
Proszę. Nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.
- Kończą mi się opcje. - Może być niemiło.
Może tak musi być.
I to wszystko zmieniło.
Clay opublikował taśmy,
Bryce'owi się upiekło,
Portera zwolnili.
Porter był częścią szkód.
Cierpiał.
Jak wielu.
Koleś w gabinecie Bolana z szeryfem,
to pan Porter, o którym mówiłeś?
Tak. Bo co?
Znam go. Był w domu.
Kłócił się z Bryce'em.
Chyba Bryce mówił, że on go dusił.
Bryce wyszedł,
a pan Porter powiedział do pani Walker, że może być niemiło.
- Co? - Nie wiem.
Porter chce mnie dopaść.
Pamiętasz coś jeszcze? Może jest coś w domu?
Nie mogę tam węszyć.
Jasne. Wiem.
Twoja mama, dom...
Ale dałaś radę pieprzyć się z Bryce'em?
Chwytał się, czego mógł?
Podejrzewając pana Portera lub panią Walker?
Też ich sprawdziliście?
Nie musisz odpowiadać i nie jesteś zatrzymany.
Chcemy zapytać o Claya Jensena.
I Tylera Downa.
- Dobra. - Nadal przyjaźnisz się z Tylerem?
- Raczej nie. - Dlaczego?
Nie wiem. Zmienił się.
Różnimy się.
Jak się zmienił?
Nie wiem.
Co nam powiesz o Clayu Jensenie?
To dobry człowiek. Zawsze był dla mnie miły.
Czuje odpowiedzialność za ludzi. Chce robić to, co należy.
Opowiedz mi o bójce na korytarzu.
To ja zacząłem.
Bryce skłamał w sądzie o Hannah.
- Wkurzyło cię to? - Tak.
- A Claya? - Wszystkich wkurzyło.
- Sprawy się pogmatwały. - Myślisz, że Clay to wykorzystał,
- by zaatakować Bryce'a? - Nie.
Bił mnie. Clay chciał go odciągnąć, chciał mnie chronić.
Chyba Clay starł się z Bryce'em więcej niż raz
- w zeszłym roku? - A pan nie?
- Nie rozmawiamy o mnie. - Może powinniśmy?
Może powinniśmy mówić prawdę o Clayu
i jak ściągnął cię do Evergreen wbrew woli.
- Nie. Zabrał mnie z ulicy. - Zemścił się na Tylerze, na Courtney.
Chciał, by ludzie przyznali, co zrobili.
- Ty też? - Tak.
- Też. - Działa pod wpływem emocji.
Ściga ludzi.
Nieprawda.
Próbuje robić to, co należy. Wie pan to! Nie wiem, co pan chce...
To dobry człowiek.
Działa pod wpływem emocji, bo mu zależy!
A to więcej, niż robią tu wszyscy pozostali.
Uratował mnie.
Czy Porter naprawdę chciał dorwać Claya?
Rozesłał zdjęcie Tylera i porysował auto Zacha.
Chciał, by ludzie czuli to, co Hannah.
- Starł się kiedyś z tobą? - Nie.
Gdy usłyszał moją kasetę powiedział, że je spali, jeśli chcę.
Potem je upublicznił i naruszył twoją prywatność?
Nie! Najpierw mnie zapytał.
Ale potem naciskał,
byś poszła zeznawać?
Wierzył, że dam radę opowiedzieć moją historię.
- Naciskał cię? - Tak jak pan!
Gdybym nie opowiedziała mojej historii, nie aresztowaliby Bryce'a.
Czyli co? Cel uświęca środki i to, co zrobił, było w porządku?
Nie, to nie jest czarno-białe.
Chce pan z niego zrobić złego człowieka, ale wcale tak nie jest.
Historia dwojga ludzi może być wybuchowa.
Jeszcze pięć minut.
Jeśli zostanę, zmienię się w dynię.
I co wtedy?
Ale tak późno przyszłaś.
Nie było czasu na pokera.
Ledwie pogadaliśmy.
O ile pamiętam, nie przeszkadzało ci, że nie rozmawialiśmy.
To nie rozmawiajmy jeszcze trochę.
Wiem, ale dziś dzień prania.
Muszę włożyć ubrania do pralki, zanim mama wstanie.
Powiesz, że zaspałaś.
Powiesz, że pralka się zepsuła.
Nie wiem. Zawsze wierzy we wszystkie twoje kłamstwa.
Mama mi ufa,
bo jak mówię, że zrobię pranie, pilnuję, by to zrobić.
Wiem.
Tylko...
zawsze się martwisz mamą, a potem jakoś to załatwiasz.
- Nie miałem nic złego na myśli. - Wiem.
Zostań.
Potrzebuję cię.
Nie powinieneś.
Co zaszło między Porterem i Bryce'em?
Jezu!
Chyba powinniśmy porozmawiać.
Dlaczego?
Może mogę pomóc.
Chce mnie pan wrobić.
Myślisz, że to robię?
- By nie sprawdzili pana i pani Walker. - Już nas sprawdzili.
I chyba uznali, że mają już winnego,
czyli ciebie.
Ale nie wiedzą o panu i Brysie w jego domu, prawda?
Co o tym wiesz?
Wiem, że mieliście styczność.
Że rozmawiał pan z panią Walker, co z nim zrobić, a krótko później zginął.
Pewnie masz kilka pytań.
Jestem doradcą rodzinnym. Praca w terenie na studiach.
Zadzwoń, gdybyś chciał pogadać.
Myślałem...
nawet po tym wszystkim, że jest pan dobrym człowiekiem.
Że dba pan o dzieciaki.
Co się z panem stało?
Porter próbował mu pomóc.
Co? Skąd wiesz?
Widziałam Portera z dziennikiem. Bryce miał taki sam.
To nie przypadek. Porter mu go dał.
Czego to dowodzi?
Niczego. Póki nie przeczytasz.
- Co jest napisane? - Porter kazał mu prowadzić dziennik
jako terapię.
Ostrzegam, że nie wszystko ci się spodoba.
O tobie?
Tak.
I o Brysie. O tym, kim się stawał przed śmiercią.
Co z listem?
Nie wiem. Może Porter wie.
Dlaczego mi pomagasz, skoro masz mnie za zabójcę?
Nie wiem, co myśleć.
Wierzysz w najlepsze o Brysie, ale w najgorsze o mnie?
Obawiam się, że wierzę, że wszyscy jesteśmy zdolni do najgorszego.
Ty też?
Chciałam wierzyć, że Clay jest niewinny.
Bo jeśli Clay zabił Bryce'a,
zrobił to przeze mnie.
Był pan jego terapeutą?
Po odejściu z liceum, wróciłem na studia po magistra z prac społecznych.
Miałem praktyki w centrum wsparcia dla rodzin,
jak mówiłem.
Pani Walker mnie tam znalazła.
Konkretnie pana?
A prawdziwa terapia?
Bryce był już na trzech i wykiwał wszystkich.
Wiedziała, że mnie nie wykiwa.
Obydwaj chcieliśmy coś udowodnić.
- Dał mu pan dziennik? - Tak.
Spotkaliśmy się tutaj.
Dzięki.
Chcę, żebyś prowadził dziennik. Codziennie, póki pracujemy razem.
- Pamiętnik? - Niekoniecznie.
Myśli, rzeczy, które dostrzegasz.
Inwentaryzacja uczuć, nad czym chciałbyś pracować.
To...
Nie wiem, narysowany jest chaos.
Nie chaos, a labirynt.
To święty wzór.
W chaosie się gubisz. W labiryncie odnajdujesz siebie.
Jestem ciekaw.
Ostatnio u ciebie w domu
wyraziłeś się dość jasno,
że nie chcesz ze mną rozmawiać.
Co się zmieniło?
Chyba chcę być lepszy.
Chodzi o dziewczynę.
Chodzi do Claremont Prep.
Jest niesamowita
i już to spieprzyłem, bo nie wiem, jak być...
człowiekiem.
Rozumiem.
A o innych związkach to prawda?
Jak twoje relacje z mamą?
Czasami przyjmuje to, że jestem, czasami nie.
Myślisz, że to tylko od niej zależy?
Nie chciała mu pomóc. Nie, skoro zatrudniła pana.
Tak. Dzięki.
- Chodziło mi... - Wiem, o co.
Ale mu pomogła. I chciała, by był lepszy.
Ale napisała to.
Nie.
Ale list jest od niej. O tym, jak bardzo go nienawidzi.
„Zawsze był niegrzeczny.
Zostawiał ślady na białym dywanie.
Miewał napady furii w środku przyjęcia z kolacją.
Moczył łóżko na wakacjach
w pięciogwiazdkowym hotelu.
Wyrzucał nowe zabawki do śmieci
i mówił pokojówce, że ucieknie.
A teraz całkiem zrujnował sobie życie.
Ojciec go nie chce.
Koledzy z klasy go nienawidzą.
Reszta świata uważa go za potwora.
Ale jestem jego matką, więc powinnam odłożyć na bok jego zachowanie
i przyjąć go, choć nikt inny nie chce.
Ale tak naprawdę nigdy go nie kochałam,
bo zawsze był tylko ciężarem i wstydem,
i moje życie byłoby bez niego lepsze".
Powiedz, co teraz czujesz.
Przez to jestem...
chyba smutny.
Gdy dorastałem, rodziców nie było.
Zbyt często.
W liceum myślą, że to fajnie,
bo możesz imprezować kiedy chcesz.
Ale jak jesteś dzieckiem, jest kurewsko samotnie.
Dobrze by było, gdybyśmy spotkali się z twoją mamą,
skoro napisałeś to z jej perspektywy.
Może to brzmi onieśmielająco,
ale chciałbyś jej to przeczytać?
Nie narusza pan tajemnicy lekarskiej?
On nie żyje. A ja nie jestem lekarzem.
Masz jego dziennik
i list, który napisał.
Proszę się nie spieszyć. Ma się pani nad czym zastanowić.
Wiem, że między nami nie było lekko.
Ale nie sądziłam, że myśli w ten sposób.
Chce mu pani powiedzieć, co do niego czuje?
Twój ojciec i ja
zawsze chcieliśmy dać ci to, co najlepsze.
Tak okazywaliśmy, ile dla nas znaczysz.
Chyba tak mnie wychowano.
Więc to wina dziadka?
Teraz słuchasz.
Proszę mówić.
Chyba dorastając,
nie wyobrażałam sobie siebie jako matki.
Częściowo przez to, jakich miałam rodziców,
w jakim domu dorastałam.
To była trudna ciąża.
Nie byłam gotowa.
Chyba chciałam tylko urodzić, żeby było po wszystkim.
A potem,
gdy się urodziłeś,
wpadłam w depresję.
I zanim z niej wyszłam,
już mnie nie potrzebowałeś.
Odrzucałeś mnie.
Wszystkie obawy o tym, że będę złą matką...
potwierdziły się.
Wiem, że to niedorzeczne.
Mały chłopiec,
którego powinnam była tulić i kochać.
A nie wiedziałam jak.
Bryce, co teraz czujesz?
Nie wiem.
To nic złego.
Tak naprawdę nie obchodziły mnie...
pieprzone białe dywany,
a to właśnie pamiętasz?
To mi łamie serce.
Bryce i jego matka pogodzili się.
Wspomniałeś o dziewczynie z Claremont.
Tak.
Jest naprawdę wspaniała.
Nie chcę jej skrzywdzić.
Fizycznie czy emocjonalnie?
Nie wiem... Nie chcę zrobić niczego źle.
Chcę być lepszy dla niej.
Ale nadal masz te natarczywe myśli?
Kilka razy się kochaliśmy.
Chce być na górze i to fajne, ale...
Robimy to
i nie mogę pozbyć się myśli
o byciu na niej, zmuszaniu jej albo...
duszeniu.
Nie chciałem tego i nigdy nie będę chciał, słowo!
Ale nie mogę pozbyć się tych myśli.
To popieprzone.
Nie powinieneś się z nikim teraz spotykać.
Ani uprawiać seksu. Nie jesteś gotowy.
Ale ta dziewczyna jest inna.
Sprawia, że jestem lepszy.
Nie, ona tego nie zrobi.
Tylko ty możesz.
Musisz rozpocząć terapię.
Musisz uporać się z pewnymi kwestiami emocjonalnymi
terapią poznawczą.
Mogę polecić ci takie miejsca.
Zawsze będę popierdolony?
Będę gwałcicielem do końca życia.
Nie będę lepszy.
Nie uważam tak.
Dałem mu adresy ośrodków,
ale, z tego co wiem, nie skorzystał.
Zerwał z nią?
Z tą dziewczyną?
Nie wiem. To było nasze ostatnie spotkanie.
Jeśli nie ma pan nic do ukrycia,
dlaczego wystawia mnie pan glinom?
To nie tak. Chcieli, bym im pomógł znaleźć argumenty.
Ale znam cię
i sądzę, że znam twoje serce.
Wezwałem tych, o których myślałem, że będą za tobą.
I nie pomyliłem się.
Mam panu wierzyć?
- Że chciał pan pomóc? - Twoja wola.
Wiem, że ciężko komuś zaufać,
ale są ludzie po twojej stronie.
I jest jeszcze coś.
Gdy rozmawiałem z Tylerem,
coś się w nim zmieniło od zeszłego roku.
Wiele przeszedł.
Zauważyłeś nagłą zmianę w zachowaniu?
Zauważyłeś coś takiego?
- Nagłą zmianę? - Przeszedł uraz.
Założę się, że Montgomery de la Cruz miał z tym coś wspólnego.
Uważaj na niego, dobrze?
Będę. Obiecuję.
Powiedziałem prawdę.
Nie całą, ale prawdę.
Że jesteś dobrym człowiekiem.
Dzięki.
Jasne.
Jak się czujesz? Wszystko gra?
Raczej tak. Dlaczego pytasz?
Przepraszam, że ostatnio byłem nieobecny.
Masz swoje sprawy.
Właśnie.
Czy Monty coś ci zrobił?
Co? O co ci chodzi?
Myślę, że coś się stało i nie powiedziałeś nikomu.
Może zeszłej wiosny?
Nie.
Raczej nie. Z kim gadałeś?
Pan Porter...
coś dziś dostrzegł.
Ale ja też coś widzę.
Nie chcesz, by cię dotykano.
Nie korzystasz z łazienki.
Chciałeś umrzeć.
O co chodzi?
Nie mogę.
- Nie mogę. - Dobrze. Nie musisz.
Ale możesz.
Wiesz, prawda? Wiesz, że mi zależy.
I możesz mi wszystko powiedzieć.
Ja...
byłem...
Byłem w łazience...
gdy wróciłem z rozgrywek.
Wszedł Monty i...
Był zły o boisko i...
uderzył moją głową o lustro nad zlewem.
Potem on, Taylor i Kenneth...
przytrzymali mi głowę w toalecie.
A...
Monty...
Wziął mopa i...
Ściągnął mi spodnie i włożył...
go we mnie.
I...
wciskał go
we mnie...
i wyciągał, aż...
krwawiłem.
I...
Zostawili mnie na podłodze.
Boże!
Jezu.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Chyba...
Chcę cię teraz przytulić.
Mogę cię objąć?
Już dobrze.
Dziękuję.
Chcesz komuś powiedzieć? Komuś dorosłemu?
Powiedziałem Bryce'owi.
Bryce'owi?
Przyszedł do mnie jakiś czas temu.
Chciał wiedzieć, co zrobił Monty.
Odważyłem się, by powiedzieć.
Był w szoku.
Naprawdę się wkurzył.
Zapytał, czy chcę, by mi pomógł.
Bryce zaproponował pomoc?
Zostawił mi wiadomość
tuż przed śmiercią.
Tyler, mówi Bryce. Walker.
To, o czym rozmawialiśmy... Zajmę się tym.
Będzie dobrze. Trzymaj się, stary.
Jeśli poszedł do Monty'ego...
i zagroził, że go wyda... Musimy komuś powiedzieć.
Nie! Proszę, nie.
Nie mogę.
Nie. Jasne, że nie.
Nie musisz mówić, póki nie jesteś gotów.
Ale poproś o pomoc, jeśli jej potrzebujesz.
Dobrze?
Proszę.
Dobrze.
Jeszcze cię nie zgarnęli?
Nie, ale mam nadzieję, że idą po ciebie.
Co to, kurwa, znaczy?
Gdzie byłeś po wiecu? Bryce z tobą rozmawiał po meczu?
Coś się stało?
O czym ty mówisz? Byłem z chłopakami.
Upiliśmy się u Charliego.
Gliny już to sprawdzały.
To ty masz kłopoty.
Ale nic nie zrobiłem i wiesz to.
Tak? A ja co, kurwa, zrobiłem?
Jeśli chcesz oczyścić swoje imię, musisz szukać bliżej domu.
Wiesz, że Bryce i Justin się pobili?
Nie wiesz, o czym mówisz.
Myślisz, że go znasz,
ale bawi się tobą tak, jak Bryce'em.
To właśnie robi.
I zaprowadzi cię prosto do więzienia.
Gówno prawda!
Justin goli się elektryczną maszynką?
Chyba tak. Bo co?
To po co mu pianka do golenia w torbie?
Sprawdź to.
Komu ufać? Komu wierzyć?
Wciągnęli w to Tylera, Jessicę, wszystkich.
Brudna sprawa.
Pan Porter powiedział, że większość mnie broniła.
Chciał, by mówili o mnie dobre rzeczy.
- Kto wie, czy to prawda. - Cholera!
To prawda.
Próbował mnie wkurzyć,
a potem się uśmiechnął i pokiwał głową.
Nie wiedziałem dlaczego, a teraz wiem.
Mogli próbować cię bronić, Clay,
ale to, co powiedzieli o tobie i Brysie, nadal można wykorzystać przeciw tobie.
Zbierają dowody i działają szybko.
- Musimy podjąć kolejne kroki. - Co to znaczy?
Skoro nie ma innych podejrzanych, musimy się skupić na obronie.
Musimy być przygotowani.
Montgomery de la Cruz.
Muszą go sprawdzić. Ma z tym coś wspólnego.
Dlaczego tak sądzisz?
Nie mogę.
Nie mogę powiedzieć, ale wiem.
Dlaczego nie możesz?
Clay, jeśli wiesz coś o kimś,
kto mógł brać w tym udział, teraz pora powiedzieć.
Ktoś to zrobił.
To nie ja.
Więc kto?
Clay wrócił do punktu wyjścia.
Ale niezupełnie.
Wiedział, że Monty miał motyw,
że miał problem z Bryce'em.
ŻEL DO GOLENIA
Ale Monty nie był jedyny.
OKSYKODON
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Liliana Reguła