Dla każdego.
- Dzięki. - Miłej zabawy.
- Proszę bardzo. - Tak!
Od razu robi się weselej!
Brawa dla Orkiestry Dętej Liceum w Hawkins!
Mam nadzieję, że dobrze się bawicie.
Dobrze się bawicie?
Nie słyszę!
Dobrze się bawicie?
Wiedzcie, że nie oszczędzaliśmy,
by zapewnić wam najlepszą rozrywkę, jaką da się kupić!
Nie wystawiamy rąk.
Tatuś już nie wyjdzie.
Czemu lubicie mnie torturować?
- Bo to frajda. - Właśnie, tato. To frajda.
No to jedziemy.
O rety.
Dosyć tego gadania.
Kto chce zobaczyć fajerwerki?
Stać was na więcej.
Kto chce zobaczyć fajerwerki?
Dlaczego stoimy?
Bo Jimmy dostał piątaka.
Co?
Proszę cię, to najlepsze miejsca.
Najlepsze miejsca.
Szczęśliwego Czwartego Lipca!
- Ale śliczne, co? - Tak!
Mamo, drzewa.
- Tak, kochanie? - Drzewa się ruszają.
Czemu patrzysz na drzewa?
Spójrz na fajerwerki.
Ale ten był wielki!
NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ SIÓDMY UKĄSZENIE
Powiedział, że coś budował.
Że robił to dla mnie.
Budował coś...
- Mówi o złupionych? - Na pewno.
Zbiera armię, tak jak mówiliśmy.
Ale nie chce się roznosić dalej.
Tylko pokonać Nastkę.
Rok temu zamknęła mu przejście.
To musiało go wkurzyć.
I to grubo.
Łupieżca umysłów wie, że tylko ona może go powstrzymać.
- A jak ją usunie... - To koniec.
Powiedział też, że wszystkich was zabije.
Milusio.
Słyszycie to?
To tylko fajerwerki.
Billy...
Powiedział ci to wszystko w tym pokoju?
Wie, że tu jesteśmy.
Jezu, zwolnij.
Co to ma być, wyścig Indy 500?
Nie, to Indy 300.
- Nie, ofermo, tam jest 500! - Nie, 300!
No to milion.
- Co im jest? - Nie wiem.
- Dustin, uważaj! - Cholera!
Żyjecie tam?
Nic im nie jest.
Chodźcie, musimy lecieć.
- Idziemy! - Szybko, wysiadka!
- Idziemy. - Raz kozie śmierć.
Ale kanał.
- Jakbyś surfował. - Właśnie!
- Wyglądają na pijanych. - Jakim cudem?
Mam wrodzony talent, obczaj.
Kraksa!
- Jest rozpalony. - Sam jesteś.
- Czekaj, Steve. - Boże, nie.
Ma rozszerzone źrenice.
Może go odurzyli.
Steve, naćpali cię?
Który to już raz, tato? Ja nie ćpam, to tylko marihuana.
To nie jest śmieszne. Co ci zrobili?
Umrzesz nam tutaj?
Wszyscy umrzemy, mój dziwny, mały kumplu.
Pytanie tylko jak i kiedy.
Będą nas szukać,
więc mów, gdzie zaparkowałeś.
Możemy się zatrzymać przy knajpkach?
- Zabiłabym za hot doga na patyku. - No dobra.
Dostaniecie tyle żarcia, ile chcecie,
ale tylko jeśli powiesz, gdzie auto.
Auto odpada.
- Co? - Zabrali kluczyki.
Ruscy mi je zabrali.
Dawno temu.
Ale wtopa, co?
Boże, jakie pyszne!
Steve, czujesz powietrze?
Czuję!
- Stać! - Szlag, w nogi!
Szybko!
- No dobrze! - Czemu uciekamy?
Dobra, niech tak stoi.
Odsuńcie się od okien.
Jest blisko.
Dokąd poszedł?
Jasny gwint.
Nastka!
Pomocy!
Nancy, strzelaj!
Lucas!
Ciągnijcie!
Nastka, jesteś cała?
- Szybko, chodu! - Biegiem!
- W nogi! - Pospieszcie się!
Wychodzimy!
- Już! - Chodźcie.
Biegiem!
Szybko!
Chodźcie!
Jedź!
- Dokąd idziemy? - Zaufajcie mi.
Czysto.
Co ci mówiłem?
Sto czterdzieści na godzinę!
Chodźcie.
Przeniesienie w czasie nastąpiło o 1.20!
Siadać!
To za blisko!
- Do kitu te miejsca. - To nie oglądajcie.
- Ale chcemy. - To oglądajcie!
Przepraszam.
Pod żadnym pozorem stąd nie wychodźcie.
Dobra, tato.
Właściwe pytanie brzmi: „Kiedy oni są?".
Einstein właśnie został pierwszym podróżnikiem w czasie.
Przepraszam.
Wysłałem go w przyszłość...
Oficjalnie ogłaszam, że nie będę miał dzieci.
- Co tu robimy? - Kryjemy się.
Spuszczamy parę. Jak Oswald.
Znaleźli go w kinie i zastrzelili.
Tydzień później.
Ale jego plan nie wypalił.
Bo go wrobili.
- Co? - Był kozłem ofiarnym.
Chyba żartujesz.
Musimy stąd wyjść.
Pilnuj Dyludyludiego i Dyludyludama.
- Niech się stąd nie ruszają. - A ty dokąd?
Poszukam transportu.
Uwaga!
- Co się dzieje? - Nie mam pojęcia.
Zbudowałeś wehikuł czasu?
- Co on mówi? - Pokazuje mi, gdzie jest klucz,
który wyłącza maszynę.
- Poprawka, dwa klucze. - Zasada dwóch par oczu.
- Co to jest? - Dwie osoby, dwa klucze, jak do...
broni nuklearnej.
Klucze przechowują w sejfie.
Żeby go otworzyć, trzeba wprowadzić stałą Plancka.
- Co takiego? - Stałą Plancka.
- To słynna liczba. - Zdobędziemy klucze
i wyłączymy maszynę.
Tak powiedział.
To nie może być trudne. Damy radę.
Słyszałaś, jak mówił, że to forteca nie do zdobycia?
Ale musi być jakieś wejście.
Tak, nasze wojsko.
- Już jadą! - Tego nie wiemy,
bo ochrzaniłaś ich jak na wywiadówce i się rozłączyłaś.
Więc nie wiemy, co się dzieje,
bo teraz... zaraz, co my właściwie...
No tak!
Jedziemy ratować nasze dzieci
przed złym festynem na Dzień Niepodległości!
Jeśli nie dajesz rady, to zawróć, ale najpierw mnie wysadź.
I co niby zrobisz?
Pójdziesz pieszo do Hawkins?
Zrobię wszystko, byle z dala od ciebie!
Dzieci!
Wasze niekończące się sprzeczki były zabawne,
ale zmęczyliście temat, a przed nami szmat drogi.
Więc może przestańcie chrzanić
i przyznajcie, że czujecie do siebie pociąg seksualny.
Grubo się mylisz, kolego.
Darujcie sobie!
Tak, to brutal, wiem.
Przypomina ci o nieudanym związku,
a ty chciałabyś się ustatkować z jakimś miłym facetem,
ale przyznaj, chciałabyś wiedzieć, jaki jest w łóżku.
A ty...
Jesteś wielkim dzieciakiem, który udaje twardziela,
zamiast okazać emocje,
bo ostatnim razem, gdy się otworzyłeś, złamano ci serce. Auć.
Zamiast przyznać się do tych uczuć, odstawiacie ze sobą
ten otępiający i prostacki taniec godowy.
Więc błagam, ze względu na mnie
skończcie na siebie fukać albo zatrzymajcie wóz, zdejmijcie ciuchy
i miejcie to już z głowy!
O co chodziło?
Powiedziałem, że powinni uprawiać seks.
A nie uprawiali?
Nie.
WITAMY W INDIANIE JEDŹ BEZPIECZNIE
Posadźcie ją.
Już dobrze.
Pokaż.
Cholera.
Co robisz?
Oczyszczam ranę.
Nie, trzeba zatamować krwawienie, potem czyszczenie, dezynfekcja i bandaż.
Jeżdżę na desce, to wiem.
Mike, przytrzymaj.
Mocno przyciskaj, jasne?
- Potrzebujemy wody i mydła. - Dobra.
Coś się przyda?
Nie, przynieś ścierkę i miskę.
- Miskę? - Lucas.
- Chodź. - Dobra.
- Co ci to przypominało? - Potwora ze szpitala.
- Tylko większego. - I to sporo.
Tom i Bruce połączyli się w jedno.
A Driscoll mówiła, że chce wrócić do źródła...
Myślisz, że ona tam jest?
Może.
Może Heather i Janet też, i Bóg wie, kto jeszcze.
Nie wiem, jak to zabijemy, ale jak się uda...
- Zabijemy złupionych. - I to zakończymy.
Może.
Wiem tylko, że potrzebujemy Nastki.
Miska...
- Czemu nie ma ich przy płatkach? - Nie wiem.
Do czego jeszcze używa się miski?
Nie wiem.
O kurde.
FAJERWERKI
Pomiot szatana.
Puszczałeś kiedyś takie?
Nie. Dobre są?
- Mało powiedziane. - To nie jest miska.
Nie, to coś lepszego.
Nie bez powodu są tylko dla dorosłych.
Ten skurczybyk zawiera 150 ziaren prochu.
Czarnego prochu.
Zwiąż ze sobą takie dwa, a będzie mocniejszy od M-80.
Pięć takich...
da nam laskę dynamitu.
Chcecie zabić potwora fajerwerkami?
A masz lepszy pomysł?
Tak, Jedenastkę.
Z takim monstrum przyda się jej pomoc.
O Boże.
Trzymaj.
Boli cię?
Nie aż tak.
Zostanie ci wypaśna blizna. Będziesz wyglądać kozacko.
Czadersko.
Właśnie, czadersko.
Nastka...
Tak?
Chciałem ci coś powiedzieć.
Po zerwaniu...
jest mi ciężko.
Podoba mi się to, że przyjaźnisz się z Max.
Ale na początku byłem zazdrosny i zły.
Dlatego mówiłem te głupoty.
Chciałem cię mieć tylko dla siebie.
Teraz wiem, że to niesprawiedliwe. I samolubne...
Przepraszam.
Nigdy wcześniej do nikogo czegoś takiego nie czułem...
i...
Podobno od tego się wariuje.
Od czego się wariuje?
Słyszałaś kiedyś takie słowo...
Tak się mówi...
Że od tego się „wariuje"...
- „Dziewczyny"? - Nie dziewczyny.
- „Chłopcy". - Chłopcy też nie.
- To takie uczucie albo... - Uczucie...
No takie... Starzy ludzie tak do siebie mówią.
Starzy ludzie?
Chcę tylko powiedzieć,
że po prostu...
Wiem, że...
Powtarzam, kod czerwony.
- Dustin? - Mike?
- Dustin! - Mike!
Boże, słuchaj. Wiem, że mnie nie było,
ale nie dlatego, że byłem zły. Chociaż byłem zły.
Utknąłem pod ziemią w tajnej rosyjskiej bazie.
Dustin, mówisz za szybko, nie rozumiem.
To brzmi jak obłęd, ale Rosjanie zinfiltrowali Hawkins.
Cholerni Rosjanie!
Używają... żeby otworzyć przejście.
Dustin, zrywa cię.
Ścigają nas, nie mamy jak uciec. Przyjedźcie po nas. Nancy może prowadzić?
Będziemy...
Dustin, sygnał się tnie.
- Mike? - Dustin, jesteś tam?
Mike, słyszysz mnie?
Dustin...
Cholera, tylko nie teraz, proszę. Mike!
- Dustin! - Mike!
Co jest?
Masz jakieś baterie? Paluszki?
Na co mi baterie?
Ja zawsze noszę.
To w czym problem?
- Potrzebuję ośmiu. - Ośmiu?
Szlag. No to przechodzimy do planu B.
A jaki jest plan B?
Gdzie oni są?
Rewelacja.
No więc nie byłam tam jakby w pełni skupiona,
ale jestem prawie pewna,
że matka próbowała puknąć własnego syna.
Ta laska była matką Alexa P. Keatona?
Jestem pewna.
Ale są w tym samym wieku.
Bo on się przeniósł w czasie.
Skąd tytuł Powrót do przyszłości?
Bo musi wrócić w przyszłość,
bo jest w przeszłości.
Przyszłość to teraźniejszość, czyli jego czasy.
Co?
Nie, moja kolej. Już się napiłeś.
Ej, Robin.
Obczaj to.
Patrz.
Ten sufit jest taki piękny.
Zostań, przejrzyj plany ze Smirnoffem.
- Pomogę szukać. - Przestraszysz dzieci.
- Jeśli pijesz do tego, co... - Siedź, Freud!
Słyszysz? Nie ruszaj się.
Mów, co chcesz o Klinie,
ale imprezy to on umie robić.
Przepraszam za niego.
- Za Larry'ego? - Za Murraya.
To chory facet, który lubi wkurzać ludzi.
Więc nie dajmy się wkurzyć.
- Ja się nie dałam. - Ale jakaś taka cicha jesteś.
- Chcę znaleźć dzieci. - No tak.
No to spróbuję.
Dziękuję. Proszę bardzo.
Burmistrzu!
Jeszcze jedno.
Szeroki uśmiech. No i pięknie.
- Uważaj! - Miłego świętowania, fiucie!
Odbierzcie, wy komusze dranie!
- Cicho. - Przepraszam.
- Jak możesz to pić? - Bo jest pyszna.
Co?
To jak z Coś Carpentera.
Oryginał to klasyk, nikt w to nie wątpi.
Ale remake...
Słodszy, odważniejszy,
lepszy.
Zwariowałeś.
Więc wolisz oryginalne Coś?
Nie mówię o filmie, tylko o nowej Coli.
Idea jest ta sama.
A właśnie, że nie.
Jest taka sama.
- Wcale nie. - Wcale tak!
Przepraszam.
Znalazłaś go?
W kinie?
Tak się przejął tym przejściem, że poszedł obejrzeć film?
- To ma sens. - Mówił „przejście", a nie „szczęście"?
- Jak w „Miałem szczęście". - Słyszałam „przejście".
To dlatego łupieżca wciąż żyje.
- Musimy je zamknąć. - I potwór zdechnie.
A jeśli nie, mamy fajerwerki Lucasa.
Proszę, śmiej się z mojego planu, Max.
Chcę usłyszeć, jak kpisz, bo ciągle we mnie wątpisz.
- Żałosny ten plan. - Udowodnię ci, że się mylisz.
Sufit już się nie kręci.
U ciebie też?
O kurde.
Przestał.
Myślisz, że to wyrzygaliśmy?
Może. Zapytaj mnie o coś.
Przesłuchaj mnie.
Jak chcesz, dobra.
Kiedy ostatnio zlałaś się w gacie?
Dzisiaj.
Co?
Kiedy ruski doktorek wyjął piłę.
O mój Boże.
Ale tylko troszkę.
Wciąż w nas to siedzi.
- Moja kolej. - Dobra.
Wal.
Czy byłeś kiedyś...
w kimś zakochany?
Tak, w Nancy Wheeler. Pierwszy semestr ostatniej klasy.
O mój Boże.
Taka sztywniara.
Nie do końca.
Wciąż się w niej podkochujesz?
- Nie. - Czemu nie?
Znalazłem kogoś, kto jest dla mnie lepszy.
Wariactwo.
Od kiedy Dustin wrócił, wciąż powtarzał: „Musisz znaleźć swoją Suzie".
Kim jest Suzie?
Jakaś laska z obozu, chyba jego dziewczyna.
Tak szczerze, to nie do końca wierzę, że istnieje.
Ale nie o to tu chodzi.
Chodzi o to, że ta dziewczyna, która mi się podoba,
to ktoś, z kim nawet nie rozmawiałem w szkole.
Właściwie nie wiem czemu.
Może dlatego, że Tommy H. by mnie wyśmiał
albo nie zostałbym królem studniówki.
To głupie. Dustin ma rację, to tylko stek bzdur.
Już od dawna powinienem się z nią przyjaźnić.
Po pierwsze jest przezabawna.
Tego lata często się śmiałem,
pierwszy raz od bardzo dawna.
I jest mądra.
Mądrzejsza ode mnie.
Potrafi łamać tajne rosyjskie szyfry...
Nigdy kogoś takiego nie znałem.
Robin?
Robin, przedawkowałaś?
Nie.
Wciąż żyję.
Podłoga jest ohydna.
Już mam na koszulce krew i rzygowiny.
Co sądzisz?
O czym?
O tej dziewczynie.
Brzmi super.
Jest super. A ten gość?
Myślę, że coś przyćpał i nie myśli jasno.
Tak? Jak dla mnie myśli jaśniej niż zwykle.
Wcale nie.
Słuchaj...
on nawet nie zna tej dziewczyny.
A gdyby ją tak naprawdę poznał,
chyba nie chciałby się z nią przyjaźnić.
To nieprawda. Niemożliwe.
Posłuchaj mnie, Steve.
Zadziwia mnie to do głębi,
ale lubię cię.
Naprawdę cię lubię.
Ale nie jestem jak twoi znajomi.
I nie jestem jak Nancy Wheeler.
Robin, właśnie dlatego cię lubię.
Pamiętasz, co mówiłam o lekcjach pani Click?
Że byłam zazdrosna i miałam obsesję?
Tak.
To nie dlatego, że się w tobie kochałam.
Po prostu...
ona się ciągle na ciebie gapiła.
Pani Click?
Tammy Thompson.
Chciałam, żeby patrzyła na mnie.
Ale nie mogła oderwać oczu od ciebie
i twoich durnych włosów.
Nie rozumiałam tego,
bo kruszyłeś bajglem po całej podłodze.
Zadawałeś głupie pytania i byłeś dupkiem.
Wcale ci się nie podobała.
Wracałam do domu i krzyczałam w poduszkę.
Ale Tammy Thompson to dziewczyna.
Steve.
Tak?
- Jasny gwint. - Właśnie.
Jasny gwint.
Steve...
Przedawkowałeś?
Nie, tylko...
myślę.
W porządku.
No tak.
Tammy Thompson jest ładna i w ogóle, ale...
Straszny z niej pustak.
Wcale nie.
Ależ tak. Chce zostać piosenkarką,
przeprowadzić się do Nashville.
- Ma marzenia. - Nie potrafi utrzymać nuty.
Słoń jej na ucho nadepnął. Słyszałaś ją?
Za każdym razem...
Zamknij się.
- Nie brzmi tak. - Identycznie.
- Świetnie ją udaję. - Nie brzmi tak.
- Brzmisz jak Muppet. - Ona brzmi jak Muppet!
Jak Muppet podczas porodu.
- Dokładnie. - Wiem.
Co, do diabła?
Po co to wszystko?
Przekręcanie kluczy jest jak wyłączanie samochodu.
Ale samochód wciąż działa, tak?
Tak.
A chcesz, żeby działał czy żeby eksplodował?
Żeby eksplodował.
Dobrze, więc zrób to.
Tylko nie bądź obok, gdy to się stanie. Nie będzie miło.
Zamieni ludzi w pył.
A potem...
będzie po wszystkim.
A ja dostanę wasze obywatelstwo i dołączę do zabawy, tak?
A kto mówi, że do tego trzeba być Amerykaninem?
Bardziej amerykańsko już nie będzie, przyjacielu.
Tłuste żarcie, wstrętna dekadencja,
ustawione gry...
Proszę 15 kuponów.
- Te gry są ustawione? - Tak.
A nie wyglądają.
O to chodzi, drogi Aleksieju.
Mają oferować iluzję sprawiedliwości.
Ale to wszystko oszustwo, przekręt,
żeby więcej kasy trafiło do kieszeni bogaczy.
To właśnie jest, przyjacielu...
Ameryka.
Ale...
spróbuj sobie.
Dokąd idziesz?
Znaleźć dla nas coś, co przypomina jedzenie.
Karen.
- Cześć, Karen. - Joyce!
- Jak miło cię tu widzieć. - Gdzie są dzieci?
Nie widziałam ich. Jeszcze nie przyszły.
Wasza trójka – pod ścianę!
Gdzie są?
Ostatnio ciężko mi to spamiętać.
Byli u Dustina, potem u Lucasa,
- u Max. - Max...
Wiecie, jak to jest. Wakacje!
Pewnie gdzieś rozrabiają.
Ostatnie ostrzeżenie. Pod ścianę!
Zatrzymaj to.
Chyba śnisz, Magnum.
Ruszamy!
Zaczyna się!
O ja cię kręcę.
Drogi?
Tam, dokąd jedziemy, drogi nam niepotrzebne.
I...
wtapiamy się.
Był taki dobry!
- Kurczę, udało się. - No pewnie, że tak!
Trzeba wsiąść do autobusu z resztą plebsu i, domku, nadchodzimy.
- Dustin? - Co?
- Lepiej nie idźmy do ciebie. - Czemu?
Mogłem im zdradzić twoje nazwisko.
- Co z tobą? - Byłem odurzony.
- No i? - No i?
Trzeba się powstrzymać. Przetrzymujesz to jak mężczyzna.
Tobie łatwo mówić.
Ludzie?
Przepraszamy za kłopot. Miłego wieczoru.
Odwrót.
Szlag!
Dobra.
Szybko, jazda.
Trzy zielone.
Rzutka numer cztery.
Jeden balon do wielkiej nagrody.
Da pan radę!
Mamy zwycięzcę!
Podejdźcie! Panie i panowie, zapraszamy po kupony!
Kolego!
Patrz!
Nie są ustawione.
Zdrajca.
Aleksiej!
O Boże. Chodźmy.
Ostrożnie.
Przyciskaj.
Wezwę pomoc.
Jim!
Dopadli Aleksieja!
Musimy uciekać.
Co?
Szybko.
Dziwna z nich para, nie?
Jest takie powiedzenie
o potworach i amatorach.
Kto chce hot doga?
Znajdź Murraya, lećcie do wozu i przyjedźcie tutaj.
Dobra.
Wchodzi do Big Top, północno-wschodnia strona.
Zapraszamy, panie i panowie.
Odbierzcie kupony do Big Top...
Zabierzcie stąd dzieci! Policja!
Zabierzcie je stąd, już!
Ośmielisz się wkroczyć do jaskini horrorów?
Nie wiadomo, co odkryjesz za rogiem.
Nie okazuj strachu w obecności tygrysa,
bo nigdy nie wyjdziesz stąd żywy.
Aleksiej...
O mój Boże...
Poszedłem tylko na chwilę po corn doga.
Po durnego corn doga.
Boże.
O nie.
Vasilev, jesteś tam?
Zgłoś się!
Co robisz?
- Larry. - Joyce.
Brawo, paniusiu!
Cześć!
Towarzyszu.
Odwal się.
Cholerny sukinsyn!
Gazu, jedź!
Aleksiej?
...na niższym piętrze.
Tłumacz!
Powtarzam, znaleźliśmy dzieciaki.
Wciąż są w centrum handlowym, na niższym piętrze.
Zablokujcie wszystkie wejścia.
Powtarzam, zablokujcie wejścia.
Wszyscy do mnie.
Znalazłem ich.
Co, do diabła?
Rzuciłaś nim jak resorakiem!
- Lucas? - Co ty tu robisz?
Ich pytaj, to ich wina.
Zgadza się, totalnie nasza wina.
- Co się stało z autem? - Nastka ma supermoce.
- Co? - Rzuciła nim siłą umysłu.
- Nadgonisz. - To jest Nastka?
- Kto to Nastka? - A kim ty jesteś?
- Robin, pracuję ze Steve'em. - Złamała tajny szyfr.
Tak odkryliśmy Rosjan.
Jakich Rosjan?
- Tych Rosjan! - To byli Rosjanie?
- Niektórzy. - O czym wy mówicie?
Nadałem kod czerwony.
- Nie rozumiałem, co mówisz! - Cholerna bateria!
Ile razy ci mówiłem o bateriach?
Ale się udało, tak?
Udało? Prawie zginęliśmy.
- A jednak nie. - Za to było blisko.
Ci Rosjanie pracują dla rosyjskiego rządu?
Czego nie rozumiesz? Nie mówię po angielsku?
- To Czerwony świt na całego. - To nie ma nic wspólnego z przejściem?
Ma wszystko wspólne z przejściem.
Nastka!
- Co jej jest? - Co się dzieje?
Moja noga.
Noga.
- Zdejmij to. - Dobra.
Nastka!
Co ci jest?
Nastka!
Napisy: Magdalena Adamus