Wat voorafging:
Dit is een vriendin van me.
Ik wil naar Medic One. -Ik ga akkoord.
Dat mag nooit meer gebeuren.
Krabbel je terug? -Jij praat met je collega's.
Vrienden. -Ondergeschikten.
Je moet het vieren.
Ik los het op. -Nee, dat doe ik.
Zij was alles voor me. Ik praat niet meer met je.
Ik wil dat je een gezin gaat stichten. -Nu moet ik wat dates plannen.
Als het gevaar dichterbij komt, moet je kiezen.
Waar richt je je aandacht op?
Alles in orde? -Sorry, dat gaat automatisch.
Ik weet wat je doet. Hoe kwam je daar zo bij?
Hoe ga je verder?
Ik weet niet of het m'n lot was. -Hou je het hierbij?
Ren je weg? Verstop je je?
Hoe lang hou je het vol bij de brandweer?
Of blijf je waar je bent?
Het is m'n werk. -Je wou toch wel meer?
Al is er niets mis met de brandweer.
Je kunt ook andere kanten op. -Waarom zou ik?
Als je het branden blussen zat bent, zoek je toch vastigheid?
Zei m'n moeder dat? -Wat een sterke vrouw.
Een inspiratie. -Jouw moeder.
Ik hou van haar.
Ik wil graag... -De rekening?
Daar hou ik van.
Pas op voor de koffie. -Laat maar.
Je moet het eerst nog proeven.
Ik heb m'n melkopschuimer voor op reis gebruikt.
Zie je wel? -Ik kan er ook een kopen...
zodat we bij mij van cafeïne kunnen genieten als de zon ondergaat.
Pruitt. -Nu overhaast ik het.
Je bent direct, dus ik draai er ook niet omheen.
Ik ga niet iedere avond bij jou naar de zon zitten kijken.
Ik wil er met jou naar kijken, maar dan vanaf een cruiseschip.
Alaska, Tahiti, Griekenland...
of bij m'n zoon thuis in Oregan. Ken je de zonsondergangen daar?
Nee. -Ze zijn adembenemend.
Ik heb heel lang alleen maar voor de brandweer geleefd.
Daarom kon ik hier nooit weg. -Dat kun je dan nu veranderen.
Er is om kwart voor acht een vlucht naar Kauai met Hawaii Air.
Zullen we die nemen? Dan vieren we de verkoop.
Papa, heb je even? Ik wou...
Dit is Reggie. -Makelaar Reggie.
Dan ben jij vast Andy. Aangenaam.
Ik wou afscheid nemen van het huis, maar ik kom blijkbaar ongelegen.
Koffie? Reggie heeft een melkopschuimer.
Ik heb geen tijd voor melkschuim. Ik moet aan het werk. Tot ziens.
Dat klonk niet allergie-onschuldig. Als je zo niest, moet je naar huis.
Nee, het was zomaar een nies.
Ga nou. -Ik wil niet naar huis.
Daar ligt een van Ripley's shirts.
Hij had hem laten liggen en hij ruikt zo lekker, maar wat nu?
Ik weet niet wat ik ermee moet doen. -Een belangrijke keuze...
dus je moet naar huis. -Ik kan hem teruggeven...
maar ik wil niet met hem praten, want dan zegt hij iets akeligs.
Dat wil ik niet horen want dan zeg ik iets akeligs...
en ik wil het shirt houden. Weet je hoe het ruikt?
Soms is het moeilijk om iemand los te laten...
en als je lang bij elkaar bent, wordt het moeilijker.
Bedoel je dat het shirt weg moet, of dat Ripley weg moet?
Moet ik het direct uitmaken? -Dat zei ik niet.
Je zegt maar wat, sproetenman.
Dat is verwarrend voor een vrouw die koorts heeft.
Ga naar huis voordat je iedereen besmet. Nu.
Montgomery. Ontsmet je handen.
Ze zaten aan elkaar, hij had z'n badjas aan en ze hadden een opschuimer.
Als ze maar gelukkig zijn. -Het was niet lief.
Het was naakt melk opschuimen.
Waren ze nog bezig? -Ze waren net klaar.
Heel goed op zijn leeftijd. -Ze had zijn Station 19-shirt aan.
Dat deugt niet. -Dat is een ander verhaal.
Stuur m'n moeder op hem af. Ze kiest meiden uit die de brandweer haten.
Hoeveel heb je er gezien? -Drie. Morgen eentje...
en als ik ze allemaal heb gehad, doet zij wat ze beloofd heeft.
Denk je dat echt? -Yemi.
Wat doet m'n zusje hier? -Ik wou zien waar je werkt.
Je uitlachen.
Dat gaan we in ieder geval doen.
Je hoeft er niet zoveel kracht achter te zetten.
Straks vat het vlam. -Er zijn belangrijke plekken.
Dit is onze kazerne en die is door een busje geramd.
En m'n vader zit bij me thuis en daar is Reggie tegenaan geramd.
Ik heb hem vanochtend betrapt met z'n vriendin...
en zo wou ik m'n dag niet beginnen.
Vindt u dat grappig?
Je reactie is grappig.
Hou op met lachen. -Het spijt me.
Gun hem die dingen. Het is zijn leven.
Ze had z'n werkshirt aan en verder niets.
Die was ik helemaal vergeten.
Die potloodstrepen. Als ik als kind bij m'n vader langskwam...
mat hij me op. Zo lang moest ik zijn voordat ik bij de brandweer mocht.
A staat voor Andy, R voor Ryan. Ryan was altijd blij dat hij langer was.
Je bent nu volwassen geworden...
maar niet als het om je vader gaat of om je gebrek aan schuurtalent.
Heb je even, Warren? -Als je snel meeloopt.
Ik ben al te laat.
Een collega van me heeft veel baat bij een cursus hulpverlening.
Misschien kun jij me er iets over leren.
Dat lijkt me leuk, maar ik heb geen tijd.
Ik wil bij Medic One, ik ben net getest...
en nu ben ik te laat en moet ik door.
Maar er zijn hier genoeg mensen die je erbij kunnen helpen.
Andy, bijvoorbeeld. Vraag het aan haar.
Ik kan het aan Andy vragen.
Spreek een boodschap in.
Montgomery, het is allemaal jouw schuld.
Ik heb Ripley in z'n gezicht geniest en wou 'shirt' roepen...
maar als we niet eens met elkaar kunnen praten, maak ik het uit.
Waarom neem je niet op als ik in een koortsdal zit?
Je bent een eikel.
Ik haat je.
Gaat het?
Nee, het gaat niet. Hoe lang nog? -Over 12 minuten zijn we er.
Ik neem een snellere zijweg.
Hou vol, ik kom jullie helpen.
Verdorie.
De batterij is op.
Niet bewegen. Heeft u pijn aan uw schouder?
Kijk naar m'n vrouw. -Misschien uit de kom.
Heeft u uw hoofd bezeerd? Hoe heet u?
Verwijde pupillen. Weet je welk jaar dit is?
Emmanuelle is zwanger. Ze zit klem.
Red je het hier een beetje? -Jawel, maar ik zit klem.
Hoe ver ben je? -M'n vliezen zijn gebroken.
Best ver dus, maar maak je niet druk.
Ik heb vuurbakens neergezet en ik heb alle spullen bij me.
Wie bent u? -Ik ben Vic, ik werk bij de brandweer.
Komt er versterking? -Ik kon de alarmlijn nog net bellen...
en ze kunnen het traceren, dus ze zullen er vast snel zijn.
En als dat niet lukt? -We richten ons nu op jullie.
Wat voor ouders heeft Miller? Z'n zus lijkt precies op hem.
Gaat het? -Ja. Hoezo?
Omdat dit je stille act is. -Welke act?
Je stille act.
Ligt het aan mij of aan ons? Ik heb je niet meer gesproken...
sinds ik me aan die baby moest wijden. -Dat is het niet.
Echt niet. Ik meen het.
Ik zag Deans familie en nu vraag ik me af wie mijn familieleden zijn...
en waar ze zijn. Laat maar zitten.
Je zei dat je ouders al snel trouwden. -M'n pleegouders.
Ik ken m'n echte ouders niet. -We hebben nu het internet.
Ik ga geen mensen stalken. Ik wil erover ophouden.
Sullivan wil dat wij het onderhoud doen.
Liever niet? -Jawel. We gaan onderhouden.
Ik ben maar vijf minuten te laat.
M'n fysieke test liep uit. Ik loop de kantjes er hier niet van af.
Ik heb tijd voor thuis, Medic One en m'n werk hier.
Ik zit 's nachts te chatten met Miranda en Tuck. Het lukt me.
Maar wel vijf minuten te laat.
Het spijt me dat ik stoor. -Kom maar. Je kunt gaan.
De kwartaalcijfers, en je moet wat goedkeuren.
Zet daar maar neer.
Is er nog iets? -Cheeseburgers van de drive-in.
Die vond je altijd lekker. Met patat en uienringen.
Je eet niet samen met het team, maar je eet vast een hapje met mij.
Emmanuelle had haar telefoon niet bij zich en ik zie de mijne niet.
Ik zie hem ook niet, maar er komt iemand. Zorg voor jezelf.
En als het te lang duurt?
Ze is niet gewond en haar bloeddruk is normaal.
Laat mij nou maar. -Nee. Kijk ook naar haar.
Ik maak me zorgen om Blue.
Blueberry. Zo noemen we de baby.
We weten nog niet wat het wordt. -Redt de baby het?
De baby zou vandaag moeten komen. -Dat gaat ook gebeuren.
Natuurlijk.
Doe dat nog eens en ik trap je direct de bak in.
Dag, Ryan. -Drukke dag?
Best druk, maar ik heb straks geen plannen.
Vraag je me mee uit? -Heb je interesse?
Ik ben best geïnteresseerd.
Er is iets mis. Was Andy enorm van streek?
Ze heeft me betrapt met Reggie en we waren nog niet aangekleed.
Nu wil Reggie dat ik opeens met haar naar Hawaii ga.
Andy rende weg. Ze praat altijd met jou. Moet ik haar bellen?
Ik heb niks van haar gehoord. Al een poos.
Ik zou naar Hawaii gaan. -Wie ben jij?
Ik ben Jenna. Ik doe de Shoreline-dienst met Tanner.
Hij weet dit nog niet, maar hij gaat van me genieten.
Vanavond, als hij op m'n uitnodiging ingaat.
Kan ik je iets vragen? -M'n deodorant werkt niet.
Het gaat over iets anders. -Praat met Andy.
Kun je even luisteren? Stel dat je een vriend hebt die problemen heeft.
Jij kan hem helpen, maar hij is koppig. Moet je het dan forceren?
Die moer kun je doldraaien en zo gaat het ook met mensen.
Als je je zin doordrijft, gaan ze zich aan je ergeren...
en dan spreken ze je voicemail in. -Nu gaat het over jouw vriendin.
Luister even naar me. Je moet jezelf deze vraag stellen:
Waarom doet het je zoveel?
Mama vroeg waarom je die rare broek aanhad toen je uit was met Taylor.
Misschien zijn je benen wel raar. -Hoe weet ze dat?
Hun moeders zijn bevriend met mama. Ze praten erover.
Ze weten alles van elkaar. -Ik zou met die vrouwen uitgaan.
Ja, en dat is genieten, want ik weet hoe erg je dat vindt...
maar ik kan mezelf best redden. -Ze hebben mij ook geholpen...
dus dat is oneerlijk. -Zie je dat nu pas?
Ze behandelen jou anders. Jij bent de oudste.
Ik ben het kleine zusje. -Pik dat dan niet.
Ik kan ook bij jou intrekken. Jack is een leukerd.
Dat kun je vergeten. -Mama is hier niet tevreden mee...
en die vrouwen ook niet. Vrouwen weten het als iemand doet alsof.
Maar even serieus: Is Jack single?
Je doet het goed. Dat is een wee, dat is normaal.
Gaat het, Josh? -Niks aan de hand.
De weeën volgen elkaar sneller op. Ik zorg dat je warm en droog bent.
Je moet niet onderkoeld raken. Kun jij een deken uit m'n auto pakken?
Je had je hoofd dus wel gestoten.
Hersenschudding, graad 3.
Wat gebeurt er? Emmanuelle? -Rustig.
Je hebt een flinke snee op je hoofd.
Heb je pijn in je nek? -Nee.
Is hij gewond? -Nee, het gaat...
en nu doet hij wat ik zeg. Ja toch, Josh?
Je komt heel langzaam overeind.
Het gaat. -Dat willen we zo houden...
dus je komt erbij zitten, zodat ik jou ook in de gaten kan houden.
Ik heb weeën, maar ik wil voor jou zorgen.
Ik red me wel.
Hou je ogen open. Je moet wakker blijven.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Op een dag dat het net zo hard regende als vandaag.
Zeg het eens. -Wil jij iets zeggen?
Ik heb Maya gesproken. Ik weet niet wat er is, maar je bent sterk.
Je kunt je hier overheen zetten. -Dat is fijn om te horen.
Ik kan je overal bij helpen. -Ik overdrijf het vast allemaal...
maar ze had nou eenmaal geen broek aan...
en m'n vader ook niet. Zoiets staat op je netvlies gegrift.
Dat is zo.
Ik ben op veel dates geweest, ik vond iedereen leuk in de app.
Gaat het over al die vrouwen? -Die voldeden allemaal niet...
en zo ben ik jou tegengekomen.
Goed dan. Dan is het een mooi verhaal.
Het werd telkens niks, dus ik gaf het op.
Heb je het opgegeven? -Ja.
Een week later kwam ik haar tegen. -In het bloemenstalletje.
Ze was bloedmooi. -Ik was doorweekt.
Ik wist het op onze vijfde date. -Waarom toen?
Het is vaak op de eerste date. -Bij ons de vijfde.
Toen hadden we voor het eerst ruzie. Knallende ruzie in het openbaar.
Daar komt er nog eentje. -Mag ik je even onderzoeken?
Ja, doe maar. -Het komt allemaal goed.
Het komt goed.
Wat is er?
Ik zie het hoofdje al bijna...
dus ik leg voor de zekerheid wat spullen klaar.
In de tussentijd moet jij iets voor me doen.
Niet persen.
De vrouw die de baby op kwam halen, zou je best eens kunnen helpen.
Ben je daar nu nog mee bezig? -Jij vond het belangrijk.
Ja, en?
Het is geen schaafwondje. Het is ingewikkeld.
Het is iets persoonlijks en ik had het je niet moeten vertellen.
Ik wou je alleen maar helpen. -Laat me dan doorwerken.
Heel aardig van je, maar... -Ik weet het.
We hebben al een tijd...
We doen dit nooit meer samen. -Klopt.
Gek is dat.
Als je hoofdcommandeur bent, staat iedereen onder je.
Je hebt nauwelijks echte vrienden meer...
maar ik wil graag met iemand praten die me goed kent.
Ik heb je nooit kunnen vertellen hoe erg ik het vond.
Die kans heb ik nooit gekregen.
Laat ook maar zitten. Ik had je niet lastig moeten vallen.
Hoe heet ze?
Ik kijk nog steeds dwars door je heen, dus zeg het maar.
Dit valt me niet mee.
Ik ben de fout ingegaan en dat weet ik heel goed.
Hoe erg ben je de fout ingegaan?
Is het iemand van hier?
Alsjeblieft.
Er heerst iets. Hughes is al naar huis.
Het is Hughes.
Het is gewoon gebeurd.
Ik zag het niet aankomen. Zij ook niet en het is zo fijn...
maar als je ruzie hebt is dit een rotsituatie...
en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
Ik had niks moeten zeggen.
Als het menens is, moet je niet met mij praten.
Ga naar haar toe en vertel haar wat je voor haar voelt.
Ik doe of ik dit niet gehoord heb. Ik zal haar beschermen...
en niet jou. Begrepen?
Burger in nood. Ladderwagen 19. Beller heeft te snel opgehangen.
Locatie... -Dat was de lunch dan.
Sully, ik ken dat nummer.
Het is Vic.
Hughes heeft de alarmlijn gebeld, dus we schieten op.
Jullie weten wat je te doen staat.
Chef. -Eropaf.
Er komt iemand aan. Is dat de versterking?
Stoppen.
Hij remde niet eens af.
Niet persen.
Hoe wil je dit doen? -Ik heb ervaring.
Heb je een kind gehaald terwijl de moeder klem zat?
Iedere bevalling is bijzonder.
Ik moet persen, ik kan niet anders. -Toe maar. Je kunt het.
Je kunt het.
Laten we blij zijn dat het niet meer regent.
Het lukt me niet. Ik kan het niet.
Het komt goed. -We moeten je eruit zien te krijgen.
Dat lukt niet. -Dan bedenk ik iets anders.
Hoe gaat het nu met jou, Josh? -Goed.
Je liegt. Dat hoor je direct. -Ik kan m'n ene arm niet gebruiken...
maar dat doet er nu niet toe. Wat kan ik doen?
Ze zit klem. De stoel is kapot, maar ze moet de ruimte hebben.
De ruimte? Voor de baby? Waar blijft de ambulance?
Ik wil in het ziekenhuis bevallen. -Hou de leuning vast.
Moet ik helpen met de stoel? -Niet met die arm.
Ik wil niet in dit busje bevallen. -Je moet Emmanuelle helpen.
Jullie hebben toch geleerd hoe ze moet ademen?
Het mag niet hier gebeuren. -Puf met me mee.
En als Blueberry gewond is? -Dat denk ik niet.
De auto is platgedrukt en over de kop geslagen. Natuurlijk wel.
Straks is Blueberry gewond. -Het gaat je lukken.
Ik kan het niet, ik ben te bang. -Je kunt het wel.
Nee, echt niet.
Hebben jullie een koelkast in de keuken?
Ja, hoezo? -Stel je voor dat je hem opendoet.
Dit is belangrijk, dat beloof ik jullie.
Zien jullie de doos eieren? Pak er een ei uit, en voel het in je hand.
Voelt dat glad aan?
Nu schud je het ei heen en weer en je breekt het.
Waar slaat dit op? -Je schudt heel hard...
maar hoe ziet de dooier er altijd uit? -Als een dooier.
Precies. Geel, rond en intact. Niks mis mee.
Die baby wordt ook goed beschermd. De auto ging over de kop...
maar Blueberry dreef veilig rond. Concentreer je op je ademhaling.
Je doet het goed. Daar gaan we dan.
Hoe lang nog? -We zijn er bijna.
Ik heb Vic naar huis gestuurd. Ze had bij ons kunnen slapen...
maar ik denk dat er niks met haar aan de hand is.
Vic kan zichzelf altijd redden.
Ik ben bij je.
Denk aan die cursus. In door de neus, uit door de mond.
Heel goed. -Bij de volgende wee moet je persen.
Je doet het fantastisch. Adem rustig door.
Het lukt me niet. Ik ruik iets heel vies.
Dat is benzine. Kun jij gaan kijken, Josh?
Wat zie je?
Er loopt benzine weg. Het is een flink lek.
Waar lekt het? -Het stroomt de weg over.
O god, alles vliegt in brand. -Nee.
Er staat een brandblusser achter de auto. Jij moet die brand blussen.
Nu moet je persen, Emmanuelle. Je kunt het.
Dat is onze enige brandblusser, denk daaraan.
Blijven persen.
Ik zie het hoofdje. Blijf doorpersen.
Er zit bijna niks meer in. -Persen.
Het is een meisje.
Het is op.
Neem haar mee, red haar. Laat mij hier.
Josh, je moet weg bij de auto.
Eindelijk dan. We hebben hier drie slachtoffers.
De vrouw zit klem, de man heeft hoofdletsel. De baby heeft het koud.
Letsel bij de oksel, mogelijk schade aan de slagader.
Wou u hem zelf in de kom duwen?
We gaan die schouder verdoven en terugduwen.
Ik wil naar m'n vrouw en kind. -Ze zijn in goede handen.
Dit is tegen de pijn. -Duw hem nu terug.
Dat wilt u echt niet. -M'n vrouw is in een brand bevallen.
Zet m'n schouder terug.
Hou de arm slap. Ik trek hem langzaam opzij.
Dat was het. Nu verbind ik het en dan gaat u mee.
Waar gaat u naartoe?
Ik weet dat het uw werk is, maar ik moet naar m'n gezin toe.
Bedankt.
Em, gaat het? -Zij en Blueberry maken het goed.
Ik hou van je. Fijn dat het goed met je gaat en met de baby. Het is gelukt.
Ik hou van je. -En ik van jou.
En ik ben boos op je. Je zei niks over je hoofdwond.
Je mag jezelf niet opofferen, je moet voor jezelf zorgen.
We hebben je nu allebei nodig. -Dat weet ik.
Ik ben toch nog steeds boos.
Je kent Andy dus al heel lang. -Eigenlijk wel.
Als je twijfelt vanwege haar... -Twijfel ik?
Haar vader kwam langs en ze deelt al haar problemen met je.
Ik ga vanavond alleen met je uit als er niks meer is tussen jullie.
We halen de afzetting weg en gaan terug.
Wil je een cursus hulpverlening doen? -Misschien.
Jenna zei dat het nuttig kan zijn.
Daar heb ik je al duizend keer op gewezen.
Vroeger zei het me blijkbaar niet zoveel.
Ze is dus een collega. -Ik ken alleen mensen via werk.
Je zei dat we met andere mensen konden omgaan...
maar vind je dat nu nog? Jenna vroeg me uit en het lijkt me oneerlijk...
Ik heb er geen moeite mee.
Dank je. -Succes.
Zijn we hier klaar? -Ik ben er klaar mee, ja.
Je hebt hoge koorts. -Ik heb ze gered en een kind gehaald.
Dat is de adrenaline. -Ik ben geweldig.
Dat is waar. -Ik ben nog steeds boos op je.
Ik kan mezelf redden, ik heb jou niet nodig.
Nu voel ik dat ik koorts heb.
Heb je het nu nog moeilijk met het avontuurtje van je vader?
Ik ben blij voor hem. Hij moet door met z'n leven.
Ik weet niet wat me nou precies dwarszit.
Het heeft herinneringen naar boven gehaald.
Hij moet z'n eigen gang gaan, maar het is raar dat hij alles achter zich laat.
Ik heb m'n vader in dat huis alleen met m'n moeder gezien.
Het is moeilijk om je verleden achter je te laten.
Ik heb helemaal naar Montana verhuisd na de dood van m'n vrouw...
maar ik moest helemaal terug naar Seattle...
om het echt los te kunnen laten.
Heb je het nu achter je gelaten?
Ik ben er hard mee bezig.
Ik smeer geen boterham voor je. Wat doe je hier nog?
Ik blijf hier. Het is hier veel leuker dan thuis.
Veel eten, leuke zitkamer. -Dit is mijn werkplek...
en jij moet hier weg. -Dan moet je met iemand uit.
Ik zie niks in vrouwen die willen dat ik wegga bij de brandweer.
Laat ze zien hoe geweldig het hier is, dan snappen ze het.
Dan leven jullie nog lang en gelukkig en komen er brandweerkinderen.
Leuk gezinnetje. Schat van een baby.
Nu ga jij me negeren.
Ik had je niet zo moeten afblaffen. -Klopt.
Ik kan m'n zin doordrijven en dat kan vervelend zijn.
Heel vervelend. -Vrienden kunnen dat hebben...
Maar ik ben niet zomaar een vriend.
Ik weet het niet. Laat ook maar.
Het spijt me dat ik het me aantrok. -Dat hoeft niet.
Dat weet ik ook wel. -Ik krijg geen hoogte van je.
Zo ingewikkeld is het niet.
Waarom zou je zoveel moeite doen? -Omdat ik om je geef.
Dat is irritant, want ik wil niks om jou geven.
Dat is niet leuk om te horen. -En nu?
Wil je het afzoenen? -Vergeet het maar.
Ik hoor het wel als je nog iets nodig hebt.
Ja, ik heb nog iets nodig.
We hebben onze ruzie nog niet uitgepraat.
Dat hoeft niet nu. -Jawel...
want als dit ons al te veel is... -Je bent ziek. Rust uit.
Ik heb een shirt van je. Dat heb je hier laten liggen...
en ik wil hem houden, maar je krijgt hem terug als we dit niet oplossen.
Wat moeten we oplossen? -Ik hou niet van geheimen.
Ik wil niet doen alsof, maar misschien moet dat wel.
Als we niks kunnen uitpraten, heeft het geen zin om me thee te brengen.
Dan kun je gaan en neem je je lekker ruikende shirt mee.
Ik wil m'n shirt niet terug. Ook al ben je boos en ben je ziek...
ik wil hier niet weg.
Ik wil jou niet kwijtraken.
Pas maar op, misschien is het besmettelijk.
Ik heb het al.
Als je ergens voor gaat, is er geen weg terug.
Je moet eerlijk zijn over je gevoelens.
Papa, ik ben je misgelopen. Ik wil dat je gelukkig bent.
Als Reggie je gelukkig kan maken, vind ik dat geweldig.
Ik zal in het vervolg bellen voordat ik langskom.
Tot ziens.
gemiste oproep
Doe eens iets wat je eng vindt.
Probeer je doel te bereiken.
Probeer eens iets nieuws.
Laat het verleden los...
en maak een sprong in het diepe.
Vertaling: BTI Studios