NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Proszę.
Zostawiłam tu moje stare numery People?
Tam jakieś będą.
Jeśli chcesz zabić Kawalera do wzięcia, mam kilka typów.
Zostanę wolontariuszką Posiłków na Kółkach.
Chcę robić coś pozytywnego, dającego satysfakcję...
Nie ma mowy.
Nie każę ci iść ze mną.
Kategorycznie odmawiam.
Boże, kto cię wychował?
To Eric.
Nie odbierzesz?
Nie. Ty tu jesteś. Rozmawiamy.
Nie chcę być niegrzeczna.
To w ogóle nie brzmiało wiarygodnie. Co się dzieje?
Wczoraj też nie odebrałaś.
Dobra.
Wczoraj Ramona powiedziała, że ewidentnie kocham się w Ericu.
Tak, mówię o moim prywatnym życiu. Nie podniecaj się, bo skończę.
Mów dalej.
Albo nie. Co mnie to.
Chodzi o to...
Kocham go,
ale nie w taki sposób.
Ale sama nie wiem.
Może mogłabym, gdybym dała temu szansę.
- Kiedy poczułaś, że kochasz tatę? - U nas było inaczej,
bo strasznie się w nim kochałam w liceum.
- Czyli od razu zaiskrzyło. - I to jak!
Wszędzie się spóźnialiśmy.
Aż pewnej nocy mój pies Hummer uciekł
i poszliśmy go szukać.
Przegadaliśmy całe godziny.
Znaleźliśmy go dopiero o 4 nad ranem.
Nie chciałam, żeby ta noc się skończyła.
Wtedy zrozumiałam, że go kocham.
Cóż...
Eric i ja zawsze jesteśmy gotowi sobie pomóc, ale...
nigdy się nie spóźniamy.
To co innego, zaczynacie jako przyjaciele,
ale to nie znaczy, że nie skończycie jak my.
Co?
To było niezłe. Czemu jestem dla ciebie wredna?
Też nie wiem. Jestem super!
Proszę wejść.
Otwarte.
- Dzień dobry. - Witaj.
- Jestem Jean. - Cześć!
Jestem Sheila z Posiłków na Kółkach. Przyniosłam ci coś pysznego.
Co za uśmiech.
Jesteś jak piękny podmuch świeżości.
Dzięki, Jean, ty też.
Przyniosłam kilka magazynów.
Możemy razem rozwiązać krzyżówkę.
Jakaś ty kochana.
Poświęcasz swój poranek
dla takiej uwiązanej w domu kobiety.
Istna święta.
To chciałaś usłyszeć? To cię rajcuje?
Co?
Przyszłam ci tylko pomóc.
Ale chrzanisz.
Liczysz, że jeśli będziesz miła dla staruszki trzy dni w tygodniu,
potem będziesz mogła odpieprzać, co tylko chcesz bez poczucia winy.
Wspominali tylko o dwóch dniach.
- Filtrowana? - Pewnie.
Czuć, że jest czysta.
O której wraca Sheila?
Nie wiem, o co chodzi?
Chciałem was przeprosić, że wygadałem Rycerzowi Serbii,
że w mieście jest nieumarła.
To nie było fajne, ale wszystko się ułożyło.
No dobrze, powiem Sheili, że wpadłeś.
Zaczekam, nie mam żadnych planów.
A my owszem, więc...
Co za poranek.
Sheila, wróciłaś!
Ron!
Miło, że jesteś, musimy lecieć do Tommy'ego.
Jasne.
A co tu robi Ron?
Przyniosłem ci coś w ramach przeprosin. Pochrupiesz sobie.
Dziękuję. Co to?
Moje mleczaki.
Nie ufałem Wróżce Zębuszce.
Tobie też chciałem coś przynieść, ale nie wiem, co lubisz.
Nie trzeba. I lubię słodycze.
Przyszedłem z jeszcze jednego powodu.
Jesteście zajęci, więc przejdę do sedna.
Goleta w Kalifornii.
Rok 1975.
Trudy i Albert Ruffinowie postanawiają, że chcą mieć dziecko.
- Stoisz kilometr od sedna. - Dobra.
Gdy miałem 11 lat marzyłem o deskorolce.
Chciałem jeździć po rampie jak moi idole:
Nacho Zang, Jimmy „Ciu Ciu" Martinez,
Larry Wilson.
Nazwiska nam niepotrzebne.
Rodzice dali mi deskorolkę na Gwiazdkę i zbyt się bałem, by na niej jeździć.
Zawsze się bałem i mam tego dosyć.
Chcę, żebyś mnie ugryzła,
abym stał się tak odważny jak ty i już nigdy się nie bał.
Co? Nie ma mowy.
Przykro mi.
Wiem, że wiele przeszedłeś, ale to zły pomysł.
To wariactwo.
Ale to ciekawe, że niektórzy chcą, żeby ich ugryźć.
Inni ludzie potrzebują więcej niż 48 godzin na taką przełomową decyzję.
Poruszyłem wrażliwy temat?
Moment, czy Sheila chce cię przemienić?
A ty jej odmówiłeś.
Oczywiście jest ci przykro, co tylko zwiększa presję na tobie.
Przepraszam za kłopot.
Smacznych mleczaków.
Jesteśmy spóźnieni. Tommy ma dokumenty o tym Poploviću.
- Trzeba je przejrzeć. - Nie sądziłam, że to tyle potrwa.
Ta kobieta z Posiłków na Kółkach jest nieznośna.
Wolałabym jej przykręcić kółka i wepchnąć ją na jezdnię.
Jesz mleczaki Rona?
Są jak stare prażynki, ale nie mogę się oderwać.
Smakują identycznie.
Napiszę Tommy'emu, że się spóźnimy.
Nie znoszę tego robić bez uprzedzenia.
Tak bez uprzedzenia.
Cham.
Proszę.
- Czemu nie oddzwoniłaś? - Chciałam. Co tam?
FBI nie ma odcisku buta.
Mają chemiczny odcisk po naszym C4.
Tak namierzyli mojego ojczyma.
Kurwa, to tak można?
Leslie mówiła, że agentka Rogers odwiedza uczniów i zadaje pytania.
Kurwa, to tak można?
A jak przyjdzie do mnie? Reszta C4 leży w szafie.
Weź je stamtąd!
Genialny pomysł, że też na to nie wpadłem!
- Sorry, mój sarkazm brzmi wrednie. - Straszne.
Tak, to najgorsze, co się dzisiaj stało.
- Słyszysz to? - Tak, to straszne. Dobra...
Mama jest w domu.
Musisz ją zająć, a ja znajdę kluczyk do szafy i wyrzucę C4.
Dasz radę?
Brzmiałem sarkastycznie? Mówiłem szczerze. Wcale tego nie czuję.
Zajmę się tym, bez obaw. Wiesz, gdzie jest kluczyk?
- Pod świecą. - Więc damy radę.
Nasze wnuki będą się z tego śmiać.
Nasze wnuki?
Osobne dla każdego. Pewnie zrobione z innymi ludźmi.
Pewnie?
- Musimy iść. - Racja.
Nie!
Może pozwolą mi zamienić Jean na kogoś milszego,
w typie Babci Gąski, taki mi pasuje.
Możesz to rzucić. To nic złego.
Rzuca się palenie, heroinę, a czasem klej.
Nie mogę. Myślę o tym, co mówiła Anne. Może zostałam wybrana do czegoś wielkiego.
Przez Boga?
Może. Przez Boga, wszechświat, Oprah.
Nazywaj ją, jak chcesz.
Tommy jest w garażu.
Uważam, że nie powinniśmy się wychylać.
Bujne życie robi się niebezpieczne.
Ale za to nabiera znaczenia.
Wczoraj pomogłam Trish uniknąć przemocowego związku
i odzyskałam jej kota.
- Chcę robić takie rzeczy! - Wiem, ale spójrz na mnie i Rona.
Raz pomożesz komuś w psychiatryku
i nagle cię nachodzi, prosząc o gryzienie.
Takie rzeczy się mnożą.
Joel, przyniosłem słodycze!
Przepraszam za wasz małżeński konflikt.
Ale dziś gorąco.
To ciasto powinno być w lodówce!
Pamiętaj, jesteśmy Belle i Sebastian. Rodzeństwo lekarsko-pielęgniarskie.
Ale Sebastian zdał egzamin, więc teraz też jest lekarzem.
Co ci nie pasuje w pielęgniarzu?
Chcę być lekarzem, w czym problem?
Halo, Tommy?
Gdzie on jest?
Nie wiem.
- Czemu zakrył ściany folią? - Może jest malarzem?
Wygląda jak w naszym mag...
- Cholera! - Cholera!
Nie ruszać się.
Rety, Tommy!
Chyba zaszło jakieś nieporozumienie.
Chcemy tylko spojrzeć na papiery.
Nie ma żadnych papierów, Belle i Sebastianie.
A może powinienem powiedzieć: Sheilo i Joelle?
Mówi się „Joel".
Przestań kłamać!
NAJLEPSZE MAŁŻEŃSTWO OD NIERUCHOMOŚCI W SANTA CLARITA
To wy.
To was przez cały czas szukałem.
A ty jesteś nieumarła.
Popełniasz błąd. Tak jak z Christą.
Jeśli nie jesteś martwa,
zjedz pączka.
Mam alergię na gluten.
Są bezglutenowe.
Nie jem cukru.
Słodzone stewią.
- Szlag. - Szlag.
Tommy, posłuchaj.
Masz tylko jeden bełt.
Zastrzel mnie, ale drugiego nie załadujesz.
Nie chodzi o ciebie, Joelle.
To nieumarła. Potwór, którego trzeba zniszczyć.
Nie jestem potworem.
Pożerasz ludzi.
Jesteś tylko maszyną do zabijania. Zawsze nią będziesz.
Więc strzelaj celnie.
Tatusiu!
- Hayden, co tu robisz? - Mama mnie przywiozła. To twój weekend.
Byłaś tu w zeszłym tygodniu, jedliśmy podwieczorek.
To było dwa tygodnie temu.
To co robiłem w ostatni weekend?
No cóż,
zostalibyśmy, ale nie życzymy nikomu traumy
ani utraty praw rodzicielskich.
To nie koniec!
Poszedł za nami?
Wątpię, został z córką.
W ogóle nie pasuje mi na ojca.
Wiem. I zabiera ją na podwieczorki.
To byłoby urocze, gdyby nie chciał mnie zabić.
Nie pozwolimy na to.
Zabijemy go pierwsi.
Nie zabiję nikogo, kto ma córkę.
My mamy córkę, a on chce cię zabić. A naszą mamy dłużej.
Fakt. I Abby pochwaliła mnie dzisiaj za metody wychowawcze.
Tęskniłaby za mną.
Tak uważam.
Może gdyby wiedział, że mamy córkę, nie zabiłby cię.
Może!
„Cześć, Tommy. Powinieneś wiedzieć, że my też mamy córkę".
„Spoko"?
- Co to znaczy? - Nie mam pojęcia.
„Spoko, masz córkę, więc cię nie zabiję"
czy „Spoko, masz córkę, i tak cię zabiję"?
Takie niejasności są niewybaczalne.
Kiedyś listy roznoszono dwa razy dziennie. Tak w tym kraju ceniono komunikację.
Nie potrzebujemy listów tak często.
Dlatego od tego odeszli.
Zaproponuję rozejm.
Jak rodzic z rodzicem.
Oby podziałało.
Potworowi może nie zaufać.
To było okropne.
Nie jesteś taka, przecież wiesz.
Wiem.
Sheila...
Wiem.
„Brachol, wyluzuj, idę do nich o 17, żeby to załatwić".
„Jak Hawaje? Dużo bzykanka?"
Hawaje? Chciał to wysłać do brata?
Kurwa!
SORKI
ZŁY NUMER
ZIGNORUJ TO
ROZEJM BRZMI W DECHĘ
Facet przyjdzie tu o 17, żeby mnie zabić.
Były snajper, który trafił ćmę z kuszy z pięciu metrów.
I w przeciwieństwie do reszty,
wie, że ma celować w mój mózg.
Twój mózg.
Tylko tak może cię zabić.
Jeśli ochronimy twój mózg, nie skrzywdzi cię.
Racja. Od szyi w dół możesz robić ze mną, co chcesz.
- Odfrunąłeś w seksowną fantazję? - Tak.
Ja też.
Według Ślusarskiej Divy nie otworzymy tej kłódki
bez wytrychów za 85 $ dostępnych tylko na slusarskadiva.com.
Zdominuj Swoje Zamki mówią to samo. Ich zestaw kosztuje 130 $.
I tak nie mamy na to czasu.
Musimy wyjąć to C4 teraz.
Kolejna: JakPodwędzić.com Może coś znajdę.
Chodziło o inne wędzenie.
Niezłe ceny jak na wędzone ryby.
Eric...
- Racja, to nie może być polędwica. - Słuchaj.
Wiem, to samo powiedział kelner.
Mam zakaz wstępu do knajp Benihana w Południowej Kalifornii.
- Przecież tylko ty ucierpiałaś. - Zmarnowałam im mnóstwo żarcia.
- To ta agentka FBI! - Cholera.
Prowadzi ją do sypialni. Mamo!
Cześć, dzieciaki.
To agentka Rogers.
Poznałaś już Erica, a to jego dziewczyna, Abby.
Zgadza się. Eric mówił, że w noc eksplozji byliście razem.
Tak.
Co panią sprowadza do...
naszego korytarza?
Podobno Dan miał szafę pełną sprzętu i twoja mama pozwoliła mi do niej zajrzeć.
Fajnie.
Dobrze.
Szafa jest tutaj.
Wywołaj pożar.
- Nie ma mowy. - Zrób to!
Mamo, czekaj.
Nie potrzebuje pani nakazu?
Nic nie ukrywamy, ale tak mówi Karta Praw,
a kto by podważał słowa Ojców Założycieli.
Madisona, Jeffersona...
- Franklina. - Hamiltona.
Hamilton sprzeciwiał się Karcie Praw.
Serio?
- Serio. - Niepotrzebny jej nakaz.
Chce tylko zobaczyć szafę Dana. Nie przeszkadza mi to.
To tyle. Mówiłam, że Dan zabrał wszystko ze sobą.
Teraz trzymam tu biżuterię.
Nie miał innego schowka?
Chodzi mi konkretnie o C4. Wygląda jak glina.
- Nigdy go nie widziałam. - Mogę się rozejrzeć po domu?
Nie ma tu niczego innego.
Wybacz, ale muszę się zbierać na pilates,
bo jestem świeżą singielką, a nagle wszyscy mają 24 lata.
- O Boże! - O Boże!
Co się właśnie stało?
Mama pozbyła się rzeczy Dana.
- Wie, co zrobiliśmy? - Nie wiem.
Dzięki Bogu, jesteśmy cali.
Przy okazji...
Co to, kurwa, było z tym Hamiltonem?
To punkt zapalny w konflikcie
federalistów i antyfederalistów. Racja, to nieważne.
Co zmalowaliście?
Powiem wam.
Wysadziliście teren szczelinowania C4 Dana.
- Skąd... - Wiem, że nie jesteście razem.
Łudziłam się, ale wiem, kiedy para uprawiała seks, i to nie wy.
Może jeden pocałunek, o którym nie gadacie, to tyle.
Zaczęłam się zastanawiać, czemu kłamiecie.
Co mogliście robić na pustyni?
Wtedy Anne powiedziała mi o eksplozji.
- Wyjaśnię... - Daruj sobie.
Później powiedziała, że FBI prowadzi śledztwo.
Więc, żeby ochronić wasze tępe łby,
pozbyłam się wojskowego badziewia Dana i jego C4.
Mamo...
bardzo dziękujemy.
Nie dziękuj.
Nie chcę, żebyście trafili do więzienia, ale i tak postąpiliście źle.
Twoi rodzice o tym wiedzą?
Nie.
Pójdziesz do domu i im powiesz albo ja to zrobię.
Dobrze.
Nie znoszę bycia poważną mamą.
Nie każcie mi więcej tego robić.
Nie podoba ci się?
Nawet nie wiem, co to jest.
To antyczny hełm dla nurków.
Mam go z demobilu, jest niezniszczalny.
Idealny do ochrony.
Myślałem, że to dobry pomysł. Całą drogę się tym podniecałem.
- Kochanie, to jest dobry pomysł. - Nie, myślisz, że jest głupi.
Założę go.
Mogę go zwrócić.
Tylko jeśli ty chcesz.
Jesteście w domu?
Kurna, Tommy może tu zaraz być.
Nowe spodnie, tato?
Twój tata kupił mi ten ładny hełm.
Spoko.
Muszę z wami porozmawiać.
To zły moment. Musisz...
Wysadziłam z Erikiem teren szczelinowania.
Co?
To wasza sprawka? Jak w ogóle...
- Użyliśmy C4 z szafy Dana. - O mój Boże!
Co wyście sobie myśleli? Mogliście zginąć!
Przecież to szaleństwo!
Eric wiedział, co robi, i dla mnie to nie było szaleństwo.
To było ważne.
Czułam, że mogę coś zmienić.
Rozumiem, o co ci chodzi, ale to było bezmyślne!
A gdyby was złapali?
Nie złapali nas.
Ale skoro już o tym mówimy...
O Jezu, co?
Nic.
Sprawę bada agentka FBI.
Przesłuchuje dzieciaki w szkole i odwiedza je w domu.
Właśnie była u Erica.
Ja pieprzę, i to ma być nic?
W naszej piwnicy jest gadająca głowa, a w torebce mam mleczaki.
Nie może się tu kręcić agentka FBI.
Twoja mama ma rację. Narażasz całą rodzinę.
- Cholera! - Co?
Nic. Musisz już iść.
- Wyjdź tyłem. - Szybko, to nic takiego. Leć!
Kotku, zapomniałaś hełmu.
Tak? Dziękuję.
To nie Tommy.
Sheila i Joel Hammond?
Agentka specjalna Rogers z FBI.
- Witaj! - Witaj!
Wybaczcie, że tak bez zapowiedzi. Nie przeszkadzam?
- Nie. - Skądże.
Czyli będziemy stać w progu. W porządku.
Wybacz. Aleśmy niegrzeczni.
Proszę wejść.
Dobrze, tak też ujdzie.
Abby na pewno wspominała o śledztwie w szkole?
- Pewnie. - Już dawno.
Byłam niedaleko
i chciałabym zadać jej kilka pytań.
Abby wyszła. Nie wróci przez kilka godzin.
O, przepraszam.
Nie wiedziałam, że macie gości.
Wszystko w porządku?
Tommy! Ty...
kuchenny skradaczu!
To agentka specjalna Rogers z FBI.
Siemanko.
Cześć.
Cóż...
Nie zawracam głowy.
Zaczekaj! Może zostaniesz?
Abby zaraz wróci.
Miało jej nie być kilka godzin.
- Nastolatki. - Jest tak gorąco.
Może poczekamy przy lodach?
Mamy pistacjowe w zamrażarce.
Już nie.
Serio? Kupiłam je wczoraj.
To był ciężki tydzień.
- To był litr lodów. - Wiem.
Na ulicy Marisol mają świetną lodziarnię, agentko Rogers,
gdybyś miała ochotę na gałeczkę.
Mamy też owoce.
I chyba zostało jedno taco.
Lody brzmią nieźle, dzięki za polecenie, Tommy.
Złapię Abby w szkole, przepraszam.
Boże, powiedzcie mojej córce, że ją kocham!
Otwórz oczy, nie chcę cię zabić.
Nie chcesz?
Nie.
Myśl sobie, co chcesz, ale nie jestem potworem i nie odbiorę Hayden ojca.
Ale... jesteś nieumarłą.
No i co? Każdy czymś jest.
Tak, jem ludzi.
Ale tylko tych złych.
Mam też rodzinę.
I jak wszyscy...
próbuję tylko przetrwać, żeby do nich wrócić.
Jest cudowną żoną,
mamą i przyjaciółką.
Pomaga staruszkom.
Kiedyś oddała pizzę gościowi na autostradzie.
Całą pizzę?
Nie, ale było jej tyle, że starczyłoby na mój lunch.
Wiem, że próbujesz uczynić świat lepszym.
Ja też.
Rety, myślałem, że zabijanie niumarłych będzie inne.
Że będzie bardziej porywające, a nie ckliwe.
Nie obwiniaj się, też tak miałem, gdy pożarłem litr lodów.
Wszystko przez mojego brata.
To była jego święta misja, nie moja.
Nie wiem, czemu się na to zgodziłem. Szlag by to!
Widzę człowieka, który szuka aprobaty brata.
Ale widzę też, że nie musi już tego robić.
Mówisz o mnie?
O tak.
Możesz osiągnąć wielkie rzeczy.
Ale musisz robić to, co ty chcesz.
Tak.
Racja.
Walić mojego brata.
Będę żył własnym życiem.
Pójdę do szkoły gotowania
albo opłynę cały świat, albo zostanę doulą.
Albo sprzedawcą ptaków.
Nie musisz teraz wybierać.
Masz rację, ale chyba postawię na ptaki.
Świetny wybór.
Dzięki, Sheilo. Cieszę się, że cię poznałem.
Żegnaj, Joelle.
I potrzebna mi moja kusza.
- Nie. - Dałem za nią 600 $.
- Nie! - Dobra.
Udało się! Jesteśmy bezpieczni!
Koniec z Tommym i mam kuszę za friko.
Będziesz strzelał na zewnątrz.
Zarąbiście!
Zainspirowałaś Tommy'ego i dałaś nadzieję Trish.
Nie ograniczaj się. Jeśli chcesz pomagać, rób to na całego.
Dziękuję.
I tak miałam to zrobić, ale dobrze mieć twoje wsparcie.
- To Gary. - Pisze z piwnicy?
Nieźle opanował Alexę i iPada.
To najlepsze czasy, żeby nie mieć ciała.
Lisa?
Wpadłam ci powiedzieć, że rodzice wszystko wiedzą.
Musieli się wkurzyć.
Byłam żoną Dana, wszystko już widziałam.
Twoi rodzice nie przywykli do tego wariactwa.
Tak.
Doceniam to, co zrobiłaś.
- I bardzo przepraszam. - Abby...
Wiesz, że cię uwielbiam.
I wiem, że uwielbiasz mojego syna. Ale to, co zrobiliście?
Eric jest moim całym światem.
Gdyby coś mu się stało, nie wiem, co bym zrobiła.
Musisz mi obiecać,
że nie zrobisz niczego, co mogłoby mi go odebrać.
Obiecuję.
Słyszałem jakieś zamieszanie. Wszystko gra?
Nic nam nie jest.
Facet chciał nas zabić, ale teraz będzie sprzedawał ptaki.
Pisałeś. Coś się dzieje?
Najpierw dobre wieści.
Mamy kilka ofert na dom, który pokazywaliście wczoraj.
- Super! - Fantastycznie.
- A ten problem? - Doszło do incydentu.
Słyszałem kogoś w kuchni, sądziłem, że to Joel,
więc zawołałem. A on zszedł na dół.
To był twój przyjaciel, Ron.
Włamał się, żeby dać wam ciasto.
- Ron cię widział? - Poprosił, żebym go ugryzł.
- O cholera! - Kategorycznie odmówiłem.
Dobrze.
Potem opowiedział kawał,
a gdy się zaśmiałem, wsadził mi palec do ust
i nacisnął moją głowę jak zszywacz!
Jasny gwint! Ugryzłeś Rona?
Nic mi nie jest, dzięki, że pytasz.
Jezu. Ron.
Całe życie spędził w szpitalach psychiatrycznych,
a teraz będzie nieumarły.
Nie jest dobrze.
Ale jest typem samotnika, więc...
może zachowa to dla siebie.
Jestem nieumarły!
Latte dla wszystkich!
Ostrzegam, ktoś tam napaskudził.
Napisy: Magdalena Adamus