Tijd is iets merkwaardigs.
Als je wacht op iets waar je op hoopt, lijkt de tijd voorbij te kruipen.
Maar als je wilt dat de tijd vertraagt, vliegt hij juist om.
Het vreemde is dat tijd niet echt is.
Het is een concept, bedacht door wetenschappers...
gebaseerd op de imperfecte baan van de aarde om de zon.
Waarom hechten we zoveel belang aan iets wat niet echt bestaat?
Omdat we niets anders hebben.
Komen jullie morgen, voor de cadeaus?
We doen het op onze eigen manier, met Leo.
Dan maakt hij nog wat normaals mee.
Voordat z'n moeder oftewel zus terug is?
En voor z'n halfbroer of zus arriveert. -Kinderen vinden alles normaal.
Dr. Grey, ik begin morgen op de IC. Hebt u nog wat adviezen over dat daar?
Noem ze geen 'dat daar'. -Sorry, maar het is zo heftig daar.
Het is de IC, en ze ligt er al een maand.
We weten niet wanneer ze bijkomt. Of ze wel weer bijkomt.
Het is hard, en deprimerend.
En af en toe word je daar helemaal gek van.
Dus ik ga...
Je gaat Natasha heel goed in de gaten houden.
Je onderzoekt haar elke dag. Als er ook maar iets verandert, laat je me komen.
En ga naar buiten in je pauze, anders raak je je gevoel voor tijd kwijt.
Had jij de man? -Schaats op z'n tibia. En jij?
Z'n vrouw, flinke hersenschudding. De mooiste tijd van het jaar.
Het sneeuwt.
Wat doen jullie met kerst? -Leo begrijpt er nog niets van.
Maar we hebben cadeaus, warme chocola en kaneelbroodjes.
Hopelijk blijft het hem bij. En Amelia zoekt Betty op in de afkickkliniek.
Heel traditioneel, dus.
Morgenavond hebben we ons kerstdiner.
Amelia vroeg of ik je wilde uitnodigen. -Nee, dank je. Dat gaat niet.
Ik vervang jou op de SEH, weet je nog? -O, ja. Nogmaals bedankt.
Geen probleem.
We krijgen onze eigen tradities.
Dat weet ik.
Fijn kerstfeest.
Bijzonder. Het hoofd heeft ons nog nooit een stuk vlees gegeven.
Ik zal nog eens iets aardigs doen. -We geven een feest met oudjaar.
Voor artsen en fellows, met champagne en hapjes. Heel stijlvol.
Indrukwekkend. -Nodig Link uit.
Hij is al uitgenodigd, maar vraag hem mee. Dat heb ik hem beloofd.
Ik ben klaar, en jij ook. Gaan we wat drinken met onze hammen?
Klinkt verleidelijk.
Maar ik moet de kinderen in bed stoppen, zodat de Kerstman kan komen.
Binnenkort dan? -Ja.
De Karevs geven een heel stijlvol oudjaarsfeest.
Ik zal er zijn. -Geen assistenten.
Ze mag iemand meenemen. -Je hoort me te steunen.
Ik regel m'n liefdesleven zelf wel. -Bedankt voor de ham.
Daar is de Kerstman. -Voor jou.
Dan hoef je geen koekjes te bakken.
Link brengt z'n kerstavond door bij de kinderen met kanker.
Echt? -Ja, echt.
Ja, echt. -Nou bespot je hem ook al.
Stop daarmee. -Ik zie je met oudjaar.
Dag, Kerstman. -Je zit in een driehoeksrelatie.
Geen relatie, geen driehoek.
Tenzij je m'n relatie met de ham en de koekjes bedoelt.
Echt wel een driehoeksrelatie.
Sorry dat ik niet eerst gebeld heb. -Geeft niet, kom verder.
Ik moet weer door. Deze zijn voor Tuck, voor morgenochtend. Van mij.
Dank je. Maar ik heb je naam al op z'n cadeautjes gezet.
Waarom? -Omdat ze van ons zijn.
Hebben we ze dan samen gekocht? -Ik wil niet dat hij denkt dat...
Je pauze neemt van ons huwelijk? -Het spijt me. Bedankt voor de cadeaus.
Ik zal ervoor zorgen dat hij ze openmaakt. Wat ga je morgen doen?
Werken. Drukke dag. -Bij ons ook. Misschien zie ik je nog.
Misschien moet je niet hopen dat er mensen gewond raken.
Wil er iemand kaarten? Ik ben een kei in gin-rummy.
Hou je van verliezen? Ik ben hier de gin-rummykampioen.
Sorry, maar ik ben uitgeput. Ben ik erg saai als ik alvast naar bed ga?
Nee, ga lekker uitrusten. -Goed. Het spijt me.
Ik kon niet eens achter Harriet aanrennen vanmorgen.
Bedankt voor het regelen van het diner. Aan mij heb je niets.
We laten het elk jaar cateren, en dat houden we zo.
Fijn kerstfeest, lieverd. -Fijn kerstfeest.
Zal ik je de trap op helpen? -Nee, hoor. Ik kan wel alleen naar bed.
Ik mag haar nergens mee helpen. -Dat komt nog wel.
Ik hoop het.
Het was oké. Een beetje saai. Ik had jou er wel bij willen hebben.
Bij het kerstdiner met je familie? -Ja, is dat raar?
Nee. Ik kom volgend jaar, en dan neem ik Chanoeka-geld mee.
Het is hier griezelig. -Ik bescherm je wel.
Wat ben je toch een slijmerd.
Dr. Shepherd wil dat ik Natasha controleer.
Kan iemand helpen? -Piep dr. Grey op.
Natasha is...
Ze is bij.
Vertaling: Sofia Engelsman BTI Studios
Dank u wel. Dank u wel, dank u wel. Ik spreek namens ons allebei.
Schmitt? -Natasha Deon, 45 jaar, dag 35.
Ze is net bijgekomen en weer volledig alert.
Beademing en thoracostomie voor empyeemdrainage.
Haar ruggengraat is weer in orde, het bekken is vastgezet.
Wanneer kan ze praten? -Eerst van de beademing.
Ze moet meer eten. Ze is zwak en heeft het zwaar gehad.
De thoracostomie kan vandaag dicht.
Je moet aansterken, zodat ik je uit dat bed kan halen.
De ademtherapeut moet de PEEP naar 5 verlagen. Welkom terug.
Toch nog trouwen onder de sterren. -Het stadhuis is ook goed.
Goed gedaan.
Driehoeksrelatie.
Hoe lang hou je hem nog aan het lijntje?
Pardon? -Je hebt me wel verstaan.
Link vindt je leuk, je geeft hem valse hoop.
Hoezo vals? -Dat weten we toch allebei.
O, ja?
Zonde van de tijd, die ik met jou had kunnen zijn.
Is dat oudjaarsfeest een date?
Of ga je naar me staan loeren omdat je te laf bent om met me te praten?
Je kunt veel van me zeggen, maar laf ben ik niet.
Goed dan, het is een date.
Je ziet er goed uit. Je haar glanst meer. -Niet over m'n haar praten.
Hoe is het met Leo? -Prima.
Hij heeft last van z'n tandjes, maar verder prima. Mis je hem?
Ik mis de drugs meer. Maar ik mis hem wel. Een beetje.
Het is goed om dat vast te stellen. Dat hoort bij het proces.
Nee, het hoort niet bij het proces. Ik mis de drugs gewoon.
Ik weet dat ze slecht voor me zijn, maar toch voelde het zo goed.
Beter dan moeder zijn. Zo stom, ik zou geen moeder moeten zijn.
Ik ben een kind. Ik kan Leo beter aan jullie geven en hem verder vergeten.
Het is oudjaarsavond. Moet je niet ergens heen, of zo?
Jij moest toch de IC doen vanavond?
Natasha kon eindelijk weer praten, dus Grey wilde blijven.
Waar zit je met je gedachten? -Sorry, ik ben afgeleid.
Laten we gaan.
Eerst het vuurwerk. -Dat kan ook in bed.
Dat was niet zo ranzig bedoeld.
Kan ik hem uitnodigen, na z'n dienst? Om te proosten, of zo?
M'n zoon is bij z'n vader, dus ik weet het niet.
Denkt Ben dan dat ik seks wil? Dat denkt hij vast.
Misschien is dat niet zo erg. -Het is bijna twaalf uur.
Schiet op.
Nee, dank je. -Ik wil wel.
Wat zie jij er... Ik had bij het leger moeten gaan.
Tien... negen... acht... zeven... zes...
vijf... vier... drie... twee... een.
Gelukkig nieuwjaar.
-Hou toch op.
Gelukkig nieuwjaar, dr. Karev. -Jij ook, dr. Karev.
Moge dit jaar je alles brengen waar je op hoopt.
Hoe voelt het zonder beademing?
Alsof ik twee maanden niet zelf heb geademd.
Dan gaat het dus goed.
Garrett haalt water met bubbels, zodat we daarmee kunnen proosten.
Hij is een goede man, hè? -Ja, hij heeft hier al die tijd gezeten.
Ik kon hem horen. Hij praatte de hele tijd over u en de andere artsen.
Moet u er niet één gaan zoenen, nu? -Wie bedoel je?
Een van de artsen die u leuk vinden.
Garrett noemt ze Abercrombie en Stitch.
Kom maar, Darren. -Verdorie, net te laat.
Gelukkig nieuwjaar.
Tien... negen... acht...
Zoen degene die de tijd voor u stilzet.
Vier... drie... twee... een. Gelukkig nieuwjaar.
-Gelukkig nieuwjaar.
Een whisky zonder ijs, graag.
Hé, hoe gaat het? -Goed, hoor.
Heb je nog gespeeld de laatste tijd? -Nee, ik heb het te druk.
Ik ook.
Heeft ze jou ook laten zitten? -Daar lijkt het op.
Natasha Deon, 45 jaar, dag 45. Neuro en cardio ongewijzigd.
Ze kan weer praten met tussentijdse beademing.
De borstdrain gaat er vandaag uit.
Ze krijgt sondevoeding en kan weer in de stoel zitten.
Dat is een hele vooruitgang.
We zijn er nog niet helemaal, maar heb je nog vragen?
Wanneer mag ik weer eten?
Sinds ze weer bij is, vraagt ze continu om taco's.
Dat duurt helaas nog even. -Een puddinkje kan wel.
Dat gaan we vandaag proberen. -Ook goed. Met watermeloensmaak.
Hou je taai.
Tijd niet gezien, hoe is het? -Ik ben gedumpt.
Sorry. -Ik kan je zeggen dat het niet leuk is.
Ik had een patiënt. -En een telefoon.
Het was leuk, de spanning opbouwen. Maar dit was gewoon onbeleefd.
Klopt. -Ik ben een goeie vent.
Maar geen deurmat. Als je dat wilt, moet je Link maar nemen.
Nog een beetje. Ja, heel goed. -Ik ben geen kleuter.
Het is heel normaal om... -Wat weet jij daarvan?
Heeft er iemand in jouw ruggenmerg staan wroeten?
Marsha, kun je ons even alleen laten?
Geen preek over herstel, graag.
Je bent geïrriteerd door de pijn. -Nee, hoor.
Maar ze is wel irritant. Je bent enorm irritant.
Ik vroeg om oefeningen waarmee ik weer m'n sensuele zelf kan worden.
Ze zei: Zit daar maar niet over in. Alsof dat er niet meer toe doet.
Dat bedoelde ze vast niet. -Wat dan wel?
Door die pijnstillers is m'n libido verdwenen.
De gemiddelde hersteltijd... -Ben ik gemiddeld? Niet helpen.
Sorry. Je bent al begonnen. -Die gel is koud, en ik moet terug.
We zouden dit samen doen. -Moet ik dan steeds op je wachten?
Je kunt niet zomaar... -Die baby is straks uit m'n lichaam.
O ja, werkt dat zo? Fijn dat je het uitlegt.
Het is een...
We krijgen een meisje.
Flinke botsing, die ijzel is bloedlink.
Rij je al op winterbanden? -Ik zal het regelen.
Ik moet je iets zeggen. Of iets vragen, eigenlijk.
Ik heb de woorden nog niet klaar, maar m'n hart is wel klaar.
Ik wil dat je weer thuiskomt. Alsjeblieft.
Het is eenzaam thuis, als Tuck er niet is.
En het hek is omgewaaid, en ik heb het nog niet... Laat maar.
Kom naar huis, Ben. Kom alsjeblieft naar huis.
Miranda, ik hou van je.
Maar je hebt m'n hart gebroken.
Ik kom niet terug omdat je nu eenzaam bent en omdat het hek kapot is.
Oké. Maar dat is niet wat ik bedoelde.
Ik was mezelf niet, het kwam door de medicijnen.
Ik was bezig met m'n fysieke gezondheid maar negeerde m'n geest.
M'n angsten speelden weer op.
Het kwam niet door je baan, en het was jouw schuld niet.
Maar ik ben ermee bezig, ik ben in behandeling.
Het gaat nu echt beter.
Brand, hoek Mercer en Fairview. -We moeten weg. Ik spreek je later.
Het spijt me.
Natasha Deon, 45 jaar, dag 62.
Neuro ongewijzigd. Vannacht tachycardie.
Sinds twee dagen weer aan de beademing.
Ze is al vier weken bij, waarom? -Ze heeft een longontsteking.
Ze krijgt antibiotica, maar de longen zijn aangetast.
Geen sondevoeding vanwege de operatie, maar de laatste CT...
M'n stoma doet pijn. Gaan jullie nog...
We kunnen er vandaag niets aan doen. -Waarom niet?
De CT toont aan dat er vocht in de buikholte zit.
Misschien is dat de oorzaak. We gaan wel opereren...
om het vocht weg te halen.
Dus jullie maken haar weer open, terwijl die wond net dicht is?
Helaas, ja.
Ze krijgt nierdialyse en heeft vandaag weer een sessie.
Geen kritiek, ik moest even liggen. M'n voeten zijn boos.
Ik weet wat je nodig hebt en wie het je kan geven.
Mimi van Pink Bunny. Beste manicure en pedicure van Seattle.
Dat is echt iets voor jou.
Ik ga niet met vieze nagels in een brein zitten. Wil je genieten voor 29 dollar?
Je zegt het maar.
Knip maar af.
Goed gedaan, doe de volgende maar.
Er is iets anders aan je. -Ik heb lenzen.
Nee, dat is het niet. Je bent minder...
Bril.
En toen je laatst een katheter moest verwisselen, ging het niet eens fout.
Dat zal ik maar als een compliment opvatten.
Ik heb iemand leren kennen.
Hij is sexy en zelfverzekerd en hij vindt me leuk.
En ik ben gay. En hij is gay. Dus we zijn samen gay.
En ik heb me nog nooit zo mezelf gevoeld.
Ik ben blij voor je. -Dank je.
Ja, prachtig. Wat is het leven waard als je het niet met iemand deelt?
Is het in je eentje niets waard?
Als iemand je blij maakt, moet je ervoor vechten.
Suctie.
Het vocht is troebel.
O, nee. Afgestorven darmen.
Wisten we dat? -Nee, verdorie. Niettang.
De vorige keer had ze het steeds over ene Linus.
Een jongen? Haar vriendje? -Dat zei ze niet, maar ik denk het wel.
Was dat hem? -Wie?
Linus. -Ja, het zal wel.
Het zal wel?
Ik doe die stomme stappen. Ik ben bij de staf dat ik m'n excuses moet aanbieden...
en eerlijk moet zijn. Dus moet ik iets zeggen.
Ga je gang. -Ik heb al die tijd tegen jullie gelogen.
Ik heet geen Betty, en m'n ouders weten niet waar ik ben.
Maar we hebben ze gesproken. -Nee, dat was m'n vriend Jerry.
Hoe heet je dan wel? -Britney. Het spijt me.
Ik wilde niet dat ze over Leo hoorden.
Weten ze dat niet? -Ik ben van huis weggelopen.
Waarschijnlijk zoeken ze me nog. -Dan moeten we ze bellen.
Nee, dat kun je niet doen. Ik ben er nog niet klaar voor.
En ik ben bang dat ze Leo van me zullen afpakken.
Natasha Deon, 45 jaar, dag 75. Neuro...
Ik snap het niet. Na elk stap voorwaarts gaat ze er twee achteruit.
Het is 2 februari, Groundhog Day. Dat ben ik.
Het voelt alsof ik steeds weer dezelfde dag meemaak.
Goed, Bill Murray. Laat de artsen het maar uitleggen.
We denken dat de darmen waren afgestorven omdat... Natasha?
Hartstilstand. Ik ga reanimeren. -Crash cart, atropine en adrenaline.
Haal hem hier weg. -Natasha, ik heb je nodig.
Longembolie, denk ik. Echo maken en infuus met heparine.
Natasha Deon, 45 jaar, dag 84. Vannacht bleef ze...
Vertel het me nou, alstublieft.
Door die longembolie elf dagen geleden zijn haar hart en longen verzwakt.
En haar nieren zijn achteruitgegaan.
Waarom toch?
Waarom overkomt dit ons?
Ze was aan het herstellen.
Na alles wat we hebben doorstaan.
Als zij sterft, sterf ik ook. Als zij sterft, ga ik ook dood.
Garrett, luister. Kijk me even aan. Luister naar me.
Je gaat niet dood. Ik weet dat het zo voelt, maar het is niet zo.
Je moet voor haar vechten. Zij vecht ook voor jou. Je mag niet opgeven.
En dat vechten doe je door nu onder de douche te gaan en iets te eten.
We blijven vechten om haar in leven te houden.
En jij gaat vechten om jezelf in leven te houden.
Kom maar.
Arme Catherine. Liefje toch.
Ik kan het niet.
Is het Britney met één of twee T's? Of misschien met een Y?
Hou op, dit gaat al twee weken zo. -We moeten ze vinden.
Ze moeten weten waar hun dochter is.
En wat ga je zeggen als je ze vindt?
Hoi, we zijn onbekenden die je dochter zomaar in huis hebben genomen.
En we hebben ook haar zoon, van wie je niet eens weet.
Gefeliciteerd, opa en oma. -De sociaal werker moet het wel weten.
Dat is aan haar, en ze is nog niet zover. We moeten haar niet dwingen.
Waarom bepaalt zij alles? Ze heeft tegen iedereen gelogen, zonder wroeging.
Die heeft ze wel, maar ze is verslaafd. Dit hoort bij haar ziekte.
Betty is... -Zo heet ze niet.
Ik weet dat het een ziekte is.
Maar ga je daardoor ook liegen en stelen van de mensen die je helpen?
Het voelt gewoon als een excuus voor het maken van belabberde keuzes.
Waar ga je heen? -Naar Meredith.
Waarom? -Ik weet niet.
Een belabberde keuze, misschien? -Het spijt me, dat was over de grens.
Je ziet de grens niet eens.
Ik weet niet wat ik zonder Leo moet, hij is m'n zoon.
Als ze hem gaan opeisen...
wil ik dat zo snel mogelijk weten.
Ik heb een idee, voor vanavond.
Jij. Ik. Films. Pizza. Popcorn. Snoep. Seks. Herhalen.
Het is Valentijnsdag, en dat haat je. -Ik probeer nieuwe dingen.
Echt waar?
Ik weet dat je verdrietig bent.
En ik weet niet hoe ik het beter voor je kan maken.
Ik ook niet.
Ik probeer de gewone dingen te doen. Maar het voelt allemaal zo...
Toen m'n moeder zo ziek was, wilde ik haar infuus in m'n eigen arm doen.
Ik wilde dat het stopte. Niet alleen op dat moment.
Ik wilde gewoon niet meer leven.
Het was een vluchtige gedachte, maar hij was er wel.
Zo erg was het verdriet, en zo erg was de angst.
Wat heb je toen gedaan?
Ik begon te trillen en te schudden.
Ik wist niet eens dat m'n spieren zo konden bewegen.
En toen begon m'n oog te trekken.
Ja, dat doet mijn ene oog ook al de hele dag.
En ik heb het benauwd, alsof ik niet diep kan inademen.
En dat elke dag, de hele dag.
Vraagje. Waarom zeg je Garrett dat hij voor de liefde moet vechten...
als je er zelf voor wegloopt?
Ik heb drie kinderen en een zware baan.
Ik keek altijd tegen je op, maar dat was onterecht.
Je verstopt je als een klein kind achter je excuses.
Fijne Valentijnsdag.
Heb je zin om vanavond uit eten te gaan?
Vraag je me nou mee uit, op Valentijnsdag?
Daar lijkt het wel op.
Meestal blijf ik niet met m'n kop tegen de muur rammen.
Is dat een nee? -Nee, ik ga rammen.
Dat is weer eens iets anders. Dus dan zie ik je vanavond?
Ben je het het aan het maken? -Je mocht me niet zien.
Nee, wacht. Nu mag ik wat dingen zeggen.
Je zei dat je wilde dat ik gelukkig werd en m'n hart volgde.
Dat heb ik gedaan. En vervolgens verliet je me.
Ik slaap ergens anders, maar jij verliet mij.
Dat weet ik. Het spijt me.
Je mag me niet meer verlaten. Nooit meer.
Neem sabbaticals, verander van carrière. Ik zal je altijd steunen.
Maar we doen dit samen of we doen het niet.
Ik ging uit van samen. -Dat weet ik.
Zeg dat niet, en luister naar me.
Ik had moeten weten dat er iets mis was, ik had moeten helpen.
Ik ken de symptomen, ik had het moeten herkennen.
Na die hartaanval heb ik je beloofd een boomhut te bouwen.
Een plek waar je je terug kan trekken als het je te veel wordt.
Maar ik heb die boomhut nooit gebouwd.
En dat spijt me.
Je bouwt een boomhut.
Ik moet zeker weten dat je niet nog een keer zo'n time-out gaat nemen.
Nee, nooit. Dat beloof ik je. -In dat geval bouw ik een boomhut.
Hij is nog niet klaar, maar als ik hier weer woon, maak ik hem af.
Dr. Schmitt zei dat jullie iets wilden bespreken?
We zijn nu al ruim drie maanden in dit ziekenhuis.
Maar Natasha gaat alleen maar achteruit.
Ik weet dat jullie de beste artsen zijn, want ik kon geen betere vinden.
Niet vervelend bedoeld.
Haal me van de beademing.
Ik kan niet eten. Ik kan niet ademhalen.
Ik ga dood.
Er zijn andere opties. Beademing thuis, langdurige zorg.
Goede verpleeghuizen.
Dat weten ze, ze hebben palliatieve-zorgartsen gesproken.
Jullie hebben jullie best gedaan om me zoveel mogelijk tijd te geven.
We hebben onze bruiloft onder de sterren niet gehad...
maar danzij jullie zijn we de rest van ons leven samen geweest.
Haal me van de beademing. Alstublieft.
Je moet toestemming geven, als gevolmachtigde.
Ik geef toestemming.
Ik weet niet hoeveel tijd je nog hebt als de machine uit is.
We zullen je iets kalmerends geven.
Ben je zover?
Alex heeft een idee.
Doen we nu aan Valentijnsdag? -Ik was lomp en ik wil het goedmaken.
Dan ga ik maar, ik heb een date.
Fijne Valentijnsdag.
Kunnen jullie naar de IC komen? Neem je telefoon mee.
Je artsen wilden ons onze bruiloft onder de sterren geven.
Garrett heeft me gevraagd om de geloften voor te lezen.
Garrett, toen ik je ontmoette, wist ik meteen dat ik bij je wilde blijven.
Daarvoor hield ik het nooit langer dan een paar uur uit met een ander.
Ik heb m'n hele leven op je gewacht.
Ik dacht niet dat ik je nog zou vinden.
Maar hier zijn we dan. Beter laat dan nooit.
Nu ik je heb gevonden, valt alles op z'n plek.
Alles wat moeilijk was, voelt nu makkelijk. Nu jij in m'n leven bent.
En alles wat makkelijk was, is nu fantastisch.
Het spijt me. Ik hou van je. Het spijt me dat ik zo onmogelijk was.
Je mag je niet verontschuldigen. Wat jij doormaakt, is onvoorstelbaar.
Maar ik beloof je dat ik niet van je zijde zal wijken.
En dan nog iets, Catherine Fox.
Voorzichtig.
Jij kunt niet gemiddeld zijn, al zou je willen.
Wat is er? -Breng me naar de slaapkamer.
Ze is er weer.
Neem je deze vrouw tot je echtgenote? -Ja, dat doe ik.
En neem jij deze man tot je echtgenoot?
Dan verklaar ik jullie nu tot wettige echtgenoten.
Laat maar.
Ik weet het.
Dank je dat je met me bent getrouwd.
Er is nooit genoeg tijd.
Kom mee.
Werk, kinderen, leven, dood.
Er is altijd iets wat onze tijd beperkt.
Ik heb eigenlijk een date. -Ja, met mij.
Laten we proosten op Garrett en Natasha.
Op Garrett en Natasha.
Dus moeten we onze tijd zo goed mogelijk benutten.
Dit is beter dan seks.
Dat zeggen alle zwangere vrouwen die ik meeneem.
Je bent gewoon zo... -Ik weet het. Ik ben zo.
Maar niet zo zo als jij.
En daar is ons avondeten. Dank je. Lekker?
Ja, zeker.
Fijne Valentijnsdag, liefste.
Of de verloren tijd inhalen.
Blijf je nog wachten, of...
Nee, daar ben ik klaar mee. Mag ik een whisky zonder ijs?
Maar soms hebben we geluk...
en staat de tijd stil.