Uw vader was een van Napoleons dapperste kolonels.
Ik heb hem dankzij u nooit gekend. - Hoepel op. Ik wil je nooit meer zien.
Ik heb nog niets van de wereld gezien. Ik wil het met mijn eigen ogen zien.
Ik wil een burger van de Republiek zijn. geen onderdaan van een koning.
We zullen daar tot de dood voor gaan vechten. Aan welke kant sta jij, mijn vriend?
Wat is uw naam? - Cosette.
Jij kunt uitzoeken waar ze wonen. De oude man en het meisje.
Het meisje waar je gek op bent? Hangt ervan af. Wat krijg ik ervoor?
Ik ben ervan overtuigd dat hij nog leeft en hier in Parijs is.
Je wilt toch niet dat je knappe dochter iets overkomt?
Je waagt het om mijn Cosette te bedreigen? Kom maar op.
Wat jammer dat u de echte prijs bent misgelopen, inspecteur.
Ik zal pas rust vinden als hij weer in de boeien zit.
Vrijheid.
SubTiel & Zn presenteren: Les Misérables S01E05: Episode 5
Ik wil meer mannen op straat, Rivette.
Nu we weten dat hij hier is, is het cruciaal hem te vinden en op te pakken.
Jas. - Inspecteur, als ik mag voorstellen...
Wat wil je voorstellen? Kom op, zeg het dan.
Het is toch zeker belangrijker om gehoor te geven aan deze inlichtingen.
Er zijn groepen arbeiders die openlijk over een gewelddadige revolutie praten.
Er zijn deze week drie illegale wapenfabrieken opgerold.
Hij is hier, Rivette. Hij was de hele tijd al in Parijs, ons aan het uitlachen.
Dit keer zal hij niet ontsnappen.
Er staan ernstige problemen voor de openbare orde op til.
We moeten ons toch zeker op die belangrijkere zaken richten.
Er is niet belangrijkers, man. Let op mijn woorden...
waar er ook onrusten zijn, hij behoort tot de kern ervan.
Welke bevelen moet ik de mannen geven, inspecteur?
Ik wil dat die man wordt gevonden, gearresteerd en voor het gerecht komt.
En wat betreft die schurk Thenardier...
regel zijn transport naar de gevangenisschepen.
U had nooit terug moeten gaan.
Die mensen daar zijn slecht.
Ja. Maar ik moest wel. Ik moest teruggaan.
Ik hoop ze nooit meer te zien.
Stap weg van de celdeur. Naar achteren.
Corday.
Famigasse. - Dat ben ik.
Jondrette, Azelma.
Jondrette, Eponine.
Kom mee, meiden. - Jij niet.
Jondrette, Rosalie. Controleer je lijst. Kijk dan.
Mishandeling en poging tot moord van een agent? Ik dacht het niet.
Naar achteren of je krijgt hiermee van langs. Jullie twee, wegwezen.
Je mag mijn dochters niet van me afpakken.
Ze zeggen dat generaal Lamarque stervende is.
Hij zal niet langer dan nog een paar weken leven.
Een oude soldaat die het niet lang meer maakt? Wat maakt dat uit?
Lamarque was een van de laatste helden die voor de gewone man opkwam.
Hij heeft in de revolutie gevochten en heeft sindsdien aan onze kant gestaan.
Tijdens zijn begrafenis zal er zeker een grote demonstratie plaatsvinden.
Daar zal het beginnen.
Arbeiders uit heel Parijs zullen komen. En ze zijn aan nieuwe leiders toe.
Nu kunnen we onze plek in de geschiedenis innemen.
We hebben wapens en munitie.
Als we het leger kunnen provoceren ons aan te vallen, komt het volk in opstand.
Gevonden. Ik heb overal naar je gezocht.
Je ziet er erg triest uit.
Je hebt stro in je haar.
Verdikkeme. En ik probeerde nog wel om er mooi voor je uit te zien.
Je lijkt niet echt blij om me te zien.
Ik kan je blij maken als ik dat zou willen.
Weet je nog dat je me zou me te geven wat ik maar wilde als ik achter een adres kwam?
Nou, ik weet het.
Wat? - Het adres van die jonge dame.
Geef het aan me. - Ik kan je erheen brengen.
Zweer me dat je niet aan je vader vertelt waar ze wonen.
Maak je geen zorgen om hem, hij zit vast.
Desalniettemin, zweer het. - Oké. Ik zweer het.
Goed zo. Breng me er nu heen. - Jij wilt het wel heel graag, hè?
Vergeet niet wat je me beloofd hebt. Wat ik maar wil.
Ja. Oké.
Waar is de gevangene?
Heeft u het niet gehoord? Hij is de pijp uit.
We denken cholera, het verspreidt zich als een gek.
Kom mee. Snel.
De laatste keer dat ik hem zag was hij in orde.
Kom mee.
Ik moet een paar dagen weg.
Mag ik met u mee? - Het is niet veilig.
Maak je geen zorgen, de Thenardiers zitten vast en niemand anders weet dat we hier zijn.
Maar voelt u zich er wel goed genoeg voor?
Verlaat het huis niet totdat ik terug ben.
Wanneer vertrekt u? - Vanavond.
Maak je geen zorgen. Toussaint zal voor je zorgen.
Dit is echt het adres? Weet je het zeker? - Absoluut.
Dank je.
Meer heb ik niet bij me. Het spijt me.
Ik wil je geld niet. Snap je dan helemaal niets?
O, kom op zeg.
Ik ben je echt heel erg dankbaar.
Cipier.
Je hebt hem gewoon naar buiten laten lopen? - Ik dacht dat hij dood was, inspecteur.
Rivette? - Het spijt me, inspecteur. Hij is ontsnapt.
Jij bent ontslagen.
Als we Jean Valjean pakken, kunnen er geen fouten worden gemaakt.
De meester boeienkoning. De man die ze niet vast kunnen houden.
Met één sprong was hij vrij.
Hier in mijn ondergrondse koninkrijk heers ik. Ik daag jullie uit.
Hou je klep dicht. Door jou waren we bijna allemaal de pijp uit.
Maar ik zeg jullie dit.
Ik ga die ouwe zak te grazen nemen die mijn stiefdochter heeft gestolen.
Hij was het die ons bijna heeft afgemaakt, of zijn jullie dat vergeten.
Hij heeft hier ergens een groot huis.
Heel geheim en verstopt. Wij hebben het gezien.
We hebben hem gevolgd...
nadat hij uit jouw raam was gesprongen.
We beroven zijn huis...
daarna beroven we hem van zijn leven.
Toussaint? Vergrendel je 's nacht wel de luiken?
Maakt u zich geen zorgen, mejuffrouw. Niemand kan naar binnen.
Komen ze wel binnen, bent u al vermoord voordat u er erg in hebt.
Ik bedoel maar.
"Gaat ze nog steeds naar de Jardin du Luxembourg?
Wat is het vreselijk voor een man als hij het adres van zijn ziel niet weet.
Ik leef nu in duisternis.
Iemand is weggegaan, en heeft de hemel met haar meegenomen.
O, om samen in die tombe te liggen, hand in hand...
en zachtjes elkaars vingers te strelen in de schaduwen...
dat zou mij voor eeuwig vervullen..."
Hij is het.
Hij heeft me gevonden.
Vergeef me.
Hebt u mijn brief gelezen?
Ja.
Herinnert u het zich nog?
De Jardin du Luxembourg, toen we met elkaar gesproken hebben?
Ja.
Natuurlijk.
Wat is er aan de hand? Ik voel me niet...
O, Cosette.
Stelende ettertjes. Wegwezen. Tuig.
Hè. Kom eens hier. Wat is er aan de hand?
Alstublieft, meneer, we zijn verdwaald. We hebben niets te eten en geen slaapplek.
En jullie gaan bij de barbier bedelen? Wat denken jullie te krijgen?
Een gratis knipbeurt? Jullie kunnen maar beter met mij meegaan. Kom.
Goedendag, meneer. - Geen gebedel.
Wij zijn betalende klanten, beste man.
Voor vijf centimes aan brood voor mijn jonge vrienden en mij...
als u zo vriendelijk zou willen zijn.
Bedankt, meneer. Tot ziens.
Vergeet niet. Bedel je voor eten moet je de bakker hebben, niet de barbier.
Tot ziens, kleintjes.
Generaal Lamarque is dood.
Iedereen zal de straat op gaan voor zijn begrafenis.
Ze zijn er klaar voor in Les Halles, en in St-Jacques.
We hebben de belofte gekregen dat het halve leger achter ons staat.
Een nieuwe revolutie? Zal dat echt gaan gebeuren?
Je hoeft mij niet te geloven. Hoor het maar van de arbeiders.
Despiat? Gaat het gebeuren? - Het is al aan de gang, mijn vriend...
en sta je niet aan onze kant, dan ben je de vijand, dus maak een keuze.
Jullie rijke studenten kunnen terug naar je familie maar wij armen moeten hier leven.
We worden zo uitgebuit dat we niets te verliezen hebben.
Ik ben klaar om in deze strijd te sterven. En jullie?
Zal het echt zover komen? - Ga naar huis, Grantaire. Dit is geen spel.
Courfeyrac?
Je kunt op me rekenen.
En Marius Pontmercy?
Nee. Hij zit in zijn eigen wereld. Hij heeft zijn engel gevonden.
Hij logeert bij mij en praat over niets anders.
Ik zie hem niet op de barricade staan.
Aan zulke mensen hebben we niets.
Wat we nu nog nodig hebben is een vonk voor het kruitvat...
en heel Parijs kan in vlammen opgaan. - En de overheid zal vallen.
Ik sta achter je.
Werkelijk?
Tot de dood.
Lamarque is dood. Daar zijn we mooi vanaf.
De laatste hoop van links.
En ze verwachtten dat hij zou worden begraven met volledige militaire eer...
in niet minder dan het Pantheon.
Van mij mag hij wegrotten in de hel.
Samen met het tuig dat hem steunde.
Kom op, Gillenormand. Wat vind jij?
Absoluut. Helemaal mee eens.
Arme man. Hij is niet meer de man die hij vroeger was.
Welkom thuis, meneer. - Bedankt, Toussaint.
Is alles in orde? - Ja.
En Cosette? - Prima.
Dank je. - Kan ik iets voor u pakken, meneer?
Nee, bedankt, Toussaint.
Welkom thuis, papa. - Cosette.
Je bent veilig.
Kom, ik moet je iets belangrijks vertellen.
Dus zo doe je dat.
Dit is het huis.
Niet slecht.
Weet je of ze een kettingganger hebben? - Een wat?
Een waakhond. Heeft hij er een? - Geen idee.
Ik heb gehaktballen in slaapmiddel gedrenkt voor het geval dat.
En een mes voor de keel van die oude man.
Het is een oude deur. We zijn zo binnen. - Echt niet. De hond bijt jullie kapot.
Jezus, wie is dat? - Je dochter.
Je bent dus weer uit de gevangenis? En direct weer in de problemen.
Geef het op. Hij heeft wapens. Hij zal je kop eraf schieten.
Hij weet niet dat we er zijn totdat het te laat is.
Help. Meneer.
Jij gaat naar binnen. Ik blijf bij het meisje.
Als ze geluid maakt, krijgt ze dit. - Ik vind het prima.
Hij mag mijn keel doorsnijden? Je eigen dochter?
Lekkere vader ben jij.
Kijk nu wat je gedaan hebt. - Ik vind dit maar niets. Ik ga.
Kom op, jongens. Wat vinden jullie?
Er is altijd nog morgenavond. Laten we maar gewoon gaan.
Dit komt allemaal door jou. Oké. Morgenavond.
Bemoei je er niet meer mee - Ik ben niet bang voor jou.
Lieverd.
Papa is terug en zei me klaar te maken. We vertrekken binnenkort.
Waarheen? - Naar Engeland.
Voor hoelang? - Geen idee. Ik denk voorgoed.
Ik laat ons niet scheiden. Ik kan sowieso niet meer zonder jou leven.
Ik zal een manier vinden om samen te zijn, hier of in Engeland.
Luister. Ik moet gaan.
Er is iets dat ik moet doen.
Maar morgen, om vijf uur, zal ik hier zijn, in de tuin.
Maar wat is je plan hoe we samen kunnen zijn?
Dat zal op de een of andere manier lukken.
Tot morgen, mijn liefste.
Wat doe jij hier? Hoe ben je binnengekomen? - Dat kan iedereen, u heeft een slecht hek.
Ik kom u waarschuwen, een bende komt u morgenavond beroven.
Dus u kunt maar beter snel weggaan.
Waarom zou ik je geloven? - Dat zou ik maar doen.
Mijn vader zit in die bende.
Tot ziens, meneer.
Meneer. Wilt u Monsieur Marius ontvangen? Hij is hier en wil u spreken.
Zei ik niet dat hij ooit terug zou komen?
Hij vergeet zijn oude grootvader niet. Laat hem binnen. De bengel.
Monsieur Marius.
Kom je me om vergeving vragen?
Ben je tot bezinning gekomen en besef je dat je het bij het verkeerde eind had?
Kom op jongen. Zeg het. Wat is er?
Ik kom uw toestemming vragen om te trouwen.
Om te trouwen?
Wie is het meisje? - Haar naam is Mademoiselle Fauchelevent.
Ik heb nog nooit van haar gehoord. Maar ze is rijk?
Arm. Dus...
je wilt in de ellende duiken samen met een vrouw?
En je hebt zeker mijn geld nodig.
Ga zitten. Vertel me alles.
Jij schurk. Ze is zwanger van je zeker? - Nee.
Ik heb dat ook meerdere keren meegemaakt.
De jongeren moeten leven en het oude moet sterven, zo gaat dat.
Hier is 2.000 frank.
Je kunt een liefdesnestje voor haar bouwen als je haar zo leuk vindt.
Maar je wilt niet met haar trouwen.
Maak haar je minnares, domme jongen.
Zo pak je dat aan.
Meneer, de laatste keer dat ik bij u was heeft u mijn vader beledigd.
Vandaag beledigt u mijn vrouw. Ik zal nooit meer iets van u vragen.
Vaarwel.
Wat is er met hem aan de hand? Wat heb ik verkeerd gezegd?
Marius, kom terug. Laten we dit als mannen bespreken.
Ga niet weg.
Hij is weg.
Pas op je hoofd.
Maak je gereed, Marius.
Waarvoor?
Vandaag is de begrafenisstoet van generaal Lamarque. Kom je of niet?
Was jij geen napoleontische democraat?
Lamarque vocht voor Napoleon. Ze zouden hem als held in het Pantheon moeten begraven...
maar in plaats daarvan behandelen ze hem als vuil.
Wat zou je vader willen wat je zou doen?
Ga je mee of niet?
Ik kan het niet.
Laat hem maar. We hebben geen behoefte aan romantische dagdromers...
of schooljochies met liefdesverdriet.
We gaan het leger dwingen om te staken.
Dit is niet voor mensen zoals jij. Het zou wel eens uit de hand kunnen lopen.
Kom mee.
Papa.
Wat is er? - We moeten vandaag vertrekken.
We kunnen niet in dit huis blijven. - Naar Engeland?
Nu al?
Dat gaat tijd kosten. Reizen is nu niet veilig.
We verhuizen naar een geheim adres hier in Parijs.
Maar hoe kan iemand ons dan nog vinden?
Is er iemand door wie je gevonden wilt worden?
Nee.
Maak je klaar. We vertrekken over een uur.
We nemen alleen de belangrijkste dingen mee. Schiet op.
Natuurlijk meneer, nu meteen.
Toussaint? Weet jij het adres waar we naartoe gaan?
Papa zei het, maar ik ben het vergeten. - Rue de L'Homme-Arme 7.
Maak u geen zorgen, alles komt goed.
"Mijn lieve Marius.
We gaan naar Rue de L'Homme-Arme, nummer 7.
Kom alsjeblieft, of laat vanavond iets van je horen.
Ik hou van je."
Niet het mooiste uitzicht van de wereld maar deze plek is zo niet slecht nog niet.
Wat is er, Cosette?
Niets, het is niets.
Ze zullen ons bij de Bastille proberen te pakken.
Dat lukt ze niet.
Het is zover.
Lamarque naar het Pantheon.
Ga uit de weg.
Uit de weg. Wij nemen het over.
Lamarque naar het Pantheon.
Burgers...
Je hand... - Houd dat vast.
Burgers...
Burgers, we moeten ons verdedigen.
We moeten een barricade bouwen.
Onze medestrijders zullen overal hetzelfde doen in de stad.
We moeten de militairen over de stad verspreiden...
en de stad onbestuurbaar maken.
En deze barricade tot aan de dood verdedigen.
Het komt wel van pas dat het vlak naast een bar ligt.
Welkom, Despiat. - Kameraad.
Dit is de ideale plek. Er is maar één toegangsweg voor een aanval.
Verzamel zoveel mogelijk dingen als je kunt en begin met bouwen.
Schiet op, kameraden.
Goed gedaan, Matelote. Kom hier. Ik omhels je als kameraad.
Ga van me af, jij aap.
Inspecteur, het leger is de controle over de stad kwijt.
In de straten is het grote chaos.
Het is heel waarschijnlijk dat Valjean Parijs nu is ontvlucht.
Ik betwijfel dat. Hij zal in hun midden zijn.
Dat is waar ik hem zal vinden.
Ik smeek u, dit is te gevaarlijk. Stuur iemand anders.
Ik vertrouw niemand anders.
Mijnheer, u zou vandaag niet buiten moeten zijn.
Ik denk het wel, jongeman.
Wees voorzichtig met het buskruit.
Hier, geef dit door.
20 kogels per man, niet meer. Gebruik ze verstandig.
Goed werk, burgers.
Mijnheer, u kunt beter naar huis gaan.
Nee, dat doe ik niet.
Het is tijd dat in mijn deel bijdraag.
Goed gedaan.
Is er een man met de naam Jean Valjean bij ons?
Niet dat ik weet.
Hij zal midden in het strijdgewoel zijn let op mijn woorden.
Laat me gaan.
Ik kan je niet laten gaan. Het is niet veilig.
Luister, er wordt overal in Parijs gevochten.
U kunt mij hier niet voor eeuwig opgesloten houden.
Waar wil je naartoe? - Laat me gaan.
Laat me gaan.
Ik haat u.
Monsieur Marius?
Eponine.
Het heeft geen zin om hier te wachten. Zij is vertrokken.
Uw vrienden zijn allemaal bij de barricade in de Rue de la Chanvrerie.
Wij zijn hier de enigen, u en ik.
Ik heb alles verloren.
Mijn leven is voorbij.
Kom op, Monsieur Marius, doe niet zo dramatisch.
Rue de la Chanvrerie, zeg je? - Inderdaad.
Oké. Om te sterven is die plek net zo goed als elke andere.
Het is niet nodig om te sterven, Monsieur Marius.
Hou je gedeisd om verder te kunnen vechten.
Wat is het nut om te blijven leven, als ik Cosette kwijt ben?
Monsieur Marius... - Laat me met rust.
Leve de revolutie.
Ziet er goed uit, kameraden.
Fijn om je ook te zien, kameraad.
Ik dacht dat je ons in de steek had gelaten. - Ik niet.
Hij is een smeris.
Grijp die man.
Blijf van me af.
Waar is hij? Jullie leider. Jean Valjean.
Ik heb nog nooit van hem gehoord. Inspecteur Javert.
Er zijn hier geen leiders. - Daar vergis jij je in, mijn vriend.
Jullie hebben je om de tuin laten leiden. - Mag ik hem neerschieten?
Wij zijn geen moordenaars. Hij kan blijven waar hij nu is.
Hij kan ons vertellen wat hij weet over de plannen van het leger.
Ze komen eraan. Vlug.
Oké mannen, het is zover.
Compagnie, halt.
Presenteer geweer.
Duiken. - Vuur.
Wacht op mijn signaal.
Presenteer geweer.
Vuur.
Plaats bajonetten.
Stop. Bewaar je buskruit.
Let op.
Wacht totdat ze dichterbij zijn. Verspil je kogels niet.
Aanvallen.
Wacht.
Vuur.
Terugtrekken.
Zij trekken zich terug.
Zorg voor de gewonden. Vlug...
Herlaad de wapens. - Ja, kameraad.
Laten we de vlag weer neerzetten. - Ik kan dat doen.
Nee, dat is geen werk voor een oude man. - Ik zei dat ik het ga doen.
Lang leve de revolutie.
Lang leve de republiek...
Monsieur Mabeuf.
Grantaire.
Mijnheer?
Breng hem naar binnen.
Schiet op.
We hebben meer wapens nodig. - Meer wapens.
Geef mij die toorts.
Ga terug.
Ga terug of ik blaas de barricade op.
O ja, en jijzelf erbij?
Mijzelf ook.
Geloof je me niet?
Godallemachtig man, je bent krankzinnig.
Ga terug.
Hij is krankzinnig. Ga terug...
Verdwijn.
Goed gedaan. Ik wist niet dat je dit in je had.
Het is niet moeilijk wanneer je niets meer om je leven geeft.
Kijk uit.
Sommigen onder ons vinden je leven de moeite waard, Pontmercy...
zelfs als jij dat zelf niet vindt.
Mijnheer.
Bij je voeten.
Eponine.
Wat doe je hier.
De soldaat wilde je neerschieten. Ik probeerde hem te stoppen.
Verplaats me niet. Blijf bij me, alsjeblieft.
Luister. Ik wil je niet bedriegen. Ik heb een brief voor je.
Ik wilde niet dat je hem kreeg, maar nu...
Heb je hem? - Ja.
Wil je me beloven...
om mij op mijn voorhoofd te kussen wanneer ik dood ben.
Ik zal het voelen.
Wees niet bedroefd.
Wij gaan allemaal een keer dood.
Het komt.
Ik krijg geen lucht meer.
Ik hield echt van je.
Pontmercy.
"Mijn liefste Marius.
Wij gaan naar de Rue de L'Homme-Arme, nummer 7.
Kom naar me toe, of stuur vanavond een berichtje. Ik hou van je..."
Zij is weg.
In haar hart is ze weg.
Goedenavond, mijnheer. Ik heb een brief voor nummer 7.
Geef maar hier.
Het is voor een jongedame. - Mademoiselle Cosette?
Inderdaad.
Waar kom je vandaan?
De barricades. Rue de la Chanvrerie.
Veel doden daar, kameraad.
Maar niet diegene die deze brief schreef? - Hij leefde toen ik hem voor het laatst zag.
Is dat zo?
Wegwezen.
Oké, rustig maar. Ik ben al weg.
"Mijn liefste, ik haastte mij naar je toe, maar je was er niet meer.
Ik dacht dat ik je voor altijd kwijt was.
Ik ben nu op de barricaden, met mijn vrienden.
Als ik sterf, sterf ik en hou van je, maar wanneer ik blijf leven...
zal ik je vinden en zullen we eeuwig bij elkaar zijn."
"Wanneer je dit leest...
zal mijn ziel dicht bij je zijn en zul je glimlachen.
Ik hou van je.
Marius."
Vertaling: SubTiel & Zn