Lucius, wakker worden.
Je grootmoeder heeft een drankje voor je. Drink het op. Goed zo.
Nog wat.
Zo. Knappe jongen.
Gaius, wakker worden. Grootmoeder heeft een drankje voor je.
Knappe jongen. Nog een beetje.
Wat doe je daar?
Kruiden. - Kruiden? Waarvoor?
Tegen de koorts waar hun vader aan stierf.
Ga weg. - Een beetje respect.
Ga weg.
Kijk, dat is Augustus.
Wat is er gebeurd? - Aan de kant.
Dat is Augustus.
Moordenares.
Waar heb je het over? - Je wilde ze vermoorden.
Hoezo?
Je hebt ze hiermee vergiftigd.
Kruiden. - Leugenaar.
Belachelijk. Waarom zou ik je zoons willen doden?
Als Augustus geen opvolger heeft wordt je zoon keizer.
Dat wil ik graag, maar ik ben ook een moeder.
Ik vermoord geen kinderen.
Ze maken het goed. Laat ze slapen.
Augustus heeft je nodig. Hij is flauwgevallen op het Forum.
Octavius, ik ben het, Livia. Julia is hier.
Musa, je dokter is er. - Hij moet in het ijs, tegen de koorts.
IJs? Ben je gek? Je Griekse medicijnen worden nog z'n dood.
Als we niets doen, sterft hij van de koorts.
We moeten het proberen.
Om hem en m'n kinderen in één dag te doden?
Ze wilde Gaius en Lucius vergiftigen, maar ik liet ze overgeven.
Hiermee.
Geef eens hier. - Waarom?
Geef maar hier.
Valeriaan met sinaasappelschil. Goed tegen de koorts.
Je had acteur moeten worden. - Ik ben een acteur.
In dit leven zijn we dat allemaal.
Musa, bereid de behandeling voor.
Vergif.
Ben je verbaasd dat je stiefmoeder me niet heeft vermoord?
Ik wel. - Nee.
Je hebt je rijk nog niet aan haar zoon overgedragen.
Livia heeft je nog levend nodig.
Ik wachtte eigenlijk hierop.
Volgens Musa zorgt deze behandeling ervoor dat de koorts wegblijft.
Belachelijk.
Doe het niet.
Ik moet me snel weer in het openbaar vertonen. Geruchten gaan snel.
Wat voor geruchten? - Dat ik dood ben.
Je moet met Tiberius trouwen. - Ik haat hem.
Je hoeft niet van hem te houden. - Houd je mond, allebei.
Wat is er, Octavius?
Kom erin.
We hebben al heel lang niet meer samen gebaad.
Als ik dat deed, zou je lichaam het ijs smelten.
Als ik sterf, gaat alles verloren.
Er komt weer een burgeroorlog. Je zoons worden vermoord.
Tenzij je m'n zoon trouwt. Dan blijft het rijk van je vader in stand.
Dan zullen je zoons aan de macht komen en de vrede bewaren.
Ik houd van Iullus. - Hij is de zoon van Marcus Antonius.
Hij wil zich op Augustus wreken vanwege z'n vaders dood.
Hij heeft me verraden.
Iullus zal jou verraden.
Ik zie geen andere mogelijkheid.
Ik vertrouwde hem.
Samen versloegen we de moordenaars van Julius Caesar.
Heel Rome zag ons als helden.
Vandaag eren we de overwinnaars van de Slag bij Philippi.
Gaius Caesar.
Lepidus.
De held van Philippi, Marcus Antonius.
Ik vraag de Senaat een unanieme verklaring...
van volledige machtsoverdracht aan het driemanschap.
Senators...
eindelijk heerst er weer vrede in Rome. Rome is in ere hersteld.
De moordenaars van Julius Caesar zijn ter dood gebracht.
Wij aanvaarden onze aanstelling als heersers van het rijk.
Het gezag over Rome leg ik in de bekwame handen van Gaius Caesar.
Lepidus zal de provincies in Afrika besturen.
Ik keer terug naar het Oosten...
waar ik weldra de laatste droom van Julius Caesar zal verwerkelijken.
De verovering van Parthia.
Neemt Marcus Antonius alle legioenen en de hele vloot mee?
Om Parthia te veroveren en Alexandrië te beschermen.
Je houdt een paar soldaten over. - Hij ziet zich als Caesars opvolger.
En jou niet. - We zijn een driemanschap.
We besturen het rijk samen. - Echt waar?
Waarom krijgt Lepidus Afrika met z'n graan en Antonius het rijkste land?
Egypte. - Ik heb Rome.
Dat is omgeven door verwoeste boerderijen.
Hoe wil je je volk voeden?
Met het graan van Lepidus. - Hopelijk blijft dat komen.
Door hongersnood verloor ik een dierbare bondgenoot: het volk.
De drieman spreekt tot jullie.
Lepidus weigert ons graan te sturen. Dat is een oorlogsverklaring.
Maar ik zal hem verslaan, zoals ik Caesars moordenaars versloeg.
Van Octavius Caesar.
In naam van onze vriendschap vraag ik je me te helpen...
om graan in te kopen voor de soldaten. Deze crisis bedreigt ons allemaal.
Het driemanschap is in gevaar.
Hij bedelt om een paar miljoen sestertiën.
Je gaat hem toch niet helpen?
Als het volk zich tegen ons keert, verlies ik m'n gezag.
Niet als we in Rome het hoofd van dat joch op een stok spietsen.
Een paar miljoen kan ik best missen.
Maar stel dat Octavius Rome weet te onderwerpen?
Hoe dan?
Dat lukte zelfs Caesar niet. Rome wordt z'n ondergang.
En ook de jouwe? - Ik ben toch een god?
Goden worden niet verslagen. - Je bent alleen een god in Egypte.
Je hebt onze gewoonten te snel geleerd.
M'n lerares is een godin op aarde.
Hoe meer tijd ik tussen haar benen doorbreng, hoe goddelijker ik word.
Corrupt en verraderlijk. Dat was Antonius.
Z'n zoon zal je verraden. Hij gebruikt jou om zich op je vader te wreken.
Ik lever Rome niet uit aan een man die mij haat...
en alles waar ik voor sta. Dat weiger ik.
Houd je van me? - Wat is er?
Ik moet met Tiberius trouwen. - Waarom?
M'n zoons. Ze zullen ze vermoorden. - Hoezo? Wie?
Ik houd van je.
Ik houd van je. Ik kan niet zonder je.
Maar m'n zoons zijn alles voor me.
Ik kan het niet.
Ik moet wel. Ik moet met Tiberius trouwen.
Volgens de oude huwelijkstraditie...
zoals deze speer een symbool van macht is...
ben je nu aan mij onderworpen.
Julia onderworpen?
Wat is er? - Ik houd van haar.
Belachelijk. Via haar kunnen we Augustus te grazen nemen.
Mijn gelukwensen.
Mogen de goden je huwelijk zegenen.
Ben je moe? - Ga de kamer uit.
Ik ben ook verliefd op een ander, net als jij.
We offeren ons allebei op voor Rome.
Germanen, altijd weer die Germanen. We moeten onze grens beveiligen.
Dat ga ik ook doen als ik naar m'n legioen terugkeer.
Je vertrekt vanavond nog.
We mogen geen tijd verspillen.
De mensen zien je als een god.
Maar ze vergissen zich. Alles waar je van houdt, maak je kapot.
Je hebt nog hetzelfde gewaad aan.
Als ik erin slaap, hoop ik dat hij morgen weg is, net als 'n nare droom.
Ik heb hem weggestuurd. - Moet ik je daarvoor dankbaar zijn?
Ik ben al blij als je me niet haat.
Omdat je in het belang van Rome handelde?
Van Rome, van jou, van ons allen.
Agrippa, Maecenas en ik hebben Rome tegen z'n eigen burgers beschermd.
Het is eindelijk rustig in de stad.
Zijn er slachtoffers? - Alleen burgers.
We hebben wel ergere situaties meegemaakt.
Voor de goede zaak. Waar vechten we nu voor?
Ons leven, als ik me niet vergis. - Zover is het al gekomen.
We zijn diep gezonken. Of is het heldhaftig om burgers te doden?
Het houdt ons in leven. Of had je liever dat ze jou vermoordden?
Jij wilde dit driemanschap. We hebben een monster gebaard.
Het is onwettig en er dreigt weer een oorlog.
Wat moeten we dan doen? - Het volk heeft vrede nodig.
Ga naar Antonius. Stel weer consuls aan en sticht een echte republiek.
We bouwen straten, tempels en aquaducten voor ze. Voor het volk.
Ik heb Marcus Antonius om geld gevraagd.
Hij geeft je geen geld. Hij gaat door waar Caesar ophield.
In Cleopatra's bed. Hij ziet je graag onderuitgaan.
Ik heb gefaald. - Belachelijk.
Caesar wist dat Rome het alleen kon redden onder het gezag van één man.
En als ik het niet kan? - Niet zo bescheiden.
Heb je ook een echt plan? - We hebben Antonius niet nodig.
We moeten de adel aan onze kant krijgen.
Dat is het dus. Adellijke pretenties.
Ik heb helemaal geen pretenties of illusies.
Zij horen nog bij Rome en vormen de machtsbasis van Marcus Antonius.
Ze zullen me nooit accepteren.
Ze hoeven je hielen niet te likken. - Wat wil je dan van me?
Trek wat fatsoenlijke kleren aan.
Vanavond gaan we nieuwe vrienden maken.
Ik zeg het wel tegen Scribonia. - Laat je saaie vrouwtje maar thuis.
Dit is geen strijd voor stoere mannen met zwaarden, Agrippa.
Dit is het huis van Plancus. - Groot, hè? Hij is stinkend rijk.
Hij is de legaat van Antonius. - Hij kan de jouwe worden. Vlei hem.
Zorg dat hij jou volgt en niet een Egyptische koningin.
En vergeet niet Cleopatra's naam te laten vallen.
Dit is hopeloos.
Het meubilair is nogal intimiderend, maar prijs hem om z'n goede smaak.
Daar komt hij.
Gaius Caesar, wat een eer dat u mij komt bezoeken.
Het is mij een eer hier te mogen zijn.
De beste dadels uit Egypte.
Marcus Antonius heeft ze gestuurd.
Heeft de koningin van Egypte ze geplukt?
Dit zijn Egyptische juweeltjes. - Ook van de koningin van Egypte?
Of zijn ze van de koning? - Egypte heeft geen koning.
Bent u daar zeker van? Koningen worden zo makkelijk gekroond.
Neem me niet kwalijk. - Vijftig zweepslagen.
Vijftig zweepslagen zijn dodelijk.
Als u een slaaf om zoiets doodt... Wat waardeert u nog meer aan Egypte?
Waardeert u hun koningin?
Waardeert u haar ambities?
Wilt u haar onderdaan zijn vanwege een paar glazen?
Zo is het wel genoeg.
De slaaf krijgt geen straf.
Ik wist niet dat Gaius Caesar zich zo om slaven bekommerde.
Je mag slaven niet zonder proces terechtstellen.
Ik zou niet willen dat u ongemerkt de wet zou overtreden.
Of hebt u soms maling aan de wet? - Natuurlijk niet.
U hebt dus niet zoals Marcus Antonius maling aan onze wetten?
U bent het dus met me eens dat hij de Romeinse wetten overtreedt?
Dan kunt u uw vriend vragen ons het benodigde geld te sturen...
in plaats van het aan een Egyptische koningin te verspillen.
Ik wist niet dat je over dramatisch talent beschikte.
Livia, ik wist niet dat je hier was.
Ik kwam tijdens het laatste bedrijf. - Het was geen toneelspel.
Het is hoe dan ook een indrukwekkende strategie.
Hoe gaat het met je zoon Tiberius?
Wat zit er in de buik van je vrouw? Een jongen of een meisje?
Wat kan jou het schelen? - Waarom ben je met haar getrouwd?
Ze is twee keer zo oud als jij. - Ik heb je raad opgevolgd.
Ik trouwde haar om haar connecties en haar geld.
Dat raak je allebei kwijt en je hebt niet veel tijd meer.
Antonius zal het allemaal afpakken. - Hij zal me niet aanvallen.
Hij wacht op mijn val. Cleopatra is z'n enige bedreiging.
Vrouwen zijn vaak gevaarlijk.
Maar ze kunnen ook nuttig zijn.
M'n complimenten. We zoeken bondgenoten, geen vijanden.
Ik heb over een huwelijk onderhandeld.
Ben je gek? Ik ga niet trouwen. - Voor mij.
Livia Drusilla. - Ik heb altijd al van haar gehouden.
Je wordt lid van een voornaam adellijk geslacht.
Je hebt ook m'n moeder gebruikt.
Je verwekte een kind en zette haar aan de kant voor Livia.
Ik hield van je moeder. - Je hield van haar geld.
Ze schonk me jou. - Toen je bij haar was, dacht je toen:
hoe kan ik dit kind voor m'n doeleinden gebruiken?
Ik vroeg me af hoe ik kon voorkomen dat de adel de wereld verwoestte.
En of het wel eerlijk was een kind in zo'n wereld te zetten.
Ik wilde een eind maken aan het moorden en de hongersnood.
Denk je dat je de enige bent die zich opoffert?
Had ik Caesar maar nooit ontmoet.
Was ik maar op de boerderij gebleven om geiten te fokken.
Dat meen je niet.
De goden hebben jou uitverkoren.
Denk je dat ik hiervoor was voorbestemd?
Dat is toch niet belangrijk?
Het is wel belangrijk. Daar word ik op afgerekend.
Alleen jij kan die vraag beantwoorden.
Ik weet wat ik van je heb gevraagd.
Ik wil niet dat je een ongelukkig leven leidt.
Als jij en Iullus discreet kunnen zijn...
Ik kan het niet aanzien dat je lijdt.
Zoals Vergilius zei: Geen enkele grond kan alles dragen.
Je zou de gedachte niet kunnen verdragen.
Nee, dat zou ik niet kunnen.
Je bent niet alleen een verliefde vrouw, je bent de dochter van het rijk.
Ik hoop dat je snel inziet hoe je moet handelen...
en dat je een manier vindt om zonder Iullus te leven.
Ik kan hem veranderen.
Misschien.
Hij is de zoon van Marcus Antonius. Een vrouw heeft Antonius veranderd.
Ze heeft hem veranderd, zoals ze ook Caesar veranderde.
Je bent een lafaard.
Dit kreeg ik uit Rome. Er hangen kopieën van in de hele stad.
Wat dan? - Hij zegt dat ik een hoer ben...
en dat ik m'n kinderen bij een geit hebt verwekt.
Dat zijn gewoon leugens. - Wat dacht je?
Maak Octavius af. - Hij heeft die onzin niet geschreven.
Het was die verwijfde Maecenas. - Maak ze af.
Niemand die het gelooft. - Ik wacht niet langer.
Als je Octavius niet aanvalt, zijn we vijanden.
Geen bedreigingen. - Je moet kiezen.
Vecht je tegen mijn leger of dat van hem?
Ik houd van je.
Bescherm me dan tegen dat jonge koninkje van Rome.
Lafaard.
Hij kwam met 200 oorlogsschepen met legionairs naar Brundisium...
om me te vernietigen.
Z'n ambitie had m'n vertrouwen in hem kapotgemaakt.
Romeinen zouden weer onderling vechten.
De vrede waar Julius Caesar van droomde, werd bedreigd.
Ten aanval.
Voorwaarts.
De goden zijn vertoornd.
Dat is m'n broer. Daar.
M'n broer. Dat is m'n broer.
Dat is m'n vriend Marcus.
Z'n boerderij ligt naast de mijne.
Dat is Flavius, de broer van m'n vrouw.
Lucius. Ik kan niet tegen Lucius vechten.
Ten aanval.
Executeer iedereen die weigert aan te vallen. Dat is een bevel.
Dat is m'n broer.
Maak hem af.
Ik maak iedereen af die weigert aan te vallen.
Dit is waanzin. - Ik maak je zelf af.
M'n zwaard zit in de schede. Sla toe.
De soldaten zijn wijzer dan hun generaals.
Dit zijn geen twee legers. Dit is één rijk.
Er mag geen Romeins bloed meer vloeien. Een verbond.
Ik geef je de helft van m'n mannen om Parthia te veroveren.
Je hebt gezworen dat je de vijand van Rome zou verslaan.
Kan ik je vertrouwen?
Kan ik jou vertrouwen? - Niemand zou dit geloven.
Dat klopt.
We hebben een gebaar nodig. Als bewijs van ons pact.
Wil je Cleopatra opgeven? Rome vreest haar het meest.
Ik trouw met een Romeinse vrouw om m'n loyaliteit te bewijzen.
M'n zuster. Geen enkele vrouw is geschikter dan zij.
Afgesproken.
Dag, moeder.
Je ziet er goed uit. - Jij ook, Octavius.
Zijn dat jouw mannen?
Voor de helft. - En de anderen?
Van Marcus Antonius.
De machtige strijder. De onverschrokken generaal.
Versla alsjeblieft de muizen die ons graan opvreten.
M'n lieve zus.
Ik zal doen wat je van me verlangt.
Je bent nu het hoofd van de familie.
Ik ben de leider van heel Rome.
Hoe dan ook...
ik zal met de man trouwen die je voor me uitkiest.
Ik zal het Marcus Antonius vertellen.
Hoe heb ik een zoon kunnen grootbrengen die geen schaamte kent?
Het verbond was nodig. Dit huwelijk bezegelt het.
Waar is dit goed voor?
Voor Rome. - Rome? Die ken ik niet.
Wie is dat? Heeft hij ook een zus?
M'n zus leerde van Antonius te houden en hij hield op zijn manier van haar.
Het huwelijk bracht iets goeds voort, ook al was het gedwongen.
De Romeinen slachtten elkaar niet meer af.
Had ik me anders moeten laten leiden door medelijden met m'n zus?
Zou het rijk 40 jaar vrede hebben gekend zonder het verbond?
Het nieuwe aquaduct begint bij deze bron.
Het grootste dat ooit is gebouwd. Met een driedubbele rij bogen.
Vanaf hier tot het centrum. - Eindelijk krijg je je kans, architect.
Dit water zal dagelijks de dorst lessen van 40.000 burgers.
En het zal de velden bevloeien.
Bedankt, ik drink liever iets sterkers.
Op de oogst.
Niemand kan Rome nu nog uithongeren.
We kunnen nu in elk geval mooie fonteinen maken.
Cleopatra's paleis Alexandrië, Egypte
Je naam is zelfs niet genoemd bij de verkondiging van de zeges.
Dat verbaast me niks.
Hij bracht 10 nieuwe legioenen op de been.
Heeft hij je ook maar één soldaat gestuurd?
De bruidsschat van z'n zus was alles wat je kreeg voor je steun.
Dat was een teken van ons pact.
Je gaat met haar naar bed als je in Athene bent.
Waarom bracht je haar over naar Athene? Zodat ze dichtbij is?
Zo zijn onze gewoontes nu eenmaal. Ze is een saai meisje.
Ik geef niet om haar. - Wel om je Egyptische hoer?
Je ziet de mannen van Octavius pas als ze tegenover je staan op het slagveld.
Help me. We hebben genoeg soldaten om Parthia te veroveren.
Dat zal Rome eraan herinneren wie er echt de baas is.
Als onze machtigste bondgenoot aan mijn zijde vecht.
Ik vecht niet als je bondgenoot, maar alleen als je vrouw.
Ik kan niet met je trouwen.
Ik wil wel, maar je bent een buitenlandse koningin.
Onze gewoontes staan dat niet toe. - Dan moeten die veranderen.
Als ik me laat scheiden om met jou te trouwen...
Een vreemdeling. - keert heel Rome zich tegen me.
En de Senaat.
Verstoot haar. Vandaag nog.
Het verval van Rome begon die dag.
Antonius verkwanselde het rijk door z'n genotzucht.
Hij had zichzelf boven het welzijn van z'n volk geplaatst.
Waarom loop je? Ik heb een rijtuig gestuurd.
Ik loop liever. - Waarom?
Ik wil dat iedereen de vrouw ziet die door haar broer is verraden.
Marcus Antonius heeft je verraden. - Hij voerde je plan uit.
Ik had geen plan. - Je hoopte dat hij mij zou verstoten.
Nu kan je alle senators tegen hem opzetten.
Je kunt hem nu de oorlog verklaren.
Waarom beschuldig je mij? Hij liet je in de steek.
Ik houd van hem.
En hij houdt van mij. Dat weet ik.
Je kent hem niet. Cleopatra heeft z'n geest vergiftigd.
Ze is uit op m'n dood.
Wil je dat? - Je had dit van tevoren beraamd, hè?
Je moet dit gebruiken.
Nee, hij bedroog m'n zus met een Egyptische koningin.
De Senaat zal woedend zijn.
Een oorlogsverklaring is niet genoeg. Gebruik dit.
Het bezit hiervan is al een zware misdaad.
Testamenten worden bewaard in de tempel van de Vestaalse Maagden.
Dit mag pas na z'n dood worden gelezen.
Gebruik het. - Daarmee riskeer ik m'n leven.
Zie je niet dat je je leven moet wagen...
om je belofte aan mij en Caesar na te komen?
Je hebt beloofd z'n droom te verwerkelijken. Pak hem op.
Senaat van Rome 32 v. Chr.
Als je Antonius aanvalt, komt er een burgeroorlog.
Er zal bloed vloeien. - En het verraad tegenover z'n zus?
Moet hij dit negeren? - Moeten we onderling weer vechten?
Ga daar niet naar binnen zonder plan.
Ik heb jullie gewaarschuwd voor Antonius. Jullie luisterden niet.
Hij heeft m'n zus bedrogen.
Een Romeinse vrouw.
Hij is met een vreemdeling, de koningin van Egypte, getrouwd.
Dat druist in tegen onze wetten.
Dit heeft geen effect. - Zo komt er geen oorlog met Antonius.
Maar nu moeten jullie, mannen van Rome, een keus maken.
Om Rome te redden. Om Rome van de ondergang te redden...
moet ik jullie bewijs laten zien dat jullie niet kunnen negeren.
Het testament van Marcus Antonius.
Ik, Marcus Antonius, laat aan m'n vrouw Cleopatra, priesteres van Isis...
koningin van Egypte, m'n hele vermogen na.
Ik beschouw mijn zoons, de zoons van Cleopatra, als m'n enige erfgenamen.
Marcus Antonius heeft Rome verraden.
Hoe heeft Marcus Antonius dat ooit kunnen doen?
Zo'n edel mens?
Dat kon hij niet. Deze schanddaad kan niet door een Romein zijn begaan.
Dit kan alleen het werk zijn van een vreemdeling, een heks.
Een vrouw die zichzelf als een godin ziet.
Iemand die koningin van Rome wil worden.
Ze is onze vijand. We moeten Cleopatra de oorlog verklaren.
Briljant. Cleopatra de oorlog verklaren.
En Marcus Antonius zal haar met z'n legioenen verdedigen.
Er is een nieuwe politicus geboren.
Antonius ging naar Actium, met Cleopatra aan z'n zijde.
Ze dachten maar aan één ding:
mij ombrengen. - Oude geschiedenis.
Niet voor mij.
De rook en de vlammen van de brandende schepen waren vreselijk.
Heel even trok de rook op.
Daar stond Marcus Antonius op het dek van z'n schip.
Hij was verslagen en hij wist het.
Z'n schip wendde de steven en hij verdween in de rook.
Z'n koningin had hem in de steek gelaten.
Ze was gevlucht met haar oorlogsschepen.
Hij had helemaal niets meer over.
Want hij had Rome in de steek gelaten.
Ik had je leven gespaard als ik dat kon.
Ik smeek niet om genade.
Ik heb de eer van Rome bezoedeld. Ik weet wat ik heb gedaan.
Ik heb een goed leven geleid.
Ik voel geen haat of afgunst jegens de zoon van Caesar.
Ik vraag me af of je goddelijke vader Julius Caesar dit einde heeft voorzien.
Nee, en ik evenmin.
Volgens de Egyptenaren...
leidt de dood door een slangenbeet tot onsterfelijkheid.
Wist je dat? - Dit is een historisch moment.
Eindelijk staan alle Romeinse legioenen onder bevel van één man.
De vrede van Rome is gewaarborgd.
Dankzij de alleenheerser van het Romeinse Rijk.
Daar was je dus altijd op uit? Een kroon op je hoofd?
Hoe moet hij anders de adel rustig houden? Hij moet koning worden.
Hij moet de titel 'Augustus' krijgen.
Ik zal nooit koning worden.
Waarom niet? - Ik voer het bevel over de legioenen.
En ik sta niet toe dat Romeinen onderling vechten. Maar zonder kroon.
Zonder kroon word je vermoord.
Het spijt me, m'n vriend.
Ik houd van je.
Maar ik zal niet toekijken hoe ze je kapotmaken.
Alles is achter de rug.
De zwaarste strijd moet nog worden gestreden.
Welke dan?
Vrede.
Sta je aan mijn kant?
Hoe zit het met Antonius' eerste zoon? - Octavia wil hem adopteren.
Ze wil hem als Romein opvoeden.
Een Romein die de dood van z'n vader zal wreken.
Geen moordpartijen meer. Stuur hem naar Octavia.
Dat kan ik haar niet weigeren.
Hoe heet de jongen?
Iullus.
Ik heb z'n leven gespaard. - Maar niet dat van mij.
Vergilius schreef: Als ik de hemel niet kan onderwerpen, ga ik naar de hel.
Ik kon geen van beide. - Je hebt de wereld vormgegeven.
Je moet nu rusten.
Ik dacht dat een man op z'n daden werd afgerekend.
Het is zinloos om je eigen leven te beoordelen.
Sinds wanneer houd je niet meer van me?
Ik houd nog steeds van je.
Dat gevoel heeft zich ontwikkeld. - Van begeerte tot wat?
Plichtsbesef.
De passies van het leven sterven langzaam af, hè?
Ik weet niet of ik een leven zonder passie kan verdragen.
Rust maar uit.
Er heerst al 30 jaar vrede in het rijk.
De republiek is in ere hersteld.
Een groter geschenk voor de burgers is niet denkbaar.
Ik heb de laatste tijd aan weinig anders gedacht.
Rome is de mooiste stad ter wereld.
Met prachtige aquaducten die water aanvoeren.
We hebben meer dan honderd spuitende fonteinen.
170 baden voor het volk.
En het weergaloze Pantheon.
Allemaal gebouwd door mijn dierbare Agrippa.
We troffen een stad van baksteen aan, maar laten een marmeren stad na.
Maar ik vraag me af:
Hoe lang blijft Rome z'n leiderspositie nog behouden?
We hebben dit allemaal gebouwd. We hebben onze vijanden verslagen.
Maar we maken onszelf kapot. Wij zijn nu onze eigen vijand.
Ik vraag de edelste mannen van Rome m'n nieuwsgierigheid te bevredigen.
Willen de ongetrouwde mannen aan die kant gaan staan? Zo, ja.
Daar.
Willen de getrouwde mannen zonder kinderen bij die groep gaan staan?
Is het huwelijk er alleen voor de vorm? Slaapt de man niet meer bij z'n vrouw?
Waarom zou hij ook. Ze is nog maar twaalf jaar oud.
Ze brengt een rijke bruidsschat met zich mee.
Senators van Rome, jullie die wel vaders zijn...
Durven jullie te zweren dat de kinderen van je vrouw van jullie zijn?
Geen twijfels?
Ik heb zo m'n twijfels.
Ernstige twijfels over de toekomst van Rome.
Niet alleen over het leiderschap van het rijk waar we zo op vertrouwen.
We kunnen het gevaar voor Rome niet zien, tenzij we in de spiegel kijken.
Een spiegel die in ons hart en onze geest doordringt...
want daar ligt het gevaar.
We hebben de wilskracht niet meer om af te zien van tijdelijk genot...
voor het algemeen belang.
Als we die wilskracht niet kunnen opbrengen, zal Rome wegzinken...
op een manier die we ons niet kunnen voorstellen.
Ik kan jullie niets bevelen.
Ik vraag jullie om na te denken over de nieuwe wetten rond het huwelijk.
De ondergang van het gezin betekent de ondergang van Rome.
Wat vroeger onschuldig overspel heette, hoort nu misdaad te heten.
Die met verbanning uit Rome moet worden bestraft.
Ik maak me ook zorgen om Rome.
Ik ben bang voor een keizer die het fundament kapotmaakt...
waar Rome op is gebouwd: de adel.
Wil je terug naar de tijd van de burgeroorlogen?
Naar een tijd dat het rijk niet door het gepeupel werd bestuurd?
Het 'gepeupel', zoals je het noemt, is het volk dat nu in vrede leeft.
Omdat je al hun vijanden doodde, de adel beroofde en de troon opeiste.
Moet hij jullie nu de wet voorschrijven?
Vertellen met wie je moet trouwen?
Wat voor volmacht krijgt hij nog meer?
Die oude man die door middel van z'n legioenen en het volk regeert.
Waarom volgen de soldaten hem? Omdat hij ze land belooft.
Maar waar komt dat land vandaan? Het is van jullie en je vaders gestolen.
Je hart klopt omdat ik je leven heb gespaard.
Het water dat je drinkt, heb je te danken aan Agrippa.
Het voedsel dat je eet, is afkomstig van 't gepeupel dat je wilt vernietigen.
De bedienden die je helpen baden, komen uit verre landen...
om maar in het roemrijke Rome te kunnen zijn. Waarom?
Vanwege de vrede waarvoor deze senators zich zo hebben ingezet.
Ik ben een van hen. En ik ben er trots op dat ik een Romein ben.
Niemand heeft me van je komst verteld. - Bedoel je gewaarschuwd?
Hoezo 'gewaarschuwd'?
Hij heeft me helemaal naar het noorden gestuurd.
Maar ik heb alle details over je affaire met Iullus gehoord.
Ons huwelijk is een schertsvertoning. Het dient hun belangen.
Niet die van jou of mij. Het is onze plicht.
Ik moet het gezag over onze legioenen bewaren.
Dat ondergraaf jij door je overspel, dat je openlijk pleegt.
Daar kan ik niet mee leven. - Stort je dan maar in je eigen zwaard.
Dat heb je al heel lang willen doen.
Ga weg.
Ik zoek Iullus op en vermoord hem. - Ga maar weer soldaatje spelen.
Anders laat ik je door m'n vader opsluiten als deserteur. Ga weg.
Ga weg.
Hij heeft me verkracht. Het was verschrikkelijk.
Ik vermoord hem.
Zo kan ik niet leven. De hele tijd de schijn ophouden.
Zolang je vader leeft, kunnen we niet anders.
Soms wilde ik dat hij al dood was.
Weet je dat zeker? - Zo kan ik niet langer leven.
Ik houd van je. - Hoeveel houd je van me?
Hoe kan je zoiets vragen?
Met heel m'n hart.
Wat er ook gebeurt?
Ze verwijt het haar vader. Ze verlangde zelfs naar z'n dood.
Ze zou hem nooit iets aandoen. - Dat hoeft ze ook niet.
Ik houd van haar. - Houd toch op.
Maar het is zo. - Echt waar?
Dan is er geen andere keus... - Die is er wel.
Wat voor keus?
Ga je bij haar weg? Augustus zal niet zwichten.
Onze situatie wordt steeds hachelijker. Weldra zal hij tegen ons optreden.
Je afkomst biedt je geen bescherming. Die fout maakte je vader.
Wij zullen die niet maken.
Hij moet dood. - Dan raak ik haar kwijt.
Ze vergeeft het me nooit. - Je redt haar.
Denk je dat Livia Julia's kinderen laat regeren?
Als Augustus sterft, worden de kinderen ook omgebracht.
Dat is zeker. Dit is de enige manier om hun leven te redden.
Zodra ze dat begrijpt, zal ze je dankbaar zijn.
We hebben al eerder gefaald. - Dat was in het openbaar.
Nu weten we beter.
Zal ze je vanavond binnenlaten in z'n huis?
Vanavond.
De goden hebben ons deze gelegenheid geschonken.
Waarom ben je hem gevolgd? - Ik ga hem afmaken.
Niet op dit moment.
Hij speelt ons in de kaart.
Je jaloersheid komt je goed van pas.
Wat ga je doen? - Niets.
Helemaal niets.
Hij is van plan Augustus te vermoorden.
Stel dat hij daarin slaagt.
Stel dat het mislukt. We zorgen dat Iullus gepakt wordt.
Met z'n handlangster Julia.
Nee m'n zoon, je doet helemaal niets.
En door niets te doen, word je keizer.
Wachters.
Ga hem helpen.
Wie zijn ze?
Ik deed het voor jou.
Breng ze weg.
Ondervraag ze.
Je hebt m'n leven gered.
Roep een dokter. Ik ben gewond.
Wist jij hiervan?
Hij is je minnaar.
Geef antwoord.
Wist je dit?
De decreten van de Senaat gelden in het hele rijk.
De straffen voor overspel zijn eenduidig.
Ik sta hier voor jullie...
om een burger formeel aan te klagen...
voor deze misdaad.
Hier is een schriftelijke bekentenis van Iullus Antonius.
Hij bekent daarin zijn overspel met Julia, echtgenote van Tiberius.
Daarvoor eis ik de maximale straf volgens het Romeinse recht.
Niemand is boven de wet verheven.
Jullie moeten me gehoorzamen.
Je hebt je zelfbeheersing verloren.
Als Maecenas nog in leven was, had hij dat nooit toegestaan.
Verbanning? Waarom? Ik wist het niet.
Ik zou nooit... - Je zult hoe dan ook moeten gaan.
Als de moordaanslag bekend wordt, kun je hier niet meer leven. Het volk...
Waar is hij? Ik moet Iullus zien.
Hij is dood.
Ik heb in m'n leven maar van twee mannen gehouden. Van Iullus en jou.
Je hebt me in z'n armen gedreven.
Ik vergat een van de belangrijkste regels: zwakheid is niet toegestaan...
hoeveel leed dat ook meebrengt voor mij of anderen.
Je wordt naar Brundisium gebracht. Vanaf daar ga je naar 'n veilige plaats.
En m'n zoons?
Die blijven hier.
Monster, tiran. Je bent een tiran. Je mag ze niet hebben.
Je mag m'n zoons niet hebben.
Ze zijn de enige hoop voor de toekomst van Rome.
Ze blijven bij mij. Ik zal ze beschermen.
Wie zal er van ze houden? Jij?
Jij kunt van niemand houden. Alleen van je droom, het perfecte imperium.
Je had me bij m'n geboorte moeten doden, maar je martelt me langzaam...
en er komt geen eind aan de pijn.
Ze noemen je Augustus, maar je bent geen god.
Ik probeer rechtvaardig te handelen. - Voor wie?
Voor het Rome dat na mij komt.
Voor de vrede. - Jij bepaalt de toekomst niet.
Je hebt de wereld veroverd, maar je hebt je ziel verloren.
Mijn zoons zullen nooit zoals jij zijn.
Ik heb ze al geleerd wat liefde is.