NCIS.S16E12.720p.HDTV.x264-AVS
Hoe ziet het eruit?
Goed. Misschien nog een andere hoek.
Hé, missen we niets? Kogelhulzen?
Huurmoordenaars ruimen hun koper op.
Kom later eens terug.
We hebben genoeg handdoeken.
Open de deur, Torres.
Sorry, man.
Goed, praat. - Nou, ik denk aan een paar opties.
Ik wil geen opties. Ik heb er maar één nodig.
Hé, luitenant?
Sta maar op.
Nou, dat was een primeur.
NCIS Seizoen 16 - Aflevering 12 The Last Link
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's
Dit is dus allemaal geënsceneerd?
Luitenant Johnson leeft nog?
Hij zit momenteel in de kantine, een broodje te eten.
Nou, ik danste die dans eerder. Wie proberen we erin te luizen?
Michael Deegan.
Een drugsdealer.
Gespecialiseerd in illegale geneesmiddelen. - Die naam zegt me iets.
De federalen volgen hem al jaren, maar hebben niets concreets.
Nou, wij hebben misschien iets over hem.
Hij bestelde een moord op een luitenant.
Waarom? - Dat weten we niet.
Maar de man die hij ervoor huurde verbrodde het.
Ja, een ex gedetineerde.
Tommy Mulligan.
Men noemt hem Peaches.
De basisbeveiliging zag hem de vertrekken van de luitenant bespieden
met een ongeregistreerd pistool met geluiddemper.
Kun je bewijzen dat Deegan de aanslag beval?
Ah, nu snap ik het.
Je wil die Peaches een voorstel doen.
Hij draagt een microfoon en laat Meegan bekennen dat hij de aanslag beval.
Einde verhaal.
We hebben ook al het papierwerk.
We bieden Peaches immuniteit aan.
Deegan is een grote vis.
Nou, je nam al foto's. Je laat me niet veel keus, of wel?
OK, als deze man het verpest, zit je met een echt lijk.
Het spijt me dat ik stoor, directeur,
Een zekere korporaal John Sydney is hier voor agent Gibbs.
Een oude vriend? - Nee.
Gewoon echt oud.
Op een dag kwam Leroy dus thuis van school en hij zag die zwerfhond.
Zijn vader verbood ten strengste honden.
Maar Leroy besliste de hond mee te nemen naar huis
en verstopte hem in zijn slaapkamer.
Hij boog de regels toen al. - Negen jaar oud.
Kom nou, Gibbs is nooit negen geweest.
Wat gebeurde er dan?
Nou, hij kwam er een tijdje mee weg, maar op een avond,
vloog er een kraai binnen door het slaapkamerraam,
de hond blafte zo luid dat het hele huis gewekt werd.
Wat deed zijn vader dan? - Hij greep z'n broeksriem.
Maar ik mocht de hond toch houden.
Apollo. - Apollo.
Een goeie hond. - Sta daar niet zo, Leroy.
Nou, kijk eens aan.
Mr Sydney.
Da's lang geleden.
Nou, men zegt dat de tijd alle wonden heelt.
Ja, dat zegt men.
Luister, Leroy, ik heb droevig nieuws.
LJ is gisterenavond overleden.
Ja, zijn zoon heeft me gebeld. Hij zei dat de dienst volgende maand is.
LJ? - Leroy Jethro Moore.
De man naar wie Gibbs genoemd werd.
Het was een goede man. - Een geweldige man.
Ik zie je wel op de uitvaart.
Ja, luister, ik kwam eigenlijk voor nog iets anders.
Heb je even? - Luister...
Het duurt maar even. - Bel me later, OK?
Ik ben hier aan het werken, OK? Palmer.
Ja. - Vergezel Mr Sydney naar de uitgang,
alstublieft.
Het was leuk je weer te zien, Leroy.
OK, Gibbs, we zijn klaar. Dit is Tommy Mulligan.
Je mag me Peaches noemen.
We gaan hem helemaal bedraden. Hij ontmoet Deegan binnen een uur.
We zullen er ook zijn.
Neem je spullen.
Ik hoop dat jullie weten wat je doet.
Goed, Peaches, het is zover.
Denk eraan, je hebt twee taken.
Eén: Laat Deegan toegeven dat hij de moord beval,
Twee: neem de betaling aan.
Ik weet niet of ik het kan.
Nou, daar is het nu wat laat voor.
Wat als ik faal?
Als ik betrapt en gedood word. - Je gaat het goed doen.
Luister, twee dingen,
moord en geld, heel gemakkelijk.
Ik weet het niet. - Optie twee: Naar de gevangenis.
OK. Ik begrijp het.
Moord en geld, heel gemakkelijk.
Ja.
Er is hier weinig ruimte.
Nou, het moet er echt uitzien.
Zit je zo ook met je afspraakjes?
Zo zitten ze met mij. - Wauw.
Goed, daar gaan we.
Mr Deegan.
Hoe gaat het, baas?
Ga mijn weddenschappen plaatsen.
Ga zitten, Peaches.
Bedankt.
Veel geluk met de paarden.
Heb je op het grijze paard gewed?
Vandaag niet.
Grijze paarden zijn snel.
De volgende keer.
Hé, het ding dat je me gevraagd had.
Wat voor de drommel is dit?
Die navy-man.
Is dat mijn geld? - Geld?
Waarvoor?
Voor die man.
Voor de man die je wilde dat ik zou doden.
Ik heb geen idee waarover je het hebt.
Hé, Peaches, wat is er verdomme gebeurd. - Nou, ik weet het niet.
Onzin. Je hebt Deegan getipt.
Nee, dat heb ik niet gedaan. Je hebt alles gehoord.
Je liegt.
Ik beloof het, op de goede naam van mijn moeder.
Je moeder zit in de gevangenis.
Wat denk je.
Hoe wist Deegan dat het een val was?
Als Peaches hem tipte, hebben we 't gemist. Misschien een soort code.
Als Keegan weet dat ik een microfoon droeg dan ben ik een dode.
Je moet hem arresteren. - Zo werkt de wet niet.
Waarom? Hij beval de aanslag.
Dat zeg jij. We moeten het hem horen zeggen op band.
Ik heb het geprobeerd. Wat gebeurt er nu?
Maar...
Kunnen we de vrijlating van Peaches uitstellen?
Misschien zo'n 24 uur. Waarom?
Omdat Deegan nog steeds denkt dat de luitenant dood is.
Als we Peaches vrijlaten, kan hij het hem vertellen.
Goed. Wat is het nieuwe plan?
Je stuurt mij naar de gevangenis, terwijl de man die me wilde doden vrij rondloopt?
Beschermende hechtenis is geen gevangenis. Het is een hotelkamer.
Bovendien, als iemand mij zou willen doden, zou ik me gedeisd houden,
tot ik weet waarom. - Ik zei je dat ik geen idee heb.
Denk aan het alternatief. De prijs staat wellicht nog op je hoofd.
Je kunt naar huis gaan en op het beste hopen.
OK.
NCIS.
We willen met Deegan praten. - Hij is bezig.
Je kunt later praten. - Misschien doen we het nu.
Het is OK, Burly.
NCIS? Da's nieuw.
Gewoonlijk is het FBI of DEA.
Jullie zijn moeilijk uit elkaar te houden.
Oh, wij zijn degenen die je gaan arresteren. Voor moord, tussen haakjes.
Ik bewonder je zelfvertrouwen. Hoe misplaats het ook is.
Wat is dit? - Twee ijstheeën.
Dat is wat je eerder besteld had, toch?
Toen jullie toekeken vanuit het hokje?
Zie je, een goede zakenman kent zijn klanten.
Geen klanten.
We willen je laten weten dat jouw jongen, Peaches, in hechtenis zit voor
het vermoorden van een navy-luitenant.
Hij zei dat jij de aanslag bevolen had.
Zei hij dat?
Maar waarom zou ik dat doen?
We hebben het DEA-dossier over je.
Je wordt onderzocht voor drugshandel en nu beschuldigt één van je eigen soldaten
je van moord.
De muren komen op je af, Deegan.
Nou, ik waardeer jullie langskomen.
Oh, NCIS,
vergeet je microfoontje niet.
Hé. - Doe alsof je thuis bent.
Ik wou je uitkafferen omdat je de deur niet op slot deed, maar,
ik zie dat je hier niets hebt dat het stelen waard is.
Ik dacht dat we morgen zouden praten.
Wat wil je, Mr Sydney?
Noem me John, OK?
Je bent geen kind meer. Komaan.
Kom.
Luister,
herinner je die bruten nog waar je vader en ik mee optrokken,
nadat we terugkeerden uit Normandië?
Nee.
Twaalf veteranen uit de Tweede Wereldoorlog, allemaal uit Stillwater High.
We noemden onszelf... - De Last Man Club.
Ja. - Ja.
Nu LJ heenging, ben jij de laatste man?
Niet precies een titel die ik hebben wou, maar,
hier zit ik.
Het betekent dat ik de eed van de Last Man Club moet vervullen.
Om deze hier van elke man te verzamelen.
Deze militaire ID-armbanden?
Ja.
Het verheugt me te zien dat je die van je vader draagt.
Weet je wat er op de achterkant staat?
Voor immer verbonden. - We hadden allemaal dezelfde inscriptie
en beloofden dat de laatste man in leven alle armbanden zou verzamelen,
als hij zou sterven, dan zouden ze met hem de grond ingaan.
Ik weet dat het melig klinkt, maar...
Nee, nog niet.
Nadat we die van LJ gevonden hebben. - We?
Ja, z'n zoon vindt hem niet.
Hij zei dat LJ hem misschien in ergens opgeborgen heeft, in die winkel
die hij samen met je vader bezat.
Luister, dat is lang geleden. Ik gaf de winkel weg toen vader stierf.
Dat weet ik.
Ja, daarom heb ik jou nodig.
Ik haal je morgenochtend op.
Nee, ik kan morgenochtend niet.
Ik zit midden in een onderzoek.
Ik ook, Leroy Jethro.
Ik heb je nodig.
Goedemorgen, zonnetje. - Je bent laat.
Het is 8.03 u. - Zoals ik zei, laat.
Hoe is het met de luitenant? - Hij verliet z'n slaapkamer niet.
Hij sliep als een baby. Nu aan het ontbijten.
De dingen die ik liever doe dan met jou te praten.
Hé, probie.
Nachtdienst doen is geen reden om respectloos te zijn tegen collega's.
Juist. Sorry.
Mijnheer. Mijn nachtverslag ligt op de tafel.
Nog iets? - Ga maar slapen.
Verdomme.
Yo, man, wat een manier om die probie op haar plaats te zetten.
Ik ben lang probie geweest. Maar zo kan ik me niet gedragen.
Nou, geen telefoontjes, geen bezoekers.
Luitenant, hoe gaat het?
Eigenlijk kan ik die beschermende hechtenis wel gewoon worden.
Nou, goed, want we kunnen je helaas nog niet laten gaan.
We moeten nog enkele schroeven vastdraaien, wat het Deegan ding betreft.
Zou agent Ventura iets vergeten zijn. - Ze heeft haar eigen sleutel.
Ga naar de badkamer. - Meen je dat?
Ga.
Wie is daar? - Room service, ontbijt.
Ze kregen al ontbijt.
Een momentje.
NCIS. Waar ben je verdomme mee bezig?
Het ontbijt, een omelet.
We kregen al ontbijt. Wie heeft je gestuurd?
Lees gewoon het deurmenu.
Op het wagentje ligt een menu.
Nou? - Het is een omelet.
Ik zei het je toch.
Als deze man legitiem is... - Agent McGee.
Luitenant.
Blijf bij me.
Bel het noodnummer.
Je moet ademen, rustig, rustig aan.
Dit is raar, man.
Ik bedoel, we namen precies dezelfde foto's. - Deze keer zal hij niet opstaan.
Goed, ik denk dat de oorzaak... - Gif was?
Ja, dat of een overdosis drugs.
Zie je het schuim, de klamme huid.
De vernauwde pupillen.
Hallo, ik heb een schets van de verdachte gemaakt.
Agent Ventura heeft hem goed gezien.
Hij deed zich voor als roomservice-man. - Is dit een mannetje van Deegan?
Het moet wel. - Bewakingsbeelden?
Slechts de achterkant van z'n hoofd, we hebben alleen de schets.
Luitenant Johnson bracht zijn mobieltje mee, we zeiden hem het niet te doen.
Waarschijnlijk kon Deegan hem zo traceren.
Het is onze schuld.
Ja.
Als Nick en ik niet herkend waren, dat zou het gewerkt hebben.
Deegan zou dan in de gevangenis zitten en Johnson zou wellicht nog leven.
Maar, ik bedoel, in geval dat het Deegan was.
Deegan is een drugsdealer.
Luitenant Johnson stierf aan een overdosis drugs.
Maak de rekensom.
Oh, ja? Bewijs het.
Het spijt me zo, luitenant.
Ons team deed alles om je te beschermen en we faalden.
Dat is een tragedie.
Palmer, wat hebben we?
Ik stuurde de maaginhoud naar Kasie, We zullen weldra meer weten.
Goed, bel me dan. - Oh, Gibbs.
Ik hoorde tot m'n spijt dat de vriend van je vader heenging.
Ja, bedankt, Palmer.
Mr Sydney zei dat hij goed bevriend was met jouw vader.
Hij zei dat hij bij jullie woonde, toen je opgroeide.
Wat heeft hij nog meer gezegd?
Weet je? Niets.
Meer zei hij niet.
Palmer? - OK, het is gewoon...
Mr Sydney zei dat hij zijn draai niet vond na zijn legerdienst.
Dat je vader hem binnen nam en hem een baan bezorgde.
Hij zei dat hij je ook mee uit vissen nam.
Jullie beiden, aan de Old Morris vijver.
Wat doe je, een boek schrijven over die vent?
Nee, tenzij je denkt dat ik het moet doen.
Luister, wat bedoelde hij met: "De tijd heelt alle wonden"?
Evacueer de autopsie. - Wat?
Eruit, eruit, eruit.
Carfentanil. Ten minste zes milligram.
Het noodstortbad. Ga.
De laatste keer liep ik voetschimmel op. - Wat is carfentanil?
Torres raakte het voedsel aan en doucht zich nu.
Hier zaten misschien deeltjes in de lucht. - Wat is carfentanil?
Carfentanil is 'n sterk geconcentreerde vorm van fentanyl.
Gebruikt als een olifant kalmeringsmiddel.
Ik was voorzichtig toen ik 't lichaam waste. - Palmer, ga.
Het stortbad, ga, nu.
Gemene voetschimmel, hier kom ik.
De fastball van Leroy was niet bepaald snel,
Ik zei dus, je leert misschien beter een breaking ball te gooien.
Was je zijn coach? - Niet echt, maar,
we hebben een hele winter gewerkt aan een curveball,
hij kon het. - Wat gebeurde er toen de lente kwam?
Dat weet hij niet.
Nee, ik was er toen niet, maar,
ik wed dat je wel enkele wedstrijden gewonnen hebt.
Ben je klaar om te gaan? - Gaan?
John, zoals ik zei, Gibbs zit midden in een zaak.
Nou, doe het voor LJ en je vader. Ze hebben het beloofd.
Een man is maar zo goed als zijn woord.
Kom, maak dat je in m'n wagen zit.
Het was aangenaam. - Insgelijks.
Hallo.
Hé, we kunnen het hier wel aan.
Torres en McGee trekken de voetstappen van de luitenant na.
Je bent terug voor ze ermee klaar zijn.
Bishop, McGee neemt de leiding.
Waar gaan ze naartoe? - Hun geboortestad.
Die twee hebben een verleden.
Hopelijk komen ze eruit. - Het is een lange rit naar Stillwater.
Ja, ik heb hem gezien.
Misschien. - Nou, wat is het, "ja" of "misschien"?
Wat was het merk van z'n auto? - Een zwarte Subaru.
Een scheur in de bestuurdersstoel. Hij zat daar.
Ik bleef laat om het af te werken. Dat was maandag.
Volgens de GPS op zijn mobieltje was luitenant Johnson
hier maandag en dinsdag.
Ik heb hem dinsdag niet gezien.
Waarom naar de garage komen en de eigenaar niet spreken?
Werkt die bewakingscamera? - Reken maar.
De beelden van een hele week op een harde schijf.
Ik haal ze.
Spek bruine suiker chips.
Eet jij dat? - Nee man, die zijn vies.
Bishop lust ze en ik ben haar schuldig voor dat berichtje naar haar date
die ze daardoor misliep. - Oh.
Heb je een dollar? - Heb je geen geld op zak?
Contant geld is voor sukkels.
Ik heb vijf dollar. - Dank u.
Ja.
Waar is m'n wisselgeld? - Dat is mijn probleem niet.
Er is een 800-nummer als je wil klagen.
Nee, laat maar.
Bedankt hiervoor, we brengen dit terug als we ermee klaar zijn.
OK.
Werkelijk?
Ik had vier dollar tegoed.
Oh.
Ja, route 83, nog zo'n 160 km.
Ik ken de weg naar Stillwater.
Daarom dat ik de truck wilde nemen. - Neem je me in de maling?
Die oude rammelkast zou het halverwege al begeven hebben.
We zitten halverwege al begeven.
Nee, nee, hij rust gewoon.
Een beetje water, wat tijd en hij spint terug als een kat.
We hebben ook olie nodig.
De olie ligt in de kofferbak.
Ik ben niet gek, weet je.
Dat heb ik nooit gezegd.
Je beantwoordt telefoonoproepen niet.
Je bent een goede zoon, Leroy. Jackson zou trots op je geweest zijn.
Ik heb nooit kinderen gehad. Mijn grootste spijt.
Je was als een zoon voor mij.
Leerde ik je niet om olie te verversen op een wagen als deze?
Nee, vader deed dat?
Je leerde me dobbelen.
Goed, waar kijk ik naar?
De stoffeerderij van Megan Boone.
Dat is iemand die ik een "blonde" noem.
Ik denk dat hij de reden is waarom de luitenant dinsdag terugging.
Ze hebben dus een paar minuten gepraat en dan gaf de luitenant de blonde een omslag.
Konden we maar zien wat erin zat.
Oh, maar dat kunnen we.
Stilstaand beeld en vergroten.
Is dat een honderd dollarbiljet? - Ja.
Eronder zitten er nog meer.
Zou gezichtsherkenning werken op blondie? - Ik probeerde, maar 't leverde niets op.
Oh, mijn God. - Wat?
Herken je hem? - Misschien.
Dit is de schets van de verdachte die de giftige omelet bracht.
Het lijkt dezelfde man te zijn. Wat betekent...
Luitenant Johnson kende de man die hem gedood heeft.
Hebben we een identiteit van de verdachte?
Nee, nog niet. - Kunnen we hem aan Deegan koppelen?
We werken eraan, mijnheer. - Werk sneller.
Ik tekende die deal en het liep slecht af.
Ik wil dit onderzoek terug op het spoor.
Ja. - Hé, Kasie heeft iets gevonden.
Op de bewakingsbeelden van de garage.
Kijk wat de blonde doet als luitenant Johnson vertrekt.
Hij werkt vast voor het bedrijf van de verkoopautomaten.
Nou, wie hij ook is, we vinden wellicht zijn vingerafdrukken.
Oh, verdomme, eet ik bewijsmateriaal op?
Van wie is de automaat? - Niet de garagehouder.
Ze vergunt alleen de plek.
Ik stuurde drie berichten naar het 800-nummer van de automaat.
Ik wacht nog op antwoord.
Haal een bevelschrift. - Een bevelschrift.
Er was vroeger een geweldige oude Duitse bakkerij.
Kom je hier nog vaak?
Ik was niet meer in Stillwater sinds het overlijden van vader.
Ik heb je gebeld voor zijn begrafenis.
We zijn er.
Nou, het is 3.15 u. We hadden de wagen sneller moet herstellen.
We probeerden. Laten we teruggaan.
Hé, Sydney.
Je sleepte me helemaal naar hier en wat nu? Om op te geven?
Ik dacht je blij zou zijn. Je hebt geen tijd om te overnachten.
Kom op, we gaan. De kans was trouwens toch klein.
Ik begrijp je niet. - Alsof jij een open boek bent.
Hé, Leroy, de wagen is die kant op.
Gibbs? Wat een verrassing.
Hallo, Cal. Hopelijk storen we niet.
Nee, nee, wist ik maar dat je kwam. Maar kom binnen.
Nee, het spijt me. We kunnen niet.
Nou, wat brengt jullie naar de geboortestad?
Hé, ik ben Cal Frazier. - John Sydney.
Geloof het of niet, ik heb een tijdje in huize Gibbs gewoond.
Wauw. Nou, er is veel veranderd.
Die grote warenhuizen namen heel wat kleine zaken uit de handel.
Jij niet? - Nee.
De winkel doet het nog.
Over de winkel gesproken,
we zoeken naar zo'n exemplaar.
We dachten dat het er misschien nog ergens ligt.
Het spijt me, zoiets heb ik niet gezien.
Maar ik vond iets anders toen ik vorige zomer opruimde.
Ik haal het even. - Bedankt.
Wat een tijdreis, nietwaar?
Ik herinner me nog dat je de straat op en neer fietste.
Ja, dat weet ik nog.
Alles.
Leroy, laat ons ophouden met die onzin, OK?
Als je een probleem hebt, zeg het dan.
Ik heb niets te zeggen. - Oh, nonsens.
Wat denk je, omdat ik oud ben, dat ik het niet aankan?
Wil je er echt over praten? - Zeker weten.
Je wil me al iets zeggen sinds ik terug ben.
Waarom ging je weg? - Wat?
Toen ik een jochie was.
Waarom verliet je ons huis?
Oh, jongen.
Leroy,
na de oorlog,
dronken je vader en ik veel.
We gingen bijna elke avond zwelgen met de maten.
Maar dat is niet bepaald bevorderlijk voor het opvoeden van een gezin.
Ik dacht dat je bij het gezin hoorde.
Je moeder niet.
Ze kwam op een ochtend naar mij en zei:
"OK, de oorlog is voorbij, de speeltijd is gedaan,
John, ga weg".
Maar je ging gewoon weg. Je hebt geen afscheid genomen.
Het spijt me zo, zoon.
Ik denk dat ik niet wist hoe.
Om je de waarheid te zeggen, ik voelde me niet goed.
Het spijt me voor het wachten.
Hopelijk is het dit wat je zoekt.
Dank u.
Nee, nee, nee.
Nee, nee. - Kasie, gaat het?
Nee, een verkoopautomaat is me te slim af.
Er is nergens een sleutelgat.
Niet dat ik de sleutel heb, maar toch.
Waarom breek je 't glas niet? - Dat probeerde ik.
Het is kogelvrij.
Kogelvrij glas voor snoeprepen? - Da's nog maar een begin.
Een vibratie-alarm. - Op een verkoopautomaat?
Hij is niet eens aangesloten. Er moet een back-up batterij zijn.
Dan heb ik het nog niet over de camera die elke transactie opneemt.
Zelfs pinautomaten zijn niet zo beveiligd. - Domme vraag, maar belde je het 800 nummer?
13 keer maar en ik sprak 13 boodschappen in.
Goed, geef me vijf minuten en een slopershamer.
Bewijsmateriaal vernietigen dat ons naar de blonde kan leiden?
Nee, bedankt.
Ik vind wel een andere ingang in Fort Knox.
Wat is er zo waardevol wat die beveiliging vereist?
Ik nam het je moeder niet kwalijk.
Ze probeerde haar gezin te beschermen.
Ze hoefde je er niet uit te gooien.
Je had hulp nodig. - Oh, ze probeerde me te helpen.
Ik wou geen hulp.
Ik verliet de stad dan maar.
Nou, de waarheid had kunnen helpen.
Misschien, maar hoe leg je het uit aan een negenjarige,
als ik het niet eens aan mezelf kon uitleggen.
Mijn vader had het me moeten vertellen.
Nou, hij was een koppige oude klootzak.
Dat kan ik niet tegenspreken.
Ik had nooit gedacht dat we die armband zouden vinden.
Waar is jouw armband? Ben je hem kwijt?
Waarom zeg je dat?
Je zou hem dragen, denk ik, als je hem had.
Nee, ik raakte hem niet kwijt.
Ik heb hem weggegooid. - Je deed wat?
Waarom? - Ik was boos.
Ik schaamde me.
De dag dat ik vertrok, gooide ik hem bij het afval.
Ik ging weg bij de club en verliet de stad.
Waarom doe je dit dan?
We hadden allemaal een gelofte afgelegd
en ik was de laatste overlevende.
En een man is maar zo goed als zijn woord.
Oh, ja.
Het leven kan je soms in het gezicht slaan.
Bedankt, Randy. Ik neem hem hier over.
Alstublieft.
Goed, je persoonlijke spullen.
Kom op. - Moet ik?
Ja, wees dankbaar dat je niet naar de gevangenis gaat.
De gevangenis zou veiliger zijn.
Deegan zal me vinden.
Ratten verraden geen tweemaal.
Ga maar.
OK, dank u.
Voor niets.
Ik stuitte op 'n muur toen ik wilde achterhalen van wie die automaat is.
Het spijt me, Timbaland.
Is dat een röntgenapparaat? - Technisch,
een industrieel radiologie systeem.
Het kijkt door metaal. - Inderdaad, dat doet het.
Waar kijk ik naar?
Een beeld van de binnenkant van het linkse paneel van de verkoopautomaat.
Ik denk dat dit het slot is.
Stel dat het dat is. Wat dan?
Nou, we ontgrendelen het, we hoeven het maar vijf centimeter naar rechts te schuiven.
Hoe? Het slot is onbereikbaar.
Tenzij je de sleutel hebt.
Een intern magneetslot. - Ja, dat denk ik.
Help je me het te lokaliseren? - Absoluut.
Dus, volgens de röntgenfoto,
zit het slot 106 cm van de grond en 30 cm van de voorkant.
Ja, hier is het. Precies daar.
Open, open.
Open.
Oh, baby we deden het.
We zijn binnen. - Goed gewerkt, Kasie.
OK, het volgende. Laten we eens kijken wat...
Kasie. Kasie, zeg eens iets.
Wakker worden. Kasie, word wakker.
Bel het noodnummer. - Ja, mijnheer.
Kasie. Kasie, hoor je me?
Waarom schreeuw je?
Oh, mijn god. Gaat het?
Ik weet het niet. Wat is er gebeurd?
Oh, mijn handen.
Kreeg ik een schok van dat ding? - Nee.
Het elektrocuteerde je. - Oh, verdomme.
Oh, help me opstaan. - Nee, nee.
Je gaat naar het ziekenhuis.
Da's een beter idee.
Hé, kijk. Ik heb de stroom uitgeschakeld.
Dat ding is nu weerloos. Je kunt naar binnen kijken.
Goed gewerkt, Kasie.
Hé, hoe gaat het met Kasie? - OK.
De dokter zegt dat het goed komt, met de nodige rust en minder elektriciteit.
Ik ben blij dat je daar was, McGee. - Ja, ik ook.
Hoe was je uitstap?
Wat hebben we?
Nou, we hackten de computer van de verkoopautomaat,
hij is in een netwerk verbonden met acht andere in Washington DC.
Ze werken allemaal als gewone automaten die junkfood verkopen.
Maar, ook, zo blijkt,
iets anders. - Het zijn Kicker Mintz.
Ja, dat zie ik.
Wat moet ik met een doos muntjes? - Nou, het is niet echt.
Het is een nepproduct, het verbergt wat erin zit.
Oxycodon. - Twaalf pillen.
Elk 40 milligram. Stop 300 dollar in de automaat
en je krijgt een doosje.
We haalden 3.000 dollar uit de geldverwerker van de automaat.
Het verklaart de hoogtechnologische beveiliging.
Een ingenieuze manier om drugs te verkopen. Pillen verborgen in het volle zicht,
verspreid over heel de stad.
Hebben we vingerafdrukken? - We vonden er één binnen op het glas.
We wachten op het resultaat. - Ook aanraak-DNA
op één van de Kicker Mintz doosjes. - Het wordt momenteel geanalyseerd.
Kunnen jullie dit allemaal zonder Kasie? - Nee, dat kunnen ze niet.
Maar ze helpen. - Ze stond erop om terug te komen, baas.
Nee, de dokter zei rusten.
Ik rust. Kijk hoe ik dit fantastisch nieuws breng,
op een heel rustige manier. Een beetje hulp?
Ja, zeker.
Goed.
OK.
Bedankt.
We hebben het DNA-resultaat.
Oh, de blonde heet Oliver Sherry.
Bishop, kom mee. McGee, bezorg me een adres.
Ik werk eraan. - Kasie,
ga naar huis.
Oh, ja, ik ben gebakken.
Oliver Sherry.
Veroordeeld voor mishandeling, gewapende overvallen en ga zo maar door.
Gewoon weer een stroman van Deegan.
Ik wil de man zelf hebben.
Hopelijk krijgt Gibbs deze vent aan de praat.
Geen goeie dag voor je, Oliver.
We betrapten je in het bezit van honderden tabletten oxycodon.
Ja, daar weet ik niets van. Ik vul alleen de automaten.
Je levert ook giftige omeletten.
De agent die de deur opende heeft je geïdentificeerd.
Als ik geen bevelen opvolg, ben ik degene die kokhalst door een giftige omelet.
Goed, wie gaf dan het bevel?
Vergeet het maar.
Als ik praat, sterft ik.
Dan heb je een probleem.
Want je praat al.
Ja, we zullen ervoor zorgen dat iedereen het weet.
Of, je kunt deur nummer twee nemen.
Vertel ons wat we willen weten.
Dan rekenen we jouw baas in.
Dan kun jij oneerlijk verder leven.
Eenmaal, andermaal,
derde... - Wat wil je weten?
Waarom gaf luitenant Johnson je een omslag gevuld met geld?
De verkoopautomaat faalde.
Hij kocht een zakje pinda's en hij kreeg 600 dollar wisselgeld terug.
Johnny Appleseed belde het 800-nummer om het terug te geven.
Hij begon vragen te stellen.
Hij had de hele operatie kunnen verknallen.
Jullie worden mijn dood.
Niet als je officieel opbiecht dat Deegan je beval de luitenant te doden.
Deegan?
Denk je dat Michael Deegan mijn baas is?
Papa is thuis.
Welkom terug, baas.
Goed gespeeld.
Ik kan het niet geloven.
Ze lieten je echt gaan.
Nou, natuurlijk deden ze dat.
Heb je ooit aan me getwijfeld?
Alleen jij kunt wegkomen met poging tot moord.
Wil je iets eten of drinken?
Komaan, ga zitten.
Hou zit het met m'n automaten?
Alle Kicker Mintz moeten eruit.
Oliver Sherry is er al mee bezig.
Perfect.
Ik moet me een tijdje gedeisd houden.
Geen probleem.
Wat kan ik doen?
Jij, kunt langs achteren naar buiten gaan.
Waarom praatte je met het NCIS?
Luister, ik moest met hen praten.
Ze kwamen hierbinnen. Ik heb niet geklikt.
Alstublieft. Alstublieft, je moet me geloven.
Laat vallen.
Hij wou me doden.
Ik vreesde voor mijn leven.
OK, baas.
Jack Fontaine, die man kon staande slapen.
Max Sprague, tweemaal neergeschoten in een vuurgevecht
en hij...
Hij bleef maar komen.
Albert Renquist,
1,52 meter en een vrouw van 1,82 meter.
Nu LJ Moore.
Nou, Leroy, we deden het.
De belofte van de laatste man is vervuld.
Nog niet.
Dit is voor jou, John.
Ik begrijp het niet.
Waar heb je dit vandaan?
Heb jij dit gemaakt?
Maakte jij dit?
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dat is de laatste schakel.
Nou, nu ben jij de laatste man.
Ben je zeker?
Ja.
Ik zal er zorg voor dragen, John,
dat je begraven wordt met je broeders.
Bedankt, zoon.
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's www.addic7ed.com