Wat voorafging:
Sorry dat ik je geslagen heb.
Doe nou open, Harry.
Dominee. Is alles goed met Nola?
Je hebt vast gehoord van haar zelfmoordpoging.
Ze had hoofdpijn en nam de verkeerde medicijnen.
Dat klinkt logisch.
Jij bent schrijver. Ontmasker die zieke klootzak.
Hij heeft Nola vermoord. En Jenny in zeker opzicht ook.
Hij komt vast niet, mama. -Hij moest vast even iets afmaken.
Quebert? Quebert.
'Liefste Nola. Als jij sterft, waar moet ik dan heen met m'n liefde?'
We brengen je boek uit in de herfst. Je hebt dus nog anderhalve maand.
Anderhalve maand? Dat is gekkenwerk.
Als het je lukt, krijg je een voorschot van een miljoen.
Waar heb ik dit onverwachte bezoek aan te danken?
Ik doe onderzoek naar de dood van Nola Kellergan.
Een getuige heeft haar meerdere keren bij uw chauffeur zien instappen.
Mijn chauffeur, Luther Caleb, was dapper en eerlijk.
U hebt de moordenaar al.
Ik ben niet overtuigd van z'n schuld. Daarom ben ik hier.
onbeantwoorde vragen
Wie is Luther Caleb in godsnaam?
Wist alleen Mrs Quinn van Harry en Nola?
En waarom ondervroeg Pratt Harry achteraf niet?
Wie is Tamara ook weer? -Laat maar, ik zeg al te veel.
Ik brief het heus niet door.
Ik moet ophangen, ik bel nog wel. Bedankt dat je me wilde aanhoren.
Je moest afwachten. -Tot het bewijs ging regenen?
Ik ben alleen bij hem langs geweest. En dit vond ik in z'n huis.
Een naaktschilderij. -Kijk eens goed, Sherlock.
Een naaktschilderij van Nola in het huis van Elijah Stern.
En het is gesigneerd door L.C. Z'n chauffeur, Luther Caleb.
Stern liet niks over hem los.
Dit is onrechtmatig verkregen bewijs.
Ondervraag hem dan zelf. Hij weet niet dat ik dit heb gezien.
Goed dan.
Vraag Quebert of hij meer weet over Stern en het dode meisje.
Ik trek de chauffeur na.
Dus ik moet Harry vragen of zijn grote liefde iets had met Elijah Stern?
Daar heb je vrienden voor.
Marisa. Kom op met die pagina's.
'Beste Roy.
Dit wordt geen sensatieromannetje dat het schandaal uitmelkt.'
Welke smoes heeft Goldman nu weer?
'Ik schrijf dit niet omdat jij het van me eist, maar omdat ik niet anders kan.'
'Bel me als het je aanstaat. Zo niet, bel dan je advocaten.
Doe de hartelijke groeten aan...'
Marisa. Ik wil niet gestoord worden.
Heb je m'n mail gehad? -Die eerste versie is goud waard.
Er is geen versie. Dit zijn losse pagina's. -Van een bestseller, ja.
Allemachtig. Moord, kindermisbruik.
Haar affaires met oudere, machtige mannen.
Hoor eens.
We ontbinden je oude contract.
Als je me dit manuscript voor eind augustus levert...
krijg je een voorschot van 1,3 miljoen.
Dat is...
Zorg dat ik er geen spijt van krijg.
Weet Quebert hier al van? -Nee, nog niet.
Vertel het hem maar snel. We willen geen proces.
Waarom heb je je eigenlijk bedacht? -Ik heb dreigbrieven ontvangen.
Kennelijk maak ik iemand heel zenuwachtig.
De waarheid leek me wel een boek waard.
Als iemand je wil doden, stijgen de verkoopcijfers.
En die stijgen nog meer als het 'm lukt. -Juist. Bedankt, Roy.
Doei. -Mazzel, knul.
'The Origin of Evil' door Quebert is van scholen en uit bibliotheken gehaald...
uit respect voor de doden.
Uitgever Schmid and Hanson verklaarde geen nieuwe druk meer uit te brengen.
Dat is de intellectuele versie van de elektrische stoel.
Ik ben weer aan het schrijven.
Geweldig. -Het wordt een boek.
Het gaat over jou, Harry.
Over jou en Nola.
Ik zou graag je goedkeuring willen, als dat kan.
Schrijf dan niet omdat we vrienden zijn, maar omdat je niet anders kunt.
Wil je wat voor me doen? Het volgende moet je in je boek opnemen.
Zeg het maar als je zover bent.
Nola was weg van opera's.
Volgens haar waren de mooiste opera's tragische liefdesverhalen.
Ik wil hier weg, Harry.
De dokter zei dat je nog een paar daagjes moet blijven.
Nee. Ik wil weg uit Sommerdale.
Hier worden we nooit gelukkig.
Je gaat vanavond toch naar het zomergala?
Ik weet niet. Ik had het Maggie Pratt beloofd, maar ik heb niet zo'n zin.
Je moet erheen. -Met wie moet ik dan praten?
Maakt niet uit. Ik wil er al jaren heen.
Ik mag niet van m'n moeder, dus moet jij gaan.
En dan ben ik bij je.
In je hoofd. -Nee, toch.
Ik zal je in gedachten vergezellen.
En achteraf moet je me alles vertellen. Elk detail.
Leuk toch? -Ik zal 't doen.
Wat is er? -Niks.
Zeker weten?
Je lijkt een beetje afstandelijk. -Ik ben hier.
Goed, je hebt me omgepraat. Ik ga naar het gala.
Je zult genieten.
Dus ging ik toch maar naar het gala. Het voelde meteen als een vergissing.
Ik bleef maar aan Nola denken, en aan wat ze gedaan had.
Het was vast mijn schuld dat ze een zelfmoordpoging had gedaan.
Ik had het idee dat het schuldgevoel van m'n gezicht af te lezen viel.
Ik had moeten blijven om met haar te praten.
Ik had haar moeten laten beloven dat ze zoiets nooit meer zou doen.
Maar ze zag er zo breekbaar uit. Zo kwetsbaar.
gore pedofiel
Harry. Hemeltje, gaat het wel? Je zweet zo.
Ik voel me prima, alleen een beetje warm. Komt door die ribbroek.
Ik laat de airco hoger zetten.
Je zit aan de hoofdtafel, zodat iedereen onze ster uit New York kan zien.
Harry Quebert, mag ik je voorstellen aan Elijah Stern? Hij financiert dit gala.
Jouw huis in Goose Cove is ook van hem.
Babbel wat, dan haal ik onze tafelgenoten.
M'n huisbaas. Aangenaam, Mr Stern. -Zeg toch Elijah.
Leuk om eindelijk de schrijver te ontmoeten waar iedereen 't over heeft.
Is dat zo?
Jazeker. Men heeft het nergens anders meer over.
Je bent dus in Goose Cove bezig aan een nieuw boek.
Dat klopt. Het wordt een liefdesroman.
Maar het wil even niet zo vlotten.
Ben jij verliefd? -Waarom vraag je dat?
Ik vroeg me af of je verliefd moet zijn om een liefdesroman te schrijven.
Ik wilde zelf ooit schrijver worden. Of kunstenaar in 't algemeen.
Ik heb op school wat dingetjes geschreven die zo slecht waren...
dat ze me aanraadden iets volslagen anders te doen.
En aangezien we welgesteld waren en een succesvolle onderneming hadden...
hadden ze liever dat ik me daarop richtte dan op m'n artistieke aspiraties.
Wat voor liefdesverhaal is het?
Het gaat over verboden liefde.
Het wordt vast een bestseller.
Een geheel verzorgde week voor twee personen...
in de luxueuze Bear Lake Lodge in het Adirondackgebergte.
En de winnaar is...
1521.
1521, meld je maar.
Harry? Dat ben jij. 1521.
Je hebt de hoofdprijs gewonnen. Hier zit 1521.
En de winnaar is onze eigen beroemde schrijver, Harry Quebert.
Hij heeft de reis naar de Adirondacks gewonnen.
Jenny. Toe, zeg.
En, welk meisje mag er met je mee, Harry? Het is voor twee personen.
Wie is die geluksvogel?
Goed, we gaan dansen.
Kan ik je ergens afzetten? -Ik ben met de auto.
Ik wil je graag aan m'n rechterhand voorstellen. Hij is ook hovenier.
Vind je het goed als hij de rozen in Goose Cove snoeit?
De uitzendkracht bakte er niets van. -Harry Quebert.
Goedenavond, Mr Quebert. Ik ben Luther Caleb.
Aangenaam.
Fijne avond nog.
Ik was nog altijd erg van streek door het opschrift op de badkamerspiegel.
Iemand hield me in de gaten. Ons.
Ik had al weken zo'n gevoel gehad. Ik dacht dat het aan mij lag.
Maar nu wist ik dat ik me nergens kon verschuilen.
M'n voordeur stond altijd open, maar nu voelde ik me zelfs thuis niet veilig.
Ik wist gewoon dat er iemand binnen was geweest.
M'n papieren, m'n bureau... Iemand had alles doorzocht.
Toen drong het tot me door. Het was verdwenen.
Het briefje met m'n gevoelens voor Nola, vlak na haar zelfmoordpoging.
Het was weg. Iemand had het meegenomen.
Dat was Tamara Quinn. Zij had het briefje gestolen.
Ze was boos dat je niet op haar tuinfeest was gekomen.
Ze vond dat je haar en Jenny daarmee had vernederd.
Ze was woest, ging naar je huis en stal naar eigen zeggen je briefje voor Nola.
Ze wilde je ermee chanteren, maar toen verdween het.
Vandaar dat ze zich de dag erna zo raar gedroeg.
Goeiemorgen, bofkont. Wie ga je meenemen naar de Adirondacks?
Geen idee. Ik ga daar zitten schrijven, denk ik.
Wat zonde om in je eentje naar zo'n schitterende plek te gaan.
Het is fijn om... -Er zijn meer klanten, Jenny.
Neem me niet kwalijk.
Ik heb uw rekening bekeken, Mr Quebert.
Ik wil dat u die deze week nog voldoet. U krijgt geen krediet meer.
Dat begrijp ik. En m'n welgemeende excuses voor het niet opdagen...
Uw excuses laten me koud.
Ik heb uw schitterende en hopelijk peperdure boeket ontvangen.
Dat ligt al in de vuilnisbak.
Ik had m'n uitgaven niet bijgehouden.
Bijna 600 dollar aan eten en drinken om maar bij Nola te kunnen zijn.
Ik stond er niet bij stil dat ik praktisch geen spaargeld meer had.
En nu kwam de rekening van de makelaar er ook nog bij.
Mooi, dacht ik. Dan moet ik nu wel vertrekken.
Ik had geen keus.
Ja, met Harry Quebert. Ik huur het huis in Goose Cove van Mr Stern.
Klopt. En dat heb ik ook.
Maar ik moet helaas terug naar New York.
Ik zie me genoodzaakt het huurcontract op te zeggen met ingang van augustus.
Nee, ik heb het heel fijn gehad.
Ja, het spijt me.
Ja, ik kan de sleutels bij m'n vertrek langsbrengen.
Goed, dank u wel.
Wat is er aan de hand? -Nola.
Met wie zat je aan de telefoon? Met wie?
Het spijt me, ik...
Ik belde met de verhuurder over dit huis.
Ik moet je iets bekennen.
Ik ben geen beroemde schrijver die zwemt in het geld.
Ik kan dit huis niet betalen. Ik wou dat ik kon blijven.
Dus je gaat zomaar weg.
Nee, hoor. Ik heb een plannetje.
Dus je gaat niet weg. -Dat wel.
Ik kan hier niet blijven wonen. -Maar we verzinnen er wat op.
Ik ga in New York weer aan de slag als leraar.
Dan kom je op bezoek. Zo ver is het niet. En we kunnen bellen.
En als je 18 bent, kun je naar New York komen om...
Dat duurt nog drie jaar. -...om te studeren.
Zo lang duurt dat niet. -Wel waar, drie jaar.
Zo lang is dat niet. -Welles.
Ik kan niet blijven. Ik heb geen geld.
Dat kun je wel. -Hoe dan?
We verzinnen er wel wat op. Wat maakt 't uit, het lukt ons toch altijd.
Hou je niet van me? -Daar gaat 't niet om.
Hou je van me?
De rest doet er niet toe.
Je mag niet bij me weg.
Ik nam haar mee naar de Adirondacks. Dat had ik nooit moeten doen.
Daardoor dacht zij dat we iets anders konden zijn dan we waren.
Maar er is niets tussen ons gebeurd.
Ik wilde een extra kamer boeken, maar er was niets vrij.
Ik sliep op een stoel op het balkon. De langste nacht van m'n leven.
Ik kan jou en anderen niet dwingen om me te geloven, maar het is echt zo.
Jij zwemt toch graag? Mooi zo.
Nola? Mag ik binnenkomen?
Politiebureau Sommerdale.
Bureau Sommerdale. Hallo?
Harry?
Kijk eens.
Waar moet ik naar kijken? -Die mensen.
Niemand kijkt naar ons.
Ze wilde er zo graag iets onvergetelijks van maken.
Ze wilde geloven dat we een toekomst hadden.
Daar sta je mooi op.
Ik probeerde het spel mee te spelen...
in de wetenschap dat het echte leven snel genoeg weer zou aanbreken.
Nola.
Zeg dat je er morgen nog bent.
Nola. -Je mag niet weggaan, Harry.
Ik zal je warme broodjes brengen, koffie zetten en je boek uittypen.
Ik zal overal voor zorgen.
Zeg dat je er zult zijn.
Ik zal er zijn.
Zweer het.
Zweer op onze liefde dat je blijft.
Alsjeblieft.
Ik zweer het.
En toen ben je vertrokken?
Ik had geen keus.
Ik was panisch voor wat Nola zou doen als ze erachter kwam dat ik weg was.
Maar blijven en doen alsof we samen een toekomst hadden, zou erger zijn.
Ze zou merken dat ik haar in de steek had gelaten.
Ik was bang dat ze zichzelf weer wat aan zou doen.
Maar je ging niet terug naar New York. -Nee.
Ik was wel al op weg.
Maar toen...
kreeg ik Luther achter me aan in z'n Mustang.
Hij dwong me tot stoppen.
Dat deed hij zo agressief dat ik doodsbang werd.
Wat doe je nou?
Hij vertelde me doodgemoedereerd...
dat Stern al een paar dagen naar me op zoek was.
Ik moest achter hem aan naar huis rijden.
Mr Quebert. -Mr Stern.
Ik was al bang dat ik je nooit zou vinden. Ga toch zitten.
Bedankt. Ik was een tijdje de stad uit. Wat kan ik voor je doen?
Ik weet alles. Echt alles.
En jij dacht dat je zomaar weg kon vluchten?
Ik heb geen idee waar je op doelt.
Het huis in Goose Cove natuurlijk.
De makelaar belde. Waarom zei je niet dat je het huis moest verlaten?
M'n financiën laten het niet langer toe.
Vandaar dat ik m'n plannen moet wijzigen.
Maar daarom hoef je toch niet weg?
Ik heb de huurinkomsten niet nodig, en ik wil je schrijfkunst graag steunen.
Maak je roman gewoon af in het huis. Wat zeg je ervan?
Ik begrijp het niet.
We kennen elkaar niet goed. Vanwaar die vrijgevigheid?
Ik draag graag iets bij aan de totstandkoming van een grote roman.
Elke kunstenaar heeft een mecenas nodig. Ik wil graag de jouwe zijn.
Daarna was m'n eerste zorg om op tijd weer bij het huis aan te komen.
Ik was doodsbang dat Nola langs was geweest en het verlaten huis had gezien.
Dan zou ze weten dat ik haar had verlaten.
Was je op tijd terug? -Ja.
Vroeg ze zich niet af hoe je de huur betaalde?
Ik hing een vaag verhaal op over dat ik geld had geleend van de bank.
Dat geloofde ze.
We hebben het er nooit meer over gehad.
De maand daarna was gewoon hemels.
Ik had nog nooit zoveel inspiratie gehad.
Het leek wel alsof schrijven iets werd wat volkomen vanzelf ging.
Wat schrijf je prachtig.
Het raakt meteen.
Ik zie je morgen weer. Ja, toch?
Dank je wel.
Elke dag kon ik op haar rekenen.
's Avonds typte ze alles uit en dan nam ze het weer mee.
Ze las alles.
En dan vertelde ze me wat ze ervan vond, en wat ze erover dacht.
Mocht ze je manuscript lezen? -Altijd. Ze was geniaal.
Zonder haar had ik het nooit kunnen schrijven.
Ze was m'n muze.
Dus zo kon Harry Quebert in zo korte tijd z'n meesterwerk schrijven.
Nadat ze verdwenen was, heb ik nooit meer zo kunnen schrijven.
Nog vijf minuten, Quebert.
Voelde je je vanaf toen weer veilig? -Nee, nooit.
Ik had altijd het gevoel dat iemand me in de gaten hield. Ons.
Moet ik 'm afzetten? -Dit mag jij alleen horen.
Ik kwam iets vreselijks te weten over Nola's moeder.
Een paar dagen na ons tripje kwam ze bij me langs.
Ik heb tegen je gelogen.
Ik heb m'n ouders niet verteld dat ik bij Nancy logeerde.
Ik heb niets gezegd. Ik ben gewoon weggelopen.
M'n moeder zei dat ik gestraft moest worden.
Haar moeder kwam erachter en sloeg haar met een liniaal.
Ik zag de blauwe plekken. -Wat misdadig.
Ze pakte ook een kom water met ijs en greep haar beet.
Dan duwde ze haar onder water en zei dat ze haar ging verlossen.
Verlossen? -Van het kwaad.
Toe maar, zeg het dan.
Ik heb...
Ik heb de Here God verloochend en Zijn toorn gewekt.
Ik heb gezondigd en kwaad gedaan.
Ben je vanaf nu weer braaf? -Dat beloof ik, moeder.
Maar alleen met beloften kun je de Duivel niet verslaan.
Je tijd is om, Quebert. -Waarom mag niemand dit weten?
Omdat ik iets nog veel gruwelijkers te weten kwam over haar moeder.
Wat dan? -De tijd is om.
Ik kwam iets nog veel gruwelijkers te weten over haar moeder.
Ik had destijds geen idee dat Nola naar de Adirondacks was.
Zei ze er niets over? -Nee.
Ik ging zoals altijd bij haar langs om samen naar het strand te gaan.
Nola?
Ben je thuis, Nola?
Nola voelt zich niet lekker, Nancy. Ik zal zeggen dat je geweest bent.
De hele week kreeg ik te horen dat Nola niet lekker was.
Maar de maandag erop verscheen ze als bij toverslag weer.
Zeg nou gewoon waar je was. Waarom doe je zo geheimzinnig?
Je zou het niet begrijpen.
En vanwaar die trui? Het is hartstikke warm.
Ik had zin om 'm aan te trekken.
Je kunt het aan mij wel kwijt.
Je wordt weer mishandeld, hè?
Ja, omdat ik een week spoorloos was.
Maar het was het waard.
Ik zou het zo weer doen.
Toen vertelde ze dat ze verliefd was op een oudere man.
Ze zei niet wie, maar het was vast Stern.
Heb je Nola en Stern ooit samen gezien?
Nee. Zoals ik al zei, stuurde hij altijd z'n mismaakte chauffeur.
Het was allemaal zo onsmakelijk en stiekem.
Nola?
Heb je haar er nooit op aangesproken? -Jawel, één keer.
Ik vroeg wat ze met zo'n ouwe bok deed terwijl alle jongens voor haar vielen.
Wat zei ze?
Maar twee woorden. 'Uit liefde.'
Na haar verdwijning heb ik Pratt alles verteld.
Hij zou het allemaal tot op de bodem uitzoeken.
Als ik eerder iets gezegd had, zou ze nu nog leven.
Met mij. -Verkeerd verbonden.
We moeten Kellergan nog eens ondervragen, brigadier.
En waarom bellen we daarvoor na werktijd?
Nieuw bewijs. Nola werd geslagen.
Vraag jij de dominee maar of z'n vrouw z'n hoerige dochter in elkaar timmerde.
Dan ga ik op m'n eigen aanwijzing af. -Welke aanwijzing?
Kom op, Perry. Mij schud je toch niet af.
Morgenochtend om 11 uur bij Clark's. -Waarom daar?
Omdat ik het zeg.
Eikel.
Alles goed?
Water graag.
Het water is hier inderdaad heerlijk. Vandaar dat je hier wou afspreken.
Probeer de ijsblokjes ook eens. Fenomenaal.
In augustus 1975 werd er een klacht ingediend tegen Luther Caleb...
door Jenny Quinn, tegenwoordig Jenny Dawn, wegens mishandeling.
De politie hield hem al in de gaten omdat hij vaker vrouwen lastigviel...
tussen 1970 en 1975. -Allemachtig.
Daarom hebben we hier afgesproken.
Arme Luther. Het was een lieverdje, ondanks z'n uiterlijk.
Een aanklacht kon ik niet over m'n hart verkrijgen.
En toch diende je een klacht in. -Ja, dat moest van Travis.
Hij was die zomer vaak in Sommerdale.
En soms stelde hij zich nogal agressief op naar mij.
Gebruikte hij geweld? -Nee.
Hij was alleen net iets te vasthoudend.
Hij wilde dat ik... Dit klinkt absurd.
Hij wilde dat ik voor hem poseerde. Om me te schilderen.
Kijk niet zo verbaasd. Ik was een onwijs lekker ding.
Hij liet zich niet makkelijk afpoeieren.
Hoe is het hem verder vergaan? -Op een dag verdween hij gewoon.
Omgekomen bij een verkeersongeluk of zo.
Calebs auto werd onder aan een klif bij Bradford gevonden.
Vier weken nadat Nola verdween.
Het bleek dat hij op de kunstacademie had gezeten.
De initialen op Nola's portret zijn vast van hem.
Waarom werd hij in 1975 niet verdacht? -Omdat niets in 't dossier op hem wees.
We moeten nog eens met Stern praten.
En dan? 'Uw chauffeur wordt verdacht van schilderen.'
Nee, we hebben wettige en harde bewijzen nodig.
En hou op met dat geklets over 'we'. -Mag ik niet mee naar het politiebal?
Mond dicht, ik stel hier de vragen.
Ik ben van de politie, jij bent de zogenaamde schrijver.
Dag, brigadier. -Meneer.
Ben jij nu ook al van de politie? -Nee, hoor.
Hij weet dat hij u niet direct mag aanspreken en dat ik hier de vragen stel.
Ja, toch?
Wanneer krijg ik m'n dochter terug? Ik zou haar graag netjes begraven.
Binnenkort. Ik weet dat dit moeilijk is, m'n excuses daarvoor.
Er staan nog wat vragen open die we graag beantwoord willen zien.
Kent u ene Elijah Stern?
Niet persoonlijk, nee. Ik ontmoette hem weleens bij openbare gelegenheden.
En z'n chauffeur, Luther Caleb?
Die naam zegt me niets. Hoezo?
We denken dat Nola banden had met deze mensen.
Banden? -We denken...
Het heeft geen zin om er doekjes om te winden, dominee.
We hebben redenen om te geloven dat Nola een relatie met Mr Stern had.
Mijn dochter.
Die het slachtoffer is.
En die verdomde pedofiel van een Harry Quebert.
Die de doodstraf verdient voor z'n misdaad.
Dit gesprek is voorbij.
Uw vrouw sloeg haar, hè? -Je weet niet waar je het over hebt.
U zei niets toen Nola in juli voor het eerst wegliep. U belde de politie niet.
Ik wist dat ze terug zou komen.
Nee, u voelde zich schuldig omdat haar moeder haar sloeg en u niets deed.
En toen... -Ga terug naar de hel, waar je hoort.
Dominee.
Vermoord hem niet.
Laat dat maar aan mij over.
Ik ben ook gek dat ik je mee laat gaan. Kop dicht.
Geen woord meer.
O, God. Vergeef mij.
Vergeef me.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios