Wat voorafging: -Het droeve bericht is ontvangen...
dat James MacKenzie Fraser en z'n vrouw bij een brand zijn omgekomen.
Ze kregen het land in 1768. Ergens in de twaalf jaar erna zijn ze omgekomen.
Met Roger Wakefield. Kan ik Brianna Randall spreken?
Ze is naar Schotland gegaan.
Om haar moeder op te zoeken. -Wanneer?
Een paar weken terug. Ik dacht dat jullie elkaar al zouden hebben gezien.
Ze vroeg of ik dit over een jaar naar u wilde opsturen.
Roger, ik heb ontdekt dat m'n moeder en Jamie iets vreselijks gaat overkomen.
Als ik ze niet zou proberen te helpen, zou ik mezelf dat nooit vergeven.
Vaarwel, Roger.
Tijd is geen werkelijkheid, maar een denkbeeld of een maat.
Dat zei de Griekse redenaar Antiphon.
Ik hoop voor jou dat tijdreizen wel een werkelijkheid is...
anders heb je je baard voor niets afgeschoren.
Heb je alles?
Geld, kaart, kompas, mes.
Edelsteen.
Hoor je dat?
De stenen roepen me niet.
Het is goed, liefje. We zijn thuis.
Kom.
Meisje?
Waar ben ik?
Je bent in mijn huis. Je lag op het mos en je was ijskoud.
We moesten je wel met ons mee naar huis nemen.
Hier.
Ik heb wat te eten voor je.
Bedankt.
Zulke lekkere kip heb ik nog nooit gegeten.
Was het maar waar. Dank je wel. Het is gebraden duif.
Zo wordt het niet klaargemaakt in Engeland.
Kom je uit Engeland? Je hebt een eigenaardig accent.
Ben je helemaal alleen?
Ik ben op weg naar Ayr Harbor.
M'n ouders zijn in Amerika. Ik ga ze daar opzoeken.
Marsali is in North Carolina. -M'n oudste dochter. Ze is nu getrouwd.
Met een Fransoos. -Dat is zo.
Maar hij is ook de vader van m'n kleinkind.
Je bent ver van een haven verwijderd.
Wilde je daar echt te voet in je eentje naartoe gaan?
Ik hoopte iemand tegen te komen met wie ik kon meerijden.
Ik ben Laoghaire. En dit is m'n dochter Joanie.
Brianna.
Maak je maar geen zorgen. Je kunt zo lang blijven als nodig is.
Rust nu maar uit.
Goedenavond, mevrouw. -Ik had je eerder verwacht.
Ik werd opgehouden.
Ik hoop dat je goed nieuws voor me hebt, Ian Murray. M'n geduld raakt op.
Ik weet dat het niet is wat u verwacht.
Het is nog niet de helft van wat hij me schuldig is.
U krijgt uw geld zodra hij het heeft. Hij is een eerzaam man.
Is het eerzaam om bigamie te plegen? Je gezin te verlaten?
Heb je zo'n hekel aan me?
Op m'n afstudeerfeest. Je vernederde me waar m'n nieuwe collega's bij waren.
Schud me de hand. -Wat bedoel je daarmee?
Stil. Je maakt Brianna wakker.
Wat bedoel je daarmee? -Dat je een slechte actrice bent, Claire.
Dit is schandalig. Hij had meer beloofd. -Hij doet z'n best. Gun hem meer tijd.
Ik was z'n vrouw.
Hij zou me betalen omdat hij me had verlaten voor die heiden.
Hij houdt woord. Hij heeft nu niet meer dan dit.
Ik ben z'n uitvluchten zat. Daar kunnen we niet van eten. We hebben geld nodig.
Wie is dat meisje?
Een reizigster. Ze was koud en moe en ze kon nauwelijks op haar benen staan.
Excuses dat ik je wakker maakte. -Excuses dat ik stoor.
Een vreemdelinge?
Het geeft niet. Je moet rusten. Ga maar weer liggen.
Ik wil niet dat u helemaal zonder geld zit. Neem dit.
Ik neem geen geld van jou aan. Ik wil zijn geld. Ik heb nog wel m'n trots.
Goedemorgen. -Jij een goede morgen.
De tuin moet wel netjes blijven.
Als ik had geweten dat ik een gast zou hebben...
Het spijt me van de overlast gisteren. -Ik ben degene die overlast bezorgt.
U bent zo aardig voor me.
Je vond het vast ongemanierd dat ik zo ruzie aan het maken was met een man.
Is hij uw man?
Nee, niet meer dan een boodschapper. Hij komt elke maand met slecht nieuws.
Hij is familie van m'n gewezen man.
Hij vertelt iedere keer dat ik weer m'n geld niet krijg.
Wat naar. Dat is vast moeilijk. -Ik geef toe dat het niet meevalt.
De jurk past goed.
Je hebt bijna dezelfde maat als mijn Marsali.
Je eigen kleren waren kapot en niet warm genoeg.
Aan wollen kleren heb je meer voor je reis over zee.
Ik hoop dat iemand hetzelfde voor mijn meisjes zou doen.
Hij staat je goed. Vind je niet, Joanie?
Straks ben jij groot genoeg voor zo'n jurk en ga je bij me weg om te trouwen.
Wil je me met de tuin helpen?
Dat is een goed idee.
Ik ga een stoofpot maken.
Is het jouw vader die geen geld stuurt?
M'n papa, ja.
Ik noem hem papa, maar m'n eigen vader is weggegaan toen ik klein was.
Ik weet niet meer hoe hij eruitzag.
Doe je weleens bloemen in je haar? -Niet in deze tijd van het jaar.
Hier. Laat mij maar eens.
Wat een prachtige kleur.
Net als jouw haar.
Ze zeggen dat ik m'n vaders haar heb. Maar ik heb hem nooit gekend.
Mama zegt dat mannen schoften zijn. Is hij ook een schoft?
Ik weet het niet. Ik denk van niet.
Ik hoop dat ik daar ooit een keer achter kan komen.
Vindt ze jouw vader een schoft?
Hij was altijd goed en aardig tegen mij, maar hij heeft mama verdrietig gemaakt.
Hij hield niet net zo van haar als zij van hem.
Ik kan hetzelfde zeggen over de man die mij heeft grootgebracht.
Mijn moeder hield niet net zo van hem als hij van haar.
Hij is open.
Waarom neemt u de telefoon niet op? Blijft u de hele nacht op kantoor?
Wat is er met u?
Wat is dit?
Dat is onderzoek van een collega in Schotland.
Kijk maar.
Wie is er overleden?
Het is ingewikkeld.
Wilt u erover praten?
'Ingewikkeld' is een relatief begrip, papa.
Het is maar net hoe je het bekijkt.
M'n dochter de psychiater.
Welnu, professor Randall...
u hebt de laatste tijd hard gewerkt. -Dat kun je wel zeggen.
En uw onderzoek...
Even denken. Hoe zou Freud dat zeggen?
Leidt tot niets.
Dat kun je ook wel zeggen.
Zo ken ik u niet, papa.
Wat is er?
Ik ben het, papa. U kunt het me gerust vertellen.
Bree...
Het spijt me.
Het spijt me. Ik kan het niet...
Het is duidelijk belangrijk voor u.
Het was alles voor me, naast jou.
En mama?
Ga naar huis.
Ze maakt zich vast zorgen.
Dat zit wel goed.
Ga naar huis, Brianna.
Ga naar huis.
Op een dag begrijp je het. Dat beloof ik je.
Misschien kan het me op een dag niets schelen.
Binnen.
Je bed is nu wel warm.
Het duurt niet lang meer of ik heb een leeg nest.
Ik hoop natuurlijk dat Joanie over een tijdje trouwt.
Met een goede man, als die bestaat.
Ze heeft ze zien komen en gaan.
Er zijn goede mannen. En ze is een lieve meid.
Als de tijd rijp is' vindt ze vast een man die alles voor haar overheeft.
Als moeder heb ik alles voor haar over.
Maar een echtgenoot? Dat moet je maar afwachten.
Er was een tijd dat m'n laatste echtgenoot alles voor me overhad.
Toen ik jong was, ving hij klappen voor me op.
En hij stal kusjes van me wanneer hij maar kon.
Ooit hield hij van me.
Maar toen werd hij behekst door een andere vrouw.
Het is haar schuld dat hij zich van me afkeerde.
Ik voel met u mee.
Dat hoeft niet, meisje. Maar ik mis hem wel.
Ik weet hoe het is om iemand te moeten missen.
We waren een gezin.
Als de avond viel, zaten we rond het vuur...
met Joanie op z'n knie en Marsali naast hem.
En hij en ik vertelden dan een paar verhalen uit de Bijbel.
Dat was een vreugdevolle tijd.
Sinds hij weg is, vertel ik geen verhalen meer.
Joanie wordt er verdrietig van.
Welk verhaal hoorde Joanie het liefst?
Ze houdt erg van het verhaal van Naomi en Ruth.
Wilt u het aan mij vertellen?
In de dagen dat de richters richtten, was er hongersnood in het land.
Daarom ging een man uit Bethlehem in Juda op weg...
met zijn vrouw en twee zonen...
om in de vlakten van Moab te verblijven.
De naam van de man was Elimelech, de naam van zijn vrouw Naomi.
Hij zit daar.
Mag ik wat vragen? Bent u de kapitein van de Gloriana?
Dat ben ik.
Ik wil graag mee naar de Carolina's. -Helaas.
Ik wil wel Wilmington aandoen op weg naar Philadelphia...
maar ik neem verder geen passagiers meer.mee.
Alstublieft. Ik ben tot alles bereid. M'n meisje is daar. Ik moet haar vinden.
Kunt u er hier niet een zoeken?
Geen vrouw is zo knap als een Ierse vrouw, dat is zeker.
Je moet het proberen. Zoals ik al zei, ik neem geen passagiers meer mee.
Heren?
Mag ik mee als bemanningslid?
Dat zijn handen van een schrijver, niet van een varensgezel.
Kapitein?
Waar moet dit heen?
Gelooft u in geluk?
Bij kop mag u mee, bij munt blijft u hier.
Hoe heet u? -Roger MacKenzie.
Twintig shilling per maand. U mag aan wal als we in de haven zijn.
U krijgt uw geld als de lading is gelost. De anderen wijzen u wel de weg.
En, MacKenzie?
Er zijn vier havens vóór Wilmington.
Ik hoop dat ze het waard is.
Is je enkel al beter? -Bijna.
Ik ga binnenkort weer verder.
Je was een zegen. Die kast is al kapot vanaf dat m'n man vertrokken is.
Ik ben blij dat ik kon helpen.
Kijk nou. Normaal hou je je vlecht er hooguit een dag in, Joanie.
Ze mag jou erg.
Dat liedje ken ik niet. -Het is m'n moeders lievelingsliedje.
Er waren wel meisjes in Lallybroch die bloemen in hun haar deden.
Dat is niet ver hiervandaan. -Daar woont familie van m'n moeder.
Ik ken ze niet, maar ze sprak altijd met genegenheid over ze.
Wie is je moeder? Misschien ken ik haar wel. Ik kwam veel in Lallybroch.
Claire Fraser.
Kent u haar?
Ik wist niet dat je Fraser heette. -Ik heet Randall.
Naar Frank, de man die me heeft grootgebracht.
Juist, ja.
De man van wie je moeder niet hield.
Ik hoorde jou en Joanie in de tuin daarover praten.
Ze hield van hem.
Maar niet zo veel als van die andere man.
Je echte vader.
Die Frank Randall moet een goede man zijn.
Zoals hij jou als z'n dochter heeft grootgebracht.
Ja, hij was zeker een goede man.
Hij is overleden.
Een paar jaar geleden. -Erg vervelend voor je.
Hij klinkt als iemand die nooit uit vrije keuze bij je was weggegaan.
Wat ben jij vroeg op. -Ik vond thee met scones nodig.
Het spijt me, papa.
Ik moet jou m'n excuses aanbieden. Ik was gisteravond niet mezelf.
Nee, ik had niet zo drammerig moeten zijn.
Met een lekkere kop thee en een scone komt altijd alles goed.
En? Hoe smaakt dat?
Heerlijk.
Heb jij er weleens over gedacht om in het buitenland te gaan studeren?
Ik weet het niet. Hoezo? -Er zijn uitstekende universiteiten.
Vast wel. Maar Harvard is hier. En u bent hier.
Geloof je wat je moeder je heeft verteld over je echte vader...
en waarom hij je niet kon opvoeden? -Natuurlijk.
Ik heb geen reden om aan m'n moeder te twijfelen. Hoezo?
Er wordt gekletst in Lallybroch.
Ik zeg liever niet wat ze over je vader zeggen.
Wat zeggen ze dan over hem?
Niets. Het spijt me dat ik erover ben begonnen.
Toe. Zeg het.
Ik zeg zulke dingen liever niet zelf, maar er zijn mensen die beweren...
dat er geen ruimte in z'n hart was voor een kind.
Hij stuurde je moeder weg toen bleek dat ze in verwachting was.
Ze waren getrouwd en hielden van elkaar. Waarom wilde hij geen kind?
Waarom wilde hij mij niet? -Het zijn maar geruchten.
Ik had m'n mond moeten houden...
maar ik wilde niet dat je het van anderen zou horen.
Wordt er zelfs nu nog over gepraat? -Nou en of. Een verhaal zoals dat...
Vergeet het.
Ik hoop alleen maar dat hij je niet nog eens afwijst.
Ik moet ze vinden, ook al is hij zoals u zegt.
Wat is er zo dringend?
Het klinkt misschien vreemd, maar ze hebben m'n hulp nodig.
Ik kan voorkomen dat ze doodgaan als ik nu naar ze toe ga. Er breekt brand uit.
Hoe weet je dat? -Dat kan ik niet uitleggen.
Als er iets is waardoor ik m'n alimentatie niet krijg, wil ik het horen.
Wat heeft dit met u te maken?
Hoe durf je m'n huis binnen te komen en me te behandelen...
Hoe durf je? -U hebt me zelf hier gebracht.
Hebben zij je gestuurd? Zodat ze me kunnen uitlachen?
Of heb je me zelf behekst? Je bent een heks, net als je moeder.
Kent u m'n moeder? -Heel goed.
Zij was de hoer die me m'n man afpakte en me in de armoede stortte.
Is Claire je moeder?
Ja, maar ze wilde nooit weg bij Jamie.
Ze ging terug naar een andere man. En toen hij doodging...
kwam ze terug voor mijn Jamie.
Ze heeft hem behekst, zodat hij mij niet meer zag.
Ze heeft nooit iemand kwaad willen doen.
Het spijt me.
Ik zie wel dat ik niet langer welkom ben.
Claire Fraser had op de brandstapel in Cranesmuir moeten sterven.
U wilde dat m'n moeder werd gedood. -Maar een heks gaat niet dood.
Het is makkelijker om dat te geloven dan de waarheid onder ogen te zien.
En de waarheid is dat Jamie Fraser nooit van u heeft gehouden.
Heksengebroed. Ik laat je oppakken vanwege hekserij.
Net als je moeder.
Doe de deur open.
Laat me eruit.
Dat is m'n vader.
Wat doet u hier, papa? -Ik moet met je praten. Stap in.
Is alles goed? -Ik had het toch over het buitenland?
Hoe zou je het vinden om in Engeland te studeren?
Ik kan een baan in Cambridge krijgen. Ik wil dat je met me meegaat.
En mama dan? Vindt zij het ook goed?
Je moeder en ik gaan scheiden.
Wat zegt u nou? Doe niet zo raar. Jullie zijn veel te oud om te scheiden.
Luister naar me. -Ik wil niet luisteren.
Jullie hebben weleens ruzie. Wie niet?
Je gaat niet zomaar scheiden. Jullie houden van elkaar. Gooi dat niet weg.
We zijn een gezin. -Jij bent mijn dochter. En dat blijft zo.
Maar je moeder en ik...
Je zult niet volkomen verrast zijn. -Dat ben ik wel.
Dus het is gewoon uit tussen jullie en ik heb niets te zeggen?
Luister naar me, liefje. Jij komt voor ons altijd op de eerste plaats.
We houden allebei heel veel van je. Dat verandert nooit.
Maar je moeder en ik hebben besloten dat dit voor ons allebei het beste is.
En hebben jullie dat vanavond besloten?
We hebben het echt wel geprobeerd.
Het spijt me.
Het spijt me echt.
Ga met me mee.
Doe je dat?
We hadden een plan. We zouden samen naar Harvard gaan, papa.
Ik studeer geschiedenis. We zouden jouw kantoor delen.
Lang geleden hadden je moeder en ik ook een plan.
Maar soms neemt het leven onverwachte wendingen.
En als dat gebeurt...
weet je wat we dan doen?
We gaan dapper verder.
Ik kan het niet. Ik moet gaan.
Kunnen we het er later nog eens over hebben? Bree?
Ik hou van je.
Ik denk steeds: Als ik die avond bij u in de auto was blijven zitten...
was u er nog geweest.
Als ik ermee had ingestemd om mee te gaan naar Engeland...
waren we het misschien gaan vieren.
En dan had u nooit dat ongeluk gehad.
Maar ik ga dapper verder...
zoals u zei.
U bent m'n held, papa.
Zeven haringen vullen een zalm. Zeven zalmen vullen een zeehond.
Zeven zeehonden vullen een walvis. Zeven walvissen vullen een Cirein-cróin.
Zwemmen hier Cirein-cróins?
Nee. Haaien misschien, maar geen zeemonsters.
Dat zei ik ook al, maar ze wil niet luisteren.
Kom.
Dank u wel.
Dat is z'n eerste lachje in dagen. Hij mag u zeker.
Het is een knap knulletje.
Kleine druktemaker.
Zo dan.
Dank u wel, kapitein.
Wat was dat?
Walvissen. Ze schuren tegen het schip om de zeepokken van zich af te wrijven.
Lopen we gevaar? -Alleen als ze kwaad in de zin hebben.
U maakt zich niet erg druk.
Laat aan de goden over wat je niet in je macht hebt.
En bid dat Danu met je is.
Wat is er?
Het meisje heeft pokken. Die verspreiden zich razendsnel.
Niemand haalt het vasteland als er zieken zijn.
Gooi haar overboord.
Dat kan ik niet. Dan verdrinkt ze.
U zei dat u tot alles bereid was.
Doe wat ik zeg.
Toe. Ik smeek het u.
Wacht.
Nee, kapitein.
Doe het niet, kapitein.
Bent u gek? -Ik heb er al vijf overboord gezet...
en dat doe ik met iedereen die uitslag heeft.
Hoe kon u dat doen?
Het was een kind.
Dat klopt. En ze was van geen enkele waarde.
Voor u misschien.
Neem me niet kwalijk dat ik voor m'n eigen mening kies...
maar ik ben hier de kapitein.
Controleer de passagiers.
Wie ziek is of uitslag heeft, breng je naar mij.
Kom hier. Laat je gezicht zien. -Neem haar niet mee.
Kom hier.
Ze heeft uitslag. Neem haar mee. -Het zijn geen pokken.
Laat me hem eens zien.
Heb je een jonge, knappe moeder met een klein kind gezien?
Daar ben je. -Alstublieft. Doe het niet.
Ik weet wat ze gaan doen. Spaar hem. -Ik kom je kind geen kwaad doen.
Is de kleine ziek? -Het is lichte uitslag.
Jemmy krijgt tandjes. U hebt het zelf gezien. Het zijn niet de pokken.
Kom mee. Ik hou je verborgen.
Ik zorg dat je te eten en te drinken hebt.
Ik weet niet hoe u heet. -Roger.
Morag MacKenzie.
En dit is Jemmy.
Waar zweer je op? -Ik ben ook een MacKenzie.
Ik zweer op het leven van m'n eigen vrouw.
Deze kant op.
We zijn er. Lallybroch.
Ik ben je heel dankbaar, Joan.
Jij bent aardig. Jij kunt het niet helpen dat je moeder een heks is.
Als je je vader vindt, vraag je hem dan of hij naar huis komt?
Oom Ian.
Wat doet die reizigster bij je? -Ze is de dochter van Jamie Fraser.
Ik geloof je. Je hoeft het me niet te bewijzen.
Je hebt haar ogen, weet je dat?
Ik had de hoop opgegeven dat ik ooit nog een kind van Jamie zou zien.
En hier sta je dan vlak voor me.
Jammer dat m'n vrouw er niet is. -Tante Jenny?
Er is een kleinkind op komst.
Ze zal wel boos zijn dat ik je niet langer hier heb gehouden...
maar we moeten je snel aan boord van een schip krijgen.
Jamie had vast z'n redenen om het ons niet te vertellen.
Maar je komst is een onverwacht genoegen.
Dit moet genoeg zijn voor de overtocht en voor eten en onderdak na aankomst.
Ik kan uw geld niet aannemen. -Dat kun je wel. Je bent familie.
Vraag in Wilmington naar je tante Jocasta. Ze woont op River Run.
Zij weet wel waar je je ouders kunt vinden.
Bedankt, jongens.
Mevrouw.
Er zitten kleren van je moeder in. Ze wilde vast dat jij ze zou krijgen.
Dank je, Roger.
Het kind ziet er goed uit.
Wat is er?
Kapitein.
Wat een verrassing. Een koksjongen was op zoek naar gepekeld vlees...
en vond in plaats daarvan een jonge vrouw met een baby.
Ik zei dat je aan de goden moet overlaten wat je niet in je macht hebt.
Maar op dit schip heb ik alles in m'n macht.
Waaronder de verdeling van de rantsoenen.
Zij verstopt zich hier...
terwijl anderen hierboven lijden.
Dat is toch niet eerlijk?
Toen ik zeventien was...
was ik de jongste van een stel kerels die een huis bouwden.
Ik weet niet waarom ze me niet mochten. Zij zagen er grauw uit...
dus misschien was het m'n voorkomen of m'n succes bij de meisjes.
Maar ik wist dat ik niet geliefd bij ze was.
Ze hadden een offer voor de fundering nodig.
Dat moest voorkomen dat het huis zou instorten.
Ze begonnen te bakkeleien over de vraag of ik het offer moest zijn...
of dat ze beter Gekke Joey konden nemen.
Een van de mannen stelde voor om een muntje op te gooien.
Hij vroeg lachend aan mij of ik kop of munt koos.
Ik kon geen woord uitbrengen.
Dus hij zei dat ik bij kop gespaard zou worden en bij munt moest sterven.
En hij gooide de shilling in de lucht.
Ik durfde niet te kijken.
Ze rolden me op m'n gezicht en gaven me ervan langs.
Toen ik bijkwam, vond ik de shilling in m'n zak.
Het waren oprechte kerels.
Houdt u van een gokje, MacKenzie?
U gaat toch geen muntje opgooien voor hun leven?
Nee, niet voor hun leven.
U hebt ze aan eten geholpen. Daar zult u voor boeten.
Een weddenschap tussen twee heren. Bij kop spaar ik u, bij munt gaat u eraan.
Danu is u vanavond gunstig gezind.
Ik heb een verzoek aan je. M'n zoon Ian, jouw neef, is bij je vader.
Z'n moeder zou het fijn vinden als hij wat vaker schreef.
Ik zal het tegen hem zeggen.
Moet ik echt niet mee om je overtocht te helpen regelen?
U hebt al genoeg voor me gedaan.
Ik zal zorgen dat je hutkoffer aan boord gaat. Jongens?
Je hebt Jamies vuur. Niet alleen in de kleur van je haar.
Je bent door en door een Fraser. Je vader zal blij zijn je te ontmoeten.
Dank u wel, oom Ian.
Pardon, juffrouw. Ik ben Joseph Wemyss. Reist u alleen?
Nee, m'n oom is buiten.
Ik kan u m'n dochter aanbevelen als dienstmeisje.
Ze kan goed koken en naaien. -Ik heb niemand nodig.
Alstublieft.
Er is een man die op haar uit is...
als concubine. -Sta dat dan niet toe.
Ik heb geen keus. Haar contract en het mijne zijn gekocht door een makelaar...
die haar aan hem wil verkopen, tenzij ze met iemand anders kan meereizen.
Ik ga naar North Carolina.
Ik wil liever dat ze naar een plek ver uit m'n buurt gaat dan dat ze onteerd wordt.
Maak alstublieft kennis met haar.
Dit is Elizabeth.
Lizzie?
Doe wat van je verwacht wordt.
Uw dienares, mevrouw.
Ik wil passage boeken aan boord van de Phillip Alonzo.
Voor twee personen.
Uw naam? -Brianna Randall.
Lizzie? Denk eraan dat je je gebeden opzegt.
Vertaling: Annekristien de Groot BTI Studios