Wat voorafging:
Ik ben dr. Harrison. -Je wilt vampiertrekken isoleren.
Harrison wilde dat ik dacht dat je m'n moeder was.
We krijgen je zuster ook.
Ik word nooit zoals jij.
Ik zie jullie bij Crooked Falls.
Verbranden jullie niet?
We komen dichterbij. -Wie was dat?
Ze hebben me nodig.
Vind je dochter. Ik vind jou.
Ben je m'n moeder? Wat heb je om je hals?
Bloed van de Donkere, de Eerste.
Het bloed van de Eerste stroomt door de zuster.
Als je me trouw moet zijn, vind m'n zus dan.
Pak aan. -Verlaat me niet weer.
We nemen die.
Waarom moesten we haar achterlaten?
Ik snap het niet. -Stil nou, lieverd.
Dit is het beste, Vanessa.
Nee.
Vanessa, stop. Je vader moet rijden. -Hij is m'n vader niet.
We proberen jullie in leven te houden. -Kijk uit.
Jij.
Ja, ik ben het.
Mama?
Luister naar me.
Je zus heeft me gestuurd.
Dat heb ik gedaan.
Ik heb de anderen gedood.
Dat heb ik voor jou gedaan.
Stop, we hebben weinig tijd.
Je bent m'n zus niet.
Vanessa, ik ben het, Susan.
Oké? Susan.
Susan?
Ik heb gedaan wat me was opgedragen.
Wat ik moest doen.
Wil je me nu loslaten?
Dat is...
Nee.
Als m'n zus je heeft gestuurd, breng me dan bij haar.
Vanessa?
Scarlett.
Waar zijn we?
Geen idee.
Je moet iemand ontmoeten.
Wie is dat?
Dat weet je wel.
Nee. -Ik ben het, Essa.
Het spijt me, maar het is waar.
Waar zijn we?
De Oudere kon ons alleen hierheen sturen. We hebben weinig tijd.
Hij is vrij.
Waarom heb je dat gedaan? Waarom heb je hem niet gedood?
Hij heeft beloofd ons te dienen.
Dat is niet logisch.
Ik zei dat hij Dmitri moest doden en hij verscheurde hem direct.
Ik werk niet met een Oudere. Ik ga hem doden.
Dat zou een fout zijn, schat.
Noem me niet zo.
Het spijt me, Essa.
Ik heb offers gebracht waar je niets van weet.
Is dat zo?
Dat is het lot van een Van Helsing.
Je bent geboren om offers te brengen.
Dat geldt voor jou en Scarlett.
Het bloed dat jullie heeft geïnfecteerd, komt van de Donkere.
Er is niets dat de twee benadert.
Niets op deze wereld.
Maar als hij ooit ontsnapt...
is hij niet te stuiten.
Ik hou hem tegen. -Nee.
Neem het nooit op tegen de Donkere, tenzij het niet anders kan.
Elke Oudere heeft een soort totem die naar de Donkere leidt.
Apart halen ze niets uit.
Alleen samen kunnen ze hem bevrijden.
Stop de Ouderen.
Vind de totems en vernietig ze.
Ik begrijp het niet. -Het boek, het familieboek.
Daarin vind je de antwoorden.
Het is mij niet gelukt.
Ik heb elk woord gelezen.
Ze heeft weinig tijd meer.
Het is nu of nooit, schat.
Jij moet beslissen.
Essa...
Essa, het spijt me zo.
Ik heb niet naar je gezocht.
Vanessa.
Mama?
Laat me met rust.
Vlees voor ons. Dit is nog maar het begin, dat beloof ik.
Ik hoop het. -Ik weet het zeker.
Ik weet het in m'n hart.
Tijdens het jagen, zag ik sporen van anderen.
Er zijn enkele gebouwen verderop. -Gebouwen?
Met hekken eromheen.
Een soort gevangenis.
Ik ben nog niet dichtbij geweest, maar het was stil.
Het kan een veilige plek zijn. Een plek waar we opnieuw kunnen beginnen.
Dan laten we ze zien...
dat ze ons nooit zullen verslaan. Horen jullie me?
Nooit.
Boe.
Nee.
Mohamad, speel met ze.
Speel.
Ja, voed je maar. Voed je nu.
Hij leert nog wel spelen.
Hij wil het leren.
Hij moet leren spelen. Dat moet.
Mohamad.
Mohamad, kijk.
Kijk, spelen.
Spelen is leuk.
Mohamad.
Je leert het nog wel. Je moet het leren.
Verdomme.
Ze zijn terug.
De storm heeft ze niet tegengehouden.
Voor de vijfde of zesde keer sinds het sneeuwt...
vliegen ze langs zonder te landen.
Wat is dit vreemd.
Het is volledig genezen? -Wat?
Axel, wat doen ze?
Verkennen.
Wat?
Ze zoeken een landingsplek en kijken hoe sterk we zijn voor ze iets doen.
Wat doen?
Geen idee.
Daar ben ik bang voor.
Moet ik contact met ze leggen? -Nee.
Zijn het wel dezelfden? -Zeker weten.
Wat doen we nu? -We wachten en bewapenen onszelf.
Wees paraat. -Om afgeslacht te worden?
Het zijn soldaten. -Welnee.
Ze hebben veel meer vuurwapens dan wij.
Dat maakt ze geen soldaten. -Ons ook niet.
Dat weet ik.
Waarom zouden we ze niet verwelkomen?
Niet met een witte vlag, maar wel vriendelijk.
Misschien willen ze met ons in gesprek gaan.
Goed gesprek.
Jullie hopen op een oplossing als bij toverslag.
Een ticket naar de vrijheid en de zon, maar dat is dit niet.
Zo zijn deze lui niet. -Hoe weet je dat?
Ze hadden ons de vorige keer de hand kunnen reiken...
maar ze hebben onze vriend ontvoerd.
Ze hebben je niet gedood.
Einde discussie.
Kom niet dichterbij.
We moeten samenwerken. -Ik hoef helemaal niets.
Je moeder vergiste zich. De totem vernietigen...
Stop. Praat niet over haar.
Vanessa, ik ben er voor je.
Luister naar m'n wijsheid. -Wacht nou.
Wacht.
Vertel me over de andere Ouderen, nu.
Ze bewaken het pad naar de Donkere.
Ze zei dat de Ouderen iets hadden, een totem.
Klopt dat? -Ja.
Waar is de jouwe?
Geef op.
Als je trouw hebt gezworen, geef je hem.
Ik heb hem niet in m'n bezit.
Hij is me afgenomen toen ik werd gepakt.
Komt dat even goed uit.
Waar ga je heen? -Iets halen.
Volg me niet of ik gooi je van de berg af.
Met een witte vlag.
Wat doe je?
Die vent is hier maar om één ding.
Scarlett mag niet in de val lopen.
Ik moet haar vinden. -Kom op.
Blijf rustig.
Wat doen we, Axel?
Hou ze bezig tot ik terug ben.
beoordeling veilige zone Denver
Denver is dus veilig.
We zouden graag met de anderen praten.
Dat zou geweldig zijn. Ga voor.
We zijn ongewapend.
Welkom.
Alles oké? -We zijn ongewapend.
Ik had jullie niet meer verwacht toen het ging sneeuwen.
Jullie zijn zeker de anderen waar Jessie en Mr McGrath het over hadden.
De anderen? Ja, inderdaad.
We waren aan het koken.
We hoorden jullie niet landen. Jullie zijn er.
Jullie hebben vast honger. -Kom binnen.
Deze man is net levend en wel uit een graf gekropen.
Kan iemand dat uitleggen?
Nee, maar... -Ik wel.
Niet in de medische zin, maar binnen kunnen we...
Ik sta hier wel prima. -We hebben soep.
Waar is Scarlett trouwens?
Zij en haar soldaat.
Houden ze hun wapens op ons gericht?
Nee, ze zijn er niet.
Interessant.
Dat komt vast door onze rumoerige vluchten.
Rumoerig maar noodzakelijk.
Nee.
Lucky.
Nee.
Het is oké.
Flesh, kijk me aan.
Het is in orde.
Jij.
Je hebt m'n leven verpest.
Keer op keer.
En nogmaals.
En nu is ze er niet meer.
Ze is er niet meer.
Wat bedoelde hij?
Iemand? -Wie zal het zeggen. Hij is gestoord.
Ik snap nog niet wat ik zie, maar dat komt nog wel.
Hij heeft hulp nodig.
We moeten hulp halen.
Wat zei hij?
Lucky.
-Flesh, stop.
Flesh. -Lucky.
Flesh, stop.
Lucky. -Flesh, stop.
Er is niets van haar over.
Flesh, toe nou. -Pak ze, nu.
De begroetingen zijn achter de rug. Zullen we binnen verder praten?
Schiet die vervloekte hond af.
Abigail.
Ik weet dat jullie vragen hebben en bang zijn. Eerlijk gezegd...
boeit me dat niet.
We doen het als volgt: Ik stel m'n volgende vraag.
Daarna houden we een plas- en koffiepauze.
Dan kunnen jullie nadenken.
Als ik de vraag nog eens moet stellen, zullen jullie niet blij zijn.
Waar is Scarlett?
Rustig maar.
Besluip me niet zo.
Je moet niet wegsluipen zonder dag te zeggen.
Het spijt me.
Ik moest weg.
Serieus? Ik ga een sigaret roken en je verdwijnt?
Ik moest echt weg.
Vanwege Abby. Er valt veel meer over te zeggen, maar ze was m'n moeder.
De baas?
Serieus? -Ja..
Hoezo 'was'? Waar is ze?
Jezus.
Ik heb je gemist.
Ik jou ook.
Ik heb je nodig.
Ik jou ook.
Ja, dat ook, maar ik heb je nu beneden nodig.
Wat?
We hebben problemen.
Oké.
En Scarhead dan? Er gebeurt iets. Ze veranderen, ze transformeren.
We hebben grotere problemen.
Groter dan dit?
We moeten gaan.
Oké, soldaat.
Marinier.
Ik ben marinier.
Nee.
Geen dier.
Er is niets anders.
Je moet eten. Dat moet. -Het moet een mens zijn.
Alleen mensen.
Nee.
Stop.
Blijf zoeken.
Ga.
Denk erom.
Zoals gezegd: Je wilt niet dat ik m'n vraag opnieuw stel.
Dat heb ik gezegd.
Ja, toch?
Goed zo.
Ik wil zeker weten dat m'n boodschap bij jullie is aangekomen.
Dat hij logisch klonk.
Misschien niet, want ik hoor nog niets.
We weten het niet.
Ze is vertrokken met de baas. -Over wie heb je het?
De baas? -Onze leidster Abby.
Ze is maar een arts. -Precies, Abby.
Ga door. -Jessie, nee.
Hij... -Stop met praten.
Zeg niets meer, Jessie. -Nee.
Wat zei je?
Nee maar, wat krijgen we nou?
Waarom heb je dat?
Waarom herstel je zo snel?
Ik weet het niet.
Er is een nieuw soort vampier.
Hij heeft me dit aangedaan. -Een nieuwe?
Een met een litteken.
Hij heeft het gedaan. -Wat voor litteken?
Een groot litteken.
We noemen ze dagzomers.
Ze kunnen overdag in de zon komen...
zonder te verbranden.
En je bent niet veranderd door z'n beet? -Nee.
M'n schepping leeft nog. -Jouw schepping?
Heb jij dat ding gecreëerd?
Waarom?
Omdat ik het kon.
Nee, maar.
Dag, moeder. -Ik had het bijna gehaald.
Daar lijkt het op. Je had het bijna gehaald.
Je bent verdoemd. Je hebt een Oudere bevrijd.
Het begin van het eind.
Je snapt er niks van, Abigail.
Of hoe je ook heet.
Ik weet het zeker. Let op m'n woorden.
Kies ze goed.
Het zijn je allerlaatste.
Je blijft een verbitterd meisje, hè?
De wereld is schuldig aan het vertrek van je mama.
Zijn dat echt je laatste woorden?
Nee, dat zijn het niet.
Doe nog maar een poging. -Ik was het.
Ik was het.
Op de boerderij.
Wat? -Ik heb je bloed besmet.
Dat van jou en je zus.
Zonder dat je moeder ervan afwist.
Om te zien wat er zou gebeuren.
En moet je nu zien.
Moet je nou eens kijken.
Ik heb een monster geschapen. Nee, twee zelfs.
Twee kleine monsters.
Een monster?
Ik geef je een monster.
We proberen het nog eens met iemand die niet zo snel herstelt.
Laat me los.
Wat een enig stel.
Heeft er nog iemand iets slims te zeggen?
Niemand?
Zullen we verder gaan?
Oké.
Stop, niet schieten. Ik zal het vertellen.
Ik zal het zeggen.
Waar is Scarlett?
Ze is...
vlak achter je.
Rustig. Leg neer.
Ik hoorde dat je me zocht. -Nee. Iedereen...
Kalmeer.
De vrouw van het moment.
Ja, ja. Hallo, Scarlett.
Nou en of.
Ik ken je goed.
Jazeker.
Ik weet wie je bent.
Of wie je was.
Verdomme.
Misschien overleef je het toch nog.
Laat me even kijken.
Oké.
Nu schep je gewoon op.
Ga bij hem kijken. Ik ben in orde. -Doe maar niet zo stoer.
Gaat het? Bedankt dat je die kogel hebt opgevangen.
Allemachtig.
Flesh?
Zeg iets als je iets weet. -Dat kan ik niet.
Waarom niet? -Ik mag alleen helpen indien gevraagd.
Dat heb ik net gedaan. -Aardig.
Verdomme.
Oké dan.
Alsjeblieft.
Sorry, ik weet niets van het boek.
Blijf van het boek af.
Blijf staan.
Vanessa?
Hebben we elkaar echt ontmoet?
Ik weet het niet.
Het is gebeurd.
Is ze echt weg?
Schone slaapster.
Hoe is het ermee?
Doet er niet toe.
Deze kant op.
Kom mee.
Heb je Flesh gevonden? -Ja.
Hij is weer gestorven.
Het is een lang verhaal. -En Callie ook?
Haar krijg je niet dood.
Maar Harrison is wel dood? -Nou en of.
Zeker weten? -Je.
Doder kan niet. Ze heeft z'n hoofd erafgehakt.
Hebben jullie de boel zelf uitgeschakeld? -Ik heb haar de Oudere gestuurd.
Niet waar zij bij zijn. -Maak je geen zorgen om ons.
Dat doe ik ook niet. Ik kan het niet, ik moet van alles doen.
Jullie moeten het zelf opknappen. -Dat doen we steeds al.
Heb je een tip?
Denver.
Dat is een veilige zone.
Hier maakten ze een medicijn voor de stad.
Als het werkt, is dat het begin van het einde van dit alles.
Dan kom jij eindelijk van pas.
Je bent geweldig.
Voor onderweg.
Eet wat, was je, doe wat je moet doen.
Ik ga de heli bijtanken.
Gaan we weg? -Hoe eerder, hoe beter.
Zeker weten, Vanessa? We waren een prima team.
Zeker weten.
Succes, grote vent.
Doei.
Hier scheiden onze wegen zich.
Ik denk het.
Bedankt voor alles, Axel.
Hou contact, al klinkt dat niet realistisch.
Dok, bewaak dit met je leven.
Wellicht helpt het. -Was is het?
De eerste patiënt.
Verdomme.
Heb je bloed uit het flesje gegeven? -Een paar druppels.
Voor het geval we de rest kwijtraken.
Kom tevoorschijn.
Is dat Susan?
De Oudere. -Hij heeft ons trouw gezworen.
Ik had het eerder willen vertellen. -Dat was fijn geweest.
Hij heeft een veilig karakter gekozen. -Uiteraard. Waarom ook niet.
Ben ik de enige die dit krankzinnig vind?
Ik weet wat ik moet doen. Ik ga aan de slag.
Ik ook. Ik ben ook een Van Helsing.
Doet er niet toe. -Jawel.
We doen dit samen.
Jij en ik. -Wij allemaal, punt uit.
Prima.
Samen.
En nu?
Wat er nu komt, zal je niet aanstaan. Dat beloof ik je.
Dat klopt aardig.
Aan de slag.
We gaan vampiers doden.
Vertaling: Martijn Bijwaard BTI Studios