Als je vader dacht ik dat je het antwoord al weet.
Hij zag Eliot het huis binnen klimmen op de eerste verdieping.
Zonder de waarheid kan ik je niet meer beschermen.
Ik raakte iets, ik kon niets vinden, dat is het.
Ik verlies de grip. - Je bent moe, dat maakt alles erger.
Gevoelig spul erin? - Jezus, er is een site met een foto van hem.
Als je me van de zaak moet halen begrijp ik dat. Voor de duidelijkheid, ik wil graag blijven.
Peter Carr is overleden. - Het spijt me wat je doormaakt.
Ik hou van je, lieverd. - Ik zweer dat ik Hayley Reid niets aandeed.
Wanneer ben je geen verdachte meer? - Ik weet het niet.
Als ze iemand tegenkwam zou het eerder Tim Finch zijn.
Overtreding om 6:20 op de A405, 10 km buiten Middenham.
Timothy Finch, ik arresteer u voor de moord op Hayley Reid.
We onderzoeken uw pand onder Sectie 32 van de PACE-wet.
In zijn kelder vonden we deze ketting, met haar aan de sluiting.
een haarstiek, en een onderbroek.
Vertaling Bertus D Kluts
Dat is veel mankracht. En wat hoop je na 18 jaar nog te vinden?
Weet ik niet, maar dit is waarschijnlijk de locatie van haar moord.
In het bos bij The Spinney is nooit gezocht. - Dit mag geen Walker-zaak worden.
Gebeurt niet.
Ik kijk wat Hampshire ons wil geven. - Bedankt, meneer.
Je hoeft niet steeds op te nemen, ik ben hier. - Bedankt, alleen...
Hallo? - Hoi, met Jess?
Ja. - Cass Stuart. Er is een ontwikkeling,
en we vroegen ons af of jij en je moeder...
...vanmiddag naar Londen wilden komen.
Kom tot de kern, denk je dat papa een psychopaat is,
en de politie de juiste man heeft? - Ik weet het niet.
Ik zag iets in mama's ogen dat ik nooit eerder zag en ik geloofde haar.
Sorry, maar zo is het.
Het gebeurt, ik las verhalen in de krant, mensen bleken levens te hebben,
volkomen verborgen, het gebeurt. - Ja.
Maar dat jouw ex een leugenachtige, slechte klootzak bleek te zijn,
betekent niet dat alle mannen zo zijn, Emma. - Carol, is er iets in wat ik zeg,
dat alarmbellen doet rinkelen? Kun je een reden bedenken,
waarom de politie zo geïnteresseerd is in onze vader?
Nee.
Ik denk dat je liegt, je weet iets. - Je moet gaan.
Carol, we moeten het weten. - We moeten geen persoonlijke demonen uitdrijven.
Ga.
Em, alsjeblieft, ga.
Hallo, dit is Eliot, laat een bericht achter.
Hallo, dit is Amy. Laat alstublieft een...
Herinner je je onze theaterreizen naar Londen?
Daar waren we dol op. - Mama Mia, Miss Saigon.
Dat briljante ding aan het koninklijk hof. - Mijn god, met al dat vloeken.
Daarom vonden we het geweldig. - Namen we achteraf milkshakes?
Hales deed dat schuimige lipje. We waren allemaal hysterisch.
Het spijt me zo, Jessie,
van je verlies.
Het kistje is van mij, ik heb hem al van kinds af aan, denk ik.
We zijn geïnteresseerd in wat erin zat.
Ik denk dat ik de ketting en de haarstiek kocht op een feest in Middenham,
als cadeau voor de meisjes. - Een feest met Nieuwjaar?
Sorry, ik bedoel niet de millennium-vakantie.
De meisjes en ik gingen daar meermaals terug, nadat Derran en ik uit elkaar waren.
Juist. En weet u in welke vakantie...
...u denkt dat u ze gekocht hebt?
Niet echt. Maar het was een feest,
dus het is waarschijnlijk in de zomer, die was...
...anderhalf jaar na de millennium-vakantie, dus...
...2001. - En kocht u...
...de ketting en de haarstiek tegelijk? - Weet ik niet meer.
Waarom zouden deze in dit kistje zitten, in uw kelder, met de onderbroek?
Ik kan u een verklaring bieden, maar gegeven waarom ik hier ben,
zult u het nogal vergezocht vinden. - Probeer het.
De meisjes gebruikten vaak oude onderbroeken om hun haar op te binden,
als ze geen haarband of stiek hadden. Het was een soort familiegrap.
Maar het betekende ook dat ze vaak ergens lagen,
op verschillende plekken in het huis.
Ik vermoed dat ik vergat de cadeautjes aan de meisjes te geven,
en dat die dingen in dit kistje zijn gestopt,
en beneden zijn gebracht. Sorry, dat is alles wat ik u kan bieden.
Begrijpt u waarom deze objecten ons bezighouden? - Ik denk het wel.
Omdat...
...ze er voor ons uitzien als trofeeën. - Ik begrijp u, maar alstublieft,
ik kan u verzekeren, dit kan niet van Hayley Reid zijn.
om de simpele reden dat ik Hayley Reid nooit heb ontmoet.
Mila.
Ik ben het.
Waar is het West End Politiebureau? - Daar aan de rechterkant.
Als u op enig punt wilt stoppen, zeg het dan.
Het is onwaarschijnlijk dat dit van Hayley was. - Oké.
Ik weet dat ze lang haar had op de posters,
maar dat was alleen haar meest recente foto.
Drie weken voordat ze verdween,
liet ze haar haar knippen in een bob, dus ze droeg geen haarstiek.
Juist.
Oké. Geen probleem.
Nee, ik denk het niet.
Nee, die is niet van haar. - Oké.
Hayley was voor kleur en plezier. Ze droeg nooit zulke broeken.
En tenslotte...
Sorry. Ik herken dat ook niet.
Afgezien van dat we het niet herkennen,
Hayley was een tamelijk godvruchtig atheïst. Ik zag haar nooit een kruis dragen.
Sorry. - Er is helemaal niets om spijt van te hebben.
Zijn er andere dingen met die man? Kom je in de buurt?
Ik wil je geen valse hoop geven, Jess, maar ik heb het gevoel dat we in de buurt zijn.
We moeten alleen die concrete link vinden. Hard bewijs.
We hebben vertrouwen in jou, dat weet je toch? - Dat waardeer ik heel erg.
Ik bel je. - Ja, dank je.
Ik droeg met 16 een kruisje omdat Axl Rose er een droeg.
Ik was nog nooit in een kerk geweest. - We testen alles.
Laat een bericht achter na de toon.
Bel je je moeder verdomme eens een keer?
Mrs Faruk? - Hallo.
Alle agenten van de Landmark-zaak zijn weg. Maar ik kan ze u laten bellen.
Zijn ze er morgen? - Ik ken hun agenda niet, vrees ik,
maar als ik uw... - Ik kom morgen terug.
Ik moet ze persoonlijk spreken. Dank u.
De resultaten van de tests zijn er. - En?
Het is niet van Hayley Reid.
Maar ze vonden een match.
Wat bedoel je, een match? Wat voor match?
Met het DNA van een 14-jarig meisje, Alison Baldwin,
die in juni 1997 vermist raakte. Ze werd twee dagen later gevonden,
in woodland, zonder ondergoed.
Ze was verkracht en gewurgd.
Net als Hayley verdween Alison tijdens een wandeling door het bos,
bij een klein dorp, 10 km van Cambridge. Ze werd gevonden in kreupelhout,
bij een politiezoektocht twee dagen later.
Haar vader is dood, maar haar moeder, die ik net aan de telefoon had, komt hierheen,
om de voorwerpen te bekijken die we bij Finch vonden.
Ik gok dat hij blijft zeggen, dat hij de spullen kocht,
op een zomerfeest in Middenham, en hij het slachtoffer is van toeval.
hetgeen moeilijk te geloven is, maar een verdediging kan zeker aanvoeren,
dat het mogelijk was.
Wat wij dus nodig hebben, wat ik nodig heb, van jullie,
is andere verbindingen tussen hem en Alison Baldwin te vinden.
Ik geloof dat ze bestaan, omdat ik geloof dat Finch ze beiden vermoordde.
Zijn de dossiers van Hayley al terug? - Nog allemaal hier.
Goed.
We vragen alle korpsen informatie over de moorden met een vergelijkbare MO,
van vrouwen in de leeftijd van 14,
tot 20,
van 1975,
tot de dag van vandaag.
We willen over elke onopgeloste zaak weten,
of er enig forensisch bewijs is.
Ja. Jullie zagen Hayley's familie.
En we ontmoeten die van Alison vandaag.
Jullie weten hoe hun leven verging. Laten we dat bewijs vinden.
Oké, jongens, aan de slag. Laten we knallen.
Guv. Ik heb iets gevonden.
Wat zegt de naam Alison Baldwin u? - Niets, waarom? Wat moet het zeggen?
Iets, zou ik denken, de items uit uw kelder waren van haar.
Oké.
Ze gaf ze aan degene die ze op het feest verkocht, bedoelt u.
We geloven niet dat u ze tijdens een feest kocht. - Toch wel.
Het zou toch verbazingwekkend toevallig zijn,
dat we u verhoren in verband met één moord,
en dan items in uw bezit aantreffen, die u verbinden met een andere?
Alison Baldwin werd verkracht en vermoord, ook in woodland,
twee en een half jaar voor Hayley stierf.
En de enige rode draad tussen deze twee tragische sterfgevallen, bent u.
Behalve dat u geen connectie hebt tussen Hayley en mij.
Luister, ik kocht die items in Middenham op een feest.
Als Hayley's moordenaar in Middenham woonde,
vermoordde hij misschien dat andere meisje ook,
en doneerde de items aan het feest.
Goed, laten we dat er voor nu bij laten.
Iets anders dat we met u willen doornemen.
Uw Audi A4, die u op 3 januari naar Middenham reed.
Waarom denkt u dat we een reservewiel vonden van een A4,
met gereedschap, in woodland, bij een parkeergarage achter The Spinney?
Geen idee.
Ze waren niet van uw auto? - Nee.
Wij denken dat u ze 18 jaar geleden dumpte,
om in de kofferbak ruimte te maken voor Hayley's lichaam.
Ik zei waarom ik daarheen ging. - Ja, en we denken dat dat een leugen is.
En hier is het punt, we spoorden die auto op.
Uw A4.
Hij heeft een reservewiel en gereedschap, beiden vervangen, geloof ik.
Wat denkt u dat we zullen vinden in ons lab?
Ik denk niet dat u dacht dat die auto ooit gevonden zou worden.
En ik betwijfel of u hem methodisch hebt schoongemaakt.
Als hij verzegeld is gebleven en Hayley's lichaam erin was,
kan er nog steeds forensisch bewijs zijn. Haar, tapijtvezels uit haar huis,
opgedroogd bloed. Dingen die we kunnen controleren.
Wilt u daar iets over zeggen? - Niets, alleen dat het onzin is. Controleer maar.
Laten we teruggaan naar Alison Baldwin. U zegt dat u nooit van haar hebt gehoord.
Ik ben bang van niet. - Waar werkte u in 1997?
Crowborough. - Ver verwijderd van Earlridge.
Wat is Earlridge? - Ik zal het u vertellen.
Ik laat verdachte item 005 zien.
Een zwarte bureauagenda uit 1997. Herkent u dit dagboek, Tim?
Hij lijkt op die ik vroeger gebruikte.
Hij lijkt erop omdat hij van u is. We vonden hem in uw praktijk.
Lees voor mij de aantekening, gedateerd...
...woensdag 25 juni 1997.
Conferentie. Pijnprotocollen voor chronische aandoeningen.
Dat was een conferentie van een farmaceutisch bedrijf dat u bezocht.
Er staat een pijl in uw dagboek, wat aangeeft dat u er twee nachten was.
Als u het zegt.
Weet u nog waar het was? - Nee.
In Cambridgeshire.
Het was in een hotel, waar u ook bij verbleef,
8 km buiten Cambridge zelf,
in een klein dorp, genaamd Earlridge.
U was daar op de avond van 25 en 26 juni.
Op de avond van de 26e raakte Alison Baldwin vermist in het bos,
200 meter van het hotel, op weg naar koor-repetitie.
Ik sprak eerder vandaag met de OvJ,
om het beschikbare bewijs te bespreken.
Het is nu mijn overtuiging, ondanks de antwoorden die u ons gaf,
dat we voldoende hebben om u voor beide moorden aan te klagen.
Wordt het geen tijd dat u de familie van Hayley en Alison troost biedt,
en hen laat weten wat er met hun kinderen is gebeurd?
Kunt u dat niet voor hen doen?
Ik wil graag een kopje thee, alstublieft.
En dan misschien,
neem ik het allemaal met u door.
Die meisjes.
Wat doornemen?
Waar u net naar vroeg, wat er met hen is gebeurd, hoe ze stierven.
Om duidelijk te zijn, Tim, geeft u toe dat u ze hebt vermoord?
Beiden?
Ja.
En als we dit netjes kunnen doen,
als we dit met respect kunnen doen,
als we kunnen voorkomen dat het verandert in een smerig circus,
vertel ik u ook waar de anderen zijn begraven.
Hij was altijd zo'n kwetsbare jongen.
Al lang voor die vakantie.
Wie weet waarom het uiteindelijk misging?
Kan zijn vanwege wat er die nacht gebeurde. Of duizend andere dingen,
Zelf toegebracht, of gewoon het leven zelf.
Maar je deed wat je deed omdat je van hem hield.
Van hem houdt.
Net als ik. Zielsveel.
Je wilde hem beschermen.
God weet dat je als ouder soms stomme dingen doet.
Ik wil maar zeggen,
alsjeblieft, vernietig jezelf hier niet voor.
Hij is 33.
Tijd dat hij zijn eigen leven leeft. Zijn eigen fouten.
Wij moeten hem laten. Dus ik bel hem voorlopig niet.
Misschien wil jij hetzelfde doen.
Het is natuurlijk aan jou.
Komt Amy terug? - Ik weet het niet.
Ik zou moeten veranderen. - Ja, misschien wil je daarover nadenken.
Ik denk dat zij een goeie is.
Zorg voor jezelf.
Mel.
Dank je.
Ik kan me niet voorstellen hoe jullie je nu moeten voelen.
De enige troost die ik kan bieden, ik beloof jullie,
ik beloof, we zullen ervoor zorgen dat hij nooit meer...
...iemand pijn kan doen,
zoals hij Hayley en jullie pijn deed.
Na eerder vandaag het Openbaar Ministerie te hebben geraadpleegd,
en na een toegewijd en buitengewoon gericht onderzoek,
geleid door DCI Cassie Stuart, kan ik bevestigen dat een 59-jarige man
is aangeklaagd voor de moord op Hayley Louise Reid,
op 31 december 1999.
Timothy Colin Finch van Baynham Road, Hamhurst, Sussex,
is ook aangeklaagd voor de moord op Alison Bethany Baldwin,
op 26 juni 1997,
en hij verschijnt morgenochtend voor de rechter.
Vanavond blijft hij in hechtenis in bureau Bishop Street,
waar hij wordt ondervraagd in verband met verdere mogelijke gewelddaden.
Ik wil deze gelegenheid graag benutten en opnieuw onze oprechte condoleances aanbieden
aan de familie van de slachtoffers van deze verachtelijke misdaden en verzeker hen
dat we onvermoeibaar zullen werken om te zorgen dat recht wordt gedaan.
Nee, dat is niet wat ik zei.
Natuurlijk doodde ik hen om mezelf te beschermen.
Ik verkrachtte hen en tenzij ik hen vermoordde zou ik naar de gevangenis gaan.
Nee, waardoor ik verbijsterd ben,
is hoe ik zulke verschrikkelijke daden kan uitvoeren.
Voelt u schuld voor wat u hebt gedaan? - Of ik dat voel?
Nee.
Op intellectueel niveau begrijp ik de pijn die ik heb veroorzaakt.
Maar op emotioneel niveau, nee, ik voel niets.
Bent u in staat om te voelen?
Voor mijn kinderen, ja, daar is zeker iets.
En ik voel soms woede. Maar afgezien daarvan, waarschijnlijk niet.
Dus geen gevoelens voor uw patiënten of uw vrienden.
Als ik mijn vrienden nooit meer zou zien zou het me helemaal niets doen.
Is het niet uitputtend, al die pretentie?
Ik heb het mijn hele leven gedaan. Voor mij is doen alsof een tweede natuur.
Dat alles, zoals u ongetwijfeld weet, suggereert dat ik een...
...handboek psychopaat ben. Bovengemiddeld intelligent,
licht charmant, geen empathie. Maar hoe kwam dat?
We komen bij het oude debat over aanleg versus opvoeding.
Ik denk dat het een beetje van beide is,
genetische aanleg in combinatie met levenservaring,
vooral in de kindertijd.
En ja, mijn vader was koud en liefdeloos, soms gewelddadig.
Ja, mijn moeder compenseerde met een verstikkende liefde.
Maar als het dat was,
waarom is mijn zus dan geen seriemoordenaar?
Zoals ik zei, het is verbijsterend.
Was seks de belangrijkste drijfveer voor uw misdaden?
Het was de enige drijfveer.
Specifiek mijn onnatuurlijke obsessie voor meisjes tussen 13 en 15.
Kinderen. - Adolescenten.
Ephebophilia is een zeer specifieke perversie. - Wanneer is dat begonnen?
De obsessie begon jong.
Begin 20, zou ik zeggen. - En hoe begon het, denkt u?
Nogmaals, ik heb geen idee.
Deze dingen zijn vaak het gevolg van...
...significante gebeurtenissen op een relevante leeftijd.
Het idee is dat die gebeurtenis de psycho-seksuele ontwikkeling vertraagt.
Ik zou graag zeggen dat ik getuige was dat mijn vader, ik weet het niet,
mijn zus besnuffelde toen ze 14 was of zo, maar dat gebeurde niet.
Dus opnieuw verbijstering. Sorry.
En Hayley...
Kunt u ons vertellen wat er is gebeurd op de avond van haar dood?
Verkeerde tijd, verkeerde plaats, zou ik zeggen.
Ik zocht Chris.
Ik was tien minuten buiten.
Het regende en...
...ik was in een slecht humeur.
En toen verscheen ze,
vanuit het donker.
Ik herkende haar van het huis.
Ik had meermaals over haar gemasturbeerd.
Dus eigenlijk leek de gelegenheid te goed om te missen.
Hoe is het gebeurd, de daadwerkelijke aanval?
Ik zei hallo.
En zij zei hallo terug.
Toen passeerde ze me vrij snel, naar ik me herinner.
Ik denk dat ze mogelijk een beetje bang was.
Nadat ze voorbij was draaide ik me om en...
...greep haar van achteren rond de nek. Ze slaakte een kleine kreet,
maar ik legde mijn hand op haar mond,
en zei dat als ze zich niet verzette, ik haar geen pijn zou doen.
Oké.
En toen...
...leidde u haar weg van het pad?
Ja. 50 meter het bos in.
Het was dicht bij de parkeerplaats, ontdekte ik later,
gewoon mazzel, ik had het niet gepland.
En toen?
Toen liet ik haar gaan liggen in het kreupelhout,
en hadden we seks.
U verkrachtte haar.
Ja. Excuses, ik verkrachtte haar.
Eén keer? - Ja.
En toen? - Toen wurgde ik haar.
En voor wat het waard is,
dood door wurging duurt maximaal twee tot drie minuten,
bewusteloosheid komt binnen tien seconden, zeker niet meer dan 20,
dus er was heel weinig pijn. Hetzelfde met Alison.
Stel hun families gerust, alstublieft.
Was zij uw eerste, Alison Baldwin?
Ik ben van plan u met respect te behandelen.
Ik hoop dat u jegens mij hetzelfde in acht neemt.
Maar de belangrijkste mensen hier zijn de slachtoffers.
Dus...
...als ik ermee instem u ergens te brengen, zoals ik gisteren zei,
geen pers, geen camera's, geen circus.
Geen circus. - Oké.
Er is ergens...
...nog geen uur van hier, waarin u geïnteresseerd bent.
Morgen dan. Als eerste.
Gaat het? - Best.
Ik weet niet of hij een spel speelt,
of er meer zijn. Maar, Jezus, wat hij ook doet,
dit is het dichtst bij Kwaad dat ik ooit heb gezien.
We gaan vroeg vanwege het verkeer. - Goed.
Avond, baas.
Maar hoe zit het met Sal?
Ik moet dat oplossen. Maar zoals ik zei,
het is wat jullie willen, dat is het enige belangrijke voor mij.
We houden van mama, papa. Natuurlijk.
We waren heel verdrietig toen jullie uit elkaar gingen.
Maar je was de laatste negen maanden gelukkiger dan we je in jaren hebben gezien.
Je bent nu met Sal. En dat is de papa die we het liefst hebben.
Wat zei zij?
Kom hier.
Jullie twee.
Ik wilde vragen,
waarom hebt u haar begraven midden op een snelweg?
Om te zien of ik ermee weg zou komen.
Kinderachtig.
Het lot tarten.
Maar het sprak alleen maar aan.
Er waren werkers, 100 meter verder.
Niet één trok een ooglid op.
Hier.
Daarboven.
Stop.
Haar naam was Natasha.
Ik nam haar zes jaar geleden.
En nee, Alison was niet mijn eerste.
Baas?
Niet meer.
Daar ben je.
Kom.
Mila, ik wacht al dagen op je. Ik wist niet wat ik moest denken.
En dan glimlach je, 'Ja, het gaat allemaal goed.'
Ik moest weten wie je was, en ontdekte dat pas gisteren.
Ik vertelde je over de moord en de creditcards, ik vertelde het.
Had ik je moeten geloven? - Je moet een beetje vertrouwen hebben.
Ik vertrouwde altijd dat het leven goed zou zijn voor mij en mijn gezin.
Dat mijn zoon zou opgroeien met ouders in ons mooie huis, in ons prachtige land,
arts zou worden, of advocaat of leraar.
En op een dag explodeerde een bom,
en delen van mijn man vielen in onze tuin.
Ik heb geen vertrouwen meer.
Ik geloof in feiten. Daarom sprak ik met de agenten,
die je creditcard onderzochten,
en vroeg of wat jij zei waar was.
Dat deden ze.
Toen zag ik het nieuws over Hayley's moordenaar.
En nu, net als jij,
denk ik dat we samen heel gelukkig kunnen worden.
Ik begrijp dat ik je pijn deed.
Ik verontschuldig me er niet voor omdat ik geen keus had.
Maar het spijt me als je pijn hebt.
Ik hoop dat we die schade samen kunnen herstellen.
Mag ik vannacht bij jou slapen? Het is zo koud in het busje.
Je hoeft daar nooit meer te slapen.
Ik weet dat je alleen bleef voor mij,
omdat ik hier een verbinding met haar voelde.
Maar dat doe ik niet meer, Jessie. - Dus je wilt gaan?
Jij, Hayley en ik.
We begraven haar op een mooie plek, mama.
Zodat we haar elke dag kunnen zien en haar herinneren en lachen,
en dankbaar zijn voor de tijd die ze had,
en de tijd die wij met haar hadden.
En papa bezoekt en wij bezoeken hem.
We zullen gelukkig zijn, Jessie. Ik sta erop.
We zullen gelukkig zijn.
Daar ben je. We waren zo bezorgd om je.
Ik ging wandelen.
Doe je jas uit.
Ga naar de keuken, ik haal een handdoek.
Hier. Doe deze om.
Ga zitten, dan haal ik een kop thee voor je.
Sorry, papa. - Sorry voor wat?
Je had gelijk.
Ik was eenzaam.
En bang. Ik wilde niet dat je wegging.
Misschien...
...zat je er toch niet zo ver naast.
Misschien word ik een beetje vergeetachtig.
Maar dat is nu niet belangrijk. Belangrijk is om jou gezond te krijgen.
Dus ik dacht,
misschien moet je...
...een tijdje vrij nemen. Misschien heb je rust nodig.
Dat zou ik fijn vinden.
Dat zou ik heel fijn vinden.
Ik heb het koud.
DRIE MAANDEN LATER
Dat werkt niet zo. Dat weet u, Tim.
We kunnen u nieuwe boeken bezorgen,
als u ons nuttige informatie geeft.
De informatie moet eerst komen.
Wat zullen de kranten maken van uw onwil,
om de rouwende families te helpen? - Ik denk niet of ze het zo zien.
Hoe is DCI Stuart?
Denken we dat ze ooit weer aan het werk gaat?
Verdoen we onze tijd hier vandaag?
Je was vast heel mooi toen je jong was. - Goed, we zijn klaar.
We zien u over een maand, Tim. En doe ons de volgende keer een lol,
bespaar ons de Silence Of The Lambs act, goed?
Tewkam Wold.
Een dorp ten zuiden van Lincoln.
Haar naam was Victoria.
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
We kregen je uitnodiging. - Kun je komen?
Wil het voor geen goud missen. Ik ben zo blij voor je, Chris.
Wacht tot je haar ontmoet, want ik heb ongelofelijk veel geluk.
Dat hebben we beiden.
Ik moet gaan. We hebben vanmiddag onze eerste echo.
Nee. - Ja, ik ben gek op straf.
Oh, Chris. Gefeliciteerd, maat.
Je bent hartstikke gek.
Ik denk niet dat iets ooit zo goed voelde.
Fantastisch nieuws. Echt fantastisch.
Jij.
Zorg voor jezelf.
Ik hou van je, maat. - Ik hou ook van jou.
Gaat het goed?
Het gaat prima.
We zijn er.
Duurt niet lang.
Hallo vreemdeling. - Hallo baas.
Ik heb je gemist. - Ik miste jou ook.
Goed met jou? - Overleven.
En de meiden? - Goed, dank je.
En Sal? - Ja.
Het is een reis om er te komen, denk ik. En jij?
Ja, kom er ook. - Ja?
Nog erg moe.
30 jaar is een lange tijd.
Ja.
Misschien lang genoeg.
Ik zie van alles in de krant. - Ja, het loopt.
Ben jij in orde?
Ik laat het op kantoor.
Hij is een nul. Mijn energie niet waard, behalve werk.
Ze zijn mooi.
Ze waren haar favoriet.
Symboliseren blijkbaar een nieuwe start. - Lijkt goed.
Zullen we haar bezoeken? - Doen we.
Hallo.