Reverie. Een virtual reality-programma dat het onmogelijke mogelijk maakt.
Hier vind je alles wat je hartje begeert.
Maar soms raken mensen verdwaald tussen fantasie en werkelijkheid.
Dan komt zij in actie. Haar naam is Mara Kint.
Het is haar werk om de dolende zielen thuis te brengen.
Misschien vindt ze door hen te redden wel een manier om zichzelf te redden.
Wat voorafging:
Het is te laat. Ik heb het verknald.
Wacht nou, Ray.
Holly, ik wilde vandaag na de lessen naar de boerenmarkt gaan.
Zin om mee te gaan? -Te veel mensen.
Dan is het of iedereen naar me kijkt.
Er kijkt niemand naar je. Je moet af en toe naar buiten. Dat is goed voor je.
Ja, hoor.
Tot straks. En neem je bloedverdunners in.
Zal ik doen. -Ik hou van je.
Tot later.
Apertus.
Holly, ik ben het.
Ik ben niet naar de boerenmarkt gegaan, maar ik...
Holly, lieverd?
Nee, niet nog eens.
Weet je wat mijn Reverie vandaag is? Geen file, geen auto's.
Alleen ik rij, de rest loopt. -Zo eentje hebben we wel.
Maar veel mensen botsen liever tegen andere auto's.
Dat klinkt goed. -Ik hoef van jou geen lift.
Er is iemand voor je. Een psychiater van LA Metro Medical.
Hij komt voor een patiënt.
Is hij van het LA Metro Medical Center? -Ja. Ik weet niet hoe hij heet.
Chris.
Dag, Mara.
Leuk om je te zien.
Ik wist dat je een nieuwe baan had, maar niet dat het hier was.
Het is hier, ja.
En Charlie werkt hier ook? -Ja. Hij heeft me hierheen gehaald.
Zonder hem zou ik nog steeds lerares zijn. Dit is veel beter.
Ik moet hem even gedag zeggen. -Ja, dat vindt hij vast leuk.
Chris, het spijt me trouwens dat ik je niet teruggebeld heb.
Die telefoontjes van negentien maanden geleden?
Na een half jaar had ik wel door dat je niet ging opnemen.
Ik was er slecht aan toe. -Dat weet ik. Ik was erbij.
Inderdaad.
Leuke cactus, trouwens.
Is hij bedoeld als metafoor?
Ik zei al dat het me speet. Dat wil ik wel blijven zeggen als dat helpt.
Sorry, ik had me voorgenomen om professioneel te blijven...
en na twintig seconden verknal ik het al. Doorgaans hou ik het langer vol.
Zullen we over je patiënt gaan praten?
Dank je. Ze was danseres bij het stedelijk ballet.
Vorig jaar liep ze door een val met de fiets een dwarslaesie op.
Ze is vanaf haar middel verlamd. -Vreselijk.
Ze was depressief, maar had geen enkele baat bij medicatie en therapie.
Op een zeker moment begon ze over Reverie.
Ik kende het niet, maar in dergelijke gevallen is alle hulp welkom.
En hielp het? -Aanvankelijk wel, maar toen...
Ging ze er steeds meer tijd in doorbrengen.
Een uur werd uren, een of twee keer per week werd elke dag.
Hoelang zit ze er nu in? -Zestien uur. Een riskante zaak.
Door haar paraplegie loopt ze kans op hartfalen, een embolie en noem maar op.
Ik kan haar maar beter direct gaan waarschuwen.
Dan heb ik eerst nog een paar vragen.
Weet je hoe die psychiater van die cliënt heet? Mara praat met hem.
Ik onthou bij voorkeur geen namen. Dat is gemakkelijker.
Het leek of ze elkaar kenden, toch? -Waarom vraag je me dat?
Hij heet Chris Condera. Goeie vent.
De politie consulteerde hem bij gijzelingen.
Hij en Mara hebben samengewerkt. -Hebben ze iets gehad samen?
Je weet dat ik daar geen antwoord op ga geven.
Dat is feitelijk een bevestiging. Toch? -Ik zou het niet weten.
Je bespreekt de dromen en wensen van patiënten...
in een zelfgeschapen virtueel landschap. Dat is doodeng voor therapeuten.
Dat is onze taak. Jullie maken ons nog brodeloos.
Ik ben zo nieuwsgierig naar je werk. Mag ik meekijken?
Ik lig alleen maar bewusteloos op een bank.
Dat is griezelig, oké. Mag ik blijven wachten om te horen hoe het ging?
Best. Ja, natuurlijk. -Heel fijn. Dan zie ik je later.
Apertus.
Wie is dat? Wie is daar? -Dat was prachtig, Holly. Ik ben Mara.
Hoe kom je binnen? -Ik werk bij Onira-Tech.
Mag dit zomaar? -Chris Condera vroeg me om dit te doen.
Chris? Waarom? -Hij maakt zich zorgen. En je zus ook.
Je zit al te lang in het programma. -Onzin. Ik ben hier hooguit een uur.
Maak er maar 16 of 17 uur van.
Ik vergeet de tijd soms als ik aan het werk ben.
Dat zal best. Dat was prachtig.
Ik snap dat je dit moeilijk kunt loslaten, maar dit is maar een droom.
Je moet er je leven niet voor op het spel zetten.
Nee, je hebt gelijk. Ik ga m'n spullen even pakken.
Dat is niet nodig. Holly?
Ze was boos. Ze deed of ze mee zou gaan, maar liet me staan.
Is dat een geslaagde ervaring? -Wat denk je?
Dit is nieuw voor mij. -Ze halen Holly nu van huis op.
Paul, dit is Chris Condera, Holly's psychiater.
Chris, dit is Paul Hammond. -Wij kennen elkaar al.
Ik snap niet waarom ze in een leeg theater danst, zonder publiek.
Misschien gaat het haar erom dat ze weer kan bewegen.
Dan had ze ook op straat of zo kunnen dansen. Het theater is van belang.
Ze deed de deur op slot om me buiten te sluiten.
Er is daar iets wat ze wil beschermen.
Zou haar zus meer weten? -Vivian, Viv.
Voorzichtig, oké? Haar lichaam is ontzettend kwetsbaar.
Moet ze niet naar een ziekenhuis? -We zullen goed voor haar zorgen.
Je zus boft maar met jou. Dans je ook? -Vroeger wel.
Maar Holly was altijd veel beter. Ik ben al heel lang gestopt.
Ik heb nu een balletstudio voor meisjes. Dat is meer mijn ding.
Ik pak twee setjes kleding voor haar in. Is dat genoeg?
Ja, dat is prima.
En dan nog haar droogshampoo en lenzenvloeistof.
Een tandenborstel, natuurlijk.
voor m'n liefste schat
Viv, ik heb nog één vraagje.
Gaat het? -Jawel.
Ja, ik heb alleen zo veel te doen en te weinig tijd.
Ik moet de studio nog schoonmaken. De einduitvoeringen zijn vanavond.
Dus ja, ik heb nog veel te doen. Sorry, je had nog een vraag?
Betekent dit iets voor jou? -Nee, hoezo?
Deze muziek zat in Holly's Reverie, dus er zal wel een verband zijn.
Ik heb geen idee. Ze zal hem wel van Zeke hebben gekregen.
Is dat haar vriend? -Ex. Ze zaten bij hetzelfde gezelschap.
Hun sterdanser. -Mag je hem niet?
Hij heeft het na het ongeluk direct uitgemaakt, dus dan weet je wel genoeg.
Ze overleeft dit toch wel? -Daar ga ik m'n uiterste best voor doen.
Ben je er nog steeds? -Ik wilde kijken hoe het met Holly was.
Waar kijk je naar?
Naar Holly die danst. Ze was echt goed. -Inderdaad.
Hoe meer je me over haar vertelt, hoe beter ik haar kan helpen.
Is er nog iets wat je me kunt vertellen...
zonder die...Hippo-eed of zo van jullie te overtreden?
HIPAA. Bijna goed.
Je weet dat ik niet mag praten over wat ze me tijdens de therapie heeft verteld.
Dank je. Dat schiet echt op.
Ik heb wel wat ideeën over haar situatie die we kunnen bespreken.
Zullen we even ergens wat gaan eten? -Zo is dit toch allemaal begonnen?
Ik wil niet bang zijn om met je te praten. -Ik ook niet. Dat heb ik wel gehad.
Dan gaan we toch ergens wat eten? -Oké, doen we.
Charlie, ik hoopte al dat ik je nog even zou zien.
Chris, fijn om je weer te zien. -Gefeliciteerd met alles.
Ik had nooit kunnen raden dat je hier zou belanden.
Ik ook niet.
Jij wou toch heel lang niet aan de smartphone?
Het liefst had ik er nog steeds geen. -Dat zal best.
Wacht je op iemand?
Ik ga met Mara over Holly Maxwell praten.
Praten?
In mijn werk betekent 'hmm' meestal iets. Wil je iets kwijt?
Mara is opgeknapt sinds ze hier is. Dat wil niet zeggen dat ze er al is.
Ik ben psychiater. Ik weet hoe PTSS werkt.
Tuurlijk. Maar ben je hier als psychiater van je patiënt of als Mara's ex?
Daar zou ik duidelijk over zijn.
Kijk maar wat je ermee doet.
Dit is m'n theorie. -Natuurlijk is er een theorie.
Waarom is ze in een leeg theater? Een danser wil optreden voor publiek.
Je wilt bijval en waardering.
Maar ze wil niet dansen voor mensen die ze niet voor zich hoeft te winnen.
Het programma kan haar geen echt publiek geven.
Ze beseft dus dat de ervaring niet echt is.
Misschien. Of misschien niet. -Jouw theorie? Kom maar door.
Ze beschermt iets. En het zit achter die deur die ze steeds op slot doet.
En ze...
Ze heeft veel doorgemaakt.
Te veel. Misschien heeft ze een plek nodig waar ze alleen kan zijn...
en waar ze niet boos hoeft te zijn.
Dat kan ik wel begrijpen.
Gaat dit nog steeds over waarom Holly in een leeg theater is?
Na de dood van Jamie en Brynn...
was dat het enige wat ik kon doen om te overleven.
En zelfs dat was al een strijd.
Ik deed het niet om jou te kwetsen. -Dat weet ik.
Ik zag Charlie toen ik wegging. -Hoe ging dat?
Je kent Charlie. Hij maakt indruk.
Hij heeft zo'n paternalistische, vriendelijk dreigende manier van doen.
Echt apart. -Zo is hij, ja.
Vijf minuutjes. Het moet hier liggen. -Het geeft niet.
Even geduld.
Hebbes. Sorry dat ik het je nu pas teruggeef.
Geen probleem. Vond je het leuk?
Ja, ik vond het geweldig. De hoofdpersoon was zo sterk, en...
Je hebt dit boek twee jaar gehad. -Sorry, ik heb het druk gehad.
Bedankt voor het eten.
Het was fijn om te praten.
Ik mis onze gesprekken. -Ja, ik ook.
Ik ga maar eens.
Ja, dat is het beste.
Maar bedankt voor het eten, echt. -Dat had je al gezegd.
Ga je Holly morgen weer opzoeken?
Ja, ik weet niet wat ik ga zeggen, maar...
Je wilt niet dat ik dit zeg, maar blijf gewoon jezelf.
Echt? En daar betalen mensen je voor?
Jij en Holly zouden elkaar wel liggen. -Doet ze je aan mij denken?
God, nee. Ik heb jou zien dansen. -Oké, daar is het gat van de deur.
Welterusten.
Paul, het is laat, maar ik heb een idee. Zie ik je zo op kantoor?
Ik ga niet weg, mocht je daarom terug zijn.
Ik wil graag les van je. -Dansles?
Geef je ook pianoles dan? -Ze geven hier allerlei lessen.
Ik wil les van jou. Ik weet niets van ballet...
maar als ik jou zie dansen, voel ik het.
Ik wil leren hoe je dat doet. -Heb je ervaring?
Ik ben cheerleader geweest. -Doe me maar na.
In godsnaam, maak een plié als je neerkomt.
Een plié als je springt en als je neerkomt.
Zo? -Ja. Oké, omhoog.
Er zit een touw boven aan je hoofd dat je omhoogtrekt.
Ik weet trouwens wat je doet. -Waarom laat je me het dan doen?
Misschien voel ik me af en toe wat eenzaam.
Goed gedaan. Zullen we nu alles gaan doen?
En nu doen we het zo dat het niet alleen bewegingen zijn.
Hoe bedoel je? -Je beweegt, omdat je iets dieper voelt...
dan je kunt zeggen. Je reikt naar je geliefde.
Hij komt binnen door die deur daar.
Zit m'n geliefde achter de deur die op slot is?
Hij was niet op slot tot jij kwam rondneuzen.
Reik naar hem.
En blijf reiken met je achterste been.
Het stuk dat je steeds repeteert, voerde je dat uit met Zeke?
Waarom denk je dat?
Hij was je vriend, je danspartner. -M'n relatie met Zeke was...
gecompliceerd. -Waarom?
Oké, we houden ermee op.
Hoezo? Wie klopt daar? -Ga nou maar.
Holly... -Ga weg, zei ik.
Exitus.
Goed gedaan, dansers. Vijf minuten pauze.
Zeke Caridis? Mara Kint.
Wat is er precies met Holly? -Ze heeft problemen.
Om haar te helpen, heb ik wat informatie nodig.
Ze heeft er moeite mee dat het uit is tussen jullie.
Dat snap ik niet. Zij heeft het uitgemaakt.
Wacht, heeft zij... Wat?
Ik heb in het ziekenhuis tegen haar gezegd dat ik met haar verder wilde.
En dat meende ik.
Twee dagen later zei ze dat ze me nooit meer wilde zien.
Waarom niet? -Ze wilde breken met het verleden.
En ze heeft zich helaas nooit meer bedacht.
Dat slaat nergens op. -Dat weet ik.
Heb je nog iets? Ik moet iemand bellen. -Nee, bedankt.
Sorry, toch wel. Had jij haar een muziekdoosje gegeven?
Nee, nooit.
Ik snap er niets van. Het muziekdoosje, het liegen over hun breuk...
Het is één grote puzzel en het antwoord is achter die dichte deur te vinden.
Zal ik de volgende keer een bijl meenemen?
Die heb je waarschijnlijk niet nodig. -Waarom niet?
Heb je iets buiten het theater gezien in Holly's Reverie?
Alleen het podium en wat er achter die deur is.
Zulke beperkte Reveries voeren naar zichzelf terug.
Een deur brengt je niet naar buiten...
maar leidt je weer de Reverie in. Het is net een tekening van Escher.
Als er een tweede ruimte is, is er vast nog een andere deur die erheen leidt.
Holly Maxwell zit in de knoei.
Wat is er mis? -Ze heeft een longembolie.
Je moet haar eruit halen. Ze redt het niet lang meer.
Wie ben jij? -Ik ben Mara.
En wie ben jij? -Sadie. Kom je voor mama?
Ik was eigenlijk op zoek naar jou. -Waarom?
Ik had het idee dat hier een bijzonder meisje woonde.
En ik dacht: ik wil haar graag leren kennen.
Het is vast zo leuk om met haar te spelen.
Echt waar? -Ja.
We maken tekeningen van leeuwen. Vind je dat ook leuk?
Gebruik deze maar. -Dank je. Ik ben gek op leeuwen.
Ik ook. -Zei je iets, schat?
Mama, dit is... -Mara. We kennen elkaar al.
Mogen we iets lekkers? -In de keuken.
Ga maar vast, dan gaan Mara en ik even met elkaar praten.
Wat een schoonheid. -Wist je het?
Ik vermoedde het. Je had Zeke niet verteld dat je zwanger was, hè?
Hij wilde geen kinderen. Daar was hij heel duidelijk over.
Ik kwam erachter dat ik zwanger was...
en terwijl ik nadacht over hoe ik het hem moest vertellen, viel ik van een fiets.
En heb jij het muziekdoosje gekocht?
Het was een cadeautje voor haar. Voor de echte haar.
Weet iemand ervan? -Alleen Chris.
Ik heb het hem verteld tijdens onze gesprekken.
Ik heb altijd geweten dat ik danseres zou worden. Dat was m'n roeping.
Dat gevoel had ik ook toen ik zwanger bleek te zijn.
En ik dacht: wat heb ik een geluk. De twee belangrijkste dingen voor me...
en ik heb ze allebei. En toen kreeg ik dat ongeluk.
En ik werd wakker en ze zeiden dat ik nooit meer zou kunnen dansen...
en nooit een kind zou krijgen.
En toen je Reverie vond, kreeg je ze allebei terug.
Maar dit is niet echt. Je moet eruit komen.
Wat heb ik daar nog?
De carrière die ik kwijt ben, het kind dat ik nooit zal krijgen?
De last die ik ben voor m'n zus? Waarom zou ik daarvoor teruggaan?
Je bent stervende.
Nu, en het is echt.
Er is daar niets meer voor me. Alles waar ik voor wakker wil worden...
is hier. -Maar als je daar doodgaat...
ga je hier ook dood.
De mooiste momenten van m'n leven waren...
als ik danste of fantaseerde over een leven met m'n dochter.
Dus in de tijd die ik nog heb, ga ik dansen. En bij Sadie zijn.
Mama?
Ik moet gaan.
En jij ook.
Ik kom al, schat.
Ze gaat niet weg. Ze accepteert wat er gaat gebeuren.
Wat kunnen we dan nog? Je hebt haar de situatie uitgelegd.
Uiteindelijk is het haar keuze, toch? -Wat? Nee.
Het is haar leven. -Er sterft niemand in Reverie.
Zo'n bedrijf wil ik niet leiden. -Wat wil jij dan doen?
Schakel haar BCI uit.
Trek haar er gewoon uit. -Maar dat kon toch niet?
We hebben het nog nooit gedaan. Er is kans op neurologische schade.
We moeten het er maar op wagen. -En haar hersenletsel bezorgen?
Als we dit toestaan, wordt Reverie een zelfmoordmachine.
Je hebt dit nooit met Holly besproken. Ze heeft hier niet in toegestemd.
Reverie is niet bedoeld om je leven mee te beëindigen.
Laten we nog even niets doen. Ik wil graag nog één keer terug.
Heb je even? -Kom verder.
Ik heb met Holly gepraat. Ze wil in de Reverie blijven.
Ze weet dat ze doodgaat. -Zei ze dat ze zelfmoord wil plegen?
Niet met die woorden, maar ja. Ze kan daar dansen, ze heeft een dochter.
Heeft ze je dat verteld? -Ja.
Je had het moeten zeggen. Ik heb zo veel tijd verspild.
Je weet dat dat niet mag. -Ga nou niet de therapeut uithangen.
Ik ben haar therapeut, sorry. -Oké, ik...
Wat moet ik doen? Ze is gelukkig in het programma, dus als ik zeg...
dat ze eruit moet komen, is dat wreed, zeker als ik dwang gebruik.
Dus wat kan ik doen zonder dat het verkeerd aanvoelt?
Vraag je toestemming om haar erin te laten?
Ik vraag je om raad. -Dat kan ik je niet geven.
Ik snap niet eens wat jullie daar precies doen, maar ik weet...
dat je wel op de juiste aanpak komt. -Niet doen.
Niet zeggen dat je alle vertrouwen in me hebt.
Want je zit er gewoon op te wachten tot het weer misgaat.
Ik zei tegen mensen dat je de sterkste vrouw was die ik kende.
En toen kneep je ertussenuit. Je liet mij en alles in de steek.
Ik stond echt perplex. Ik zou gezegd hebben dat dat onmogelijk was.
En nu ik je weer zie, komt alles terug. En ik denk: welke Mara zie ik hier?
Wie ben je nu?
Wil je mijn raad? Het is nooit goed om ertussenuit te knijpen.
Dat is het nu niet en dat was het toen ook niet.
Ik weet dat je van Jamie en Brynn hield. Maar ik hield van jou.
Er waren mensen die je niet in de steek had mogen laten.
Bedankt voor je goede raad.
Goed gedaan, allemaal.
Klasse, meid.
Cody, deze is van jou. Vergeet hem niet. Goed zo.
Hallo. Sorry, we beginnen met een nieuwe cursus.
Maakt niet uit. -Goed gedaan, hoor.
Zou ik even met je over Holly kunnen praten?
Ja, wat is er?
Kunnen we even ergens in je kantoor gaan zitten, zonder klembord?
Sorry, hoor.
Gaat het? Moet ik een dokter bellen? -Nee, zo erg is het niet.
Is dit al vaker gebeurd? -Ja. Maar niet vaak.
Het is een milde vorm van MS.
Misschien krijg ik de enge vorm wel nooit. Ik weet het nu een paar maanden.
Weet Holly dit? -Ze heeft al problemen genoeg.
En ik moet eerst zelf aan het idee wennen.
Je moet het haar zeggen. -Als ik alles op een rijtje heb.
Daar kan ze je mee helpen.
Ik hou van m'n zus, maar ze is niet echt zorgzaam.
We weten van elkaar hoe we zijn. En dat is prima.
Dat is het niet. -Holly heeft zo veel doorgemaakt.
Ik wil niet dat ze zich nog slechter gaat voelen.
Ik denk niet dat dat gaat gebeuren. Het zou haar kunnen redden.
Ik dacht dat je weg was. -We moeten over je zus praten.
Viv is beter af zonder mij. -Ze is ziek. Ze heeft MS.
Dat zou ze me wel hebben verteld.
Het was heel slim dat je je in jezelf hebt gekeerd.
Je trekt je samen en beschermt je vitale organen.
En soms is er geen energie over om de mensen naast je nog te zien.
Durfde ze het niet te vertellen? -Jij hebt tegen me gezegd...
dat we onze diepste gevoelens soms niet onder woorden kunnen brengen.
Jij danst om ze uit te drukken, Holly.
Dat kan niet iedereen.
Viv heeft je hulp nodig, maar weet niet hoe ze erom moet vragen.
Viv heeft nog nooit iemand nodig gehad.
Ik snap dat je hier wilt blijven, om nog even van dit moois te kunnen genieten.
Maar je laat iedereen in je leven in de steek.
Echte mensen die van je houden en je nodig hebben.
Ik wil hier niet vandaan. -Dat weet ik.
Als ik wegga...
kan ik nooit meer terugkomen.
Ik...
Ik kan dit niet parttime doen.
Hier af en toe een paar uurtjes naartoe gaan...
en dan steeds weer teruggaan naar m'n echte leven...
zonder Sadie?
Daar zou ik kapot aan gaan.
Ik weet wat ik van je vraag.
Ik zal nooit meer kunnen lopen.
En ik zal Sadie niet zien opgroeien.
Het is moeilijk.
Je moet me eerst ergens mee helpen.
Zeg het maar.
Kijk eens.
Ik ben zo blij dat ik met je heb gedanst.
Je hebt het heel goed gedaan.
Je was perfect. Kom eens bij me.
Je bent altijd perfect geweest.
Dag, lieve meid.
Ik kan je helpen. Wat moet ik doen? -Het lukt wel. Maak je geen zorgen.
Ik ben nu hier.
Niet gaan grienen.
Zal ik de vrijwaringsformulieren van de leerlingen gaan opbergen?
Of zie je me liever iets anders doen?
Hallo, allemaal. Miss Viv heeft me gevraagd om jullie vandaag les te geven.
Zoek allemaal maar een plekje aan de barre.
Wie kan me de eerste positie laten zien?
Tenen naar buiten, zo ver als je lukt.
Goed zo.
En we houden allemaal een pompoen vast.
En onze vingers raken elkaar net beneden onze navel aan.
Goed, hoor. En hoe komen we nu bij de tweede positie?
Ga je naar huis? -Nog niet.
Ik mag Chris erg graag, trouwens. Hij komt erg betrouwbaar over.
Dat hoef je niet te zeggen, Paul.
En toch heb ik het gedaan.
Ik heb sinds gisteravond de hele tijd aan je gedacht.
Toen ik Charlie zag, waarschuwde hij me om niet... Je weet wel.
Ik mis je.
Je bent m'n absolute topper, Chris.
En dat zal altijd wel zo blijven. Daarom wil ik er klaar voor zijn.
M'n hele leven is die dag uit elkaar geklapt.
En ik probeer de stukjes weer in elkaar te zetten...
maar daar ben ik nog niet klaar mee.
Ik heb nog wat werk te doen.
Dat weet ik.
Je zei dat ik ertussenuit was geknepen. -Ja, sorry.
Je had gelijk. Dat heb ik ook gedaan...
maar ik laat mezelf en de mensen van wie ik hou niet nog eens in de steek.
Ik wil dat je dat weet.
Dat weet ik.
Er zijn nog dingen die ik moet doen.
Als je er klaar voor bent, bel me dan.
Afgesproken.
Ze brengt Brynn naar jouw ouders. Ze gaat bij me weg.
Bij deze patiënt mag alleen familie op bezoek komen. Bent u familie?
Schoonzus.
Vertaling: Sikko Bos BTI Studios