Reverie, een virtual reality-programma waar het onmogelijke mogelijk wordt.
Alles wat u wenst, kunt u hier vinden.
Maar soms raken mensen verdwaald, gevangen tussen fantasie en realiteit.
Daar komt zij aan de beurt. Haar naam is Mara Kint.
Haar taak, de verdwaalden zoeken en ze naar huis brengen.
En misschien door hen te redden,
vind ze misschien een manier om zichzelf te redden.
Metamorfose (MMF) presents:
Reverie S01E06 Vertaling: Janty (MMF)
Wat voorafging...
Het is te laat. Ik heb het echt verknald.
Holly...
Ik dacht om vandaag eens naar de boerenmarkt te gaan na de lessen...
Wil je mee? - Het is te druk.
Het voelt alsof iedereen naar me kijkt. - Niemand kijkt naar jou.
Niemand. Je moet naar buiten, Holly. Het is goed voor je.
Oké, goed dan. Ik ben zo terug.
Vergeet niet om je bloedverdunners te nemen.
Dat zal ik doen. - Ik hou van je.
Oké, ik ben zo terug.
Apertus.
Holly, ik ben het.
Ik ben er niet geraakt op de boerenmarkt, maar ik...
Holly? Lieverd? Nee, niet weer.
Weet je wat mijn dagdroom vandaag is?
Geen verkeer, geen auto's.
Ik ben de enige met een auto. Alle anderen zijn te voet.
Eigenlijk hebben we er zo één.
Maar de auto-dagdromen waar mensen voor kiezen is tegen andere auto's inrijden.
Dat klinkt goed. - Ik ga nooit met je te carpoolen.
Trouwens, er is iemand in je kantoor, een psychiater van L.A. Metro Medical.
Voor een patiënt dat vanmiddag gebracht werd.
Zei hij dat hij van het L.A. Metro Medical Center was?
Ja. Hij heeft zijn naam niet gezegd.
Chris...
Wauw. - Dag, Mara.
Leuk je te zien. - Ja. Hallo.
Ik had gehoord dat je een nieuwe baan had.
Totdat ik vanmorgen belde, had ik geen idee dat het hier was.
Het is... hier.
En ik heb net gehoord dat Charlie hier ook is?
Ja. Het is eigenlijk door hem dat ik hierheen kwam.
Was het niet van hem, dan zou ik nog steeds lesgeven aan de universiteit.
Maar dit is een stuk beter. - Ik zal eventjes gedag moeten zeggen.
Doe dat maar. Ja, hij zou het leuk vinden om van je te horen.
Chris, het spijt me echt, trouwens, dat ik je niet terug gebeld heb.
Die van 19 maanden geleden? Geen probleem.
Na zes maanden had ik door dat je waarschijnlijk niet wou opnemen.
Het ging niet goed met me, Chris. - Ik weet het. Ik was erbij.
Ja, inderdaad.
Mooi die cactus. Het is een leuk detail.
Is de metafoor opzettelijk?
Chris, ik zei dat het me speet.
Ik zal het blijven zeggen, als dat het beter zal maken.
Nee, het spijt me.
Ik zei tegen mezelf dat ik me professioneel ging gedragen,
en het is nog maar 20 seconden, en ik heb het al verpest,
dat is zelfs nog dommer dan anders.
Waarom hebben we het niet gewoon over je patiënt?
Dank je.
Ze was een danseres bij "City Ballet."
Ze heeft een jaar geleden een zware val met haar fiets gehad.
Brak haar T9 wervel.
Verlamd vanaf de taille tot beneden. - Dat is verschrikkelijk.
Ze kwam naar me toe voor een depressie, maar niets hielp.
Probeerde medicijnen, CBT. Zip.
Toen zei ze me dat ze gehoord had over iets dat Reverie heet.
Ik wist er niks van,
maar wanneer een depressieve patiënt opgewonden raakt, zeg ik: "Aanmoedigen."
En heeft het geholpen? - Eerst wel.
Dan...
Begon ze meer en meer tijd door te brengen in het programma.
Een uur werd uren.
Eén of twee keer per week werd elke dag. - Hoe lang zit ze daar nu al?
16 uur, waardoor het een medisch probleem word.
Met de dwarslaesie loopt Holly gevaar voor hartfalen, een longembolie, noem maar op.
Ik moet zo snel mogelijk naar binnen gaan en het haar uitleggen wat er gebeurt.
Dat is waar ik enkele vragen heb.
Ken je de naam van die psychiater dat de klant vandaag binnen bracht?
Diegene waar Mara tegen praatte?
Ik probeer niemands naam te weten. Het is gewoon makkelijker.
Het leek alsof ze elkaar kenden, denk je ook niet?
Waarom vraag je me dat? - Zijn naam is Chris Condera.
Goeie vent.
Hij gaf advies aan de politie in gijzeling onderhandelingstechnieken.
Hij en Mara werkten samen aan een paar zaken.
Waren ze een stel?
Je kent me beter dan dat om daar een antwoord op te krijgen.
Nou, hij zegt in wezen dat ze dat waren, is het niet?
Ik ben blij om te zeggen dat ik geen idee heb.
Je bespreekt de dromen en verlangens...
van patiënten in een virtueel landschap naar hun eigen creatie.
Weet je hoe angstaanjagend dat is voor therapeuten?
Dat is wat wij moeten doen. Je zou ons failliet kunnen laten gaan.
Ik ben zo benieuwd naar wat je aan het doen bent. Mag ik toekijken?
Ik lig alleen bewusteloos op een bank.
Een beetje eng. Begrepen, oké.
Ik heb een beetje tijd.
Is het goed als ik hier blijf om straks met je praten?
Tuurlijk. Ik bedoel, natuurlijk, ja.
Ik waardeer dat. Ik zie je later dan.
Apertus.
Wie is dat?
Wie is daar? - Dat was prachtig, Holly.
Ik ben Mara. - Hoe ben je hier binnengekomen?
Het is al goed. Ik ben van Onira-Tech.
Dit was bedoeld privé te zijn.
Chris Condera heeft me gevraagd om met je te praten.
Chris? Waarom?
Hij maakt zich zorgen om je gezondheid.
Dat geldt ook voor je zus. Je zit al te lang in het programma.
Dat is belachelijk. Ik ben hier hoogstens een uur geweest.
Eerder 16 of 17.
Soms verlies ik de tijd uit het oog wanneer ik werk.
Dat geloof ik. Dat was prachtig.
Holly, ik begrijp dat dit moeilijk is om los te laten, maar dit is slechts een droom.
Het is niet de moeite waard om je leven ervoor te riskeren.
Ja, je hebt gelijk.
Ik ben zo terug. Ik moet mijn spullen pakken.
Dat hoeft u niet te doen.
Ze was boos. Ze deed alsof ze met mij mee zou gaan, en toen liet ze mij staan.
En is dat een succesvolle Reverie-ervaring?
Wat denk je? - Dit is nieuw voor me.
Ze zijn net vertrokken om Holly uit haar appartement te halen.
Paul, dit is Chris Condera, Holly's psychiater.
Chris, dit is Paul Hammond.
Wij hebben elkaar al ontmoet. - Nogmaals hallo.
Wat ik niet kan achterhalen is waarom ze danst in een leeg theater?
Waarom geen publiek? - Misschien doet het publiek er niet toe.
Het gaat erom dat je weer kunt bewegen: een eenvoudige fantasie.
Als dat het geval is, waarom dan niet op straat dansen of op een strand?
Het moet enige betekenis hebben met het theater.
Toen ze wegliep deed ze de deur op slot om me buiten te houden,
dus er is iets in die plek dat ze probeert te beschermen.
Ik heb gehoord dat ze een zus heeft.
Misschien weet zij iets. - Vivian. Viv.
Wees voorzichtig, oké? - Ja, mevrouw.
Haar lichaam is ongelooflijk fragiel.
Ik begrijp het niet. Waarom gaat ze naar je kantoor?
Moet ze niet naar een echt ziekenhuis of... - We zullen goed voor haar zorgen.
Je zus heeft geluk dat ze jou heeft. Ben jij ook een danseres?
Dat was ik, maar Holly was altijd de ster, zelfs toen ze vijf was.
En ik heb het jaren geleden opgegeven. Ik heb nu een dansstudio voor kleine meisjes.
Ja, het past veel meer bij mij.
Ik ga twee outfits voor haar inpakken.
Denk je dat dat genoeg is? - Ja, dat is genoeg.
En ik wil nog shampoo, lenzenvloeistof, voor haar meenemen.
Ze heeft een tandenborstel nodig.
Nog een vraagje...
Gaat het? - Ja.
Ja, er is gewoon nog zo veel te doen. En niet genoeg tijd.
Ik moet meteen terug naar de studio en schoonmaken,
want we hebben vanavond het laatste optreden.
Dus... ja, veel te doen.
Sorry, je had een vraag? - Ja, weet jij wat dit is?
Nee, waarom?
Deze muziek kwam voor in Holly's dagdroom,
dus het moet op de één of andere manier ermee te maken hebben.
Ik heb het nooit opgemerkt, om eerlijk te zijn.
Tenzij Zeke het haar misschien heeft gegeven. - Zeke? Is dat een vriendje?
Ex. Ze werkten in hetzelfde bedrijf. Hij was het goudhaantje.
Was je niet onder de indruk? - Nee.
En hij dumpte Holly meteen na het ongeluk, dus...
dat vertelt je vrijwel alles wat je moet weten over hem.
Ze komt hier uit... toch?
Ik ga er alles aan doen om zeker te zijn dat dat zo is.
Ben je hier nog?
Ik moest Holly gaan controleren eenmaal ze gesetteld was.
Waar ben je naar aan het kijken?
Naar Holly dat danst. Ze was geweldig.
Ja, inderdaad.
Chris, hoe meer je me kunt vertellen over deze gevallen, hoe meer hulp ik kan bieden,
dus als er iets is dat je me over Holly kunt vertellen dat niet indruist tegen dat...
"HIPPO" eed-ding dat jullie hebben...
Het is HIPAA. Bijna. En nee. Ik...
Ik kan niets onthullen wat ze me in therapie heeft verteld, zoals je weet.
Bedankt. Grote hulp, zoals altijd.
Maar ik heb wel ideeën over haar zaak die we kunnen bespreken.
Wil je samen wat gaan eten en ze bespreken? - Is dat niet hoe dit allemaal begonnen is?
Ik wil niet bang zijn om met je te praten. - Nee, ik ook niet. Dat heb ik genoeg gehad.
Oké, laten we dan gaan eten. - Geweldig, laten we eten.
Ik hoopte al dat ik met je kon praten. - Chris, leuk je weer te zien.
Gefeliciteerd met alles.
Ik heb altijd gedacht dat je nog wat in petto had.
Ik dacht niet dat het dit zou zijn. - Dan zijn we met twee.
Weigerde je vroeger niet om een smartphone te bezitten?
Nog altijd als ik kon. - Ja, dat geloof ik.
Wacht je op iemand?
Op Mara. We zullen praten over Holly Maxwell. - Praten?
- Charlie, in mijn vak betekent "hm" meestal iets.
Wil je iets delen? - Mara is beter sinds ze hier is, Chris.
Ik geloof dat ze aan het herstellen is.
Dat betekent niet dat ze gezond is. - Ik ben een psychiater.
Ik weet hoe PTSS in elkaar zit. - Tuurlijk...
Maar bent u hier als de psychiater van uw patiënt of Mara's ex?
Misschien wil je daar duidelijk over zijn.
't Was maar een gedachte.
Hier is mijn theorie... - Oké. Natuurlijk is er een theorie.
Waarom danst Holly in een leeg theater? Een danseres wil optreden voor een publiek.
Een kans om hun hart te winnen, indruk maken.
Maar er is geen voltooiing als je danst voor mensen waarvoor dat niet hoeft.
Het programma kan haar geen echt publiek geven, dus krijgt ze er geen.
Het is een stilzwijgende erkenning waarvan ze weet dat de ervaring niet echt is.
Misschien of misschien niet.
En jouw theorie? Zeg op... - Oké, ze beschermt iets...
Wat er ook maar achter die deur zit die ze blijft sluiten.
En... ze heeft...
Ze heeft veel meegemaakt... eigenlijk te veel.
Misschien heeft ze gewoon een plek nodig waar ze alleen kan zijn...
en niet boos hoeft te zijn.
Daar kan ik inkomen.
Hebben we het nog steeds over waarom Holly in een leeg theater danst?
Chris, toen Jamie en Brynn stierven...
was dat het enige dat ik kon doen om te overleven.
Zelfs dat was een strijd.
Ik wilde je niet kwetsen.
Ik weet het.
Ik zag Charlie op weg naar buiten. - Hoe ging dat?
Je kent Charlie. Hij doemt op.
Hij heeft die... vaderlijke,
vriendelijke net-tegen-het-randje dreigementen op zak.
Het is iets anders. - Dat is hem.
Geef me gewoon vijf minuten. Het is precies hier.
Het is geen probleem. - Wacht even...
Hier is het.
Sorry dat het zo lang duurde om het terug te geven.
Heb je ervan genoten? - Ja. Ik vond het geweldig...
De hoofdpersoon erin was zo sterk... - Mara, je had dit boek twee jaar.
Ik weet het, het spijt me. Ik had het druk.
Bedankt voor het etentje.
Het was leuk met je praten.
Ik mis onze gesprekken. - Ja. Ik ook.
Ik ga dan maar eens. - Ja.
Ja, misschien is dat beter.
Maar bedankt voor het etentje. Ik meen het. - Ja. Dat zei je al.
Ga je morgen weer met Holly praten? - Nou, ik moet het proberen.
Ik weet wel niet wat ik ga zeggen, maar... - Ik weet dat je advies haat,
maar wees gewoon jezelf. - Meen je dat?
Betalen mensen je daarvoor? Oké.
Ik denk onder de juiste omstandigheden, jij en Holly het wel zouden vinden.
Waarom? Doet ze je denken aan mij?
God, ik heb je zien dansen. Nee. Geen gelijkenis tussen jou en de danseres.
Doei. - Goedenacht.
Paul, ik weet dat het laat is, maar ik heb een idee.
Kun je naar het kantoor komen?
Ik ga niet weg.
Dat is waarom je terug bent. - Nietwaar. Ik ben hier voor een les.
Een dansles? - Waarom? Leer je ook piano?
Er zijn veel andere lessen daarbuiten. - Maar ik wil van niet zomaar iemand leren.
Ik weet niets van ballet, maar wat ik wel weet...
is dat wanneer jij danst, ik het voel.
Ik wil leren hoe je dat moet doen. - Heb je ooit gedanst?
Ik was een cheerleader. - Probeer het bij te houden.
In godsnaam, plié wanneer je landt.
Wat? - Na de sprong,
plié om te springen, plié als je neer komt.
Zo? - Ja.
Goed. Til op, omhoog.
Er hangt een touw dat je omhoog trekt vanaf de bovenkant van je hoofd.
Ik weet trouwens wat je aan het doen bent. - Waarom laat je me het dan doen?
Misschien ben ik soms eenzaam.
Dat was het. Mooi. Ben je klaar om alles te proberen?
Oké. Laten we het allemaal samen doen zodat het niet alleen bewegingen zijn.
Wat bedoelt u? - Je beweegt, omdat je iets voelt...
dieper dan je kunt zeggen.
Je bent naar je geliefde aan het reiken. Hij loopt daar door de deur.
Staat mijn geliefde aan de andere kant van die deur?
De gesloten deur?
Hij was niet gesloten totdat je begon rond te neuzen.
Reik naar hem...
Goed. En blijf reiken met je achterste been.
Het stuk dat je altijd aan het repeteren bent, is dat wat je uitvoerde met Zeke?
Waarom denk je dat?
Nou, hij was jouw vriend, uw partner.
Het was ingewikkeld met Zeke. - Waarom?
Dat was het. We zijn klaar.
Wie staat er aan de deur?
De les is om. Vertrek. Ik zei: Vertrek.
Exitus.
Oké, goed gedaan, dansers. Laten we eventjes pauze nemen.
Zeke Caridis? Mara Kint.
Juist ja. Je belde over Holly. Waar gaat dit over?
Holly heeft wat problemen, en ik probeer haar te helpen, maar ik heb eerst wat informatie nodig.
Het klinkt alsof jullie relatiebreuk behoorlijk hard is aangekomen voor haar.
Ik zou niet weten waarom.
Holly heeft het met mij uitgemaakt. - Wacht, heeft zij...
Wat? - Ja.
Vlak na het ongeluk zag ik haar in het ziekenhuis,
en ik vertelde haar dat ik nergens naartoe ging.
Ik was niet van plan om het op te geven. Ik meende het.
Twee dagen later, zei ze me dat ze me niet meer wou zien, nooit meer.
Waarom? - Ze zei dat haar leven was veranderd.
Ze wilde een streep onder het verleden trekken. Ik dacht dat ze van gedachten ging veranderden.
Dat gebeurde nooit. - Dat slaat nergens op.
Daar zeg je wat. Nog iets? Ik moet nog bellen voordat de pauze over is.
Nee. Dank je.
Sorry, jawel. Heb je haar een muziekdoos gegeven?
Nee, nooit.
Dit is niet logisch, Paul.
De muziekdoos, de leugen over de relatiebreuk, alles is één grote puzzel,
en het antwoord ligt achter die gesloten deur, wat de enige plek is waar ik niet heen kan gaan.
Misschien neem ik de volgende keer een bijl mee. Dat zou lukken, toch?
Dat klinkt moeilijk en je hebt die misschien niet nodig.
Waarom?
Zag je iets buiten het theater in Holly's dagdroom?
Alleen het podium en dan wat er ook maar achter die gesloten deur zit.
Zie je, dagdromen die zo beperkt zijn veranderen zelf.
Deuren moeten ergens naartoe leiden.
Als ze je niet naar buiten kunnen leiden, leiden ze je naar een andere plek in de dagdroom.
Het is als een Escher-tekening.
Als Holly een tweede plek heeft ontworpen,
is er bijna zeker een andere deur die er naartoe leidt.
Je moet die gewoon vinden.
Holly Maxwell zit in de problemen.
Wat is er aan de hand? - Ze heeft een longembolie ontwikkeld.
Je moet haar eruit halen, Mara. Ze zal het niet veel langer volhouden.
Wie ben jij? - Mijn naam is Mara.
Hoe heet jij? - Sadie.
Wil je mijn moeder zien? - Ik was eigenlijk naar jou op zoek.
Waarom?
Ik had het idee dat hier een heel bijzonder meisje woonde,
en ik dacht bij mezelf... Wat zou ik haar graag ontmoeten.
Ik ben zeker dat ze leuk is om mee te spelen.
Echt? - Echt waar.
We maken tekeningen van leeuwen. Wil je dat doen?
Je kunt deze gebruiken. - Dank je. Ik hou van leeuwen.
Ik ook. - Ja.
Zei je iets, schatje?
Mama, dit is... - Mara. Ik weet het.
We hebben elkaar al ontmoet.
Mag ik nu een snack? - In de keuken.
Ga maar alvast, en Mara en ik zullen wat praten?
Je hebt een prachtige dochter.
Wist je het? - Nee, maar ik had het bijna door.
Je vertelde Zeke niet dat je zwanger was, hé?
Hij wilde geen kinderen. Hij was daar zeer duidelijk over.
Ik kwam erachter dat ik zwanger was, en terwijl ik zocht hoe ik het hem moest vertellen...
viel ik van m'n fiets en verloor alles. - En heb jij de muziekdoos gekocht?
Het zou een cadeau voor haar zijn, voor de echte haar.
Weet iemand het? - Alleen Chris.
Ik vertelde het hem tijdens mijn therapie. Aan niemand anders.
Ik heb altijd geweten dat ik een danseres moest zijn.
Ik wist dat ik daarvoor gemaakt was.
Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, voelde ik me nog zo, en ik dacht...
"Hoeveel geluk heb ik..."
De twee belangrijkste dingen voor mij, en... ik heb ze.
En toen gebeurde het ongeluk.
En opeens werd ik wakker en ze vertellen me dat ik nooit meer ging kunnen dansen.
Ik kon nooit meer een kind krijgen.
En toen je van Reverie hoorde, kreeg je dat allebei terug.
Maar Holly, dit is niet echt.
Je moet eruit komen. - Waarom?
Wat is er zo dringend? De carrière die ik verloor?
Het kind dat ik nooit zal hebben? De last die ik ben geworden voor mijn zus?
Wat heeft het voor zin om daar nog naar terug te gaan?
Je bent daar stervende.
Op dit moment, echt waar.
Ik denk niet dat er daar nog iets is voor mij.
Alles waar ik voor wakker word...
is hier. - Maar als je daar sterft...
sterf je hier ook.
De beste momenten van mijn leven waren toen ik aan het dansen was...
of beeldde ik me een leven in met mijn dochter.
Dus met welke tijd ik ook over heb, ga ik dansen en wil ik bij Sadie zijn.
Mam?
Ik moet gaan...
En jij ook.
Ik kom eraan, schatje. - Ze wil niet vertrekken.
Ze weet wat er gaat gebeuren en ze heeft het geaccepteerd.
Wat kunnen we dan nog doen?
We zorgen voor haar. Je hebt de situatie uitgelegd.
Als Holly ervoor kiest om in het programma te blijven, is dat niet ergens haar beslissing?
Wat? Nee. - Ze is een volwassene. Het is haar leven.
We laten klanten niet in Reverie sterven.
Wat voor bedrijf denk je dat ik heb? - Oké, wat wil je doen?
Schakel haar BCI uit.
Trek haar er gewoon uit. - Maar ik dacht dat je dat niet kon doen.
Dat kunnen we niet... of liever gezegd, dat hebben we nog niet gedaan.
We wilden nooit de neurologische schade riskeren.
We weten niet wat de echte gevolgen zouden zijn.
Misschien is het tijd om erachter te komen. - En haar hersenen beschadigen?
Als één persoon dit doet, zullen er dan niet nog volgen?
Ik heb geen zelfmoordmachine gemaakt.
Je hebt het nooit over de mogelijkheid gehad voor dit soort medische procedure met Holly.
Ze heeft nooit haar goedkeuring gegeven.
Reverie zou het leven van mensen beter moeten maken, niet beëindigen.
Laten we even wachten. Geef me nog een kans om naar binnen te gaan.
Heb je even? - Ja, kom maar binnen.
Ik sprak met Holly, en ze wil in Reverie blijven.
Ze weet dat ze zal sterven. - Zei ze dat ze zelfmoord wil plegen?
Niet in die exacte woorden, maar ja.
Ze kan daar dansen. Ze heeft een dochter.
Heeft ze je daarover verteld? - Ja, inderdaad.
Je had het me moeten vertellen, Chris.
Ze is in gevaar en ik heb zoveel tijd verspild...
Ik kon het niet. Dat weet je. Ze is mijn patiënt.
Kun je even de therapeut niet uithangen? - Ik ben eigenlijk haar therapeut, dus nee.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ze is gelukkig in het programma, als ik haar vraag om eruit te komen, voelt dat wreed aan,
maar om haar te dwingen eruit te komen, voelt ook wreed aan, dus ik wil gewoon een antwoord...
dat niet aanvoelt alsof ik het verkeerde doe.
Vraag je me om toestemming om haar daar te laten?
Ik vraag je om advies. - Ik weet niet wat ik je moet zeggen, Mara.
Ik begrijp niet eens volledig wat je daarbinnen doet?
Maar ik weet dat je...
het beste plan zal uitzoeken. - Doe dat niet.
Maak dit niet over hoeveel vertrouwen je in mij hebt,
want als je naar me kijkt, zwijg je. Je wacht gewoon af.
Ik heb mensen verteld dat jij de sterkste vrouw was die ik kende...
en toen gaf je op.
Je gaf mij op, alles, en dat heeft me gevloerd.
Ik dacht dat dat onmogelijk was.
En nu ik je zie, zie ik het allemaal terugkomen,
alsof er geen tijd voorbij ging, en ik denk, "Welke Mara is dit? Wie ben je nu?"
Wil je advies? Hier komt het: Het is niet goed om op te geven.
Nu niet en dat was het niet toen je het mij aandeed.
Ik weet dat je van Jamie en Brynn hield. Dat weet ik. Maar ik hield van je.
Er waren mensen die de moeite waard waren om rond te blijven hangen.
Bedankt voor het advies.
Goed gedaan, allemaal.
High-Five. Je hebt geweldig gedaan, meid.
En Cody, ik denk dat dit van jou is, vriend.
Laten we dat niet vergeten. Goed gedaan... hallo.
Sorry, het is hier druk. We beginnen een nieuwe sessie, dus...
Dat geeft niet. - Goed gedaan, allemaal.
Hé, Viv... Kan ik met je over Holly praten?
Ja. Over wat?
Nou, ik dacht dat we misschien eventjes naar je kantoor konden gaan,
naar ergens zonder het klembord.
Sorry... - Viv?
Ben je in orde? Heb je een dokter nodig? - Nee. Het is niet zo erg.
Is dit eerder gebeurd? - Ja... maar niet vaak.
Het is een milde vorm van MS.
Het is nog niet de enge versie, en misschien zal het dat nooit zijn,
maar ik kwam er een paar maanden geleden achter.
Heb je het Holly verteld? - Nee.
Nee, Holly heeft genoeg problemen, en ik...
Ik wilde het eerst wat laten bezinken.
Viv, je moet het haar vertellen. - Dat zal ik doen, maar ik moet het uitzoeken.
Maar ze kan je helpen om het uit te zoeken.
Luister, ik hou van mijn zus, maar zij is niet het verzorgers-type.
Ik bedoel, wij twee, we snappen het.
We weten hoe we in elkaar zitten en dat is goed zo.
Nietwaar. - Nee.
Nee, Holly heeft zoveel meegemaakt. Ik wil gewoon...
Nee, ik wil haar niet slechter laten voelen. - Ik denk niet dat het zo zal zijn.
Het kan haar redden.
Ik dacht dat je weg was.
We moeten over je zus praten. - Viv is beter af zonder mij.
Ze is ziek. Ze heeft MS.
Nee.
Ze zou het me hebben verteld.
Wat jij deed...
Je geluk daarbinnen zoeken na wat er gebeurd is, dat was slim, weet je.
Je schermt je af. Je beschermt die vitale organen.
En soms is er gewoon geen energie meer over om iemand om je heen te zien,
Zelfs degenen die vlak naast u staan.
Kon ze het me niet vertellen? - Je vertelde mij...
dat we soms dingen die we het meest voelen, niet onder woorden kunnen brengen.
Jij danst om het uit te drukken, Holly.
Sommige mensen kunnen dat niet.
Viv heeft jouw hulp nodig, maar ze weet niet hoe ze erom moet vragen.
Viv heeft nog nooit iemand nodig gehad.
Ik begrijp het...
waarom je hier wil blijven om je proberen aan iets goeds vast te houden...
voor dat ietsje langer, maar... je geeft iedereen in je leven op,
de echte mensen die daar zijn, die van je houden, die je nodig hebben...
Ik wil niet vertrekken. - Ik weet het.
Als ik vertrek...
kan ik niet terugkomen.
Ik kan dit niet part-time doen.
Hier binnenkomen voor... een paar uur hier en daar,
en dan altijd weggaan om terug te gaan naar mijn echte leven...
Zonder Sadie.
Dat zou mijn hart breken.
Ik weet wat ik vraag.
Ik zal nooit meer lopen...
En ik zal Sadie niet zien opgroeien.
Het is moeilijk.
Ik wil eerst dat je me helpt met iets.
Eender wat.
Kijk.
Ik ben zo blij dat ik met je mocht dansen.
En je deed het prachtig.
Je deed het perfect. Kom hier.
Je was altijd al perfect.
Vaarwel, lieve meid.
Ik ben hier. Ik kan helpen.
Wat heb je nodig? - Nee, ik red me wel.
Maak je geen zorgen, het is al goed.
Ik ben er nu.
Wordt niet sentimenteel. - Nee.
Ik kan inschrijfformulieren invullen...
Tenzij er iets anders is dat je wil dat ik doe.
Hallo, iedereen.
Ms Viv vroeg me of ik vandaag jullie lerares wou zijn.
Oké, zoek een plaatsje aan de barre, alsjeblieft.
Wie kan me de eerste positie laten zien?
Tenen gestrekt, zover mogelijk.
Geweldig.
En we houden... een pompoen vast.
En onze vingers komen net tot onder onze navels.
Goed gedaan. Hoe komen we nu op de tweede positie?
Onderweg naar huis? - Niet echt.
Ik wou je nog zeggen dat Chris een toffe peer is.
Hij lijkt me een goede kerel. - Dat hoef je niet te zeggen, Paul.
En toch deed ik het.
Ik heb aan je gedacht sinds gisteravond.
Charlie waarschuwde me die avond dat ik hem zag om niet...
Ik mis je.
Je bent m'n allerbeste vriend, Chris.
Dat zal je waarschijnlijk altijd blijven. Maar daarom wil ik er klaar voor zijn.
Mijn hele leven explodeerde die dag voor me, en...
En ik probeer de stukken weer aan elkaar te lijmen, maar ik ben...
Ik ben er gewoon nog niet klaar voor.
Er zijn nog steeds wat onafgemaakte zaken.
Ja. Ik weet het.
Je zei dat ik opgaf. - Dat had ik niet moeten zeggen.
Je had gelijk. Dat deed ik, maar...
Ik geef mijn leven daarvoor niet op, of de mensen waar ik van hou.
Ik wil dat je dat weet.
Dat weet ik.
En er zijn nog een aantal zaken die ik moet doen.
Wanneer je klaar bent...
bel me dan.
Dat zal ik doen.
Kom op dan.
Ze brengt Brynn naar haar ouders. Ze gaat me verlaten.
Er zijn geen bezoekers toegestaan bij deze patiënt.
Alleen familie. Ben je familie?
Schoonzuster.
Vertaling: Janty (MMF)
Metamorfose (MMF) translate & release group