JAAR
2043
Rovers.
Ze kunnen hier nog zijn.
We nemen buiten een positie in en wachten ze op.
Cole.
Verdomme.
Je weet dat ze misschien niet hier is. - Ze is hier.
We proberen allemaal een geneesmiddel te vinden.
Rovers.
Ik zeg het je...
Je luistert nooit naar mij.
Misschien had je gelijk. We hadden buiten op ze moeten wachten.
Kom op, man.
Alles goed. Het is gewoon een bloedige pop.
Je wordt oud, man.
Gevonden.
Ik zie je snel.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com
We hadden niet moeten reizen in de tijd, maar naar plaatsen.
Maar waarom nu?
De machine koos waarschijnlijk lukraak uit zijn geschiedenis
en gebruikte dat voor zijn eerste succesvolle splintering.
Met een paar maanden verschil.
Daar is onze machine. Een werkende machine.
Niet die van ons. Die van hen.
Die plek is niet langer onze thuis. Het is een mijnenveld.
Paradoxen, causaliteit... Alles wat we wilden voorkomen.
Het grootste gevaar daar, zijn we zelf.
Maar het is een kans.
In het beste geval hebben we één kans
zonder uitweg en niets om te gebruiken.
We zullen Olivia vinden.
Wat is dit?
Nadat Mr Ramse Olivia naar het gebouw bracht,
probeerden Dr. Adler en ik samen te brengen wat we over haar wisten.
Er is niet veel. - Een arrestatie in 1971.
Ze was ondergedoken, beschermde haar hele leven.
Die ene dag echter, was ze alleen.
Dat weten we niet.
We hielden haar maandenlang gevangen. Waarom niet terug...
Ze was nooit beter beschermd dan toen ze bij jou was.
Trouwens, ze zou alles proberen
voordat ze zou toegeven jouw gevangene te zijn.
We moeten haar eerder bereiken.
Goed, hoe gaan we dit doen?
Nog één laatste splinter, voor de eerste.
Bukken. We zouden in de blinde hoek van Whitley moeten zijn.
Dood de Witness.
Hoe vaak zou de Katarina Jones daarbinnen dat zeggen?
Wat die mensen daarbinnen ook doen, onze vrienden zijn al verloren.
Het minste wat we kunnen doen is de Witness niet laten winnen.
Ik werd verblind door mijn hoopvol einde.
Laat je niet verblinden door jouw wraak.
Dit ging altijd alleen maar over wraak.
Laten we gaan.
De telemetrie van Mr Cole?
Zijn fysiologie accepteert nog steeds het serum.
Hij zou kunnen overleven. - Dat zou voor het eerst zijn.
Gelukkig vond ze hem.
Dat is veel activiteit. Teveel.
Bij elkaar komen, iedereen. Ze zijn terug.
Ik herinner me dit moment.
Ik zeg alleen dat het die meid niet zal lukken, snap je?
Er is nog iets anders... Ik ben gewoon eerlijk.
Je verdient het niet.
Pardon? - Luister.
Ik heb geen horloge nodig om te laten zien hoeveel ik waard ben...
Snap je wat ik bedoel? Niemand wil hem zien.
Nee, ik zal het je uitleggen.
Goed, laat maar horen. - Omtrek en afstand...
Anaconda, cobra.
Er is een oud spreekwoord. - Ja.
Je kunt niet jongleren met één bal.
Begrijp je wat ik bedoel?
Cole.
Met mij gaat het goed.
Wat is het plan?
Als ik het me goed herinner, zien we elkaar nu en lanceren we morgenochtend.
Tot die tijd, zal die kamer nooit leeg zijn.
Goed.
We zullen een afleiding nodig hebben.
Brandalarm, inbraak in de perimeter... - Nee.
Wat we nodig hebben is een uitbraak.
JAAR
2018
Rechercheur Dolezal.
U bent? - Bonham.
Interpol?
Er zijn belangrijker vragen, gezien de toestand van de wereld.
Ik denk dat als de toekomst onzeker is, het verleden meer telt.
De dief. Is hij Amerikaans?
Een waanzinnige vrouw.
Wat voor soort waanzin?
Is er meer dan één?
In mijn ervaring, ja.
Welke soort denk je dat ik ben?
Het artefact was een deel van de reizende tentoonstelling.
De ouroboros. - De slang die in z'n kont bijt.
De Noren geloofden dat, tijdens Ragnarok,
de godslang de aarde zou omringen
en de hemel zou vergiftigen.
Ja, nou...
Van alle dingen hier, kostbare voorwerpen, goud
heeft zij het minst belangrijke object gestolen.
Is dat zo?
Surveillancebeelden en camera's op de weg, graag.
Goed, laten we uit elkaar gaan.
Dus, wat scheelt er?
Jarenlang onderzoek en alles wat ik nu zie
is dit.
Mij lijkt het op Indiana Da Vinci onzin.
Goed, Primaire. Je zag het, je hebt het.
Gebruik nu je Primaire magie en los het raadsel op.
Wanneer het je uitkomt.
Aan het werk.
Er is iets mis, ik kan hen niet horen.
Natuurlijk. Dat overkwam je nog nooit.
Als het niet aan jou ligt, ligt het aan mij. - Het is geen grap.
Als ik mijn ogen sluit zie ik niets meer.
Het is alsof ik luister, maar de stemmen zijn weg.
Je had maar één taak, slechts één superkracht.
Slecht moment om die te verliezen, kiddo. - Ik probeer het, maar er is niets.
Alles wat ik overheb is jou.
De kunstenaar, eerder bekend als Primaire.
Weet je het zeker? - Dr. Railly kent het quarantaineprotocol.
Bij besmetting moet alle personeel in hun kamer blijven.
We zullen tijd hebben om... - Ik begrijp niet wat er me scheelt.
Ik begrijp niet waarom ik nerveus ben. Ik ben helemaal geen nerveus persoon.
Omdat je een soldaat bent die generaal gaat worden.
Marcus. - Geef me gewoon een vuurtje.
Dat is een bevel.
Goed. Laten we beginnen.
Het is zover, iedereen. Laten we beginnen.
We hebben het horloge van Dr. Railly van de CDC.
Het bewijs, als we het nodig hebben, dat deze missie...
Dat onze toekomst echt is.
Railly's onderzoek, haar boodschap en natuurlijk
haar opoffering kan worden voltooid.
Maar niet haar werk.
We veranderen
de koers van één leven om een andere te beëindigen.
Laten we hopen voor de eerste en enige keer.
Het doel is Leland Frost.
Geen monster, geen god.
Hij is niet eens een man. Hij is een nummer.
Eén
voor zeven miljard.
Door hem te doden redden we onszelf.
We redden iedereen.
Mr Cole.
Ben je klaar?
En jij? - Ramse.
Pardon? - Wij doen ons werk.
Wij doen ons werk al jaren.
We wachten op jou om deze troep af te maken.
Mr Ramse, ik verzeker je,
al hoef ik dat niet te doen,
dat deze machine vrijwel klaar is.
Goed, hoe zit het met... Hoe heet dat ding?
Anker. - ..het anker.
Als het misgaat is er geen manier om hem terug te halen.
Het doet er niet toe. Het is een enkele reis.
Misschien, misschien niet.
Daarom werkt ze aan het anker.
Nietwaar, dame?
Ze deed het. - Quarantaineprotocol in werking.
Allemaal naar jullie accommodaties. Nu.
Jij ook.
Dr. Eckland en ik zoeken het uit en rapporteren later.
Je kunt maar beter je zaken op orde hebben
of we vertrekken morgen. - Hé, kom op.
Nou, dat was ongemakkelijk. We gaan.
Jij doet de voorbereiding voor mij en Cassie.
Als we weg zijn, verwijder je de bestanden,
bewaar je wat causaliteit en ga je terug naar
het Emerson hotel. - En dan?
Wachten tot de wereld verandert zoals ik ooit met jou deed, morgen?
James, wij zijn echo's hier.
We observeren onszelf
in de hoop dat we slimmer zijn dan voorheen.
Eerst Leland, dan Athan,
dan elkaar, nu Olivia.
Hoe hoog moeten we de lichamen
stapelen voordat we de kromming van het verhaal zien?
Dezelfde lussen, dezelfde fouten. Opnieuw en opnieuw en opnieuw.
De slang. - Die zijn eigen staart opeet.
Jennifers tekeningen.
De visioenen, de stemmen in haar hoofd. Ze had iets ontdekt.
We zitten hier vast. We zijn blind.
Ms Goines is de enige van ons die het ziet.
We moeten terug in het spel geraken, maar kunnen niets doen zonder machine.
Mr Ramse heeft gelijk.
Op dat moment had ik het nog niet geperfectioneerd.
Ik was toen net zo de verdwaald als nu.
Ik vertrouwde alleen...
Wacht hier op Dr. Railly. Blijf verborgen tot terugkom.
Ik moet iets gaan doen.
Waar ga je heen? - Maak je geen zorgen.
Jones. - Ik kom zo terug.
Verdomme.
Protocollen zijn er niet zomaar.
Niemand zou...
Omdat we blijkbaar allebei problemen hebben vanmiddag
dacht ik dat we elkaar misschien kunnen helpen.
We zullen dit verhaal blijven volgen.
De autoriteiten zijn gealarmeerd door de voortgaande verspreiding
van wat nu Kalavirus wordt genoemd. - Niets?
De uitbraken blijven wereldwijd stijgen. - Ik kan hen niet horen.
Hierna, mijn exclusieve interview
met Dr. Cassandra Railly van de CDC. De vrouw in de voorste gelederen
van wat misschien de laatste kans is voor de mensheid.
Ik kan dit niet alleen doen.
Ik heb mijn vrienden nodig.
Mijn echte vrienden.
Bedankt voor je tijd.
Ik studeerde weliswaar virologie,
maar ik denk dat de geschiedenis van mij een arts maakte.
Hoe bedoel je?
Epidemieën, pandemieën.
Ze zijn cyclisch, toch? De geschiedenis herhaalt zichzelf. Maar,
wat zou de geschiedenis zijn zonder hen?
Je klinkt optimistisch.
Ja, de Zwarte Pest leidde tot de Renaissance.
Piepkleine cellen,
zonder emotie, zonder ambitie, zonder visie.
Op de één of andere manier herinneren ze ons eraan te voelen
en te herzien en ergens naar te streven.
We vechten, we leren,
we leren, we leven... - We leren, we leven.
..niet alleen langer, maar beter.
Vaak houd ik mezelf voor
dat er soms vreselijke dingen gebeuren,
opdat grotere dingen daarna kunnen gebeuren.
Soms,
Cassie,
is een cirkel, een lus
gewoon een tweede kans.
Een tweede kans.
Dr. Cassandra Railly, hartelijk dank voor dit gesprek.
Namens iedereen getroffen door het virus, dank ik u voor uw harde werk.
Cole.
De plotselinge virusverandering...
Waar gaat dat over? - Vals alarm.
Misschien kunnen we wat ontspannen, hé?
Dus we verliezen. Alles.
Wat morgen gaat beginnen,
eindigt vandaag. Maar daar zit je.
Om je te waarschuwen. - Voor wat?
Voor de vele fouten die we zullen maken? Misschien hebben we ze nodig.
Wat zei Eliot de hele tijd?
De gemeenschappelijke basis van alle grote prestaties is mislukking.
Wat is er mislukt?
Ik vertrouwde de verkeerde persoon. - Waarom niet de juiste?
Omdat wie ik had moeten vertrouwen, mij niet vertrouwden.
Ik gaf hen alleen maar missies.
Ik heb nooit echt naar hen geluisterd.
Elk vertrouwen, elke kennis,
elke wijsheid die ik had, gaf ik allemaal weg.
Ik gaf het op voor niets, voor hoop.
Maar hoop en vertrouwen is alles wat die mensen hebben.
Deze missie is niet voor mezelf.
Deze machine is niet jouw machine.
Alsjeblieft, zeg.
Laat die onzelfzuchtige schijn maar vallen.
Ik weet wat je in haar naam zult doen.
Wat mankeert je?
Ik ben stervende.
Verrassing, niet door de sigaretten.
Ik ben blootgesteld aan een overdosis straling van de kern.
Dus, hoeveel tijd heb je...
Niet genoeg.
Ik zou je alles kunnen vertellen.
Weg met de causaliteit. We zouden dingen kunnen veranderen.
Aan welk touwtje je moet trekken? Die wirwar van lussen en knopen,
welke kan ons redden, welke maakt dingen misschien slechter?
Het kan niet slechter zijn. - Genoeg.
Vertel je me dat het moeilijk is? Nou, die last delen we.
Vertel je me dat je de hoop hebt verloren?
Neem een beetje van mij.
Op een dag zal ik nieuwsgierig zijn om te weten wat je net overkwam.
Misschien is er een manier.
Misschien besef je dat je dit moment niet zult herinneren.
Benzodiazepine en een halve fles whisky?
In de ochtend, ben je een droom.
Hooguit een hallucinatie.
Je moet jezelf vertrouwen.
Ga. Regel het.
Wacht, wacht.
Voor je vertrekt, zeg me hoe laat ik die ankers werken.
Denk niet zo lineair over de programmering.
Tijd is geen rechte lijn, het is een kromme.
Het buigt om zichzelf
en groeit terwijl het draait.
Programmeer met een spiraalalgoritme.
Wees gewaarschuwd. Ik maak van je leven een nachtmerrie.
Dat deed je altijd al.
Het zal alleen maar erger worden.
Als ze allemaal ophouden met doodgaan, zal de rest beginnen te moorden.
Je weet al hoe het verhaal eindigt.
Je hebt geen tijd meer.
Hé. Hé, kiddo.
Kiddo. Je kunt hier niet blijven.
Het is te gevaarlijk. Je moet vertrekken.
De stad valt uit elkaar.
Quarantainezones zijn afgebakend.
Maar je maakt je druk om een diefstal?
Binnenkort zul je veel dingen begrijpen waarover je geen controle hebt.
Geniet van het moment, rechercheur, en doe je werk.
Hier. De beveiligingscamera's.
In deze straat werd de waanzinnige vrouw voor het laatst gezien.
Zoek haar dan.
Zijn jullie klaar? We moeten gaan.
Dr. Railly, wacht.
Nee.
Cole. - We kunnen zo niet doorgaan.
We blijven gewoon rondjes draaien.
Het is wat we hebben.
Het is alles wat we hebben. - Dat is niet waar.
Jennifers tekeningen. De dingen die zij heeft gezien.
We moeten verder gaan. - Waarheen?
We hebben een doel. Olivia...
Een doel? Luister naar jezelf.
Vlees en bloed... - Het is dezelfde missie.
Leland Frost, de Witness, het is altijd weer hetzelfde.
Het is de vrouw die onze zoon heeft vermoord.
En wat heb jij?
Vertrouwen.
In onszelf en in elkaar.
Mr Cole wil de toekomst onderzoeken.
Jij wilt het verleden aanvallen. We kunnen niet beide doen.
Er is geen missie.
Niet meer.
Er is alleen wat we samen besluiten te doen.
Jullie willen visies najagen.
Ik kan dat niet.
Ik ga terug naar 1971.
Ik zal Olivia vinden.
En ik zal haar vermoorden,
met of zonder jou.
Dr. Railly,
als je daarheen gaat is er geen anker.
Ik weet niet of we jou terug kunnen brengen.
Dit was altijd al een enkele reis.
Ik stuur je naar het Emerson hotel. Januari 1971.
Het serum in je bloed helpt je om te reizen,
maar het is onstabiel. Het zal erg pijnlijk zijn.
Cassie.
Ik moet dit doen.
Voor hem.
Voor ons.
Ga met mij mee.
Deze keer niet.
Alsjeblieft.
Weet je het zeker?
We zijn er samen aan begonnen.
We beëindigen het samen.
We moeten gaan. Nu.
Ik verwijder de splintergegevens.
Klaar.
We zijn geïsoleerd. - Ik weet wat ik heb gehoord.
Die verdomde machine gaat niet vanzelf aan.
Daar gaat je quarantaine. Wie mag hier komen?
De machine is ingeschakeld geweest.
Niets is erin of eruit gegaan. De gegevens zijn duidelijk.
Behalve de telemetrietest van vanmorgen zijn geen gegevens.
Het is alsof de gegevens van de hele dag zijn verwijderd.
Dat alarm, eerder.
Eckland sprak over een storing in de luchtfiltratie. Hij maakt het nu.
Jullie hebben een lek in de quarantaine.
De gangen, niemand te zien?
Het is geen storing. Het is een afleiding.
Iemand is in het gebouw. Aan de slag.
Wat doen we hier in vredesnaam? Ramse zal ons vinden.
Dit is de enige plaats waar hij niet durft te kijken. Nog niet.
Ben je gek geworden? Wat als ze ontwaakt?
Dat doet ze niet. Ze is straalbezopen. Geloof me.
Je hebt een plan. - Het allergekste.
Weet je nog in het begin, onze machine, de beperkingen. Deze machine?
De mislukkingen, de enorme inspanning om haar naar 1987 te brengen?
Ja, ze was een kutwijf.
Houd op haar zo te noemen.
Wat is het plan? - De dag van jouw eerste splinter
hadden we een enorm stroomverlies.
Ik dacht aan een kernstoring, maar vandaag... - Wij zijn het.
We stelen het van onszelf. Daarom was de kern die keer zo laag.
Als het lukt, pakken we één van de
de werkende Adam cellen... - Als een bougie.
Die gebruiken we om onze kern opnieuw te starten.
Onze machine weer te laten werken? - Eerst moeten we deze machine uitzetten,
de kern uitschakelen, dan de cel verwijderen...
We gaan uiteen. Jij doet de machine. Ik doe de cel.
Je moet wel op mij wachten.
Want als de machine nog werkt, zal de splinterstraling...
Beloof het me.
Wacht tot het uit staat. - Ja, natuurlijk.
Loop niet je andere zelf tegen het lijf
en wat je ook doet, kijk uit voor Mr Whitley en Mr Ramse.
Ze zoeken naar rovers.
Ze zoeken niet naar ons.
Denk eraan, je was een echte trut.
Je kunt gaan. - Pardon, mevrouw.
Sergeant Whitley gaf ons strikte bevelen.
En wie denk je verdomme gaf hem de bevelen?
Wat ben jij, een kleine engerd?
Waarom ga je niet met mij mee? Ik ga de kern controleren.
Waarom zoveel haast?
Waarschijnlijk een rover of zo daarbinnen.
Kom mee.
Hoe kom je hieraan?
Trendy. Kijk nou eens.
Ja.
Wat is er met jou aan de hand?
Niets, ik...
Waarom kijk je me zo aan?
Ben je van gedachten veranderd?
Broeder, vertel het me. We gaan meteen weg.
Ik weet dat het een zooitje wordt. - Nou,
het wordt toch wel een zooitje, niet?
Erin en eruit klinkt goed, maar
wanneer is dat ooit gemakkelijk?
We doen het zo vaak als het nodig is, man.
Tot wanneer?
Tot je ziel gered is.
En als het nooit eindigt?
Al die rotzooi die we uithaalden.
Wat als dat alles is?
Opnieuw en opnieuw. Steeds weer.
We blijven proberen het juiste te doen op een foute manier.
Er is geen goed of fout.
Begrijp je me? Er is geen waar of onwaar.
Je moet gewoon doen wat telt op dat moment.
Ja.
Ik...
Ik probeer echt om mijzelf te vergeven.
Ik weet niet of ik dat kan.
Stop met proberen.
Alleen de doden kunnen vergeven, broeder.
Je moet hen een reden geven om je te vergeven.
Ben je klaar om opnieuw te beginnen?
Want we hebben rovers in het hele gebouw.
Ik moet op hen gaan jagen.
Ja. Waarom ga je niet...
Ga maar voor, ik...
Ik zie je later wel.
Ja? - Ja.
Het komt wel goed met je, broeder.
Opschieten.
Ze willen de luchthavens sluiten tot dit alles voorbij is.
Idioten.
Morgenochtend gaat een trein naar Heathrow.
Je kunt naar JFK vliegen om 19.00 uur.
Je bedoelt wij.
Nee.
Je laat je niet neerschieten.
Die bewakers hebben niet eens wapens.
Mijn oude identificatie werd geraakt.
Geloof me.
Het zal niet lang duren. Ik verlies snel bloed.
Je bent niet eens echt. Je kunt niet sterven.
Het dynamische duo van de slimme Jennifer Goines
is uitgespeeld.
Je staat er nu alleen voor. - Maar ik heb je nodig.
De visioenen, de stemmen, jij bent... Jij bent alles wat ik heb.
Gek zijn is mijn specialiteit.
Als ik dat niet heb,
wat zou ik dan zijn?
Dapper. Impulsief. Irrationeel rationeel.
Een Primaire zijn heeft er niets mee te maken.
Je hebt de stemmen niet meer nodig.
Je hebt jezelf.
Goed. Nu ga ik dood.
Vergeet je paspoort niet.
Politie. Openmaken.
Politie. Nu openmaken.
Bonham.
Ik vond je dief.
Hallo, schoonheid.
Kom op, kom op.
Jones?
Mr Whitley.
Het gebouw is in quarantaine. Jij hoort hier niet te zijn.
Bevelen van de baas.
We zijn allemaal op de verkeerde plaats.
Hier kan ik tenminste nuttig zijn.
Veel gedoe vandaag. Misschien moeten we de lancering uitstellen.
Nee, nee. We gaan door.
Ik verwacht dat alles gaat zoals het gepland is.
Misschien moet je een beetje rusten.
Nee, ik blijf bij je. - Dat is niet nodig.
Er kunnen rovers binnen zijn. Het is mijn taak je te beschermen.
Misschien heb ik dat nooit gezegd, maar
ik ben je dankbaar
voor alles wat je deed,
voor alles wat je gaat doen.
Ik kan beter Ramse terug roepen.
Wat in godsnaam.
Natuurlijk. We moeten een ankersysteem op een pi-basis maken.
Het stond de hele tijd voor onze neus.
Ik zag het gewoon niet. - Hoe kwam je erop?
Ik heb geen flauw idee.
Klaar?
Laten we aan de slag gaan.
We hebben de Adam cel. We zouden moeten gaan.
Nog niet. Ik wil dit zien.
Begin splinterchecklist.
Coördinaten? - Coördinaten ingesteld.
Bevestigde geolocatie.
Splinterproces? - Splintering goed.
Tijdstroommatrix?
Stabiel. Het venster is open.
Stroomkern?
Stroomkern, Dr. Lasky?
In beweging, maar op maximum.
Mr Cole? Alstublieft.
Weet je het zeker?
De tijd is nu anders voor jou.
Iedereen is gebonden door de tijd.
Jij niet.
Zelfs geen paradox kan je tegenhouden.
Mr Cole?
Zij is niet je missie.
Ze is maar een stukje van de puzzel.
Denk eraan, Mr Cole.
Denk aan je missie.
Al het andere is bijkomstig.
Iedereen die je ziet is al dood.
Gaat het goed met je?
James.
Beloof me,
dat we dit tot het einde volbrengen.
Dat beloof ik.
Begin splintersequence.
VERTREK SPOOR VIER
Ms Goines.
Het is Ms Goines, toch?
Wie ben je?
Bonham.
Interpol, helaas.
Als je van plan bent het land te verlaten, kom je niet ver.
Mijn God... Ik had naar me moeten luisteren.
Ik veronderstel dat dit niet tegen mij was,
maar naar één van de verschillende stemmen in je hoofd?
Ik bekeek je psychiatrisch dossier.
Je zou denken dat je jezelf ziet als een kunstenaar.
Je schetsen. Fantasietekeningen
van trappen, klokken, slangen en staarten.
Apengezichten?
Jij bent één van hen, nietwaar?
Het leger van de twaalf apen?
Eigenaardig.
Vertel eens, Ms Goines, waar is James Cole?
Je kunt niet ontsnappen.
Wat doe je?
Iets dappers.
Iets irrationeel rationeel.
Ms Goines, u bent op buitenlandse bodem tijdens een epidemie.
Opgejaagd, in het nauw gedreven, alleen.
Ik ben niet alleen.
Wacht.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com