NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wszechświat jest zajebiście wielki.
Przeogromny.
Jak zrobić coś znaczącego,
skoro jesteśmy jak ziarenka piasku?
A jednak każdy dzień to sprawa życia albo śmierci.
Nawet jeśli wydaje ci się, że nic nie ma znaczenia.
Ani sensu.
Urodziliśmy się w przypadkowych miejscach.
Mamy szczęście, że nie prowadzimy tej rozmowy
w miejscu gorszym od tej piwnicy,
jak slumsy w Azji Południowej, mroźna Islandia
czy rozpalona pustynia w Afryce.
Ale jesteśmy dokładnie tym, kim jesteśmy w danej chwili i miejscu.
I to się liczy.
Bez ciebie, beze mnie wszystko byłoby inne.
Wątpię, żeby beze mnie coś się zmieniło.
Ja byłabym inna.
Moje czyny wpływają na ciebie,
a twoje na przykład na Alexa Standalla,
który wpływa na Jessicę Davis...
Która wpływa na Justina Foleya, Zacha Dempseya, panią Bradley,
- Tony'ego Padillę... - I tak dalej.
- Ale jazda. - Nieskończoność wszechświata.
Nieskończoność.
Ciekawe, że mamy na nią słowo,
choć nie jesteśmy w stanie jej pojąć.
- Może miłość? - Miłość?
Może ona pozwala nam ją zrozumieć.
Miłość, która nie zna granic i trwa wiecznie,
może być nieskończona.
Tak. Może.
Cześć, Skye.
To znowu ja.
Clay. Dzwonię.
Żadnych nowin. Dziś idę do sądu.
Zeznawać. Dla Hannah.
Wciąż mieszka u mnie Justin.
Dziwne.
Spróbuj naleśników. Są zajebiste.
Nałożę ci.
Tata zawiezie cię do sądu.
Świetnie.
- Żałuję, że nie mogę przyjść. - Spoko.
Poradzę sobie. Zajmij się pseudo-Clayem.
Ogólnie jest spoko.
Cieszę się, że będę zeznawać.
To okazja, żeby zamknąć ten rozdział.
HANNAH KŁAMAŁA
Nie mogę się doczekać, aż będzie po wszystkim.
Kocham cię.
Oddzwoń. Cześć.
Alex, skarbie, pobudka.
- Alexander. - Co się stało?
Wybacz. Spałeś tak cicho.
Śniło mi się, że biegam.
Wszystkiego najlepszego.
Dzięki.
Rozmawiałam z Peterem. Przyjedzie na twoją imprezę.
Musimy ją robić?
Wszystko zarezerwowane i tata wziął wolne.
Nie powiedziałeś znajomym?
Dostali twoje zaproszenie z króliczkami.
- Nie jesteś w nastroju? - Jasne, że jestem.
To dobrze. Będzie fajnie.
Porozciągaj się.
Kupiłam przepyszne mleko z konopi.
Wpadnij na poranny jogging.
Biegam tylko, gdy ktoś mnie goni.
I to nie zawsze.
Ale wczoraj wybiegłeś.
Wybacz.
Dostałem SMS-a od pani Baker...
Nie tłumacz się.
Nie chcę cię ograniczać.
Nie jesteś mi nic winien.
Ale cię lubię. Bardzo.
Dziś nie prowadzę zajęć z samoobrony.
- Masz niezłą grupę. - Co nie?
Co się stało gościowi bez oka?
Dokładnie nie wiem.
Chyba ktoś go napadł i nieźle pobił.
Chciał kilka lekcji.
Cierpi na stres pourazowy.
Mocno to przeżył.
Jezu.
- Pamięta coś? - Nie pytałem.
- Mam tu sporo takich ludzi. - Na pewno.
Nie idziemy w złym kierunku?
Robimy sobie dłuższy spacer.
Dlaczego czeka na nas Zach?
I dlaczego się szczerzy? Co jest?
Nie masz dziś przypadkiem urodzin?
Co?
- Zrobiliście mi baner? - Projekt grupowy.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, ALEX
Ja zaprojektowałam, Clay zamówił, Zach zawiesił.
To...
bardzo miłe.
Najlepszego, stary.
Śliczny baner.
Mama przyniesie babeczki?
Oby dla całej klasy.
Może dostaniesz nową laskę.
Właśnie.
I nowych znajomych.
Pierdol się!
Jebany gwałcicielu!
- Stary, takie akcje nikomu nie służą. - Mnie ulżyło.
Przestań go ciągle bronić.
- Niby kiedy go broniłem? - Codziennie.
Gdy grasz z nim w baseball,
bierzesz jego stronę.
Powiedz mu, Jess.
Dlaczego to zrobiłeś?
Cholera. Przepraszam.
- To znaczy... - Jess.
Przestań.
Nie widzisz czerwonej lampki?
- Oznacza, że... - Hej.
Cześć.
- Wybacz. - Nic się nie stało.
Wiem, co znaczy lampka.
Wczoraj było super.
Może to powtórzymy?
Ścieranie rzygów z butów brata?
Spotkanie. Niekoniecznie w łazience.
W waszym ogrodzie?
Albo innym budynku, jak knajpa, może kino?
- Masz na myśli... - Randkę.
To pierwszy rytuał godowy homo sapiens.
Idziemy dokądś razem.
Ja zastanawiam się, co włożyć, a ty, czy zapłacić rachunek.
Wychodzi świetnie albo fatalnie,
a potem decydujemy, czy chcemy to powtórzyć.
Jaki sadysta to sobie robi?
Każdy człowiek.
Chętny?
Pewnie. Nawet bardzo.
Była wierna,
życzliwa i zależało jej na mnie.
Nigdy nie plotkowała ani nie kłamała na temat innych.
Co robiliście razem?
Uczyliśmy się, jadaliśmy lunch,
pracowaliśmy razem w kinie.
I dużo rozmawialiśmy.
- O czym? - Rozmawialiśmy...
o książkach, serialach, muzyce, zaćmieniach słońca,
zombie, kaskach rowerowych...
nadziejach i marzeniach.
Kasku.
Chcesz zburzyć wieżę, to pomóż ją budować.
Muszę skończyć rozdział.
Zadali wam to? Szkoła kończy się za dwa dni.
My już tylko oglądamy filmy.
Chciałem przeczytać wakacyjne lektury, zanim wyjadę do dziadków.
Co?
Rodzice uważają, że „dorastający chłopak” powinien pomieszkać na wsi.
Nie mieszkamy w wielkiej metropolii.
Dziesięć minut u dziadków i zmienisz zdanie.
Co zrobię bez ciebie przez wakacje?
- Będziesz tęsknić? - Jasne.
Tylko ty mi zostałeś.
Nieprawda.
Będziesz do mnie pisał staromodne listy?
A mogę je pisać na komputerze i drukować?
Wykluczone. I żadnych pocztówek.
Chcę długich, ręcznie pisanych listów z twoimi mrocznymi sekretami.
A odpiszesz?
„Drogi Kasku,
dziś ktoś pomazał odchodami ścianę w WC i musiałam ją umyć.
Ale mogę za to wziąć sobie przeterminowane pudełko czekoladek”.
To twoje mroczne sekrety?
Napisz, to się dowiesz.
Nie napisałem.
Ja...
Lato szybko zleciało.
Chyba nie wierzyłem, że będzie o mnie myśleć.
Nie sądziłem, że jestem aż tak ważny.
Zawsze się nam wydaje, że mamy mnóstwo czasu.
Przepraszam.
Co, u licha?
„Co zdarzy się w klubie, zostaje w klubie”.
SPÓDNICZKA ALBO FILMIK WYCIEKNIE
Nie tutaj. Jezu.
- Pogięło cię? - Ktoś mnie szantażuje.
Ojciec nie może tego zobaczyć.
Kurwa.
Musisz mi pomóc.
- Muszę? - Jesteś mi to winien.
Nikomu nie jestem nic winien.
Jestem pod lupą.
Nie mogę mieszać się w akcję ze striptizerką.
- Też tam byłeś. - Na filmiku mnie nie ma.
Jaja sobie robisz?
Wyświadczyłem ci przysługę w sądzie.
Przysługa jest wtedy, gdy się o nią prosi.
Nie prosiłem, byś mnie w to mieszał.
To twoja inwencja.
Zeznałeś, że Hannah była ofiarą kultury nękania w liceum Liberty.
Ty też jesteś jej częścią?
Nie sądzę.
Czy zrobiłeś zdjęcie Tylerowi Downowi
i rozpowszechniłeś je przez media społecznościowe?
- Tak, ale... - Sprzeciw.
Nie na temat.
Przed chwilą opisał sposoby nękania w szkole.
Oddalam.
Czy zawieszono cię za posiadanie marihuany?
- Nie była moja. Wrobiono mnie. - Rozumiem.
Czy potem próbowałeś ponownie kupić marihuanę?
- Tak, ale... - Czy to prawda, że uszkodziłeś
auto Zacha Dempseya i remont kosztował kilka tysięcy?
Byłem na niego wściekły. Zapłaciłem za szkody.
A gdy wściekłeś się na Courtney Crimsen?
Zabrałem ją na grób Hannah.
I oskarżyłeś ją o śmierć Hannah?
Jest odpowiedzialna, jak wszystkie dzieciaki.
A ty, Clay? Ty też jesteś odpowiedzialny za śmierć Hannah?
Tak. Zawiodłem ją,
ale inni zrobili znacznie gorsze rzeczy i uszło im to na sucho,
a wy to ignorujecie! A nauczyciele...
Wnoszę o wykreślenie z protokołu.
Przysięgli zignorują wypowiedź świadka.
Zeznałeś, że byłeś przyjacielem Hannah, ale nie jej chłopakiem?
- Zgadza się? - Tak.
Pocałowaliście się tylko raz?
- Zgadza się? - Tak.
Spędziliście kiedyś razem noc?
Czy uprawialiśmy seks? Nie.
Pytam o spędzoną razem noc,
wieczór i noc aż do rana.
Czy spędziliście razem noc?
Tak.
Czy zażyliście wtedy narkotyki?
Tak.
Do boju, Tigers!
- Do boju, Tigers! - Tak!
Oklaski dla naszej drużyny baseballowej!
DO BOJU, TIGERS
Spójrz na niego.
Oklaski dla kapitanki cheerleaderek, Chlöe Rice!
To miłe.
A teraz mistrz dzisiejszej ceremonii:
Marcus Cole!
Tak jest.
Ubrałem się stosownie do okazji. Kto jest pod wrażeniem?
Zrobił z tego jebany show!
Wyprał tym debilom mózgi.
Musimy zrobić coś innego. Coś grubszego.
Co masz na myśli?
Przepraszam, tato.
Za co? Za powiedzenie prawdy?
Za niepowiedzenie...
No wiesz.
Co powiedziałeś?
Nie wiedziałem, co powiedzieć.
Wiesz, że nie zrobisz nic,
co sprawi, że przestaniemy cię kochać.
Słyszałeś, co powiedziała, i nic nie robiłeś.
Nie zrozumiałem jej.
Dlaczego dzieci nie mówią o niczym rodzicom?
Ze wstydu?
Ze strachu?
Na pewno nie ze strachu przed karą. Nikt już nie każe.
Boicie się, że nie zrozumiemy?
Raczej, że zrozumiecie zbyt dobrze.
Czyli chronicie tajemnice.
Dochodziliśmy do siebie.
Po narkotykach. Dlatego nic nie zrobiłeś?
Albo chronimy was.
Muszę iść do szkoły.
Powitajcie tegoroczną drużynę biegaczy!
Skye, to znów ja. W sądzie poszło kiepsko.
Dowiedzieli się o czymś, co powiedziała Hannah,
i rozdmuchali sprawę.
Nie mogę przestać myśleć o tamtym poranku
i nocy, którą z nią spędziłem.
Jensen!
Nie masz lekcji?
- A wy? - Wygraliśmy zawody.
- Nie musimy już chodzić do szkoły. - Chciałbyś.
Dlaczego po tak wielkiej dawce dopingu nie jesteś zdopingowany?
- Doping na mnie nie działa. - Kumam.
Nie usiadłeś obok Hannah.
Nigdy tego nie robię.
Zawsze próbujesz.
Ostatnio nie.
Pamiętasz wiersz, o którym wszyscy mówili?
Że co? Jak to możliwe?
Kto rozmawia o wierszach?
Nieważne.
Wyśmiałem go,
bo nie wiedziałem, że był jej.
Gdyby napisali o was książkę,
najgrubszym rozdziałem byłyby „Pomyłki”.
Dzięki.
Wymyślimy coś.
Ostatnio gdy cię posłuchałem, zwiała z imprezy.
To nie moja wina.
Z tego, co pamiętam,
sprawę zawaliło twoje sztywniactwo.
Oboje za dużo myślicie.
Ogarniemy to.
Nie jestem sztywniakiem.
Spotkajmy się w weekend.
Ja, ty, Hannah, moja panna i kilku znajomych. Wyślę SMS-a.
- Nie przepadam za imprezami. - Ta ci się spodoba.
Do soboty.
KU PAMIĘCI JEFFA ATKINSA
Zdobędziemy dla niego mistrzostwo stanu.
Był świetnym zawodnikiem. Lojalnym.
- Zawsze cię wspierał. - Bez dwóch zdań.
Troszczył się o innych.
Zawsze pomagał swoim braciom.
- Tak. - Racja.
Zastanawiam się, czy umknęło mi coś ważnego, jak z tobą.
Co tu robisz?
Chciałam zobaczyć, jak wieszają koszulkę Jeffa.
Ja też.
Jak poszło w sądzie?
Kiepsko.
- Przykro mi. - Spytali o imprezę u Jeffa.
Tę przed wakacjami.
Szlag. Skąd wiedzieli?
Nigdy bym tego nie zrobiła.
Słowo.
Ktoś wspomniał o niej podczas zeznań. Może Leah.
To już nieważne.
Wspominałeś o tym w SMS-ach?
Nie. A co?
Twoja mama ostatnio pytała o SMS-y.
Chodziło o jakąś sprawę.
Na pewno nie jest tak źle, jak myślisz.
Jest gorzej.
Co jeszcze mi umknęło?
FILM KOLOROWY
- W razie pytań, dzwońcie. - Jasne.
- Do zobaczenia. - Dzięki. Chodźmy.
W porządku?
No proszę.
- Tyler! Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
- Cześć. - Siema.
Sklep Bakerów raczej ci nie po drodze.
Mają rzeczy, których nie ma w Walpleksie.
Widzimy się na imprezie?
O niczym nie wiem.
Myślałem, że zaprosiłeś znajomych.
Miała to zrobić Jessica.
Jest w Epicenter. Wpadnij.
Alex się ucieszy.
- Sam nie wiem... - Zapraszam.
- Poważnie. - Tak?
Jasne.
- Dobra, wpadnę. - Świetnie.
Miło było cię spotkać.
Do zobaczenia.
Na razie.
NASZA CÓRECZKA
Dbają tu, kurwa, o cokolwiek?
- Olivio. - Poważnie.
Przecież za to płacimy.
- Pomówię z nimi. - Mieli sprzątać co tydzień.
- Nawet nie skosili pieprzonej trawy. - Liv.
Dzisiejsze zeznania...
Nie wiemy, jak dobrze znał Hannah.
Dobrze.
Był w niej zakochany.
To porządny chłopak.
Namówił ją do złych rzeczy.
Jednej i wcale nie była...
taka zła.
To samo, co my...
robiliśmy w liceum.
To, co powiedziała mu rano...
Też mówiłam to sobie wiele razy.
To moja wina?
Była chora, a ja jej dołożyłam?
- Nie. - Kobiety w mojej rodzinie...
Przestań. Proszę. Hannah była szczęśliwa.
Była dobra, bystra, piękna i bardzo szczęśliwa.
Taka była Hannah.
My też byliśmy szczęśliwi, prawda?
Tak.
Andy...
Zjemy razem kolację?
Te są spoko.
- Mogą być. - Potrzebuję legginsów.
Ile par ci trzeba?
- Ćwiczysz chociaż jogę? - Tak.
Jasne. Bardzo śmieszne.
Długo jesteście razem?
W przyszły czwartek minie pięć miesięcy.
Cholera. Aż tyle?
Widzę, że jesteś zachwycona.
To jej sposób, żeby powiedzieć, że mnie ubóstwia.
Jesteście słodcy. To znaczy obrzydliwi.
Zostawię was same.
- Dzięki. - Spoko.
Jest w college'u?
Tak, ale jesienią zaczyna przygotowania do studiów prawniczych.
- Cholera. Świetny gość. - Prawda?
Zasługuję na kogoś świetnego.
Ty również.
Musisz tylko być na to gotowa.
Spokojnie.
- Tylko się bawimy. - Co robisz?
- Spokojnie. Tylko się bawimy. - Co robisz?
Przestań.
- Jessica! - Musi pani za to zapłacić.
Wzięła to przez przypadek. Proszę wybaczyć.
Jess.
Przepraszam.
Już dobrze.
Co się stało?
Coś musiało to wyzwolić...
Zabezpieczenie włączyło alarm. Wszystko gra.
Na pewno?
Możesz kupić nam lody?
- Świetna myśl. - Dziękuję.
- Ja stawiam. - Dzięki.
Wie, skąd się znamy?
Jasne, ze szkoły.
Nie chcę, żeby mnie to definiowało.
Dlatego mu nie powiedziałam.
Rozumiem.
Dawno tu nie byliśmy.
Nic dziwnego.
Jak interes?
Dobrze. Znalazłam dostawców,
którzy zapewnią nam konkurencyjne ceny.
Zwłaszcza kosmetyków.
To świetnie.
A nowy farmaceuta?
W porządku.
Jest młody, więc zna się na lekach, ale nie na ludziach.
Co u ciebie? Jak w Walpleksie?
- Przyzwyczajam się. - Tak.
Zrozumiałem, że lubiłem być szefem.
A raczej pozwalać rządzić tobie.
- Nie wiem, jak to powiedzieć... - Po prostu mów.
Musimy to skończyć.
Nie możemy trwać w zawieszeniu.
Chodzi ci o rozwód?
Nie chcę czekać do końca procesu. Musimy to zamknąć.
- Chcesz się z nią ożenić. - Nie. Chcę...
zamknąć furtkę, przez którą już nie przejdę.
Jasne.
Rozumiem.
Cześć, Skye. To znowu ja.
Nie wiem, czy doszły cię słuchy,
że na przesłuchaniu poruszyli temat czegoś, co zrobiłem.
Wyszło raczej kiepsko.
Dobrze.
- Głodny? - Pewnie.
Odbiło ci? W życiu.
Słuchaj.
- Wiesz, że moje ciało jest świątynią. - Nie myślę o nim.
Ale wiesz, że dbam o zdrowie.
- Jesteś sportowcem. - I to świetnym.
Ale czasem, gdy mam ochotę
na ognistą noc z ukochaną, zażywam pigułkę miłości.
Czytałem, że może usmażyć mózg już za pierwszym razem.
A jeżdżąc bez kasku, można zginąć.
Co pomoże Hannah i tobie się wyluzować i w końcu spiknąć?
- To presja rówieśnicza. - Ja nie naciskam.
Sam to robisz.
W tym sęk.
Niezdrowo przeżywasz każdą decyzję.
Nieprawda.
Na pewno?
Nie wiemy, skąd pochodzą prochy ani nawet, co to jest.
Gadasz jak republikański senator.
Po prostu nie musimy tego robić.
Możemy wymyślić coś innego.
Jeśli chcesz. Ale...
nie jesteś ciekaw?
Mówię ci, Clay.
Dobrze wam to zrobi.
Wody?
Najedzmy się słodyczy i popijmy kawą.
- Po tym też będziemy mieć odlot. - Nie bój żaby.
Proszę.
Trójka początkujących
i trójka weteranów.
Przypilnujemy was.
Pewnie.
Presja rówieśnicza w najgorszym wydaniu.
Jak on się miewa? Tylko szczerze.
- Dobrze. - Tak?
Pracuje nad równowagą i nabiera sił.
Wciąż odzyskuje wspomnienia.
Świetnie mu idzie.
Jedna ręka wystarcza, by mnie pokonać w skee-ball.
Trzeba było zmierzyć się ze mną w tańcu.
To moje urodziny. Śmiejcie się z moich żartów.
Dobra. Skrzydełka.
Tak.
- Frytki i sprężynki. - Super.
- Burgery będą za chwilę. - Dzięki.
- Dziękujemy. - Macie karty do automatów?
Tak, dziękujemy.
Jess.
- Hej. - Tak?
Poradzi sobie.
Cześć.
Wygrałem go dla ciebie. Przepraszam za dzisiaj.
Nie musiałeś.
I tak bym przeprosił,
a uznałem, że miś może pomóc.
Nie musimy o tym rozmawiać.
Cześć.
- Cześć. Jak się masz? - Miło cię widzieć.
Co słychać?
To skomplikowane.
Chodzi o to, żeby być w grupie,
a nie obok. Kumacie?
- Nie. Wyjaśnij. - Spoko.
Na przykład Alex kumpluje się z Justinem.
Bywa.
Mówi, że jesteś spoko gościem, choć rzadko tak kogoś określa,
bo jest fiutem.
Czuję od was superpozytywną energię.
Właśnie.
Myślę, że nadeszła pora, by część z nas na chwilę znikła.
- Co ty na to? - Jestem za.
Chwila. Nie. Dokąd wy...
Udanej nocy!
Już jest udana.
Zgadzam się.
Wszystko jest takie samo, ale bardziej.
- Na przykład dotyk... - Racja.
Jak na przeciwnika imprez często na nie chodzę.
Tak.
Zawsze kończą się źle.
Fakt.
Co on tu robi?
- Alex mnie zaprosił. - Z litości.
Nie chce cię tutaj.
Pogadam z nim. Przyniosłem mu coś.
„Wszystkiego najlepszego, to twoje zdjęcia w śpiączce”?
Powiedział wam?
Wynocha. Ale już.
Chwila. Dokąd poszedł Tyler?
- Spokojnie. Spławiliśmy go. - Zaprosiłem go.
Wiem, że odwiedzał cię w szpitalu,
- ale to jebany zbok. - Po tym, co zrobił...
Poważnie? Co on zrobił?
Próbował pomóc Hannah w sądzie.
A ty co możesz powiedzieć? Ty zrobiłeś z niej szmatę.
- Ale z nią nie ćpałem. - Dajcie spokój.
- Ty też nie pomogłaś. - Próbowałam.
Według zeznań skrzywdziłeś ją najbardziej.
- Wyrwali to z kontekstu. - Niby jej nie zawiodłeś?
Jesteś taki jak my.
O czym myślisz?
Powiedz, o czym myślisz.
Nie wiem.
Nie mówisz.
Mam...
wiele myśli.
Podziel się.
Nieskończoność.
- To sufit nieskończoności? - Żebyś wiedziała, spójrz.
Nieskończoność.
Ciekawe, że mamy na nią słowo,
choć nie jesteśmy w stanie jej pojąć.
Może miłość?
Miłość?
Może ona pozwala nam ją zrozumieć.
Miłość, która nie zna granic i trwa wiecznie,
może być nieskończona.
Tak. Możliwe.
Jak się czujesz?
Zajebiście.
W tej chwili niczego się nie boję.
- Jestem nieustraszona. - Tak.
Ja czuję się...
spokojny.
- Ale to tylko prochy. - Czyżby?
Te uczucia muszą w nas być, żeby prochy je wydobyły.
Wątpię, żeby to tak działało.
Myślisz, że mamy dusze?
Taką mam nadzieję.
Gdybyś mógł, chciałbyś poznać przyszłość?
Nie.
- Szybka odpowiedź. - No wiesz...
A mogę zmienić przyszłość?
Bo jeśli ją poznam
i nie będę mógł na nią wpłynąć, to tylko wyzwoli lęk.
Zawsze możesz zmienić przyszłość.
Nie wierzysz w przeznaczenie?
Wierzę, że można je zmienić.
Najsmętniejsze urodziny w dziejach.
Szlag, muszę odebrać.
Cześć, mamo. Jestem z chłopakami.
Niedługo wrócę. Wiem.
Dobrze, już jadę.
Z „chłopakami”?
Jesteś z chłopakami?
Obiecałem mamie, że wrócę.
Skąd wrócisz?
Dlaczego ją okłamałeś?
Sam nie wiem.
Lepiej okłamywać ją i innych niż przyznać, że się przyjaźnimy?
- Mama wie. - A Bryce?
- Daj spokój. - Jeb się.
- Okej. - Idź do domu.
Tak zrobię.
- Dziękuję za zaproszenie. - Możesz zostać.
Idę pograć.
Mówcie prawdę. Co się dzieje?
Wcale nie jest dobrze.
Zwykle jest nie najgorzej.
Bzdura. Nie zrobił postępu, odkąd go ostatni raz widziałem.
- Miesiąc temu. - Stara się.
I to bardzo.
Cholera.
Hej, młody.
- Co robisz? - Gram.
Ta gra jest dla ciebie niewłaściwa.
Dlaczego? Jestem w nią dobry.
Zagrajmy w skee-ball.
- Pierdolę to! - Alex.
- Daj mi to. Wystarczy. - Nie.
Nie, kurwa!
- Wybacz. - Odpierdol się!
Jestem skrzywiony.
I tak już zostanie, więc pogódźcie się z tym.
- Nie jesteś skrzywiony. - A co ty wiesz?
Od wyjścia ze szpitala widziałem cię dwa razy.
- Miałem szkołę. - Ja, kurwa, też!
I znajomych.
Teraz nie mam nic
oprócz waszego współczucia.
Nie wiecie, co powiedzieć?
Może byłoby lepiej, gdyby się udało.
- Gdyby kula przeszła przez środek głowy. - Przestań.
Nie byłoby lepiej?
Moglibyście żyć swoim jebanym życiem.
Wal się, Alex! Zamknij się!
- Jess. - Nie.
Posłuchaj, dupku.
Jak mogłeś to zrobić?
Po Hannah? Potrzebowałam cię.
Tylko tobie mogłam zaufać. Tylko ty rozumiałeś,
co przechodziłam, i mnie zostawiłeś?
To powalone! Powalone!
Przepraszam.
Wszyscy tu cię kochają.
A tobie to wisi?
Wcale nie. Przepraszam.
W porządku.
Już dobrze.
- Siema. - Cześć.
- Jak impreza? - Głupia impreza, głupi ludzie.
Standard.
Czemu siedzisz po ciemku?
Pokazuję staruszkowi magiczny świat Harry'ego Pottera.
- Serio? - Tak.
Jest ostatnim człowiekiem, który nie wie, czym jest Patronus.
- Jebany mugol. - Co nie?
Skup się. Czeka cię jeszcze sześć części.
Więc...
Chcę, żeby Zach był kolejny.
Znowu?
Pieprzony dupek potrzebuje nauczki.
- Spoko. - Mam świetny pomysł...
- Myślę... - Piszę się na wszystko,
ale muszę przypilnować taty, żeby nie kimnął.
W jego wieku o to łatwo.
Daj znać, co i jak.
Dobra. Na razie.
KLUB
Czy to prawda, że Hannah powiedziała ci, że chce umrzeć,
a ty nic nie zrobiłeś?
Nie pomogłeś jej.
Powiedział prawdę o narkotykach.
Wiedziałaś, że spytają?
Jasne, że nie. Wycofałam się.
Gdybym wpłynęła na świadka...
Świadka? To nasz syn.
Gdybym coś zrobiła, mogliby mnie wylać
i pozbawić uprawnień.
Nie wiedzieliśmy o narkotykach ani o bezdomnym chłopaku.
Co się, kurwa, dzieje?
Pomógł kumplowi w potrzebie.
- Nasz syn jest w potrzebie. - Wiem, Matt.
Nie mogę przestać o tym myśleć, Skye. Zmiażdżyli mnie.
Spytajcie, czemu była smutna. Kto ją skrzywdził. Spytajcie!
- Nie mam więcej pytań. - Przysięgli to zignorują.
Zasłużyłem na to?
Kto zamówił drożdżówki?
Jeśli je tknę, puszczę pawia.
- Wszyscy mamy kiepski nastrój? - Ja mam.
Nie mam siły się tym przejmować.
Mamy zjazd. Normalka.
- Jaki to ma sens? - Właśnie.
Serio, jaki sens ma cokolwiek?
To efekt piguły.
Hannah smęci.
By doświadczyć wzlotów, trzeba przeżyć upadki.
Pijcie wodę i nie dołujcie się.
Myślicie czasem, że już nie dacie rady? Że chcecie umrzeć?
Jasne. Non stop.
Że wszystko jest czarne.
Przetrwajcie ten moment.
Wszystko wróci do normy.
Słyszałem, co powiedziała.
Nie potrafiłem jej pomóc wtedy i nie potrafię teraz.
Muszę być w stanie coś zrobić.
Ludzie powinni poznać całą historię.
Cześć.
Świetnie. Po prostu bosko.
Skarbie...
Nie bądź taka. Miałem gówniany dzień.
Wiem. Słyszałam o wybuchu Alexa.
Jest chory.
Współczuję mu. Zapomnij o tym.
Mieliśmy obejrzeć film.
- Już go widziałem. - Sam go wybrałeś.
Tak, specjalnie.
Żeby skupić się na tobie.
- Ostrożnie. - Jasne.
Tak lepiej?
- Co z tobą? - To, co zwykle. Kręcisz mnie.
- A co z filmem? - Jebać go.
Okej.
W porządku?
- Tak. - Chcesz tego?
Jasne.
Clay? Możesz milczeć, ile chcesz. Rozumiem.
Ale jutro Justin będzie potrzebował wsparcia.
I w poniedziałek.
Czytasz komentarze. Nigdy tego nie rób.
Co oni wypisują? O tobie, o mnie.
Nie znają całej historii.
- Odpuść. - Robię to dla ciebie.
- Chcę wszystko naprawić. - To się nie uda.
Co jeszcze mogę zrobić?
Pomóż Jessice i Justinowi, rozpracuj zdjęcia.
Mam je gdzieś. Zależy mi na prawdzie. I na tobie.
Nie chcę, żebyś to robił.
Twoje zdanie się nie liczy.
Skrzywdzili cię i uchodzi im to na sucho.
- Nagrałaś kasety w jakimś celu. - W jakim?
Żeby uświadomić ludziom, co zrobili
i jak pojebane to było.
Myślisz, że chciałam zemsty?
Nie wiem, bo zostawiłaś zajebisty bajzel
i tylko mnie zależy na sprzątnięciu go.
Nie chodziło o zemstę.
Chciałam opowiedzieć swoją historię.
Chciałam, żeby ludzie ją poznali, żeby się nie powtórzyła.
- Właśnie. Dlatego powinni ją usłyszeć. - Nie w ten sposób.
Nie ty decydujesz.
Odeszłaś.
ANONIM ZAŁĄCZNIK: KASETY HANNAH
#SPRAWIEDLIWOŚĆDLAHANNAH
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk