NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ojciec zawsze mi powtarzał, że ludzie będą mnie oceniać.
Pobudka.
Będą zakładać, jaki jestem, po jednym spojrzeniu.
No dalej.
Zawiozę cię do pani Baker, nim zacznie się rozprawa.
I zmówią się przeciwko mnie.
Justin, wstawaj.
- Chyba do niego nie dotarło. - Jest obrzydliwy.
- I śmierdzi. - To ciuchy.
Mieszkał na ulicy pięć miesięcy.
W obliczu czegoś takiego, pozbawiony władzy
i wykluczony, musisz dokonywać trudnych wyborów.
Wcześnie wstałeś.
Cześć.
Pranie.
- Nowe? - Tak. Celowo podarte.
To ciuchy z siłowni? Śmierdzą.
Tak. Zostawiłem je na podłodze w łazience, jak zwykle,
a w nocy kiepsko celuję. Sama wiesz.
Tata ma wczesne spotkanie, więc zjemy śniadanie we dwoje.
Świetnie. Dzięki, mamo.
Łatwo jest się ukryć i poddać cierpieniu.
UZALEŻNIENIE OD HEROINY
Jak Hannah. Zaczęła wierzyć, że jest gorsza.
Szlag.
Tony, to heroina.
W necie znalazłem, że to tak zwana smoła.
Miał herę.
MATKA MÓWI O ZANIEDBANIACH SZKOŁY
Oraz że pozycja i przywileje są tylko dla innych.
Wcześnie wstałaś.
Rodin przyjdzie na lekcję jogi?
Nie, chciałam się przywitać, zanim wyjdziesz.
Dlaczego?
ŚWIADEK PRZYZNAJE SIĘ DO STALKINGU
Matka tej dziewczyny wydała oświadczenie dla prasy.
Serio?
Nie śledzisz tej sprawy?
Tata i Warren kazali mi się nie wychylać. Posłuchałem ich.
W szkole w porządku?
Oprócz tej tragedii.
Jak najbardziej.
Przygotowujemy się do sezonu.
Daj znać, gdybyś chciał porozmawiać.
Doktor Pierce cię przyjmie.
Albo szkolny psycholog.
Jak mu tam? Pan Porter?
Nie trzeba, mamo.
- Dobrze, skarbie. Miłego dnia. - Wzajemnie.
- Nie przeforsuj się. - Jasne.
Ale prawda jest taka, że przywileje są pułapką.
Co jest, kurwa? Co tu robisz?
Tony kazał czekać, aż wyjdzie twoja mama. Schrzaniłam?
Nie, ale dlaczego cię przysłał?
- Do pomocy? - Z czym?
Mam prowiant. Jak się czujesz?
Wporzo. Po co ci prowiant?
Kiedy przyjdzie Tony?
Nie przyjdzie. Ma kuratora. Nie mogą go powiązać z Justinem.
W sensie?
Rzecz w tym, że kiedy prałem ci ciuchy,
znalazłem twój towar i spuściłem go w kiblu.
Tony twierdzi, że jesteś uzależniony i trzeba cię odtruć.
Jebać to! Spadam stąd.
Po pierwsze: twoje ciuchy się piorą, Po drugie: dokąd pójdziesz?
Pomożemy ci.
Chcesz pomóc Jessice? Nie możesz zeznawać na haju.
- Dobra? - Justin.
Co się z tobą stało?
Chcesz się tak pokazać Jessice?
Nie.
Szlag, muszę iść do szkoły.
Idź. Ogarnę temat.
- Będę pisać co godzinę. - Dlaczego to robisz?
Przez pięć miesięcy próbowałam zadośćuczynić za to, co zrobiłam.
Kiedy wyszłam, zrozumiałam, że będę to robić do końca życia.
To pierwszy krok.
Chyba za dużo zjadłem.
Kurwa, Justin! Ja tu śpię.
TRZYMAJ MORDĘ NA KŁÓDKĘ
Wiesz, kto chciał cię zastraszyć?
To oczywiste.
Ten sam gość, który skrzywdził ją jesienią i nie chce, żeby się wygadała.
Skoro boi się, że go zdemaskujesz,
to znaczy, że myśli, że wiesz, kim jest.
Nie wiem.
Nawet, jeśli nie jesteś pewna, może masz przeczucie?
Albo ktoś inny widział coś tamtej nocy?
Jeśli z jakiegoś powodu boisz się go wydać,
wiedz, że jesteśmy po twojej stronie.
Będziemy cię chronić.
Możesz bez obaw powiedzieć prawdę.
Skarbie, chcesz coś dodać?
Możesz nam powiedzieć.
Nie martw się, dopadniemy drania.
Wcale sobie nie pomagamy biernością
i ukrywaniem się.
Musimy trzymać głowę wysoko.
Pozdrów Trish i dzieci.
Ostatni telefon. Słowo. W porządku?
- Jasne. - Na pewno?
Tak, chociaż trochę się denerwuję.
Niepotrzebnie. Poradzisz sobie.
Powiedz to samo, co zeznałeś jesienią.
- Prawda cię wyzwoli. - Wiem.
Ale...
A jeśli spytają o coś, o co jeszcze nie pytali?
Jeśli każą podać nazwiska?
- Jakie? - Nie wiem.
Inne dzieciaki...
wspomniały o moich kumplach.
Ciężko pracowałeś, żeby zajść tu, gdzie jesteś.
Ciężej niż inni.
Przyjaźnie są ważne. Naprawdę ważne.
W sprawiedliwym systemie nie kazaliby ci dokonywać niemożliwych wyborów,
ale system taki nie jest.
Powinieneś zadbać o siebie.
Tak jest.
Dasz radę.
Sprawiedliwość dla Hannah!
Musimy znaleźć swoje miejsce na świecie.
Musimy odnaleźć w sobie siłę.
Siema. Mogę usiąść?
Nie mam siły, żeby cię powstrzymać.
Gdybyś przyszedł wczoraj na trening,
- wzmocniłbyś prawą rękę. - Nie miałem ochoty.
Nie wolisz posiedzieć ze swoimi mobilnymi kumplami?
Nie, wolę tych niemobilnych.
To dobrze.
- W porządku? - Tak.
Coś sobie przypomniałem.
A raczej prawie przypomniałem.
- Kochamy cię, Hannah! - Sprawiedliwość dla Hannah!
Boże, spójrz na nich.
A nie mówiłam?
Powiedziałaś, jaka naprawdę była Hannah, a oni to usłyszeli.
- Dzień dobry. - Cześć.
Twoja wypowiedź zrobiła wrażenie.
- Jesteś zły. - Skądże.
Powinnaś przemówić we właściwym czasie.
Ludzie muszą poznać całą historię,
- a tam jej nie usłyszą. - Dzieci nie mówią prawdy.
To tylko dzieci.
To one tworzą historię i opowiemy ją przy ich pomocy.
- Marcus Cole... - To młody polityk.
Prędzej obwini szkołę niż siebie samego. Wykorzystam to.
Gdy jesteś lekceważony i bezsilny, musisz odnaleźć siłę
oraz przyjaciół.
- Jess. - Cześć, Clay. Co jest?
Znaleźliśmy Justina.
Co?
W weekend pojechaliśmy z Tonym do Oakland.
Skąd wiedziałeś?
Zobaczyłeś pocztówkę. Szperałeś w moim pokoju?
Chce pomóc.
Będzie zeznawał, ale...
- na razie jest chory. - To znaczy?
Spał na ulicach.
Jest u mnie. Opiekujemy się nim.
- Jeśli chcesz go zobaczyć... - Nie.
Gdy wydobrzeje, pojedziemy do Bakerów.
Potwierdzi historię Hannah.
To nie historia Hannah ani jego, tylko moja.
- Nie chcę, by ją opowiedział. - Jess, posłuchaj.
- Justin chce pomóc. - Przymknij się.
Martwię się o to.
Mówię poważnie, stary.
Poproś o pomoc swojego chłoptasia.
Racja, ma uszkodzony mózg.
Zazdrościsz, że miał co uszkodzić.
Jeśli nie wymiotę na teście, moja średnia spadnie.
Zagraj kartą ojca. Metcalf ci odpuści.
To nie jest gra.
Przepraszam, stary. Nie o to chodziło.
Gdyby Chloe nie odwołała korków...
Wybacz, Zach. Byłam zawalona robotą.
Raczej Bryce’em.
To wina Zacha.
- On nas spiknął. - Tak.
Dałem mu twój numer. Z resztą nie mam nic wspólnego.
- To znaczy? - Śpieszę się na lekcję.
Co z nim?
Ma sporo na głowie. Nie winię go.
Gdy czujesz się wykluczony,
gdy czujesz, że szkoła jest przeciwko tobie,
robi się samotnie i strasznie.
Nie chcę, by ktokolwiek się tak czuł.
Dlatego wziąłem udział w „Walentynkach za dolara”
i zaprosiłem Hannah.
Dlaczego wybrałeś akurat ją?
Wiedziałem, że miała trudny okres.
To była pierwsza klasa.
Chciałem jej pokazać, że są tu dobre dzieciaki.
Wylosowaliście fajne laski?
Nie. Niezbyt.
Widzę, co knujesz. Szukasz pewniaczki.
Nie warto. Hannah Baker to wyzwanie.
Podobno lubi na ostro.
Co ty możesz wiedzieć?
Nie czekasz do małżeństwa?
Jezus nie jest twoją miłością?
Czasem mogę zaszaleć.
PASUJĄCE DZIEWCZYNY
I mam na liście Hannah, więc pora zgrzeszyć.
Wiesz co?
Założę się o stówę, że nawet jej nie tkniesz.
Stoi.
Może cię nie doceniamy, pastorze Marcusie.
Może i tak.
Zaprosiłem ją na randkę.
Cześć, Hannah Baker, nie zgadniesz.
Marcus Cole, co tam?
Jesteś moją walentynką za dolara.
Wydawała się przejęta, wdzięczna za zaproszenie i trochę smutna.
Lubisz ją chociaż? A może chcesz tylko zaliczyć?
Lubię. I założyłem się z Bryce’em.
Co z tobą?
Czasem jesteś poważnym człowiekiem z dojrzałymi planami,
a czasem zachowujesz się jak idiota.
Raz jesteś Hillary, a raz Billem.
A które z nich było prezydentem?
W życiu trzeba kombinować.
Zwłaszcza, gdy chcesz coś osiągnąć.
Tak, ale nie musisz kumplować się z Bryce’em.
Mylisz się.
Spotkaliśmy się w barze.
Na początku wszystko szło bardzo dobrze.
Co robisz?
Wyglądała na zadowoloną.
- No weź. - Nie.
Dlatego wziąłem ją za rękę,
ale źle to zrozumiała.
- Mianowicie? - Krzyknęła.
Nie dotykaj mnie!
- I mnie odepchnęła. - Pojebało cię?
- Bo wziąłeś ją za rękę? - Tak.
Skoro krzyczała i cię odpychała,
nie sądzisz, że poczuła się zagrożona?
Sprzeciw. Przypuszczenie.
Ujmę to inaczej.
Czy spytałeś Hannah, dlaczego cię odepchnęła?
Nie.
Byłem zmieszany i od razu wyszedłem.
Czy w kolejnych dniach rozmawiałeś z kimś o tej randce?
Odtrącenie było bolesne.
Mów, stary.
Więc opowiedziałem o tym kilku kumplom.
- Nie mogłeś się powstrzymać. - Zamknij się.
Nie powinienem był nic mówić.
Nie, słuchajcie. Mamy myśleć, że jest napalona,
bo lubi zwracać na siebie uwagę.
Hannah Baker tylko kusi i do tego jest ostro jebnięta.
Mogłem przewidzieć, że ludzie przekręcą moje słowa.
Czułem się okropnie.
Pamiętacie, jak wpadła do szatni, gdy wypłynęła lista?
To był obłęd.
- Hannah Baker-Wamp. - Hannah Wielki-Zad.
Plotki mają to do siebie.
Gdy się pojawią, trudno przed nimi uciec.
- Jess! - Cześć.
Dobra robota.
- Słucham? - W sądzie.
Słyszałam, że prawnicy są podli, ale ty wytrwałaś i powiedziałaś prawdę.
- Byłaś mega dzielna. - Jasne. Dzięki.
Posłuchaj. W weekend jest impreza u Bryce’a.
Chcę cię przedstawić trzem facetom.
Pora ci znaleźć poważnego chłopaka.
Widzimy się na treningu.
Dzięki.
Siema. Co teraz macie?
- Chcecie się zerwać z lekcji? - Pewnie. Wszystko gra?
Tak, muszę tylko się stąd wyrwać.
- Nie mogę zwiać z tej lekcji. - Potrzebujemy cię!
- Mojego auta. - Tego i tego.
Skoro ty odpadasz, moglibyśmy...
- Ale Jess prowadzi. - To automat. Prawą nogę mam sprawną.
- Jess prowadzi. - Dzięki.
Ten wóz jest obłędny.
Zwiniemy go i przejedziemy się po kraju?
Uciekniemy przed prawem, jak Thelma i Louise.
Gdyby Thelma była kulejącym facetem.
Brzmi całkiem seksownie.
- Jestem seksowny. - Zdecydowanie.
Uwielbiam chodzić do kina w tygodniu.
Żadnych kolejek, czekania ani ludzi.
- Jesteś w szaleńczo dobrym nastroju. - Albo jestem szalona.
Pasuje mi jedno i drugie.
Dzień dobry!
Dawno nie byłam w kinie. Zjem cały popcorn.
Zamierzasz się z nią przespać?
Co? Skąd. Zresztą nic ci do tego.
- Wszystko gra? - Po prostu jestem zmęczony.
Nieprawda.
Gdy przyszliśmy tutaj i Hannah poruszyła temat,
powiedziałem, że jest zazdrosna i powinniśmy przestać się przyjaźnić.
- To nie twoja wina. - Skłamałem, kurwa.
Było jej przykro. Gdy mi o tym powiedziała,
zrobiło mi się głupio, więc zaproponowałem, by się odciąć.
Jestem dupkiem.
Oboje jesteśmy.
W sądzie chciałam pomóc Bakerom, ale tylko wszystko pogorszyłam.
Zaczęłam wracać do tego pamięcią...
Chciałabym zapomnieć i zacząć nowy rozdział.
Nie chciałabyś.
Straszna chujnia.
- Wybacz, nie chciałam... - Wiem.
Pomożesz mi?
Czy szkoła sprawowała jakikolwiek nadzór nad „Walentynkami za dolara”?
Nie. Nic z tych rzeczy.
Zdumiewające. Czyli Hannah cierpiała
z powodu nieprzemyślanej, a może i niebezpiecznej zabawy
zafundowanej przez niesumienny personel?
- Sprzeciw. - Wycofuję. Nie mam więcej pytań.
Pogięło cię? Nie spytałeś mnie o Sheri.
Wiedziałem, że zaprotestujesz, ale się spisała, prawda?
Nie możemy tego rozgłaszać. To, kurwa, niebezpieczne.
Wiem o tym.
Dlatego nie mogę w tym uczestniczyć.
A może chodzi o coś więcej?
Czemu przejmujesz się kuratorem?
- Mówiłeś, że to nic wielkiego. - Bo liczyłem na ugodę.
A będę musiał zeznawać i pomóc...
odtruwać cholernego ćpuna.
Jessica jest przeciwna. Chce o wszystkim zapomnieć.
Skoro taka jej wola, nie możemy nic zrobić.
Sheri...
Proszę. Dam ci forsę.
Kup mi pół grama. To wystarczy.
Pójdę do sądu, powiem prawdę
i nigdy więcej mnie nie zobaczysz.
Czemu zakładasz, że wiem, gdzie kupić prochy?
Bo wiesz, jak kogoś odtruć.
Moje dwie współlokatorki przez to przechodziły.
Zajebiście mi zimno.
Przestań zrzucać koc i słuchaj mnie.
Masz. Napij się.
Nie.
Nie mamy czasu na gierki.
Chcesz pomóc Jessice?
To, kurwa, nie jęcz i doprowadź się do porządku.
Pij.
Nigdy nie słyszałem, jak przeklinasz.
A ja nigdy nie musiałam cię niańczyć.
Nie ma za co.
Czyli Hannah stała się agresywna, bo wziąłeś ją za rękę?
Wyjaśnij, proszę, jaki to ma sens.
Mógłbyś?
Chodziło o coś więcej.
Na początku była miła, bo liczyła na przysługę.
Była zadurzona w innym chłopaku. Poprosiła, żebym ją z nim umówił.
Byłem zraniony i zdezorientowany.
Wziąłem ją za rękę, żeby nawiązać z nią więź.
Wtedy mnie pchnęła.
Czyli randka z tobą była dla Hannah okazją,
żeby załatwić sobie randkę z innym chłopakiem?
Tak.
Pierwszy raz o tym słyszymy.
Czy możesz wyjawić, o kogo chodziło Hannah?
O mojego kolegę.
Bryce’a Walkera.
Nie winię Hannah, że zainteresowała się innym.
Jak już wspomniałem, wykluczeni zawsze szukają dojścia.
Bryce Walker jest królem szkoły.
Każda dziewczyna go pragnie.
ON NIE PRZESTANIE
- Cholera. Wybacz. - Luz.
- Przepraszam. - Wszystko w porządku?
Tak. A co?
Kiepsko wyglądasz.
Co ty możesz wiedzieć?
Tylko tyle, że kiepsko wyglądasz.
Uważaj na siebie.
Kevin! Masz chwilę?
Jasne.
Idę na warsztaty z rozwiązywania problemów.
Świetnie. Doceniamy twoje starania.
To wielka pomoc w tym trudnym okresie.
Robię, co mogę.
À propos, ponoć składasz wizyty domowe.
Czasem warto odpuścić sobie formalności.
- Kontakt z rodzicami jest ważny. - Naturalnie.
Bardzo doceniam twoje... gesty,
ale jesteśmy pod lupą.
Powinniśmy ustalić strategię, zwłaszcza w kwestii angażowania rodziców.
- No wiesz. - Wszystkich?
- Czy tylko Walkerów? - Rozumiem.
Spróbujmy przetrwać kolejne tygodnie. Wrócimy do tematu po procesie.
Chcę dbać o bezpieczeństwo dzieci.
Oczywiście. Tak trzymaj.
JAK TAM? MINĘŁY DWIE GODZINY.
Ten pierdolony proces to kpina!
Marcus powiedział, że Hannah była zabujana w Brysie. To kłamstwo.
Mówię prawdę i mam przesrane,
a Marcus łże i wychodzi na pieprzonego króla.
Skurwysyn.
Pogięło cię? Dlaczego o mnie wspomniałeś?
Pogadamy później.
Zostawię was.
Cokolwiek chcesz powiedzieć, śmiało.
Jesteśmy braćmi.
Co nie?
Tak, jasne.
Pewnie.
Dostrzegłem okazję, żeby wyświadczyć ci przysługę.
Wciąganie mnie ma być przysługą?
Zasiałem dla ciebie ziarno.
Jeśli cię wezwą, będą myśleć, że Hannah cię lubiła.
Skoro cię podrywała, a ty dałeś jej kosza,
kto wie, jakie kłamstwa wymyśliła?
Ja jebię.
Zaawansowany z ciebie Jedi.
- Hej. - Cześć, piękna.
Jebani hipokryci.
Zróbmy to dzisiaj.
Jestem gotowy.
- Dzień dobry. - Witajcie.
Wstąpiliśmy tylko się przywitać i spytać, jak się pani miewa.
W porządku.
Dziękuję.
Miewam gorsze i lepsze dni.
Miło was widzieć. Jak się trzymasz, Alex?
Myślałam o tobie, odkąd zobaczyłam cię w sądzie.
Też miewam gorsze i lepsze dni.
Niedługo idę do lekarza.
Liczę, że pozwoli mi zeznawać.
Staram się przypomnieć sobie coś przydatnego.
- Dziękuję. - Jasne.
To wiele dla mnie znaczy.
Przepraszam, że uciekłam w sądzie.
To ja powinnam przeprosić.
Ostatnio... mówię same niewłaściwe rzeczy.
W porządku. Źle się zrozumiałyśmy.
Cześć, Liv.
Cześć, Andy.
Chcieliśmy się tylko przywitać.
- Miło było panią zobaczyć. - Wzajemnie.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Dzień dobry. - Jessica.
To dobry dzieciak.
Jessica też.
Widziałem cię w wiadomościach.
Twoje słowa były piękne. I odważne.
Dziękuję.
Ale i tak zdołali wykorzystać je przeciwko nam.
Może kobietę, z którą współpracujesz, stać na to, by walczyć całe życie...
Nie ona walczy, tylko ja.
Odpuść. Mam dość gry „Kto bardziej cierpi”.
Przykro mi, że masz dość,
że sprawa posuwa się wolno i nie możesz odpocząć.
- Ale nie każdy tak łatwo odpuszcza. - To nie było łatwe.
- Jesteś tchórzem. Boisz się. - Oczywiście.
Boję się przegranej, utraty sklepu, środków do życia...
Straciliśmy już wszystko!
Nic więcej się nie liczy. Oprócz sprawiedliwości dla naszej córki.
Jackie jest przy mnie każdego dnia i pomaga mi to osiągnąć.
Wykupię twoją część sklepu.
Gdy wygramy sprawę.
- Jeśli wygramy. - Wygramy.
Nawet, jeśli cię przy tym nie będzie.
Mieszkasz z nią?
Nie, nie mieszkam.
BĄDŹ MOJĄ WALENTYNKĄ
- Hej. - Cześć, skarbie.
- Wcześnie skończyłaś. - Pierwsza zmiana.
- Mogę wziąć jeepa? - W Walentynki?
- To znaczy, że masz randkę? - Może.
- Serio? - Raczej luźne spotkanie.
- Mogę wziąć wóz? - Jasne.
Właśnie zamykamy. Możemy wrócić razem.
Dobra. Rozgrzeję silnik.
Weźmiesz walentynkowe czekoladki
na nierandkowe luźne spotkanie?
Nikt nie zabiera czekoladek na randki. To nie lata 50.
Podobno to nie randka.
Hannah była zagubioną dziewczyną.
Wyciągnąłem do niej rękę, ale nie skorzystała.
Mówiąc szczerze, to trochę zabolało.
Marcus, zaczekaj.
Nie mam czasu gadać...
To nie potrwa długo.
Wykorzystała mnie, by dotrzeć do kogoś innego.
Słyszałam, że jesteś rozczarowany randką.
Nie wiem, co słyszałaś...
Ale ja wiem.
Pomyślałam, że powinnam dać ci drugą szansę.
Tym razem spróbujemy po twojemu.
- Co robisz? - Nie tego pragniesz?
Nie jara cię, gdy cię tam łapię?
Nie chcesz zedrzeć ciuchów
i zrobić mi tego, o co założyłeś się z kumplami?
A może to była tylko podpucha i udawałeś kogoś innego?
Ale tego im nie powiesz, prawda?
Jestem przewodniczącym samorządu.
Do moich obowiązków należy świecenie przykładem, pocieszanie innych,
a także dbanie o tych, którzy czują się gorsi
i wykluczeni.
O Boże!
- Cholera! - Wystarczy.
Dość! Wkręciliście mnie.
Bardzo śmieszne.
HIPOKRYTA
Będę to robił dalej. Jest więcej takich jak Hannah.
Niech wiedzą, że innym na nich zależy.
- Cholera. - Ja pierdzielę.
- To było czadowe. - Tak!
Co teraz?
Strzelałeś kiedyś?
Prawie zapomniałem. Wiem, że jutro masz test semestralny.
Kumpel zdawał go w zeszłym roku. Metcalf zawsze robi ten sam.
Kurde, stary.
- Dziękuję. - Możesz na mnie liczyć. Zawsze.
Z Bryce’em jest podobnie. To od nas zależy, czy jesteśmy w porządku.
- Mama jest w domu? - Możliwe.
To bez znaczenia.
Pójdę się przedstawić,
- skoro ty nas nie zapoznałeś. - Wracaj.
Nie jestem dziewczyną, którą można przedstawić matce?
Oby.
Obraziłeś mnie. Nic z tego nie będzie.
- Będzie, będzie. - Zostaw mnie.
Na pewno?
I tak zrobisz, co zechcesz.
Żebyś wiedziała.
Straszyli, że już nie będziesz chodził.
Ani mówił.
Że nie będziesz już sobą.
Z tym ostatnim dalej nie wiadomo.
Czuję, że moje ciało...
codziennie wstaje, ubiera się
i przenosi mnie z punktu A do punktu B.
Ale mam wrażenie, że nie jest już moje.
Tak.
Jakbyś mieszkała w obcym ciele.
I umyśle.
Fakt.
Chodź.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Nie przestawaj.
- Nie! - Przepraszam.
- Nie chodzi o ciebie.
Naprawdę.
Rozumiem.
Wiesz, że Justin wrócił?
Clay i Tony go odnaleźli. Jest u Claya.
- Co, kurwa? - Podobno chce mi pomóc. Dasz wiarę?
- Co zrobisz? - Nic.
Walić Justina. Nie chcę go widzieć.
Chodź. Jest późno.
- Co, u licha? - Siema, Clay.
- Miałaś pisać co godzinę. - Szlag. Wybacz.
Wkręciłam się w Zabójcze roboty.
Rysują je w bardzo seksowny sposób.
- Czy... - Bez obaw. Wzięłam tylko komiksy.
- Jezu. - Prążkowane.
- Skye to szczęściara. - Niestety nie.
Skubana zwiała.
Pierdol się. Nic o tym nie wiesz.
Nie wiem nic o ucieczce?
Jestem jebanym... Szlag!
- Skurcze żołądka. - Kurwa.
Przejmiesz go? Muszę wrócić od razu po lekcjach.
Jasne. Możesz wyjść drzwiami.
Pilnuj, żeby pił. Będzie gorączkował.
Może gadać bzdury, ale nie przejmuj się. Bardzo cierpi.
Dobrze.
Dziękuję.
Jasne.
Gadałeś z Jessicą?
Tak.
Mam ci podziękować. Cieszy się, że tu jesteś.
- Nie powiedziałeś jej o... - Myśli, że masz grypę.
To dobrze.
Naprawdę to zrobimy?
- Załatwimy Bryce’a? - Tak.
Zrobimy to.
Za 72 godziny. Lub 96.
Myślałem, że znak przed domem dotyczył kampanii ojca,
- ale ktoś nęka mnie. - Fatalnie.
Masz jakieś podejrzenia?
- Nie. - Może ktoś, kogoś zraniłeś?
Albo ktoś, kto ma powód, żeby cię nie lubić?
To ja jestem ofiarą.
Marcusie, mam pytanie.
Twój ojciec jest religijny?
Tak.
Co by powiedział, gdyby przesłuchał twoją kasetę?
Co powiedziałaby żona, gdyby przesłuchała pańską?
Powiedziałem jej o wszystkim.
I zrobiłem rachunek sumienia.
A ty?
Proszę ustalić, kto to zrobił.
Mój czas w Liberty dobiega końca.
Ale dopóki tu jestem,
dołożę starań, by ci, którzy potrzebują pomocy, dostali ją,
a niektórzy dostali to, na co zasługują.
Ja pierdzielę.
Myślałem, że mówiłeś o wiatrówkach. Po co ci to?
Do strzelania w puszki.
Jeśli nie chcesz, nie musimy.
Pewnie, że chcę.
Naucz mnie.
Jasne. Pozwól.
Ma niezłego kopa. Przygotuj się.
Chwyć pistolet dominującą ręką.
Palec połóż na spuście tuż przed strzałem.
Drugą dłonią podtrzymuj broń, żeby była stabilna.
Ciężka.
- Tak? - Dobrze.
- To bezpiecznik? - Tak.
Obierz cel.
Gdy będziesz gotów, odbezpiecz broń.
Połóż palec na spuście.
I delikatnie go pociągnij.
Myśli, że może tu wpadać i dawać mi rady na temat Jackie
i procesu. Po wszystkim, co mi zrobił.
- Przykro mi. - Może ma rację.
Moja wizja, że opowiem światu historię Hannah,
że sprawię, by ją zrozumiał, nie ziszcza się w sądzie.
Nie.
Chociaż Jessica...
zrobiła, co mogła.
Tak.
Starała się.
Jest dziewczyną z dziewiątej kasety?
Boi się Bryce’a Walkera i że jej nie uwierzą?
- Dlaczego tego nie zgłosi? - Po co to pani?
Jessica wie tylko, co spotkało ją, nie Hannah.
Hannah nie może zeznać, co widziała.
To nie musi pomóc w walce ze szkołą,
ale może pomóc oskarżyć i skazać Bryce’a.
Gliny mają kasety.
Nie kiwną palcem, dopóki nie będą mieli zeznań żywej ofiary.
To musi stać się w sądzie?
Dennis twierdzi, że potrzebujemy świadka, który opowie o schemacie działania.
To może doprowadzić do aresztowania.
Bryce musi zapłacić za to, co zrobił Hannah,
Jessice i Bóg wie, komu jeszcze.
Niech to wypłynie. W sądzie, biurze szeryfa, wszystko jedno.
Tylko Jessica może opowiedzieć, co stało się tamtej nocy.
I Justin.
Wiesz, gdzie jest?
Mogę popytać.
Mam kumpla, który może go namierzyć.
- Przepraszam. - Daruj sobie.
Wróciłeś do szkoły tydzień temu i już zrywasz się z lekcji?
Każdy siedemnastolatek czasem chodzi na wagary.
Musi się postarać, żeby znów być normalnym siedemnastolatkiem.
Nie jestem, kurwa, normalny!
- Język! - Wiem, jak cię to boli.
Nie o to mi chodzi.
Alex!
Kochanie.
Odpuść mu. Stara się.
Niech stara się bardziej, bo powinien wydobrzeć.
Musi.
A jeśli mu się nie uda?
Jeśli nie będzie już lepiej, musisz przestać się obwiniać.
Dlaczego?
To była moja broń.
Kurwa!
POTRZEBUJĘ TYCH JEBANYCH KASET!
Proszę, Clay.
Zbyt wiele dzieciaków czuje się bezsilnymi.
KLUCZ
Jezu!
Marcus Cole zrobił dziś niespodziankę.
Nie wiem, dlaczego Dennis uznał, że jego zeznania im pomogą.
Myślisz, że mówił prawdę?
Myślę, że był wiarygodny.
Imię Bryce’a na pewno odciągnęło uwagę od szkoły.
I bardzo dobrze.
To nastolatki. Mają tajemnice.
Wiedzą więcej, niż twierdzą, a mówią dokładnie to, co chcemy usłyszeć.
Przesłuchiwałam już nastolatków.
Ale nie mieszkałaś z nimi.
- Gdybyś potrzebowała rady. - Świadek to świadek.
Ale dzięki, doceniam to.
Dobranoc.
BILLINGI
Hannah podjęła złą decyzję.
Poddała się smutkowi i złości.
Nie chcę, żeby ucierpiał ktoś jeszcze.
KLIENCI
OKRĘG SZKOLNY HRABSTWA EVERGREEN
ZEZNANIA PRZESŁUCHANIA
POUFNE
Jesteś pewien, że Alex powinien przesłuchać kasety?
Dziwne pytanie autorki nagrań.
Próbowałeś go chronić.
Jeśli odzyska pamięć, pozwolą mu zeznawać.
- Na temat? - Bryce’a.
Proces go nie dotyczy.
A powinien.
Ona jest nieprzytomna.
Powinieneś to komuś pokazać.
I powiedzieć: „Znalazłem te zdjęcia w szafce, aresztujcie go”?
Przyznał się i nic mu nie zrobili.
- Znajdź tę dziewczynę. - Nie widać twarzy.
To znajdź pokój. Na zdjęciach jest ta sama kanapa.
Moje działania niczego nie zmienią.
Ktoś musi im wskazać Bryce’a.
Jessica nie była w stanie, mnie nie wezwali, może Alex zdoła.
Albo znów się załamie.
Marcus kłamał?
Powiedz. Jeśli tak, potrzebujemy kogoś, kto powie prawdę.
Takie sytuacje będą się zdarzać.
Usłyszałeś historię z mojego punktu widzenia,
ale każdy kij ma dwa końce.
Co jest prawdą?
Znasz mnie.
Tak mi się wydawało.
To zrób, co należy.
Właśnie to robię.
Wierzę, że wychodzimy na prostą. Jest coraz lepiej.
KASETY
Siema, mówi Hannah Baker.
Nie regulujcie odbiorników.
To ja, na żywo i w stereo.
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk