Jestem Dylan Minnette i gram Claya Jensena.
Katherine Langford, gram Hannah Baker.
Justin Prentice, gram Bryce’a Walkera.
Alisha Boe, gram Jessicę Davis.
Trzynaście powodów to fikcyjny serial dotykający realnych problemów,
takich jak gwałty, uzależnienia, samobójstwa i inne.
Rzucając światło na trudne tematy, pragniemy pomóc widzom rozpocząć rozmowę.
Jeśli te problemy dotyczą ciebie, serial może być dla ciebie nieodpowiedni.
Lepiej obejrzyj go z zaufanym dorosłym.
Jeśli potrzebujesz wsparcia,
zwróć się do rodziców, przyjaciela, szkolnego psychologa, zaufanego dorosłego,
zadzwoń na telefon zaufania albo wejdź na stronę serialu.
Gdy opowiesz o swoim problemie,
będzie ci lżej.
Jeśli ty lub twój znajomy nie wiecie, gdzie szukać pomocy,
wejdźcie na 13reasonswhy.info.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Witam państwa.
Sprawa Andrew i Olivii Bakerów
przeciwko okręgowi szkolnemu hrabstwa Evergreen.
Czy obie strony są gotowe?
Była piękna.
I była dla mnie bardzo miła.
Zeznałeś, że życie w liceum Liberty było ciężkie
przed samobójstwem Hannah Baker.
Jakie jest teraz?
Tyler?
Jeszcze cięższe.
Od samobójstwa Hannah Baker minęło pięć miesięcy.
Nie spodziewaliśmy się procesu.
Chcieliśmy zapomnieć.
Ale gdy zostałem wezwany na świadka, zrozumiałem, że to niemożliwe.
Życie się zmieniło.
OSTRA DZIARA
Rozmawialiśmy o czerwonych. Obiecałaś się zatrzymywać.
Obiecuję wiele rzeczy. Masz dowód?
- Cody Jantzen z Teksasu. - Gotowy?
Tak. Jestem gotowy.
Tak jak powiedziałaś, to mi pomoże zamknąć tamten rozdział...
Jasne.
Ale czy jesteś gotów na igłę?
Oddychaj głęboko, wyluzuj się.
Jest wporzo.
To jego pierwszy raz.
Nie gadaj.
Ten średnik jest kogoś znajomego?
Tak.
Przykro mi.
Dzięki.
Połowa zrobiona.
Rewelka. Kontynuuj.
Prawda jest taka, że wszyscy nadal cierpią.
Jedni bardziej niż inni.
Cholera.
To jebany przecinek.
Symbolizuje przerwę...
na omdlenie w trakcie robienia dziary.
Nie potrafię nawet zrobić sobie tatuażu.
Hannah ci wybaczy.
Nie myślę o niej.
- W porządku. - Serio. Już od dawna.
Nie będzie procesu, jej starzy pójdą na ugodę,
Bryce’owi się upiecze i ogólnie – jebać to.
Jebać świat.
Zależy mi tylko na tobie.
Wmawiamy sobie, że się z tym pogodziliśmy.
I może na trochę to działa.
Jesteś gotowa?
A ty? Ja już to robiłam.
Tak, jestem.
Byłem gotów wcześniej i dziś też jestem.
- Super. - Tak.
- W porządku? - Tak.
- Co to? - Nic.
- Nie przestawaj. - To nacięcia.
- Tniesz się? - Robiłam to dawno temu.
Te są nowe.
Miałaś do mnie zadzwonić. Gdy tylko o tym pomyślisz.
Próbowałaś medytacji?
To, kurwa, najnudniejsza rzecz na świecie.
Spróbujemy mindfulnessu.
Mówię poważnie, Skye.
Zrobię wszystko, co trzeba. Będę pisał co godzinę.
Dobrze. Wybacz.
Obiecuję, że zadzwonię.
Dobrze.
Próbowałem o tym nie myśleć.
Czasami byłem w stanie się odciąć i żyć swoim życiem.
Czasami nie.
Wczoraj po powrocie do domu usłyszałem coś zaskakującego.
- Co u Skye? - Dobrze.
Mogłeś ją zaprosić. Nie widzieliśmy jej od siódmej klasy.
- Niewiele się zmieniła. - Zaproś ją na kolację.
- Kolacje nie są w jej stylu. - Nie jada?
Jada, ale nie w towarzystwie rodziców.
Musimy pomówić o procesie.
Jakim procesie?
Hannah. Posuwa się naprzód.
Co?
- Podobno skończył się ugodą. - Tak myśleliśmy.
Ale Bakerowie odrzucili ostateczną ofertę.
Jutro ruszy proces.
Jutro? Jak to możliwe?
Był problem z terminem.
Bakerowie odrzucili ofertę w ostatniej chwili.
Czyli będę zeznawać przeciw Bryce’owi?
Sonya powiedziała, że nie ma cię na liście świadków.
Dlaczego?
Na dobór świadków wpływa wiele czynników.
Bryce zgwałcił Hannah.
Dlaczego nikt o tym nie mówi?
Słyszałaś jego wyznanie, zanim porzuciłaś sprawę.
Nie porzuciłam, a wycofałam się z niej,
bo twój udział powodował konflikt interesów.
Już nie, więc niech ktoś coś zrobi.
- Dziewczyna z dziewiątej kasety... - Nie mogę wyznać, kto to.
- Gdyby zechciała zeznawać... - To pieprzony żart! Bryce się przyznał!
Martwi mnie twój gniew.
Serio? Mój gniew? Naprawdę to cię martwi?
Nie jestem wkurzony.
Dlatego nie bywasz w domu?
Mieliśmy umowę.
Mam świetną frekwencję i oceny, więc mogę żyć po swojemu.
Chodziło o twoje bezpieczeństwo. Zamontowałeś w pokoju zamek.
Zorientowałaś się, próbując tam wejść?
Wiem, że to będzie dla ciebie trudne.
Nie będzie.
Od dawna nie myślałem o Hannah. I to się nie zmieni.
Ten proces wpływa na całe miasto.
Musimy znów zastanowić się nad życiem i śmiercią Hannah.
I nad tym, jak zmieniło się nasze życie.
- Czołem. - Cześć, tato.
Mama jest przeciwna jutrzejszemu powrotowi do szkoły.
Obiecaliśmy sobie z Jessicą,
że zrobimy to razem, a ona wraca jutro.
Może daj sobie jeszcze tydzień albo dwa.
To musi być jutro.
- Z powodu procesu? - Tak.
Do tego ludzie w kółko o mnie gadają.
- Kto taki? - To małe miasto.
Gdy wychodzę, wszyscy się gapią i plotkują o tym, co zrobiłem.
A raczej o tym, co mi się nie udało. Mam dość ukrywania się.
Nie ukrywasz się, tylko wracasz do zdrowia.
Mogę to robić w szkole.
Dzięki procesowi ludzie wreszcie usłyszą historię Hannah.
Chcę w tym pomóc.
Zatem powodzenia.
Powiem szefowej, że czujesz się lepiej.
Przy okazji – dobra robota.
Myślisz, że będę zeznawał?
Nie wiem. To zależy od lekarzy i sądu.
Prześpij się. Kocham cię.
Siema. Co powiedzieli?
- Mogę wrócić. A ty? - Nie są zachwyceni, ale się zgodzili.
Proces mnie przeraża.
Co ludzie o nas mówią? Co wiedzą?
Okaże się.
- Jess... - Cokolwiek będzie, trzymajmy się planu.
Nie pamiętam, co się stało. Tak samo jak ty. Dobra?
Dobra.
Nie boisz się spotkania z Bryce’em?
Ani trochę.
Cierpisz.
A nawet gorzej – czujesz się bezradny.
DO WYNAJĘCIA
Niektórzy nie chcą, byśmy mówili o tym, co się stało.
DO WIDZENIA – PAKUJCIE SIĘ – WYNOCHA
Ale jeśli nie będziemy mówić, nic się nie zmieni.
Ważne, by wszyscy pojęli, jak do tego doszło.
Poznali całą historię.
KLUB
SĄ INNI
DZIEWCZYNA Z DZIEWIĄTEJ KASETY?
Bo w liceum jest jeszcze gorzej, niż było.
Mamo, będzie dobrze.
Nie przeszkadza mi, że będę zeznawał jako pierwszy. Cieszę się.
Tak, powiedziałem prawnikom. Wiem.
Wiem.
Niedługo wrócę. Na razie.
Nie chcę już się bać.
GÓWNO WIDZIAŁEŚ
Nie chcę się bać.
Nie wiem, dlaczego sprawa toczy się dalej i dlaczego masz być pierwszy.
- Byłeś pokrzywdzony. - Dlatego muszę być pierwszy.
Chcą, żebym opowiedział o szkole.
Ktoś powinien.
To odważne, że chcesz to zrobić dla Hannah...
Nie tylko dla niej.
Dla mnie. I dla Alexa...
Muszę.
Tata ma podwójną zmianę i wzmocnili patrole przed sądem.
W razie czego daj znać, znajdę zastępstwo.
Mamo, czy zostawiłem list?
Tak, zostawiłeś.
Chcę go zobaczyć.
Skarbie, nie wiem, czy jesteś gotowy...
Poznać prawdę i swój powód?
Nie chcesz, bym o tym myślał, czy nie chcesz o tym rozmawiać?
To mój list! Chcę go zobaczyć!
- Wyrzuciłaś go? - Oczywiście, że nie.
Dam ci go na następnym spotkaniu z doktorem Ellmanem.
Obiecuję, że omówię z nim temat. Proszę.
Chcesz o tym porozmawiać?
Co znaczy „mogłem to powstrzymać”? Co miałem na myśli?
Jak mogłem to powstrzymać?
Po prostu bardzo gryzło cię sumienie.
Czułeś się odpowiedzialny, ale nikt by tego nie zniósł.
Teraz to wiesz, prawda?
„Mogłem to powstrzymać”...
Dzień dobry.
Gotowa na walkę?
Czy ktokolwiek może być na to gotowy?
Ty jesteś. My jesteśmy.
Dziękuję, Jackie. Bardzo to doceniam.
To moje zadanie.
Będę jedyną osobą na sali, która wie, co przechodzisz.
Pamiętaj o tym. Będę twoją siłą.
Nie boję się. Naprawdę.
Tak długo obawiałam się tego dnia, ale teraz jestem...
wściekła.
- Jestem zła. Na wszystkich. - Dobrze.
I tego się trzymaj. Zdołałaś przekonać męża?
Nie.
Nie chciałem przyjść do sądu.
Ale wiedziałem, że muszę.
Dla Hannah. Dla jej mamy.
Dla wszystkich ofiar oprawców, którym w tej szkole się odpuszcza.
Scott Reed, Montgomery De La Cruz, Bryce Walker...
- Liczyłem na ugodę. - Spokojna głowa.
- Cory Jensen będzie zeznawał? - Clay.
Nie wiem i wisi mi to.
Znów wyciągną brudy na temat Hannah Baker.
Ojciec ogarnie proces.
Damy radę.
Pieprzona Jessica Davis wraca do budy.
- To przypadek? - Nie wiem i wali mnie to.
Nie przejmuj się jebanym procesem.
- Chcę, by usłyszeli głos Hannah. - Rozmawialiśmy o tym.
Chcę, by usłyszeli jej cierpienie.
Żeby uznano kasety, musimy podważyć najważniejszy dowód.
- Tony nam je dał. - Jeśli wypłynie jedna, to i wszystkie.
Nie dorwiemy Portera, ukazując Hannah pijaną,
wyuzdaną, uciekającą z miejsca przestępstwa.
- A co z Bryce’em Walkerem? - Najpierw załatwmy szkołę.
Mieszanie w to prawników jego ojca nie pomoże.
Zgwałcił ją. Wszyscy o tym wiedzieli.
Dopóki nie ma dowodów, to słowo przeciwko słowu.
Musimy ustalić schemat działania, o którym wiedziała szkoła.
Zaczniemy od Tylera Downa?
Bo sam doświadczył nękania w szkole.
I mieliśmy jeden dzień na rozesłanie wezwań.
Wiem. Przepraszam.
Gdy zażądali umowy poufności, nie mogłam jej podpisać.
Historia Hannah musi zostać opowiedziana.
Opowiemy ją.
Podczas procesu usłyszycie zeznania
znajomych Hannah Baker z liceum Liberty,
pracowników szkoły oraz rodziców Hannah.
Poznacie dziewczynę z problemami, toksyczną atmosferę szkoły
i jej personel, który mógł zapobiec tragedii, lecz tego nie zrobił.
Poznacie piękną,
niewinną i wrażliwą dziewczynę, którą zaszczuto na śmierć.
Za każdą historią o tej cudownej, zmarłej nastolatce...
kryją się historie żyjących.
Na szali jest ludzkie życie.
Sprawiedliwości musi stać się zadość. Dla Hannah i tych, którzy wciąż cierpią.
Każdy kij ma dwa końce.
Powodowie opowiedzą swoją wersję historii Hannah.
Jednak nic nie jest oczywiste.
Nikt nie jest jedynie ofiarą.
Rodzice chcą obwinić szkołę, lecz winnych jest wielu.
Usłyszycie całą historię i sami podejmiecie decyzję.
Do zobaczenia.
- Pięknie wyglądasz. - Ty też.
- Jestem uszkodzony. - Pasuje ci to.
- Wszyscy cię obczajają. - Raczej ciebie.
Śliczna i smutna. Ludzie to uwielbiają.
Masz laskę i bliznę. Moje blizny są w środku.
Za takie żarty na bank trafimy do piekła.
Już w nim jesteśmy i zamierzam udawać, że świetnie się bawię.
Patrzą na ciebie.
Raczej na ciebie.
Które z nas jest postacią tragiczną? Ryan powinien przeprowadzić ankietę.
- Poniosę. - Poradzę sobie.
Nie bądź fiutem, pozwól mi pomóc.
- Witajcie z powrotem. - Dzięki.
Chciałem was spytać o mój list.
- Jaki list? - Pożegnalny.
- Jezu, schowaj to. - Nie jest radioaktywny.
Wiem, ale...
nie możemy rozmawiać o samobójstwie.
Ani o tobie i Hannah.
- Kto tak twierdzi? - Szkoła.
Zakazali tego dzień po...
tamtym dniu.
Kto rozmawia o tym w kampusie, zostaje zawieszony.
- Pojebane. - Zgadza się.
- Cholera. - Spotykają cię na korytarzu...
Spadajmy. Pierwsza lekcja z Woodem?
Nie obrócę się tak szybko.
- Przed czym wiejesz? - Przed niczym.
Cześć! Jess, Alex, witajcie z powrotem.
- Siema, Alex. Jess. - „Witajcie z powrotem”? Poważnie?
Przestań.
Do zobaczenia później. Przespaceruję się. To będzie dobry dzień.
- Miałeś tego nie robić. - Stary!
Panoszą się jak królowie.
Wszystko gra?
Mieszają ci w głowie.
Jasne.
Jedni opowiadają o tobie kłamstwa, a inni w nie wierzą.
W pewnym momencie...
kłamstwa stają się prawdą.
Ludzie kłamali na temat Hannah?
Tak. Cały czas.
Znam jeszcze jedną dziewczynę...
której coś się przydarzyło.
Musiała na pewien czas odejść ze szkoły.
Gdy jej nie było, przeinaczono jej historię.
JESSICA DAVIS ŁŻE SUKA!
TO SZMATA I PIJACZKA
Wiedzą, że Justin zarzucił Bryce’owi gwałt,
ale gdy Justin odszedł, a Jessica przestała chodzić do szkoły,
Bryce wszystko przekręcił.
Powiedział, że tego chciała.
Co? Po co Justin miałby kłamać?
Podobno Jess miała wyrzuty sumienia, bo go zdradziła.
Pieprzony dupek.
Skoro wróciliście, postarajmy się...
nie drażnić lwa.
- Spróbujmy wrócić do normalności. - Wątpię, by to było możliwe.
MAM PYTANIE. GDZIE JESTEŚ?
Proszę usiąść. Dwie minuty.
Zeznałeś, że zrobiłeś Hannah zdjęcia.
To prawda.
Skrzywdziły ją i czułem się z tym źle.
Hannah nie była zadowolona, że ją fotografowałeś?
- Słucham? - Dowód rzeczowy B.
Tylerze...
Czy zrobiłeś te zdjęcia?
Tak, zrobiłem.
To było przed rzekomym nękaniem Hannah czy po?
Chyba przed.
- Kiedy je zrobiłeś? - Ja...
To był pierwszy dzień szkoły. Drugiej klasy.
Byłem szkolnym fotografem.
Chciałem zrobić portrety. Wszyscy byli jeszcze opaleni.
Czołem. Fotkę?
- Dlaczego nie? - Super.
Super. Drużyna futbolowa. Bosko.
No co? Zachowuj się.
- Dzięki. - Tak się nie robi...
- To ta nowa. - Tak, Hannah Baker.
Zajebista.
- Uśmiech. - Odwal się, Tyler.
To do kroniki.
Sfotografuj mnie.
- Co? - Mnie i szafkę, która się nie otwiera.
Dobra.
Pomogę ci.
Jestem Hannah.
Widziałem cię na imprezie Kat. To było w twoim domu?
- Owszem. - Chwila... Już.
- Dziękuję. - Drobiazg.
- A ty jesteś... - Tyler.
Chciałabyś wziąć udział w sesji?
Pewnie.
Miała przyjść przyszykowana.
Nie przesadzasz?
- Maluj się delikatnie, z klasą. - To do sesji zdjęciowej.
W burdelu?
Zetrzyj trochę, bo ludzie coś sobie pomyślą.
Widziałem, że płakała, ale nie wiedziałem dlaczego.
I tak nie potrzebowała makijażu.
Była piękna.
I była dla mnie bardzo miła.
Wybacz, nie umalowałam się.
Wyglądasz świetnie.
Dzięki.
Celem jest uchwycenie prawdziwej ciebie.
Jasne. Spoko.
Właśnie.
Zaczynamy?
Zastanawiałem się, kto doprowadził ją do płaczu,
skoro zasługiwała na szczęście.
Właśnie tak.
Jesteś niesamowita.
Dzięki, że się zgodziłaś.
- Dzięki, że zaproponowałeś. - Jasne.
Doskonale.
Jak mówiłem, zdjęcia to tylko część historii.
Wygląda na nich, jakby lubiła być fotografowana.
Tamtego dnia.
Nie opowiedziałeś o nim. Co jeszcze ukrywasz?
- Sprzeciw. Sugestia. - Wycofuję.
To prawda, że żadne ze zdjęć nie było powodem nękania?
Nie.
Upubliczniłem zdjęcie Hannah. Potem Clay Jensen zrobił to samo mnie.
Czy to na pewno nękanie, skoro Hannah lubiła być w centrum uwagi?
To znaczy... Wtedy lubiła.
Ale zdjęcie, które rozesłał Justin z kumplami,
opowiadało nieprawdziwą historię.
- Siema, Hannah. - Możemy pogadać?
Chciałem powiedzieć, że wiem, co czuje.
Że widziałem ją taką, jaka była naprawdę.
Cześć.
Czego chcesz?
- Wiem, że krąży pewne zdjęcie... - Tak, dzięki.
Chcę tylko powiedzieć...
że jesteś najpiękniejsza. Gdybyś miała ochotę na kolejną sesję...
Pojebało cię? Daj mi spokój.
To, co powiedziałem, było niestosowne. Zawsze to robię.
Wydrukowałem najlepsze zdjęcia,
by zobaczyła, jak jest piękna,
chociaż niektórzy w szkole uważali ją za zdzirę.
Chciałem dać jej fotki w prezencie.
Ale była...
z chłopakiem.
I ogarnęła mnie nieśmiałość, więc się ukryłem.
Dobranoc.
Wyjąłem aparat, żeby lepiej się przyjrzeć.
I zacząłem cykać zdjęcia.
Liczyłem, że wyjaśnią mi to, co widziałem.
Co widziałeś?
To, co robiła Hannah, nie było niewinną rozmową.
- Co zobaczyłeś? - To nie było zwykłe SMS-owanie.
Flirtowała z kimś i wdzięczyła się do...
jakiegoś kolesia.
Po tym, co przeszła...
nie rozumiałem, dlaczego to zrobiła.
Dlaczego podzieliła się tą wyjątkową częścią siebie z gościem,
który miał ją gdzieś i nie wiedział, jaka była wyjątkowa.
Czyli Hannah sama wystawiła się na reakcję
i pod wieloma względami odpowiadała za to, co nastąpiło.
Czy sama była sobie winna?
A ty, Tylerze?
Nie ponosisz odpowiedzialności za to, co cię spotyka?
Clay!
- Cześć, Zach. - Byłeś dziś rano w sądzie?
Tak. Nie mogłem znieść kłamstw Tylera, więc wyszedłem.
Czyli teraz wszystko wyjdzie na jaw?
Skąd mam wiedzieć?
Kiedy zeznajesz?
Nie zeznaję.
Co? Dlaczego wezwali mnie, a nie ciebie?
- Nie wiem i wisi mi to. - Jak może ci to wisieć?
Przejmuję się swoją dziewczyną i ocenami. To mi wystarczy.
Gdy zeznajesz pod przysięgą, mogą pytać o wszystko.
Zajebałeś liścik, nie zgwałciłeś jej. Czym się martwisz?
Co z kasetami? I twoim nagraniem?
Dlaczego wciąż bujasz się z Bryce’em? Co na ciebie ma?
Nie bujam się z nim, tylko... gram z nim w baseball.
Liczyłem, że proces nie spierdoli wszystkim życia.
Cóż...
Za późno.
Każdy kij ma dwa końce.
Pewni ludzie cierpią, a inni sprawiają ból.
Panie Walker, chciałbym zamienić słowo.
Jestem zajęty, panie Porter.
Zaczekam. Twoja fryzura wygląda dobrze. Zmykaj na lekcję.
Co się stało?
Jessica Davis dziś wróciła.
Będę miał cię na oku.
Nie pan jedyny. Ale nie wiem, co to ma do Jessiki.
Posłuchaj, gówniarzu. Wiem, co masz na sumieniu.
Zbliż się do niej albo spójrz w jej kierunku,
a spierdolę ci życie.
Nie może pan tak do mnie mówić.
I nie mówiłem.
Tylko sprawdzałem, jak się masz,
bo uznałem, że możesz być przejęty procesem.
- Ma pan do stracenia więcej niż ja. - Czyżby?
Okaże się.
Jak na razie dzień jest kiepski.
Wiedziałeś, że mnie zbanowali?
- Co? Skądże. - Mówienie o mnie,
rozmawianie o tym, że chciałem się zabić.
- Szlag. Serio? - Tak.
Przestałem słuchać porannych ogłoszeń.
I nauczycieli. I ludzi.
Chciałeś o coś spytać?
Tak. Wiedziałeś, że zostawiłem list pożegnalny?
- Tak. - Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Uznałem, że to kiepski temat do rozmowy
z kimś, kto usiłował...
Co to może znaczyć?
Przyniosłeś list?
Nie zawieszą mnie za mówienie o sobie.
„Mogłem to powstrzymać”.
Co to znaczy? Powstrzymać co?
Nie wiem.
Może powstrzymać Hannah?
- Czułeś się winny. Jak my wszyscy. - Nie chodzi o to.
To coś innego.
Nikt nie chce takiej popularności, jaką miała Hannah.
Jaką mam ja.
Albo będę miał, gdy wyjdę z sądu i wrócę do szkoły,
gdzie nikt się o nas nie troszczy.
- Co jest? - Nigdy cię nie tknąłem.
A gdy inni cię cisnęli, kazałem im przestać.
Czemu obgadujesz mnie w sądzie?
Skąd już to wiesz? Od Claya?
- Nieważne. Odpowiedz. - Twój wybryk mnie nie przestraszy.
Jaki wybryk?
Zastraszaj mnie, ile chcesz! Zapłacisz za to.
Panie Walker?
Jeśli Bryce znów będzie się naprzykrzał, daj mi znać.
I wpadnij na warsztaty asertywności.
Nie, dzięki.
Rozmawiałem z rodzicami. Zaczniesz jutro.
Hannah zrobiła sobie seksowne zdjęcia, ale to nie czyni jej winną.
Jedno zdjęcie nie opowiada całej historii.
HANNAH NIE BYŁA JEDYNA
Clay.
- Cześć, Tony. - Co, u licha? Miała być ugoda.
- Tak myśleliśmy. - Wezwali mnie na świadka.
Nie przejmuj się. Bakerowie wiedzą, że spełniłeś prośbę Hannah.
Nie oni mnie wezwali, tylko szkoła. Ale dlaczego?
Nie wiem.
Według mamy każda strona wzywa tych, którzy poprą jej wersję zdarzeń.
Dlaczego mam być po stronie szkoły?
- Nie zrobiłeś nic złego. - Nie wiesz o wszystkim.
Hej, Tony. Co...
- Co wiesz Scotcie Reedzie? - O tym zawodniku?
Gra w baseball i kumpluje się z Bryce’em.
To tyle. A co?
Nic takiego.
W naszym stanie wymagane jest „pozwolenie na seks”.
Oznacza to, że musicie uzyskać od partnerki zgodę na stosunek seksualny.
Cisza albo brak sprzeciwu nie oznaczają zgody.
Musi ona zostać wyrażona słowami lub czynami.
Krzyk się liczy?
Chce pan zostać komikiem, panie Reed? Czy woli pan grać?
Bo mogę załatwić panu urlop.
Tak myślałem.
No dobrze.
Wracając do tematu...
Cześć.
- Czego? - Ciebie też miło widzieć.
Wybacz. „Cześć, Ryan. Jak leci? Serio? Taki z niego fiut? Rzuć go.
Zasługujesz na kogoś fajniejszego”. Lepiej?
Wezwali mnie na świadka w sprawie Hannah.
Mnie też. Nie powinniśmy o tym rozmawiać.
Proszę. To wszystko, co napisała o tamtym dniu.
Wszystko.
Nie powiem niczego, co mogłoby ci zaszkodzić. Słowo.
Dziękuję.
Zdjęcia skrywają sekrety. Tak jak ludzie.
- Cześć. - Jak się masz?
- Świetnie wyglądasz. - Dziękuję.
- Tęskniłam. - Ja też.
- Jess! - Cześć, Chloe.
Jess, miło cię widzieć.
W samą porę. Zaczynamy treningi do letnich zawodów.
- Chcę, żebyś robiła wyskoki. - Chwila. Co?
- Ja miałam... - Jesteś wysportowana i uważna.
Nie będzie łatwo, ale jesteś gotowa?
Zdecydowanie.
Świetnie. Zacznijmy trening.
To nowy układ, więc najpierw popatrz.
Dobrze.
Dobra, Walker. Jeszcze raz.
Weźcie się w garść i obgadajcie to.
- Wszystko gra? - Jasne, a co?
Trzy pudła z rzędu. Nabiegałem się.
Coś mi dziś nie idzie.
Spoko, stary. Dasz radę.
Może rzucisz coś, co da się odbić?
Tylko wyrywam trawę.
Znam żart o Meksykanach wyrywających coś innego.
Dawaj, Walker, bo próbują dowcipkować,
- a to nigdy im nie wychodzi. - Uwielbiasz nas.
Ostatnia próba. Skup się.
Twój tata na pewno nie przyjdzie?
- Rzadko tu wchodzi. - Okej.
Poza tym lubi cię.
Zbliżyliśmy się, gdy zacząłem cię odwiedzać.
- Co przyniosłeś? - Mam serowe nachos.
- Kwaśne żelki. - Zajebiście.
To u ciebie zabronione?
Mama ma fioła na punkcie ekologicznego, zdrowego żarcia.
Przepyszne. Chcesz?
Jasne, tylko umyję ręce.
Tam się wbiła.
Kula się tam wbiła.
Nigdy nie strzelałem z takiej broni.
Była cięższa od innych. Drgnąłem,
kula przeszła na wylot przez czaszkę i wbiła się w ścianę.
Tak mi powiedzieli.
Nie pamiętasz?
Nic z poprzedzającego miesiąca.
Kaset też nie?
Wiem o nich.
I o tym, że nabroiliśmy, ale nie pamiętam, bym ich słuchał.
Zrobiłem ci zdjęcia, gdy byłeś w śpiączce.
Dlaczego?
Bo wiedziałem, że wydobrzejesz.
Chciałem uwiecznić twoją drogę.
- Wybacz... - Wisi mi to.
Mogę je zobaczyć?
Kiedyś?
Jasne.
Sklepik już prawie skończony. Muszą jeszcze dopracować ogrodzenie.
Tablica wyników będzie tam.
Do czwartku odnowimy boisko i dopracujemy detale.
- W porządku. - Co z nazwą?
Będzie na tablicy, obu lożach i sklepiku.
- Wszędzie, gdzie się da. - Chyba proces...
Ten proces nie będzie przeszkodą?
Skądże. Mamy wszystko pod kontrolą.
- Chronimy naszych uczniów. - Świetnie.
Jak drużyna?
Pomimo tragicznej śmierci Jeffa Atkinsa
od lat nie było lepszego składu. Od pańskich czasów.
Cześć, tato.
Jak ręka?
- Doskonale. - Dobrze.
- Do zobaczenia. - Pa.
Hej, Jess. Jessica.
- Jess, zaczekaj. - Cześć.
- Witaj z powrotem. - Dziękuję.
Jak się trzymasz? Dobrze?
- W porządku. - To dobrze.
Fajnie, że wróciłaś. Tęskniliśmy. Przynajmniej drużyna.
- Oto jestem. - Świetnie.
Wyskoczmy kiedyś na drinka. Pogadamy.
- Na drinka? - Tak.
Może. Śpieszę się na obiad.
- Cześć, skarbie. - Cześć.
Dzięki, że mnie przygarnęłaś.
Miło mieć towarzystwo.
W hotelu też można napić się wina,
ale w towarzystwie przedstawicieli handlowych i rotarian.
- Cieszę się, że nie masz mnie dość. - Nigdy.
To był dobry dzień.
Tyler był wiarygodny,
a ława przysięgłych będzie pamiętać o nękaniu.
Nad czym pracujesz?
Poprosiłam Dennisa, żeby przysłał zdjęcia, które dziś wypłynęły.
Zawsze uważałam, że są piękne.
To jest niezłe.
Niekorzystne ujęcie.
To jest świetne.
Podbródek wyszedł kiepsko.
Bez obaw, skasuję je i nigdy więcej nie zrobię sobie zdjęcia.
Dlaczego?
Można je źle zrozumieć i wykorzystać przeciwko tobie.
Moja Hannah, królowa dramatu.
Czemu nie powiedziałam jej, że jest piękna?
Dlaczego nie powiedziałam, że jest idealna?
Olivio, robiłaś to tysiące razy.
Nie jestem pewna. Może robiłam to za rzadko...
albo w niewłaściwy sposób.
Codziennie powtarzałam Tessie, że jest najpiękniejsza na świecie.
W szkole dzieci powtarzały jej, że jest brzydka,
bezwartościowa, wyzywały od zdzir.
Uwierzyła im, nie mnie.
Tak właśnie będzie?
Będą rysować portret dziewczyny, której nie poznaję?
Owszem, ale musisz być silna.
Wiesz, jaka była Hannah.
A jeśli nie? Nie wiedziałam, kto zrobił te zdjęcia
ani że miała prześladowcę. Co jeszcze mi umknęło?
Wiesz, że była wyjątkowa.
I że szkoła pozwoliła, by ci ją odebrano.
Uważacie, że zdjęcia Hannah
oznaczają jedno, ale nie wiecie wszystkiego.
Widzicie zdjęcia, lecz niekoniecznie prawdę.
Dlaczego skłamałeś?
Nie skłamałem.
Jak mogła z kimś flirtować?
- Nie wiem, ale tak było. - Kim był ten gość?
- Nie boję się ciebie. - Że co?
- Wczoraj w ciemni. - Co się stało?
- Ktoś próbował mnie uciszyć. - Nie ja.
Czyli ciebie też dorwą.
Mam to, kurwa, gdzieś. Z kim SMS-owała?
Nie wiem.
Pieprzę to.
Uważałeś ją za ideał, ale nim nie była.
Nie tylko ja to wiem.
Ładny kolor.
Walplex znów zabezpieczył spraye, więc musiałam buchnąć go z True Value.
Cudownie, że Walplex zabezpiecza farby, a nie amunicję.
Możemy...
Możemy spróbować jeszcze raz?
Jasne. Zróbmy to.
- Jezu! - Clay...
Wybacz. Nie wiem, co się stało.
O rety, dygoczesz. Co jest?
Nic. Wszystko gra.
To dobrze. Clay.
Spoko. Będziesz świetny.
Wiem. To znaczy nie wiem, ale...
Zamknij się i zrzuć ciuchy.
Ja pierdolę!
Co się z tobą dzieje?
Nie mogę.
Mówiłeś, że mnie kochasz.
Bo kocham. Naprawdę.
Nie chcesz mnie dotykać ani ze mną być.
Chcę, tylko...
Dziś nie mogę.
Dobrze.
Do zobaczenia jutro.
Jeśli cię tam nie było, nie wiesz, co się stało.
TONY, PROSZĘ, PRZESŁUCHAJ TE KASETY.
BĘDZIESZ WIEDZIAŁ, CO ZROBIĆ. DOCHOWASZ TAJEMNICY.
JESTEŚ MI TO WINIEN. HANNAH.
Poprosimy sąd o zwolnienie zdrowotne.
Ponoć dzieciak Standalla nie musi zeznawać.
- Tato. - Kochanie...
Mama i ja jesteśmy temu przeciwni. Słyszeliśmy, co spotkało Tylera.
- Mogą cię spytać o wszystko. - Muszę to zrobić. Dla Hannah.
Dobrze. Porozmawiamy rano.
Wyśpij się.
WEZWANIE DO SĄDU
SZMATA
Macie zdjęcie, ale nie znacie całej historii.
HANNAH NIE BYŁA JEDYNA
Co z nim zrobisz?
Możesz mówić?
Na to wygląda.
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk