Hert.
Boezem.
Zout.
Onnozel.
Passend.
Klets.
Scheef.
Pulp.
Plus.
Band.
Alpen.
Keffen.
Klef.
Lagen.
Vogelbekdier.
Hup. - Stil jij.
Toen ik je ontmoette, vlogen er gieren rond.
Dat was dus een voorteken. - Dat waren lijsters.
Ik haal je hier wel uit.
Nee, jij veroorzaakt alleen maar problemen.
Harold, kijk.
Ongelooflijk. Franse poedels. - Dat zijn schapen.
Niet nog een.
Waar kom je vandaan?
Mijn god.
Mevrouw?
Hoor je me?
Jezus. Oké.
Ik moet teruggaan. - Je bent veilig.
Maak je maar geen zorgen.
Je bent gewond. Ik moet kijken hoe ernstig het is, oké?
Het goede nieuws is dat je niet gebeten bent.
Beter dan dat is nieuws tegenwoordig niet.
Sorry.
Ik zal je wond zo goed mogelijk verbinden en dan laat ik je slapen.
Achter de zonneklep. - Kom niet dichterbij.
Nee, nee. De sleutels.
Ze zitten achter de zonneklep.
Maar...
De versnelling zit soms vast. Zet hem niet in z'n achteruit.
Tenzij je wilt dat het zo blijft.
Ik vond je bij de rivier.
Je had een lelijke snee.
Niet gebeten of gekrabd. Het was geen probleem.
Oké.
De accu moet vervangen worden. Dat had ik al willen doen.
Als je toch wilt gaan...
kan ik je net zo goed eten en water geven.
Je moet uitrusten en je verband moet verschoond worden.
Oké?
Kun jij het doen?
Ik weet het niet. - Ik kan het niet.
En ik moet gehecht worden.
Ja.
Hou de wond met één hand dicht...
en hecht alles dan met één constante lus.
Eén constante lus.
Oké, sorry.
Weet je het zeker? - Doe het nou maar.
Het spijt me.
Dit is vissenstoofpot.
Maar volgens mij noemen Fransen het bouillabaisse.
Dus...
Soep is...
Soep is de deken onder het eten.
Dus... - Wat?
Ik heb al een tijdje geen gezelschap gehad.
Maar...
Geniet van je soep.
Ik heet trouwens John.
Bedankt, John.
Je lijkt me een Laura, als ik een gok zou moeten wagen.
Is Laura voor nu een acceptabele naam?
Ik werkte in het weekend in Humbug Gulch.
Is dat een pizzatent of zo?
Nee.
Schiet- en lasso-shows voor kinderen en veeleisende volwassenen.
Je kent ze vast als westernshows.
Ik deed het voor de lol.
Je mag zo lang blijven als je wilt, Laura.
Ik vertrek binnenkort weer.
Maar je hebt hier in de tussentijd eten en een schuilplek.
Vraag het de volgende keer als je iets nodig hebt.
Jeetje...
Hier, ik heb wat privacy voor je geregeld.
Ik zei toch al dat ik niet lang blijf.
Wat ben je? Een arts? Een verpleegster?
Het leek me logisch dat rusten prioriteit heeft...
dus heb ik privacy geregeld. - Je mag het bed hebben.
De bank is prima. Ik slaap toch niet.
Je slaapt niet? - Eén uur of twee, als ik geluk heb.
Zo raar. Vroeger kon ik het wel.
Het is me gewoon al lang niet gelukt.
Er ligt een schoon shirt voor je op bed.
Bedankt.
Hoe weet je dat ik een verpleegster was?
Nou, ik ken maar weinig mensen...
die zichzelf kunnen steken met een naald.
Was je een verpleegster totdat...
Dat lijkt al zo lang geleden, hè?
Zeg dat wel.
Welterusten.
Spoelen ze hier aan?
Ja, er is stroomopwaarts iets aan de hand.
Ik moet uitzoeken wat het precies is.
En het is dinsdag.
Wat gebeurt er op dinsdag?
Dan ga ik naar de winkel.
Er is een winkel. Ik ga erheen.
Ik ga wel mee. - Je moet uitrusten.
Ik heb nieuw verband nodig. Ik wil geen infectie.
Dat kan ik voor je regelen.
Ik doe het liever zelf.
Als je er de energie voor hebt...
vind ik het prima als je meegaat.
Trek die schoenen maar aan.
Ze zijn vast te groot, maar ze zijn beter dan die dingen.
Er zijn hier slangen.
Ik wil kunnen rennen als het moet.
Dat kan je daarmee ook. - Nee, bedankt.
Wat je wilt.
Ben je hier al lang?
Een tijdje, ja.
Wat deed je voor werk? Hiervoor, bedoel ik.
Ik was politieagent.
Waar zijn je pistolen?
Wat voor pistolen?
Elke agent heeft toch pistolen?
Ze zorgen vooral voor problemen.
En ze trekken meer doden aan.
Vond je het leuk? Een agent zijn.
Vroeger wel.
Is die van jou? Ben je zo in de rivier beland?
Nee, zo'n slechte chauffeur ben ik niet.
Pas op.
Kom op, vriend.
Daar is het probleem. - Ja, mevrouw.
Dat moet opgelost worden.
Wat is dit voor plek?
Hier woonde Bill. Het was z'n vaders huis.
Het was al 60 jaar in de familie, geloof ik.
Waar is Bill nu? - Geen idee.
De weg werd afgesloten vlak voordat alles misging.
Ik heb sindsdien niemand meer gezien.
Kom maar.
Pak wat je wilt.
Er zijn geen winkelwagentjes.
Ik red me wel.
Ben je aan het herinrichten?
Mensen hebben altijd spalken en verband nodig.
Als je in de problemen zit, is improviseren lastig.
Ik help gewoon. - Je hebt dit vaker gedaan.
Gelukkig had ik werk dat nu van pas komt.
Hou je van films?
Ik ben de collectie aan het bestuderen.
Eerst keek ik alles op alfabetische volgorde.
Je gaat altijd terug naar je favorieten.
Is je achternaam Dorie?
Zoals die vis, Dory, maar dan met I-E.
Je heet John Dorie?
Zoals de vis.
En je houdt van vissen.
JOHN DORIE - DINSDAG ROAD TO BALI - GOOD TIME
Wat is er?
We hebben een ladder nodig.
Bedankt voor je hulp, Laura.
Mag ik je zo noemen?
Laura is prima.
Ik blijf niet lang meer.
Wie? - John Doe.
Welke John Doe? - Die ik heb bedacht.
Ik stoor je. Sorry.
Dinsdag is m'n filmavond.
Nou ja, tegenwoordig is elke avond filmavond.
Ik wil gewoon wat water.
Ik zet hem wel wat zachter. Ik heb hem al zo vaak gezien.
Ik weet al wat ze gaan zeggen.
En dan wordt het grimmig...
Wil je ook wat? - Nee, bedankt.
Nee?
Hij wil de aandacht trekken. Hij wil dingen kwijt.
Voor hem is dat de enige manier.
Dus hij zet het allemaal in een brief.
Hij stort z'n hart uit.
Vanaf nu zeggen we: Ik demonstreer, door John Doe.
Hij gaat in tegen al het kwaad...
Als ik een filmavond heb...
pak ik soms butterscotch en karamel...
en smelt ik ze samen.
Ik zag dat je Black Jacks meenam.
Doe die er maar bij. Misschien is dat wel lekker.
Heel mooi, Miss Mitchell.
Dit wordt te gek.
Hij dacht aan de rivier, maar nee...
Ik ben Bert Hansen, Mr Doe.
Ik werk in de Schwabacher's-apotheek.
Weet u, mijn vrouw en ik hoorden u in de uitzending...
en we schrokken nogal. Vooral mijn vrouw.
Ik zei midden in de nacht nog: Hij heeft gelijk, schat.
Niemand geeft nog om zijn buur. Daarom is iedereen hier...
Ik ben m'n kind kwijt.
Dat lijkt me prima...
maar hoe kan iemand van zulke buren houden?
Ik ging uit bed...
liep zo door een muur heen zo je kamer binnen.
Dat heb je met dromen.
En jij lag in bed.
Je was een klein meisje, rond de tien jaar. Heel knap.
Ik maakte je wakker en toen je je ogen opende...
Leer me hoe ik moet vissen.
Wil je dat ik je officieel lesgeef of is het minder serieus?
De rivier is een bron en ik moet hem leren gebruiken.
Ik pak je uitrusting wel.
Laat de lijn maar vieren.
Maak de molen vrij. Tijdens het gooien laat je hem los.
Goed zo.
Perfect.
Zorg voor wat spanning.
Laat hem maar wegdrijven.
Aanslaan, aanslaan.
Haal hem maar binnen. Heel goed, je hebt hem.
Niet te diep.
Recht omhoog.
Niet te hard duwen.
Zo?
Kijk eens aan.
Dit is erg lekker.
Ja?
Bedankt voor de les.
Het komt vast van pas.
Ja, het komt zeker van pas.
Je houdt er wel een litteken aan over.
Maar het valt mee.
Wacht even.
Hier.
Ik ben er klaar voor.
Oké.
Ik ben genezen. - Je hoeft hier niet te blijven.
Ik was van plan te vertrekken. - Zodra het kon, zei je.
Ik pak de komende dagen wat spullen in...
En dan kun je gaan.
Ik moet de brug echt repareren.
We hebben iets sterkers nodig om de opening dicht te maken.
Misschien is de accu in één van de auto's van Bill nog niet leeg.
Ik regel het wel.
Je hebt me geholpen.
Dit is wel het minste wat ik kan doen.
Jouw keuze.
Goed.
Hé, waar heb je dat geleerd?
Van een vrouw in een kamp waar ik woonde.
Ga je me arresteren?
Ik zei toch dat je niet aan m'n spullen mocht zitten?
Op een brug vol doden moeten we onszelf kunnen verdedigen.
Je bent goed met een mes. Dit lokt alleen maar meer doden.
Die pistolen zijn nutteloos in een doos.
Ik wil niet dat ze uit de doos gehaald worden.
Goed gedaan.
Rechtdoor. Goed zo.
John?
Schiet hem neer.
Nee. - Schiet hem neer.
Nee.
Schiet hem neer.
John.
Schiet hem neer.
John.
Ik ben niet gebeten en jij was te ver weg om gebeten te worden.
Soms worden mensen ziek als ze hieraan blootgesteld worden.
Dat was niet m'n bedoeling.
Je had iets kunnen doen. Je had het pistool.
Zo doe ik dat niet.
Hoe jij het doet, werd bijna je dood.
Dat is beter dan iemand anders.
Waar heb je het over?
Dit heeft niets te maken met doden neerschieten.
Het gaat om het gebruiken van pistolen.
Praat je daarom liever niet over je tijd als agent?
Heeft iemand je pistool afgepakt of moest je schieten?
Ik heb iemand neergeschoten.
Een goed iemand of een slecht iemand?
Zo zie ik de wereld niet.
Maar jij zou hem een slechterik noemen.
Was het een fout? Of deed je het bewust?
Zo simpel is het niet.
Ik maakte bewust een fout.
Ik stopte bij een tankstation na een van m'n optredens in de Gulch.
Er was een overvaller.
Ik zei: Ik ben een agent, doe je wapen weg.
Hij luisterde niet.
Ik wilde hem in z'n been schieten.
Het is al goed. - Nee, het is niet goed.
Omdat hij zich omdraaide...
raakte ik hem recht in z'n been.
En toen bloedde hij dood.
Ben je daarom hierheen verhuisd? - Nee.
Waarom ben je dan hierheen verhuisd?
Mensen dachten dat ik een held was.
Het maakt niet uit hoeveel mensen zeggen dat je onschuldig bent.
Het enige dat ertoe doet, is of je het zelf gelooft.
Laura.
John.
Bedankt.
Je vindt jezelf dan wel geen held, maar ik wel.
En ik vind je eerzaam.
Ik heb echt geluk gehad dat ik in je voortuin ben aangespoeld.
Ik kan 'm niet aannemen.
Je hebt hem nodig als je weggaat.
Ik wil dat je hem meeneemt.
Ik heb raar gedroomd vannacht.
Over jou.
Over mij?
Echt raar. Ik droomde dat ik je vader was.
Ik ga op de veranda zitten.
Wat is er?
Laat nou maar.
Waarom kijk je me niet aan?
Wat is er? - Niets.
John.
En heel knap.
Ik maakte je wakker...
Ik hou van je.
Je sprong meteen uit bed en zette het op een lopen...
Ik hou van je. En ik wilde niet dat je dat wist.
Waarom mocht ik dat niet weten?
Omdat je weggaat.
En dat wil ik niet.
Ik wil niet dat je gaat.
Als je alleen wilt zijn, blijf dan. Ik ga wel weg.
Ik wil dat je blijft leven.
Zolang jij leeft, voelt de wereld...
voelt de wereld ook levend.
Laura?
IK HOU OOK VAN JOU HET SPIJT ME
Ze hield van je.
Ja.
Als ik het niet had gezegd... - Nee.
Je moet nooit wachten. Niet in deze wereld.
Wachten is...
Zo raak je mensen kwijt.
Dit klinkt vast stom...
maar ik dacht echt dat we een tweede kans zouden krijgen.
Zo stom.
Misschien gebeurt het nog.
Alicia.
Strand, Luciana. Ze zijn hier nog steeds.
Ze denken dat we alleen nog maar vechten en doden en sterven.
Misschien hebben ze gelijk. Misschien.
Kijk me aan en zeg dat je dat echt denkt.
Zeg me dat je dat denkt en dan gaan we onze eigen weg.
Dat denk ik niet.
Echt niet.
We leven nog.
We maken deel uit van de wereld.
Laten we geen tijd meer verspillen.