NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Değiştir, değiştir kanalı
Bu dizi insanda ne huzur bırakır Ne de ağız tadı
Ki her bölümde apayrı bir can sıkıntısı
O yüzden değiştir kanalı, değiştir kanalı
Baudelaire'leri yanına almıştır Bazı zengin kimseler
Ama Olaf'ın bir planı vardır Hiç aksamadan işler
Kaçırılan iki arkadaşlarını kurtarmak Zamana karşı bir yarış
Bu elim öykü bitmeden Sen de kendini kurtarmaya çalış
O yüzden değiştir kanalı, değiştir kanalı
Çünkü burada göreceğin tek şey Keder ve dehşettir
Aklı başında birinin Sana diyeceği şey tektir
Değiştir, kanalı değiştir
Değiştir, değiştir kanalı
ALACAKARANLIK BULVARI: BÖLÜM İKİ
Değiştir, değiştir kanalı
-Quagmire'ları bulamadık. -Şimdilik.
Her yerde olabilirler.
667 numara hariç her yerde, yani bir şey öğrendik.
Yetmez.
Zavallı çocuklar şu anda çok korkuyor ve yapayalnız olmalılar.
Bizi buldunuz.
Bu öykü, mutlu bir kavuşma öyküsü değil.
Sizi gördüğüme çok sevindim.
Birini gördüğüme bu kadar sevinmemiştim.
Baudelaire yetimlerinin elim öyküsünü
anlamak için yüzlerce makale, günlük
ve bolca çizim içeren katalog okudum.
Karşıma çıkan korkunçlukları sözcükler açıklayamaz
ama bölümün devamında duyacağınız bir ses açıklar.
Karanlıklardan gelen uzun bir çığlığın sesi.
Baudelaire'ler dostlarını bulmalarına sevindi.
-Bizi nasıl buldunuz? -Klaus'un fikriydi.
Violet'ın icadıydı.
Hayatlarının bu bölümü
bitmeden önce...
...bu asansör boşluğunda yaşayacakları
korku, dehşet
ve dramatik düşüşten bihaberdiler.
İzlemeye devam ederseniz siz de çığlık atabilirsiniz.
Kilidi açabilir misin?
Aletsiz olmaz. Keşke aşağıyı görebilsem.
Bunu dene.
-İzleri görüyor musun? Hizala. -Saat yönünün tersine yarım tur çevir.
Gizli Teşkilatların Yarım Kalan Tarihi'nden öğrendik.
Buldunuz mu?
Kaçırılmadan hemen önce. Alabildiğimiz kadar not aldık.
Kaçırılan kurbanlar olsak da hâlâ bir gazeteciyim.
-Birçok korkunç sır keşfettik. -Hepimizin ebeveynleri hakkında.
Haklıymışız. Her şey bağlantılı.
Ne öğrendiniz peki?
Güvendeyken anlatırsınız.
Olaf'ın planını duyduk.
Bizi müzayededeki bir eşyaya saklayıp
yarın şehirden kaçıracak.
Kaçırmayacak. Bizimle geliyorsunuz.
Elektromanyetik bir devre sanırım. Sadece ışık değil, ısı da yayıyor.
Acaba...
Gizli Teşkilatların Yarım Kalan Tarihi'nde
birçok amaçla kullanılabileceği yazıyordu.
Belki kilidi eritebilir.
-Eridi mi? -Hayır. Sadece ısındı.
İşe yaramıyor. Aşırı ısınıyor, belli.
Kullanabileceğin başka bir şey olmalı.
Gazeteyi uzatır mısın?
Isınan hava yükselir.
Ne?
-Çatı katına dönmeliyiz. -Gidiyor musunuz?
Sizi çıkarmak için bir şeyler bulacağız.
Mendili mümkün olduğunca ger.
-Şimdi anladım. Isınan hava yükselir. -Biz de yükseleceğiz.
Sunny'yle ben burada kalalım.
Olmaz Klaus. Ablana yardım et. Çabuk dönün, yeter.
-Döneceğiz. -Söz.
Prufrock'ta bizi kurtardınız. Siz olmasanız Olaf'ın elinde olurduk.
-Yani eminim biliyorsunuzdur. -Neyi?
Arkadaşların ne için olduğunu.
-Hey! Siz! -Sadece yakışıklı yabancı adam
ve güzel hanım, baygın birini taşıyor lütfen.
Bir anlığına şüphelendim de.
Şehir çapında arama hâlâ sürüyor.
Akşamınız iyi geçti mi?
Tanrım, evet.
Lüks, 46 parçalık bir yemeğin ardından gelen
sıcak balık turşusu ve uzun müzikaller gibisi yok.
İltifat ediyorsunuz lütfen.
Şimdi horlayan kocayı yukarı taşıyın güzel hanım.
-Benim burada işlerim var. -Tamamdır.
Hadi Jerome. Kalk!
ARANIYOR KONT OLAF
Üzgünüm, şüphelendim.
Kaçak bir aktör etraftayken tedbirli olmak şart.
Kesinlikle öyle.
Umarım Squalor'lar ve Olaf eve dönmeden yukarı çıkabiliriz.
Duman mı kokuyor?
Mendil!
Kumaş yanıyor. Fazla sıcak.
-Ne yapacağız? -Sıcaklığı düşürmeliyim.
Yükselecek kadar sıcak ama yanmayacak kadar soğuk olmalı.
Epey spesifik bir sıcaklık.
-Yukarı ne kadar kaldı? -Daha çok var.
Yerden ne kadar yüksekteyiz?
Halledeceğim.
Hadi.
Sürekli açıp kapatırsam ısı dengelenebilir.
Tamam. İşe... yarıyor.
Sıcaklığı dengede tutarsak başarırız.
Bir an sandım ki...
Sunny...
Evde daire testere görmüştüm. Onunla parmaklıkları kesebiliriz.
-Olaf. -Onları bulduğumuzu öğrenmemeli.
-Jerome! -Ona ne olmuş?
Endişelenmeyin canlarım. Sadece yemeğin ortasında bayıldı.
-Bayıldı mı? -Uyuyakaldı.
Siz de yatmalısınız. Saat her kaçsa geç olmuştur.
-Gunther geldi mi? -Kim? Hayır.
Kokuyu alıyor musunuz? Şey...
...okul kütüphanecisi kokusu.
-Jeroma, uyan. -Bırakın da dinlensin.
Uyku doğaldır, tıpkı kozmetik ürünler ya da manasız davalar gibi.
-Önemli bir şey söyleyeceğiz. -Bana söyleyin, ben de önemliyim.
Siz de benim için önemlisiniz.
İşine fazla vakit ve küpelere fazla nakit harcayan
inanılmaz nüfuzlu bir kadın gibi görünsem de
yine de sizin vasinizim. Bana her şeyi anlatabilirsiniz.
Ama inanmayabilirsiniz.
Deneyin.
"Sazan Houdini'nin açılışı Hindenburg boyutunda bir başarıydı."
"Bol balıklı ve moda restoran şehrin saygın bankacılarından
şehrin saygın mali müşavirlerine büyük bir kalabalık topladı."
-Sazan Houdini. -Benim, gerzek.
-Merhaba! -Bir bit yeniği var.
Neden restoranın etrafındasın?
-Affedersin patron. -Yeni plan.
-Büyük bir ağ bul. Çabuk. Görüşürüz. -En büyüğünü. Görüşürüz.
Yüzüme kapattı. Peki.
Sen! Ağı getir!
Bu korkunç. Doğru mu anladım? Gunther, kılık değiştirmiş Olaf mı?
Çizmesi dövmesini örtüyor ve gözlüğü de kaşını.
Arkadaşlarınızı da asansörümün dibinde bir kafese saklamış.
Kapının arkasında asansör yok. Ersatz, yani sahte.
Gesundheit.
Ve onları bu parlak mı parlak katalogdaki
bir eşyaya saklayıp müzayededen şehir dışına mı kaçıracak?
Aynen öyle.
Bu, duyduğum en modası geçik şey.
Karmaşık bir komplo bu!
Kendi başınıza çözebilmenize şaşırdım.
Cesaretiniz ve zekânız olağanüstü. Bir şeyler içmeliyim.
Maydanozlu soda.
Daily Punctilio'ya göre sulu martiniden bu yana en moda içecek.
-Deneyin. -Yok, teşekkür...
Deneyin.
-Nasıl? -Maydanozlu.
Şahane. Ben de aynı tadı aldım.
-Bayan Squalor... -Esmé.
-Esmé... -Ne diyeceğini biliyorum.
Lezzetli meşrubatlara vakit yok.
Bu korkunç komployu durdurmalıyız.
Gunther'ı tutuklatıp Quagmire'ları kurtaracağız.
İçeceklerinizi bırakın. Vaktimiz dar.
Hemen polise bildirmeliyiz.
Neyse ki karakol oldukça yakın.
Merdivenle uğraşacak olmamız kötü.
Tırabzandan kayabiliriz,
daha hızlı ama daha avamca olur.
Buldum! Asansörle inelim.
Vahim şartlarda
kendime sık sık nasıl bir sıkıntı ya da üzüntü yaşarsam yaşayayım,
en azından Baudelaire'lerin de yaşadığı gibi belirsiz bir süre boyunca
asansör boşluğuna düşmediğime ve panikle karışık bir rahatlamayla...
...bir ağa inmediğime şükrederim.
-İyiyiz. -Ne?
Bir şeyimiz yok. Ağa düştük.
İyi falan değiliz. Hiç değiliz.
27'de bir bile iyi değiliz.
Arkadaşlarımız tutsak
ve vasimiz bizi asansör boşluğuna attı!
Yaşıyoruz.
Evet, yaşıyorsunuz Baudelaire'ler ama iyi olmadığınız kesin.
Quagmire'larla birlikte şehirden kaçırılmak üzeresiniz
ve size söz veriyorum, bir daha hiç iyi olmayacaksınız yetimler!
Ne...
Replik?
-"Ne şahane bir..." -Evet, doğru.
Ne şahane ve kârlı bir gün!
Kont Olaf, eski oyunculuk hocam,
nihayet bir değil, iki devasa serveti ele geçirmiş olacak!
Eski oyunculuk hocan mı?
Gunther'ın kim olduğunu başından beri biliyor muydun?
Elbette. Oyuncuyum ben.
Oynuyordum.
Sizi ve alık kocamı, onun mezatçı olduğuna inandırmam
gerekiyordu sadece.
İyi bir aktrit oldun gerçekten.
Aktrit mi?
Gerçi evet, atları severim.
Vasimizsin sen bizim!
Bizi güvende tutman gerekiyordu, asansör boşluklarından atıp
kötü adamlarla servetimizi çalman değil!
Ama çalmak istiyorum!
Beatrice'in benden çaldığı gibi ben de sizden çalmak istiyorum!
Ne dedin sen?
-Sanki konuyu hiç anlamadım. -Hızlıca anlatayım.
Quagmire'ların kaçırılışı, bir çalıntı nesne,
üç kamu davası, iki zehirli ok, bir ufak suç ve bir trafik ihlalinden
doğan bir kundaklamanın sonucu olan bir cinayetin sonucu.
Dünya sandığımdan daha karmaşıkmış.
-Genelde öyle. -Belki de bu iş için yeterli değilimdir.
Belki de kütüphaneme dönmeliyim, her şeyin güvenli ve düzenli,
yalnız ve boş olduğu yere.
Taksici olarak sizi istediğiniz yere götürmeliyim.
Ama bir gönüllü olarak Prufrock'a götürmek istemiyorum.
-Size ihtiyaç var Olivia Caliban. -Niye?
Gösterebilirim ama görünce dönmeniz zor olacak.
Uzakta mı?
Geri dönmem gerek. Sağlam bir şeye tutunun.
Çalıntı bir nesne, bir trafik ihlali, ufak bir suç, iki zehirli ok
ve mahkeme dışında çözülen üç kamu davasıyla başlayan öykü...
Ağa yakalanmış üç yetim
ve mezat evine götürülen iki diğer yetimle bitti.
Mutlu sonlara bayılırım.
Tıpkı Uğultulu Tepeler gibi, hiç okumadım.
Olaf, canım, olağanüstü zenginlik ve lüksün içinde
ve karmaşık sebeplerden ötürü ve asansör için evlendiğim
bir kocayla çatı dairesinde yaşarken çok yalnızlık çektim.
Baudelaire'leri evlat edinince geleceğini bilsem
onları ben yetim bırakırdım.
Şehir çapında gerçekleşen bir aramanın yıldızının
ve bunca zaman sonra onu bulan şık kadının şerefine.
Bize ve zaferin tadına içelim canım.
Ne var bunda böyle?
-Maydanoz canım. Maydanozlu soda. -Maydanoz mu? Niye...
Muzlu daiquiri duymadın mı hiç?
-Muz moda değil. -Göreceğiz.
Tüm şehri kandırıp kocanı bayılttığımıza göre
sanırım sırada...
...küçük bir...
...kutlama dansı var.
-Ne? -Sen de varsan tabii.
Tamam, olur. Dans kulağa eğlenceli geliyor.
Neden? Sen ne...
Dans, evet! Dans. Ben de aynı şeyi...
Danslı bir akşam.
-Duncan? -Isadora?
Neden cevap vermiyorlar?
Belki Olaf onları götürmüştür.
Aşağı inmezsek öğrenemeyiz.
-Ağı tırmanma ipi olarak kullanabiliriz. -Yeterince uzun olmayabilir.
-Ya da sağlam. -Madem inemiyoruz, yukarı çıkalım.
Borular çok ince, tutamayız. Tabii çok küçük...
Ellerin yoksa.
-Sunny, hayır! -Sunny, fazla tehlikeli.
Sunny, hayır!
İnanamıyorum.
Bebek kardeşimizin dişleri yardımıyla
-asansör boşluğundan çıkmasına mı? -Hiçbirine.
İnanması güç olabilir
ama her an, birileri bir yerlerde tehlikedeyken
başkaları başka bir yerde dans edip eğleniyor.
Dünya genellikle böyledir.
Burada bir kutlama, kapının ardında büyük belalar
ama başka bir yerdeyse kötü bir adamı durdurma fırsatı.
-Biraz okuyalım. -Yer altında bir kaçırma vakası...
-Bu taraftan. -Emin misin? Haritaya bakayım.
-Bırakın bizi. Kurtulamayacaksınız. -...ve bir çatı katında...
...tehlikeli bir kaçış.
ÇATI KATI
İdare, üzülerek yetimlerin kaçışına izin veremeyeceğini bildirir.
Günün birinde Olaf'ın hıyaneti bitecek.
"Hıyanet" ne demek?
İhanet işte.
Zekisin, dişlerini de iyi kullanıyorsun.
Kozlarını iyi kullanırsan
servetin ve canından olacağına bize katılırsın.
Nereye gittiğini sanıyorsun? Hey!
ZENGİN KARŞILAMA
Epeydir dans ediyoruz. Belki de...
Dönsek mi? Elbette.
Canım, çizmeler seni mahvediyor olmalı.
-Neden bağcıklarını çözüp... -Yüksek tekme mi? Kesinlikle evet!
Geliyorum bebek!
-Sesi duydun mu? -Marakastır.
Başın büyük belada!
Ne yapacağım bununla?
Hayır! Rüşvetle kurtulamazsın.
Niye asansör boşluğunda olmadığını nasıl açıklarım?
Sorun kendiliğinden çözüldü.
-Bir şey buldum galiba. -"GİT".
Quagmire'lar kaçırılırken söylemişlerdi.
-Önemli olmalı. -Olaf, onları
49. Parça ile kaçıracak sanırım.
-GİT ne peki? -Keşke bilsem.
Kafalara dikkat!
-Sunny, iyisin. -Yardım buldun mu?
-Şeytan Dili düğümü? -Evet.
Yoklar. Onları yalnız bıraktık ve yine kaybettik.
Daha kaybetmedik.
-Nereye gittiğini bilmiyoruz. -Götürüldükleri yeri biliyoruz.
Veblen Hall.
Yukarı çıkış olsa bari. Neredeyse sabah oldu.
ÜCRA KÖŞE
Niye gizli bir geçit var? Jerome'un haberi var mı sence?
Esmé biliyordur, Olaf'a söylemiştir.
-Peki Esmé... -Bak.
Kül mü?
-Olaf'tı o. -Emin misin?
Dövmesini gördün. Başka kim olabilir?
-Artık biliyorum. -Evet.
-Ama şeker kâsesi? -Evet.
Bu kadar küçük bir şeyin
bunca yıkım yaratması inanılmaz.
Ya da bunca can kaybına.
Yalan söylemeyeceğim, bu tehlikeli bir iş. Dostlarımı kaybettim, iş arkadaşlarımı...
-...hatta abimi. -Niye yapıyorsunuz?
Birileri meşaleyi devralmalı.
Her yer yangın yeri ve bunları söndürecek kişiler lazım.
Bence siz de onlardan birisiniz.
Bu iş Esmé Squalor'dan çalınan bir şeker kâsesi ile başladı
ama Kont Olaf'la bitebilir.
-Bizimle misiniz? -Evet.
-Kötü sona dek mi? -Kötü olacağı kesin mi?
-Sona gelmeden bilemeyiz. -Ne kadar sürer?
Hızlı sürebilir misiniz?
Belki Quagmire'lar yukarıdadır.
-Ne? -Nasıl olur?
-Burası bizim evimiz. -Niye Alacakaranlık Bulvarı
667 numaranın asansör boşluğundan evimize gelen...
...gizli bir tünel var?
Bunun anlamı ne?
"Bunun anlamı ne?"
Keşke Sunny Baudelaire'in mühim sorusunu cevaplayabilseydim.
Evlerinin kalıntılarına çıkan gizli bir kapıyı açmak
yıllardır elimde tuttuğum
gizemli bir kutuyu açmak gibi.
Kutunun içinde bir harita var.
Alacakaranlık Bulvarı, 667 numaradaki
sahte asansör boşluğundan
Baudelaire'lerin evini gösteren kesik çizgilerin üzerinden geçerek
saatlerimi harcadım.
-Anne babamız bunu biliyor olamaz. -Öyle mi?
Vakit daralıyor.
Sunny haklı. Acele etmeliyiz. Müzayede başladı.
Müzayede lütfen, başlamıştır.
Gördüğünüz gibi Bir Numaralı Parça,
kötü şöhretli, yakışıklı kötü adam Kont Olaf'ın aranma afişi.
Beşten başlayalım. Beş var mı?
Beş?
Bu... Yok, değilmiş.
Dört buçuk. Şahane bir afiş.
Yanında sakız versek?
Çekilin yoldan! Bir yere hızlıca varmaya çalışıyorum.
Bay Poe?
Baudelaire'ler? Neden buradasınız ve neden bu kadar tozlusunuz?
"Baudelaire Yetimleri Küllerle Kaplı!"
Daily Punctilio okuyucuları bunu bir görsün de!
Anlatacak vaktimiz yok. Bizi götürmelisiniz.
Mümkünatı yok.
-Revaçtakiler Müzayedesi'ne geç kaldım. -Biz de oraya gidiyoruz.
Bilemiyorum canım. Müzayedeye davetiyeyle giriliyor.
Sonuçta bir hayır işi, biz de bir hayır yapalım.
Misafirim olarak sokmaya çalışırım.
Döşemeye kül bulaştırmayın.
Bu güzel tütsülenmiş kırmızı sazan her eve ya da iş yerine
veya nasıl denir, diş hekimi lobisine çok yakışacaktır.
-Bizim oralarda balığa deniz ürünü derler. -İyi dedin Gunther.
Katalogda som altın bir somon var
ama sazan moda olduğu için onu attık.
Bir parçaya teklif vermeliyiz.
Hiç sanmıyorum.
Böyle etkinliklerle ilgilenmenize sevindim
ama gereksiz eşyalara büyük miktarlarda para harcanmaz.
Baksana hayatım, plastik gözlü tahta bir kaşık!
Yüksek teklif veririz.
İyi seyirler.
Durun. Listede yoksunuz.
Olaf bizi yakalamak istiyor. Eğer içeri alırsan...
-Yakalamış gibi olursun. -Bir düşüneyim.
Pardon ama biz çok zenginiz ve beklemeyi sevmeyiz.
Sekiz buçuk duydum.
Bay Fellini'den sekiz buçuk.
Çalıştığım restoran olan Sazan Houdini için sazan istiyorum.
Satıldı! Belirsiz bir miktar karşılığı restoran kişisine.
Sırada Parça 48 var.
Çiçekli şeylerle süslenmiş bir vazo. Çok hassas, çok moda.
20 veririm!
Normal devam edelim lütfen, Parça 49'a yazık oldu.
-Parça 49. GİT bu. -Yetiştik demek ki.
Servetimizle teklif verebilir miyiz?
Ebeveynlerinizin vasiyetinde mezat maddesi yoktu.
Bizim için siz verseniz? Arkadaşlarımızın hayatı söz konusu.
Mübalağa yapmamalısın. Ama mütevazı bir teklif verebilirim.
Sonuçta terfi aldım.
-Evet, aldın. -GİT de neymiş?
Ben Larry Garsonunuz. Fedaiyi geçtiniz mi?
Daha değil. Ama beni mutlaka alır. Listede adım var.
Yessica Saçtıraşı.
Ajanlarımız mezada sızdı.
Acele edersek yardım edebiliriz.
-Hız sınırı 90, ben 95'le gidiyorum. -Basın.
Bu keder ve nahoşluk dizisi bugün bitecek.
GİT'in elbette ki takdime ihtiyacı yok, tüm dünyada tanınır.
Hem yabancı olan hem de çok yabancı olmayan ülkelerde.
Maydanozlu soda?
Gördüğünüz gibi bu seçkin ürün, yani GİT.
Oldukça büyük, üzerinde son anda açılmış birkaç hava deliği mevcut.
Hanımlar, lütfen kutuyu döndürün de
herkes tüm açılardan görsün.
Aslında ben kendimi bir erkek olarak tanımlıyorum.
Yaşı geçmiş kadınlar nerede lütfen? Ve diğer arkadaş?
Nasıl denir, alternatif parmakları olan?
Teklifler başlasın artık.
Evet Gunther. Gerçek bir mezatçı teklifleri başlatır.
Pekâlâ lütfen. İlk teklif nedir lütfen?
20 veririm.
-50. -55.
Yararsız bankacıdan 55 geldi.
60!
-Bana karşı teklif veriyorsun. -Makyaj odama yakışır.
-70. -80.
-90. -Tanrım.
İyice pahalı oldu. İstediğinden emin misin?
-Lütfen Bay Poe. -Peki madem.
100. Son teklifim!
-112. -113.
-119. -121.
120.
Canım, 120, 121'den düşük.
-Öyle mi? -Evet!
Tamam, pardon. 200 teklif ediyorum.
Para benim sanki, bana ne?
Üzgünüm ama daha yükseğe çıkamazsın.
-Seni şımartmak istemem. -Evet, başkası teklifi versin.
200 teklif edildi lütfen, daha sonra azarlanacak birinden.
-Paketleyip götürün lütfen. -O kadar çabuk değil!
-Jerome? -Evet hayatım. Geç kaldığım için üzgünüm.
Bir türlü koltuktan kalkamadım. Yediğim bir şeyden olsa gerek.
Sazan turşusu bana da dokunmuştu.
Merhabalar. Ben Jerome
ve Violet, Klaus ile Sunny Baudelaire'in gururlu yasal vasisiyim.
Gözetimim altında oldukları kısa sürede
zekâları, metanetleri ve sevimlilikleri
beni çok etkiledi.
En azından uyanıkken.
İyi çocuklar onlar, tıpkı ebeveynleri gibi.
Bu yüzden, hava delikli
büyük karton bir kutu istiyorlarsa
almalarını sağlayacağım.
204!
Hayatımın aşkı, salaklaşma.
Neler döndüğünü bilmiyorsun. 205.
Esmé, hayatımın aşkı, bu muameleden bıktım usandım. 206.
Belki ben de senden bıkıp usanmışımdır! 207!
Belki ben ikinizden de bıkıp usanmışımdır! 208.
Kötülük ve kıyamet karşısında başarısızlık ve çaresizlikten bıktım! 209!
Ben de kendini şımartma amaçlı varoluş krizlerinden
ve ciltli kitap bolluğundan bıktım usandım! 210!
212!
Snicket.
Listede adınız yok. 213!
Başım acayip ağrıyor. 214,5!
Ben de orta sıklet boks mezunuyum. 215!
Biz de öyleyiz! 216!
Sekreterim niye bu iki yaşlı kadınla dövüşüyor, bilmiyorum! 217!
Kocamın cüzdanından aşırdığımla 218!
219!
11'i çeyrek geçe.
Artık azarlamam gerekmeyen şahıstan 11'i çeyrek geçe geldi!
Satıyorum, satıyorum...
Ne dedi o?
1.000 dedi.
Sunny bu kadar parayı nereden buldu?
Yatılı okulda sekreterlik yapıyordu
ama bu kadar maaş aldığını bilmiyordum.
Teklif, 1.000.
Lütfen. Küçük bebek büyük parayı güzel hanıma versin
ve açık artırma bitsin.
Tek biten, senin korkunç planın.
Bu ne cüret?
Parayı verene kadar kutuyu açamazsınız. Bu yasa dışı.
-Asıl yasa dışı olan mezatla çocuk satmak. -Bazı yerlerde serbest.
Herkes kanunları çiğnediğinizi ve onların kutuda olduğunu görecek.
Quagmire'lar mı? Daily Punctilio okuyucuları bayılacak!
-Baudelaire'ler! -Duncan!
-Isadora! -Quagmire'lar!
-Tül bardak altlığı mı? -İçindekiler tül bardak altlığı mı?
Elbette! "Güzel işlenmiş tüller". GİT ne olabilirdi ki başka?
Evet. GİT ne olabilirdi ki lütfen, sizi tozlu yetimler?
Birileri bu çocukları uzun, siyah bir arabaya koysun.
Kirliler ve kıyafetleri yıpranmış.
-Onunkiler de yıpranmış! -Yıpranmış mı? Hiç sanmıyorum.
Ben bir...
Ayak bileğinde göz dövmesi var!
Gunther değil o! Yabancı falan da değil!
Tutuklayın bu adamı!
Daily Punctilio okuyucuları buna bayılacak!
Sakin olun arkadaşlar! Sorunlarınızın suçunu yabancılara atmayın.
Yabancı değil o! Şu anda içinde olduğumuz ülkeden!
Bu yüzden insan mı tutuklanır hiç?
Suçlu o. Yeterli bir sebep.
Klaus haklı! Şehir çapında bir aramanın hedefi o!
Büyük acılar ve ızdırapların sorumlusu o,
Mulctuary Para İdaresi'ndeki zorlu pazarlıkları
saymıyorum bile.
Bir dakika! Siz hemen yargıya varmadan paylaşmam gereken bir şey var.
Hayatım boyunca başarı merdivenini tırmanırken
yanımda sadece bitmez tükenmez hırsım ve büyük bir mirasım vardı.
Şehrin altıncı en mühim
mali müşaviri olmak, önünüzde tüm ihtişamıyla duran
bu heykelsi dinamo olmak için haftalarımı verdim.
Dünya epey minik ayaklarımın altındaydı. Ama yine de...
...bir eksiklik olduğunu hissediyordum.
Bu eksikliğin ne olduğunu evimi bu üç yetime açana kadar
fark edemedim.
Eksik olan şey Kont Olaf'mış! Bir dâhi o! Olağanüstü bir oyunculuk hocası!
Yalnızlık ve başarıyla dolu yılların ardından hayatıma geri döndü
ve azimle, acımasızlıkla, belki de biraz fazla istekle
intikam peşine düşmeme yardım etti.
Erkek arkadaşım, Kont Olaf.
Şehrin en yakışıklı, en moda adamı.
Bunu nasıl söylersin? Karımsın sen benim!
Hem acımasız çocuk kaçırıcıları moda falan değil!
Çok doğru. Moda değiliz.
İşimiz bitti. Bu şehirde yani! Hadi Esmé!
Bu aşağılık adamın altıncı kez kaçmasına izin vermeyin!
-Bu iş burada bitecek. -Veblen Hall, yolun sonu.
"Veblen Hall demode, Milton Friedman Hall moda."
Hayır!
Akıntıya karşı yüzmeden çıkalım.
-Ya Kont Olaf? -Gideceği yeri biliyorum.
Veblen Hall, yolun sonu olabilir ama bir tünelin de başlangıcı.
Dostlarımız ellerinde.
Quagmire'lar bardak altlığı kutusundaydı hani?
-Planı bu değilmiş sanırım. -Planı bu değilmiş.
-"Kırmızı sazan"mış. -"Kırmızı sazan"mış.
Kırmızı sazan.
Kırmızı sazan!
"Kırmızı sazan" ifadesi İngilizcede, sadece tütsülenmekten ya da aşırı ojeyle
boyanmaktan kızıl renk almış
bir balık türünü ifade etmez.
Aynı zamanda yanıltıcı bir ipucu anlamı da taşır,
üzerinde GİT yazan ama gizli bir teşkilat ya da kaçırılmış üçüzlerle
alakası olmayan bir kutu gibi.
Mesela size iki cesur ve iyi gönüllünün
Olaf'ın ve kaçırdığı çocukların peşinde olduğunu söyleseydim...
-George aşkına! -Betsy aşkına!
Adım ikisi de değil.
...sizi sazanlamış olurdum
çünkü Olaf'ın yakalanmak üzere olduğunu ima etmiş olurdum
ancak ne yazık ki durum böyle değildi.
Size şehrin en önde gelen gazetecisinin
ve banka müdür yardımcısının da peşlerinde olduğunu söylesem...
Daily Punctilio okuyucuları
az önce olanları bir okusun da!
...yine sazanlanmış olursunuz.
Çünkü Quagmire'ların kurtarılmak üzere olduklarını ima ederdi
ancak daha da yazık ki durum öyle de değildi.
-Duncan! -Isadora!
Baudelaire'lere güvenli bir yuva sunulacağını söyleseydim
sizi yine sazanlamış olurdum.
Baudelaire'ler! Baudelaire'ler,
tehlikeli bir haini ya da erkek arkadaşını takip etmeniz güvenli değil.
Arkadaşlarımızı kurtarmalıyız.
Yetkililer ilgilensin. Şehir çapında arama var.
Olaf'ın bunca zaman varlığını fark etmediler.
Çok yüklenme onlara.
Çok geç olana kadar Olaf'ı siz de fark etmediniz.
Ama artık ben uyandım. Hem uykumdan hem de Esmé'nin ihanetine uyandım
ve hâlâ vasinizim.
Şu andan itibaren sözüm söz, Kont Olaf'ı unutabilirsiniz.
Onu hiç unutmayacağız.
Arkadaşlarımızı kurtarmalıyız.
Asansörünüz ve evimizin arasındaki tünel hakkındaki gerçeği de öğrenmeliyiz.
Ve GİT'in gerçek anlamını.
Fazla tehlikedesiniz Baudelaire'ler.
Arkadaşlarınız için endişelisiniz, biliyorum.
Ama Kont Olaf'ın izini başkaları bulsun.
-Sizi güvende tutayım. -O serbestken hiçbir yer güvenli değil.
Dostlarımız tehlikedeyken mutlu olamayız.
Onları bulmamıza yardım etmelisin.
Lütfen?
Keşke sizin gibi cesur olsaydım.
Anneniz hep yeterince cesur olmadığımı söylerdi.
Sanırım haklıymış.
Esmé konusunda da,
benimle yer altı tünelim için evlenmiş.
Size iyi şanslar, epey ihtiyacınız olacak gibi duruyor.
-Bay Squalor nereye gidiyor? -Önemi yok.
Artık vasimiz olmak istemiyor sanırım.
Normalde bu telaş sebebi olurdu
ama gizemli yangında kül olan ev sayısında artış olunca
Mulctuary Para İdaresi'nde sürekli vasi seçeneklerini araştırıyoruz.
Buradan çok ama çok uzaklarda yetimlerimize yer sunan bir kasaba var.
Adı bana hem ilginç hem de nedense tanıdık gelen bir kasaba,
GİT.
-Ne dersiniz? -Olur.
Şahane.
Baudelaire'lerin sonraki durağının GİT olduğunu söyleseydim
sizi yine sazanlamış olabilirdim
çünkü hayatlarının
bu endişeli ve korkunç bölümünün sonunda
bu yöne sadece onların gittiğini ima etmiş olurdum.
Çünkü Baudelaire yetimleri hem buradan çok ama çok uzakta olacaklar
ama aynı zamanda hiç mi hiç yalnız olmayacaklardı.
Nereye gitmiştir?
Çok çok uzaklara. Ama hiç mi hiç yalnız olmayacak.
-Ya Baudelaire'ler? -Öyküleri daha bitmedi.
Neyi bekliyoruz o zaman?
Bir kırmızı sazan.
GİT'İ ZİYARET EDİN "ÜCRA KÖŞE'NİN MERKEZİ!"
Synced & corrected by -robtor- www.addic7ed.com
Altyazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu