Wat voorafging:
Ik heb mijn vrouw vermoord. Maar ik weet echt niet waarom.
Als je de waarheid kunt vinden door in iemands dromen te gaan...
dan moet je dat doen.
James, heb jij dit getekend? - De schaduwman.
Hij is boos en wil ons slechte dingen aandoen.
Jou? - Iedereen.
Waar ben je vandaan? - New York.
Ik moest zo snel mogelijk zo ver mogelijk weg.
Het lot. Daardoor kwam je hierheen en heb ik je ontmoet.
Wat is dit?
Een huiszoekingsbevel en een arrestatiebevel.
Ik hoorde van het gedoe bij De Firma. Ik wil je een klus aanbieden.
Politiek. Echt iets voor jou.
Ben je hier opgegroeid? - Nee.
Getuigenbeschermingsprogramma's zijn minder romantisch dan ik dacht.
Ik heb je niet verzonnen. - Natuurlijk niet.
Droom jij ook? Dromen we samen?
Ik hou van je. - Het regent nog steeds.
Wat is dit voor harddisk?
Heb je hem gekraakt? - Natuurlijk.
Maar ik heb iets gevonden wat je meteen moet zien.
Hallo, Burton.
We hebben veel te bespreken.
Ik heb veel nagedacht over onze eerste echte ontmoeting.
In de echte wereld, bedoel ik. - Echt waar?
Wat dacht je? - Je weet wel.
Mojito's drinken op een strand in de Caraïben.
Paardrijden in Marokko. Niet dit.
Maar hier zitten we dan. - Inderdaad.
En ik weet niet eens hoe je heet. - Doet dat ertoe?
Het zou fijn zijn, na wat we samen zogenaamd belefden.
Olivia.
Olivia Watson.
Burton Mann.
Maar dat wist je al.
Je lijkt vrij veel van me te weten. - Dat klopt.
Maar ik weet niets van jou. - Wat wil je weten?
De belangrijkste vraag is waarom. - Geld.
Juist. - En het was leuk.
Een uitdaging. Ik wilde weten of ik het echt kon.
Mag ik vragen wie je opdrachtgever was?
Het is tijd dat je vertrekt. - En zo niet?
Schiet je me dan neer? - Dat wil ik niet, maar ik doe het wel.
En ik weet niet voor wie ik werkte. - Hull Bedford? De Firma?
Nooit van gehoord. - Dat geloof ik niet.
Dat maakt niet uit. Je moet nu vertrekken en me vergeten.
Nee. - Ik smeek het je. Ga weg.
Welkom in de echte wereld.
Hier.
Hier is duidelijk iemand geweest.
Wat doe je? Niet doen. - Ik bel de sheriff.
Ik moet de sheriff verwittigen.
Niet doen. Niemand mag weten dat we hier zijn.
Wat is er?
Het komt door James' vader.
We vluchtten van hem weg uit New York.
Hij mag niet weten waar we zijn.
Oké.
Sorry dat ik je hier 's nachts mee naartoe sleep.
Ik vind het niet erg. - Mag ik je nog iets vragen?
Natuurlijk. - Vind je het erg om te blijven?
Vanavond?
Op de bank, bedoel ik.
Dat kan ik wel. Prima. - Bedankt.
Het spijt me. Ik...
Wat is er met me aan de hand? Sorry.
Nee, ik snap het. Het is prima.
Kun je er DNA op vinden? - Ik kan het proberen.
Probeer het.
Hoe wist je dat het er lag?
Er zat me iets dwars omtrent de opmaak van het huis.
Toen keek ik naar de vorm van het dak. Er moest een zolder zijn.
Dus je besloot het plezier te delen met je partner?
Het ventilatiegat komt uit op het dak. Zo kon er iemand binnenkomen.
Hier werd een gat geboord om de slaapkamer te kunnen zien.
Ken je de dader? De man van het slachtoffer.
Waarom bespioneerde hij zijn eigen vrouw?
Wie weet wat zulke mannen motiveert?
Er was hier iemand anders in de nacht van de moord.
Is alles in orde tussen jou en Sabine? - Ja, hoezo?
Als ik thuiskom, laat ik mijn werk achter me.
Christy en ik bestellen pizza, kijken tv...
doen samen iets leuks en dan ga ik slapen.
Ik rijd niet naar een plaats delict...
en maak mijn partner 's nachts niet wakker voor helemaal niets.
Alles is in orde met Sabine. - Goed.
Het zal wel gek klinken maar ik denk dat hier iemand was.
Gek inderdaad. - Moeten we het niet onderzoeken?
Is dat onze taak niet?
Oké. Laten we eens zien wat het DNA aantoont.
Waarschijnlijk bespioneerde Morrison zijn vrouw.
Maar wie weet.
Ondertussen ga ik thuis wat slapen...
voor we beginnen en raad je aan hetzelfde te doen.
Drink dat. Dat helpt.
Het spijt me dat ik je bewusteloos sloeg.
Het was een reflex. Militaire training.
Maar daar weet jij alles van, hé? - Wat ga je met me doen?
Dat hangt af van de antwoorden die je zult geven.
Ik zei al dat ik niet weet wie me heeft ingehuurd.
Ik kreeg instructies in een postbus, deed wat me opgedragen werd...
en werd betaald.
Geld in een omslag. Dat was het. Meer weet ik niet. Zo goed?
Heb je nagedacht waarom je me zou moeten afleiden?
Dat heb ik niet gevraagd. Het kon me niet echt schelen.
Hull Bedford was betrokken bij mensensmokkel.
Speciale mensen.
Dromers. Mensen zoals jij en ik, maar dan sterker.
Ze werden verkocht aan de hoogste bieder.
Ze wilden niet dat iemand als ik daarvan wist.
Ze wisten dat ik het, gezien mijn verleden, niet zou pikken.
Toen kwam mijn droomgeliefde in het rood om de hoek kijken.
Burton...
Ga slapen. Morgen wordt een lange dag.
Ik zit voor de deur, mocht je willen weglopen.
Ik snap het niet. - Dat komt nog wel.
Sorry dat ik je wakker maak. Ik wilde je even spreken.
Fijn.
Gaat het? Je klinkt... - Ik had weer een vreemde nachtmerrie.
Waarover? - Dat ben ik vergeten.
Ben je op weg naar huis?
Nog niet. Ik reed naar het ziekenhuis. Ik wilde ma even zien.
Om half drie 's nachts?
Ik kon vlak bij de ingang parkeren en ik hoefde niet op de lift te wachten.
Je bent gek. Dan zie ik je straks wel een keer.
Ik ben er nog. - Ik wilde even zeggen dat ik van je hou.
Oké. - Ik weet dat ik wat verstrooid ben.
Niet meer dan normaal.
Grapje. Ik weet hoe belangrijk je werk voor je is.
Misschien kunnen we een lang weekend weg.
Ik kan vakantietijd opnemen. - Ja, dat zou leuk zijn.
Mooi zo.
Als niet geeft ga ik nu wat tijd doorbrengen met mijn kussen.
Ik zie je straks. - Oké, dag.
Wat is dit, ma? Waarom zijn we hier?
Vind hem, Taka. Vind hem voor hij ons vermoordt.
Nee. - Dit kan je laatste kans zijn.
Wie weet wat er morgen gebeurt.
Wakker worden.
Havermout met honing.
Eet op. Je zult je energie nodig hebben. - Waarom?
Een vriend heeft interessant bewijs gevonden.
Ik hoop dat jij er meer over weet.
Ik heb al gezegd dat ik niets weet. Waarom geloof je me niet?
Waarom zou ik je geloven?
En vannacht dan? - Wat is ermee?
Jij voelde toch ook wat ik voelde. - Ik heb geen idee wat je voelde.
Ik weet wat ik voelde.
Maar het was een droom. Een leugen dus en daarom onbelangrijk.
Volgens mij wil je jezelf overtuigen van iets wat je niet echt gelooft.
Misschien. Maar dat houdt me niet meer tegen.
Eet wat.
Daar is de badkamer, voor het geval je wilt douchen.
We vertrekken over een half uur.
Goedemorgen.
We hebben ontbijt gemaakt.
Eieren, toast, fruit. Alles wat je lekker vindt.
En koffie.
Jeremy heeft geholpen. - Een beetje.
Bedankt, jongens. Wat lief.
Maar ik kom wel naar beneden. Dan eten we samen.
We hebben je laten uitslapen. Het is bijna acht uur.
Acht uur? Verdorie. Je moet naar school.
Geen probleem. Ik breng hem wel. Ontspan. Smakelijk eten.
Kom. We laten je ma lekker eten.
Bedankt. - Heel erg graag gedaan.
Taka?
Ik was zo bezorgd. Je kwam niet thuis en je nam niet op.
Mij batterij was leeg.
En hier ook tekenen, graag. - Wat is er aan de hand?
Ik neem ma mee. - Oké. Waarom?
Ze gaat mee naar huis. - Wat?
Meen je dat? - Ja. Kom mee.
Dat slaat nergens op. - Ik moet met haar dromen.
Dat zou je niet meer doen. - Ik zei dat je me niet zou kwijtraken.
Je hebt geen idee wat er kan gebeuren.
Ik wil niet dat je in coma... - Ik heb het al gedaan.
Ik heb vannacht met mijn moeder gedroomd.
Er gebeurt iets in de droomwereld.
Ik denk dat het met mijn zaak te maken heeft.
Zei je moeder dat? - Zo ongeveer.
Ze liet het me zien in onze droom. - En je nam het serieus?
Die vrouw heeft je, volgens jou...
gemanipuleerd en misbruikt sinds je klein was.
Vertrouw je haar nu vanwege een droom?
Ik moet het risico nemen. - Ja, hoor.
Omdat ze zo'n goede moeder was.
Zelfs als een bedlegerige kasplant probeert ze je te kwetsen.
Dit gaat niet om mijn moeder. - Jawel.
Ze verdraagt niet dat haar zoon een eigen...
Zwijg.
Ik had het met je moeten overleggen.
Maar hier komt het op neer:
Ik breng haar naar huis. Met of zonder je steun.
Begrepen. Fijn dat je rekening houdt met mijn gevoelens.
Sabine.
Toen jullie me verkozen als burgemeester...
beweerden mijn tegenstanders dat onze infrastructuur onbetaalbaar was.
Maar nu is het vier jaar later.
En dankzij onze opgeknapte bruggen, wegen en sporen...
bereikt de economie van New York ongekende hoogtes.
Maar ik heb jullie hulp nog nodig.
Zoals jullie weten staat mijn tegenstander, Phil Whittaker...
er goed voor in de peilingen.
Laten we toe dat hij ons verslaat?
Nee. - Mooi niet.
Schrijf dan een cheque en zorg ervoor dat ik een tweede termijn mag afmaken.
Bedankt.
Mevrouw de burgemeester, Woody Hammond.
Bedankt voor alles wat u gedaan hebt. Uw toespraak was schitterend.
Schitterend?
Dat heeft nog nooit iemand tegen me gezegd.
Ik wil niet overkomen als een slijmbal. - Graag meer van dat.
Dat mag best na alle aanvallen van Whittaker.
Ja, die idioot zou een ramp zijn voor deze stad.
Daarom wil ik u mijn steun aanbieden.
Dat is heel gul van u, Mr Hammond. - Er komt nog meer.
Ik heb veel vrienden die uw visie op de toekomst willen steunen.
Bedankt. - Nog een fijne avond.
Waarom denk je dat het uit is? - Het ging er heftig aan toe.
Was dit jullie eerste grote ruzie?
We verheffen onze stemmen amper tegen elkaar.
Dan is dit goed. Een relatie is niet echt voor je elkaar in de haren vliegt...
en het daarna weer bij kunt leggen. - Ik denk niet dat ze dat wil.
Ze heeft niet eens gebeld.
Wacht daar toch niet op.
Bel haar en zeg dat je het wilt bijleggen.
Een slimme vent als jij moet dat toch snappen?
Je hebt gelijk. - Dat weet ik.
Dit zijn biedingen en prijzen.
Voor de mensen op de foto's?
Handelden ze in kinderen? - Allemaal Dromers.
Je moet toch zoiets vermoed hebben. - Nee, echt niet.
Dit helpt de FBI verder.
Ik had je om meer geld moeten vragen.
Had je niet nog meer bewakingsbeelden? - Ja, maar niet van jou.
Ken je hem? - Nee.
Probeer het nog eens. Want dat ben jij.
Wie is dat?
Hij heet dr. Leon Ralston.
Wat deed je met hem?
Dat was een andere opdracht. - Juist.
Niet zoals wij. Er was geen...
persoonlijke band. Ik moest hem volgen.
Het was gewoon een klus? - Ja.
Dan moeten we hem spreken.
Hij vertelt je niets. - Jij kunt hem vast overtuigen.
DOKTER LEON RALSTON
Hallo, Vi. Hoe is je dag?
Rustig.
Ja, ik dacht dat het nooit lunchtijd zou worden.
Werk je in de buurt? - Ik werk van thuis uit.
Wat doe je dan? - Ik ben schrijver.
Wat schrijf je? - Ik werk aan een horrorverhaal...
als eerbetoon aan Stephen King. - Wie is de uitgever?
Ik heb er nog geen. Dit is mijn eerste boek.
Ik schrijf een paar hoofdstukken en... - Hoe verdien je geld?
Ik ben een paar maanden geleden uitgegleden in een supermarkt.
Ik verkreeg een goede schikking. Ik nam ontslag.
Wat voor baan had je? - Manager in een fitnesscentrum.
Hoe heette het? - Hard Bodies.
Hoe heet je advocaat? - Waarom stel je zoveel vragen?
Ik probeer je te begrijpen.
Ik word er ongemakkelijk van.
Vi, er staat een bestelling klaar. - Ik kom eraan.
Bill, ik kreeg bericht van school. James is ziek. Ik ga.
Het is bijna lunchtijd.
Haar kind is ziek. Ga maar. Ik neem het over.
Bedankt, Eileen. - Geen probleem.
Nu heb ik je.
Leon was een lieve man. Complex, maar een goed mens.
En drugsverslaafd. - Nee, helemaal niet.
Dat was niets voor hem. - Hoelang was hij je cliënt?
Negen weken. Zijn huwelijk strandde. Hij sliep op het werk.
Het kantoor boven hem werd verhuurd. Ik kreeg instructies.
Dus je werd zijn minnares. In zijn dromen althans.
We praatten alleen maar. - Meer niet?
Hij was geen dromer. Je weet ook...
dat als je iemands dromen ingaat, je door hun structuur beperkt wordt.
Alleen heel sterke dromers kunnen die dromen beïnvloeden.
Zo sterk ben ik niet. - Dat geloof ik niet.
Je kreeg het bij mij voor elkaar.
Ironisch genoeg, is het gemakkelijker bij dromers.
Waar hadden Leon en jij het over?
Hij hield niet meer van zijn werk. Hij wilde van zijn contract af.
Waar werkte hij aan? - Geen idee. Echt niet.
Het had vast te maken met de mensenhandel van Hull Bedford.
Dat zal wel. - En daarom is hij vermoord.
O, god. - Er zijn altijd consequenties.
Geloof me maar.
Ik weet er alles van.
Ik heb de andere kant op gekeken.
Ik duwde mijn normen en waarden zo diep weg dat ik ze verloor.
Gek genoeg was jij het enige dat me op de been hield.
Toen verdween je en stond ik er alleen voor.
Toen besefte ik dat mijn zwijgen over hun activiteiten...
me net zo medeplichtig maakte als wanneer ik het zelf zou doen.
Wil je het goedmaken door voor de FBI te werken?
Dat kan niet.
Je bereikt er uiteindelijk niets mee. Dat weet je toch wel?
Het is het enige wat ik kon bedenken.
Ik ben bereid de FBI te vertellen wat ik weet.
Ik denk niet dat het helpt, maar ik ben ertoe bereid.
Wil je dat doen? - Ja.
Voor jou.
Hier alstublieft. Dank je.
Ik heb je bericht gekregen.
Wilde je me spreken? - Ja, ik wilde je laten weten...
dat ik dit niet zonder overleg had moeten beslissen.
Ja, dat zei je al 20 keer in je bericht. - Maximaal 18 keer.
Ik heb eens nagedacht en besef dat ik ook te fel reageerde.
Ik weet hoe belangrijk dit voor je is en ik wil je niet tegenhouden.
Vind je het goed als ik met haar droom? - Nee.
Ik vind het doodeng.
Maar...
als je denkt dat het echt nodig is...
moet je doen wat je moet doen.
Vanaf nu hou ik je op de hoogte. We beslissen voortaan alles samen.
Zoals wat we gaan eten? - Ja, precies.
Maak me om zes uur wakker. - Prima.
Ik ga deze nep-lach wegwassen en proberen wat te slapen.
Wat is het stil.
Ze hebben het congrescentrum nog niet gebouwd.
Dat gebeurt pas over tien jaar.
Wie is dat? - Dat ben ik.
Ik was 16.
Wie is de gelukkige? Billy Mackleheim.
We ontmoetten elkaar tijdens mijn eerste zomer aan het meer.
Betoverend.
Dat was het echt.
Ik beleefde hier de beste jaren van mijn leven.
Ik heb me nooit meer zo vrij gevoeld.
En nu?
Weet je hoe ik me voel?
Als een actrice die burgemeester speelt.
Ik ben nooit echt omdat alles wat ik zeg en doe afgewogen wordt.
Hier ziet niemand wat je doet.
Wat wil je doen?
We verstopten hier onze wiet.
Billy had altijd goede wiet.
Waarom niet? Het is jouw droom.
Wat heb ik dit gemist.
Hij slaapt. Heel fijn dat je dit wilt doen.
Ik heb toch niets beters te doen.
Is hij het? - Wie?
Ik veronderstelde. Een laat afspraakje...
dan is er sprake van een hij. Is het Mark?
Dat blijft ons geheimpje.
Ik wilde gewoon vrienden zijn, maar je behandelde me als een freak.
Het spijt me. - Dat zal best.
Als we naar een geldautomaat gaan, krijg je meer.
Ja, hoor.
Je kunt nu niets meer voor me doen.
Geef me alsjeblieft nog een kans.
Daar is het te laat voor.
Momentje.
Mr Hammond.
Het was fijn om u gistermiddag te spreken.
Zou u het gesprek willen voortzetten?
Misschien tijdens een lunch? U hebt vast wel...
interessante ideeën voor onze campagne.
Dat zou ik fijn vinden.
Perfect. Mijn assistent regelt het.
Hallo? - Hammond voor Ms Bennett.
Ze is niet beschikbaar. Kan ik iets doorgeven?
Zeg dat de bal rolt. - Goed.
Alsjeblieft, ma.
Ik moet opnemen. Wat is er?
De resultaten van de DNA-test van Morrisons zolder.
Je had gelijk. Er was iemand anders.
Mooi zo. - Ja, voor Morrison.
Nu kan zijn advocaat beweren dat er iemand op zolder zat.
Nu kunnen we de echte dader pakken. - Taka, komaan.
Ik verwacht niet dat je het begrijpt, maar geloof me...
Morrison is niet verantwoordelijk voor de moord op zijn vrouw.
We zullen hem vinden.
Sabine is trouwens terug.
Bedankt voor je advies. - Graag gedaan. Fijn dat ik kon helpen.
Tot morgen. - Oké.
Dag.
Jeremy heeft me een trucje geleerd.
Dus ik had alles goed. - Goed zo, lieverd.
Wat is dat voor truc? - Ik hou mijn handen zo.
Als het meer dan negen keer is, tel ik mijn vingers.
Hé, Vi.
Wil je weten wat er in mijn tas zit, klootzak?
Wat doe jij hier? - Ma?
Ik wilde je iets geven... - Ma?
James, naar binnen. Nu meteen.
Ik weet wel wat je van plan bent. - Ik heb geen plannen.
Hoeveel vrouwen heb je vermoord? - Wat?
Niemand. Echt waar.
En die boor dan? - Heb je het over mijn boek?
Welk boek? - Zo begint mijn boek.
Hoe weet je dat?
Zeg nu maar wat je komt doen.
Ik heb bloemen voor je neergelegd. - Vi?
Vi.
Hij zat in mijn schuur verstopt. - Ik ben hier nog nooit geweest.
Ik wist pas waar je woonde toen ik je auto zag.
Dus je stalkt me wel? - Ik ben er. Hij doet je niets.
Ma? Er liggen hier bloemen.
Mark, het spijt me.
Wat? Ik wilde vragen of je met me naar de film wilde.
Meer niet. Maar je bent gek.
Wat doe je?
Mark belt op dit moment de sheriff, denk ik.
Ze zijn er binnen 30 minuten. Ik moet hier weg.
Je moet niet vluchten. We lossen dit op.
Ik spoot pepperspray in zijn gezicht. Dat is mishandeling.
Rustig aan, Tess.
Ja...
ik weet wie je bent en waarom je ondergedoken bent.
Pak de tassen uit de schuur en leg ze in de auto.
Ik kom je helpen. - Wie ben je?
Wie ben je echt? - Een dromer. Net als jij en James.
Dus geen bijlesdocent. Niet uit Maine. - Dat ben ik ook.
Ook iemand die voor mensen werkt die jouw talent waarderen en die van James.
Ze kunnen je beschermen.
Ze kunnen de sheriff en Mark Johnson aan.
Ik snap dat je dit even moet verwerken.
Maar zodra mijn mensen er zijn, leggen ze alles uit.
Dus jij zat in de schuur.
Ik wilde zorgen voor je veiligheid.
Door seks met me te hebben in mijn dromen?
Dat was niet alleen mijn droom, hé? - Nee, ik was erbij.
Dat deed ik enkel... - Ik vertrouwde je.
Oké.
Ik had het je eerder moeten vertellen.
Ik ben blij dat dit gedoe met Mark gebeurd is.
Tess, geloof me.
Ik zou jou of je zoon nooit iets aandoen.
En als ik geen hulp wil? - Ze willen alleen met je praten.
Ik weet dat je traumatische ervaringen gehad hebt.
We zijn geen ontvoerders.
We hebben niets te maken met de mensen die je zoon ontvoerden.
We willen je talent gebruiken om anderen te helpen.
Als positieve kracht in deze verpeste wereld.
Hoe dan?
Dat kunnen zij beter uitleggen.
Heb ik een keuze?
Je zou ervandoor kunnen gaan maar dan pakt de politie je.
En wat gebeurt er dan met James?
Hoelang tot je mensen hier zijn?
Ik vraag het even na.
Wil je een kop koffie? - Ja, graag. Bedankt.
Wat is er gebeurd? - Naar de auto. Nu meteen.
Als je me volgt vermoord ik je.
Nogmaals bedankt dat mijn moeder hier mag blijven.
Ja.
Het wordt niet gemakkelijk...
maar ik beloof je mijn best te doen.
Ik hou van je.
Ik had gevoelens voor je.
Je zei dat het een klus was. - Dat was gelogen.
Dat lijkt me duidelijk.
Je hebt geen idee hoe vaak ik op je deur wilde kloppen...
om je vast te houden. - Maar dat deed je niet.
Nee.
Ik was bang. - Waarvan?
Van hen.
Ze zeiden dat als ik ooit fysiek contact met je zou zoeken...
er ernstige gevolgen zouden zijn. - De FBI beschermt je.
Tegen die mensen? Je weet wat ze kunnen.
Weet je zeker dat ze geen infiltranten bij de FBI hebben?
Kun je me garanderen dat ik niet zoals Leon eindig?
Nee.
Wat doe je?
Neem enkel treinen en bussen. Ze volgen luchtverkeer.
Zo ver weg als mogelijk. Zo snel je kunt.
Ik ben nog steeds bereid met de FBI te praten.
Ik zoek wel een andere manier.
Je hebt gelijk. De FBI kan je niet beschermen. En ik ook niet.
Dat kan niemand, zolang je een bedreiging voor hen bent.
Ga dan mee met mij.
We kunnen om het even waar naartoe.
Een deel van me wil dat graag.
Maar ik kan dit niet achter me laten. Snap je?
Gooi je gsm weg. Ze traceren hem. Bel niemand die je kent.
En neem deze mee.
Taka, wil je wat koffie?
Jezus.
Taka.
Sabine?
Sabine, wat doe je?
Nee.
Ma.
Wat heb je gedaan?
O, god.
Resync en verbeteringen: pvdc