De vorige keer: -Hij heeft een zwakte.
Alleen jij kunt het zwaard gebruiken. -Dan hebben we een probleem.
Bescherm deze steen. De sleutel tot de Hemelput.
Alleen jij kunt hem openen. -Als hij je vindt, sterft je volk.
Ik moet de Tovervorst onder ogen komen.
Je gaat nergens heen, Shannara.
De duisternis voelt goed.
Vader. -Ga weg.
Hier eindigt de orde van de Druïden.
Hij staat zo weer op.
Je moet Wil vinden. Hij is onze laatste hoop.
Ik laat je niet achter.
Ga nu maar. Vind Wil.
Vader, je bent te zwak. Hij vermoordt je.
Ik moet proberen dit gevecht af te maken.
Wees niet bang. Ik zal altijd bij je zijn.
Ga nu maar.
Mareth. -De Tovervorst is er.
Allanon heeft me gered, maar... -Ik moet hem helpen. Allanon.
Aanschouw het einde van de Druïden.
Je zult voor altijd lijden...
in de derde ring van de Afschrikking.
Allanon.
Hij kan niet weg zijn. -Ik had er moeten zijn.
Dit is niet het moment voor spijt. We hebben niet opgelet.
De Tovervorst is onderweg. Hij gaat naar de Hemelput.
We moeten achter hem aan.
Hij is voor niets gestorven. -Hij heeft jou beschermd.
En dat was de juiste keuze.
Deze wereld is Allanon veel verschuldigd.
We doen wat Allanon wilde. We gaan vechten.
Dit is nog niet voorbij.
Z'n offer mag niet voor niets zijn, begrijp je dat?
We hebben geen tijd voor angst of twijfel. Alles staat op het spel.
We hebben jullie allebei nodig. De Druïde en de Shannara.
Doe dit nou niet, Eretria. Maak me los.
Hier is de prinses.
Wat een schoonheid.
De Hemelput wacht op ons.
Geen teken van een belegering. Zijn we op tijd?
Dat weet ik niet. Maar de strijd eindigt hoe dan ook hier.
Zet boogschutters op elk balkon.
Hoe groot is het leger van de Tovervorst?
Niemand heeft z'n leger gezien. De Tovervorst reist licht.
Hij wil de Hemelput, dus hij komt wel.
Nog iets gehoord van Allanon? -Nog niet.
Jullie weten wat je moet doen. Als dit ons laatste gevecht is...
dan maken we er iets goeds van.
M'n bloed zal door de rivier stromen. -Ja, heer.
Eretria, alsjeblieft. Luister niet naar hem.
Ik weet dat je er nog bent. Als hij z'n zin krijgt...
sterven m'n mensen en al onze vrienden.
Je moet voor ons vechten. -Genoeg.
Doe wat ik beveel.
De Put is in die tempel. Ga te voet verder.
Dus je gaat niet met ons mee? -Ik moet de dam beschermen.
Als de Tovervorst de Put vergiftigt en z'n bloed in het reservoir komt...
houdt alleen de dam de duisternis nog tegen.
Er gaat niets boven een Druïdenpeptalk.
Jullie hebben het zwaard en elkaar. Omarm je waarheid nu.
Moge jullie vaders jullie beschermen. Succes.
Eretria. Waar is Allanon?
Vertel op, hoe erg is het? -De Tovervorst heeft Lyria.
Hij is onderweg naar de Hemelput. We moeten de dam beschermen.
Hoe besturen we de noodoverlaat?
Volg mij maar.
Binnenkort bereikt m'n schaduw de Vier Landen.
Wat wil je van me?
Je bent de sleutel.
Nu ben je vrij.
Laten we ervan uitgaan dat hij al bij de Put is en alert blijven.
Wil, wacht. -Wat is er?
Niets.
Alles, eigenlijk.
Eerst ben ik de toekomst van de Druïden...
en nu zeg je dat ik de koningin ben en moeten wij de Vier Landen redden.
Dat is nogal wat. -Weet je nog dat je me stalkte...
en tegen me zei... Wat was het?
'Wees niet zo'n martelaar.' En ik heb je niet gestalkt.
Nu is het mijn beurt om te zeggen dat onwillige held zijn niet bij je past.
Ik weet dat ik nogal gemeen tegen je ben geweest.
Best wel, ja. -Wat ik wil zeggen...
Ik snap het. Ik snap waarom je me niet wilde helpen.
Waarom je het niet gewoon deed. -Je kende me niet.
Je hebt me gewaarschuwd. Je zei dat magie me pijn zou doen.
Net als Allanon. Maar ik luisterde niet.
Totdat je met magie leeft, weet je niet wat de prijs is.
Nu we alles opbiechten, wil ik ook iets zeggen.
Toen we elkaar ontmoetten, wilde ik gewoon zwijgen in m'n pijn.
Jij hebt me eroverheen geholpen.
Zonder jou was ik hier nu niet. -Dat weet je toch wel?
Mooi zo. Er is niemand die ik liever aan m'n zijde zou hebben.
Dan kunnen we maar beter beginnen met klimmen.
Met mijn bloed...
vervloek ik dit water.
En iedereen in het aardse rijk...
en de Vier Landen...
zal van mij zijn.
Laat de duisternis stromen...
uit m'n aderen.
Hier is de noodoverlaat. Eén ingang, één uitgang.
Deze locatie is ondoordringbaar.
Geen Demonen. We zijn ze dus voor.
Ze komen nog wel. Het is een kwestie van tijd.
De Put komt uit in het meer. Als Mareth en Wil falen...
zijn we de laatste verdedigingslinie. -We kunnen hem handmatig sluiten.
Laten we beginnen.
Plaats zo veel mogelijk mannen buiten. Sluit alles af.
Jax? Wees voorzichtig. We weten niet wat ons te wachten staat.
Begrepen. Ik zie je als het voorbij is.
Help me eens.
Natuurlijk.
Lyria. Gaat het wel?
De Tovervorst is de Put binnengedrongen.
Waar is Eretria? -Ze gaat de dam saboteren.
Help Cogline haar tegen te houden. -Wees voorzichtig.
Jij ook.
Het is zover.
Voel je dat?
Wat moet ik voelen?
Het lot.
Wil, we zijn te laat.
Het is begonnen.
M'n bloed stroomt door de Zilverrivier.
We z'n te laat. De Tovervorst heeft de Put besmet.
Als het water langs de dam komt, wordt iedereen een zielloze slaaf.
De strijd is nog niet voorbij. Beveilig de noodoverlaat.
Kom mee naar de controlekamer. Eretria is er al.
Eretria? -Ja.
Jij hebt haar toch gestuurd? -Ze dient de Tovervorst.
Misschien zijn we al te laat.
Nu eindigt het. -Je faalt. Net als je vader.
Wil is sterker dan Shea en sterker dan jij.
Ben jij de dochter van je vader?
Een mislukking, net als hij?
Ik heb je pijn gevoeld. Ik zal het je laten zien.
Hij was zo zwak.
Ik ben niet bang van je.
Eretria, open de deur.
Ga weg bij de deur.
Eretria.
Sluit de dam. Het water stroomt naar de Vier Landen.
Ze heeft het wiel gebroken.
Grandal.
Kom op, dwing me niet je pijn te doen.
Ze leeft nog, maar we moeten die Zwarte Geest uitdrijven.
Hoe weten we dat ze dit overleeft? -Met die Geest gaat ze sowieso dood.
Dit is een oude Druïdenrite. Bloedmagie. Erg gevaarlijk.
Help haar overeind.
De Geest zal proberen te ontsnappen. Houd hem tegen.
Demon van de duisternis...
Ik roep je aan.
Ik verdrijf je uit dit lichaam.
Van duisternis naar licht.
Laat dit kind los.
Zorg dat je klaarstaat. Het is bijna zover.
Ik beveel: Druïdenportaal, ga open.
Schieten. Kom op.
Ik verban je naar de Afschrikking.
Eretria, kijk me aan. -Waar ben ik?
Eretria, kom bij me terug. Je bent nu veilig.
Hij is te sterk -Ik moet het zwaard gebruiken.
De duisternis en het licht kunnen niet beiden bestaan.
We moeten bij hem in de buurt komen.
Wanneer de duisternis overwint, sterft het licht.
Jullie eindigen net als jullie vaders.
Kom naar voren en laat jezelf zien.
Hier ben ik.
Het licht wint altijd van de duisternis.
Doorboor z'n hart met het zwaard. -Niets kan me tegenhouden.
Nu zul je hetzelfde leren als je vader.
Ga maar naar hem toe, Shannara.
Je bent de nieuwe Druïde.
Het is zover. Ik zal altijd bij je zijn.
Wil.
Het is ons gelukt, hij is dood. -Dat klopt. Het is jou gelukt.
De Put is nog steeds vergiftigd.
Als hij eenmaal verslagen was, dacht ik...
Mareth. Kijk.
Wil, je bent een Shannara.
Je hebt de magie van je voorouders in je bloed. Zo zuiver je de wereld.
Wat gebeurt er?
Volgens Shea kan de magie in m'n bloed de wereld zuiveren.
Ik moet het afmaken.
Wat is er? -Als ik mezelf genees...
kan ik de Vier Landen niet redden. Ik geef je deze Elfenstenen.
Bescherm de mensen van de Vier Landen.
En jij helpt me daarbij. Druïde en Shannara, weet je nog?
Luister, het water is besmet en het verspreidt zich al.
Maar ik kan het tegenhouden.
Ik begreep het niet, maar nu wel.
M'n vader had gelijk. -Er moet een andere optie zijn.
De magie zit in m'n bloed. Ik heb het altijd in me gehad.
Zorg dat iedereen in orde is.
Kijk. -Het is Wil en Mareth gelukt.
De Tovervorst is weg.
Ze hebben een enorme kater verdiend. En ik trakteer.
Met deze kroon benoemen we onze nieuwe koningin: Lyria van Leah.
Moge ze lang en vredig regeren.
We hebben de strijd voor ons rijk gewonnen.
Nu bouwen we zowel onze muren als onze vastberadenheid weer op.
Zonder hen die hun leven gaven, hadden we nu geen toekomst.
Helden zoals m'n moeder.
Koning Ander.
De Druïde Allanon.
En Wil Ohmsford.
Zij hebben hun leven gegeven en nu is het onze plicht...
om hun lessen te leren.
Goedheid zal altijd winnen van het kwaad.
En liefde overwint alles.
Hoera.
Lang leve de koningin.
Wat een wijze toespraak. Die kroon staat je goed.
Ik voel me een fraudeur. Dat weet ik.
Dit is niet wat je wilde. Maar het volk heeft je nodig.
Ze hebben je kracht nodig -Ik dacht dat ik alleen beter af was.
Ik had echt van alles mis.
Ik hou van je, Lyria.
Misschien kunnen we ooit samen zijn. Maar nu nog niet.
De duisternis die ik in me heb, is nog niet weg.
En ik wil de mensen waar ik van hou, geen pijn meer doen.
Vooral jou niet.
Doe wat je moet doen en kom dan bij me terug.
Oké?
Het spijt me van Wil. Hij was een goed mens.
Dat zou hij ook over jou zeggen.
Het was een eer om met je te vechten. Ons rijk is je dankbaar.
De wapenmeester werkt toch alleen?
Toen had ik niemand om voor te vechten. Niet iedereen heeft magie.
Je doet het vast geweldig als generaal.
Kom, voordat het donker is.
Bescherm de koningin. -Dat beloof ik.
Het spijt me van wat er gebeurd is. -Dat was niet jouw schuld.
De Eretria die ik ken, blijft trouw.
Tot ziens, generaal.
Voor de gevallene, Allanon.
Moge je geest rust vinden...
en je wijsheid me leiden...
vanaf de andere kant.
Zo lang ik zal leven.
Hij zou trots zijn op wat je hebt bereikt.
Je eert hem met je moed.
Niemand kan z'n toorts beter overnemen dan jij.
Het is jullie nalatenschap. Jullie hebben veel te leren.
Zijn jullie klaar voor jullie training?
Dan is het tijd om de orde van de Druïden voort te zetten.
Mareth, wat is er?
Het voelde heel even alsof Wil bij ons was.
Soms kiest het lot ons uit.
Wil leeft nog. Ergens.
Wordt vervolgd...