Ik ben hier geboren, hier opgegroeid, mijn vrienden zijn hier, mijn werk is hier.
Ik ga hier alleen weg in een kist. - Dat is goed om te weten.
Het is beter als je terug gaat naar je moeder. - Maar je zei dat dit nu mijn huis is.
Tom. - Ik breng je spullen later.
Tom. - Ik wil hem nooit meer zien.
Je gaat geen 15 jaar verspillen. Vanavond ontsnap je.
Wat gebeurt er? Je neemt haar niet mee. - Je ziet me nooit meer.
Je ziet Amelie nooit meer. Je bent geobsedeerd.
Kate, alsjeblieft. - Neem haar.
Het is mijn dochter. Mijn gezin.
Dat heb ik niet gedaan. Jouw vrouw en je dochter zijn weggegaan.
Je moeder is dood en je gooide je zoon eruit, dus er is hier niets meer voor jou.
Je denkt dat je hebt gewonnen. Ik ben er nog steeds.
Waar ga je heen? - Mijn zoon halen.
We moeten praten.
Shit.
Vertaling Bertus D Kluts
We moeten gaan. Je vader weet waar we zijn.
Je zei dat ik hem niet hoefde te zien.
Wat wil hij? - Met je praten.
Kate is weg met Amelie, hij is uit huis geschopt, van zijn werk.
Kun je me alsjeblieft helpen?
Ik dacht dat als iedereen hem verliet, hij zou beseffen dat het voorbij was.
Waar gaan we heen?
Naar huis.
We moeten gaan.
Als hij wil praten, moet ik het misschien doen. - Wat zou je zeggen?
Nee, het is een slecht idee.
Het komt goed.
Tom?
Dit is de volgende plek die hij probeert. - Ik liet de sloten vervangen.
En we kunnen de politie bellen.
Waar is alles?
Weg, het grootste deel, maar jouw kamer is in een opslag.
Anna deed dat voordat ze vertrok. We spraken toch een nieuwe start af?
Het is raar.
Ik weet het.
Tom, Ik kan hem niet bevelen om te vertrekken.
Maar nu heeft hij minder reden om te blijven.
Wat is dit?
Ik hoopte dat hij nu weg zou zijn.
we zouden thuiskomen met een schone lei,
beslissen over de toekomst. - We kregen nooit een nieuwe keuken.
Ja, ik dacht dat je kon helpen kiezen.
Ik kan volgend jaar het huis uit. Max' zus woont sinds 16 op zichzelf.
Ze zei dat het mogelijk was.
Wat zei hij over mij waardoor je naar hem ging? - Ik zei dat het niet uitmaakt.
We waren nooit zo. - Kies wat je wilt.
Mama?
Hij staat daar gewoon.
Tom. Nee.
Tom, dit is geen goed idee.
Maat. Kan ik met je praten? - Ja.
Toe dan. - Zonder je moeder.
Zeg het hier.
Goed. Ik neem aan dat ze je vertelde wat er met Kate is gebeurd,
en met Amelie. Ik ben natuurlijk van slag en...
...ik heb je hulp nodig. - Simon, hij is 15.
Hou je mond. Ik zorgde met 15 voor mijn moeder, 15 is oud.
Stop met hem te beschermen, het werkt niet. Wel, maat?
Sorry dat ik je niet binnen heb gelaten. Kate was bezorgd over wat je deed.
Dus het is mijn schuld. - Ik dacht dat we het konden oplossen.
Ik weet niet waar ik heen moet. - Mama gaf je geld voor een hotelkamer.
Ja, maar ik wil niet haar... Ik wil dat niet. - Waarom niet?
Blijf bij hem weg.
Soms moeten kinderen voor hun ouders zorgen.
Ik heb niet als enige schuld, zij is...
Blijf je bij je moeder na wat we bespraken?
Wat doe je? - Vragen stellen...
Je gebruikt me om bij haar te komen. Je bent geobsedeerd.
Iemand die mij begrijpt. - Ik niet.
Oké... - Laat ons met rust.
Als ik nu een mes had stak ik je, echt, ik zou je steken.
Hier en hier en hier. - Je zou jezelf moeten steken.
Misschien doe ik dat.
Gaat het? - Wat zei je net tegen hem?
Wat? - Hij schreeuwde, 'Misschien doe ik dat.'
Doe wat?
Ik zei hem ons met rust te laten.
Ik handel het af. - Waarom houdt hij niet op? Wat wil hij?
Het gaat goed. Ga naar boven.
Hoi. We zijn hiertegenover komen wonen. Ik ben Lucy.
Dit zijn Harry en Matty. - Gemma.
We nodigen mensen uit. Mijn man heeft een nieuwe baan. Kort dag, dus....
Je bent ergens druk mee. - Nee...
Misschien morgen, als je er bent...
...kunnen we kletsen, is dat goed? - Perfect.
Fijne avond. Doei.
Zeggen jullie gedag? - Dag.
Is hij weg?
Geen zorgen, ik ben terug.
Veilig en wel, de kostwinner keert terug.
Hoe was natuurkunde? - Goed.
Zeg je hallo? - Hallo.
Charmant.
Je zou om zes uur terug zijn. - Juist.
Ik ben een zeer succesvolle ondernemer. De meesten werken tot in de vroege uurtjes,
maar jij hebt geluk een man te hebben met de juiste prioriteiten.
Dat ik om zeven uur thuis ben getuigt van het belang van mijn gezin voor mij.
Blij dat je dat uitspreekt. - Je gelooft niet hoeveel papierwerk ik heb.
Je praat tegen een huisarts.
Heb je gepakt voor het weekend? - Doe ik zo.
Waar ga je heen, Londen? - Hemel Hampstead.
De glamour. - Wel leuk. Wat is dit?
Ik kook iets voordat mijn man te oud is om te eten.
40 is het nieuwe 30. - 40 is oud.
Je bent zelf bijna 40. - Ik zal nooit 40 zijn.
Magisch drankje? - Huidcrème.
Is het dat? - Ja, dat is het.
Tom is bezorgd dat we te veel uit huis zijn. Hij wil mij eerder thuis.
Je hebt er niet met hem over gesproken? - Wat bedoel je?
Over mijn uren. Alsof het hem dwars zit?
Hij heeft het ergens vandaan. - Nee.
Oké, goed.
Ga je pakken? - Absoluut.
Weet je waar je koffer is? - Op zolder?
Nee, in de kast. - Juist.
Wat krijg ik voor mijn verjaardag? - Een klap in je gezicht als je dat weer vraagt.
Gefeliciteerd, proost. Op jou.
Sorry, ik miste de receptie.
Je zag ons trouwen, dat is het belangrijkste. - Mijn speech was echt grappig.
Veel gelachen. - Niet echt waar een bruidegom op uit moet zijn.
Ik liet je huilen, drie keer.
Wat gebeurt er met school?
Karen zei dat het permanente schorsing is, maar we vechten de beslissing aan.
Het gaat dus naar het bestuur? - In het algemeen gaat het eerlijk,
maar ze moeten snel beslissen, want Tom heeft examen.
Tom heeft geen problemen met zijn examen. - Het is hard werken.
Hij werkt altijd hard. Niet?
Het belangrijkste is dat jullie thuis zijn bij jullie vrienden.
Laten we nu voor elkaar zorgen, oké?
Dat wil ik graag.
Is Simon nog in de buurt? - We zullen hem niet meer zien.
Dat is wat Tom wil. - Maar hij verblijft...
We weten niet waar hij is.
Hoe laat gaan we naar huis? - Als we klaar zijn.
Tom zei dat hij volgend jaar uit huis gaat.
Wat? Waarom? - Goed idee.
Moedig hem niet aan.
16, hij is volwassen. - Bijna 16 en waar gaat hij wonen?
Vind een plek. - Geld?
Neem een baan. Claim goede voorwaarden.
Onafhankelijkheid, doen mensen niet genoeg.
Je moet je wel dakloos verklaren voor de gemeente je helpt.
Huur, borg betalen. Je hebt toestemming van je ouders nodig.
En je moet alle uren in de dag werken, denk ik.
Ik wil nu echt gaan.
Bel de politie. - Nee.
Zal ik hem wegsturen? - Ik praat met hem.
Stuur hem weg. - Ik ga, blijf hier.
Dat zou ik moeten zijn. - Wat?
Ik zou bij jou en Tom moeten zijn, met onze vrienden, dineren.
Je weet waarom dat... - Het is mogelijk.
De aanbieding staat nog. - Je kunt gewoon beslissen alles te vergeven.
Wat? - Jij bent niet de goede, we zijn even slecht.
Nee. - Je zei Kate dat ik haar op jou liet lijken.
Je manipuleerde haar, verwijderde haar van mij zonder reden.
Tom wilde dat je weg ging. - Het was wraak, je voelde goed om te winnen.
Hoe eindigt dit, Simon? - Met toegeven dat we fout zaten,
met alles loslaten en weer bij elkaar komen.
Doe niet zo belachelijk. - We trekken elkaar aan, zo werkt dat.
We kunnen zijn ouders weer zijn.
Ik neem een baan, verdien wat geld, en geven Tom stabiliteit.
Nee. - Met ons drieën werkt het, dat weet je.
We kunnen besluiten om weer een gezin te zijn.
Elkaar vergeven voor de rest van ons leven. Het is niet te laat.
Ik kom terug, we gaan verder. Het waren een paar slechte jaren,
maar we kregen hem wel terug op de goede weg. - Moeten we samen omwille van Tom?
Niet alleen Tom. - Denk je dat hij dat wil?
Ik wil het. Jij ook, van binnen.
Ik heb iets voor je meegebracht.
Mijn leven in principe voorbij, wil je dit aannemen?
Nee. - Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Dank je.
Herpak je en ga verder. Je leven is niet voorbij.
Ik wil niet verder. - We laten je nooit meer toe in ons leven.
Gemma, alsjeblieft. - Je verpest mijn avond.
Hoeveel kost het voor je gaat? - Verdomd beledigend.
Je hebt geen idee wat ik nu voel. Ik zou je moeten wurgen.
Zo zeg je hoe makkelijk we samen kunnen komen, en dan dat je me moet wurgen?
Dat is met elk gezin, omdat je om ze geeft.
Weet je wat er gebeurt?
Als je weggaat, als jij wegloopt,
zal ik mezelf steken, dat wil je. - Simon, doe niet zo dom, ik bedoel niet...
Maar je meende het.
Het is goed. - Tom.
Kom je binnen, alsjeblieft? - Tom.
Mama? - Ja.
Maat, negeer je me alsof ik niet besta?
Tom.
Je zegt dat je een goede vader bent, of een goede echtgenoot,
maar het is totale shit. Je enige manier van leven is liegen,
want anders zou je beseffen dat je een enorme mislukking bent.
Dat is toch de waarheid?
We zijn klaar.
Je kunt nu weggaan. - Tom, kom binnen.
Tom.
Bedankt.
Bel de politie voor een verbod. - Het kwam nu wel over.
Tom...
Tom was heel duidelijk. - Goed.
Ik ben blij dat je belde. Je vertrok voordat ik je dit kon geven.
Noem het een 'welkom thuis' geschenk. - Geschenk?
We maken een nieuwe start.
Een paar nieuwe dingen.
Mijn God.
Wil je ze proberen?
Vind je ze mooi?
Ik vind ze prachtig.
Ik neem wat water. - Zeker.
Je praat nooit over je ouders. - Ik dacht dat je sliep.
Ik weet dat ze in een auto-ongeluk omkwamen toen jij tiener was.
Ja.
16, rond jouw leeftijd.
Maar verder weet ik niets. Wat deden ze?
Papa was lector geschiedenis en mama werkte in een verpleeghuis.
Vond je ze aardig?
Ik hield van hen. - Waren ze samen en hielden ze van jou?
Ik denk het wel. - Ja.
Ik denk dat, hoewel ze stierven, jij gelukkiger was dan ik.
Papa zal nooit stoppen. - Hij begreep het. Vanavond.
Het is moeilijk, ik weet het, wat je voelde en misschien...
Nee, zelfs als hij weggaat kan hij op elk moment terugkomen.
Er zijn vaders die hun kinderen niet mogen zien.
Ze steken het huis in brand, of nemen een mes. - Dat zou hij niet doen.
Als hij Kate en het huis kwijt raakte, dacht je dat hij het op zou geven.
Ik hoopte dat hij zou vertrekken.
Opnieuw beginnen.
Je wilde hem geen pijn doen?
Nee.
Straffen?
Ik wilde dat hij weg ging.
Maar als je vraagt of ik me schuldig voel, ik ben dit niet gestart.
Het ging goed voor hij terugkwam en mij begon te pesten en jou wegnam.
Ik vertelde mensen de waarheid over hem.
Heb je met Tom gepraat?
Ja. Ik vroeg hem of hij bezorgd was over de uren die wij maken.
Hij zei...
Hij zei dat hij soms denkt dat jij niet luistert.
Je denkt aan het werk.
Soms wil hij dat je een beetje zachter voor hem was.
Oké.
Wat zei jij? - Dat je niet alleen zijn moeder bent.
Je hebt een baan, verantwoordelijkheid voor veel mensen.
Hij boft dat jij zo getalenteerd bent en de leiding hebt.
Juist.
Je bent een briljante mama.
Hou van je.
Wil je dit?
Waarom? - Als we oud en ongelukkig zijn en tv kijken,
herinner je je dat we ooit plezier hadden.
Laten we nooit oud en ongelukkig worden.
Deal.
Tom?
Wat is er? - Tom is er niet.
Ik hoorde een auto weggaan.
Hij had het over weggaan.
Nee, dat zou hij plannen, zijn spullen meenemen.
Simon heeft hem zover gekregen. - Zover gekregen?
Simon kan hem niet fysiek dwingen. - Bedreigde hem of...
Hij is vast bij vrienden, een nachtelijke crisis.
Hij heeft momenteel geen vrienden.
Waarom neem je dat mee? - Voor als er iets is met Tom.
Kom hier en denk na. - Laat me los.
Blijf hier, bel rond, ik zoek Tom. - Denk je dat ik me laat stoppen?
Kalmeer. - Kalmeren?
Ik laat je dit niet doen. - Niemand zegt me wat te doen.
Tom heeft gelijk, ik verpest het steeds en je blijf maar terugkomen.
Ik vind dat niet erg. - Je fikst een vogel met een gebroken vleugel.
Ik vind je leuk, Gemma. - Ik ben niet gebroken.
Sorry, het werkt niet tussen ons en het moet stoppen.
Ik blijf hier ingeval hij terugkomt. - Dank je.
Tom? - Papa, die is van mij, geef terug.
Laat ons met rust. - Wat doe je, verdomme?
Laat ons met rust.
Doe hem alsjeblieft geen pijn. - Papa.
Alsjeblieft geen...
Morgen. - Mijn man verblijft hier, Simon Foster.
Heb je zijn kamernummer? - Echtgenoot? Foster.
Ik dacht dat het... - Ik gebruikte mijn meidennaam.
We hebben geen Foster, vrees ik. - Hij is met mijn zoon.
Niet veel mannen checken in met een tiener.
Dit is dringend.
137. - Dank je.
Tom?
Tom.
Hij wil zelfmoord plegen. Als ik niet in de taxi stapte zou hij het doen.
Oké. Tom, ga boven het talud.
Mama. - Boven is het veiliger.
God, Simon. Als een auto je raakt, kun je hen ook doden.
Jezus, Simon, alstublieft. Kom bij dat verkeer weg.
Alsjeblieft. We kunnen praten.
Ik wilde met hem praten, maar zelfs nu is hij tegen me.
Hij ziet gewoon een shit papa. - Ja, en als een auto je raakt,
beschadigt hem dat voor altijd. - Bestrijd me niet.
Nu moet het. - Je blijft me maar bestrijden, tegenspreken.
Laat me los. - Jezus, Simon.
Mama. - Tom, nee.
Simon, alsjeblieft.
Oké, we kunnen praten.
Kijk naar mij.
Simon.
Niet zo.
Niet op deze manier.
Gaat het?
Simon.
Wat heb je gezegd? - We gaan eten.
Eten? - Hij wil samen eten als gezin en ik...
Ik zei oké.
Morgen, hoe maakt u het? - Goed, bedankt.
Uitstekend. Koffie om te beginnen? - Alleen een beetje water.
Heel goed. Meneer? - Een bier.
Zeker weten?
We hebben... - Doe maar een whisky cola.
Absoluut. Jack Daniels? - Jack Daniels.
We hebben alleen Pepsi, is dat oké? - Dubbele whisky en cola.
Geen probleem, ik kom terug om uw bestelling op te nemen.
Waar ga je heen?
Terug naar Londen?
Misschien.
Je vond het hier nooit fijn.
Nee. - Los de dingen op.
Je kent mensen, je vindt een baan. En ergens om te wonen.
Je haat ons toch al. - Ik haat jullie niet.
Kate is gewoon boos. Uiteindelijk mag je Amelie wel zien.
Ik denk het niet, maat.
Waarom wilde je dit? We voelen ons allemaal shit.
Wat dacht je dat er zou gebeuren?
Jack Daniel's en Pepsi.
Water.
Mag ik uw bestelling opnemen? - Toast.
Marmelade, jam? - Goed.
Ja, toast. - Meneer, voor u ook toast?
Zal ik zo meteen terugkomen?
Zal ik... - Hij neemt een Engels ontbijt.
Gepocheerd ei, twee bacon, worst en Hash Brown.
En Engelse mosterd.
En bruine saus. - Zeker.
Ik haat mezelf, ik haat wat ik heb gedaan. Ik haat de hele wereld.
Je hebt geen idee. Ik hoop dat jij nooit voelt wat ik nu voel.
Heeft hij je verteld wat ik zei? Waarom hij jou verliet en naar mij ging?
Nee. - Wil je dat weten?
Maakt niet uit. - Tom, ze is wanhopig.
Ze verdraagt het niet dingen niet te weten.
Je hebt erover gedacht, je raadde het. - Ik werkte het gisteren uit.
Je garandeerde dat je mijn relatie met mijn zoon zou beschermen.
Hij moest weten waartoe jij in staat bent. - Ik was depressief.
Ik weet niet of papa zei waarom ik je als baby verliet,
het was omdat ik een postpartum depressie had.
Maar ik werd beter.
Ik nam aan dat, ondanks alles,
dat je vader het verschil begreep tussen karakter en ziekte.
Ik bedacht niet dat hij het zou misbruiken, omdat ik me niet voor kon stellen
dat iemand dat zou doen.
Wie zou dat tegen je gebruiken?
Je wilde me dood. - Nee.
Dat zei je. - Ik kon het niet aan.
Hoopte dat ik zou sterven? - Dat deed je.
Simon. - Je bent het vergeten, je meende het.
Ik herinnerde je nooit. - Tot nu toe.
Papa stopte zijn carrière om voor jou te zorgen. - Welke carrière?
Hij bleef thuis zodat jij kon werken. - Jij zegt maar wat, hè?
Je hebt je werk liever dan mij. - Blijf je daar nu nog bij?
Maar je werkt veel. Ik herinner me dat je altijd weg was.
Zelfs toen papa vertrok praatte je niet veel met mij.
met je gebouwen, patiënten, artsen, allemaal omdat...
Omdat ik geloof in wat ik doe. - Omdat je mij wilt ontlopen.
Ik ben goed in wat ik doe en ik werk hard.
Maar ik was ondanks alles een goede moeder,
en op een dag zul je je dat realiseren.
De enige manier waarop ik faalde is in mijn keuze van jouw vader.
En dat, toen ik je moest helpen, ik terugging naar hem, en ik haat mezelf daarvoor.
Ik zal het altijd berouwen.
Ik weet dat ik altijd van je heb gehouden.
Ik heb altijd geprobeerd je te beschermen.
Als je me wilt haten, haat me voor de afgelopen twee jaar,
maar daarvoor, voor je vader het brak, was ik een goede mama.
Excuseer. - Mama.
Ik kom zo terug. Blijf hier.
Klaar. Zoals afgesproken.
Bedankt. - Wat bedoel je?
Ik betaal de kamer voor een paar dagen.
Zodat je vader dingen kan regelen.
Dus dit is het. - Wat?
Ik zal je nooit meer zien.
Leef een goed leven.
Het spijt me echt van alles.
Jij mama heeft gelijk.
Alle dingen die ik zei, ik was boos. Ze werkte niet te hard.
Ik kon moeilijk een baan houden.
Met de baas omgaan, eerlijk gezegd.
Ze houdt veel van jou, ze laat je nooit vallen.
Ik was het probleem in ons gezin, dus je hebt gelijk, Tom.
Je bent veel beter af zonder mij. En als ik weg ben,
voel je je een beetje verdrietig, maar niet zo lang, denk ik.
Toen mijn vader stierf, voelde ik alleen opluchting.
Dat ik me over hem geen zorgen meer hoefde te maken.
Niet hoefde te voorzien hoe hij mijn leven straks weer zou ruïneren.
Ik huilde, maar in een uur voelde ik me zo veel beter.
Dat kan gebeuren. Ik denk dat je zo over mij gaat voelen.
Je gaat niet dood. - Dat is hetzelfde, je zult me nooit meer zien.
Dat wil je toch? Je hebt genoeg van mij.
Je zou dokter moeten worden.
Wat?
Het is een baan. Ik dacht dat je net als je moeder wilde zijn.
Ik weet het niet. - Moet je doen, je zou goed zijn.
Vergeet mij, ik ben gewoon gek, ik ben shit.
Genoeg?
Dag, papa.
Dag, Tom.
Volg de instructies.
Ik wil alleen een paar dingen zeggen.
Ik neem dit niet weg. Als ik klaar ben, doe wat je wilt.
Ik moet alleen de kleine lettertjes doorlopen. - Ik wil het niet horen.
Maakt niet uit wat jij wilt. Ik moet leven met onze zoon in pijn,
omdat zijn vader zelfmoord pleegde. Hij zal het mij voor altijd verwijten,
dus het is niet misplaatst dat ik mijn zegje doe.
Ga zitten.
Nadat mijn ouders in het auto-ongeluk omkwamen,
nam ik dat lange tijd voor wat het was.
'Auto-ongeluk' omvat nogal wat.
en om een vreemde reden wilde ik weten hoe ze precies omkwamen.
Ze kwamen onder een vrachtwagen, het dak van hun auto verpletterde hun hoofden.
Het moet vreselijk zijn geweest,
ongelooflijk pijnlijk en niet op slag.
Ik denk dat ik daarom dokter werd.
Misschien had ik iets kunnen doen. Waarschijnlijk niet, maar wie weet?
Dit gaat ook niet snel.
Omdat er geen pijnloze manier is om te sterven.
We weten niet precies hoe het voelt, maar wel dat het naar zal zijn.
En zodra je het doet, ben je weg. Er is geen weg terug, je stopt gewoon.
Ik dacht over mijn eigen leven nemen.
In het midden van alles.
Ik verliet Tom met jou, weet je nog?
Je belde me, ik was bij de zee.
Nadat ik had opgehangen liep ik het water in.
Omdat ik wilde verdrinken.
Maar ik hield mezelf tegen omdat het niet eerlijk was jegens Tom.
Ik groeide op zonder ouders. Ik had ze nodig en...
...ze waren er niet.
Een paar dagen geleden dacht ik,
misschien kun je het niet helpen. Alles wat je hebt gedaan.
Misschien heb je een of andere ziekte. - Nee.
Ik denk het ook niet.
Geen excuses. - Mee eens.
Hoe dan ook...
...doe dit niet.
Tom realiseert het zich nu niet, maar hij heeft je nodig.
Waarom heb je dan...
Je bood dit snel aan. - Ik moest je van de snelweg halen.
De gedachte was er al, had je de medicijnen toevallig in je tas?
Ik stopte ze erin toen je Tom meenam.
Voor de zekerheid. - Wat bedoelt je?
Als wapen, denk ik.
Ik raak hem nooit kwijt.
Als jij bang bent dat ik het niet doe, waarom neem je ze dan niet weg?
Je veroorzaakte bijna een ongeluk, zo doodt je alleen jezelf.
Vergeef je me?
Ik zal je nooit vergeven.
Maar we beginnen beiden te vergeten.
En dat is genoeg.
Simon.
Doe het niet.
Geldt het aanbod nog?
Een paar dagen om weer op de been te komen.
Neem ze dan. - Wat?
Neem ze mee.
Dag, Simon.
Dag.
Wacht.
Bedankt. Nooit zonder dat.
Dokter Angeles?
U wilde uw rekening.
Bedankt.
Kan ik een week bijboeken? Ik betaal vooruit. - Zeker.
Je hebt drie nieuwe berichten. Eerste nieuwe bericht.
Gemma, met Karen. Het bestuur heeft je beroep aanvaard.
Als je me belt bespreken we hoe en wanneer Tom terugkomt naar school.
Bericht verwijderd. Je hebt twee nieuwe berichten.
Volgend nieuwe bericht. - Gemma, met Sian.
Ik hoor dat je terugkomt en ik ben heel blij, alles is opgelost.
Als je klaar bent kunnen we misschien wat gaan drinken. Doei.
Bericht verwijderd.
Je hebt een nieuw bericht. Volgend bericht.
Op het moment dat het bloed uit je hoofd stroomt,
is het als plotseling vallen, als iets weggeven.
Het is niet als shock.
Want er is de verschrikking dat iemand die je kende,
daaronder, zonder het te beseffen.
De verschrikking dat dit vreselijke ding er was.
Duidelijk de hele tijd, en je zag het niet.
Tom.
Hoi. Excuseer me.
Hebt u mijn zoon gezien?
Ik ben mijn zoon kwijt. Hij heet Tom, hij is 15.
We hebben hem niet gezien. Ga terug boven het talud.
We komen zo bij u. - En je weet dat er nu geen herstel is.
Geen weg terug.
Je leven, het gevecht dat je belangrijk vond, lijkt nu zo naïef.
Mama, ik ga. Ik zou toch al het huis uit gaan,
maar ik had genoeg van papa en jou, en het niet weten.
Ik heb geen school, geen vrienden. Ik haat mezelf.
Ik wil opnieuw beginnen. Jij ging met 17, je deed het goed.
Je ziet me niet meer.
Het wordt beter, denk ik.
Hou van je.
Wat je dacht dat de strijd was, was enkel de waarschuwing.
Je grootste angst was niets vergeleken met dit.
Vermist: Tom Foster
De weken gaan voorbij en ze zeggen dat het beter wordt...
...maar dat is niet zo.
Je doet wat je kunt, maar je weet ergens dat het voorbij is.
Het is gebeurd. Te laat.
Hij is weg.
Je gaat door het verleden, wat je deed, wat je zei.
Over en over en over.
Wat had je moeten doen?
Had je het mis vanaf het begin?
Mrs Roberts.
Je zult er nooit mee ophouden.
En op het einde kun je alleen zeggen, ik ben hier.
Tom, ik ben je moeder.
Het spijt me, en ik ben hier.
Ik zal hier altijd wachten.
Als je terug wilt komen.
Wanneer je terug wilt komen.