Wat voorafging: -Zack?
Ik moest uitzoeken waar de kernbom is.
Zack werkt samen met de Meester.
Ik nam hem mee het dak op, hij haalde zijn duim open.
Een seinvuur.
Kijk me aan en vertel me de waarheid. -Ik beslis wat er met je gebeurt.
Zeg me waar de bom is en hij laat je leven.
Vaarwel, Zack. -Waar ga je heen?
Je hebt je keus gemaakt, leef ermee. -Pap. Ik probeer je leven te redden.
De Meester stuurt zijn troepen. Wegwezen.
Doelwit? -Het Empire State Building.
Als Zack dat zei, is het wat de Meester wil.
Er is daar vast een val.
Als de Meester wil dat we in een val lopen...
dan loop ik in zijn val. Ik zoek contact via de radio...
dan rijd je de bom naar het gebouw en ontsnap je voor ze afgaat.
Ik ben niet zo stom. Ik blijf buiten het bereik van je bom.
Ik zal je altijd blijven achtervolgen.
Je zult je confrontatie krijgen op een tijd en plaats die ik kies.
Hij trapte er niet in. Vertrek meteen.
We hebben problemen.
O shit.
We moeten aan het wapen denken.
Ja, niet het moment om de laatste slag te leveren.
Ik regel dit.
Als ze de bom hebben, is het game over.
Stappen jullie in en verdwijn. Ik zie jullie op het verzamelpunt.
Vooruit.
Zorg dat je niet gestoken wordt zodat je de Meester naar ons leidt.
Dat is wel hard.
We nemen die hufters te grazen. -Pak ze, jongens.
Er komen er meer.
Geef me rugdekking. Waar komen ze allemaal vandaan?
Blijf schieten.
Ik heb gefaald. Ze hadden me te pakken.
Laat mij dit afmaken.
Maak ze af.
Hé, klootzakken, hier moet je zijn.
We komen terug voor het busje. Wegwezen.
Invictus.
Ben je echt zo bang van me?
Als je iets kwijt wilt, zeg het dan in mijn gezicht...
niet via een ander.
Maar kies je woorden zorgvuldig want het zullen je laatste zijn.
Kreeg je ze te pakken?
Ze zijn ontsnapt.
Met de kernkop die je niet gelokaliseerd hebt.
Zie je nu in wie je vader werkelijk is?
Ik zei het, hij geeft niet om je, alleen om zichzelf.
Als je hem dieper in zijn hart geraakt had...
was hij misschien zelf naar het Empire State Building gekomen.
Kom. Volg me.
We moeten het kernwapen vinden.
We gaan de stad blok voor blok legen...
totdat we je vader en de bom vinden.
Deze schijnvertoning van co-existentie is voorbij.
watertunnel drie - bouwterrein
Ik schrok me dood, waarom zei je niks?
Zoals wat?
Zoals: Ik ben net terug van het Empire State Building...
en ik sta hier in het donker als een enge vampier.
Wat trof je daar aan? -De Meester was weg.
Er waren alleen wat Strigs om me af te schrikken.
Ze wilden ons ook afschrikken.
Gus en zijn bende zijn daar om hen af te weren.
We zijn snel hierheen gereden met de bom.
Geen idee hoe we in de buurt raken.
We weten niet eens of hij in de stad is.
Hij is er nog.
Fet, het voelt hier niet veilig.
Wil je veiligheid?
Waar gaan we heen?
Deze lift is de bovengrondse ingang naar watertunnel drie van New York.
Ik dacht dat ik de geschiedenislessen over New York wel gehad had.
Dit zou de hoofdtunnel worden...
voor watertransport naar heel New York.
Vanaf reservoirs 100 kilometer verder.
Hij werd gebouwd om twee oudere te vervangen.
Ze begonnen in 1970 te graven en het zou in 2020 opgeleverd worden.
Een project dat 50 jaar zou duren.
Ze waren ook al bijna klaar. Toen doken die Knagers op.
We zitten 240 meter diep.
Wat een gat, hè?
Gebouwd door mijn werkers. Generaties lang een familiebedrijf.
Vaders en zonen werken zij aan zij. Een baan voor het leven.
Om de stad te voorzien van water. Mensen bouwden dit.
Dat is een gaaf verhaal.
En nu kunnen wij hier een kernbom veilig opbergen.
Tot we de volgende stap kennen.
Zeg eens wat je in gedachten had. -Kara leek Howard wel leuk.
Wordt het wat tussen die twee?
Waarom gaan die eikels niet weg?
Ga zitten.
Waarom gaan wij niet weg?
We hebben het zilver uit het busje nodig.
Prima. Laten we dan maar naar Bob Newhart kijken.
Ik ken maar één geval waar een blind date een succes werd.
Je bedoelt ons, hè? -Dat zouden er twee zijn.
Meen je dat nu?
Hoe kan ik nu slapen als ik het slotliedje niet hoor?
Toch, Marcus?
Marcus, gaat het wel? -Ik heb wat frisse lucht nodig.
Het is warm hier.
Het is tien graden. -Wacht even.
Hé, Marcus.
Waarom zei je niks?
Ik bleef maar aan al dat goud denken.
Zie je het voor je? We worden koningen.
Het enige dat er nog toe doet...
zijn stervende mensen. -Doe me één plezier.
Rek het niet.
Laat me niet zover komen.
Verdomme.
Gus. Rustig.
Genoeg. Kalm. -Ik word zo moe van die ellende.
We gaan nu weg.
Zack kreeg veel info van ons, maar hij weet niet van deze plek.
Verwijt het jezelf niet.
Wij hadden hetzelfde gedaan als het ons kind was geweest.
Quinlan misschien niet.
Quinlan had hem overhoopgeschoten. Wat ik ook had moeten doen.
Wie kan dat nu doen, behalve dan een psychopaat?
Het laatste wat hij tegen me zei was...
Pap, ik probeer alleen maar je leven te redden.
Dat blijft maar door mijn hoofd spoken.
Hij zei allerlei onzin om je te manipuleren.
Wie hou ik voor de gek? Hij is al gehersenspoeld.
Het grootste civiele constructieproject...
in de geschiedenis van de westerse beschaving.
Zal het slechts een aandenken aan het bestaan van de mens worden?
Ik dacht aan de Ouden en hun ondergrondse kamer.
Ik kon er net uit ontsnappen voor de eerste kernbom afging.
Het vernietigde hen zonder de stad te vernietigen.
Sinds wanneer maak jij je druk om New York?
Dat doe ik niet.
Maar jij wel.
Als je de stad boven ons wilt redden en de wereld eromheen...
is de tijd van halve maatregelen voorbij.
Ik zie het einde.
Ik zie de zege.
Maar het zal ten koste gaan van alles wat jij en ik hebben.
Met alles bedoel je...
Ik ken je goed en ik weet dat je volhardt wanneer je ergens voor gaat.
Maar...
Ik weet ook dat dit veelgevraagd is.
Als je weet hoe we de Meester kunnen vernietigen en New York redden...
dan doe ik mee. -Dat weet ik.
Ik zie niet hoe het verder moet.
Zeker als Gus en de rest niet terugkomen.
Ik denk niet dat we weer in de buurt van de Meester raken.
Dat hoeft ook niet.
Quinlan en ik hebben een plan.
In plaats van het wapen naar de Meester te brengen...
brengen we de Meester naar het wapen.
Hoe pakken we dat aan? -Als we hem hierheen kunnen lokken...
dwing ik hem die lift in en stuur die naar beneden...
waar we de bom laten ontploffen.
Zo'n 240 meter keihard rotsgesteente beschermt New York.
Het ontstekingssignaal dringt niet door 240 meter gesteente heen.
Dat weten we.
En?
Quinlan zal zijn handen hier beneden vol hebben aan de Meester...
iemand moet de bom laten afgaan.
En dat zal ik zijn.
Ik snap niet waarom je dit doet.
De professor zou zich opgeofferd hebben. Ik doe nu hetzelfde.
De professor was 90 en had het aan zijn hart.
We winnen dit gevecht niet tenzij we offers brengen.
Jij hoeft het niet te doen.
Als Quinlan het zo graag wil, dat hij dan de bom ontsteekt?
Dat gaat niet als hij de Meester hier moet houden.
Dat weet je niet.
Het is gewoon een waardeloos, stom plan.
Dutch...
Ik ben het vechten zat.
Meer dan dat, ik... Ik ben het verliezen zat.
Het zit zo.
Jij blaast jezelf op met de bom en jij verliest.
Misschien. Maar wij winnen.
De collectieve wij. De mensheid en zo, toch?
Ik dacht dat we een kans hadden.
Ik weet dat ik mijn gevoelens op een rare manier uit...
en dat ik niet makkelijk ben.
Zeker weten.
Weet je, je timing...
had beter gekund. -Ik weet het, ze is waardeloos.
Maar het is nog niet te laat. Nog niet.
Zeg iets.
Doe je dit echt?
Ik wens wat iedereen wenst...
dat ik de tijd die ik had beter had benut...
en dat ik meer van deze momenten met jou gehad had.
En het spijt me dat dit ervoor nodig was om ons samen te brengen.
Je zult een mooi leven hebben met iemand.
En ik doe dit.
We moeten terug.
Shit, kijk. -Hou je vast.
Nog meer?
Niet lang meer.
gevaar diepe uitgravingen
Er is iets aan de hand. Gus had al terug moeten zijn.
Hoe praten we Fet dit uit zijn hoofd?
We?
Lukte het jou niet?
Je bent wel erg wanhopig als je denkt dat Fet naar mij luistert.
Zo wanhopig?
Goed, ik zal mijn best doen.
Binnen enkele uren...
zal er geen levende ziel meer te bespeuren zijn in Manhattan.
Binnenkort is het zo stil in deze stad...
dat het eenzame kloppen van hun harten hun locatie prijs zal geven.
Wat gaat er met de stad gebeuren? -Die is stervende.
We zullen een nieuwe plek vinden om van daaruit te heersen.
En elk schepsel op dit aardoppervlak...
mens, dier en Strigoi zal leven om ons te dienen.
Ben je nog boos op me? -Ja.
Beetje rottig om de tijd die we nog hebben zo te besteden, vind je niet?
Dus hoe moet dit in zijn werk gaan?
Ik denk niet dat het gaat werken, maar hypothetisch.
Weet je...
ik ben graag de underdog die de verwachtingen overtreft, toch?
Goed, laat me raden, je blaast de liftkabel aan flarden...
waardoor de Meester in de schacht valt...
waar jij dan de bom laat ontploffen.
En Quinlan, hij werkt die grote knakker de lift in...
ik volg ze naar beneden in die kleine kooi.
Blaas je die kabel ook op?
De liften hebben een beveiliging die de val van de kooien afremt...
bij de laatste paar verdiepingen, zodat ze niet te pletter slaan.
En voor ik de bom tot ontploffing breng, zeg ik wat slims en cools...
zoals Bruce Willis zou doen.
Tuurlijk.
En dan laat ik de bom afgaan...
de Meester wordt afgefakkeld, de stad zal niks mankeren...
en Strigoi zijn weer gewoon domme dieren.
En dan mag jij de rest opruimen.
Kijk.
Ik weet dat dit moeilijk is, maar het is ook makkelijk.
Quinlan en ik zetten ons hier voor in...
dus zet jij je voor ons in. Goed?
Oké?
Allemachtig. Je leeft nog.
Waar bleef je al die tijd? Duizenden Strigoi...
overspoelen de stad en doden elk mens op hun pad.
Hoe ver zijn ze hiervandaan? -Zo'n 30 blokken.
Dus als we iets willen doen, moeten we snel zijn.
Wat denk jij?
Knickerbocker Lommerd negen maanden geleden
Dr. Goodweather, kom erbij.
Dagen lijken wel weken, hè dok?
Ik ben zo moe, dat ik nog amper zie.
Maar mijn brein maalt door.
Rust is doorslaggevend. De Strigoi zijn onverbiddelijk.
De tol die je betaalt, is zowel mentaal als fysiek.
Ik ben een epidemioloog. Ik begrijp ziekten, etiologie...
wijzen van overdracht, mate van infectie, het is gewoon wiskunde.
Ik zie niet in hoe we deze plaag kunnen beëindigen.
We vechten niet tegen wiskunde maar tegen Strigoi.
En met de hulp van mensen zoals u, Mr Fet en dr. Martinez...
denk ik dat we kunnen zegevieren, maar ik waarschuw je...
dit gevecht kan je uiteindelijk... alles kosten.
Ik ben mijn huis al kwijt, mijn huwelijk...
de voogdij over mijn zoon, mijn carrière, mijn goede naam...
De FBI zoekt me, dus misschien raak ik ook mijn vrijheid kwijt.
Ik denk dat ik er bijna ben.
Dr. Goodweather, als ik uit persoonlijke ervaring mag spreken...
Dit is nog maar het begin.
De professor wist je telkens op te beuren...
zelfs als hij je het ergst denkbare vertelde.
Het is nooit opgeven. -Nooit opgeven.
De Meester zal Abraham Setrakians naam nog één keer horen...
voor hij weggeblazen wordt.
Verdomme.
Als je een Knager nodig hebt, is er geen.
Luister.
Dutch wilde dat ik je dit uit je hoofd praat.
Ze wil alleen wat ze niet heeft.
Nee, het zit dieper dan dat en dat weet je.
Ze heeft haar kans gehad. En ik de mijne.
Je weet wel het een en ander over spijt, dok.
Inderdaad. -Nu we toch serieus zijn...
moet ik je een paar dingen vragen.
Eén... Hou een oogje op haar.
Het helpt om te weten dat ze het zal redden.
En misschien kun je Zack nog een kans geven.
Ik weet dat het nu onmogelijk lijkt, maar probeer het nog een keer.
Er waren zoveel dingen onuitgesproken tussen mij en mijn vader en...
Wie weet, als alles ten goede keert, draait hij misschien wel bij.
Als het nut heeft, zal ik het proberen.
We hebben beet, dok. We gaan de lijn binnenhalen.
Wat gebeurt er? -Je vader is gezien.
Als we hem naar zijn hoofdkwartier volgen...
is het wapen simpel te lokaliseren en onschadelijk te maken.
Ga jij erheen?
Mijn zege is pas compleet als ik de Geborene vernietigd heb.
Wacht.
Ik wil met je mee. -Uitstekend, mijn jongen.
We moeten de Strigoi benaderen zonder ze te verjagen...
en ze deze doorgang in drijven.
Ze kunnen er nooit allemaal langs.
We zijn er klaar voor. -Het is zover.
Veel succes, heren.
Veel succes.
Moge er een prachtige stad met briljante mensen...
herrijzen uit deze puinhoop.
Jullie weer.
Ziet u mijn vader? -Ja.
Maar niet de Geborene.
Ze trekken zich terug. Kom.
Ik breng je naar je vader voor een vaarwel.
Eph, kom op.
Dat is de laatste.
Dok, nee. Kom eruit.
Hij is daar beneden met Zack.
Er komen er nog. Het is niet voorbij.
Ik bracht je op deze wereld, Invictus.
Nu zul je hem verlaten. Verwenste nakomeling.
Wat heb je gedaan?
Ik heb gewonnen.
Bastaard.
Geboren uit mijn vlees, niet uit mijn ziel.
Een gruwel.
Nu...
staat niets ons meer in de weg.
Dood je vader, Zack. Dood hem en wees vrij.
Maak hem af.
Ik kan het niet. -Je moet.
Hij is nog altijd mijn vader.
Je hebt gefaald.
Of de Meester is dood... -Of hij kiest een nieuwe gastheer.
We moeten ons hieruit vechten nu het nog kan.
Pap.
Pap. Het spijt me.
We hebben gewonnen. Dankzij jou.
Hij neemt me... -Pap.
Ik wilde dat ik je dit kon besparen.
Pap.
Mijn jongen.
Nu kunnen we over de wereld heersen als vader en zoon.
Pap. Ben jij het nog steeds?
Want als dat zo is...
Ik hou van je.
Was dat de bom?
Is het voorbij?
Allemachtig, dok.
Het is je gelukt.
Op de een of andere manier...
liet hij de kernkop afgaan onder het rotsgesteente van de stad.
En de Meester was niet meer.
Er waren nog steeds miljoenen Strigoi wereldwijd...
maar zonder het brein van de Meester...
waren het stomme, hongerige Knagers, makkelijk te doden.
Vijf jaar later is de atmosfeer herstellende.
Zes, soms zeven uur zonlicht en dat neemt toe.
De Strigoi zijn nu bijna uitgeroeid.
De interimregering besloot een paar Knagers vast te houden...
in hetzelfde veilige gebouw...
waar de pokken en andere virussen opgeslagen zijn.
Er kan niks misgaan, toch?
Roman zette zijn plan om bij de centrale bank te gaan door...
en ontpopte zich tot een van Manhattans grootste vastgoedmagnaten.
Een drijvende kracht in de wederopbouw van de stad.
Gus wees een samenwerking met Roman af...
en trok het platteland in...
om de honderdduizenden vluchtelingen te helpen...
bij hun terugkeer naar huis...
in de hoop ooit het pad te kruisen van een jonge vrouw.
En Dutch ging aan de slag met een stel ex-hackers...
1 nieuwe e-mail
...om het internet weer op gang te krijgen.
Er is geen monument op de plaats van de ontploffing, geen plaquette.
Slechts een handvol mensen weet wat er echt gebeurd is.
Toen de ratten terugkeerden...
wist ik dat de stad erbovenop zou komen.
Er gaat geen dag voorbij dat we niet denken aan hen die gevallen zijn...
Degenen die het ultieme offer brachten.
Hoe gaat het? -Goed.
En met jou? -Oké...
Mag ik een stukje met je mee lopen?
Tuurlijk.
De Meester gebruikte menselijke liefde als geleider voor de strain.
Hij probeerde ons te vernietigen...
maar hij heeft het nooit begrepen. Liefde.
Uiteindelijk was het liefde die ons redde...
en ons de wereld, onze wereld, teruggaf.
Vertaling: BTI Studios