Dank je, Tammy. -Graag gedaan.
Het kantoor heeft een kolonel Davis aan de lijn voor je vanuit het Pentagon.
Niet te hard. -Wat?
Kolonel, wat kan ik voor je doen?
Die taal staat me niet aan.
O, een plaats.
Buckhorn.
Buckhorn, Zuid-Dakota.
West-Zuid-Dakota.
Waratje, we vliegen net boven Oost-Zuid-Dakota.
Noteer dit even.
Moment.
Hoofdletter 'k,' kleine letter 'n', kleine letter 'o', kleine letter 'x'.
Knox, luitenant Knox. Politie van Buckhorn.
Goed. Dank je wel, kolonel.
Hé, makker.
We verwachtten je gisteravond al.
Zo te zien heb je zitten bloeden.
Van wie is dit hier? -Boeren.
Waar zijn ze? -Die liggen hun roes uit te slapen.
Wat heb je nodig?
Een paar schone mobieltjes en hier iets voor.
Dat ding is niks. Ik regel een paar jonge tietjes voor je en wapens.
Hé, Chantal. De baas is er. Pak de EHBO-doos.
Is hij gewond?
We hebben de hele avond op je gewacht. Waar ben je geraakt?
Zo te zien heb je geluk gehad. Ik pak de EHBO-doos. Ga naar binnen.
We zouden eigenlijk terugvliegen naar Philadelphia...
maar vind je het heel erg als we even naar Buckhorn in Zuid-Dakota gaan?
Het is nogal belangrijk. -Val dood, Gordon. Ik wil naar huis.
Dit is belangrijk. En het kan voor jou van belang zijn, Diane.
Het gaat om een oude zaak rond een man die agent Cooper heeft gekend.
De zaak-Blue Rose. -Ja.
Komt eraan. Ik moet eerst met de piloot praten.
We doen het anders. We vliegen naar Buckhorn, Zuid-Dakota.
Ik weet het. 'Val dood, Albert.'
geblokkeerd
Agent Preston.
Ja, ik begrijp het. Ik haal hem even.
Directeur Murphy.
Directeur. -Cooper is ontsnapt.
Wat?
Hoe is dat in godsnaam mogelijk?
Cooper heeft de pleiterik gemaakt.
Heb je het gedaan? -Nog niet.
Zorg dat het voor elkaar is als ik weer bel.
Roger, kom hier.
Wat dacht je hiervan, baas? -Heel goed, Hutch.
Je moet binnen twee dagen een gevangenisdirecteur doden.
Goed.
Moet ik Chantal op hem loslaten voor ik afmaak?
Ik krijg hem wel aan de praat.
Zie maar. Daarna heb ik een dubbele opdracht voor jullie in Vegas.
Twee, prima.
Ik sms de details als de directeur koud is.
Onthoud: directeur Murphy, Federale Gevangenis Yankton.
Maak hem thuis koud, op z'n werk of onderweg.
Chantal, geef de baas een tongzoen.
Kon het maar meer zijn.
Ik houd het van je tegoed. -Prima, schatje.
Vernietig die telefoon en vertrek.
De hoofdweg is die kant op.
Doet hij weleens moeilijk? -Nee, ik heb nooit last van Dougie.
Hij is een brave burger.
Je zou niet weten waarom iemand hem wil vermoorden.
Niet één, twee, drie.
Maar bij verzekeringen worden mensen rancuneus als ze hun zin niet krijgen.
Het gaat meestal om geld, Bushnell. Simpel. Dan heb je al alle reden.
Wat is z'n achtergrond? Hoelang werkt hij voor je?
Twaalf jaar. Hij doet het goed. Hij is niet de snelste, maar onverstoorbaar.
Vooral niet de snelste, zou ik zeggen.
Dougie heeft een auto-ongeluk gehad, vlak voor hij hier kwam werken.
Af en toe merk je iets van blijvende gevolgen.
Dat kun je beter aan z'n vrouw vragen.
Dank voor je komst, Bushnell.
Dank voor jullie hulp.
Het is toch raar.
Eerst vliegt z'n auto in de lucht en dan probeert iemand hem te vermoorden.
Je hoort van ons, zodra we iets weten.
Dougie, neem de rest van de dag maar vrij.
Fijn, dan kan ik met hem naar de dokter.
Vanaf morgen werken we samen en gaan we op zoek naar antwoorden.
Antwoorden.
Er is niks, maar dan ook helemaal niks, over onze Mr Douglas Jones te vinden...
althans niet voor 1997.
Dat meen je niet. -Geen rijbewijs, geen paspoort.
Geen sofinummer, schoolgegevens, belastinggegevens.
Geen geboorteakte.
Krijg nou wat.
Een beschermde getuige?
Het zou kunnen.
Heb je nog steeds dat mannetje van Justitie?
Ik neem het met hem op.
Heb je dat achterlicht laten repareren?
Voor de lieve som van 239 dollar, en dat voor zo'n klotelicht.
Het is vast heel mooi.
Weet je nog, die Australiër met z'n tang?
Zullen we nog eens met hem praten?
Het is alsof je tegen een hond praat. -En dan blaft zij.
Ik heb een idee.
Ik heb nog een kopje koffie voor u, Mr Jones.
Wilt u ook een kopje? -Nee, dank u.
Maar fijn dat u Dougie er een gegeven hebt.
Hebbes.
Hé, Fusco. -Ja?
Brigadier, net op tijd. Vingerafdrukken en DNA graag.
Ik kom je zeggen dat de palmafdrukken van dat vuurwapen binnen zijn.
Onze oude vriend Ike the Spike.
En hij is gesignaleerd in een achteraf gelegen motel.
Hij doet zichzelf eindelijk de das om. -Dan gaan we daarheen.
Brigges, laat die mensen gaan. -Ik moet eerst dit afgeven.
Hé, kijk. Is het het rechterachterlicht?
Het ziet er goed uit.
Er zit hier wel een kras. -Kom mee.
Een bericht voor JT. Je bent mobiel niet te bereiken, dus bel ik je nu vast.
Nu volgt het bericht: 'Geen sigaar. Ik meld me ziek.'
Hij komt jullie kant op.
Ike, je staat onder arrest voor poging tot moord.
We hebben je palmafdruk.
Sterker nog, we hebben je hele palm.
Andy, ik vind de beige stoel echt heel mooi.
Lucy, ik vind de rode stoel heel mooi.
En ik vind de beige stoel heel erg mooi.
Het spijt me, popje. Je mag de beige stoel.
item toegevoegd
dank u voor uw aankoop
Mary, wat doe je?
Wie heeft hem eruit gelaten?
Waar is hij?
Johnny?
Johnny, waar zit je?
O, god.
Ma?
Bobby, wat is er? Wil je koffie?
Nee, ik ben hier met de jongens. We moeten met je praten. Ik heb vragen.
Kom maar binnen.
Ms Briggs. -Heren.
We willen met u praten over het bezoek van agent Cooper aan de majoor...
Op de dag voor Garland overleed.
Goed, luister naar me.
Meteen nadat agent Cooper was vertrokken...
nam Garland me apart.
Hij zei dat op een dag...
onze zoon Bobby...
en Hawk en sheriff Truman...
Ik wist niet dat het deze sheriff Truman zou zijn.
Hij zei dat ze langs zouden komen om me naar agent Dale Cooper te vragen.
Hij masseerde m'n schouders toen hij me dit vertelde.
Ik vroeg hem waarover het zou gaan, maar hij wou niks meer zeggen.
Hij zei alleen:
Als ze komen om naar agent Cooper te vragen...
geef ze dan dit.
En nu zijn jullie er.
Willen jullie een kopje koffie?
Kom mee.
Dit is de stoel.
Ik kan niet geloven dat de dag gekomen is.
Kijk goed.
Toen je vader me dit vertelde...
was je heel ver verwijderd van wat je nu bent.
Op de een of andere manier wist hij dat alles goed zou komen.
Hij had dit leven voor jou voorzien.
Je vader heeft z'n vertrouwen in jou nooit verloren.
Tijd voor een kopje koffie.
De wachtkamer. -Ze zitten hier.
Luitenant Knox. Macklay.
Diane.
Ik heb even geen zin om naar een dode te kijken. Ik wacht hier wel op jullie.
Het spijt me, maar u mag hier niet roken.
Dit is een mortuarium, goddomme.
Deze kant op.
Mietjes.
aan de eettafel het is een levendig gesprek
Macklay heeft de zaak onderzocht. Hij geeft jullie de details.
William Hastings had een verhouding met bibliothecaresse Ruth Davenport.
Haar hoofd zat op het onthoofde lichaam van jullie majoor Briggs.
Toen we Hastings ingerekend hadden, werd z'n vrouw thuis vermoord.
We verdenken hun advocaat, George Bouncer, die nu ook in hechtenis zit.
Een dag later kwam de secretaresse van Hastings om toen haar auto ontplofte.
Wat gebeurt er in het tweede seizoen?
Alvast m'n excuses voor Albert.
Dit is jullie majoor Briggs.
Het blijkt dat William Hastings met hulp van Ruth de bibliothecaresse...
een merkwaardig blog bijhield over een of andere andere dimensie.
Hij is de rector van jullie middelbare school.
En knikkerkampioen van de zesde. -Wanneer ging het mis in z'n knikker?
Toen de hond z'n kattenogen verslond.
Een week geleden sloot Williams z'n blog af met deze cryptische zin:
Vandaag zijn we de zone binnengegaan en daar hebben we de majoor ontmoet.
Dit is het lichaam van een man in de veertig.
Albert.
Laten we even hardop denken.
Majoor Briggs zou nu 72 zijn.
We gingen ervan uit dat hij omgekomen was bij die brand bij Twin Peaks.
Dat is nu 25 jaar geleden. Hij had toen de leeftijd van deze man.
Denk even mee. Cooper kende Briggs.
Cooper stond 25 jaar geleden in contact met Briggs.
En nu duikt Cooper in deze contreien op.
Hij is voortvluchtig in deze contreien.
Juist.
En dit heb ik in z'n maag gevonden.
Er staat een inscriptie in: voor Dougie, liefs Janey-E.
Wij moeten met deze William Hastings praten.
{an8}Ik ben niet jouw voet.
Ga weg.
Hé, Lucy.
Sheriff Truman, ik ben er niet. Ik heb middagpauze.
O, sheriff.
Er wordt niet geluncht in de vergaderkamer, Chad.
Jullie zitten hier altijd met donuts en koffie.
Chad, ga met je lunch naar de lunchkamer.
Doe ik. Geen probleem.
Het zal niet weer gebeuren.
Wil je de deur voor me openhouden?
Een beetje hulp.
Bobby, doe een raam open.
Geen naden, geen openingen.
Hoe moet je dit ding open krijgen? -Een geheim knopje misschien.
Ik zie geen geheim knopje.
Wat sta je te grijnzen?
Ik weet hoe je hem open krijgt. M'n vader kwam er ooit mee aanzetten.
Heb je hier lol mee? -Ja, een beetje wel.
Ga je gang.
We moeten wel weer naar buiten. -Naar buiten?
Ja, we moeten weer naar buiten.
Wel, godv...
253 yard ten oosten van Jack Rabbit's Palace.
Stop voor je uit Jack Rabbit's Palace weggaat, wat aarde in je zak.
En twee data en een tijdstip. Hetzelfde getal: 2.53.
Het is overmorgen en de dag na overmorgen.
Jack Rabbit's Palace? Daarvan heb ik nog nooit gehoord.
Hij flikt het hem weer.
Wat?
Wat is er, Bobby?
Ik weet precies waar Jack Rabbit's Palace is.
Toen ik klein was, nam hij me vaak mee naar een plek vlak bij het oude bureau.
Het was onze fantasiewereld. We verzonnen daar allerlei verhalen.
Ik heb de naam Jack Rabbit's Palace bedacht.
Hij heeft dit allemaal voorzien?
Wat dit ook maar mag zijn. -Dat is nou mijn vader.
We gaan er overmorgen heen. Jij laat ons zien waar het is, zoals je vader wou.
Wacht even.
Wat zullen we...
Cooper, Cooper.
Twee Coopers.
We komen je gezelschap houden, Diane. Albert is niet lekker.
Gordon?
Wij rookten vroeger samen. Weet je nog?
Ja, nou en of.
En of. -Dank je.
Wil jij hem oproken?
Tammy.
Hallo, Mr Hastings.
Ik ben agent Tammy Preston van de FBI.
O, god. De FBI.
Mr Hastings, ik neem dit gesprek op. -Oké.
Hoe heet u en wat is uw leeftijd?
William Hastings, 43.
Bent u de schrijver van het online dagboek, of blog...
getiteld 'The Search for the Zone'?
Waar schrijft u zoal over? -Over van alles.
Hebt u twee weken geleden geschreven...
over wat u een andere realiteit noemt?
Een andere dimensie.
Ja, maar die bestaat echt. Het is allemaal echt.
Hoelang bent u al in dit onderwerp geïnteresseerd?
Al jaren. Ik lees er heel veel over.
Maar dit keer had u zo'n dimensie gevonden en was u die binnengetreden.
Terwijl u daar was, schreef u, en ik citeer: We hebben de majoor ontmoet.
Ruth was heel goed in het opdiepen van verborgen documenten.
Ze vermoedde dat als we ergens op een bepaalde tijd waren...
we daar die dimensie zouden binnentreden.
We zouden dan contact maken met een zeker iemand.
We zijn erheen gegaan. -En daar trof u de majoor.
Hij hield zich daar schuil. Hij overwinterde er, zoals hijzelf zei.
Anderen zouden hem misschien vinden en daarom wou hij ergens anders heen.
Hij vroeg ons om cijferreeksen...
belangrijke cijferreeksen.
Coördinaten.
Die vonden we in de geheime militaire databank die hij ons noemde.
Hebt u die coördinaten nog? -Nee, Ruth had ze op haar hand staan.
Ze wou de coördinaten niet vergeten.
Wat gebeurde er toen, William?
We hebben hem de coördinaten afgelopen donderdag gegeven.
En toen is er iets vreselijks gebeurd.
Er kwamen mensen binnen. Ze grepen me vast en werkten me tegen de grond.
'Hoe heet je vrouw? Hoe heet ze?' Phyllis, zei ik.
Ik heb Ruth niet vermoord.
Ik heb haar niet vermoord. Je moet me geloven. Ik hield van haar.
Het is allemaal mijn schuld.
Het is mijn schuld. Het had nooit mogen gebeuren.
Staat er op een van deze zes foto's de man die jij de majoor noemt?
Dat is de majoor.
Omcirkel de man die jij de majoor noemt. Onderteken en noteer de datum.
Dat zal ik doen.
Kun je me vertellen wat er is gebeurd?
We gaven hem de coördinaten...
en hij begon de lucht in te zweven.
Daarbij zei hij een paar woorden:
Cooper, Cooper.
Dat was vlak voor z'n hoofd verdween.
Zoiets heeft nog nooit iemand gezien. Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Ik heb nog nooit over zoiets gelezen. Je weet dat niet, want je was er niet bij.
Het was prachtig.
En toen was Ruth dood. Het was vreselijk.
Ik nam haar in m'n armen.
En toen werd ik wakker. Ik was thuis.
Ik was thuis.
Heeft de majoor Ruth vermoord? -Nee, er waren daar zo veel mensen.
U moet me geloven. Toe. Ik heb Ruth niet vermoord. Ik hield van haar.
Ik weet niet wat me overkomt. Waarom kun je me niet helpen?
We waren zo gelukkig samen. We zouden naar de Bahama's gaan.
We zouden gaan duiken en cocktails drinken op het strand.
En we zouden gaan bakken in de zon...
en naar de fraaie zonsondergang kijken.
Ze zei: Bill, we gaan gewoon. We doen het.
We gaan naar de Bahama's. We gaan duiken.
Ik wil gaan duiken.
Zo gek als een deur.
Heeft de beveiliging niets gevonden?
Ze hebben overal gekeken.
Hier hoor je het het best.
Het is...
Het klinkt bijna bezwerend. -Ja.
Het doet denken aan een kloosterbel. Het klinkt net zo.
Het is bijna buitenaards.
Beverly...
ik kan dit niet.
Ik weet niet waarom.
Je bent een goede vent, Ben.
Wist je dat Zebra weer vrij is?
Ik heb jou een tijd niet gezien.
Ik heb ander werk.
Wat is er gebeurd?
Ik ben ontslagen. Die zak heeft me ontslagen.
Dat is knap klote. Waarom?
Ik was een paar keer high op het werk, geloof ik.
Geloof je.
Ik kan het me niet herinneren.
Je weet wat ik bedoel. Wat maakt het uit? Ik deed m'n werk.
Wat kun je fout doen aan hamburgers serveren?
Ik heb een gemene uitslag.
Waar werk je nu?
Aan de overkant. Ik serveer hamburgers.
Snotverdomme. -Ja.
Heb je de pinguïn gezien? -Heb ik wat?
Je weet wel, de pinguïn.
Vertaling: Ben Zuidema BTI Studios
Aangeboden door: Stevo