NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Weźcie jak najweselszą chusteczkę,
bo to będzie głowa lalki.
Ja użyję tej w kolorze kwiatów jabłoni.
Moja lala będzie miała grzywkę jak Debbie Reynolds.
Mama zabroniła mi oglądać jej filmy,
odkąd oddała swój dar Eddiemu Fisherowi.
- Jaki dar? - Jakiś kwiat.
Może to nie tak trudne jak odznaka Mądrego Indianina
albo Kucharza Polowego,
ale Złota Rączka wymaga zręczności.
Słyszałaś, Friedo?
Tej odznaki nie dostaniesz.
Twierdzisz, że jestem niezdarna?
A do tego śmierdzisz.
Smaruję szyję wydzieliną bobra.
Śmierdzi jak tyłek małpy.
Tak się składa, że pochodzi z gruczołów analnych
i pomaga przyciągać jelenie.
„Przyciągać jelenie”? Chcesz za nie wyjść?
Chcę je zastrzelić.
Masz rację. To kosmitka z innej planety.
Znacie motto skautek?
„Zawsze przygotowana”.
Wiesz, co to znaczy?
Gdyby twoja mama wyjechała i nie zostawiła nic do jedzenia?
Albo słońce przestałoby świecić i wszystkie plony uschły?
Wiedziałabyś, co można bezpiecznie jeść,
a przez co zrzygasz się na śmierć?
Umiałabyś zabić i oprawić zwierzę bez uszkodzenia jelit?
Umiałabyś zdjąć z niego skórę i tak ją wyprawić, by cię ogrzewała?
Czy może przytulałabyś swoją lalę i czekała na śmierć?
Wezmę ten kawałek w zieloną kratkę.
- Jest tam kto? - Może się zepsuła.
Jeśli jesteś strażnikiem, wciśnij dwa razy.
Zły znak.
Ciacho z tego, który mnie kopnął.
Porządny Aryjczyk.
Po wyglądzie nie rozróżnisz. Poznałam raz Żyda z malutkim noskiem.
Poza tym kopiący jest mój. Ty dostaniesz łysego.
Ale go zaklepałam.
Włosy do włosów, łysina do łysiny.
Skini z Kalifornii nie rypią tych z Idaho.
- Żadnego mieszania. - Obaj.
Co?
Obaj dla Helen.
Mam wieści, drogie panie.
Ci kolesie was nie przelecą.
Nie widzą w was kobiet.
Krasnal ogrodowy przemówił.
Co ty w ogóle wyprawiasz?
Uprawiam rzemiosło.
Dziwadło.
To ćwoki.
Wolę kogoś, z kim mogę pogadać.
Mówimy o seksie czy związku?
Pieprzyć, poślubić, zabić.
Jest ich tylko dwóch.
Nas jest trzy.
Coś na zabicie czasu.
Hej, Einsteinie.
Zna to nazwisko.
Chcesz się zabawić?
Kurde, wystraszyłaś mnie.
Ty mnie wystraszyłaś swoim przedstawieniem.
Powinnaś dostać Oscara i użyć go jako dildo.
Musiałam dojść do siebie.
Masz przy sobie broń?
Schowałam w szufladzie z bielizną. A co myślałaś?
Przeprowadź strażników ze stróżówki do kaplicy.
Flaritza mają ci pomóc.
- Flaritza? - Tak każą na siebie mówić.
Widzimy się w kaplicy za dziesięć minut.
Musimy się zorganizować.
Chcesz się wycofać?
To masz szansę tu i teraz.
Wystarczy, że oddasz mi gnata.
Nie, wszystko gra.
Dobrze.
- Koniec Przerwanej lekcji muzyki? - Co to znaczy?
- Nikt ma mi nie przerywać? - Nie, to mega biały film.
Nie zachowuj się jak biała świruska, dobra?
MORDERSTWO W LITCHFIELD
Mówiłeś, że to chwyci.
Cierpliwości. Choć jedna osoba musi podać dalej.
Miałyśmy być sławne jak chomik z burrito,
a jesteśmy marnym Side Boob.
„Górników z kopalni” obejrzano 1100 razy.
Ale ile z tego to pańska mama?
Ale panu przysrała!
W jakiej sprawie?
Cholera, mają szefa.
Wcale mnie nie mają.
Ale tak to wygląda.
W jakiej sprawie?
Ruiz zwołała spotkanie organizacyjne w kaplicy.
Reorganizacyjne.
Nie idę.
Nie zadaję się z uzbrojonymi sukami.
Ten strażnik oberwał jedną kulką.
Jeszcze dużo jej zostało.
Trzymamy się z dala od przemocy.
Z dala od broni.
Wystarczy nam spam o puszkach.
Jak chcecie.
Chciałyśmy włączyć wszystkie rasy do buntu.
Strażnik oberwał?
Ale nie umarł.
Hej, mamy komentarz.
Nadchodzi rewolucja.
Moment. „Zarabiaj 1200 dolarów tygodniowo, pracując w domu”.
No i macie spam.
Można tyle zarabiać, pracując w domu?
Zajrzyj tylko. Sprawdź, kto rządzi.
To zwykłe spotkanie. Na pewno będzie cywilizowane.
Nie wygląda mi na to.
Czy wszystkim nie białym tak wolno?
Nie chcę jeszcze być wśród ludzi.
Może włącznie z tobą.
Idź.
Nie mam na sobie kombinezonu.
- A ty jesteś miła i anonimowa. - Anonimowa?
W więzieniu są cztery Azjatki, a moja dziewczyna właśnie zmarła.
To niech cię pocieszą.
Nie mogę wyjść.
Kto pierwszy
zostaje stracony w czasie rewolucji?
- Jeden procent. - Maria Antonina.
- Jeden procent. - Właśnie.
Zamierzam ocalić mój jednoprocentowy kark.
W styczniu go naciągnęłam,
bo Colicchio powiedział, że mam więcej fałd niż indyczka.
Ja mu odparłam, że on wygląda jak ogolona moszna,
co może nie jest poetyckie, ale bardzo trafne.
Ty się boisz.
To coś nowego.
- „Nie białe”. - Kochanie,
- cały czas jestem przerażona. - Gówno prawda.
Owinęłaś sobie więzienie wokół palca,
ale teraz straciłaś protektorów.
Więc szukam nowych.
Nie powinno mnie już tu nawet być.
Rozumiesz? Miałam już wyjść.
Książki...
Chciałaby, żebym się nimi zajęła.
Co do joty spełnię rolę surowej, ale seksownej bibliotekarki.
Dobra. Dasz radę.
- Zaczekajcie! - Możemy ją zatrzymać?
Ale ty musisz ją karmić i wyprowadzać.
I nie będzie z nami spała w łóżku.
Ale macie długie nogi. Oglądamy film?
Podobno rozstrzeliwał muzułmanki. Jak na egzekucji.
- Ja słyszałam, że to osadzona. - Nie, to Humps.
Ten koleś to czubek.
Humps to nazwisko?
Kto jest tu najwyższy rangą?
Rick Hopper. Jestem szefem strażników w maksie.
Pan szuka Piscatelli.
- Gdzie jest? - Nie wiem.
Pewnie jeszcze w środku.
Sytuacja ciągle się zmienia.
- Jakie ma pan rozkazy? - Rozkazy?
Nie wiemy, czyja to jurysdykcja.
Masowa strzelanina: federalni.
Bunt w więzieniu: MCC.
Kot na drzewie - to wasza działka.
Więc tak to będzie?
- Krzyczały „Attica”. - A więc to bunt.
Żadnych pochopnych wniosków.
Lepszy bunt niż strzelanina.
Osadzeni nie umieją się organizować. A osadzone?
Daję im z 15, 20 minut,
nim skoczą sobie do gardeł i będą nas błagały o pomoc.
Proszę pani.
Myślicie, że coś ich obchodzimy?
Nie!
Obchodzi ich, czy żyjemy, czy umrzemy?
„Obchodzi ich, czy żyjemy, czy umrzemy?”
Obchodzi ich kasa.
„Obchodzi ich kasa”.
- „Tak”. - To zrozumiałam.
Nie damy już sobą pomiatać.
Odtąd to my będziemy pomiatały!
„Jesteśmy pomiataczkami”.
Po hiszpańsku wszystko brzmi lepiej.
Znajdujemy się
w takim położeniu z powodu tego, jak prowadzą to miejsce,
ale teraz my tu rządzimy
i spiszemy się lepiej.
Mów po angielsku!
Dobra.
Otwieram zebranie, kurwa!
Witajcie w Litchfield 2.0!
Nadal do dupy, ale z każdą chwilą jest lepiej.
Ponieważ jesteście taką zajebistą publicznością,
mamy dla was upominki z buntu.
Nie bijcie się, dobra?
Telefon dla ciebie, telefon dla ciebie,
telefon dla ciebie!
Telefony z pupy, telefony z pipy. Dla każdego!
Nie dla każdego.
Telefony dla wielu osób!
Oto XXI wiek, suki.
Macie ładowarki?
Nie mamy prądu, pendeja. Korzystajcie, póki nie padną.
Nieźle, co?
Nie słyszę was!
Trzymajcie się, bo mamy coś specjalnego.
Wprowadźcie ich!
Jak któraś puści linę, dostanie kulę w łeb.
Nie popychaj mnie.
Przypomina mi się przedszkole.
Kula w łeb czy trzymanie liny?
Jedno i drugie.
Depczesz mi po stopie.
Niechcący. Nic nie widzę.
- Dobra, idę. - Siedź.
Teraz chcesz na nas zwracać uwagę?
To prawdziwi strażnicy?
Tylko tylu mamy?
Dwóch zamknęło się w kuchni
z tymi łysymi sukami.
Szkoda.
Ominie ich cała zabawa.
Rewizja osobista.
Lubisz krzyczeć, co?
Jak się trzyma śliczna pani?
Gdzie dr DePalma?
Musiał lecieć, my się panią zajmiemy.
Nie nabierzesz mnie. Jesteś pielęgniarzem.
A ona obcina włosy.
Masz szczęście.
Jak będziesz miła, naprawię ten bałagan na twojej głowie.
To chyba dzieło Danity.
Jak boli, od jednego do dziesięciu?
Sześć.
Może siedem.
Nie ma złej odpowiedzi.
Ciśnienie w normie, 138 na 82.
Przepraszam.
Gdzie byłaś?
Sporo przeszłam.
Popracujemy nad tym.
Ludzie tu naprawdę cierpią.
Myślisz, że umrze?
Mam nadzieję. Zasłużył.
A ja?
Manipulował tobą.
- Manipulował mną. - Może już nie żyje.
My też nie żyjemy i jesteśmy w stanie zawieszenia.
Tak to trochę wygląda.
Zmień mu kroplówkę. Ja podłączę cewnik.
Ty masz całą zabawę.
- Wyciśnij dokładnie powietrze. - Wiem.
To nie moje pierwsze rodeo.
To stan zawieszenia?
Jak cholera.
Moim zdaniem,
wyglądają na podłą bandę kryminalistów.
Zbierają się w grupy po czworo lub więcej.
Gdzie mamy zacząć?
Czekoladowe Miasto?
Czy Waniliowe Przedmieścia?
Chyba mamy zwycięzcę.
Czy to nie rasistowskie?
Ale w Litchfield tego nie robimy.
Patrzcie, co znalazłam.
Chyba ktoś ląduje w izolatce.
- Mam mu przetrzepać tyłek? - Czekaj, wszystko w swoim czasie.
To moja insulina.
Teraz już moja, Czekoladko.
Jestem ze wsi w Michigan.
Pora na przedmieścia.
Tak, drogie panie.
Nie.
Głęboko.
Kto wie, jaką może chować broń.
Kurde, stoi mu.
Mam tak ze strachu.
Albo podniecenia.
Proszę. Dałam ci tampony.
Nawiązałyśmy więź.
Spokojnie. Masz ładną figurę, nie wstydź się.
Jakie śmietankowe cycki.
Mało znalazłyśmy.
Co więcej możemy zrobić?
Czas na speleologię.
Co to, kurwa?
Odkrywanie jaskiń!
- Nie lubię więzienia. - No co ty. Daj mu szansę.
Chyba nie sądzicie, że naprawdę...
To mi przypomina kwestę charytatywną.
Pieprzyć Sankey, chyba.
Ignoruj kwestię włosów.
Wyobraź sobie tę wysoką z włosami Sankey.
Przyklej jej włosy do głowy
i masz Pamelę, kurwa, Anderson.
Jaką Pamelę?
A do kogo waliłeś konia dorastając?
Nie było nam wolno.
Nikomu nie wolno.
Ale jesteś do dupy.
Ty i twoja durna koszula.
Mówi o tobie.
Co robisz?
Nie słyszałaś o obelgach? To forma uwodzenia.
Kurwa, nienawidzę cię.
Mrugam.
Mruga się jednym okiem, a nie obydwoma.
Teraz trzepoczesz rzęsami.
- Jedno oko. - Dwoje oczu.
Rzęsy.
Czekaj, teraz wygląda, jakby miała tik.
- Ma tik. - Przestań.
To subiektywne.
Popatrz na jej cycki! To ma być subiektywne?
A jakie ma usta.
Do całowania?
Do ssania fiuta. Stary! Ty w ogóle jesteś facetem?
- Masz? - Zamknij się! Mam!
Już lepiej nie będzie, chłopcy.
Dobra, chwila prawdy.
Mam. Pieprzyć Helen, poślubić Sankey i zabić Brandy.
Ja mówię...
pieprzyć Sankey, poślubić Helen, zabić Brandy.
Nie jestem z kamienia.
Ty i ja, blondasku. Do dzieła.
Myślałem, że to tylko zabawa...
Co to?
- Pieprzona strzałka! - Wyciągnij ją!
Dobra.
Proszę. Mam.
Kurwa mać!
Miło było was znać.
Co? Hej! Jak to?
Trucizna działa szybko, oszczędzajcie siły.
Gdzie jest Gwiazda Polarna?
Tam. W ogonie Małej Niedźwiedzicy.
- Jak znaleźć południe? - Orion.
Tato, to dla dzieci.
A ty jesteś moim dzieckiem.
Gwiazdy w jego pasie.
Alnitak, Alnilam, Mintaka.
Dobra, mądralo. Co zrobić w pochmurną noc?
Mieć nadzieję?
Czasem wiedza bywa groźna.
Jeśli wszystko wiesz,
możesz czuć się zbyt pewna siebie, stracić czujność.
Planeta zawsze uczy cię czegoś nowego.
Kiedy jesteś pewna, że wiesz, gdzie jesteś, zgubiłaś się.
A gdy się zgubisz...
nie żyjesz.
Mówiłem, żebyś włożyła ogrodniczki. Zamarzniesz.
Nie jest mi zimno. Wszystko gra.
Nieźle sobie radzisz.
Brakuje mi dwóch odznak: Łyżwiarstwo i Teatr.
Jeśli naprawdę coś wiesz...
nie potrzebujesz odznaki.
Tato!
Tatusiu.
- Co to jest, u diabła? - Desi! Nie złapały cię.
- Ale ulga. - Padły strzały,
osadzone mają strażnika,
a ty robisz imprezę na parkingu? Jezu, Ricky.
Naczelnik tam jest? Skąd wiesz?
Bo nakręciły pieprzone wideo.
- Już pora na szturm? - Szturm pogorszy sprawę.
Niech pogarsza!
Lepiej, żeby się rozeszło po kościach. Nie wiedzą, co robią.
Nie znasz ich tak jak ja.
Ale pedalski stół.
Serwetki idealnie pasują do domków z piernika.
Jeśli podoba się wam „Gwiazdka w Wiedniu”, obejrzyjcie „Arabską fantazję”.
Za każdy rok tutaj tracimy 100 lat w Internecie.
Nigdy ich nie nadrobimy.
Będziemy jak moja mama, która nie umie włączyć DVD.
Teraz jest nawet apka, gdzie kupić dragi.
Ile suk by tu nie trafiło, gdyby ją miały.
Córka uczy mnie wszystkich nowinek.
To mi trochę pomaga.
Nie mówiłaś, że masz córkę.
Nigdy nie pytałaś.
Moment.
Mamy retweet.
Chwała czarnemu Jezusowi!
- Pokaż. - Dobra, jest link.
Hashtag.
„Czarne latte się liczą”.
- Co? - Latte?
CZARNE LATTE SIĘ LICZĄ
Co jest...?
Wkleili mnie obok Sarah Palin.
Ale meta szajs.
To bez sensu.
„Czarne latte się liczą”? W latte jest mleko.
Dzięki temu jest latte. Nie ma czarnych latte,
bo to by była mrożona kawa czy coś.
To... Jak to się nazywa? Oksymormon?
To tylko żart.
Wszystko gra, T?
Chodziło o to, by świat dowiedział się o Poussey.
O tym, co się z nią stało.
Ludzi to nie obchodzi!
Jeśli nie żyjemy, to żadne morderstwo, jak go znowu zabijemy.
Można by mu podnieść nogi, żeby krew spływała do głowy.
To ponoć bardzo niedobre.
Ale długo trwa.
Możemy wyjąć piórka z poduszki i załaskotać go na śmierć.
To za łagodne.
Możemy wziąć słój mrówek ognistych,
żeby go poogryzały.
Lepiej.
- Ale powinnyście mieć miód. - Miód?
Żeby pokierować mrówkami.
Przez uszy do mózgu?
Czy może oczu?
Żeby się nie pętały, trzeba je zorganizować.
- Gdzie ja jestem? - W czyśćcu.
Naprawdę?
Nie!
Lezby idą prosto do piekła.
Jak inaczej można kogoś zabić?
Możesz być kreatywna.
W średniowieczu mieli fajną metodę.
Przyczepiali klatkę ze szczurami człowiekowi do brzucha.
Na górze umieszczali świece,
więc szczury, uciekając przed gorącem, zakopywały się człowiekowi w brzuch.
Miałam taką scenę w Kronikach, ale zamiast szczurów były penisy.
No i to nie był brzuch.
Cielesne Wieże Niesławy.
Ale to mało praktyczne.
Trzeba mieć klatkę, szczury...
Czasem najlepiej korzystać z tego, co się ma pod ręką.
Dalej!
Otwórz drzwi, Flores.
Nie chcę.
A chcesz dziesięć lat więcej w kiciu?
Czemu nie. Teraz my tu rządzimy.
Idź do kaplicy i powiedz Marii, że wrócił wielki pedał.
Kiedy tam wejdę,
osobiście rozerwę cię na kawałki, w moim stylu.
Jeśli mnie znajdziesz. Dla ciebie wszystkie wyglądamy tak samo.
To jest w twoim stylu?
To ma mnie zawstydzić?
Dostałem za niego główną nagrodę.
Jestem bardzo dumny.
Ślepy nie może widzieć, dumny nie umie.
Mam doskonały wzrok, a to, co widzę, jest wspaniałe.
Za kilka chwil odbijemy to więzienie,
a ty będziesz smażyć karaluchy w izolatce
do końca swojego żałosnego życia!
Widzisz to?
Widzę wiele rzeczy.
To było rosyjskie porzekadło? O ślepocie i dumie?
Rosjanie nie mają porzekadeł.
Mamy wódkę i smutek.
Czekaj. To było porzekadło.
Przykucnij i zakasłaj!
Nie.
Przykro mi, drogie panie. Naprawdę.
Mam za swoje. Mea, kurwa, culpa.
Ma kutasa jak smerf.
Jaki smerf? Smerfy są niebieskie.
Jest trochę niebieski.
Mały z opadającą czapeczką.
Dla mnie to smerf.
Cabrera, zajmiesz się tym.
Serio? Nie chcesz?
Dobry szef deleguje pracę.
- Idziemy na całego. - Jezu.
Nie martw się, mam zwinne palce.
Proszę. Tak mi przykro.
Proszę, przestań. Nic tam nie ma.
Ale się robi dziwnie.
Jak chcą ich zabić, niech zabiją.
To ci nie przeszkadza?
Przeszkadza. Ale musimy siedzieć cicho.
Nie będę cicho. To szaleństwo.
Nie chcę brać w tym udziału.
Większość z nas nie zrobiła nic złego,
więc czemu mamy oberwać za to, że Diaz postrzeliła strażnika?
Większość z nas zrobiła coś złego. Nie tylko Daya.
Powodzenia z tą szopką. Ja się wypisuję.
Wrócił wielki gej!
- Chce szturmować. - Niech spróbuje.
Możemy powalić tego olbrzyma.
Żeby więcej z nas skończyło jak ta mała od bimbru?
Czemu Ruiz zawsze musi być szefową? Trzeba to zmienić.
Ty byłabyś lepsza?
Nie mogę odpowiedzieć, muszę się zastanowić.
Zastrzelcie Piscatellę.
Przecież mamy broń.
Ty tu teraz rządzisz?
Nigdy nie kłóć się z krzykaczką.
Dość!
Jeden pistolet to za mało na całą ich broń.
My mamy zakładników.
Gdyby nie oni, już dawno puściliby nas z dymem.
I bez względu na to, co myślicie o czynie Dayi,
wyjdziemy z tego, tylko jeśli połączymy siły.
Musimy pokazać tym na zewnątrz, że mamy ich ludzi,
że nic im nie jest, ale to się może zmienić.
Zyskamy na czasie.
Na czasie?
Żeby ustalić, co dalej.
Kogo jeszcze mamy?
Czarne mają Caputo.
Strażnicy w kuchni. Ten z włosami, na których chcesz usiąść.
I ten z sexy ustami.
Siadać na włosach? Istnieje coś takiego?
Wszystko istnieje.
I Humps.
Pieprzony Humps.
Pora na zdjęcie rodzinne.
Co za dzień.
Lepiej niż kiedy mama pozwoliła mi zaopiekować się siostrą,
a ja dałam jej na obiad karmę dla psów.
Mała suka z niej była.
Chcę się zdrzemnąć.
Daj spokój. Masz broń, jesteś gangsta.
Gangsty nie drzemią.
Szybko się męczysz, sprawdź poziom żelaza.
A jak Caputo będzie stawiał opór?
Chyba był bokserem.
Przyłożymy mu broń do głowy i zmieni zdanie.
Powiem wam coś, ale nie powtarzajcie Marii.
Po sprawie.
- Zmęczenie minęło? - Broń?
Zgubiłam ją.
- Jak to? - Ktoś mi przywalił.
Obudziłam się i mam rządzić, a właśnie kogoś postrzeliłam.
Nie cierpię, gdy ludzie płaczą.
Już dobrze.
Wszystkie udawałyśmy kiedyś, że mamy broń.
- Prawda? - Jasne.
Pokażę ci, jak wszystkich oszukać. Znam się na tym.
Nie można dać im się gdzieś zaprowadzić.
To wtedy zabijają.
Nikt nikogo nie zabije. Jesteśmy ich kartą przetargową.
Przypomnij sobie filmy z zakładnikami.
Zakładnicy zawsze giną.
Jęczą jak mazgaje i giną.
O czym ty mówisz? Zakładnicy nigdy nie giną.
W Air Force One przeżyli.
W Speed przeżyli.
A ten czarny kierowca autobusu?
To jeden.
A ten czarny w Ataku na posterunek 13?
W Pieskim popołudniu czarny koleś miał atak astmy.
Chyba widzę pewną prawidłowość.
Że niby nic nam nie grozi, bo jesteśmy biali?
Gdyby to był film, tak.
Ale to nie jest film.
Horrory są jeszcze gorsze.
Czarni zawsze obrywają.
A tak w ogóle to jeden z zakładników w Air Force One zginął.
Kto?
Facet od PR-u.
Cholera.
- Musicie ich oddać. - Nic nie musimy.
Mój pistolet twierdzi inaczej.
Spokojnie, Diaz. Dogadamy się.
Tak pokażemy, że mamy władzę.
„Jesteśmy razem i mamy zakładników.
- Co zrobicie?” - Nie.
Nie jesteśmy zainteresowane.
Dajcie nam chwilę. Chodź.
Chodźcie.
Miałyśmy nie zadawać się z tymi od strzelaniny.
- Dobrze nam idzie. - Doprawdy?
Ja mam wrażenie, że nic nie osiągamy.
A wszyscy inni owszem!
Wiem, że nie tak to sobie wyobrażałaś, ale mamy szansę wygłosić nasze racje.
I nie chodzi mi o Internet.
Chodzi mi o racje w stylu Obamy z 2008, z nadzieją i zmianą.
Patrzcie, łączymy się, zero rasizmu i w ogóle.
P tego by chciała.
Patrzcie tylko, Cindy gada o porozumieniu i pierdzi tęczą.
Jedno wspólne przesłanie ma większą moc.
Musicie mnie posłuchać.
Jeszcze sześć Szema i będę rabinem.
Wchodzimy w to.
Ale my ich przeprowadzimy i to nasi zakładnicy.
Niech będzie.
Szykujcie się, dzieci.
Idziemy na wycieczkę.
Nikogo nie widzę. To na pewno tu?
Mówili, że Judy wyjdzie bocznym wejściem, żeby ominąć paparazzich.
- Ominąć paparazzich? - Nie wiem.
Sprawdzę po drugiej stronie.
Dobra.
Co myślisz o jej powrocie?
Ćwiczyłem wytrzymałość.
Dwa miesiące do wizyty małżeńskiej.
Ale się będzie działo.
Widzisz? Boczne wejście.
Co robisz?
Budujemy superfort w bloku B.
- To nie wasze. - Pożyczamy je!
- Nie! - To biblioteka.
Przestańcie!
- Te są jej. - Co?
Rozumiesz? Są jej!
Nic, kurwa, nie powiesz?
Wygłuszające. Słucham?
Naprawdę działają.
- Dziwnie się czuję. - Masz w ustach smak metalu?
Tojad, taka użyteczna roślina.
Grecy zatruwali nim groty strzał.
Dwa tysiące lat później Niemcy zatruwali nim amunicję.
Powinniśmy iść do lekarza.
Jak wyjdziemy, zabiją nas.
Tojad jest taki fajny, bo działa stopniowo.
Zazwyczaj zaczyna się od mrowienia w czubkach palców,
kiedy paraliżowane są maleńkie nerwy.
Potem powoli zbliża się do serca,
zaciskając wokół niego swą lodowatą pięść.
Jest się na co cieszyć.
- Cholera, czuję w palcach. - Ja też.
Nie jest to zbyt bolesna śmierć.
Poza momentem, kiedy płuca flaczeją jak stary kondom.
Kurwa!
Chętnie zrobiłabym antidotum,
gdybym nie była tu zamknięta z kulami bilardowymi i brudnym mopem.
Co robimy?
Wypuść ją.
Reszta ma się, kurwa, cofnąć!
Co jest, kurwa?
Jezu! Odpieprz się.
Wszystkie razem!
- Hej, nasze antidotum! - Mieliśmy umowę!
Myślicie, że tojad rósł w spiżarni?
- Naiwniacy. - Znaczy...
Ale z ciebie podła suka.
Tymczasem, panie.
A przy okazji:
pieprzyć Stratmana, poślubić Blake'a, zabić Piscatellę.
Chce mnie przelecieć.
Skauty w drogę ruszają
Rosną i dojrzewają
Same wszystko robić chcą
Starczy para sprawnych rąk
Czuwaj!
À propos miodu,
starożytni Persowie brali gościa,
wsadzali go w wydrążony pień i stawiali na bagnach.
Pokrywali go miodem, a po kilku dniach,
dzięki miodowi i ludzkim odchodom,
czerw szalał na całego.
Znasz się na historii.
Trzeba znać przeszłość.
Chińczycy wynaleźli tzw. lingchi.
Kiszona kapusta, nie?
Trochę pikantna?
To śmierć od tysiąca cięć.
Na początek odcinali wszystkie zbędne części,
całe mięso, jak cycki i tyłek.
Byli w stanie utrzymać cię przy życiu, aż zostawało samo bijące serce.
Teraz wszystko jest takie nudne.
To były słote czasy...
Chyba nie dosłyszałam.
Słone trasy...
Hej, miły Hindusie.
Pomocy!
- Coś mu się stało. - Proszę powtarzać za mną.
Ala ma kota.
Ala...
- Niedokrwienie mózgu. TPA, ale już. - Rozumiem.
Czasem najlepiej użyć tego, co ma się pod ręką.
Na przykład?
Wdmuchnięcie tlenu do kroplówki.
Nie ma za co.
Wszystkie panu kibicujemy.
Choć w sumie nie. Ale niezręcznie.
Idź dalej.
Kultowy smak dla każdego.
Leci!
Caputo, przepisać panu coś na godność?
Cholera, to nie istnieje.
W sumie czemu nie? Przydałoby się.
O nie, Joe.
To już ostatni. Chyba mamy wszystkich.
Chyba tak, bo nie widziałyśmy tu
żadnych strażników,
bo gdybyśmy widziały, byliby nasi.
I nie dostaliby ani całusów, ani cukierków, co?
Prawda?
Powinnaś być w CIA. Minęłaś się z powołaniem.
Kiepsko.
Niedobrze.
Wygląda jak ciasto na deszczu.
Kocham tę piosenkę.
Ja też.
- Mówcie po angielsku. - Przepraszamy.
- Co z nim? - Miał udar.
Trudno ocenić rozmiar uszkodzeń.
Tak?
Zabieramy go i nie próbujcie nas powstrzymać.
Nikt was nie zatrzymuje.
Nie musi w nas tym celować.
To chyba tylko jej palec.
Wcale nie.
Tatusiu.
Piętnaście i pół godziny.
- Popełniłaś błąd? - Nie.
Frieda.
Poszłam pływać.
W przyszłości nie będzie miejsca na błędy.
- Myślisz, że komuchy popełniają błędy? - Nie.
Przemieszczają się. Widzisz?
To z ich sonaru.
CHRUSZCZOW DO ONZ: NIE MA UMOWY
MALENKOW: SOWIECI MAJĄ BOMBĘ H
Jestem głodna.
Ja też.
Odgrzejemy coś.
Daj mamie buziaka.
To już nie potrwa długo, kochanie.
Będzie szybkie i straszne.
Nikt w tym kraju nie rozumie, nawet McCarthy.
Ale w końcu dostaną rzeczywistością w łeb.
Wszyscy ustawią się przed tymi drzwiami i będą błagać, żeby ich wpuścić.
Ale będziesz silna.
Będziesz gotowa.
Patrzcie, co znalazłyśmy!
- Ugryzłaś mnie! - Pychota.
Nie chcę się do niego zbliżać,
chyba że po to, by go kopnąć.
Nie bój się. Chyba mózg mu się wyłączył.
Podklej mu powiekę. Żeby się uniosła.
Nieźle. Mogłybyśmy być chirurgami plastycznymi.
Nie tak dobrze jak Demi Moore, ale na poziomie Meg Ryan.
- Gotowe? - Może zrobić mu kreskę?
Żeby miał większe oczy.
Przestańcie się wygłupiać.
Na scenę z nim.
To jeszcze potrwa.
Jak z tobą skończymy,
na zewnątrz będziesz tak ohydny jak w środku.
Proszę.
Nie mogę z powodów religijnych.
A ty co, ksiądz? Rozbieraj się.
Proszę, ja...
Łap za pistolet!
Z byle powodu mam go wyciągać?
Na tym to polega.
Chyba ma rację.
Żeby nie spowszedniał.
Zdejmiesz je albo je potniemy.
Jakie galoty!
To strój świątynny.
Jesteś mormonem?
I tak seksowny.
Co jest?
Nie masz go, prawda?
Czego?
Później.
Dobra, stańcie bliżej.
No już. Wszyscy mają być na zdjęciu.
Możemy szybciej? Muszę siku.
Cicho, twarda pało.
Lepiej krajobraz, a nie portret.
Co takiego?
W poprzek, a nie w pion.
W pion?
Któraś ma jeszcze dobre rady?
Nie!
W porządku. Dobra.
Wszyscy uśmiech!
Nie uśmiechajcie się!
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink