NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Strzelaj!
Rozwal mu łeb!
No już! Na co czekasz?
Nie wychylamy się i trzymamy z dala od kłopotów.
W razie czego robimy w tył zwrot.
- Nie nasza sprawa. - Cholera jasna.
To prawdziwy bunt?
To prawdziwy bunt.
Prawdziwy bunt
pomoże czy zaszkodzi równouprawnieniu?
Nieważne. Zmywamy się.
Chodź.
Żartujesz? Chodź.
Dobra.
Cisza!
Uciszcie się!
Cholera jasna.
Oberwałam łuską. Krwawię?
Masz ślad.
Zamknijcie się, żebym mogła się zastanowić.
Nie myśl, tylko strzelaj!
Zamknij się, zanim ci palnie w ten pusty, łysy łeb.
Jak go zastrzeli, będziemy uwalane jego mózgiem.
To moje najlepsze spodnie.
Jako dziecko miałem żaby.
Mieszkaliśmy nad potokiem. Zbieraliśmy je do wiader.
Nie chcę słuchać twoich bajeczek. Zamknij się.
Raz przyniosłem kilka do szkoły i potem
wszyscy mówili na mnie Tommy Ropucha,
choć to były żaby, a nie ropuchy.
Próbuje sprawić, żeby dojrzała w nim człowieka.
Widziałam to w Oprah.
Pora się zmywać.
Chcę zobaczyć, jak to się skończy.
Siostra lubiła biologię.
Mam dwie siostry...
Nie mówię po hiszpańsku.
Kazała mu się, kurwa, zamknąć.
Dobra, teraz możemy iść.
Nie, to były strzały.
Co?
To Humps.
Jak?
Dixon pozwolił mu wejść z gnatem.
Możliwe, że też tam byłem.
Jeśli mu odbije, to ty za to bekniesz.
Był bardzo przekonujący.
To świr.
Fakt.
Jezu.
Kurwa.
Jezu, kurwa. To na pewno był strzał.
Co robimy?
Może schowamy się pod kocami, aż wszystko minie?
Bo więzienne koce są kuloodporne.
Nie trzymałeś się scenariusza.
Słyszałeś coś?
To dźwięk twojego upadku.
- Postąpiłem właściwie. - Na pewno?
Mówisz jako doświadczony PR-owiec?
Chciałeś posłać tego dzieciaka za kratki za...
Morderstwo.
Przeanalizujemy ponownie fakty?
Lepiej zacznij szukać pracy.
A ty lepiej...
kup sobie nowy garniak i zajmij się swoimi sprawami.
Wyglądam świetnie w tym garniaku, pacanie.
Ktoś widzi Humpsa?
Zrobiłaś to.
Jestem nieobliczalna.
Lekarza.
Zamknij się.
Wykończ go.
Martwi głosu nie mają.
Miłe uczucie.
Prawda?
Jeśli zabijecie jego, ją też będziecie musiały.
Nie. Proszę, ja nic nie wiem. Nic nie widziałam.
My ich nie obchodzimy,
więc czemu mamy się nimi przejmować?
Mnie obchodzicie. Bardzo.
Mam go dobić czy chcecie go zatłuc na śmierć?
Nie wie, co robi.
Mam krew ma mankiecie. Świetnie.
Idziemy. Mamy sprawę do załatwienia.
Nie! Przestańcie!
Nie jest za późno. Nikt nie umarł. Możemy to odkręcić.
Odkręcić? Odstrzeliłam strażnikowi fiuta.
Prawie. Broń nieźle znosi.
Glorio, z całym szacunkiem, ale...
już od dawna jest za późno.
Dobijamy skurwiela.
Ramos, czekaj. Żywy będzie więcej wart.
Kto jest ze mną?
Słuchawki wygłuszające?
Perfumy Baby Soft?
To się źle skończy.
Bo inaczej skończyłoby się dobrze?
Musimy ustalić plan.
Kto tu rządzi? Ty pyskata czy ja uzbrojona?
Chcesz rządzić? Dobra.
Obie się uspokójcie.
Powie mi ktoś, co się dzieje?
- Ty. Odbierz. - Poważnie?
Udawaj ją.
Jak się nazywa?
- Jak się nazywasz? - McCullough.
- Artesian McCullough. - Artesian?
To miasto w Południowej Dakocie.
Tu McCullough. Humps strzelał.
Odbiło mu, wali na oślep.
Ukryjcie się.
Nieźle, co?
Poważnie?
Nie widzicie, co się dzieje?
Wstawać, zanim was postrzeli.
Tak?
Tak.
Jak to wyłączyć? Już mi głowa...
Cholera.
Kurwa. Ale ciepła.
Dużo krwi.
Ale pieprznik.
- Mnie tam się podoba. - Pewnie.
Powinnyśmy się zaopatrzyć, póki można.
Przyda się, jeśli się zabunkrujemy.
Niedługo przybędą posiłki. Bunt nie potrwa długo.
Lepiej dmuchać na zimne,
niż sparzyć się gorącym.
Korzystaj z okazji.
Bierz dla mnie też, dobra?
- Dokąd idziesz? - Korzystać z okazji.
Mało konkretnie.
Nikt nie pilnuje interesu, więc idę pozwiedzać.
Na całość.
Nadal nie wiem, o czym mówisz.
Pieprzyć to.
To mój teren, dupki.
- Wpuśćcie mnie. - Wybacz, Chang.
Chiński smok już się nie liczy.
Idź wypasać gęsi.
- Jak się nazywają te chińskie ptaki? - Feniksy?
Idź wypasać feniksy w Arizonie.
Kiepskie, ale się starałaś.
Dacie mi chociaż wkładki żelowe do butów,
wapno w tabletkach, radio, cztery ołówki i miód?
Coś jej się należy.
Na litość boską.
Masz.
Nie kombinuj.
Dobra.
Suki.
Nie ma za co.
Czekajcie!
Nie, zamknięte.
Daj mi wszystkie kłódki
i cokolwiek się nada na barykadę.
Cholera. To się naprawdę dzieje?
Nie, kolekcjonuję kłódki.
Żadnych słodyczy...
Nie ma mowy,
bo Boo mnie nauczyła, że słodka wyżerka jest wtedy,
gdy ma się słone i słodkie. Albo odwrotnie. Tak?
- Tak. - Prawda.
- Słodkie i wytrawne. - Bez cukierków.
Klasyka.
Idź z Bogiem.
Masz te... Jak one się nazywają?
Te islamskie nakrycia głowy?
- Hidżab? - Skąd znasz słowo „hidżab”?
Z kościoła.
Wrogowie Chrystusa w hidżabach.
Fajne słowo. Takie dźwięczne. Hidżab.
Znalazłam.
Tu są hidżaby.
Dziękuję.
Weź. Hej.
- Co? - Brzydko pachniesz.
Czekaj.
Jeśli zamierzasz przejąć kontrolę,
zrób to, jak należy.
Niech będzie.
Miłego szturmowania zamku!
Jakiego zamku?
Bierzesz kartę kredytową, przeciągasz i...
Prochy!
Cholera. Ktoś nas wyprzedził.
Jeszcze nie są w klatce. Wciąż jest szansa.
Spróbujemy gdzie indziej?
Może w warsztacie. Zrobimy krótkofalówki.
Powiesimy światełka, będzie nastrojowo.
Dam ci się związać przedłużaczem,
jak ładnie poprosisz.
- Nie dasz. - Racja.
Wciąż mam problemy z zaufaniem. Ale słuchaj.
Nie sądzę, że pomieszczenie pełne leków
to teraz dla ciebie najlepsze miejsce.
Rozumiesz?
Rozumiem i doceniam troskę.
Ale to praktyczne i taktyczne posunięcie.
Jako słabe, drobne białe laski potrzebujemy twierdzy.
Królestwo korporacji, którym jest Ameryka, nauczyło mnie tego,
że koncerny farmaceutyczne rządzą.
Wielkie, małe, średnie. Wszystkie.
Niech jedzą prozac!
Przebiegła ćpunka z ciebie. Igrasz z ogniem.
Chodź i popsuj mi zabawę.
Nie mam zamiaru.
Dobra, świetnie. Dalej.
Czekaj. Co? Nie.
Hej, głupia i koleżanka głupiej!
- Byłyśmy pierwsze. - Spadajcie!
Przegryziecie tę stal zębami po amfie?
Może. Wierzymy w siebie.
Nie, Ang, ona ma rację. Potrzebny nam klucz.
Uniwersalny.
Nie ma mowy. Boję się trudnych słów.
Może damy radę go stopić. Masz zapalniczkę?
Nie, ale widziałam na wideo,
że wystarczy cytryna, stalowe gwoździe, miedziane sztyfty,
zwykły drut, powlekany drut, wełna stalowa i podpałka, żeby rozpalić ogień.
Możemy spróbować.
No nie wiem. Skąd weźmiemy cytrynę?
Chodź. Mam pomysł.
One cię natchnęły?
- Potrzebujemy leków, i to szybko! - Oddycha jeszcze?
Ty sprawdź. Porzygał się i jak podejdę, sama się zrzygam.
Tak już mam.
Sophio Burset! Dalej, obudź się, kurwa.
Potrzebujemy pomocy.
Jak opatrzyć ranę postrzałową?
Dużo krwi.
Trafiły w żyłę. Musimy zatrzymać krwawienie.
- Serio? - Ma któraś tampon?
Wciśnijcie w ranę i przyciskajcie.
Nikt nie ma tamponów, są jak białe kruki.
- Skąd się urwałaś? - Ona nie używa. Myśl trochę.
- Zapomniałam. - Zdejmijcie go.
Dalej.
Lekarza.
Masz mnie. Byłam strażakiem.
Znam się na pierwszej pomocy.
Potrzebuję chirurga, a nie transy ze straży.
Jak dla mnie możesz się wykrwawić.
Wrócę do czytania,
a ty zdychaj na podłodze i idź prosto do piekła.
Musisz mu pomóc. Jak umrze,
oskarżą nas o morderstwo.
Nie daj mu umrzeć, proszę. Nie dla niego, tylko dla mnie.
- To twoja sprawka? - Nie, ale...
Jego skóra szarzeje.
Proszę.
Dla ciebie. Nie dla niego.
Znajdźcie środek do odkażania, jakąś gazę
i szczypczyki.
A jeśli macie tu jakieś prochy,
lepiej mu trochę dajcie.
Prochy są cenniejsze niż białe kruki i tampony razem wzięte.
Można odkażać wybielaczem?
Nie!
Dziękuję.
Podziękujesz mi, jeśli przeżyje.
Ktoś nie miał czystych majtek.
Przesuniesz go, kowboju?
Trochę mi przeszkadza.
- Co? - Jestem na ciebie wściekła.
Bo nie dałam ci mojego peelingu brzoskwiniowego?
Naprawdę się kończył, przysięgam.
Jak mogłaś iść do buntu beze mnie? Jesteśmy Flaritza, pamiętasz?
Wezwali mnie do vana.
Miałyśmy się nazywać Maraca.
Nie, powiedziałyśmy, że to brzmi jak nazwa grzechotek do rumby,
a nie ksywka dla dwóch osób.
Racja.
Przyszłam innym korytarzem.
Miałyśmy razem iść do buntu.
Widziałaś, jak go popchnęłam? A potem kopnęłam?
Pewnie.
Świetne popychanie i kopanie,
ale ja bym dołożyła mu jeszcze w łeb.
Zamierzałam.
Najpierw w korpus, głowę zostawiłam na koniec.
Butem prosto w tę durną, podłą gębę.
Cholera. To by było super.
Gloria popsuła mi całą zabawę.
Żałuję, że nie poszłyśmy razem, ale...
Nic z tego.
Chcesz być jefa i rządzić, nie możesz drzemać.
Jest masa roboty, potrzebna będzie broń.
Trzeba pomóc nazistkom w opanowaniu strażników.
- Jestem zmęczona. - To bez znaczenia.
Mówiłam, że jestem zmęczona.
Trochę odpocznę,
a potem wszystko załatwię.
Może być?
Doskonały plan.
Wychodzę.
Nie rozpakowuj się.
Szybciej się wyniesiesz, jak MCC cię zwolni.
Gdzie położyłeś moje radio i kabel od telefonu?
Muszę powiedzieć ludziom, żeby wyłączyli alarm.
Gdzie to jest?
Nie wiem. Twoja asystentka wszystko pakowała.
No tak. Z drogi.
Nic. Etykietownik.
Opakowania po cukierkach.
Fajną masz asystentkę.
Miałeś.
Nie podobają ci się moje metody?
Taystee? Co robisz?
Powiem prawdę, którą pan przekręcił.
Gdzie kamery, kurwa?
Wszyscy poszli do domu. Ja też zamierzam.
- Więc przepraszam. - Moment. Przepraszasz?
Raczej nie.
Oberwałeś kiedyś w głowę nogą od krzesła?
A ten gwóźdź wygląda na zardzewiały.
Jeśli przeżyjesz, przydadzą się zastrzyki przeciwtężcowe.
O nie.
Nie ruszaj się, bohaterze, albo nigdy nie będziesz miał dzieci.
Jezu Chryste! Oszalałaś?
Nie, jest wściekła. Jak my wszystkie.
Skłamał pan na temat naszej przyjaciółki i teraz pan to odkręci.
Taystee, to bardzo delikatna...
Naprawi pan to.
DRISCOLL WES WIĘZIEŃ
Spoko. Mam pokojowe zamiary.
To odejdź w pokoju.
Odłóż to, proszę.
Możemy obie tu być.
- Nie. - Daj spokój.
Wpadłyśmy na taki sam pomysł,
możemy współpracować.
- Co ci odebrał? - Godność, człowieczeństwo i sen.
A mnie rzeźbione mydła.
Co takiego?
To moja sztuka. Poświęciłam jej dużo czasu.
Są piękne.
A ten cholerny drwal mi je skonfiskował.
Chcę je odzyskać.
Nie mój cyrk, nie moje małpy.
Podoba mi się. Twoje?
Nie, polskie.
Nie jestem fanką Polaków.
Ja też nie, ale mają niezłe powiedzenia.
Jezu, ale ciężkie.
Dalej. Szukaj swoich mydeł.
Szukasz czegoś konkretnego?
Czy chcesz się po prostu wyżyć?
Pragnę zemsty.
Wspólnie wiele pajęczyn może powalić lwa.
Afrykańskie powiedzenie. Nauczyłam się na safari.
Co znalazłaś?
Ładne, prawda?
Wspaniałe.
Co tam jeszcze jest? Co to za książka?
NA MORZA DNIE
Jezu, ale pacan. Użyj tego.
To niskie.
Nie wiem. Strasznie żenujące.
- Mogłyśmy mu się wymknąć. - A potem co?
Uciec gdzieś daleko.
Mogłyśmy się zabawiać. Może...
Chodzi o to, że zawsze omija mnie cała zabawa.
Nie byłam w jeziorze. Ominął mnie bunt.
Strzelec włóczący się po więzieniu.
Biedactwo. Leż i przeczekaj.
Wszystkie umrzemy.
Wielkie dzięki.
Czemu to nie działa?
Odcięli telefony i telewizję, żebyśmy nic nie wiedziały i się wściekły.
Działa, co?
A jeśli coś się stanie? Jak wybuchnie pożar?
Słuchajcie. Nie ma pożaru.
Jakiś strażnik strzela na oślep.
Lepiej tu zostańcie.
Dopóki on tu nie wejdzie i nie wybije nas jak kaczek.
Ja was ochronię.
Od razu mi lepiej.
Jest tam kto?
- Słyszałeś o Humpsie? - Bawi się w Breivika?
Kiepsko, stary. Gdzie jesteś?
Wolę nie mówić,
ale mam tu sześć osadzonych.
Czekamy. Musimy to jakoś opanować.
Cholera. Trzeba działać.
Osadzone, na ziemię!
Wszystkie na ziemię!
Boją się Humpsa?
Nie wiem. Wiele z nich się uśmiecha.
Co jest, kurwa?
Nie ma mowy.
Chodź tu! Nie!
Kurwa.
Trzeba je było zgolić. Pewnie teraz żałujesz.
Nie jestem skinheadką, tylko białą nacjonalistką.
Poza tym ty też leżysz, łysa.
Mamy trzy.
Mamy trzy!
Utknąłem w środku getta. Wszystkim odbiło.
Humps serio strzela na oślep do tłumu?
Gdzie, u diabła, jest Caputo?
Kiedy ktoś wyłączy ten cholerny alarm?
Daj spokój.
Luschek, ty...
Idź sobie!
A ponoć to ja jestem ohydna.
Wpuść mnie, kurwa!
Tu jest jak na strzelnicy, a my mamy tarcze na czołach.
Wpuść mnie, człowieku! Pomóż mi!
Kurwa.
Musimy wyłączyć alarm, bo doprowadza wszystkich do szału.
Gdzie oberwałaś?
Nic mi nie jest. Mam okres. Obfite krwawienie.
No to spierdalaj.
Wyłącz ten alarm, Luschek.
Myślisz, że nie próbowałem?
Mam wrażliwe uszy i normalnie umieram.
Potrzebny jest klucz, a mają go tylko Caputo i Piscatella.
Niemożliwe. Nie możemy przeciąć kabli?
My? Spadaj, Krwawa Mary. Nie pomogę ci.
Robię zatyczki z gumek do ołówków.
Flores lata tam z nożem, a ja mam bliżej do drzwi niż ty.
Flores? Jesteś tam?
Gdzie jest cholerny młotek?
Słyszałeś?
Powiedziała, że wypatroszy cię jak rekina, który pożarł dziecko.
Jeśli chcesz tu uprawiać seks,
proszę bardzo, ale ja zostaję
i będę na głos czytać Rilkego po niemiecku.
- Jest tu ktoś jeszcze? - Nie.
Już nie.
Odstraszył je mój smutek.
Ciebie też odstraszy.
Smutek mnie nie przeraża.
Poczekam tu na kawalerię.
Tam jest wolna amerykanka.
Tu akurat też nie jest jak w raju.
Nie mogę przestać płakać.
Przestaniesz.
Będziesz zdziwiona, co jesteś w stanie wytrzymać, kochanie.
Dzieci rodzą się na śmietnikach i żyją.
Nastolatki rozbijają samochody,
łamią sobie serca, biorą za dużo koki, i żyją.
Dorośli się wypalają, są kompromitowani i upadają,
ale wciąż liczą kroki na komórkach.
Jesteśmy cholernie odporni, nawet jak nie chcemy.
Już raz próbowałam się zabić.
Ale wciąż tu jesteś, prawda?
Niełatwo zakończyć ten doczesny zamęt.
Aż ktoś na tobie siądzie i umrzesz.
Tak, cóż...
Zgadza się.
Przestań, to boli! Przestań!
Łapy precz!
Raczej nie.
Nie! Proszę.
Skurczybyk!
Dużo ich.
Powinniśmy...
Mamy cztery, to wystarczy, nie?
To sporo.
Twardziel.
Zasrani klawisze. No i co?
Co zrobicie?
Co robimy?
- Zabierzemy mu klucze. - Ale jak?
Pokaż mu cycki, ja zabiorę klucze, a potem w nogi.
Popatrz, jaki gruby. Nie dogoni nas.
Dobra.
Jezu!
Czemu leżycie na podłodze? Przejęłyśmy kontrolę.
Serio. Mamy zakładników i wszystko.
Normalny cyrk. Jak na imprezie, ale przerażającej.
Psychopata masowo zabija ludzi?
Ktoś strzelił strażnikowi w nogę. I tyle.
Kłaść się.
Ja tu rządzę.
Nie, od zawsze wolę dywany.
Po pierwsze, są miękkie.
Po drugie, nic się nie tłucze. I nie wchodzą drzazgi.
Dywaniki są pysio.
Jezu.
Jak się masz?
Nie widziałaś mnie.
Pewnie, że nie.
Chcesz coś zjeść?
- Poproszę lukrecję, jeśli masz. - Mam.
Dzięki.
Zapomniałaś o czymś słonym. Teraz nie ma magicznej mieszanki.
Idiotka.
Gdzie trzymacie strażników? Mamy tu dużego.
Daya, jesteś potrzebna. Musimy otworzyć drzwi.
A Bang Bang?
To dzieciak z Flintstonów. Nie pasuje.
Co?
Nic.
O mnie mówicie?
Zgadujemy, jaką ksywę dadzą ci w maksie.
Co takiego?
Nic. Byłaś naprawdę odważna.
Spieprzyłaś sobie życie za naszą wolność.
Jak się dowiedzą, nikt w maksie ci nie podskoczy.
Plotki się rozchodzą. Będą wiedzieli, że z ciebie twardzielka.
Może nazwą cię Twardzielka.
To się nie nadaje na ksywkę.
A Seksowna Dupa?
Ale to nie oddaje tego, jaka jest twarda.
- Zimna Dupa Diaz. - Skończ z tymi dupami.
A może Dominatorka?
Trochę świńskie.
Sama nie proponujesz, tylko krytykujesz moje.
NAZYWAŁA SIĘ POUSSEY WASHINGTON
BYŁA DOBRA, LOJALNA I MĄDRA!
Przeczyta pan to dokładnie, jak jest napisane.
Zrozumiano?
Nikt mnie nie usłyszy przez ten alarm.
- Co? - Właśnie.
Przestaniesz cmokać?
- Nie. - Który przewód mam przeciąć?
Niebieski.
Pewnie kłamiesz.
- Cholera. - Mówiłem.
To było zasilanie.
To czemu alarm wciąż działa?
Ma własne zasilanie.
Widzisz? Niebieski.
Ale z ciebie dupek.
Musisz zacząć mi ufać.
Dobra, gotowe.
- Trochę się błyszczy. - To nie konkurs piękności.
Śmiało.
Czytaj.
Zaczynaj.
„Nazywała się Poussey Washington.
Była dobra, lojalna i mądra.
Nasza najlepsza bibliotekarka.
Nie zasłużyła, by tu być
i na pewno nie zasłużyła, żeby tu umrzeć.
Została...”
Nie powiem tego.
Została zamordowana.
Strażnik Bayley ją zamordował,
a my domagamy się sprawiedliwości.
Ładna łazienka.
To różowe mydło pachnie migdałami.
Niedługo się ściemni, a nie ma prądu.
Musimy znaleźć jakąś dziurę.
Dziurę.
Nieźle. Mówię poważnie.
Po ciemku będzie tu niezłe zamieszanie.
Jak to się skończy, zrobią wielkie dochodzenie.
Możliwe, że ktoś nie do końca skretyniały
znowu zacznie węszyć w sprawie martwego strażnika.
Przestań. Znów zaczynasz świrować.
Przestań. Masz. Powąchaj moje palce.
Pachną jak marcepan.
„Powąchaj moje palce” jakoś mnie nie kręci.
Dojdź na moich palcach?
Są bardzo czyste.
Poszukajmy kryjówki, gdzie można się położyć.
Dobra.
Przynajmniej wyłączyli ten alarm.
Oszaleć od niego można.
Jeszcze mi dzwoni w uszach.
Czekaj.
Ja też to słyszę.
Siemanko, nieznajoma.
Za gruba i wygięta.
To szpilka do włosów, a nie igła do zaszywania rany.
Nie nadaje się.
Wsadźmy go na wózek i zawieźmy do ambulatorium.
Nie.
Weź się w garść.
Udawaj. Nieważne. Nie pozwolę mu umrzeć.
Więc wstawaj, skoncentruj się
i pomóż mi załadować ten wór gówna na wózek.
Przysuń go.
Mam strasznie dużo energii, wiesz?
Zwolnisz? Masz dłuższe nogi.
Nie!
Muszę się stąd wydostać!
Cholera.
Nie zabezpieczyłam jeszcze tej strony.
Proszę. Teraz są porządnie zamknięte.
Czekajcie.
Jeśli szukacie strażników,
jeden chowa się w warsztacie elektrycznym.
Polowanie na strażników!
Wolniej!
Wróciłyśmy! Kto chce prochy?
- Pycha prochy. - Ja chcę.
Nie możemy ich tu wpuścić.
To nasz teren. Zajęłyśmy go pierwsze.
Kto pierwszy, ten lepszy!
Ale ja chcę prochy!
Mam pomysł, dobra? Łyknijmy sobie po jednej.
Wejdę tam, otworzę drzwi
i wszystkie weźmiemy coś cudownego.
A potem porozmawiamy jak cywilizowani ludzie.
Nic nie weźmiesz.
Wiem, dobra? Rób to, co ja.
Ale ja chcę trzymać klucze.
O czym szepczecie?
O tym, kto ma trzymać klucze!
Ja.
Ja wezmę klucze, otworzę klatkę,
wybiorę lek, a wy będziecie stać z boku.
Co mam wziąć?
Najsilniejsze benzo, jakie znajdziesz.
Bento? To japońskie żarcie.
Pieprzyć to. Nowy plan.
Nowy plan!
Ja trzymam klucze i otwieram klatkę,
a Nicky wybierze coś dobrego,
bo jest w tym bardzo dobra.
Oxy!
Nie! Ja chcę tę pigułkę, która działa jak superheroina.
Mamy to? To fentanyl.
Może być plaster.
Albo zastrzyk.
Możemy wstrzykiwać?
Na pewno mają tam igły.
Świetny pomysł! Dajmy sobie w żyłę.
Proszę bardzo, madame.
ODDZIAŁ MEDYCZNY
Halo! Jest tam kto?
Tylko ja. Reszta uciekła. Też mi bunt.
Więc to nie plotki.
Mamy mężczyznę, około 30 lat, rana postrzałowa uda.
Chyba trafiły w żyłę.
- Długo jest nieprzytomny? - Budzi się i odlatuje.
- Stracił dużo krwi. - Dobrze, że tu trafił.
Zajmij się tym, a ja sprawdzę, co z Dayą.
Przyda ci się pomoc. Pracowałam w straży pożarnej.
Świetnie. Przyda się każda pomoc.
Ściągaj te buty.
Umówiłyśmy się na torbę i telefon,
i to była sprawiedliwa cena.
Nie są z wyprzedaży, a ty masz chyba większe stopy.
Zatrzymaj sobie buty,
tylko je zdejmij, żebyśmy szły szybciej i ciszej.
Ale podłogi są strasznie brudne.
Mam dość. Piper, oddaj jej rzeczy.
Jak wniosłaś tu telefon?
Włożyłam w majtki, a w kieszeni miałam cążki.
Kiedy bramka się odezwała, oddałam im cążki.
A potem weszłam. Nieźle, co?
Moment. To zakładniczka?
Niech idzie do bloku C.
Wszyscy zakładnicy tam są. Tak łatwiej ich opanować.
Zajęłabym się nią sama, ale ten tu się stawia. Prawda?
To za rzucenie we mnie nożyczkami. Dobrze, że mam twardą czaszkę.
- Pewnie, że dobrze. - Mogę dostać jej żakiet?
Oddaj jej żakiet.
Pasuje mi do sukienki. To komplet.
Masz w nim wielkie bary, więc oddawaj.
Zasłaniał ci talię.
Przepraszam.
Buty też weźmiemy?
Obcasy przydadzą się jako broń, ale ich nie założę.
Są symbolem patriarchatu i ucisku kobiet.
I kurewsko uciskają.
Buty też.
My zaklepałyśmy buty.
Bo tam przyjdę.
Weź sobie te buty.
Dzięki. Pa.
- Torebkę też trzeba było zabrać. - Później.
Cholera.
Znowu zablokowane. Jak to odblokować?
Dobra!
Cyfra sześć, małe O,
duże P, małe A, małe K.
Sześciopak?
Pokaż.
Jak załadować?
Gdzie to załadować?
Mam konto na MySpace. Może jeszcze działa.
Snapchat.
Ponoć wszyscy kochają teraz Snapchat.
Co? Czemu wydajesz takie dźwięki?
Snapchat to system zamknięty i sesje są ograniczone czasowo.
Ale jak wyślesz tweeta z hashtagiem i linkiem,
pójdzie na Facebooka, Instagram itp.
Masz większe szanse na sukces.
Przyda się wam atrakcyjny tytuł.
Coś, co zwróci uwagę liberałów. To oni są waszym celem.
Czemu im pomagasz?
Bo ich wideo oczyści MCC,
więc co za różnica?
Zły strażnik, miła ofiara. Sprawiedliwości stanie się zadość.
Od początku próbuję to przekazać.
Dzieciak nie odbył szkolenia,
stracił głowę i popełnił straszliwy błąd.
To stawia MCC w złym świetle.
Ten dzieciak zabił moją przyjaciółkę.
Była człowiekiem,
a pan nawet nie wymienił jej nazwiska.
Wiem.
Wiem. Zrobiłem źle,
ale nie chciałem doprowadzić do kolejnej tragedii.
Taystee, co próbujesz osiągnąć?
Jak długo to pociągniesz?
Zauważą twoje zniknięcie i zaczną cię szukać.
„Zauważą”. Śmieszne.
Niby kto?
My tu teraz rządzimy.
O czym ty mówisz?
Cholera. On nie wie.
A skąd ten alarm i brak prądu, jak pan myśli?
Bunt.
Dobra, wstawiaj na Twittera.
Potrzebne ci konto.
Wyślij ze swojego.
Jak długo potrwa ten bunt?
Tak długo, jak trzeba.
Trzeba do czego?
Nie wiem. Żeby aresztowali Bayleya.
Zwolnili strażników.
Poprawili jakość jedzenia.
Dali nam lepsze kursy i pracę, i zaczęli nas szanować.
Powinnyśmy to spisać.
To źle dla MCC.
Poza aresztowaniem, obyście dostały, czego chcecie.
Nigdy nie mogłem tu nic zmienić.
Może wam się uda.
Może.
Ale jeśli wiecie cokolwiek o buntach,
to wiecie też, że zawsze źle się kończą.
Nigdy nie kończą się dobrze.
Nam się uda.
Mam nadzieję.
Muszę siusiu.
Mogę pomóc.
Wymyśl chwytliwe hasło, załaduj nasze wideo,
a dam ci kubek.
To było naprawdę pyszne.
Z nutką cynamonu i wanilii. Rozkoszne!
Mogę to wypić?
Starczy ci już kofeiny.
Dobra. Weźcie moją torbę i włączcie Internet.
Załaduję to dla was.
Może mnie ktoś rozwiązać, żebym mógł pisać i sam się wysikać?
A jaka w tym zabawa?
O Boże.
Odbija jej.
Myślisz, że możemy uciec?
Nie wiem jak,
ale dobrze, że się łamią.
Ten alarm wył bez końca.
Ktoś niedługo przyjedzie. Strażnicy z maksa, może policja.
- SWAT. - Na pewno, oczywiście.
Boisz się?
Nie powiem, że nie.
To tak jak ja.
Nie powiem, że nie.
Nie rób tego.
Hej! Wy!
Ty z tej strony. A ty z drugiej.
Nie podchodzić do siebie.
Żadnego gadania. Zrozumiano?
Zrozumiano?
Daya, posłuchaj.
Nie mogą zobaczyć cię w takim stanie.
Weź się w garść albo oddaj mi broń.
Dobra, oddaj broń.
No już.
Już czas.
Odwal się ode mnie!
Wszystkie się ode mnie odwalcie!
Co tu się, kurwa, dzieje?
Kurwa.
Co teraz?
Teraz się trzymamy, tak?
Koniec dnia. Bitwa wygrana.
À propos trzymania.
Odsuń się, lubieżnico.
Co?
Mówię o kluczach do klatki.
Myślałaś, że chodzi mi o coś innego?
Wyobrażasz to sobie, prawda?
Że cię trzymam. Mocno.
I blisko.
Mówisz o kluczach? Tak?
Nigdy ich nie dostaniesz.
Nawet jeśli musisz je ukrywać gdzieś głęboko?
Gdzie jest ciepło. I wilgotno.
Cholera.
Dokąd idziesz?
Muszę znaleźć inną kryjówkę, prawda?
To naprawdę konieczne?
Wniósł broń do więzienia.
Gdyby nie został rozbrojony i postrzelony, mielibyśmy tu jatkę.
Rozumiem.
Dobra robota.
Zgadzam się.
„Nie zasłużyła, by tu być...
PRAWDA O MORDERSTWIE W LITCHFIELD
...i na pewno nie zasłużyła, by tu umrzeć”.
Nie powiem tego.
Została zamordowana.
Strażnik Bayley ją zamordował,
a my domagamy się sprawiedliwości.
„Nazywała się Poussey Washington.
Była dobra, lojalna
- i mądra”. - Wiedziałem.
BUNT W LITCHFIELD
- „Najlepsza bibliotekarka”. - Wiedziałem.
O Boże. Nie łaź za nami.
Próbowałyśmy. Radź sobie sama.
Weszłam tu na spotkanie.
Nie chcę być zakładniczką albo czyjąś suką.
O Boże. Proszę, pomocy. Proszę.
Od razu będzie czyjąś suką.
- Może jej pomóżmy. - Co?
Miałyśmy się nie wychylać.
Zostały ci ze trzy miesiące.
A ja nie chcę być w telewizji, kiedy to eskaluje.
Musimy się ukryć i przeczekać.
- Na podłodze jest kałuża krwi. - Ale ona jest taka żałosna.
Przypomina mi mnie.
Taka jak ja, ale bardziej wkurzająca.
Nie nosiłam garsonek i nie pracowałam w korporacji.
Jest też starsza. Nie chcę się wychylać,
ale nie chcę też stracić człowieczeństwa.
Znowu.
Chcę tym odkupić występki.
Dobra.
Ale jak się zrobi gorąco, to ją porzucimy.
Przebierz się.
Witamy w Litchfield, osadzona...
Ibrahim?
Wymyśl sobie inne nazwisko.
- Amelia Von Barlow. - Przygotowałaś je sobie.
Kiedyś napisałam nowelkę.
Wciągaj gacie, Von Barlow,
i znajdź jakieś buty.
Na pewno dostaniesz grzybicy.
To wymioty?
Nie.
Więzienna breja. Pewnie wczorajszy obiad.
Łatwo się pomylić.
Kapitanie?
Jesteś do dupy! Pieprzyć to!
Wychodzisz czy mamy wejść?
Chodź tu i mi naskocz!
Wyłaź, skurwysynu.
- Zabierz go do innych. - Rusz się, skurwielu!
Skurwiel. Ustawcie go!
Przeszukałaś go?
Dokładnie.
Drzwi na zewnątrz są zabezpieczone. Muszę się położyć.
Obudź mnie, jak coś się stanie.
Fajne buty.
- Są tam jeszcze jacyś strażnicy? - Kilka osób sprawdza.
Wielu uciekło, zanim Blanca zamknęła drzwi.
Może i nie.
Jest tam kto?
Dixon? McCullough? Słyszycie?
Caputo?
Halo? Chyba pora na obiad, nie?
Jestem głodna.
Ktokolwiek?
Nic.
Nie wiem, co się, kurwa, dzieje.
Planują, jak was pozabijać.
Zamknij się, kurwa!
Zawody w nakrywaniu do stołu?
To się nazywa przystrajanie stołu.
Tu jesteśmy.
Telefon działa?
Wesołych świąt.
Działa. Wyjdźcie.
Jesteśmy zajęte.
Zrobimy to później. Możemy to zabrać?
A to?
Bierzcie, co chcecie. Ale wynocha.
Już idziemy.
Dobra, idę. Dziękuję.
Dalej, mamo.
Odbierz. Mamo?
Dodzwoniłyście się do Aleidy, suki. Zostawcie wiadomość.