NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jesteś tam, stary? To ja, Chip.
Najwyraźniej nie.
Chyba że jesteś, ale nic nie mówisz, bo jesteś na mnie zły.
A w sumie to dlatego przyszedłem...
Żeby przeprosić.
I żeby zapytać...
co powiesz na rundkę padla?
Dobrze by ci zrobiło. Tak razem pograć.
Przyjechałem tandemem.
Wiem, że go lubisz.
No dobra, idę sobie.
Nie potrzebujemy London.
Ani Rosy. Chyba że...
Chyba że jest tam z tobą.
Nie ma go.
Idę. Już idę.
D.? Wszedłem tylnymi drzwiami.
Wiem, że tu jesteś. D?
Pewnie poszedł na mityng.
DOPASUJ WINO DO NASTROJU
Co PIJESZ i jak się po tym CZUJESZ?
Smutny, sam. Nienawidzę się.
Rosa... Drogi Dennisie, pierdol się.
Śmierdzisz jak stopy.
Pewnie jest w tym zdaniu jakiś element prawdy.
- Podoba ci się to? - Nie.
Wziąłbym prysznic,
- ale... - Zepsułeś go.
Wcale nie.
- Może tylko trochę dopsułem. - Zrobisz mi śniadanie?
Tu nic nie ma. Chcesz jakieś płatki czy coś?
Nie wolno mi płatków.
Mama mówi, że to sam cukier, a cukier po cichu zabija Amerykę.
O ziom.
A ty zrobisz mi śniadanie?
Zjedzmy na mieście. Jeśli chcesz.
Tak. Że też sam na to nie wpadłem.
Na początku chcę ogłosić,
że jeśli ktoś chce pomóc w organizacji
nadchodzącego zjazdu AA i grup rodzinnych Al-Anon,
może się zapisać u Mike'a W.
Kto z was jest trzeźwy krócej niż pół roku?
Krócej niż 30 dni?
Kto ma mniej niż 30?
I wreszcie, kto pił w ciągu ostatniej doby?
Po raz pierwszy, po raz drugi...
Sprzedane!
- Chłopie, wyglądasz fatalnie. - Dzięki, George.
- Nie mam teraz nastroju. Możemy... - No to niefart, bo ja mam.
Przyznaję, popełniłem cholerny błąd i teraz muszę z tym żyć.
- Byłem słaby. - A żebyś wiedział.
I to właśnie jest twój problem.
Powinieneś był powiedzieć prawdę Rosie.
- Rosie? - Miałem szansę, żeby się z nią pogodzić.
Najpierw robisz mi nadzieje, a potem nawalasz.
- George... - Cześć.
- Oscar? - Jak tam inspekcja?
To dziś? O kurwa! Która godzina?
- Spóźnię się! - Co za złamas.
Nie, nie tak.
Nie ruszaj się.
O, tak dobrze.
- Mogę tylko...? - Nie.
O Boże!
Dzięki, było super.
Jak się zapisałam, musiało mi dwa razy pobrać płatność.
To jedna z naszych klauzuli „opt-out”.
Co to znaczy?
Musisz odznaczyć, jeśli się nie zgadzasz.
Niby kto zgadza się na zamrożenie dwóch tysięcy na koncie?
Nigdy nie wiadomo, kiedy poczujesz potrzebę duchowej porady.
W takiej chwili lepiej nie mieć na głowie banków czy przelewów.
Wtedy zawsze można do mnie zadzwonić.
Chwila, nie płacę za tę rozmowę.
Nie dzwonię po poradę duchową, tylko żeby odblokować kartę kredytową.
Spokojnie, wszystkim się zajmę.
- Gdzie jesteś? - Na stacji benzynowej.
Nie wiem, czy dojadę do domu, mam kasę na pół baku.
- Na jak długo jedziesz? - Mam...
Mam parę niedokończonych spraw.
Wiem, że to wbrew Kilwaterowi, ale już zdecydowałam.
To bardzo ważne.
Muszę to zrobić dla mojej rodziny, więc mnie nie przekonasz.
Po prostu...
Zostawiłaś tu komórkę, nie wiem, dokąd ją wysłać.
Masz czym zapisać adres?
Hej, masz długopis?
To było mocne uczucie.
Poznaliśmy się w wyjątkowych okolicznościach.
Zabiłem...
Byłem świadkiem wypadku, w którym zginął jej brat.
Może za wiele wymagałem od tego związku. Sam nie wiem.
Może gdyby okoliczności były inne...
- dalej bylibyśmy razem. - Widziałeś moje...?
Mam.
Chodzi o to, że odeszła. Nie wiem dokąd.
Nie powiedziała mi ani znajomym, nie odbiera telefonów.
Tak, kochałem ją, a ona mnie.
I to lepiej, że odeszła. Ale... nie wiem, może...
Może jak za dużo się przeszło, nie da się razem budować przyszłości?
Po co mi to mówisz?
- Po prostu... - Mam to gdzieś.
- Przepraszam. - Narka.
Może się wymienimy numerami czy coś?
Skoczylibyśmy na kawę czy...?
Ty tak na serio? Mam chłopaka.
Przydałyby się tu ściany.
Kurwa!
NIEPRZEPROWADZONA INSPEKCJA
Cześć, Oscar, tu Dennis. Dobrze, dzięki.
Masz może numer do swojego szwagra?
Muszę się skontaktować z inspektorem.
Mam twój numer od Oscara. Tak, wiem, że już tu był.
Ale akurat musiałem wyjść na chwilę.
Jakbyś mógł mi podać jego numer...
Wiem, że jest bardzo zajęty, w końcu jest inspektorem!
To naprawdę bardzo ważne, muszę z nim...
Cześć, Jerry, tu Dennis. Próbuję się skontaktować z Tilly.
Nie.
Wiem, że minąłem się z inspektorem. Po to właśnie dzwonię.
Muszę z nią porozmawiać. Potrzebuję trochę czasu.
Nie, nie wiem.
Musiałbym zadzwonić i umówić się na kolejną inspekcję.
A wiesz, jak to jest, to może ciągnąć się tygodniami.
Serio? Mógłbyś? Dziś po południu?
Tak. To świetnie.
Słuchaj, Jerry, nie zawiodę cię.
Obiecuję. Dziękuję.
A sklep wygląda świetnie.
Kurwa!
- Chip? To...? - To mój rower!
Mój Boże!
- Daisy. - Nie wierzę.
- Co u ciebie? - Zabawne.
Tak sobie myślałam: „Ciekawe, czy wpadnę tu na Chipa”.
Ale stwierdziłam, że to niemożliwe.
Że po tylu latach na pewno wyniosłeś się już z Venice.
A jednak jestem.
Dalej prowadzisz sklep ze stołkami?
Nie. Pozbyłem się go.
Nie dziwi mnie to. To znaczy...
Nigdy nie widziałam, żebyś coś sprzedał.
Co tam u ciebie? Wyglądasz wspaniale.
Ćwiczę pilates.
Sam też go czasem ćwiczę.
Ale ściemniasz. Jak zawsze.
Mieszkasz w okolicy? Chcesz skoczyć na jakąś kawę?
Z wielką chęcią, ale musimy się zbierać. Adam ma pracę.
- Jasne. Cześć, stary. - Hej, jak leci?
Dobrze. Leci dobrze.
Czyli wyszłaś za mąż.
Prawie sześć lat temu.
Nieźle... Sześć lat... I masz małego łobuza.
Kochanie, nigdzie nie widzę jej chusteczek.
Łobuziarę.
Są w samochodzie.
Ja właśnie zakończyłem całkiem poważny związek.
Chciałbym się ustatkować, ale muszę znaleźć tę jedyną.
Daj spokój. Ty nigdy się nie ustatkujesz.
Daisy, mała jest zmęczona.
Dobra, masz rację.
Chip, lecimy już, ale dobrze cię było widzieć.
Wciąż nie mogę w to uwierzyć.
Ciebie też miło widzieć. Was wszystkich.
- Cały czas wisi na telefonie. - No tak, to dlatego, że ma pracę.
Lubisz wino?
Przepraszam, zamknięte!
Hej, koleżko. O mamo. Co tu się stało?
Było jakieś afterparty?
- Nie, odłóż to! - Mogę porysować na tablicy?
- Tak. - Nie, to niezbyt pomocne.
- Więc... - Wyluzuj, ziom.
Może rysować na dole.
Nie mów mi, żebym wyluzował. I nie może rysować! Nie możesz!
Można to powiedzieć w milszy sposób, Dennis.
Słuchaj, Cooler. Przyszedłeś tu w jakimś konkretnym celu?
- Bo mam dużo... - Spokój, ziom!
Są tu uszy małej dziewczynki.
Nie powiedziałem nic brzydkiego.
No tak, sorki. Myślałem, że powiesz „kurwa” czy coś.
Wiecie co? Nie mam teraz czasu.
Mam cholernie dużo roboty, zanim przyjdzie inspektor. Na razie!
Przepraszam.
Kurwa!
Na zewnątrz. Wszyscy wychodzimy.
Jerry, cześć.
Jak sprawy? Dobrze, jasne...
Czwarta pasuje.
Tak, będę tu. Jestem tu.
Wszystko jest... na miejscu.
Kurwa!
Czego chcesz?
Byłem w okolicy i...
Nie, to nieprawda. Przyszedłem do was.
Avery, idź się pobawić.
Przepraszam, że tak niezapowiedzianie.
Przynajmniej jesteś sam.
Właśnie dlatego tu jestem.
Chcę cię przeprosić. Ja…
Byłem dupkiem.
Nadużyłem twojego zaufania i bardzo za to przepraszam.
Trochę nie ogarniam od ostatnich kilku dni.
Lat.
Nie jestem pewny...
co jest dobre, a co złe.
Chciałem ci to jakoś wynagrodzić.
Mógłbym zabrać cię...
Zabrać was na plażę.
Na plażę?
Ty, ja i...
Żebyśmy lepiej poznali swoje imiona.
- Chip, co ty wyprawiasz? - Nie rozumiem.
- Nie masz dziewczyny? - Co?
London? Nie. To znaczy...
Nie, my...
Była zbyt...
zbyt narwana jak dla mnie.
- Tak. Ja… Już mi przeszło. - Po dwóch dniach?
Chciałbym zbudować związek na pewniejszym gruncie.
Wiesz, że to poronione, tak?
Twój pomysł, że tu przyjdziesz,
przeprosisz i weźmiesz nas na plażę. A co potem?
- Zostaniemy rodziną? - Nie. Po prostu…
Czuję, że zmarnowałem szansę na coś dobrego.
- I… - W porządku.
To ja wysyłałam ci sygnały, że jestem samotna i zdesperowana.
Ewidentnie muszę nad tym popracować.
Zwłaszcza gdy Avery jest u ojca.
Ale ty nie jesteś rozwiązaniem, Chip.
Potrzebuję kogoś odpowiedzialnego, kogoś, na kogo mogę liczyć.
Wpadłem na twoją sąsiadkę, Marthę. Jest spoczko.
Pytała, czy te pojemniki na śmieci na ulicy są twoje.
Jeśli są twoje, to mogę ci je tu przytachać.
Co jest?
- Wiesz co? Muszę już lecieć, więc... - Co? Już teraz?
Zrobię dla dziewczyn moje gandziowe ciastka bez gandzi.
Brzmi bardzo zachęcająco.
- Ale serio muszę... - Jesteś pewny?
Dodaję cukru kokosowego, bo ma niższy indeks glikemiczny.
Bez jaj.
To jest...
Chipper. Jeszcze jedna sprawa, ziom.
- Gadałeś dziś z Dennisem? - Nie, a co?
Byłem u niego w sklepie. Wydawał się cały... ten teges.
- Ten teges? - Poruszony.
Wydarł się na Avery, a chciała tylko pobazgrać sobie na tablicy, ziom.
Ma teraz sporo na głowie.
Sklep się otwiera, Rosa się... zamknęła.
No i trochę pogadaliśmy wczoraj.
Wyjaśniliście sobie te wasze niesnaski?
Bo kiedy się nie odzywacie, Dennis łazi cały smutny.
Pogadam z nim. Podejdę zaraz do sklepu.
Jeszcze jedna sprawa, ziom.
Nie jesteś na mnie zły czy coś? Nie masz mnie za dmuchacza?
- Nie, co ty. Gratuluję. - Odjazd. Też sobie gratuluję.
Ona jest super. Lubię spędzać z nią czas.
To mi przypomina, co mówiłeś mi o Tilly.
Zaraz po tym, jak cię zostawiła, a ty byłeś bardzo zdołowany.
Pamiętam, jak mówiłeś, że bycie przy niej było jak ciepła kąpiel.
Kąpiel w ciepłym świetle.
Racja. Zawsze to przekręcam.
Ale już to czaję. Tak się czuję. Bardzo spoko.
To świetnie, zasługujesz na to.
Dzięki.
Stare dobre czasy, co nie?
Tak się właśnie poznaliśmy.
Sprzedawałem zioło dla Jerry'ego, pojechałem do niego.
Byłeś tam z Tilly i wszyscy...
zjaraliśmy się na amen. Śmiałem się całą noc.
Co jest? Jeszcze jedna sprawa?
Masz klucze do kamperka?
Chyba zostawiłem tam koszulę.
Dzięki.
Zjedź. Przepraszam.
Kurwa.
Przepraszam, Tilly, ale po prostu wszedł.
Hej, spokojnie. Nie przyszedłem się bić.
Dasz nam chwilę?
- Rozmawiałem z twoim tatą. - Mówił mi.
Znowu masz kontakt z Jerrym. Wspaniale.
Dzwoni, jak czegoś chce. Jesteście do siebie bardzo podobni.
Sporo ostatnio przemyślałem.
Dużo myślałem o tobie.
O nas.
O tym, co między nami było, co zaszło,
jak się to wszystko skończyło...
Ciągle wracam do jednej myśli.
Było nam wspaniale.
To prawda. Idealnie do siebie pasowaliśmy.
Nikogo nie kochałem tak jak ciebie. Mówiąc szczerze...
- wciąż cię kocham. - Chłopie.
- Musisz potrzebować dużej przysługi. - Nie zgrywam się. Mówię poważnie.
Bądźmy znowu razem, załóżmy rodzinę.
- Boże, Chip. Co z tobą? - Nic. Ludzie tak robią.
Ty nie jesteś „ludzie”. A ja mam dziewczynę.
Ale ja tak czuję.
Tak może czułeś jakieś dziesięć czy 15 lat temu.
Ale nie teraz.
Skup się na teraźniejszości, Chip.
Bo przeszłość nie istnieje?
Jerry mówił, że mieszkasz z tą dziewczyną.
To już... przeszłość.
Chip, smutno mi, że ciągle przychodzisz do mnie, kiedy coś ci się sypie.
- Co z Dennisem? - Jest zajęty...
- Założył sklep z winami. - Jak mu idzie?
Stresuje się inspekcją?
- Jerry ci o tym mówił? - Ja mu powiedziałam.
Ja wpadłam na to, żeby wynająć mu miejsce.
- Dennis mówił ci o sklepie? - A skąd miałby pieniądze?
- Od ciebie. - Musiałam, dowiedział się o wypadku.
- Więc ufundowałaś mu jebany sklep? - Upewniłam się, że się nie wygada.
Nawet mi się nie wygadał.
Złożyło się idealnie.
Zawsze chciał być taki jak ty.
Kurwa.
Cholera.
Muszę zaraz wyjść, przychodzi inspektor.
- Więc... - Rozmawiałem z Tilly.
Powiedziała mi o sklepie i...
o tym, że cały czas kłamałeś.
Daj spokój. Jakbyś nie okłamywał mnie już milion razy.
- Czyli to twoja zemsta? - Pierdol się.
Miałem cię za przyjaciela.
Serio? Ty to do mnie mówisz?
- Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić. - Ani ja ciebie.
Nie chodzi o ciebie. Zawsze chciałem mieć sklep.
Jasne. Od kiedy ja go miałem. Przyznaj, Dennis.
Zawsze chciałeś być mną. To dopiero dmuchnięcie.
Naprawdę myślisz, że jesteś pępkiem wszechświata?
Cholera!
- Daj, ja to zrobię. - Dam radę!
Nie dasz.
Miałeś dość czekania na odpowiednią chwilę?
Byłeś samotny w swojej prawości?
Kłamałeś i kłamałeś, zdradziłeś swoich najbliższych...
i masz to, czego zawsze chciałeś.
Żebyś się nie zdziwił.
Jestem sobą już od dawna, nieszczęśliwy i samotny.
Obyś ty lepiej na tym wyszedł. Proszę bardzo.
Cholera, kogo widzę?
- Jak leci? - Jak życie?
Co podać, to, co zwykle?
- Tak, na dobry początek. - Robi się.
Jeszcze jeden?
„Księżniczka zasnęła i spała tak milion lat”.
Chodź, będziesz dziś spać ze mną.
Świetnie wywijam, Rosa. Nie wiesz, co tracisz!
Co? Cholera.
Cześć, mamo. Nie. To nie pomyłka.
Rosa? Jest nikim. Kocham ją.
Ładnie się tu urządziłeś.
A, tak...
Nie ma ścian, nie ma przeszłości?
Żartuję, stary.
- London tu nie ma. - Wiem.
Mówiła ci, że z nami już koniec?
To znaczy, mi to nie przeszkadza.
- Tylko... - Nie mówiła.
Przykro mi.
To już przeszłość, prawda?
Już jej nie zobaczysz?
- Nie planuję. - To szkoda.
Chciałem cię prosić, żebyś jej to oddał.
Nie wiem, gdzie jest.
W domu.
Ma jakieś tajemnicze sprawy do załatwienia.
Tak, często tak mówi.
No dobra... przepraszam za najście.
Karel?
Naprawdę wierzysz w ten szajs?
To, że...
„kilwater nie napędza łodzi”?
Wielu z nas pozwoliło, żeby wydarzenia z przeszłości
położyły się cieniem na naszej teraźniejszości.
To nie jest w porządku.
Pewnie masz rację.
Nie wszyscy się do tego przekonują.
London się przekonała.
Zrozumiała, że jestem częścią przeszłości.
- I odcięła mnie. - To...
Nigdy tak o tobie nie mówiła.
DZWONI: DAVID ODBIERZ
NIEODEBRANE
Bardzo cię przepraszam.
Nie chcę tak do ciebie wydzwaniać,
ale... jestem bardzo pijany.
Chciałem być szczery.
Jestem naprawdę pijany.
A to znaczy, że nie jestem alkoholikiem.
Czyli możemy znowu być razem.
Możemy być razem, Rosa!
Napisy: Natalia Łobodzińska