NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Kurwa.
Nie jestem tym, na kogo wyglądam!
Jebane euro.
Przychodzimy na te mityngi, zaliczamy kolejne kroki,
wierząc, że pewnego dnia dostaniemy coś w zamian.
Gdy w końcu nadchodzi taki dzień,
okazuje się, że nagroda jest lepsza, niż oczekiwaliśmy.
Poznałem dziewczynę.
Od innych dziewczyn, z którymi byłem do tej pory,
różni się tym, że mnie lubi.
Lubi mnie takiego, jakim jestem.
Tak zupełnie to jeszcze mnie nie zna. To początek naszej znajomości.
Jeszcze jej nie mówiłem, że nie piję.
Jesteś cały wniebowzięty, co?
Co? A, tak.
Słuchaj, George.
Chip wczoraj był u mnie. Chciał, żebym go przenocował.
Ale zrobiłem, jak mi poradziłeś. Nie dałem się.
Mogę ci zadać osobiste pytanie?
Dobrze ją przedupczyłeś?
Słucham?
Dobrze przedupczyłeś tę dziewczynę, o której nawijałeś?
Co? Nie. Jeszcze nie. Ale tak zrobię.
Chcę ją... dobrze przedupczyć.
Na razie nie miałem okazji.
- Możesz to zrobić przy każdej okazji. - Jest mi niezręcznie...
- Nie czekaj z tym za długo. - George!
Nie czekaj z wyznaniem jej, że nie pijesz.
Tak, powiem jej. Ale nie miałem jeszcze okazji.
Możesz to zrobić przy każdej okazji.
Zabiłem człowieka.
Dziś rano. Każdego ranka zabijam człowieka.
Ja jestem tym człowiekiem.
Zabiłem moją przeszłość.
Teraźniejszość jest jak łódź.
Przeszłość ciągnie się za nią jak kilwater. Kilwater, który...
ZGUBIONE PODESZWY
...powoli zanika, im dalej płyniemy.
W końcu zupełnie znika.
- Wyobrażacie to sobie? - Tak.
Zadam wam pytanie.
Zastanówcie się.
Czy kilwater napędza łódź?
- Napędza? - Nie.
- Czy łódź w ogóle go potrzebuje? - Nie.
Więc po co nam nasza przeszłość?
Dzień dobry, sąsiedzie. Jestem Cooler.
Wczoraj się wprowadziłem.
Dzień dobry.
Cześć.
Dennisa nie ma.
Przepraszam, ktoś ty?
Airbnb.
Miło poznać, Herr Bnb.
- Robisz tę kawę? - Tak! Sekunda.
Pewnie pani Bnb.
Airbnb! Już łapię. To internetowe...
Chcesz kawy?
Wy tak we trójkę?
- Słucham? - Chce twój ręcznik.
- Co tu, kurwa, robisz? - Byłem w potrzebie.
- W potrzebie kawy? - Nie. Musiałem...
Muszę się ogarnąć, a nie mam gdzie.
- Przyszedłeś tu się ogarnąć? - Tak, stary.
Więc mam być twoim sponsorem?
Nie...
W sumie to tak.
Dopiero wczoraj mówiłeś, że już nie pijesz.
Nie piłem, ale... sam nie dam rady.
No nie wiem. Będziesz robił to, co ci każę?
Bądź szczery. Bo to się z tym wiąże.
Jasne. Cokolwiek powiesz.
- Dobrze. Jedziemy. - Co? Dokąd jedziemy?
Do Santa Moniki. Muszę odebrać wino.
Dopiero zostałeś moim sponsorem, a już jedziemy po wino?
Nie. Podrzucę cię na mityng.
- Teraz? - Już nie chcesz robić tego, co mówię?
Nie, po prostu... Miałem się spotkać z London.
Chcesz wytrzeźwieć?
Tak, ale nie w tym ręczniku.
Weź jakąś koszulę.
Co to za dziewczyna, która wczoraj stąd wyszła?
Spierdalaj. Nie dmuchniesz mi jej. Nie tym razem.
- Stary, tylko pytałem o jej imię. - Nie powiem ci.
- Wyglądała znajomo. - Nie wyglądała.
Przepraszam. Chciałem być szczery wobec mojego sponsora.
Wydawało mi się, że ją znam.
Przepraszam, ale bardzo mi się podoba. Prowadzi taneczny fitness club, WMD.
- Rosa? - No kurwa! Wiedziałem, dmuchniesz ją.
Wyluzuj. Wiem tylko, jak ma na imię, a ty zaraz z dmuchaniem.
- Znam imię twojej mamy: Jackie. - Po co o niej mówisz?
Co ona ma z tym wspólnego? Jesteś taki jak ona.
Nie możesz zdzierżyć mojego szczęścia.
Co to ma znaczyć?
- Że ja i twoja mama pasujemy do siebie? - Nie zaczynaj...
Rozmawiałeś o tym z George'em?
Tak. Radził, żebym ją dobrze przedupczył.
- Na twoim miejscu... - Możesz już przestać.
Mam gdzieś, co byś zrobił na moim miejscu.
- Nie mówiłbym mu. - Nie słucham cię.
Ja jestem sponsorem i ja zadaję pytania. Zrozumiano?
Jasne.
- Gdzie wczoraj nocowałeś? - Tuż... przy plaży.
Koleś od parkowania przed ośrodkiem dla AA?
Jebana Santa Monica.
Widzimy się tu za godzinę. W porządku?
I nie zaczynaj z tą swoją śpiewką o zabiciu człowieka.
Najlepiej nic o tym nie mów. Mów tylko prawdę, to cię wyzwoli.
Dobra, szefie.
Już! Może trochę pieprzonej pogody ducha!
- Dzięki. - Miłego dnia.
- W porządku, nie biorę tego do siebie. - Widziałeś, że wyszłam.
Przepraszam, byłam umówiona.
Nie ma za co. Potrzeba więcej odwagi, żeby wyjść, niż żeby zostać.
Nie mogłam spać w nocy. Chyba nie byłam wystarczająco rześka.
Więc przyszłaś po kawę?
- To mój but. - Prawie się udało!
Próbowałem capnąć kawę z tego wózka na Rose, ale odjechał.
Zmachałem się, jakbym zrobił pół triathlonu.
Jestem odwodniony. Chyba już nie chcę kawy.
Czuć, że pozbywasz się starych toksyn.
Dzięki, bracie.
Obudziłem się w strasznej ciasnocie.
Od całego tego gówna z przeszłości, co trzyma mnie z tyłu.
Są takie dni, kiedy nie mogę się dopchać na przednie siedzenie.
Kumasz?
Tak jest, kiedy nosisz ze sobą swoją przeszłość.
Przeszłości już nie ma, daj jej odejść.
Zastąp ją bogactwem teraźniejszości, a będziesz szczęśliwy.
Ziom... I tak teraz to wymyśliłeś?
Proszę.
Mogę dostać kluczyki?
Kluczyki.
Dzięki.
Jak w nich wyglądam?
- Bardzo dobrze. - Bardzo porządne okulary.
Cześć wam, jak leci?
Cześć, jestem Dennis. Sponsor Chipa.
- Alex. - Fajnie, miło poznać.
- Musimy lecieć. - Tak?
Tak. Musisz robić, co mówię, pamiętasz?
Ostatnio podwinęła mu się noga. Trzeba go trzymać krótko.
Jest jeszcze zielony. To jego pierwszy raz.
Jesteś tym kumplem.
Co? Nie. Teraz to on jest kumplem.
- Chwila, co o mnie mówił? - Nic...
Nie wierz w żadne słowo.
...oprócz tego, że ceni twoją przyjaźń.
- Kazał ci to powiedzieć? - Nie.
Mówił też, że chce być trzeźwy dla ciebie i odzyskać twoje zaufanie.
To dobry facet.
- Musimy iść. - Tak.
- Masz mój numer, zadzwoń. - Miło było cię poznać.
Dała ci swój numer?
BEZPŁATNE PARKOWANIE
Chciała tylko pomóc.
Czyżby?
Po co ta zazdrość? Ty jesteś moim sponsorem.
- Świetnie ci idzie. - Wiesz, że nie o to chodzi.
Ale dzięki za komplement.
Nie lecę na nią. Wiesz, że jestem z London.
Między wami w porządku?
Sam nie wiem. Czuję, że... się oddala.
- Powiedziałeś jej o...? - Nie ma mowy, to za dużo.
- I będziesz ją dalej okłamywał? - Nie wiem.
Chciałem wszystko wyjaśnić, ale pomyślałem...
„Chyba że zraniłoby to ich lub innych”.
- Znalazłeś lukę w dziewiątym kroku? - Cały ten krok to luka.
- Chcę robić, jak należy. - Nie wiem, czy tak należy.
Co się stało?
Byliśmy oglądać mieszkanie i okazało się, że to chata Coolera.
Chcą cztery kawałki, czaisz?
Na czynszach w Venice to ty się nie znasz.
Nie wiem. Wydaje się taka nieobecna.
- Jakby reagowała z opóźnieniem. - To daj jej chwilę.
To poważna decyzja. Może działacie za szybko?
Cała sytuacja jest kurewsko ciężka i emocjonalna.
Pewnie nie dajesz jej odetchnąć.
Pomyśl, straciłeś już wszystko: swój dom, sklep, dobre imię...
Wystarczy.
Dlatego wolę sam parkować.
Trzeba specjalnie pociągnąć...
Tylko London ci została.
To raczej ostatnia 30-latka, z którą będziesz.
A na pewno ostatnia taka ładna.
Czy sponsor nie powinien szukać pozytywów?
- Wiesz co? Zaproś ją na randkę. - Randkę?
Pewnie jeszcze na żadnej nie byliście. Cofnijcie się. Bez ciśnienia.
Głupio mi, że prosiłem Alex, by była moim sponsorem.
NIE DLA LEGALU
Myślałam, że jesteś za legalizacją.
Coś ty.
Przez nią nie mam hajsu na czynsz. Załatwiła cały biznes.
W jedną noc 50 tysięcy dilerów straciło jedyny dochód.
Ci ludzie mają rodziny.
Mieli rachunki do zapłacenia, nałogi.
Kurde.
Cześć, sąsiad!
- Mój sąsiad. - Co to?
WYGRANA NA LOTERII
Mówiłem ci, jak oblałem wszystkie zajęcia na studiach,
rodzice się na mnie wypięli, kupiłem los i wygrałem trochę tysiaczków?
- Nie. - No to słuchaj.
Oblałem wszystkie zajęcia na studiach, rodzice się na mnie wypięli,
kupiłem los na loterię
- i wygrałem trochę... - Trochę tysiaczków.
Jednak ci mówiłem!
To było czaderskie.
Mogłem za to kupić jakiś mały domek.
I tak powinienem był zrobić.
- Ale zapomniałem. - Może znowu wygrasz.
Nie, to tak nie działa.
Szanse na dwukrotną wygraną są astrologiczne.
Sorki, że mnie nie było. Pomagałem Dennisowi zawieźć mnie na mityng.
W porządku, Cooler się mną zajął.
Mówiłem, że mi przykro. Ile razy mam przepraszać?
Obraża cię.
Zostawiłam w kamperku trochę twoich ciuchów.
Dzięki.
Ciuchy Dennisa kiepsko na mnie leżą. Na nim też.
Co to za rzeczy?
Zastępuję moją przeszłość bogactwem teraźniejszości.
Myślę, że w tym, co mówi Karel, nie chodzi o wyprzedaż garażową.
Raczej o przemianę duchową.
Lepiej nie skupiać się na przeszłości, bo zakłóca teraźniejszość.
Myślę, że jesteśmy tak zajęci rozwiązywaniem starych problemów,
że nie dostrzegamy tego, co jest dla nas teraz dobre.
Musimy się odciąć od przeszłości, bo jej już nie ma.
Zgadza się.
Skoro przeszłości nie ma,
szanse na to, że wygram jeszcze raz na loterii, właśnie się podwoiły.
Właśnie.
- Popilnujecie chwilę mojej wystawki? - Pewnie.
Jeśli ta teoria to prawda i przeszłość nie istnieje...
to znaczy, że może...
donikąd nie poszliśmy.
Zapraszasz mnie na randkę?
Na to wygląda.
Na pierwszą randkę.
- Na pierwsze wszystko. - Nie na pierwszej randce.
Racja.
W porządku?
- Pomóc ci? - Nie, to ciężkie.
Trzymam. I już.
Tu pasuje.
Pamiętasz, jak rozmawialiśmy o AA?
Nie zwracaj uwagi na to, co mówiłam. Alkoholicy mnie przyciągają.
- Serio? - Nie w tym sensie.
Nie w pozytywnym sensie.
- Mój tata jest alkoholikiem. - Ciężka sprawa.
- Czy on...? - Chodzi na spotkania?
Bardzo się w to zaangażował.
To bardzo dobrze.
- Przynajmniej jest świadomy problemu. - Tak.
W przepraszaniu nie ma sobie równych.
Płacze i mówi, że jest beznadziejnym ojcem.
To skomplikowane.
Nie jest. Ja już...
Czekaj! Twój tata jest alkoholikiem w Venice?
Jest nim wszędzie. Ale leczy się w Venice.
- Czyżby? - Jest gliną.
Glina... Świetnie.
Na razie.
ZDRAP DZIEWIĄTKĘ
Kurde, a byłem taki dobry w te klocki.
Co z tobą, chłopie?
Cóż...
Po pierwsze jestem alkoholikiem.
Poza tym muszę na czymś jeździć.
Pożycz tandem.
No weź!
Nie powiedziałeś mi, że to córka George'a.
- Nie pozwoliłeś mi mówić. - Trzeba było coś powiedzieć.
Stwierdziłbyś, że chcę ją dmuchnąć. I tak bym przegrał.
I... przegrałem.
Kurwa mać.
Co mam teraz zrobić?
Powiedz prawdę. Ona cię wyzwoli.
- Ale ze mnie frajer. - Na pewno już ci lepiej.
Teraz jest teraz, teraz jest teraz
Jest teraz
- Dzięki. - Chodź do mnie.
- Chodź, tam jest Karel. - Pewnie.
- Dziękuję ci. - Nie ma za co.
- Miło cię poznać, Chip. - Cześć.
- Ty jesteś Karel? - Zgadza się.
Myślałem, że jesteś kobietą.
Jego dziadkowie pochodzą z Czech.
To chodzi o nowy początek, odcięcie się od przeszłości?
- Mniej więcej. - Na pewno masz tu powodzenie.
To miasto poszukiwań. Pewnie to cię tu przyciągnęło.
Ciekawe, co przyciągnęło ciebie.
Otwarte umysły, artyści, ich chęć poznania nowych idei.
Bo krytyczne myślenie popsułoby ci szyki.
Idę po buty, zanim znowu same wyjdą.
Świetnie.
- Też chciałem coś takiego zrobić. - Dlaczego nie zrobiłeś?
Nie mam twoich kwalifikacji.
Żeby pomagać ludziom, nie musisz mieć magistra z psychologii na Yale.
Według kogo?
Mojego profesora psychologii na Harvardzie.
Nie chcę się z tobą droczyć, koleś.
- To dziwny czas dla London. - Pewnie dlatego do mnie przyszła.
Jasne. Ale musi poradzić sobie z popierdoloną przeszłością.
- Której już nie ma. - Ale była. Wiem, bo ją widziałem.
- Rozumiem. - Co?
Co niby rozumiesz?
Razem z przeszłością London zostawi też ciebie.
Lubię cię, Chip, ale musimy to przełożyć, bo mam teraz sesję odrodzeniową.
- Ty tak serio? - Chyba cię zdenerwowałem.
Wcale nie. Mam awersję do wymyślonych słów.
Coś tam w tobie poruszyłem.
- Więzi cię jakaś trauma z przeszłości. - Nieprawda.
Na pewno? Jeśli potrzebowałbyś sesji odrodzeniowej...
Wystarczy mi jedno rodzenie.
Też cię lubię, Karel.
To wszystko. Nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.
- Oprócz wygrania na loterii? - Ostatnim razem stykło.
Nie wysłali ci żadnych powiadomień o eksmisji?
Wysłali. Z pięć. Ale nie otwierałem. Bo wiesz, kot Schrödingera.
John, musisz czytać dokumenty, które dostajesz, bo...
- Spike, otwieraj! - To nie ja!
Ktoś dzwonił.
Jakiś przegryw w kamperku traktuje ulicę jak własny śmietnik.
- Czy to trawka? - Nie.
Nie jesteś dalej na warunkowym?
Nie możesz posiadać narkotyków.
- Nie czytałeś regulaminu? - Nawet nie zdążył zapalić!
Pierdoleni federales.
- Cześć. Masz fajną marynarkę. - Jest moja.
Usiądź, czuj się jak u siebie w domu.
Co do tego, Rosa...
- Mam taką samą książkę. - Lubisz Fridę Kahlo?
„Stopy? Po co mi stopy, skoro unoszą mnie skrzydła?”
Nieźle.
Lubisz robić zdjęcia?
Nie. Położyłam go tam, żeby wyglądać na bardziej artystyczną.
Proszę.
Nie mogę tego wypić.
Jest aż tak ohydne?
- Nie o to chodzi. - Rany, przepraszam.
Nie przepraszaj, rozumiem.
Przecież jesteś sommelierem.
To pewnie smakuje jak gówno.
- Muszę ci powiedzieć... - Poważnie, jest w porządku. Już cicho.
- Ale... - Nic już nie mów.
- Co tam ci chodzi po głowie? - Nic.
Przykro mi, musicie mieć rezerwację.
Paulo to mój dobry kumpel. Pracuje dziś? Coś na to poradzi.
Paulo jest w Meksyku.
Tego też znam.
To jest... Antonio! Antonio, tak? Chip.
Znamy się. No weź, chodziłem z twoją byłą!
- Dla jasności, mówiła mi, że jest wolna. - Nieważne. Weźmy coś na wynos.
To mój rower.
- Co? - To mój jebany rower, dupku!
- Mój jebany... - Jedźmy za nim. Gazu!
- W lewo. - Tu przetniemy szybciej.
- Trzymaj się. - Cholera.
Mamy go!
Co teraz?
Jakim cudem, kurwa?
Zawracamy.
Jedziemy.
- Szkoda, że go zgubiliśmy. - Skombinuję nowy rower.
- Chodzi mi o to, że było fajnie. - Było fajnie.
Przepraszam.
Ale jeśli masz ochotę kogoś śledzić...
Nie za blisko.
Boże. Chodź tu.
- Nie może nas widzieć razem. - Dokąd idziesz?
Co on robi? Nie wchodzi do środka.
Boże, to szpieg. Szpiegujemy szpiega.
To koniec zmiany.
Rwie kelnerki, które wychodzą z pracy albo zaczynają.
- Skąd to wiesz? - Zmyśliłem to.
Obiekt jest w ruchu.
Nie ruszaj się, pierdolcu.
Cholera, Dennis.
Ktoś tylko na ciebie krzyknie, a ty od razu na czworaka.
Jezu, George!
Co cię sprowadza do tej dzielnicy?
Nic. Ja...
Nie kłam mi tu.
Momencik.
Chodzi o dupczyńskie sprawy, racja?
Znam ten uśmiech.
Patrzcie tylko.
Wiesz, kto jeszcze tu mieszka?
Nie.
Moja córeczka.
Nie wiedziałem. Co za zbieg okoliczności.
- Wskakuj, podwiozę cię. - Nie trzeba, jestem rowerem.
Stoi za rogiem.
- Jak tam chcesz. - Ale dzięki.
Oby ten skurwiel miał lampkę.
Co, do kurwy...?
Niech to szlag.
Było bardzo fajnie.
Nieźle jak na pierwszą randkę.
- Przeszłość nie weszła nam w drogę. - Nie.
- Gdzie się zatrzymałeś? - W Intercontinentalu.
Poważnie.
Ale jasne.
Powiedz, gdzie mieszkasz.
Wiesz co...
Ciężko mi to powiedzieć, ale...
pozostańmy przy pierwszej randce.
To wszystko poleciało tak szybko, że czuję, jakby nas coś ominęło.
Nie chcę tego.
Zawsze się udaje.
Teraz jest teraz, teraz jest teraz
Napisy: Natalia Łobodzińska