Szkoda, że nie mogłem cię przekonać.
- Ja... - Sama rozumiesz,
to ci nie wyjdzie na dobre.
Negocjacje z komisją są na zbyt zaawansowanym etapie.
Jesteś tu, bo jesteś sprytna.
Powinnaś mieć wątpliwości.
Szanuję cię, Cathy.
Nie bylibyśmy tutaj, gdyby tak nie było.
- Mąż na mnie czeka. - Wyjdziesz na głupią.
Nie musisz mnie obrażać.
Świadkowie odeprą wszystko, co powiesz.
Nie zmienię zeznania.
Niech ludzie to osądzą.
Komu uwierzą?
Tobie czy śladom materiałów wybuchowych na komputerze terrorysty?
Twoje zeznanie będzie wyglądało na małostkowy akt zemsty.
W jakim znajdziesz się położeniu?
Jest już za późno.
- Potrzebujesz wypadku. - Proszę?
Komisja będzie musiała zaczekać.
Za dwa tygodnie będzie po wszystkim, a ty znajdziesz się po złej stronie.
- Zobaczymy. - A jakże.
Chodźmy.
Ja nie żartowałem, Cathy.
Pomocy! Pani sekretarz miała wypadek!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Masz fart.
Nie mów hop, przynajmniej do rana.
Catherine Durant miała wypadek? Jak to?
- Wypadki chodzą po ludziach. - Zwłaszcza gdy zajdzie taka potrzeba.
I tak go oskarżą.
W takim przypadku wciąż liczę na poparcie senatora.
Potrafisz grać w karty.
Nie rozmawiasz o pracy przy stole, ale po grze.
Tak mnie wychowano.
Senatorowi jest coraz trudniej.
- A to dlaczego? - Przez forsę i telefony.
Mniej dają, więcej dzwonią.
Senator odczuwa presję. Ale skąd?
- Wpadnij później, to pogadamy. - Zaczekaj.
Liczę na jego głos.
Zapomnij o nim.
- Nie... - I o połowie demokratów.
O wotum nieufności też, przed nami głosowanie nad impeachmentem.
Inni też mieszają w Senacie.
- Ktoś chce się pozbyć Francisa. - Chcę wiedzieć kto.
Długo tu pracujesz. Nie mówią ci, jak masz głosować,
tylko co będzie, jeśli się sprzeciwisz.
Baryłka ropy kosztuje 50 $.
To nikomu się nie podoba.
Planowaliśmy transmisję z obrad Komisji Sprawiedliwości,
jednak w związku z nieobecnością sekretarz Durant
pokażemy państwu zebranie Komisji Sił Zbrojnych.
- Generałowie... - Proszę pani?
...mówią o zagrożeniu ze strony ICO...
Oto harmonogram.
Pewnie to panią zainteresuje. List od Toma Yatesa.
Musimy też zadzwonić do Soldier Recovery Project.
[TYTUŁ] autor: Thomas Yates
Pokój.
To nasz cel.
Musimy znaleźć pokojową drogę do przodu.
Pułkownik Ismat to przywódca frakcji demokratycznej,
która pragnie wyzwolenia narodu syryjskiego.
Jako że sekretarz Durant jest tymczasowo niedysponowana,
zajmę jej miejsce, gdyż rząd Stanów Zjednoczonych
popiera wszelkie działania na rzecz stabilizacji.
Jeśli się okaże, że podczas konfliktu w Syrii
użyto broni chemicznej lub biologicznej,
nasz kraj będzie moralnie zobligowany do interwencji.
To ostrzeżenie dla prezydenta Syrii.
Biorąc pod uwagę możliwość przegłosowania impeachmentu,
czy to dobry czas, by angażować się w konflikt?
To pytanie nie na temat, ale odpowiem.
Głosowanie nie odbędzie się.
To bezsensowny partyjny cyrk.
Ja koncentruję się na swojej pracy,
czyli zapewniam Amerykanom dobrobyt
i próbuję osiągnąć...
Przepraszam, jak to było? Pokój?
Właśnie to chcemy osiągnąć. Salam.
Proszę dać prezydentowi czas na spotkanie z pułkownikiem.
Odpowiem na pytania w pokoju dla prasy.
Może brak mi wyobraźni, ale to ocean nocą.
- Podoba się pani? - Wolę czerwienie.
Widziałam jego wystawę w Tate Modern.
Ciężko mi oddzielić człowieka od jego dzieł.
Jak pewnie wiesz, chorował na depresję.
Widać, jak zmaga się z demonami.
Pan Nasser już jest?
Czeka na mój telefon w hotelu Four Seasons.
Uważam, że to zły pomysł,
by przedstawiciel naszej administracji spotykał się z członkiem ICO.
- Nie jest członkiem. - Chodził do szkoły z Yusufem Al Ahmadim.
To prawnik. Reprezentuje ludzi i organizacje.
- Jedną, ściślej mówiąc. - Spotyka się ze mną.
Skąd te wątpliwości?
Przepraszam. Mam okropny ból głowy.
Gelsemium.
Ciągle mam migreny. To lek z Chin.
Bez obaw, ziołowy.
Tylko ostrożnie z dawkowaniem. Dwie krople, nie więcej.
Dla mnie to czyste emocje.
Światło kontra ciemność.
I ta linia ich zejścia.
Prezydent niczego nie wiedział.
Byłaś blisko z Macallanem?
Co nie oznacza, że znałam jego zamiary.
Skąd wiesz, że prezydent nie był zamieszany?
Widziałam Aidana jako ostatnia. Wyznał mi to.
Wykorzystał NSA i FISA, by zmanipulować elektorat.
Prawnik pomoże nam dopracować resztę zeznania.
O ile nikt nie ma dowodów przeciwko tobie.
Nikt.
- Cieszysz się, że wróciłaś? - Owszem.
Claire jest wniebowzięta.
- Daj mi znać, kiedy skończy spotkanie. - Oczywiście.
Nie podoba mi się to. Ona kłamie.
Macallan dał jej jakieś zabezpieczenie?
Nie przyzna się, ale raczej tak.
Postawmy ją przed komisją.
Będzie musiała wybrać.
Green nie chce zeznawać.
Gdybym nie znał prawdy, pomyślałbym, że jest wtyczką.
Wie zdecydowanie zbyt wiele.
Senator Richardson nie oddzwonił.
Przepraszam za opóźnienie.
Podzielam pańskie zmartwienia.
Koncepcja radykalnego islamu braci Ahmadi nie ma szans przetrwać.
Nasser reprezentuje członków ICO, którzy mają dość śmierci.
Kontrolują wiele pól naftowych i rafinerii.
Nasser spotkał się już z prezydentem Syrii.
I ministrem spraw zagranicznych Petrowa. Szuka układów.
Chcą wejść na giełdę przed końcem dekady.
Chcą należeć do OPEC.
A co będzie z pułkownikiem Ismatem i Syryjczykami?
Przeżyją. O ile tam będziemy.
Ale Rosja dostała zaproszenie. Potrzebny nam powód.
Prezydent Syrii gazował cywilów. Gwarantuję, że zrobi to znowu.
Pułkownik Ismat tego dopilnuje, prowokując reżim do ataku.
Wyślemy tam wojska, zostawimy zasoby ICO w spokoju...
a Nasser skłoni ich do współpracy.
W czym rzecz?
Martwisz się, że go oskarżą?
Są na to spore szanse.
Dlatego chcesz się wstrzymać? To może zaczekać.
Odbyłam z panią Davis produktywną rozmowę.
Poinformowałam ją, że nasz udział zależy od Ahmadiego.
Mam niewiele czasu na działanie.
Komisja nie będzie czekać.
Jeśli ma się udać, to teraz albo nigdy.
Każę jej się skontaktować z Nasserem.
A ta druga sprawa?
LeAnn?
Pani Davis porozmawia z nią po południu.
Słyszałaś prezydenta.
Wciąż jestem w Białym Domu.
- Nazywam się Sean Jeffries. - Wiem, kim jesteś.
Sean...
Wiem, co robi Hammerschmidt.
Mogę umówić pana na spotkanie...
Panie prezydencie, proszę tylko o chwilę.
To poufne informacje.
Chciałbym skorzystać z tego pomieszczenia.
Masz 30 sekund. Powiedz mi najpierw,
mylę się, czy pan Grayson to twój przełożony?
Tak. Przepraszam, ale...
Tom uważa, że Doug Stamper i pan mają związek ze śmiercią Zoe Barnes.
Ma telefon, który otrzymała pani Barnes.
Dzwoniono z niego tylko do pana.
Ten sam numer był w telefonie, z którym umarła.
Był uszkodzony, ale mogą odzyskać dane z tego dnia.
Pamięć wewnętrzną. Połączenia, wiadomości.
Wszystko.
Od kiedy tu pracujesz?
Od tygodnia.
- Sprowadziła cię wiceprezydent? - Owszem.
Tydzień...
a ty już prowadzisz poufne rozmowy z prezydentem.
Zgadza się.
Jeśli dowiesz się więcej, przyjdź z tym do mnie.
Tak jest.
Mów, co chcesz, to krzywoprzysięstwo.
Doprawdy?
- Więc to twoja granica? - Dość tego.
Wszystko jest gotowe.
Na komputerze Muhammeda Kalabiego znaleziono TATP.
To nieistotne, w co wierzy pani sekretarz.
To domysły przeciwko faktom.
Faktom? Czyżby?
Jeśli coś brzmi jak fakt, to nim jest.
Na klawiaturze Kalabiego znaleziono ślady materiałów wybuchowych.
Pozostali w FBI skreślili prezydenta.
Nie rozmawiam z nimi, tylko z tobą.
Odwracali wzrok, ale ile można?
Już po nim, Doug.
- A co ze mną? - O tym właśnie rozmawiamy.
Wiesz, co myśli prezydent? Że to ty stoisz za przeciekiem.
Chciałbym.
Dam ci chwilę, żebyś to odwołał.
Zrobię, co muszę. Będę zeznawał.
To koniec prezydenta.
Traci wsparcie, a ty o tym wiesz.
Pracujesz dla kogoś innego?
- Pracujesz dla kogoś innego? - Nie.
Nie chcę wiedzieć nic więcej.
Mam dość tego, co już wiem.
Będę pośrednikiem.
- Słucham? - Nie chcą prosić, ale ja to zrobię.
Musisz się w pełni poświęcić.
Niczego nie ukrywać i dać im to, co masz.
Zwolnij, proszę.
Chcę iść do domu.
Czasami sypiam w hotelu, żeby odpocząć od mieszkania.
W tym mieście bycie kobietą wymaga czujności.
Nie możesz dać się rozproszyć i popełnić błędu.
To ogromna cena.
Tyle lat na krawędzi...
Moje zeznanie ich nie rozczaruje.
Prezydent i wiceprezydent są zadowoleni.
Ale ile czasu minie, nim media zaczną pytać o Macallana
i jego zabójstwo?
Mam twój pistolet.
- Dobrej nocy. - Dokładnie.
Claire?
- Tak? - Claire?
Co się dzieje?
Hammerschmidt ma nową teorię.
Uważa, że ja i Doug Stamper zabiliśmy Zoe Barnes.
Mogą mieć dostęp do mojej komórki i do wiadomości.
Ktoś z Białego Domu kontaktuje się z Hammerschmidtem, a teraz to.
Doug.
Biedny Doug.
Owszem.
Ma pecha.
Zawsze miał.
- Wsparcie senatora wisi na włosku. - Doug, mówi Claire.
Przepraszam...
Przyjdziesz jutro do rezydencji na kolację?
Odpoczniemy chwilę od tego zgiełku.
Halo?
Wszystkiego najlepszego.
- Kto mówi? - Z pewnością już wiesz.
Nie wiem.
Sprawdź, jak Aidan Macallan wykorzystał orzeczenie FISA.
Skąd się znamy?
Jak mógłbym ci pomagać, gdybym ci powiedział?
Chcesz mojej pomocy?
Gdzie się poznaliśmy? Powiedz choć tyle.
- W bagnie. - Zaczekaj.
Śmierć Zoe Barnes to nie wypadek. Zabił ją Doug Stamper.
Ale to już wiesz.
Nie rozłączaj się.
Komisja Sprawiedliwości liczy, że sekretarz Durant wyzdrowieje.
Reszta świata wyczekuje reakcji prezydenta Syrii
na czerwoną linię nakreśloną przez prezydenta Underwooda.
Moskwa uważa, że oświadczenie prezydenta
to „desperacki czyn człowieka, który traci stanowisko”.
Masz kontakt z bratem?
Nie.
W niedzielę, czasem w urodziny.
Myślałam, że jesteście bliżej.
Rozmawiamy, gdy któryś z nas ma kłopoty.
Dlatego pytam,
bo w takich czasach każdemu przyda się wsparcie.
- Załatwię sobie prawnika. - Dostaniesz najlepszych.
Wszystko, co najlepsze.
Może dokładkę?
Dziękuję.
Herald ma jedynie poszlaki.
Naturalnie.
Nikt nie wie, co jej się stało, i nikt nigdy się nie dowie.
Zaprosiliśmy cię dziś tutaj,
by pokazać ci, ile dla nas znaczysz.
Dla nas obojga.
- Tak jest. - Zanim przejdziemy dalej,
chcieliśmy mieć pewność...
że o tym wiesz.
Oczywiście.
To, z czym się mierzymy,
przed czym staje administracja... Przed czym ja staję...
Choć oboje uważamy,
że szanse na oskarżenie są raczej niewielkie...
Musimy znaleźć sposób, by pozbyć się tego problemu.
Nie mogę dłużej być w to zamieszany.
Tymczasowo przestanę pełnić obowiązki.
To nie wystarczy.
Wygłoszę oświadczenie.
Powiem, że to bezpardonowy atak opozycji.
To nie wystarczy, Doug.
Musimy przenieść podejrzenia.
Musisz...
Musisz wziąć na siebie śmierć Zoe Barnes.
Zanim coś powiesz, posłuchaj.
Wypadniesz wiarygodnie.
Byłeś załamany, piłeś. Nie wiem.
Wymyślimy coś i udamy przeciek.
Byłeś lojalny wobec mnie. Zbyt lojalny. Przesadziłeś.
Nikt nie będzie miał wątpliwości...
Przepraszam na chwilę.
MASZ DZIŚ URODZINY!
Albo jakiś oszołom chce, żeby o nim pisano,
albo ktoś z wewnątrz mówi prawdę.
- Jak uważasz? - Wiedział o kartkach urodzinowych.
No nie wiem.
Może to o tym napiszmy: telefonie, dyskach, przeciekach.
Jeśli ujawnimy przeciek, może przestać do mnie dzwonić.
Czy ten Macallan to wiarygodny trop?
Żadna ze stron się nie przyzna.
Bo to wstyd.
Ogromna ilość informacji o Underwoodzie
wypłynęła w mediach społecznościowych w rejonach, w których miał przegrać.
Nikt nie chce jednak ze mną rozmawiać.
Według przecieku to była inwigilacja wewnętrzna.
Wystarczy, że powiedzą „terror”, a usprawiedliwienie się znajdzie.
On nie chciał walczyć z terroryzmem, tylko wygrać wybory.
Wypadek pani sekretarz jest bardzo wygodny.
- To brzmi jak... - To nie są teorie spiskowe.
Próbuję się w niego wczuć, myślę, co bym zrobił na jego miejscu.
Mówię wam, to najróżniejsze...
On nie ma ideologii, kompasu moralnego.
Czy to nie jest przerażające?
Uważasz, że Zoe Barnes została zamordowana?
A jak często 27-latki wpadają pod pociąg?
- W porządku. Udowodnijmy to. - Dobrze.
Co się stało?
Dzwonili z biura Douga Stampera. Chce się spotkać.
Jak najszybciej.
To dobrze.
Cokolwiek twój chłopak przeczytał na twoim telefonie,
przekazał to, gdzie trzeba.
Nie wiem, ile jeszcze dam radę.
Okłamujesz kłamcę.
Niczego nie wyciągniemy z telefonu Zoe.
Wystarczy, że uwierzą, że mogę.
Na czym polega ta praca?
Nie na tym, co kiedyś.
Tylko nie wybuchaj.
Tom nie przestał pisać. Wygląda na to, że dokończył książkę.
Nawiązuje do różnych spraw.
Co masz na myśli?
Część wierszy zamazano, jak przy redakcji.
Jest parę akapitów...
Co mu powiedziałaś?
Co on wie?
Pokazał to komuś?
- Wydawcy, prasie? - Nie wiem.
A co wiesz?
Zajmę się nim. Chciałam, żebyś wiedział.
- Skurwysyn. - Zajmę się tym.
Ja się tym zajmę. Ty trzymaj się od tego z dala.
Jak mogłaś być tak głupia...
żeby się zakochać?
Jeszcze o tym się nie mówi, a tracimy senatorów.
Część możemy stracić, ale...
Lubię w Senacie to, czego nienawidzę.
Jest jak zaraza.
Ktoś coś wymyśli i zaraża tym innych jak grypą.
Sprawdzę to. Jest ich setka, a potrzebujemy połowy.
Mogę się położyć?
- To kiepski pomysł. - Na parę minut.
Jestem cholernie zmęczony, muszę pomyśleć.
Nad czym?
Im dłużej trzymasz się tego, co ci dał, tym więcej ci grozi.
Źle to rozumiesz.
Uważasz, że to gwarancja, choć tak nie jest.
LeAnn...
Cokolwiek stanie się z prezydentem, to nie nasza wina.
- Myślisz, że nie mam na to wpływu? - Tego nie powiedziałam.
Że jestem za mało oddany?
Jesteś za bardzo oddany.
To może stanowić problem. Oślepia cię.
Nic nie rozumiesz...
Zrobiłem coś strasznego.
Co?
Zabiłem Zoe Barnes.
Dlaczego tak mówisz?
Chciałem, żeby była bezpieczna.
Chciała być niewidzialna.
Wiedziałem, że tak się nie da.
Wiedziałem, że odejdzie, tylko jeśli ja się tym zajmę.
Nie wierzę ci.
Ależ wierzysz.
A ja na to zasługuję.
Wpadła pod pociąg. Ustalono, że to był wypadek.
Zepchnąłem ją na tory i odszedłem.
Wiem, że kontaktowałeś się z Bridget Cohen.
Jeśli powiesz jej albo komisji, jak otrzymałem wątrobę,
nie pomożesz ani gabinetowi, ani sobie.
Powiem ci, jak możesz pomóc.
Powiesz komisji coś na temat Douga Stampera.
Mieszkasz tu?
Nie bywam tu często.
Czasem pomieszkują tu znajomi.
- Dziękuję za dyskrecję. - Oczywiście.
To zajmie tylko chwilę.
Nie spiesz się. Jestem do usług.
Jest rozsądny.
Musi być. Nie przyłożyli się do szukania.
W Secret Service wiedzą, że nie mam nic do ukrycia.
Jest na dole.
Czuj się jak w domu.
Jako dziecko lubiłem się chować.
Byłem niezły.
Zawsze miałem najlepsze kryjówki.
Nikt nie mógł mnie znaleźć.
Raz wszyscy się poddali.
Ukrywałem się przez 13 godzin.
Czego chcesz?
Powiedział, że nie pożałuję, jeśli się zgodzę.
Francis.
Kiedy zgodziłem się napisać książkę o jego przeszłości.
Teraz żałuje, że cię o to poprosił.
Zgodziłem się, bo jestem łasy na to, co ludzie mówią o sobie.
Kto ma rękopis?
Ty.
A wydawcy?
Jeszcze nie.
Jak myślisz?
Wykreśliłeś pół książki.
Przedstawiłeś nas jako parę potworów.
- Nie użyłem tego słowa. - Nie musiałeś.
Podczas lotu z Moskwy, niedługo po tym, jak się poznaliśmy,
pokłóciliście się.
I to ostro.
Powiedziałem mu, że słyszałem wrzaski, ale nie słowa.
Ale...
mówiłaś, że jesteście mordercami.
A on, że przetrwaliście.
Bałam się tego spotkania.
- Dlaczego? - Nie możesz tego wydać.
Wolałbym nie.
Więc czego chcesz? Pieniędzy?
Tak. Wystarczająco.
Tyle, żebym mógł na trochę zniknąć.
Kupić sobie trochę czasu, zanim wymyślę, co dalej.
Coś wymyślimy.
Z pewnością.
Te wykreślone akapity...
- Mówiłam to tylko tobie. - Wiem.
Wiem wszystko.
Nie tego chciałaś?
Brakuje mi twojego dotyku.
Nie umiem nie być przy tobie.
Myślę o tobie cały czas. Prawie cię za to nienawidzę.
Nie wiem, co robić.
Jesteś piękna.
- Mów dalej. - Nie tylko piękna.
Takich jest wiele.
Promieniejesz, Claire. Jesteś dobra, doskonała.
- Nie jestem dobra. - Ależ jesteś.
- Czemu mnie nie pocałujesz? - Chcę cię widzieć.
Naprawdę chciałbym polecieć na Grenlandię.
- Powinniśmy tam polecieć. - Mów dalej.
Tam jest tak zimno i daleko.
To, jak...
To, jak pachnie... Zanim...
Rozumiesz?
Pomóż mi.
Tom?
Zginęło prawie pół miliona osób.
Cztery miliony uchodźców, kobiet i dzieci, wymagają pomocy.
Co najmniej 12 milionów wysiedlono.
Wędrują, pozbawieni swych domów.
Wszyscy znamy historię.
Syria była jednym z założycieli ONZ.
Jak do tego doprowadziliśmy? My, potomkowie pradawnej cywilizacji?
Musimy przyjąć do wiadomości, że pokój to jedyne rozwiązanie.
Wszystkie strony muszą złożyć broń i porozmawiać.
- Zawsze umiałeś mnie odnaleźć. - Nie było łatwo.
Kino, tajne spotkanie.
Wiem, czym się zajmujesz.
Nic z tego nie wynika.
Sabotujesz go. Wydzierasz senatorów.
Wiem, że to ty.
Byłeś ciekawszy, gdy paliłeś.
Wcale nie.
Bogaci nie są po jego stronie, Mark.
Tacy jak bracia Koch, giełda, ropa i gaz...
Nawet związki przestają go popierać.
Stać go na więcej, niż myślisz. Bez pieniędzy może sporo zdziałać.
Wycofaj się, daj mi się zająć przesłuchaniami.
Dopiero się tu dostałem i chcę tu zostać.
Nie chcę go na fotelu prezydenta.
- Kraj potrzebuje zmiany. - Posłuchaj...
Wystarczy im jego żona.
Jest twarda i sprytna. On też, ale nie można mu ufać.
Z nią można współpracować. Wiesz o tym.
Będzie naszą sojuszniczką w sprawie Syrii albo tego, co z niej zostało.
Daj jedną.
Nie powinniśmy mówić starożytnej cywilizacji, co ma robić,
ale Syria to teraz najgroźniejsze miejsce na świecie.
Wiem.
Nie mówię, że to, co trzeba zrobić z Frankiem Underwoodem,
nie będzie stanowiło problemu.
Ale jeśli nie zaczniemy działać w tym regionie...
będzie za późno.
- Wolałabym zapalić. - Wypluj.
Zapraszam cię na kolację.
Co się stało?
Trzymałam tę dziewczynkę w ramionach.
Czułam jej oddech, ale nie mogłam na nią spojrzeć.
Wybacz.
Tak?
Za 20 minut.
- Muszę iść, wybacz. - Nie ma sprawy.
Jestem zmęczona, położę się.
Potrzebuję twoich usług.
Jezu.
Nie.
Natychmiast.
Uważam, że Doug Stamper zabił Zoe Barnes.
Uważam, że miał problemy i zabił ją dla korzyści Underwooda.
Dość. Proszę nie protokołować.
Proszę dać nam chwilę. Zawołam panią.
To nie ma związku z korupcją, Kalabim ani niczym, o co oskarżony jest prezydent.
- Skąd masz te informacje? - Tyle wiem o Dougu.
Nie dopuszczą cię z tym przed komisję.
- Mam tylko to. - Możesz to udowodnić?
Sam to zasugerował.
Odwołam się do jego zachowania. Do tego, co zrobił.
Musisz porozmawiać z prokuratorem.
Jeśli nie ty, to ja to zrobię.
„Powiedziałem prezydentowi, że Departament Stanu
śledził cztery osoby o tym samym nazwisku. Dwie z nich w USA”.
Podaje Washington Herald, cytując przedstawiciela Białego Domu.
Wiedział pan o tej rozmowie?
Nie.
Oto ciąg dalszy. „Uważam, że prezydent zrozumiał,
że Muhammed Kalabi w Tennessee nie stanowił zagrożenia”.
Czy poinformowano pana o tym?
Również nie.
Komisja wciąż oczekuje na zeznanie sekretarz Durant.
Nie wiem, co powie sekretarz,
ale darzę ją szacunkiem i życzę zdrowia.
Posiłkowaliśmy się faktami i raportami, których tego dnia napływało więcej.
Spróbuję jeszcze raz.
Czy prezydent zasugerował, że wiedział o braku zagrożenia?
Nie. Chcę podkreślić, że z dumą reprezentuję dziś
pracowników FBI,
którzy prowadzili to śledztwo jak każde inne,
czyli prawidłowo, uczciwie i niezależnie,
jak nakazuje tradycja FBI.
- Czyżby? - Wykonywali swoją pracę.
Nie do pomyślenia jest zakładanie, że mogliby angażować się w wybory.
Być może w więzieniu przebywa niewinny człowiek.
Mogę to skomentować, jako że pisała już o tym prasa.
Na komputerze pana Kalabiego znaleziono ślady materiałów wybuchowych.
Twierdzi pani, że prezydent nie był świadomy,
co dzieje się w Białym Domu?
Aidan Macallan był pracownikiem NSA,
więc prezydent nie wiedział, co zamierza.
By zajęty kampanią.
Jednak z pewnością znał rezultat prac pana Macallana.
Nie.
Towarzyszyłam mu podczas kampanii.
Lubi bezpośredni kontakt. Nie zwraca uwagi na media społecznościowe.
Pani Harvey, gabinet Underwooda wykorzystał ustawę FISA,
by szpiegować obywateli USA i zmienić wynik wyborów.
Panie kongresmenie, Aidan Macallan był skomplikowaną osobą.
Myślał szybko, szybciej niż powinno się myśleć.
Swoje zamiary zabrał ze sobą do grobu.
- Proszę mi oszczędzić... - W porządku.
Czy zbierał dane? Owszem. Czy przekroczył granicę? Być może.
Byłam tam, żeby sprawdzić postępy.
Widział pan kiedyś kod? Komputerowy.
Jest nie do rozszyfrowania.
- Dlaczego Seth Grayson nie zeznawał? - Bez komentarza.
Miał zeznawać na temat szefa gabinetu.
Zapraszam go do wystąpienia przed komisją.
Proszę Douga Stampera i resztę gabinetu o to,
by przestali korzystać z przywileju tajności.
Do tej pory dowiedzieliśmy się jedynie,
że prezydent nie wiedział, co działo się w Białym Domu.
Było ich sześciu. Każdy zrobił swoje.
Ale nie Romero.
On tylko obserwował.
Tak powiedział dziekanowi.
Znam prawdę.
Nazywała się Rochelle.
Myślałem, że nic na niego nie masz. Od dawna o tym wiesz?
Czekałem, aż zajdzie potrzeba.
Twoja potrzeba.
To bez różnicy, czy to wykorzystam.
I tak chcę zeznawać.
To szaleństwo.
Też tak uważasz?
- Chcę się bronić. - Mamy świadków.
Naszych świadków, zastępców. Niech oni mówią.
Dam radę wygrać.
A może zaczekam, aż Senat...
Są inne sposoby...
Jeśli odrzucisz przywilej tajności, stracimy przewagę. Przegramy.
Powiedz im, że jestem gotów.
To, co uczyni pan żonie zeznaniem, nie jest warte ryzyka.
Ale jest warte tego, co tu omówimy.
Żałuję, że to ja muszę panu to powiedzieć,
ale pańskiej prezydentury nie da się uratować.
Nie wie pani, co teraz zrobię. Czy nie to panią trapi?
Obserwuję panią od samego początku.
Rzuca pani obietnicami na prawo i lewo.
Informacje o Macallanie wciąż krążą, a Ahmadi pozostaje nieuchwytny.
Sabotuje mnie pani, odkąd pojawiła się w moim domu.
Nie zależy pani na mnie.
Nie.
Ani trochę.
Ale dopóki Claire jest szczęśliwa, ja również.
- Jeśli może jej pan pomóc, to dobrze. - Ile to jest dla pani warte?
O czym rozmawiamy?
Mogę nie zeznawać.
Mam znajomości poza stolicą.
Mogę załatwić panu ciekawe stanowiska.
Każdy może mi to zaproponować. To za mało.
Zatem słucham.
To tak nie działa.
- Proszę mi coś zaproponować. - Znam takich jak pan.
Zwykle nie są aż tak wysoko. Ale nie może się pan oprzeć.
Proszę złożyć ofertę, pani Davis.
Ile jest dla pani warta?
Sporo.
Oto co myślę.
Czy przysięga pan
mówić prawdę, całą prawdę i tylko prawdę?
Przysięgam.
Proszę zanotować, że świadek odpowiedział twierdząco.
Dziękujemy za stawiennictwo.
Mam nadzieję, że wyjaśnimy kilka kwestii.
Proszę mówić, panie prezydencie.
Ma pan tyle czasu, ile pan zechce.
Jeśli chce pan złożyć pisemne oświadczenie,
zostanie ono dołączone do akt po przesłuchaniu.
- Udzielam panu głosu. - Dziękuję, panie przewodniczący.
Dziękuję również pozostałym członkom komisji.
Zgodziłem się wystąpić dziś przed komisją...
ponieważ...
jestem winny.
Winny spędzenia ostatnich 30 lat życia tutaj...
w Kongresie.
W tej Izbie.
Jako wiceprezydent, a teraz jako prezydent,
starając się pracować dla ludzi.
Teraz komisja zarzuca mi nieprawdopodobną liczbę przewinień.
Oskarżyliście mnie o korupcję.
Niniejszym ja oskarżam was o to samo.
I o to, że uprawiacie politykę wtedy, gdy wam pasuje.
Wszystkim wam płacą.
Wszyscy macie swoich panów.
Każde z was, a wiecie dobrze, że ja o tym wiem.
Na przykład pan, kongresmenie Romero...
Czy pańska krucjata przeciwko mnie kierowana jest sprawiedliwością?
Dobrem narodu?
Pragnie pan prawdy?
Czy własnych korzyści?
Może wypełnienia dziury w duszy,
którą zaprzedał pan dawno temu?
- Panie prezydencie. - Nie.
To moje oświadczenie i zamierzam wygłosić je w całości.
Nie skończyłem, panie i panowie.
Zarzucacie mi łamanie zasad,
a ja ich przestrzegam.
Tych samych zasad, na które się zgodziliśmy.
Tych, które wspólnie spisaliśmy.
Jestem winny, ale wy również.
System jest skorumpowany,
ale chcieliście strażnika takiego jak ja.
A dlaczego? Bo wiecie, że nie cofnę się przed niczym.
A wam się podobało.
Uczestniczyliście w tym, korzystaliście.
Nie zaprzeczajcie. Lepiej być nie mogło.
Nie potrzebujecie mojego wstawiennictwa.
Potrzebujecie tylko, żebym wstał.
Żebym pokazał siłę. Żebym działał.
Boże, nie możecie żyć bez czynów i sloganów.
Nie jest istotne, co mówię i co robię.
Dopóki robię cokolwiek, jedziecie ze mną.
Nie winię was.
Dlaczego nie ja, skoro tyle w was głupoty i niezdecydowania?
Nie będę przepraszać.
Nie obchodzi mnie, co o mnie myślicie,
dopóki wygrywam.
Karty są ułożone. Zasady nagięte.
Oto śmierć wieku rozumu.
Tu nie ma już racji lub jej braku.
Tu najpierw jest się w grze...
a później z niej wypada.
Ja nie będę już w tym uczestniczył.
Nie będę już waszym celem.
Wystarczająco długo mnie wykorzystujecie.
Koniec jazdy, impreza dobiegła końca.
Zbyt szanuję ten urząd, by na to pozwolić.
Niniejszym ogłaszam wobec komisji i wobec narodu,
że jutro o godzinie 18.00
ustąpię ze stanowiska prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Proszę o ciszę!
Z radością odpowiem na wszelkie pytania.
Coś mi jednak podpowiada, że nie będzie takiej potrzeby.
Napisy: Konrad Szabowicz