NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Czemu nie robią już takich pociągów?
W naszym pokoleniu ładne rzeczy to zbytek.
Już czas.
Nie myślałem, że to powiem, ale wolałbym heroinę.
- Boże, brakuje mi... - ...tego.
Mnie też.
Życie na beta-blokerach to nie życie.
Co?
- Nie jesteśmy sami. - Od wczoraj?
Tak, od wczoraj.
Ale nie wiem, co mnie skłoniło do takiej beztroski.
- Jestem Riley, a to Will. - Próbuj dalej,
a tymczasem mów mi Staruszek z Hoy.
Jak się nazywa?
Nie ufa nam.
Jasne, że nie.
Ledwo uszedłem z mózgiem z tej waszej dyskoteki.
My też.
Wygląda na to, że wzięliśmy blokery w tym samym czasie.
Możliwe, że ledwo się urwaliście, tak jak ja,
ale możliwe również, że mieliście się urwać.
Mówi, że koncert był pułapką OOB.
Niejedne sidła widziałem.
Ukrywam się z dobrym skutkiem od 30 lat, bo jestem bardzo nieufny.
Nie wiem, czy was rozgryzłem,
ale podejrzewam, że wkrótce znów się zobaczymy.
Zniknął.
Muszę iść.
Wiem.
Przygotowałem to:
jedzenie, ubrania, pieniądze.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Moją największą dumą jest to, że byłem twoim nauczycielem.
Czasami wpatruje się w bramę.
Wiem, że czeka na ciebie.
Obiecuję, że wrócę.
Będziemy tutaj.
- Umieram z głodu, ale... - Ale co?
Nie było cię cały dzień. Spałeś na kanapie.
Jesteś na mnie zły?
Nie.
- Może na mnie? - Jestem ostatnio zły na wszystko.
Najbardziej na siebie.
Nie, to moja wina. Za bardzo naciskam
- i się ekscytuję. - Nie, to moja wina.
Przesadziłem z tym listem.
Nie przepraszajcie. Usiądź, Dani.
Boże, ale zapach!
Znowu mnie poniosło.
Fajnie, że się tak zapalasz.
Naprawdę.
Rodzino, mam coś ważnego do powiedzenia.
Omlet według przepisu mamy.
Robiła go, kiedy tata tęsknił za Hiszpanią...
Znacie mnie dobrze i wiecie, że jak jestem wściekły,
to nie słucham nikogo ani niczego.
Właśnie.
Ale w nocy usłyszałem głos,
którzy brzmiał jak dzwon.
Co mówił?
„Pakuj się, rodzino.
Jedziemy do São Paulo!”
- Ty... - No co?
Cześć.
- Cześć. - Potrzebuję odwagi.
Ktoś o mnie pytał w pracy.
- Niepotrzebnie tam szedłem. - Ci faceci to dupki.
Są bogaci z domu, a na dziennikarstwo
podrywają panienki.
Twój kciuk jest więcej wart
- niż oni razem wzięci. - Dzięki.
Mówili, że na studiach...
Tak, kochałam kobietę.
To prawda. Mężczyzn też.
Zakochuję się w ludziach, nie w ich genitaliach,
co może brzmi dziwnie.
Ani trochę.
Zwykle nie wykładam się jak wizytówka,
ale ostatnio zrozumiałam, że szczęście
przypomina nam, jak piękny może być świat.
I właśnie teraz przydałaby mi się odwaga,
bo jestem szczęśliwa, odkąd cię poznałam.
Co robisz?
Staram się być odważna.
NASZE DZIEWCZĘTA NASZA PRZYSZŁOŚĆ
Nie znam dziewczyn mających tyle książek.
Nie znam kierowców autobusów.
Żyjemy w różnych światach.
Ale nie dzisiaj.
Gdy jestem z tobą...
wszystkie zasady...
logika dnia codziennego...
rzeczy tak dla mnie ważne...
wszystko to znika.
Czuję tylko,
jak szybko bije mi serce,
gdy jestem z tobą.
Jesteś pewna?
WALKA Z BLISKA
Niezła maszyna, co?
Co?
Wciskasz guzik i masz to?
To cud.
Dzień dobry.
Dziękuję.
Uwielbiam naszą kawę.
Jedna z niewielu udanych rzeczy w Kenii.
W Anglii jej nie mieli.
Ale mają dobrą herbatę.
Byłeś w Anglii?
Widziałem mnóstwo filmów.
- Głodny? - Tak.
Dzień dobry, skarbie.
Muszę iść do pracy.
To była noc jak z marzeń.
Na razie.
Przyszli do mnie, pogadali i poszli.
Ludzie z DPR-u byli u ciebie
- i prosili, żebyś kandydował z ich listy? - Obłęd, co?
I nie widziałeś ich więcej?
Wybacz, myślałem, że cię to ubawi.
Robiłam wywiad z Komanem Nyagahem. To poważny i mądry człowiek.
Czemu się z nim nie spotkasz?
Jestem kierowcą autobusu.
Dlatego powinieneś kandydować. I dlatego ludzie cię poprą.
Na proteście widziałam, jak na ciebie patrzą.
Oni ci wierzą.
To idiotyczne,
że płacę ułamek tego, co wy w Kiberze,
za wodę i prąd.
Mówimy, że najdroższa jest bieda.
Dlaczego? Bo naszego rządu, jak i każdego innego,
nie obchodzi biedota z takich dzielnic jak Kibera.
Ciebie obchodzi.
- Ale ja... - Przynajmniej
zgódź się na spotkanie z nimi.
I wysłuchaj ich.
Lito!
- Co za powitanie. - Cześć.
Cześć.
Boże! Jak się masz?
Witam.
- Dzięki. - Jestem twoim wielbicielem.
- Wielkie dzięki. - Gdzie... A tak.
- Kocham cię. - Dzięki.
W środku plan uroczystości.
- Dzięki. - Parada rusza po twojej mowie.
Mam przemówić?
Jeśli chcesz. Twój wybór.
- Witam. - Witam.
Dziękuję bardzo.
Dzięki.
- Można zdjęcie? - Tak.
Z przyjemnością.
Witaj, Van Damn.
Twój syn.
Widziałem cię na YouTubie.
Jesteś nie z tej ziemi.
Ale uważaj. Ludzie patrzą.
Cześć, mamo.
Witaj, synu.
Nie tknąłeś obiadu.
Wygląda na to, że żadne z nas nie wróciło na noc.
- Mam się martwić? - Nie.
A ja?
Jestem zaskoczony.
Myślisz, że już się za mną nie oglądają?
- Moja mama jest piękna jak zawsze. - W czym rzecz?
Kenijscy mężczyźni nie są wolni od uprzedzeń.
Zgadza się.
Dlatego się dziwię.
Bez przesady.
Zastanawiałeś się, dlaczego Silas tak łatwo załatwił dla mnie leki?
Oboje mamy wirusa.
Mówi, że może niedługo wynajdą lek.
Dlaczego płaczesz?
Bo czasem zapominam...
życie jest pełne niespodzianek...
ale i podarunków.
- Rety. - Co?
Niesamowite.
Świat porzuconych mieszkań, które są jak sieć hoteli.
Raczej biwaków.
Na zasadzie „Zostaw w lepszym stanie niż zastałeś”.
Po udanym koncercie dorzucam coś od siebie.
Na przykład?
Pieniądze, narkotyki, muzykę.
Skąd je masz?
Z dworca.
Przydadzą się do zakrycia okien,
żeby nikt tu nie zajrzał.
Mówiłem już, jak cię kocham?
Teraz to nie to samo.
Całkiem nieźle.
Może stare małżeństwa o długim stażu tak się czują,
gdy się całują.
Chciałbym się zestarzeć całując cię.
Udomowili się do wyrzygu.
Serio, chów przemysłowy.
Kolejny gość?
- Blokery już się wypaliły? - Pretensje do urzędu leków.
- To Puck. - Ten z laboratorium?
Bystry jak woda w klozecie.
Jesteś sensatem? Dlaczego nie nawiązałeś kontaktu?
- Masz trzy strzały. - Musiał być na blokerach.
Klozet wymiata.
Zapytaj go, jak unika OOB.
A ty jego, czy pozwoli nam na numerek.
Co powiedział?
- Nic pomocnego. - Mam wam pomagać?
U Vincenta nie powiedziałeś mi o blokerach.
- Powiedziałem, ile trzeba. - Poproś go o pomoc,
bo jeśli nie poradzimy sobie z OOB,
on też będzie w potrzebie.
Tutaj, bohaterze.
Porada gratis:
jeśli wpadniesz na kogoś z nas, musisz założyć, że to agent OOB.
Bądź czujny,
gdy zacznie się chwalić ucieczką z Twierdzy na Islandii
i występem na żywo na podziemnym koncercie.
On też nam nie ufa.
- Dziwisz się? - Przyszedłeś na koncert.
Cóż mogę powiedzieć? Za głosem fiuta.
Seks to fundament zaufania.
Nie skorzystam.
Marne szanse kropka com.
To moja domena.
Daj znać, jak ci się znudzi ten tutaj...
Skąd bierzesz blokery?
Sam je robię, suniu.
Jak zdobyć prochy, nie zgadzając się na smycz?
Ty już zdobyłaś. Najnowsze, ze słabymi efektami ubocznymi.
Ktoś tu ma chody w OOB.
Moment.
Blokery nie uratują cię przed OOB.
Ani przede mną.
Co powiedział?
Chyba złapałam coś w rodzaju trypra sensorianów.
- Niech się cieszą. - Panie Goryl, gdzie piłka?
Gdzie? W waszej bramce.
Skończ z tą nawijką. Grajmy!
Wolfie, tutaj!
Gdzie jesteś?
- W porządku? - Tak.
- O to mi chodziło! - Nic ci nie jest?
Wszystko gra?
I o to chodzi! Tak się, kurwa, gra!
Zawsze musisz iść na całość?
Nie.
Tylko gdy to coś ważnego.
To te ubiegłoroczne raporty.
Połóż je tam. Dziękuję.
W nocy...
byłeś mi potrzebny i przyszedłeś.
Ale to nie było w porządku.
- Dlaczego? - Przecież wiesz.
Byłaś w moim łóżku, tak jak ja siedzę na tym biurku.
To się dzieje w naszej wyobraźni.
Ubiegła noc to nie była fantazja.
Mężatki lubią fantazjować.
- Dlatego się nie rozwodzą. - Nie.
Nie chcę...
nie mogę.
Jesteś w Bombaju, ja w Berlinie. Nic ci nie grozi.
Ta noc uświadomiła mi, że nie panuję nad swoimi myślami.
Chodź, Wolfie, dobijmy fiutów Fuchsa.
Potrzebuję twojej pomocy.
Chcę normalnie żyć.
Udawanie to nie życie.
- Wolfie! - Idę!
Jutro wielki dzień.
Wiesz, co powiesz?
Uważasz, że powinienem coś powiedzieć?
Nie musisz, jeśli cię to krępuje.
Oczywiście.
Ale jesteś świetny, kiedy mówisz od serca.
Twój wywiad na premierze był niesamowity.
Pewnie dlatego cię zaprosili.
Jasne. Miał ponad milion wyświetleń.
- Serio? - Nie widziałeś?
Portale mnie zbanowały.
Jesteś czarnowidzem.
To prawda.
Boże, patrzcie!
JESTEM: HETERO, GEJ, TRANS, CZŁOWIEK
A teraz ktoś, kogo nie trzeba przedstawiać,
ale ja i tak go zapowiem.
Tegoroczną manifę poprowadzi...
Lito Rodriguez!
Dziękuję.
Dzięki, São Paulo!
Dzięki.
Czuję się bardzo zaszczycony.
Nieprawda.
Szczerze mówiąc...
jeszcze nigdy tak się nie bałem jak teraz.
Przez całe życie musiałem udawać, że jestem kimś innym.
Bo będąc sobą, nie mogłem być tym, kim tak naprawdę jestem.
Jestem gejem.
Dzięki. Pierwszy raz mówię to publicznie.
Jestem gejem!
Dlaczego bałem się tych słów?
Bo wiem, że ludzie obawiają się tych, którzy są inni.
Przyznając, że jestem inny
i odmawiając udawania kogoś, kim nie jestem,
narażam swoją karierę, która polega na udawaniu.
To czysty obłęd.
Ale zrobiłem to.
Przyznałem się.
Przez lata żyłem w sztucznym świecie filmowego planu
i nie sądziłem, że kiedyś...
zdobędę się na taką odwagę.
Chodź ze mną.
Cześć.
To Hernando.
Miłość mojego życia.
Dzięki niemu jestem lepszym i odważniejszym człowiekiem.
Robię to bez względu na cenę,
bo czuję, że warto.
A teraz impreza!
Fajnie było.
To prawda.
- Poprzednim razem... - Czułyśmy się jak w pułapce.
Bałaś się więzienia.
Teraz mi go brak.
Tak bardzo chciałaś zobaczyć ojca.
A ty mówiłaś, że popełniasz błąd.
Zamieniłyśmy się miejscami.
Czyli właściwie nic się nie zmieniło.
Mamy jakieś wyjście?
Może taki jest smak życia?
Nie masz już problemów z głową?
Nie, nic mi nie dolega. Jestem zdrowa.
Co za ulga.
Mówiłam Tomowi, jak się cieszę, że tu będziesz.
Też się cieszę, choć wiem, że mama i tato się pieklili.
Nie, jest dobrze.
Nie kłam, Tea.
Co powiedział tato?
Że pożałuję.
Czego?
Wytrzymam.
Bo twój narcyzm jest jak czarna dziura.
Zrobisz wszystko, żeby być bohaterką mojego wesela.
Odparłam, że jest w błędzie, a co ważniejsze,
nie wyobrażam sobie ślubu bez siostry.
No chodź.
Kocham cię.
Dzięki, że mnie bronisz.
Nie zawiodę cię. Gdybyś potrzebowała pomocy...
Właściwie to już potrzebuję...
To ta chata!
- Co? - E-mail od Abrasax Electronics.
Znaleźli stary kwit wysyłkowy. Boże!
- No co? - To niedaleko Dancing Water!
- Dziwne. - Co to jest Dancing Water?
Rodzinne strony Neets.
Mama odleci.
- Musimy tam pojechać. - Będzie chciała przyjść.
- Wyślę jej wiadomość. Pa, skarbie. - Pa.
Kocham cię, ale muszę lecieć. Zadzwoń.
Wstawaj, śpiochu. Ktoś musi ratować świat.
Tato, patrz, co zrobiłam!
Ten kontur jest finezyjny.
Chodź, tata musi się ubrać.
SEKRETARZ Dzwoń
Dzień dobry, Miltonie.
Witam, panie Sekretarzu.
Prezes jest szczęśliwy. Dziś wielki dzień.
- To prawda. - Liczymy na ciebie.
Jak forma?
Wszystko dobrze?
Coś się kroi.
Coś złego.
Co jest, kurwa?
Nudzę się.
Mną się nie przejmuj.
Gdzie byłaś?
Tęskniłeś?
Nie możesz jej pogonić, bo potrzebujemy informacji.
Bierzesz blokery.
Jak wszyscy.
- Skąd je masz? - Od pośrednika.
- Znasz nazwisko? - Znam. „Mój interes”.
Mieliśmy sobie pomagać.
Nie w tej sprawie. Zapytaj o coś innego.
Pokaż jej zdjęcie.
Znasz go?
Odejdź, Lila.
Znasz.
Odejdź.
Pogadałabym, ale jestem umówiona.
Odradzam.
- Dlaczego? - Dwa oprychy sprawdzają lokal.
Zaraz wyjdą tędy.
Panna Facchini.
Pan Bohm.
Liczyłem na panią.
Dlaczego?
Fuchs nie widzi, kim pani jest. On nie wie.
A ja wiem.
Jesteśmy tacy sami.
Masz farta.
Mówił prawdę?
Pytasz, co nas różni? Tracisz czas.
To nie ja chodzę na smyczy.
Czemu wciąż z nim gadasz?
Wiem, co robię.
Niby jesteśmy sobie potrzebni, a jak o coś proszę, odchodzisz.
Bądź mądra.
- Jak długo cię szuka? - Od roku.
- Od roku? - Kłamie.
- Może Kanibal zwolnił. - Kanibal?
Ponoć pożarł swoją własną gromadę.
- Znasz jego nazwisko? - Nikt nie zna.
Ktoś musi.
Ta gromada jest martwa.
To ktoś od ciebie?
Też mu się spodobałeś.
Ale teraz uważa, że kłamiesz.
A ty?
Zobaczymy.
Nie zdajesz sobie sprawy, jak powszechna stała się
kuchnia etniczna, chińszczyzna czy pizza...
Nim zaczną cię ścigać jako gatunek
zagrożony lobotomią ze strony szajki?
Właśnie.
Uważasz ten koncert za błąd?
Nie. Okazało się, że jest nas więcej niż sądziliśmy.
I że istnieje siatka informacyjna,
bo wiedzieli, kim jesteś.
Musimy tylko znaleźć sposób, by nam zaufali.
I w tym sęk.
Pan Hoy wrócił.
Piękną komórkę sobie wybraliście.
Wszelkie wygody więziennej celi.
Skąd pan jest?
Mówię, że to mordownia, bo można drzeć mordę.
Wyciszone półmetrowe ściany.
Wszelkie wygody trumny.
Jeśli nie jesteście łowcami głów z OOB,
to nieźle zaryzykowaliście tym koncertem.
Co was opętało?
Jeśli pan nie jest łowcą z OOB,
to strasznie pan ryzykował, wychodząc z trumny na ten koncert.
Co pana opętało?
Może po trzydziestu latach trwania...
bo to nie jest życie...
po tylu latach komórek, trumien i blokerów
zrozumiałem, że powoli umieram, trwając?
Mam tego dość.
- Zmiana reguł gry. - Co robisz?
- Co się dzieje? - Pan Hoy musi nam zaufać.
Bardzo proszę.
Nie trzeba być Sherlockiem Holmesem.
Jeśli jest pan lub chce być łowcą z OOB,
to wie pan, gdzie mnie szukać.
No to się popisałaś.
Jeszcze jak.
Mam dać się ograć w zawodach na szczerość islandzkiej didżejce
uczesanej na Smerfetkę?
Chodźmy, panno Blue. Spadamy stąd.
Zapraszam. Moja biblioteka.
A to moje laboratorium.
Tędy.
Witaj na Pogórzu Szkockim.
Pięknie tu.
Przypomina mi dom.
Kolacja na stole.
Chwileczkę.
Kolejny niewidzialny gość?
Tak, Kirsty. To panna Blue z Islandii.
Niewidzialna przyjaciółka?
To ci nowina.
Zaproś ją.
Mam szkockie ziemniaki, piure z groszku
i smażone batony Mars na deser.
Jest urocza.
Kochana staruszka.
- Bliska? - Najbliższa.
Żona kogoś z gromady.
Umarł przy mnie. Prosił, bym się nią zajął.
Zabawne, bo uważam, że się nią opiekuję,
a ona myśli, że jest na odwrót.
I które z nas ma rację?
Tatusiowie napisali, że to gdzieś tutaj.
Są kochani,
że chcieli się tobą zaopiekować i stworzyć ci rodzinę.
Miałam przesrane, gdy podawałam trzy nazwiska
w szkole,
ale wiedziałam, że do ojców mam szczęście.
Uważasz, że to prawda, co mój ojciec powiedział Teagan?
Że jesteś czarną dziurą narcyzmu?
Większość z nas chowa głowę w piasek albo zadziera do góry.
Skupianie się na własnych problemach leży w ludzkiej naturze.
Neets, wybacz,
że byłam... nie będę się biczowała,
nie byłam sobą i zajmowałam się innymi sprawami.
Zamiast swoją wspaniałą dziewczyną?
To za małe słowo. Prawie świętą.
- Nadaję się na pomnik. - Poważnie.
Ugrzęzłabym w tym gównie, gdyby nie ty.
Co jest?
Ona.
Angelica?
Wiosna w 52.
Ściśle tajna narada w brytyjskiej bazie lotniczej na Cyprze.
Szefowie NATO, Układu Warszawskiego, Chin i Ligii Arabskiej
zamknięci w pokoju omawiali sytuację.
Po tygodniach targów, gróźb i kłótni
powołano Organizację Ochrony Biologicznej.
Skąd ty to wiesz?
Byłem tam.
Pomogłem Ruth El-Saadawi spisać wstępną deklarację
i wytyczne do badań nad sensatyzmem.
Strony gwarantowały sensorianom prawa człowieka
i obiecały nie używać ich do celów wojskowych.
To Ruth.
Z tobą?
Przystojny typ.
Gdzie te czasy?
Mega-fajnie.
Jak w książce założycielki OOB.
- Ruth El-Saadawi. - Tak.
Pisała o psycelium jako polu morfogenicznym,
które wszystko łączy na wzór synaps mózgowych
i zapisuje tak samo jak wspomnienia.
To matka tego kladu.
- Kladu? - Gromady.
Sekwoje są takie jak my, poliploidalne.
- Wciąż ją widzisz? - Tak.
Mieszkała tu.
Chata jest piękna.
- A ona inna. - Jaka?
Szczęśliwa.
Dlaczego nie poinformowali świata o istnieniu Homo sensorium?
Wiemy, jacy są sapiensi.
Mam wśród nich wielu przyjaciół.
Kiedy czują się bezpieczni, są do rany przyłóż.
Ale obudź ich demony, postrasz
i wskaż, czym się różnią od innych,
a ci sami ludzie zbombardują miasta,
staranują wieżowce samolotami,
zapędzą miliony bliźnich do komór gazowych.
Tak traktują swoich.
Co by zrobili z innym gatunkiem?
Dlatego Ruth była za ścisłą tajemnicą.
Była jedną z nas?
Nie, tylko jej siostra bliźniaczka.
Pochodziły z egipskiej wioski.
Niedługo po tym jak siostra urodziła gromadę,
ukamienowano ją za niemoralność i czary.
Z dnia na dzień doktor Ruth zaczęła krucjatę.
Robiła wszystko, żeby już nikt nie podzielił losu jej siostry.
Gdyby dziś żyła...
płakałaby nad stanem OOB.
Zaczekaj.
- Co? - Coś tu nie gra.
Te badania mogą pomóc.
Tak mówili naziści.
Siedzisz sobie w chacie, a nas zapędzają do bydlęcych wagonów.
Myślisz, że mają rację?
Jadę na Islandię.
Kłóci się ze swoją gromadą.
Uważaj na siebie.
Chcę zapytać o jednego z łowców OOB.
Znasz go?
Jeśli to on was szuka,
jesteście bardziej beztroscy lub odważni niż myślałem.
Jak się nazywa?
Nie wiem. I nie chcę wiedzieć.
Jeśli mamy koszmary o OOB, to z nim w roli głównej.
Gdzie go znajdę?
Nie wiem, po kim masz taki charakter,
ale może będę ci mógł pomóc.
Ale ostrzegam, że za wszystko trzeba będzie zapłacić.
Zapłacę.
Mamy siatkę. Globalną.
Nazywa się Archipelag.
Na powierzchni - osobne wyspy, pod spodem - połączone.
Zapytam znajomego, który zapyta swojego znajomego...
Rozumiesz?
Sapiensi wymyślili Google'a w latach dziewięćdziesiątych.
Nasz system działa od neolitu.
Ile to potrwa?
Szukam Kanibala.
Dzwoń do niego! Już!
Nie wiem, co on sobie wyobraża. To moje badania i projekt.
Już ja go wyprostuję!
Mam odpowiedź. Nie po twojej myśli.
Denerwowałem się.
Wszystko gra.
Dużo się dowiedziałam
o OOB i o zmianach, które tam zaszły przez lata.
Ktoś wewnątrz zna Whispersa.
- Dał ci nazwisko? - Jeszcze nie.
Dlaczego?
Hoy kazał mi jechać do Chicago.
Ale sama.
Nom!
Doktorze Metzger.
Nie wiem, czego uczyli pana na medycynie,
ale pomoc nie oznacza krępowania ludzi i krojenia ich mózgów.
Przygotujcie zabieg.
Nomi, co zrobiłaś?
Czy on tu jest?
Co on robi?
Mówiłam ci, niszczy moją pracę.
BENZYNA
Kocham cię.
Uważasz, że przeszczep neuronów jest możliwy?
Niech Bóg wybaczy nam tę winę.
Cała praca na marne.
- Co teraz zrobimy? - Zacznę od nowa.
Co się stało?
Nie wiem, ale wszystko zaczęło się psuć, gdy Angelica...
...pojechała do Chicago.
Napisy: Małgorzata Hickey