NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tu Sam. Zostaw wiadomość.
SPOTKANIE KIBICÓW NAPRZÓD, GRYFY!
GRYFY, DO BOJU!
Tu Sam. Zostaw wiadomość.
Albo tak: „A wasi opresyjni gliniarze, dziwki?”.
Może bez mizoginii?
Nie jestem pewien,
jak to ująć grzecznie, seksowna feministko.
- Gdzie jest Sam? - Oni...
Pewnie są w drodze. Chodźmy.
Teraz albo nigdy.
Gabe Mitchell nie zawsze lubił być białym
w czarnej części białego przecież kampusu.
Co tam, hipsterze?
Wiedział, że żarty z jego rasy są nieszkodliwe.
Gdy organizowałem...
Obamo z Disney Channel, co takiego organizowałeś?
Zawsze wspierał kolorowych.
Mógłbym pójść.
Nie. To tylko... dla członków.
Nie przyszłoby mu do głowy, że jego głos waży więcej.
Chad dostał grant.
To skandal. Mój esej był lepszy.
W Ameryce przeciętny biały zawsze wygra z lepszą czarną.
- Ale... - Przykro mi.
Gabe czasem musiał wybuchnąć.
Bywa, że ludzie dostają to, na co zasłużyli.
Jestem biały, ale nie jestem automatycznie dupkiem!
Pierdoleni biali.
Gabe'owi nie zawsze odpowiadała
konieczność unikania zasadzek polityki tożsamości.
Jednak...
Kochał te późne godziny w studiu radiowym,
rozmowy o soulowych płytach wszech czasów
i o wielkich reżyserach.
Gdy tych dwoje się spotykało,
życie było jak kolorowy film Godarda.
A bardziej niż Godarda Gabe kochał tylko...
Sam.
Boże.
- Czy to Samantha White? - Wiem...
Miałaś przyjść.
Wpadłem sprawdzić, czy żyjesz.
Czy to lody?
Waniliowe, twoje ulubione. Co za ironia.
Czemu nie przyszłaś na spotkanie kibiców.
Reggie dochodzi do siebie dłużej, niż myślałam.
- Jak było? - Nie za dobrze.
Nie mieliśmy biletów.
Al wykrzykiwał gniewne monologi, aż nas wyrzucili.
- Przepraszam, miałam tam być - Nie szkodzi.
Będzie więcej okazji.
To była długa noc.
Jestem wykończona.
Wezmę prysznic.
- Zaraz wrócę. - Poczekam.
Reggie, wiem, przez co przechodzisz.
Możesz liczyć na mnie i Sam.
Dziękuję, ale chyba mam wszystko, czego mi trzeba.
Świetnie. Super.
- Oferta jest aktualna. - Dziękuję.
Zaczynajmy.
Słusznie, zacznijmy zebranie. Dziękuję za przybycie.
Wiem, że wczorajszy protest nie poszedł zgodnie z planem,
ale skoro Reggie znów jest z nami,
chyba się zgodzimy, że trzeba coś zrobić.
Sytuacja musi się zmienić.
Trzeba odebrać broń ochroniarzom
i wyrzucić tego, który mierzył do Reggiego.
Koalicja Równości Rasowej i samorząd
wraz z administracją zorganizują debatę w ratuszu.
- Co takiego? - Co to za pomysł?
Odbędzie się otwarta dyskusja o napięciach rasowych w Winchester.
Naprawdę wmówili ci, że jesteś prawdziwym chłopcem?
Pinokio! Uwielbiałem ten film.
Kenijski tytuł...
Brzmiał: Moi sprytni przodkowie nie dali się schwytać.
- Tak wygląda ktoś, kto próbuje pomóc. - Pomóc?
Debata to wygodna wymówka dla administracji.
- To nic nie zmieni. - Poczekajcie.
- Mam... - Nic nie mów.
Przykro mi, muszę.
Potrzeba protestu w ratuszu.
- Chciałam to powiedzieć. - Miałaś wczoraj rację.
Dziękuję Bogu za lewy sutek.
Dziękuję Bogu za prawy sutek.
Dziękuję Bogu za mięśnie.
- Wychodzimy na ulicę, bo nas boli. - Właśnie.
Nie mówię o zwykłym proteście. To ma być prawdziwa zadyma.
System nie działa, bo z niego nie korzystasz.
Dlaczego robisz sobie tylu wrogów?
- Taka już jest. - Potrzebujesz mnie takiej.
- Nie rozumiem. - Jej radykalizm zwiększa twoje poparcie.
Zjednoczymy marginalizowane grupy i zażądamy prawdziwej sprawiedliwości.
Zajebiście!
Rozumiem pragnienie protestu,
ale Unia Afroamerykańska popiera debatę w ratuszu.
Odbiło ci?
Powiedz im, Sorbeciku.
Wracam do Kenii. Tym razem ostatecznie.
Zrobimy to.
Nie miałabyś ochoty na stosunek seksualny?
Boże broń. Mam chłopaka.
Muszę do niego iść.
Tak. Powinnaś.
Z drugiej strony...
stosunek seksualny brzmi kusząco.
Pochlebcy Troya wyszli. Bierzmy się do roboty.
Powinniśmy podzielić się na grupy.
- Rashid i... - Ikumi.
Dobry pomysł.
Zajmiecie się transparentami.
Niech moja sztuka będzie waszą bronią.
Wchodzę w to, chociaż liternictwo to moja słaba strona.
Al zajmie się mediami społecznościowymi.
Będzie potrzebna woda, megafony, kanapki.
Jeśli będą bezglutenowe, to was uduszę we śnie.
Jasne. Biorę się do roboty.
Reggie i ja zajmiemy się pozwoleniami. Już to robiliśmy.
I...
Joelle i Gabe obejdą kampus i poszukają nowych zwolenników.
Pokażmy, że jesteśmy jednością.
- Świetnie. - Super.
Już się cieszę.
Sam i Reggie tylko się kumplują czy...
Wiesz, że nie śledzę Sam w każdej minucie dnia.
Nie przejmuję się Reggiem i Sam.
Może trochę, ale nie bardzo.
Drwię sobie z tego, drwię!
Chociaż nie wiem, czy bym umiał, bo samo słowo nie wystarczy.
Za dużo mówię? Chyba za dużo.
Nie wyglądasz, jakbyś się martwił albo tracił rozum.
Nie jestem taki. Pewnie wszystko gra.
- Co to za wzrok? - Tylko spojrzałam.
Twój wzrok mówi: ten biały tego nie zniesie.
To prawda.
Powiedzmy, że gdybym była tobą, a Sam...
Nieważne. Nie wiem, co gadam.
Tak nie wolno. Dokończ.
Azjatyccy studenci są za.
Mamy wprawdzie pokaz Zabaw z bronią, ale przełożymy.
Dziękujemy. Doskonale.
A co wam do Zabaw z bronią?
Azjaci nie mogą mówić o dostępie do broni?
Mamy oglądać Rashōmon i dyskutować o samurajskich mieczach?
- Annie mogłaby wyluzować. - Jest z nami mimo tego, co powiedziałaś.
Ja?
Wspomniałaś wcześniej, że na moim miejscu...
Dobra! Gdybym poczuła, że mój związek się rozpada...
Kto tak powiedział?
Ja walczyłabym o związek.
Gdybym oczywiście go miała.
Młodzi Demokraci dostrzegają problem, ale już zgłosiliśmy udział w debacie.
Teraz żałuję.
Moja grupa was poprze.
- Nie. - Co nie?
Tak ogólnie, Mehar.
O co poszło? Wydawał się miły, seksowny.
- Nie w moim typie. - Jaki to typ?
- Może znam kogoś. - Nie.
- Przekonaj się. - Odczep się, wariacie!
Unia LGBT ma wtedy pokaz Zabaw z bronią.
- Annie odwołała projekcję. - Mamy własną.
Ale miło słyszeć, że Annie zrozumiała, że nie może od nas zgapiać
by zrobić mi na złość.
Powiedzcie tej dziwce, że będzie draka,
gdy jej chłopak dowie się, że wcale nie chodzi do biblioteki.
- Czyli będziesz zajęta. Idziemy. - Co, kurwa? Mam miliony pytań.
Gabe!
A jakby Mehar był chłopakiem Annie? Ale potwarz.
Jak wygląda twój hipotetyczny chłopak?
- Przestań, Gabe. - No weź, powiedz.
Dobrze.
Musi być mądry. Inteligentny, ale fajny.
Słodki drań.
Czarny jak cholera i dumny z tego.
Z dystansem do samego siebie.
Musi wiele udźwignąć.
I te ramiona...
Lecisz na Reggiego.
Joelle.
Czemu mu nie powiesz?
- A jak myślisz? - Nie mam pojęcia.
- Sam i Reggie... - Nie wiem.
Nie ogarniam jej.
Gdy zaczynam ją rozumieć, oddala się i znów nic nie wiem.
Powiem ci coś.
Uśmiecha się przy tobie.
To drwina!
Poważnie.
Nie mówię o uśmiechu samozadowolenia z udanej audycji radiowej
ani uśmiechu, bo wkurzyła Troya.
Ona się śmieje całym ciałem.
Przy tobie śmieje się naprawdę.
To ja wezwałem gliny.
Co takiego?
- To piosenka. Co miałem zrobić? Nucić? - Tak, czarnuchu!
Chciałem nas chronić.
Sytuacja wymykała się spod kontroli.
Chciałem dobrze.
Skąd miałem wiedzieć?
Nie możesz powiedzieć o tym Sam.
- Ale jeśli nie powiem... - Nie mów o tym.
Jeśli ona się dowie...
Nie może się dowiedzieć.
- Chyba wymieszam. - Jeszcze malbeca, Sam?
Albo możemy otworzyć butelkę, którą przyniosłaś.
Produkt winopodobny.
Z nakrętką. Fajnie.
- Wszystko mi jedno. - To świetne. Posłuchajcie.
To jak historie dawnego Hollywoodu.
Podcast o gwiazdach. Niebywałe.
„Napisane,
opowiedziane
i wyprodukowane przez Karinę Longworth.
To ja”.
Namawiam przyjaciół, żeby tego posłuchali, ale bezskutecznie.
Słyszałam historię Spencera Tracy'ego i Katharine Hepburn.
Oni byli najlepsi.
Ich filmy były świetne, ale związek nieudany.
Nienawidzisz miłości?
Gdy zachorował, opiekowała się nim przez pięć lat.
- Kocham tę historię. - Jasne.
Ale Tracy był żonaty. Co z jego żoną?
Sprawy się skomplikowały...
Zdradzana kobieta powinna się z tym pogodzić?
- Komu... - Nie byli święci.
- Ale to bratnie dusze. - Czyli tolerujesz zdrady?
- Ktoś chce wina Sam? - Nie. Dziękuję.
Gabe.
Jeśli coś jest nie tak, to mi powiedz.
Coś jest nie tak.
Nie rozumiem.
Raz chcesz być ze mną cały czas, a raz udajesz, że mnie nie ma.
Niczym kumpel.
- Masz rację. - I to niefajny. Jak...
- Co? - Powiedziałam, że masz rację.
Brak mi słów.
Przepraszam.
Sprawy...
Jest mnóstwo...
To skomplikowane.
Jesteś kurewsko skomplikowana.
Dlatego za tobą szaleję.
Masz w życiu bałagan, ale pozytywny.
Kocham sposób, w jaki mówisz.
Wiem, że jesteś snobką, ale nie boisz się przynieść taniego wina.
Kocham to, że kochasz Billy'ego Wildera i Garry'ego Marshalla.
Kocham...
ciebie.
Kurwa.
Kocham cię.
Znam cię na tyle, że wiem, że potrzebujesz czasu.
Nie oczekuję, że coś powiesz.
Ja też cię kocham.
A możemy publicznie się całować?
Nie. Z wyjątkami.
Moja kolej.
Wiesz, że pewnie będę ci mówiła „czarnuchu”,
bo to zabawne, że nie odpyskujesz.
Może być.
Dobrze, bo to było ostrzeżenie, a nie pytanie.
Nie zdziw się, ale nie wygłupiajmy się z Facebookiem...
Zgoda.
Jesteś zakochany. Niepotrzebne ci lajki.
A gdy się pokłócimy, żadnych pierdolonych płaczących emotikonek.
- Pierdolę je! I ich łzy. - To związek na wyłączność.
Nie potrzebujemy was, smutne sukinsyny.
Dopóki jesteśmy ze sobą szczerzy, nie potrzebujemy dodatkowej presji.
A jesteśmy szczerzy.
Właśnie.
Możemy się nazywać „Gam”?
Jak ta indonezyjska wyspa?
Tak.
Zgoda.
Nikt nie będzie wiedział dlaczego.
Patrzyłeś jak śpię, czarnuchu?
Nie możesz odpyskować.
DOWÓD, ŻE GLINIARZE PRZESADZILI. POSŁUCHAJ.
Cholera!
Może zjemy śniadanie?
Lionel jest dobry. Zdobył nagranie wezwania z party.
- Dowodzi, że gliniarze przesadzili. - Cieszę się.
Powinniśmy...
- Muszę odsłuchać. - Już ósma.
Zaraz przyjdą ludzie.
- Ochrona kampusu. - Adres: 2306 Bradford.
Impreza wymyka się spod kontroli. Przyślijcie patrol.
To mógł być każdy.
Miałem ci powiedzieć, jak tylko sytuacja się uspokoi.
Nie wiedziałem, co zrobią Reggiemu.
Nie miałem pojęcia, że wyciągną broń i że w ogóle ją mają.
Powiedz coś, proszę.
Tu Sam. Zostaw wiadomość.
Reggie!
Mój towarzyszu broni. To Gabe nas zdradził.
Wiedziałem, moja nubijska siostro. Nigdy nie ufałem temu białemu diabłu.
Teraz nie musimy czuć się winni,
gdy zetkną się nasze brązowe skóry.
Tu Sam. Zostaw wiadomość.
Sam, daj spokój.
Zostawiłem ci dziesiątki wiadomości.
Musimy porozmawiać.
Sam!
Daj mi szansę.
Sam, możemy...
- Wytłumaczę... - Dlaczego wezwałeś gliny?
Czego się spodziewałeś?
- Mogłeś przewidzieć. - Źle ci z czarnymi?
To nie miejsce dla ciebie.
- W artykule nie o to chodziło. - Niech się wytłumaczy.
Wezwał gliny, ale nie kazał im wymachiwać bronią.
Po coś tu przyszedł?
Dla niej.
Nie chciałem rozróby na imprezie.
Udało ci się.
Przepraszam, Reggie.
Sam, proszę.
Kurwa.
Napisy: Ryszard Radwański