Eerder in Bates Motel.
Je mam is gestorven. Twee jaar nadat wij weggingen.
Waarom zei je niet dat mam dood is?
Ik kon je de harde waarheid niet vertellen.
Dat ze zelfmoord pleegde.
Zo is het niet gegaan. Ik ken haar en dat zou ze nooit doen.
Ik kom achter je aan op een onverwacht moment,
dus ga maar niet op je lauweren rusten helemaal alleen in dat huis.
Ik ben bij het meer langs de weg geweest.
We vonden er meerdere lichamen.
Ik ben Emma's moeder. - Wie vlucht er nu weg van haar zieke dochter?
Het gaat niet goed met je, Norman.
Moeder, moet ik mezelf aangeven?
Hoe kun je dat tegen mij zeggen?
Ik heb jou verzonnen. - Zeg het. Ik ben echt.
Moeder, je bent echt.
Het geeft niet.
Waarom voel ik me dan zo slecht, moeder?
Ik wil graag een moord aangeven.
Mijn naam is Norman Bates. Ik heb Sam Loomis vermoord.
Je moet met mij praten over je oproep.
Kun je jouw ogen openen?
Kun je mij aankijken?
Ik wil mijn medicatie.
Ik heb mijn medicatie nodig. Mijn broer heeft ze.
Laat ze mij innemen en neem me dan mee. Ik kan niet in dit huis blijven.
Alsjeblieft, sheriff. Dat maakt het gemakkelijker.
Ik wil er niet meer tegen vechten. - Luister.
Wat je mij over Sam Loomis verteld hebt, is heel ernstig.
Ik neem je mee naar het politiebureau. - En mijn medicatie?
Ik laat agent Baker jouw medicatie ophalen bij je broer en hij zal meteen komen.
Maar wij moeten eerst even praten.
Ik zal je alles vertellen.
Kom mee.
Blijf zitten. - Norman, wacht.
Ga zitten.
Norman, je hoeft dit niet te doen.
Luister, Norman. - Zet hem in de auto.
Ik neem Norman vrijwillig naar het politiebureau.
Hij heeft recht op een advocaat. - Klopt.
Als hij er één aanvraagt, zal hij die krijgen.
Norman, luister naar me. Ik ga je een advocaat bezorgen.
Zeg niks totdat je advocaat er is. Begrepen?
Norman, zeg me dat je begrijpt wat ik zeg.
Laat me jou helpen.
Alsjeblieft, laat me je helpen. - We vertrekken.
Vertaling & sync: Bates Motel Team www.addic7ed.com
Hoeveel kilometers reed je, nadat je het lichaam in de koffer legde?
Ik denk ongeveer acht kilometer. Misschien meer.
Hoelang duurde die rit?
Ongeveer een kwartiertje.
Kun je mij nog eens tonen waar de put is?
De put?
Vorige keer wees je hier aan.
Sorry, sheriff. Ik was mezelf niet die nacht.
Je zei dat je die nacht voorbij Falls Lake reed.
We haalden die nacht twee lichamen uit het meer;
Jim Blackwell, zoals ik je al verteld had,
maar ook een niet-geïdentificeerde vrouw.
Haar lichaam was te ver ontbonden voor een identificatie, maar we werken eraan.
Of misschien kun jij me zeggen wie ze is.
Geen idee.
Kun je wat luider praten? Je stem moet hoorbaar zijn op de opname.
Geen idee.
Heb jij hen vermoord, Norman?
Dat is mogelijk.
Het is mogelijk? - Er is veel dat ik niet weet, sheriff.
Veel dat ik echt probeer te begrijpen, maar dat zal nooit lukken.
Dit begin ik te vermoeden.
Ik denk dat je dit verzint.
Dat is niet waar. - Ik heb jouw levenswijze gezien.
Je had een gekke moeder die jou een verliesgevend bedrijf achterliet.
Je ontwikkelde een vreemde façade om je volwassen voor te stellen,
maar volgens mij ben je nog een kind.
Kinderen proberen soms op te vallen.
Bijna altijd omdat ze zich genegeerd voelen.
Ik begin te vermoeden dat het oproepen van al mijn agenten,
je motel en huis doorzoeken
en je nu ondervragen jou precies geven wat je wilt.
Aandacht.
Sheriff, ik ben eenzaam.
De voorbije twee jaar heb ik me slimmer voorgedaan dan ik ben.
Maar hierover lieg ik niet.
Ik heb Sam Loomis vermoord.
Ik zag hoe het licht uit zijn ogen verdween.
Ik heb het gedaan. Ik, Norman.
Ik heb dat gedaan. Dat weet ik heel zeker.
Waarom heb je hem vermoord?
Geen idee.
Hier is je medicatie.
Bedankt.
Wat heb je gedaan?
Jij wilde Dylan pijn doen. - En dan? Hij liet jou in de steek.
Hij is mijn broer. - Je hebt alleen mij.
Alleen ik zal jou beschermen.
Het is oké.
Ik weet dat je het niet meende en dat je er niks aan kunt doen.
Je bent ziek, zwak en er niet tegen gewapend.
Ik weet dat je mij als een monster aanziet.
Ik weet dat je nog steeds gelooft dat er mensen zijn,
die voor het goede vechten in deze wereld, maar het goede bestaat niet.
Het is gewoon het leven.
Dat is hard, wreed en het verdient jouw zachtaardige ziel niet.
Je hebt het geprobeerd.
Dat weet ik. Je hebt heel lang, heel hard geprobeerd.
Maar nu zit je in de penarie. Norman, echt waar.
Ik ben niet boos op jou, maar je mag niet meer schade berokkenen.
Het wordt tijd dat ik het rechtzet.
Ik denk niet dat je dit kunt rechtzetten, moeder.
Je hebt gelijk. - Dat kan ik niet.
Niet met jou erbij.
Vergeef me.
Ik maak je wakker als de kust opnieuw veilig is.
Rust maar uit.
Bedankt om zo vroeg met mij af te spreken. - Geen probleem, ik kan goed multitasken.
Hoe heb je mij gevonden?
Een oude vriend, Remo, gaf me je kaartje.
Als ik in de problemen geraakte, moest ik jou bellen.
Hoe gaat het met Remo?
Geen idee, ik sprak hem al jaren niet meer.
Ik verliet deze stad. - Slim.
Je broer.
Wat moet ik over hem weten?
Ik praatte nog nooit met iemand over Norman, behalve dan met familie.
Goed, maar hij heeft vast ook nooit eerder een moord bekend.
Norman is lief en zachtaardig. Hij is een goed mens.
Hij heeft ook een duister kantje.
Ik weet niet hoe het heet. Iets met meerdere persoonlijkheden.
Hij verandert.
Twee jaar geleden werd het veel erger en
mijn moeder liet het betijen, dus ik vertrok.
Wat gebeurde er zoal?
Mijn schoonmoeder verbleef in het motel.
Sindsdien is ze spoorloos.
Ze was nooit echt een goede moeder.
Het is mogelijk dat ze niks meer met ons te maken wilde hebben.
Mensen verdwijnen niet zomaar spoorloos.
Ik heb echt gezocht.
Is dat door je lieve broer?
Gisterenavond sloeg hij me met een glas op mijn hoofd.
Ga je klacht indienen?
Meen je dat?
Ik vraag het maar.
Ik weet niet of zijn bekentenis terecht is.
Ik weet wel dat hij in een psychiatrische instelling hoort te zitten.
Dat heeft hij echt nodig. Hij is gek.
Hij is geen slecht mens of crimineel.
Hij is gek.
Hoe voel je je, Norman? - Geen vuiltje aan de lucht.
Blij dat te horen.
Wat is er daar gebeurd?
Onhandig. Ik ben een slungel en het is hier klein, sheriff.
Laten we terug naar de verhoorkamer gaan. We proberen het nog eens.
Zodat je helpers me door dat venster als een labrat kunnen gadeslaan?
Daar voeren we onze ondervragingen. Het is de standaardprocedure.
Is het de standaardprocedure om een geesteszieke te ondervragen zonder zijn advocaat?
Je hebt nooit een advocaat gevraagd, Norman.
Je zei zelfs dat je er geen wilde.
Herinner je je dat nog? - Natuurlijk.
Jij liet me mijn medicatie niet nemen, dus ik kon niet helder nadenken.
Je vraagt nu dus een advocaat?
Eigenlijk wil ik gewoon vertrekken, Jane.
Ik weet dat ik veel gekke dingen zei,
maar dat overkomt mij nu eenmaal als ik mijn medicatie niet neem.
Sorry als ik je lastig gevallen heb, maar ik wil graag naar huis nu.
Ik begrijp dat je naar huis wilt, maar je hebt een moord bekend.
We moeten dat bespreken.
Sheriff, ik ken mijn rechten,
dus tenzij je mij aanklaagt, vertrek ik gewoon.
Norman Bates, je staat onder arrest voor de moord op Sam Loomis.
Pardon? - Je hebt het recht om te zwijgen.
Dat kun je niet maken. - Wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden
in de rechtbank. - Ik verzon het.
Je hebt recht op een advocaat. - Ik was van streek omdat mijn broer opdook.
Hij kan echt een eikel zijn.
Waar is je bewijs? Waar is het?
Toon me je bewijzen. - Die hoef ik niet te tonen, Norman.
Zo werkt het niet.
Hopelijk geniet je van je verblijf.
Het is je motel niet, maar we doen ons best.
Hemeltjelief.
Pardon, meneer.
Kan ik u helpen?
Waarschijnlijk niet.
Vanwaar al die linten? - Het motel is gesloten.
Waarom? - Het is momenteel een plaats delict.
Ik doe zaken met de moteleigenaar.
Ik heb een afspraak met hem. Mag ik naar...
Wat zit er in de zak?
Het is een wasbeer.
Het huis is momenteel ook een plaats delict.
Is hij dood?
Hoe heet u, meneer?
Uw naam, alsjeblieft? - Hogan.
Charles Hogan. Men noemt mij Chick.
Kun je mij zeggen of hij dood is?
Hij is niet dood.
Je doet dus zaken met de eigenaar?
Ik breng hem dieren om ze op te zetten.
Dit is dus een moordonderzoek?
Ik mag die info niet prijsgeven.
Je zou niet zo veel middelen gebruiken als het geen moordonderzoek zou zijn.
Mijn identiteit zou je niet interesseren als dit geen moordonderzoek zou zijn.
Je hoeft niks te zeggen. Je gaf het al prijs.
Doe de handboeien af. - Standaardprocedure.
Bij een standaardprocedure is er een formele aanklacht.
Dat is nog niet gebeurd.
Dit is in het wilde weg vissen, Billy.
Je kunt een succesje gebruiken. De sheriff laat personeel afvloeien.
Ook fijn jou terug te zien, Julia.
Hij is in 24 uur vrij. Stap maar wat sneller.
Jullie lijken elkaar te kennen.
Hier ben ik de minst graag geziene gast.
Julia Ramos, je broer heeft mij ingehuurd.
Wat heeft Dylan je over mij verteld? - Het absolute minimum.
Larie. Even voor alle duidelijkheid, Julia.
Als wij in zee gaan, werk jij voor mij.
Ik weet niet wat hij jou verteld heeft, maar hij zei vast dat ik gek was en medicatie nodig had.
Zoiets, inderdaad. - Als je mij wilt laten interneren,
mag je nu gewoon vertrekken.
Ik werk voor jou, Norman.
Ik volg jouw pleidooi blindelings. - Ik heb het niet gedaan.
Je bekende een moord, wat niet ideaal is voor onze zaak.
Ik had mijn medicatie niet genomen.
Ik wist niet wat ik zei. - Dat kan ons helpen.
We kunnen en zullen het voorstellen als een psychotische aanval.
Je bekende niet alleen een moord, Norman.
Je zei dat er een lichaam was en gaf een locatie waar ze hem kunnen vinden.
Ze zullen een grondige zoektocht houden.
Als ze niks vinden, komt alles goed.
Maar als er wel een lichaam is...
Dan moet jij uitleggen waarom je loog over het vermoorden van die persoon.
Waarom zou iemand over zoiets liegen?
Iemand anders moet dan Sam Loomis vermoord hebben.
Waar ben je? - Ik maakte net een wandeling.
Katie en ik hadden frisse lucht nodig. Ze is nu in een diepe slaap verzonken.
Ik mis jullie.
Waar ben jij?
Daarom bel ik jou. Ik heb net in het Kings Motel ingecheckt.
Slaap je niet thuis? - Dat gaat niet.
Ik wil geen geheimen meer.
Wat is er gebeurd?
Het gaat niet over je moeder. Daar weet ik niks meer over.
Het gaat over Norman. Hij zit in de gevangenis.
Waarom?
Hij belde gisterenavond de politie en bekende de moord op een lokale inwoner.
De politie zijn bij het huis en het motel en zijn op zoek naar bewijzen.
Ik denk dat hij echt ziek is, Emma.
Hij is verward.
Dit is allemaal zo onwerkelijk. - Zeker weten.
Ik heb hem een advocaat ingehuurd, maar die was niet goedkoop.
Ik zoek wel een oplossing. - Geen probleem, ik begrijp het.
Dylan, ik maak me zorgen over jou.
Dat hoeft niet. Ik ben in orde.
Ik moet ophangen, maar geef Katie een kus van mij.
Ik hou van je.
Je steekt niet nauw met de wetten, sheriff.
Is dat zo? - De rechtbank is vandaag open.
Waarom diende je geen formele klacht in?
Mijn secretaresse werkt traag aan paperassen, maar ze werkt wel heel grondig.
Je cliënt wilde me ergens over spreken?
Ondanks het feit dat je hem zonder advocaat ondervroeg,
hem het recht op medicatie ontzegde en hem nu een nacht gevangen houdt
op basis van een vermeende moordaanklacht.
Mijn klant zou graag meewerken.
Doe maar, Norman.
Je kunt altijd stoppen. Je bent niet verplicht om dit te doen.
Ik wil het doen.
Ik voel me vreselijk vanwege alle problemen die ik veroorzaakte.
De waarheid is, sheriff, dat ik niet weet waar het lichaam is.
Ik weet zelfs niet zeker of er een lichaam is.
Ik schaam me om dit toe te geven, maar ik
ben verliefd geworden.
Hopeloos verliefd op een getrouwde vrouw.
Madeleine Loomis, ze is de vrouw van Sam. - Ik weet wie Madeleine Loomis is.
Ik was heel eenzaam nadat mijn moeder stierf.
Madeleine deed me aan haar denken.
Ze kleedde zich zoals mijn moeder en lachte zoals haar. Alsof...
Ze leken hetzelfde ontembare elan te bezitten en ik viel er meteen voor.
Madeleine was
ook een heel eenzame vrouw, met een goede reden,
want Sam had een affaire.
Dat weet ik, omdat hij zich kwam amuseren in mijn motel.
Een smerige man.
Toen Madeleine ontdekte
wat er gebeurde, was ze echt razend.
Het was nogal een tafereel, Sheriff.
De minnares vertrok.
Die bandensporen in het grind waren van haar.
Madeleine en Sam vertrokken daarna samen.
Toen kwam Madeleine
later die avond terug.
Radeloos.
Bevend. Ze leek in shock.
Ze was doodsbang.
Ze zei dat haar leven voorbij was.
Ze voelde de strop rond haar nek zich sluiten door haar daden.
En ze...
Ze zei me dat Sam dood was.
Iets over het bos en een put.
Ze brak in tranen uit in mijn armen.
Toen kuste ze mij.
Wat ik voor Madeleine voelde, was waarschijnlijk een...
Een vlaag van zinsverbijstering.
Het was gestoord. Dat besef ik nu.
Ze was zo breekbaar, sheriff.
Ze was zo kwetsbaar.
Na de dood van mijn moeder,
omdat ik haar niet kon redden, wilde ik beter doen bij Madeleine.
Daarom besloot ik de schuld op mij te nemen.
Als ik er nu op terugkijk,
met het voordeel van de bezinning,
vrees ik dat ik een gemakkelijk doelwit voor haar was.
Mijn moeder zei altijd dat ik te naïef was bij knappe vrouwen.
Mijn moeder had altijd gelijk.
We hebben u al eens gecontacteerd om te vragen waar uw echtgenoot is.
Niemand gaf me verdere info.
Waarom zoeken jullie hem?
We denken dat hem iets overkomen is.
Hoezo?
Kent u Norman Bates?
Ja, we zijn vrienden.
Gisterenavond belde hij het politiebureau en zei dat hij uw echtgenoot vermoordde.
We hebben geen bewijzen die erop wijzen dat uw man dood is,
maar hij is wel vermist.
Had ik maar afdoende info.
Ik voelde me verplicht u te vertellen wat ik weet.
Madeleine, we weten nog niks zeker. Niets.
Ik vind het vreselijk om dit te zeggen,
maar het is belangrijk om je de nodige vragen te stellen.
Weet jij waarom Norman beweert dat hij Sam vermoord zou hebben?
Geen idee.
Weet je het zeker?
Ik ken hem slechts enkele weken.
Hij vindt mijn winkel tof.
Hij kocht verf en douchegordijnen voor zijn motel.
Hij is schijnbaar smoorverliefd op jou.
Is die liefde gegrond?
Ik heb nieuws.
Zet Norman terug in de verhoorkamer.
Volgens zijn advocaat praat hij niet meer. - Hij hoeft niet te comfortabel te zitten.
Hij moet het gevoel hebben dat hij in de gaten wordt gehouden.
Dit is Sam Loomis. Laat een bericht achter. Ik bel je zo snel mogelijk terug.
Je moet mij terugbellen. De politie zoekt je.
Er is iets gebeurd.
Ik weet het niet. Je bent me dat verschuldigd, alsjeblieft.
Sorry, dat ik je nog zo laat stoor.
Hoe wist je dat ik hier was?
Het is een klein stadje. Ik heb vrienden gemaakt.
Hoe gaat het met Norman?
We zorgen voor hem.
Maar ik ben hier niet voor je broer.
We haalden enkele dagen geleden twee lichamen uit Falls Lake.
We identificeerden net één van hen als Audrey Ellis.
Weet je het zeker?
De gebitsgegevens bevestigen het.
Je hoort het te weten.
Jij wilt het vast aan je vrouw vertellen.
Je wilde het eerst aan mij vertellen om mijn reactie te kunnen zien.
Ik begrijp loyaliteit.
Ik begrijp het instinct om je broer te beschermen,
maar ik zag al meer familieleden instorten, die minder te verwerken hadden dan jij nu.
Overweeg met ons samen te werken.
Ik kan je niet verzekeren dat het goed aanvoelt, maar
het is wel het juiste.
Goedenavond, Sheriff.
Wees geduldig, Norman.
Als alles goed gaat, mag je morgenvroeg terugkeren en me gezelschap houden.
Ik geef toe dat ik je mis.
Heb je hulp nodig bij de afwas, moeder?
Dan eten we alleen.
Ze is zo vaak gekwetst. Ik ben het gewoon dat ze pijn lijdt.
Het is lastiger voor haar.
Ze was graag onder de mensen, maar ze werd zo vaak gekwetst.
Ik ben blij dat ze geen pijn meer lijdt.
Dit is het beste voor ons, dus ik kan ermee leven.
Handen omhoog. - Hopelijk is mijn aanwezigheid niet te
verstorend.
Moet ik eerst de recorder afzetten? - Daar maakte ik me zorgen over...
Moet ik mijn handen in de lucht houden? Dat is stom.
Wat doe jij hier?
Dat is moeilijk uit te leggen. - Doe het toch maar.
Goed, waar moet ik beginnen? Dit oogt vreemd.
Goed. Het begon eenvoudig.
Nadat Norma stierf, voelde Norman zich eenzaam.
Ik voelde me eenzaam nadat mijn vrouw en kind vertrokken, dus we werden vrienden.
Als ik dat zo zeg, klinkt het niet eerzaam.
Het was geen vriendschap uit noodzaak.
Ik zag in Norman de ziel van een artiest.
Toen ik op school zat...
Wat doe jij hier?
Je wilt dat ik zeg dat hij gek is.
Volgens mij is hij niet gek. - Echt waar? Volgens mij wel.
Misschien gebruikt de wereld dat woord te snel.
Hij vermoordde zijn moeder.
Hij hield van haar.
Naar wat ik zie, was het voor jou een huzarenstukje om hier te geraken.
Je bent vast nijdig omdat Norman niet thuis is.
Waar is hij?
Volgens mijn bronnen bekende hij gisterenavond een moord.
Hij zit in de gevangenis. - Wat doe jij hier dan?
Ik dans met pasgeboren engelen en probeer een muze te vinden.
Zeg het zoals een normale persoon zou doen. - Ik schrijf een boek.
Over wat?
Ik weet het. Het klinkt slecht.
Ik worstelde zelf met gevoelens van uitbuiting,
maar nadat ik hen leerde kennen,
Norman en Norma, dit prachtige, oude spookhuis,
voelde ik me verplicht om
de feiten die hier plaatsvonden op te nemen.
Klootzak.
Als je weet wat Norman gedaan heeft, ben je medeplichtig aan moord.
Zegt de ontsnapte veroordeelde.
Hier bewaart hij hen dus?
Dat is iets te voor hand liggend.
Norman is romantischer dan dat. - Ja, waarom ben je dan hier?
Ik wilde voelen wat zij voelde.
Waar heb je het over?
Om aanbeden te worden als een koningin.
Hij bouwde deze plek voor haar.
Zoals een mausoleum.
Waar heb je het over?
Hij heeft haar opgegraven.
Waar is ze nu?
Geen idee.
Hij heeft haar verplaatst, voordat de politie langskwam en het huis doorzocht.
Zie jou daar staan.
De sheriff die uit de gevangenis ontsnapte,
op missie om wraak te nemen voor zijn geliefde,
op haar moordzuchtige en geesteszieke zoon.
Dat gaat te ver.
Jullie zijn de perfecte, waardige tegenstanders.
Perfect.
De onnatuurlijkheid van een geschreven drama kan niet wedijveren met een echte misdaad.
Verrassend, zonder...
Verrassender dan de fantasie van het brein.
Ik zei toch dat ik het zou regelen, Norman. - Goedemorgen, sheriff.
Ik waardeer je bezoekje, maar wij mogen niet meer met elkaar spreken.
We klagen je aan voor de moorden op Jim Blackwell en Audrey Ellis.
Je hoeft niks te zeggen.
Vertaling & sync: Bates Motel Team www.addic7ed.com