NETFLIX— SERIAL ORYGINALNY
Mam do ciebie pytanie, Justin.
Nie to, o czym myślisz. Jeszcze nie.
Co jest najlepsze w liceum?
Wspaniali przyjaciele?
Romanse?
Nie.
Dobrze wiemy, że najlepsze są...
wakacje.
To świetny reset.
A po tym, co spotkało mnie w drugiej klasie,
chciałam zacząć od nowa...
wyrwać pozostałe kartki z dziennika i zapomnieć.
Ale niezbyt się udało.
Mój wspólnik z pracy spędzał lato u dziadków.
Jego tymczasowy zmiennik był miły, ale zdecydowanie zbyt normalny.
A przeszłość mnie goniła.
My nic nie zmienialiśmy. Ty to zrobiłeś.
Nie rozmawiałeś o tym ze mną!
Potrzebowałam zmiany.
Chciałam być kimś innym.
Znacie to uczucie?
Nie chciałam być dłużej niewidzialna.
Chciałam zacząć od nowa.
Odciąć się od przeszłości...
i zostawić ją za sobą.
DO WYNAJĘCIA
Chciałam ciężej pracować.
Być mądrzejsza.
I silniejsza.
Bo innych nie da się zmienić,
ale można zmienić siebie.
Teraz próbuje mnie ukarać,
dając moje numery tej chudej amatorce.
Myślisz, że udźwignie tłusty tyłek Melanie Opstad w układzie piramidy?
Jaka ona jest spasiona!
Życzę powodzenia!
Ta trenerka to zdzira.
Ona jest nawet spoko, ale trzeba chodzić na trening.
To tylko cheerleading.
Może coś na poprawę nastroju?
Cholera.
To wódka?
Od kiedy pijesz w szkole?
A od kiedy ty sobie odmawiasz?
Śmiało, Zachariah. W tym nie ma truskawek.
Dzięki, mam sprawdzian z bioli.
Nie bądź faja, Justy.
Co za gówno.
Lecę odpisać zadanie z hiszpańskiego.
- Adios, frajerzy. - Do zobaczenia.
Jessica.
Słyszałem o imprezie.
Jeszcze się nie domyśliłeś? Te taśmy to ściema.
- Nie sądzę. - Daj już spokój.
- Dlaczego? - Odpuść.
Nie.
Boże! W porządku. Chodź.
Poważnie, Clay?
Ogarnij się.
Ona mówiła o tobie, prawda?
Jeśli tak, chciałbym pomóc.
Musimy coś z tym zrobić. Powiedzieć komuś.
Było inaczej, niż mówi Hannah.
A zatem jak?
Spałam z moim chłopakiem.
- Z Justinem? - Tak.
Z Justinem.
Hannah mówiła, że się schlaliście. Podobno coś się stało.
Pamiętałabym o tym.
Oboje byliśmy pijani, więc po wszystkim zasnęliśmy.
Justin ci to powiedział czy sama pamiętasz?
Pamiętam.
Daj mi spokój.
Jensen, nie potrafisz odpuścić, co?
- Nie zbliżaj się do mojej dziewczyny. - Kto to był, Justin? Kto to zrobił?
- Co takiego? - Pieprzyć go. Chodźmy.
Nie wtrącaj się, jasne?
- Co to było? - Już dobrze.
Panie Baker.
Słucham pana.
Nie wiedzieliście, że moja córka chce się zabić,
ale opublikowaliście wiersz, w którym opisuje to, co czuje.
Momencik.
Szkoła nie zatwierdziła tej publikacji.
To niezależny projekt jednego z uczniów.
Jest tu rozprowadzany.
Nauczyciele omawiali wiersz na lekcji,
zamiast zaoferować pomoc dziecku, które go napisało.
Szczerze mówiąc, publikacja jest anonimowa.
A ktoś próbował znaleźć autora?
Albo spytał tego, kto to publikuje?
Panie Baker...
tu nie ma mowy o samobójstwie.
Żartuje pan?
Pisze o tonięciu z kamieniami przywiązanymi do stóp.
Mówi o tym, że jest zagubiona.
Panie Baker.
Wielu nastolatków jest zagubionych.
Oby nigdy nie trafili do pana.
Panie Baker.
Dzień dobry.
Mam wyniki wczorajszego testu osobowości.
Zobaczmy, co tu mamy.
- Przepraszam, pani Bradley. - Tak?
Chodzi o to, co mówiłem wczoraj o liście Hannah.
Nie chciałem pani obwiniać.
Proszę przyjąć moje przeprosiny.
To bardzo...
Ludzie powinni odpowiadać za swe działania...
i mierzyć się z konsekwencjami.
Dziękuję, Clay.
Przejdźmy do dalszych wyników.
Hej, Kasku.
Przepraszam za spóźnienie w dniu odklejania gum.
Zostawiłeś mi coś?
Mogłaś przyjść wcześniej.
Co?
Co się tak gapisz?
To nic takiego. Wybacz.
Zostawiłem ci obrzydliwy egzemplarz z włosem.
Myślałam, że zasługuję na kwiaty i czekoladę.
Idziesz wieczorem na imprezę do Jessiki Davis?
Od kiedy chodzisz na imprezy?
Odkąd Jeff mi kazał.
To ma być kulminacja mojej licealnej kariery.
Czemu ludzie nie połykają gum, jak my kiedyś?
- Ja nie połykałem gum. - Ty nie.
Inni tak.
Wiesz, ta impreza może być kulminacją twojej licealnej kariery.
Wątpię.
Zaczęłam wszystko od nowa.
Koniec z imprezami i lenistwem.
Co za obłęd. A ja w tym roku postanowiłem się obijać.
Będziesz jeździł na rowerze bez kasku?
Zgadza się.
I spóźniał się z projektami?
Może.
A może nie.
Ale czasem napiszę coś na odwal.
Szalony.
Wpadnij.
Fajnie byłoby spędzić trochę czasu
nie tylko przy odklejaniu gum.
Nie namawiaj mnie.
Podjęłam decyzję.
Przypilnuję cię.
Tylko jedno piwo.
Odstawię cię o północy do domu, nawet na rowerze.
Raczej nie.
Wiedziałam, że nie powinnam iść do Jessiki.
Ale i tak zastanawiałam się, czego...
lub kogo...
wtedy nie spotkam.
Nie wyłączą nam prądu przez jedną spóźnioną opłatę.
Musimy zacząć inaczej oszczędzać.
Może Hannah nam pomoże...
Hej, mamo.
Prawie cię nie poznałam.
Przypomina mi twoją fryzurę z dzieciństwa.
Może podgrzeję jedzenie.
Nie jestem głodna.
Nie?
Wieczorem Jessica Davis urządza imprezę z okazji powrotu do szkoły.
Nie pójdę, jeśli nie chcecie.
Jest sobota. Baw się.
Muszę odrobić lekcje na poniedziałek.
Chciałam też nadgonić program.
Idź albo nie.
Rób, co chcesz.
Wydłużmy godziny otwarcia, to staniemy się konkurencyjni.
To nic nie da. Nie jesteśmy Walplexem.
Oto jestem, nowa ja...
...żyjąca dawnym życiem.
Co słychać? Jak się dziś masz?
Czego chcesz?
Rozmawiałeś wczoraj z Tonym?
Pewnie.
Robisz swoje?
Ze zdwojoną siłą.
Rozumiem, że to dla ciebie trudne,
ale martwię się o ciebie.
Nie chcę, byś cierpiał.
Na pewno.
Próbuję cię chronić.
Nic nie wskóram, jeśli będziesz paplał.
Co ty knujesz?
Knuję?
Że to niby spisek?
Rzucaliście w okno Tylera. A co z Jessicą?
Na taśmie mowa o przestępstwie. Po naszej szkole chodzi przestępca.
Nie dotykaj mnie.
Posłuchaj.
Jessica zdołała sobie wmówić, że nic się nie stało.
Jeśli nic nie zrobi, wyręczę ją.
Nie wiadomo, czy taśmy mówią prawdę.
Według Jessiki nic się nie stało.
Żaden sąd...
Zacznę od szkoły.
Nie wiesz...
Nie wiesz, co robisz.
Nie słuchałeś własnej taśmy.
Mówię ci, najgorsze dopiero przed tobą.
Zaczekaj chwilę.
- Musimy pogadać o Clayu. - Już gadaliśmy.
Znów nawala ci żołądek?
- Mówiłem, zaczekaj. - Zostaw go, dobra?
Nie wymigasz się.
- Nawet jeśli według Hannah jesteś cipą. - Pieprz się.
Nazywasz mnie cipą, po tym co zrobiłeś? Albo i nie?
Pieprz się.
Przestańcie!
Jeśli my bekniemy, to ty też.
A jeśli się zabiję, też umrzesz?
A z nim co?
Nie martw się.
Co mówił Clay?
Świruje z powodu Jessiki.
Mówi, że coś zrobi, może tu w szkole.
Jak powie Porterowi lub Child...
Mamy przerąbane.
Musimy dotrzeć do nich przed nim.
Myślałam, że nowy początek
nie musi oznaczać, że całkowicie się odcinam.
Może obracałam się w złym towarzystwie.
Może mogłabym zacząć od nowa z właściwą osobą.
Ale gdybym wiedziała, co się stanie,
nigdy bym tam nie poszła.
Wszystko gra?
Clay przesłuchał taśmę o mojej imprezie.
Wierzy w te wszystkie bzdury Hannah.
Mówił, że chce mi pomóc.
Więc Tony nic nie wskórał.
Chyba nie.
Gdyby Hannah coś widziała, powiedziałaby mi, co?
Obie wiemy, że wymyśliła sobie to wszystko.
Serio?
Ale jej zdjęcie na zjeżdżalni z Justinem było prawdziwe.
Lista Alexa też...
Może reszta również.
Justin to twój chłopak.
Komu wierzysz, jemu czy...
dziewczynie zazdrosnej o swojego byłego?
Justin mówił, że możesz załatwić zioło?
Rozpracowujesz dealerów?
- Palisz w szkole? - To dla przyjaciela.
Wpadnij po szkole.
Potrzebuję na teraz.
Spiknę cię z ziomkiem.
Jako przewodniczący samorządu nie mogę kupować w szkole.
Ja jestem kapitanem drużyny.
Obowiązują nas inne zasady.
Wiesz o tym.
Racja.
Dobra. Przyjdź po piątej lekcji.
Dziękuję.
Proszę.
Pokazałeś mu wiersz?
Dlaczego to zrobiłeś?
Przyszedł tu przekonany o swojej nieomylności,
mówiąc, że potrzebujemy psychologa, jakbyśmy byli obłąkani.
Jakby ten proces był jedną wielką stratą czasu.
Ale tak nie jest. Chcę, żeby ludzie to wiedzieli.
To był nasz as w rękawie, Andy!
Zdradziłeś nasze karty!
Hannah błagała o pomoc na ich oczach.
Na naszych też.
Andy, skarbie...
jak chcesz wygrać partię szachów,
nie możesz zdradzać strategii.
Staram się walczyć!
Nie tego chciałaś?
Nie w ten sposób.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Chciałem cię zapytać o ten wiersz.
Pamiętasz, skąd go masz?
Ktoś go wsunął do mojej szafki.
Uznałem, że jest dobry.
Czyli nie znalazłeś go na kampusie?
Nie taka jest koncepcja magazynu?
Czasem dostaję anonimowe materiały.
Dlaczego pan pyta?
Napisała go Hannah Baker.
Mój Boże.
Jej rodzice nie są zachwyceni tym, że krążył po kapusie.
Nie wiedziałem, że to jej.
Myślisz, że osoba, która go napisała, chciała zrobić sobie krzywdę?
Szczerze mówiąc, to nie pierwszy materiał tego typu.
To młodzieńczy bunt, zawsze w modzie.
Ale to, że ktoś o tym pisze, nie znaczy, że to zrobi.
To prawda.
Obawiam się, że dyrekcja nie pozwoli dalej wydawać gazetki.
Ale pracuję nad numerem poświęconym Hannah Baker.
Rozumiem.
Ale jej rodzice założyli sprawę, więc sytuacja jest delikatna.
To niesprawiedliwe. Stworzyłem ten tytuł od zera.
To mój bilet wstępu do college'u.
Mogą poprosić o zeznania w sprawie wiersza,
co wpłynie na decyzję o przyjęciu.
Przykro mi.
Pieprzona odpowiedzialność.
Prawda?
Słucham?
Witam, panie Porter, ma pan chwilę?
Jesteśmy umówieni?
Nie, ale to dość pilne.
Martwię się o Claya Jensena.
„Jestem niewidzialny, po prostu dlatego, że ludzie nie chcą mnie widzieć.
Kiedy zbliżają się do mnie, widzą tylko moje otoczenie,
samych siebie albo wytwory własnej wyobraźni,
w rzeczy samej wszystko oprócz mnie”.
O czym tu mowa?
Co autor chce powiedzieć?
Co robisz?
Ukrywam kontrabandę.
Sprawdzają torby.
Po co?
Nie wiem.
Dragi. Broń. Dziecięca pornografia.
Wicedyrektor Child chce sprawdzić wszystkie plecaki.
Siedźcie i ręce na ławki.
Zastanówcie się nad znaczeniem cytatu.
Spokojnie, u ciebie nic nie znajdą.
To naruszenie naszych praw obywatelskich.
Macie nakaz?
Nie potrzeba go w szkole. Chodzi o bezpieczeństwo.
To karty Tarota. Powróżyć panu?
Dobrze, panie Jensen.
Pan też chce walczyć o swoje prawa?
Mamy to.
To nie moje.
Zapraszam ze mną do gabinetu. Wszystko mi wyjaśnisz.
Ale to nie moje.
Gdybym wiedziała...
co stanie się tej nocy...
nigdy bym tam nie poszła.
Ale imprezy mają tajemniczą magię.
Są jak alternatywny wszechświat.
Zaczynamy wierzyć, że wszystko jest możliwe.
Hannah Baker! Jednak przyszłaś!
Dobrze ci w tej fryzurze.
Dziękuję.
Piwo jest z tyłu. Nalej sobie.
Może jednak pasujemy do tego świata?
Cholera.
Przepraszam.
Proszę, proszę. Kto to się pojawił?
Na imprezę dziewczyny lepiej się nie spóźniać.
Może mogę ci to wynagrodzić?
Przy odrobinie szczęścia...
Musiałem coś załatwić, bo przypomniałem sobie, jaki dziś dzień.
Sobota?
Dzień wyjazdu rodziców do stolicy?
To dzień pierwszej imprezy trzecioklasistów?
Nie, minęły dwa miesiące, odkąd jesteśmy ze sobą.
Boże, ale z ciebie mięczak!
- Upamiętnimy to? - Pewnie.
Nieźle. Dolać ci?
Nie trzeba.
Ale nie żałuj sobie. Jest mnóstwo alkoholu.
Kręcisz z Justinem?
Tak, a co?
Dlaczego?
A raczej jak?
Szkoła letnia.
Potrzebuję zgody?
Pamiętasz, co mi zrobił?
Nawet się nie spotykaliście.
O czym ty w ogóle mówisz?
To Bryce wysłał to zdjęcie.
Ale to Justin mu je pokazał.
Wybacz...
Mniejsza o przeszłość. Po prostu uważaj, dobrze?
Jesteś słodka, Hannah, ale nic mi nie jest. Wiem, co robię.
A jednak nie wiedziała... prawda, Justin?
Nie wiedziała.
Nie znoszę mocnych alkoholi. Próbujesz mnie upić?
Nie, świętujemy. Pamiętasz?
A ludzie się nie zmieniają.
Cholera.
Witaj na swojej drugiej taśmie, Justinie Foley.
Grozi za to zawieszenie na pięć dni.
Siadaj, proszę.
Już mówiłem, że to nie moje.
Ktoś mi to podrzucił do torby.
Podejrzewasz, kto to mógł być?
Może ten, kto kazał wam sprawdzić moją torbę?
Twoi koledzy martwią się o ciebie. My również.
- Martwią się o mnie? - To były trudne tygodnie.
Ale po wczorajszej akcji z uczniami z wymiany...
To nie moje!
Witam, dyrektorze Bolan.
Rozumiem. Oczywiście. Dziękuję.
Dyrektor uznał, że z uwagi na czystą kartotekę
i działalność szkolną, wystarczą trzy dni zawieszenia.
O ile zapiszesz się do programu antynarkotykowego.
Nie macie pojęcia, dlaczego to się dzieje.
To ty nam powiedz.
Kto was na mnie nasłał?
Chcesz nam coś powiedzieć?
Kto sprzedał ci narkotyki?
I tak myślicie, że kłamię.
Przepraszam, jasne?
Za wszystko.
Mogę już iść?
Proszę.
Możesz usiąść tam.
Mama cię odbierze.
Pan Ramos przysłał mnie po pisaki do tablicy.
Zawiesili cię?
Na trzy dni.
Czemu nie schowałeś towaru, kiedy mówiłam?
Nieważne.
Nie wiedziałam, że jarasz.
A obchodzi cię to?
Przepraszam.
Pewnie, że nie.
Mówiłaś Zachowi o aucie?
Serio?
Myślisz, że kablowałabym na wszystkich jak leci?
Ja już nie wiem, kto jaki jest.
Tak?
A ty jaki jesteś?
Wolisz pić piwo
czy może piwo?
Trudny wybór.
Wezmę piwo.
Doskonały wybór, madam.
Dziś serwujemy je na ciepło,
w lekko brudnych kubkach, pozbawione smaku.
Na zdrowie.
Żeby zająć ci miejsce, musiałam odeprzeć nie jednego,
a trzech pijanych nastolatków, grających w karty na pocałunki.
Dobra robota.
Ale zadzwoniłaś do ich rodziców i powiadomiłaś władze?
Oczywiście.
Ze mną nie ma żartów.
Żarty? Na imprezie?
To pewnie nielegalne. Boże.
Boże.
Dobrze dzisiaj wyglądasz.
Chodzi ci o to?
Wrzuciłem coś szybko na siebie.
Wyglądasz naprawdę dobrze.
Chwila. Chcę zagrać!
Posuńcie się.
Chyba nie ma już miejsca.
Gracie z nami?
Nie.
Wolicie się przyglądać?
Z antropologicznego punktu widzenia.
Obserwacja milenialsa w naturalnym środowisku.
Gracie czy nie?
Tak!
Cholera, Justin, bierz ją!
Zróbcie trochę miejsca!
Przydałoby się.
Cholera, chyba przegrałem!
Przegrałeś.
Wszystko dobrze? Wybacz.
Jak się czujesz?
Świetnie.
Tej nocy pierwszy raz od dawna
nie czułam się niewidzialna.
Dogadują się jakoś.
Chyba po prostu się nudzą.
Jestem jedyną rzeczą, która ich łączy.
Rodzice myślą, że tego nie łapiemy.
Nie dość, że nie widzą mnie, to nie widzą, że ja widzę ich.
- Nie chcę się zestarzeć. - Ja też nie.
Byłam spięta. Czułam się dobrze, ale nie chciałam tego spieprzyć.
Próbowałam trzymać fason.
Ale nie wiedziałam jak.
To już przegięcie.
Pójdę po coś do picia.
- Może coś mocniejszego? - Świetny pomysł.
I gotowe.
Tej nocy wydarzyły się trzy historie.
Najpierw opowiem tę.
Jak wylądowałam w sypialni?
To inna historia.
Ale póki co, Justin,
wieczór spędziłeś z jedną dziewczyną.
Nie wymienię jej imienia...
ale kto był na imprezie, wie, o kim mowa.
Jesteś seksowna.
Nie mogę oderwać oczu!
Ani rąk.
Wtedy zdałam sobie sprawę z dwóch rzeczy.
Po pierwsze, byłam pijana.
Proszę, zaczekaj.
A po drugie, ona też była.
Wszystko gra?
Tak, tylko...
Chcesz wody?
Myślałam, że odpuścisz, zostawisz ją w spokoju.
Muszę się chwilę zdrzemnąć.
Taką miałam nadzieję.
Nie chcesz się trochę zabawić?
Wiem, co myślicie.
Gdyby ta dziewczyna tyle nie wypiła,
nigdy by do tego nie doszło.
Ale była impreza.
Wszyscy wypili za dużo.
Poza tym, jak obwiniać kogoś
o coś, co dzieje się, gdy jest nieświadomy?
Mamo, wiem, że jesteś zła i masz do tego prawo.
Nie jestem zła, tylko nie wiem, co robić.
Podwieziesz mnie na policję,
żeby zapisać się do tego programu?
Masz na to tydzień.
Wiem, ale chcę to załatwić.
Proszę.
Wsiadaj.
Marihuana?
- Czyś ty oszalał? - Spokojnie.
Musieliśmy ostrzec Claya. Straszył, że pójdzie do dyrekcji.
Cholera.
Dlatego uznaliśmy, że trzeba mu pokazać, kto tu rządzi.
Skąd wiesz, że to go nie wkurzy jeszcze bardziej?
Chociaż przez chwilę będzie trzymał język za zębami.
Zaczekam tutaj.
Mamo...
mogę ci zadać pytanie prawne?
Hipotetycznie.
Teraz chcesz mi je zadać? Poważnie?
Jeśli jedna osoba skrzywdziła drugą, ale ofiara tego nie zgłasza...
Kto cię skrzywdził?
Nikt. Mówię hipotetycznie.
- Hipotetycznie. - Dobrze.
Jak krzywdzi?
Powiedzmy, że...
napada.
Ale nie ma dowodu, bo to było dawno.
To dlatego porysowałeś auto?
Nie, mamo. Posłuchaj, dobrze?
Po prostu słuchaj.
Powiedzmy, że pewnego świadka
już tutaj nie ma.
Załóżmy, że się przeprowadził.
Czy sprawcę nadal można oskarżyć?
To dosyć trudna sprawa.
Jeśli ofiara nie będzie zeznawać,
świadek też nie,
i nie ma dowodu...
Nie ma jak postawić zarzutów.
Cholera.
Powiedz mi natychmiast, o co tu chodzi.
Zapomnij, mamo...
To bez sensu. Jedźmy.
A co z policją?
Przykro mi, ale nie dam się już zbyć.
Nie zostawię syna w potrzebie.
Słyszysz?
Mamo, zaczekaj.
- Co robisz? - Chcę się dowiedzieć, co się stało.
Nie powiesz mnie, to powiesz komuś innemu.
Próbuję ci pomóc, ale już mnie wkurzasz.
Kłamałem.
Znałem Hannah Baker.
Pracowaliśmy razem w Crestmont.
Mieliśmy razem zajęcia.
Przyjaźniliśmy się.
Brakuje mi jej...
i to cholernie.
Skarbie...
Nie wiedziałem, że będę czuł taką pustkę.
Kawał świata po prostu...
zniknął, a życie toczy się dalej.
Przykro mi, skarbie.
Najgorsze...
że nic nie mogę zrobić.
Nie mogę jej uratować...
Nie przywrócę jej życia.
Jestem bezużyteczny.
Nieprawda.
Ty nic nie rozumiesz.
Wiem, że jesteś dobrym człowiekiem...
o wielkim sercu.
Hannah miała szczęście, że cię miała.
Wcale nie.
Clay, twoje pytanie o napad...
ma związek z Hannah?
Nie.
Niezupełnie.
Nawet jeśli zbrodni nie można ścigać, nie powinna pozostać tajemnicą.
Mamo, wybacz, ale muszę lecieć.
- Co? Clay, nie. - Przepraszam. Muszę już iść.
Wrócę później do domu.
Wszystko gra?
Chcesz wody?
Nie, ja tylko...
Muszę się chwilę zdrzemnąć.
Nie chcesz się trochę zabawić?
Tu jesteś. Gramy w piwnego ping-ponga.
Tam ktoś jest?
Pilnuję Jessiki.
Co się stało?
Musiałam coś zrobić.
Musiałam go powstrzymać.
Spieprzaj stąd, stary!
Ale nie mogłam się ruszyć.
Było ciemno.
Grała głośna muzyka, ale widziałam jego twarz.
Bez trudu rozpoznałam też jego głos.
Też byście rozpoznali.
Ale ta taśma nie jest o nim.
Jest o tobie i mnie, Justin.
Miałeś go za przyjaciela.
Ale dziewczyna cię potrzebowała.
Przepraszam.
Ta dziewczyna miała dwie szanse.
Oboje ją zawiedliśmy.
Jak mam z tym żyć?
Jak ty to robisz, Justin?
Jak ona ma z tym żyć?
Elijah, znasz zasady. Zaczekaj na tatę.
Nie tego się obawiam.
Jutro rano chcę to widzieć na biurku.
Co mówił tata o telefonie przy stole?
Coś tu ładnie pachnie.
Jak ty to robisz, Noelle?
Wrzucam wszystko do wolnowaru
i zapominam o nim.
To cała tajemnica.
Jessico.
Jak trening?
Trenerka mówi, że jestem jedną z najlepszych w zespole.
Da mi dodatkowe numery.
Sprawdza cię.
Zapamiętaj sobie,
nie wystarczy raz czegoś osiągnąć. Codziennie trzeba to utrzymywać.
Tak jest.
Elijah.
Znasz już ocenę z dyktanda?
Tak jest.
Pomódlmy się.
Gdzie jesteś?
Przyjdziesz później? Muszę z tobą pogadać.
Nie można go oskarżyć.
- Co ty tu robisz? - Wiem, że to Bryce.
Jezu.
- Mówiła, że to twój przyjaciel. - Wchodź.
- Musisz jej powiedzieć. - Kiedy odpuścisz?
Chronisz kumpla. Powiedziałeś jej, że Hannah to zmyśliła.
Serio?
- Moje słowo przeciwko Hannah. - Właśnie.
Świadek nie żyje. Bryce'owi się upiecze.
Możesz przestać go chronić.
Rozmawiałeś z kimś? Powiedz, co zrobiłeś?
Przecież mówię, że nie mogę iść na policję.
To czego chcesz?
Powiedz Jessice prawdę.
Zna prawdę.
Zapytaj ją.
Pytałem. Powtarzała twoje kłamstwa.
Wie, że coś nie gra. Jest zdruzgotana.
Była dziś pijana.
- Nic jej nie jest. - Jest załamana.
Ty też.
Jessica zasługuje na prawdę. Uwierzy tylko tobie.
Tu jesteś!
Gramy w piwnego ping-ponga.
- Chcesz do nas dołączyć? - Raczej nie.
Pilnuję Jessiki.
Jest kompletnie pijana!
Pewnie się z nią zabawiłeś?
Zobaczmy.
Stary.
To moja dziewczyna.
To tylko letni romans.
To co moje, to twoje, prawda?
Nie było tak, jak mówiła Hannah.
Już to słyszałem.
- Powiedz jej prawdę. - Powiedziałem.
Wiesz, że to bzdura.
Bzykaliśmy się.
Taka jest prawda.
Chciała, więc to zrobiliśmy.
Nie było innego gościa ani innej historii, słyszysz?
Nie wiem, co widziała Hannah, ale kłamała,
bo to wariatka, która zabiła się,
by zwrócić na siebie uwagę.
Wybacz. Przyjaźniliście się...
- Z tobą całowała się pierwszy raz. - Tak mówiła.
Cokolwiek się stało...
cokolwiek Hannah sobie myślała,
jak to pomoże Jess?
Przydałoby się, żebyśmy wszyscy
mieli to już za sobą.
Jak ma to zrobić, skoro nie wie, co się stało?
Zostaw ją, stary.
Spieprzaj stąd!
Możecie mnie wrobić.
Możecie zniszczyć mi życie.
To nic nie zmieni.
Wszyscy dowiedzą się, co zrobiliście.
Nikt się nie dowie.
Dlaczego chronisz Bryce'a? Co on na ciebie ma?
Nie chronię Bryce'a, durniu!
Boże, chronię Jessicę!
Bardziej zależy mi na niej niż na Hannah,
tobie czy kimkolwiek innym.
A teraz spieprzaj stąd!
Chcę mój rower.
Twój rower?
Serio?
Tak, ty głupi dupku. Chcę mój rower.
Stoi za budynkiem.
Weź go sobie.
Znalazłaś go?
Przez godzinę jeździłam po okolicy.
I nic.
Dokąd mógł pójść?
Kto wie.
A to zioło?
Źle interpretowaliśmy sygnały.
Nie chce się zabić, tylko ma problem z narkotykami.
Szczerze wątpię.
Uczę ćpunów. Wiem, jak oni wyglądają.
Clay taki nie jest.
Dobrze się kryje.
Mówił, że jej nie zna.
Mówił, że nie znał jej dobrze.
Wygląda na to, że świetnie się znali.
Jest zdruzgotany.
Czuje się odpowiedzialny.
Była jego dziewczyną?
Coś jej zrobił?
Jezu, Lainie... co sugerujesz?
Prowadzę sprawę wytoczoną
przez rodziców dziewczyny, którą coś tak dotknęło,
że odebrała sobie życie.
A jeśli nasz syn zawinił?
Nie jest do tego zdolny.
Skąd wiesz?
Wiem.
Muszę zrezygnować z tej sprawy.
Żeby chronić Claya?
Albo ciebie i mnie?
Nas wszystkich.
Oddanie sprawy nic nie da.
Gdzie Justin?
Nie martw się o niego. Zabawimy się tylko.
Spokojnie.
Co robisz?
Boże!
Wybacz, że ci nie odpisałem.
Mogę wejść?
Tak.
Powinniśmy pogadać.
Hej, Tony.
Twój tata mówił, że tu będziesz.
Wszystko gra?
Rozmawiałem z Justinem o Jessice.
Jak wszyscy...
jak ty... mogłeś tego słuchać
i to zignorować?
Nikt tego nie ignorował, Clay.
Czemu wszyscy chronią Bryce'a?
Ty też.
Dla Hannah.
Pieprzyć to, Tony!
Jessicę zgwałcono!
Justin wyprał jej mózg. Wszyscy w szkole to zatajają.
- To jakiś koszmar! - Nie wiesz wszystkiego.
Czego jeszcze nie wiem?
Ty też masz wyprany mózg, ale ja nie.
Nie będę siedzieć z założonymi rękami,
jak ty i cała reszta, w tym Hannah.
Uspokój się.
Pozwalała się ciągle zastraszać, aż w końcu zniknęła.
Ja tego nie odpuszczę.
- Jesteś wkurzony. - Jestem! A ty nie?
Czemu nikt inny nie jest?
Weź głęboki oddech.
Pieprz się, Tony.
- Pieprz się. - Co robisz?
Dalej!
Pieprzcie się.
Wszyscy.
Cholera.
Niech to szlag!
Boże!
Co będzie, jeśli taśmy wypłyną?
Może uda nam się wywalczyć sprawiedliwość dla Jessiki.
Co potem?
Zmarła dziewczyna się nie obroni. Zacznie się polowanie na Hannah Baker.
A jeśli ktoś zgodzi się wyznać prawdę?
- Chociaż jedna osoba. - Dobra. Zrób tak.
Przesłuchaj wszystkie taśmy.
A potem pogadamy.
Zrobimy, co będzie trzeba.
Pomożesz mi?
Jak zawsze.
Napisy: Marcin Łakomy